Perjanjian pandemi WHO bakal meksa saben negara anggota kanggo nandur modal akèh dhuwit ing
"pencegahan pandemi" lan meksa supaya padha nyimpen vaksin.
Ora ana sing ngerti apa iki bakal tau dibutuhake.
Sajeroning wektu sing padha, rumah sakit lan praktik dokter wis akeh bangkrut.
Ing video ing ngisor iki, pengacara lan politikus Jerman Beatrix von Storch nyimpulake mung ing telung menit kepiye liciké
perusahaan farmasi lan pihak liya bakal muncul dadi pemenang tunggal saka perjanjian pandemi
yen kita kabeh ora kerja bareng kanggo nyegahé.
Kekaburonan pandemi WHO saiki mlebu babak sabanjure.
Draf saiki saka perjanjian pandemi WHO wis kasedhiya, lan mesthi wae kowe durung krungu apa-apa babagan iki, amarga
iki pancen beda tenan. Ana akèh dhuwit sing dipertaruhkan.
Sakjane, negara anggota WHO kudu komitmen nandur modal limang persen saka belanja kesehatane kanggo nyegah pandemi.
Lima persen saka belanja kesehatan. Umume wong ora ngerti sepira gedhene iki.
Rata-rata, saben negara ing donya ngentekake sepuluh persen saka produk domestik bruto (PDB) kanggo kesehatan.
PDB global saka kabèh negara iku 100 triliun dolar.
Sepuluh persen saka iku sepuluh triliun.
Lima persen saka iku saiki bakal dialokasikake kanggo pencegahan pandemi. Iku padha karo 500 milyar saben taun.
Kanggo Jerman, iku 20 milyar saben taun.
Kita duwe belanja kesehatan 400 milyar. Lima persen saka iku 20 milyar.
Iku sepuluh kaping luwih akeh tinimbang sing wis disumbangake dening anggaran federal marang dana asuransi kesehatan umum sing
kebak defisit, amarga wis ora bisa ngatasi penghasilan iuran.
Lan sawisé perjanjian WHO diratifikasi, kita bakal komitmen nandur modal 20 milyar kanggo pencegahan saben taun.
Lan iki sanajan 50 persen rumah sakit kita wis ngadhepi kebangkrutan lan 7.000 praktik medis wis
ditutup ing taun-taun pungkasan. Lan ora amarga sugih.
Kita ora duwe dhuwit kanggo layanan kesehatan saiki, nanging saiki kita kudu melu
pencegahan lan, umpama, tuku lan nyimpen vaksin.
Lan amarga umuré panyimpenan winates, kita tansah kudu tuku anyar.
Ing istilah praktis, iki padha karo penghasilan dhasar tanpa syarat sing nilaine milyaran kanggo perusahaan farmasi.
Lan kita malah ora ngerti apa kita perlu vaksin utawa ora.
Dhuwit sing wis kita butuhake ing taun-taun pungkasan iki saiki wis ora ana maneh. Nanging, dhuwit
kasebut isih mili menyang kas Pfizer lan BioNTech.
Dheweke ora bisa turu amarga padha ngguyu banget.
Lan banjur kita kudu nganakake simulasi pandemi saben rong taun.
Iki ateges saben rong taun, sakabehe sistem kesehatan lan kita warga diarep-arep tumindak
kaya ana pandemi, sanajan saiki durung ana.
Ya wis, ayo langsung dimainake. Kuwi uga bakal mbutuhake biaya milyaran maneh.
Kabeh urip umum saiki dibalik-balik, lan sapiturute.
Krisis-krisis sing saiki kita alami durung cukup kanggo dheweke. Krisis ekonomi, krisis energi, krisis pensiun, krisis migrasi.
Saliyane, kita uga kudu nyimulasikake krisis pandemi ing sistem kesehatan.
Masyarakat kudu dilebokake ing kahanan panik pandemi sing terus-terusan supaya luwih
gelem nguntungake perusahaan farmasi global.
Perjanjian pandemi WHO iki ora kena diratifikasi.
Lan AfD bakal nindakake kabeh sing ana ing daya-upayane kanggo nyegah supaya kuwi ora kelakon.
Lan yen sampeyan pengin nyumbang, tulisenna video iki, umpama, supaya wong-wong ngerti apa sing bakal diarepake.