Eksistensiële krisisse hou die wêreldbevolking in spanning.
Die dreigende finansiële ineenstorting is ook op byna almal se lippe.
Baie is reeds in 'n toestand van skok, aangesien die wêreld reeds deur verskeie finansiële ineenstortings geskud
is, soos Swart Vrydag in 1929 en die ineenstorting van 2008.
Elke keer het mense hul besittings verloor.
En nou word gesê dat die grootste en mees ingrypende ineenstorting ooit net om die draai is.
Die enorme berg skuld waarop byna alle lande wêreldwyd sit, is nie 'n goeie teken nie.
Maar waarom gebeur wêreldwye finansiële ineenstortings in die eerste plek?
En waarom behoort die komende een die grootste en mees betekenisvolle te wees?
Wat is presies die gevolge? Wat is die oorsake?
Wie word die meeste geraak? Wie baat?
Het dit iets te doen met die Groot Hersetting?
Wat sal die uitkoms wees? Kan dit nog gestop word?
Ons sal hierdie vrae in hierdie program ondersoek.
'n Gigantiese skuldbel loop uit – deel van die Groot Hersetting
Die vestiging van die Federal Reserve-stelsel (FED) in die Verenigde State in 1913 as 'n privaat bankstelsel het
gelei tot die skepping van 'n wêreldwyd opererende bankkartel.
Die monopolie op geldskepping is deur die wet aan 'n handjievol vooraanstaande Wall Street-bankiers oorgedra.
Verder uitbreiding van mag is bewerkstellig deur die oprigting van die BIS (1930) en die IMF en die Wêreldbank
(1944), wat albei gespesialiseerde agentskappe van die VN is.
Hulle verleen enorme lenings uit die lug as fiatgeld en dryf hele bevolkings in die verderf met hul terugbetalingsvereistes.
Die VN se 2030-agenda help om hierdie ontwikkeling vorentoe te dryf.
Dit eis dat sy lidstate miljarde bestee om wêreldwyd georkestreerde krisisse aan te spreek.
Volgens die ekonomiese deskundige Ernst Wolff is hierdie gigantiese, kunsmatig opgeblase skulpsbel baie
groter as die som van alle wêreldwye hulpbronne, infrastruktuur, mineraalafsettings, ensovoorts.
Dit kan dus nooit terugbetaal word nie.
Die lank voorbereide en doelbewus georkestreerde bars van hierdie skulpsbel is bedoel om 'n volledige
wêreldwye reorganisasie, die Groot Herset, in te lui:
Dit maak voorsiening vir die volledige onteiening en ontneming van stemreg, ja selfs die
slawerny van burgers deur die finansiële oligargie.
Die Groot Hersetting en Agenda 2030 Die Groot Hersetting is die naam wat gegee is aan die agenda van die WEF
en sy geaffilieerde nie-regeringsorganisasies, bekend as NGO's, om wêreldmag oor te neem.
NGO's word deur finansiële oligargs beheer.
Hierdie word beheer deur die sentrale banke, wat die monetêre stelsel al meer as 100 jaar lank gedomineer het.
Deur hul batebestuurders soos Black Rock en Vanguard accumuleer hulle enorme fortuine sonder om iets te hoef
doen, asook goud, nywerheidskonglomerate, gas, olie, grondstowwe, grond en openbare infrastruktuur.
Hulle korrupteer vooraanstaande politieke, industriële, militêre en regsprekende besluitnemers wêreldwyd en bind hulle aan
hul skadu-regering, soos die Bilderberg-groep, die Council on Foreign Relations, die WEF-byeenkomste in Davos en ander.
Hierdie kring gebruik onderdanige politici om die WEF en VN se Agenda 2030 deur noodlottige wetgewing in te voer.
Hierdie lei op hul beurt tot die onteiening van volke deur verwoestende belastings en eise tot lasdeling, sowel as tot die
totale slawerny van alle volke deur programmeerbare digitale geld, beheer oor voedsel,
energie en gesondheid, en toesigtegnologieë.
Wie sou geraak word deur die bars van die skulpsbel – wie sou daarby baat vind?
In 2005 was daar 'n verandering in die bankrotskapwetgewing in die Verenigde State.
Sedertdien kan kliënte se bates nie meer teruggeëis word nie, selfs nie in gevalle van bankbedrog nie.
Alle bates word oorgedra na die bankrotskapboedel.
Hierdie wysiging raak egter nie alle skuldeisers nie, naamlik die min bevoorregtes, d.w.s. gesekuriteerde skuldeisers.
Dit is die stigtersbanke van die FED en hul filiale, insluitend J.P. Morgan Bank.
Toe Lehman Brothers in 2008 ingestort het, is byvoorbeeld slegs J.P. Morgan Bank se bates
teruggegee – ondanks bedrieglike finansiële transaksies.
Die regter in die verrigtinge destyds het uitdruklik verklaar dat J.P. Morgan tot die beskermde groep behoort.
Dit maak dit duidelik dat, agter die rug van die bevolking, wetgewing op so 'n wyse verander is dat die klan
rondom die FED enige bankkrisis sal oorleef, terwyl almal anders hul bates heeltemal sal verloor.
Fiatgeld – hoe die skulppubbel ontstaan het Op 23 Desember 1913 het die Federal Reserve Act die privaat sentrale
bankstelsel bekend as die FED in die Verenigde State ingestel.
Dit het 'n model geword vir die verdere vestiging van sentrale banke en banknote-uitreikende banke wêreldwyd.
Die FED is 'n kartel van groot banke wat 'n monopolie op geldskepping het.
Deur eenvoudige rekeningkundige prosedures word geld uit die lug geskep in die vorm van lenings.
Hierdie fiatgeldbeginsel, dit wil sê om geld uit die lug te skep, laat die geaffilieerde banke toe om die
nuutgeskepte geld op dieselfde wyse te vermenigvuldig.
- Rente en samestellende rente sal egter bly voortgehef word totdat hierdie luglenings ten volle terugbetaal is.
Vanweë die monopolie op geldskepping moet die fondse hiervoor ook van die FED en sy takke
verkry word in die vorm van steeds nuwe lenings.
Hierdie uitleen van geld teen rente en samestelde rente skep 'n reuse skuldbel.
Die resultaat: terwyl die hoeveelheid goedere in die wêreld in die afgelope 30 jaar slegs verviervoudig
het, het die geldvoorraad veertigvoudig toegeneem.
Die FED – die ongelooflik onbeskaamde finansiële stelsel
Sedert die bekendstelling van die FED in 1913 kon privaat bankiers lenings sonder reserwes of onderpand as 'n suiwer rekeningkundige
transaksie toeken en sodoende geld uit die lug skep.
Bankkliënte moet aan die ander kant hul bates as onderpand vir hierdie waardelose kredietgeld verpand en – totdat die lening ten
volle terugbetaal is – selfs rente en samestellende rente betaal.
En in elke geval, d.w.s. terugbetaling en rente, met werklike bates.
In die geval van die VSA moet die staat, en dus die burgers, nou 1 biljoen dollar per jaar aan die banksters betaal vir niks.
Met hierdie fiatgeld-slimstreek kon die groot banke feitlik die hele Amerikaanse nasionale rykdom bymekaarmaak.
Ongeveer 100 jaar gelede het motorbedryfsreus Henry Ford treffend gesê: As mense die monetêre stelsel
sou verstaan, sou ons voor môreoggend 'n revolusie hê.
Wie is die stigtersvaders van die FED?
Paul Moritz Warburg, saam met John D. Rockefeller en Nelson Aldrich, word beskou as die hoofinisiator van die
Amerikaanse Federale Reserwebank (Fed), wat in 1913 gestig is.
Die Warburgs word beskou as die tweede belangrikste bankfamilie ter wêreld ná die Rothschilds.
Die Warburg-bankhuis in Hamburg is in 1798 deur twee broers, Moses-Marcus en Gerson Warburg, gestig,
ongeveer terselfdertyd as die Rothschild-bankhuis.
In 1814 het die Warburgs een van Rothschild se eerste sakevennote in Londen geword.
Moritz Warburg het sy opleiding by die Rothschilds in Italië en Parys voltooi.
Sy seun Max Warburg het 'n deel van sy leerlingskap by New Court, die Rothschilds se Londense hoofkwartier, voltooi.
Verskeie jare later, in 1910, het Nelson Aldrich en bestuurslede van die J.P. Morgan-, Rockefeller- en Kuhn & Loeb-banke
vir tien dae na 'n uiters geheime vergadering op Jekyll Island in die Amerikaanse staat Georgia teruggetrek.
Nelson was 'n hooggeplaaste politikus en vennoot by die beleggingsbank J.P. Morgan, sowel as die skoonpa van
die fabelagtig ryk olie-magnaat John D. Rockefeller Jr.
Onder die uitvoerende beamptes wat op Jekyll Island deelgeneem het, was Frank Vanderlip, president van die National City Bank
van New York, wat met die Rockefellers geassosieer was; Henry Davison, senior vennoot by die J.P. Morgan Company;
Charles Norton, president van die First National Bank van New York; en Andrew Piatt, 'n vooraanstaande ekonoom van Harvard.
Paul Moritz Warburg van Kuhn, Loeb & Co het die vergadering gelei en die oorsig geskryf van wat later bekend sou staan as die
Aldrich-plan, 'n plan om die bank- en monetêre stelsel te reorganiseer wat die grondslag gelê
het vir die latere Federale Reserwebankstelsel.
Die landgoed waar hulle bymekaarkom, het aan die man behoort wat destyds as die spin in die web van
die finansiële bedryf beskou is: John P. Morgan.
Geheimhouding was dus nodig om hierdie unieke skuif teen die Amerikaanse volk, die demokrasie en
mededingende groot finansies suksesvol in te lei.
Net so slinks en geheim soos die plan ontwikkel is, is die wysiging net so vaardig en doelgerig drie jaar later, op
23 Desember 1913, een dag voor Kersaand, deur die ernstig uitgedunde Kongres met 43 stemme teenoor 25 deurgejaag.
Woodrow Wilson, pas verkose President van die Verenigde State, het dieselfde dag die Federal Reserve Act tot wet verklaar
en sodoende die Amerikaanse sentrale bank, die FED, gestig.
Die Amerikaanse geldskeppingsreg en wêreldmag vir die komende eeu is oorgedra aan agt families,
insluitend Warburg, Rockefeller en Morgan en hul privaatbanke.
Paul Moritz Warburg het 'n lid geword van die eerste toesighoudende raad in die geskiedenis van die FED.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog is hy aangestel as adjunkvoorsitter van die Raad van Goewerneurs van die Federale Reserwebank.
As lid van die adviesraad het Warburg tot 1926 by die Amerikaanse Federale Reserwebank gebly.
In 1921 het Paul Moritz Warburg ook 'n stigterslid van die Council on Foreign Relations (CFR) geword, 'n privaat georganiseerde
platform vir internasionale invloed wat agter die skerms opereer.
Hy het die posisie van voorsitter van die CFR beklee tot sy dood in 1932.
Kolonel Elisha Garrison, 'n vriend van die Amerikaanse presidente Roosevelt en Wilson, het Warburg beskryf as die dryfkrag agter
die skepping van die FED, maar hy het duidelik baron Alfred Rothschild van Londen as
die brein agter die skema geïdentifiseer.
Die Rothschild-dinastie het reeds verskeie kere probeer om 'n sentrale bank onder sy beheer in die Verenigde State te vestig.
Die feit is dat die Verenigde State in 1910 prakties vanuit Engeland geregeer is, en dit is vandag nog steeds die geval.
Die tien grootste bankhouermaatskappye in die Verenigde State is stewig in die hande van
sekere bankhuise, wat almal takke in Londen het.
Hulle is J.P. Morgan Company, Brown Brothers Harriman, Warburg, Kuhn Loeb en Henry Schroder.
Hulle behou almal noue bande met die Huis van Rothschild, hoofsaaklik deur die Rothschilds se beheer oor
internasionale geldmarkte deur manipulering van die goudprys.
Elke dag word die wêreldmarkprys vir goud by die Londense kantoor van N.M. Rothschild and Company vasgestel.
Wat is die aard van die stigtersvaders van die FED?
Nelson W. Aldrich was 'n lid van die Vrymesselaars; onder andere was hy die skatkis van die Grootloge van Rhode Island.
Die Amerikaanse dollar is die amptelike geldeenheid van die Verenigde State.
Die een-dollarnoot is sedert 1935 in sy huidige vorm in omloop.
'n Nader kyk openbaar 'n paar verstommende feite.
Een van die twee inskripsies op die agterkant van die een-dollarnoot lui Novus ordo seclorum.
Dit is Latyn en beteken 'n nuwe orde van die eeue.
Boonop is die Oog van die Voorsienigheid bo 'n onvoltooide baksteenpiramide.
In werklikheid bly die sogenaamde Oog van die Voorsienigheid tot op hede 'n sentrale simbool in vrymesselarsloges.
Die Egiptiese baksteenpiramide is 'n verwysing na die geheime genootskap van die Illuminati.
Terloops, in 1935, onder president Franklin D. Roosevelt, het die piramide op die een-dollarnoot verskyn.
Roosevelt was 'n baie aktiewe lid van die Vrymesselaars en het gedurende sy jare as president talle
vrymesselaarsdelegasies by die Wit Huis ontvang.
Die Romeinse syfer MDCCLXXVI op die onderste tree van die onvoltooide piramide op
die een dollarnoot staan vir die jaar 1776.
Dit herdenk egter nie die jaar van die Amerikaanse Onafhanklikheidsverklaring nie, maar wel
die stigting van die Masonic Illuminati-orde deur Adam Weishaupt in Ingolstadt in 1776.
Die simbool van die geheime genootskap is Minerva se uil.
En interessant genoeg kyk 'n klein wit uil op die voorkant van die een-dollarnoot in die regterhoek agter die syfer EEN uit.
Die manipulerende aard van die Vrymesselary het gou ná sy stigting duidelik geword.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog het die FED groot banke ondersteun om aan verskeie oorlogvoerende lande lenings te maak.
Op hierdie manier het hulle permanent afhanklik geword van die Amerikaanse hoëfinansiering, wat dit die
werklike wenner van die Eerste Wêreldoorlog gemaak het.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is die Amerikaanse dollar as die wêreldwye reserwemunt verklaar.
Dit het die FED oor alle sentrale banke verhef en dit die werklike wenner van die Tweede Wêreldoorlog gemaak.
FED gestig deur skakels met politiek
Sedert onheuglike tye het mense getrou om rykdom en mag te versamel – soos die geval was toe John D. Rockefeller Jr., die
enigste seun van John D. Rockefeller Sr. en die rykste man in Amerika, in die herfs van 1901 met Abby
Aldrich, die enigste dogter van Nelson Aldrich, getrou het.
Hy was die Republikeinse meerderheidsleier in die Amerikaanse Senaat, sonder wie se
toestemming geen federale wet aangeneem kon word nie.
Hy was so magtig dat die pers hom die hoofbestuurder van die nasie genoem het.
Hierdie huwelik, 'n strategies perfekte fusie van geld en politiek, het die politieke grondslag gelê vir die
wettige vestiging van die Federale Reserwebank in 1913.
Wat het die FED met die sinking van die Titanic te doen?
J. P. Morgan, die sentrale mede-stigter en brein agter die FED, was sedert 1902 die eienaar van die White Star
Line, 'n skeepsvloot, en dus later ook van die Titanic.
Of dit nou die spoorwegnetwerk, elektrisiteit, steenkool of die telegraaf was, het hy sy hand in alles gehad.
Die enigste dinge waaraan hy nie toegang gehad het nie, was Carnegie se staal en Rockefeller se olie.
Hy was so magtig omdat hy die enigste Amerikaan was wat die vertroue van finansiers in Londen, Parys en Berlyn geniet het.
Morgan & Maatskappy, met hoofkwartier by 23 Wall Street, was 'n sleutelrol in die
nywerheidsrewolusie in die Verenigde State omstreeks 1900.
Dit was 'n lener, aandeelhouer en – destyds – die onoffisiële sentrale bank van die Verenigde State.
J. P. Morgan het tot 'n kring van kriminele bankiers behoort wat die Federale Reserwesisteem (FED) in die VSA wou vestig.
Aan boord van die maagdereis van sy luukse stoomskip Titanic was baie invloedryke en ryk individue soos Benjamin
Guggenheim, Isidor Straus en ander groot nyweraars en bankiers, maar bo alles John Jacob Astor.
Op daardie tydstip was hy een van die rykste mense ter wêreld.
Hierdie invloedryke groep wou voorkom dat die FED gestig word en sodoende die langtermyn wêreldwye
strategiese planne van die finansiële oligargieë dwarsboom.
Astor en sy kring moet dus diskreet uitgewis word.
Toe J.P. Morgan die Titanic doelbewus laat sink het, het die bemanning van die Titanic die Astors en
hul bondgenote met geweld verhinder om hulself te red.
Met haar dood in 1912 het die weerstand teen die stigting van die FED deur die
doelbewuste sinking van die Titanic tot 'n einde gekom.
J.P. Morgan het sy deelname aan die reis op die laaste oomblik gekanselleer en, in 'n
vooruitgesiene skuif, nie aan boord van die Titanic gegaan nie.
Uitweg uit die totale skuld van nasies:
Fiatgeldkredietskulde uitgewis deur skulderedding
Volgens finansiële insider David Webb is die komende finansiële ineenstorting soos 'n spel Monopoly, waar al
die stukke op die bord en al die geld deur die groot oligarge na die bank teruggedruk word.
En dan sê hierdie tophere: Kom ons begin 'n nuwe spel.
Ons begin met die uitgangspunt dat ons alles het en jy niks het nie.
So, wil jy iets by ons leen?
Maar dit hoef nie so te eindig vir die lande wat tans in skuld verdrink nie.
Want daar is 'n uitweg.
Die narratief van die top finansiële oligargs dat alles na die bank teruggegee moet word, moet vervang word deur die nuwe
wêreldwye konsensus van nasies, naamlik: nou kom die wêreldwye skuldvermindering vir alle nasies wat
in die krediet op fiatgeld uit die lug geval het.
Met ander woorde, skuldverligting vir alle nasies wat onderdruk, geplunder en effektief onteien is deur die IMF,
die Wêreldbank en die sentrale banke, en die terugkeer van alle in beslag geneem hulpbronne.
Want net soos lenings uit die lug opgeskep is, moet leningskuld ook weer in die lug verdwyn.
Gevolgtrekking
Die wêreldwye finansiële oligargie is so beangstigend soos die terreurheerskappy van die Towenaar van Oz.
Met ander woorde, hy blaas homself pompous en dreigend op, saai vrees en terreur in die harte van die mense,
maar – as jy agter die gordyn kyk – is daar niks agter nie.
Die verweefdhede met die Vrymesselary, die sinking van die Titanic, die roekelose finansiële stelsel,
ensovoorts, wys dat die finansiële oligargen volgens die beginsel van misleiding en bedrog optree.
Dit floreer uitsluitlik op die deelname van die maklikgelowiges en die winsgieriges.
Sonder hierdie volg, sal die terreurheerskappy van die wêreldwye finansiële oligargie soos 'n kaarthuis ineenstort.
Daarom is blootstelling en verspreiding, sowel as netwerkbou en burgerlike ongehoorsaamheid in solidariteit, effektiewe uitweë.