Krisi existentzialek munduko biztanleria tentsioan mantentzen dute.
Hurbil dagoen finantza-krisia ere ia denon ahoan dago.
Askok jada shock egoeran daude, mundua jada zenbait finantza-krisi handik astindu dutelako,
hala nola 1929ko Black Friday-a eta 2008ko krisia.
Bakoitzean, jendeak bere ondasunak galdu zituen.
Eta orain, handiena eta ondorio handienekoa den krisia atean dagoela diote.
Munduko ia herrialde guztiek pilatuta duten zor mendi erraldoiak ez du onik iragartzen.
Baina zergatik gertatzen dira hasieran finantza-krisi globalak?
Eta zergatik izango da etorrikoa handiena eta garrantzitsuena?
Zer ondorio zehatz daude? Zein dira kausak?
Nork da gehien kaltetua? Nork ateratzen du onura?
Honek zerikusirik al du Great Reset-ekin?
Zer izango da emaitza? Oraindik gelditu daiteke?
Programa honetan galdera hauek aztertuko ditugu.
Zor-burbuila erraldoi bat lehertu da – Berrezarpen Handiaren zati bat
1913an Estatu Batuetan banku pribatu sistema gisa sortu zen Federal Reserve System (FED) ezartzeak mundu mailan
funtzionatzen duen banku kartel baten sorrera ekarri zuen.
Diru-sorkuntzaren monopolioa lege bidez Wall Streeteko bankari nagusi gutxi batzuei eman zitzaien.
Boterearen hedapen gehiago lortu zen BIS (1930) eta Nazioarteko Diru Funtsa eta Munduko Bankua (1944)
sortzearen bidez, biak NBEko agentzia espezializatuak baitira.
Hutsetik diru fiduziario gisa mailegu izugarriak ematen dituzte, eta itzulketarako eskakizunek
biztanle-talde osoak hondamendira eramaten dituzte.
Nazio Batuen 2030 Agendak azken batean garapen hau aurrera eramango du.
Bere kide diren estatuei eskatzen die krisi globalak kudeatzeko miliardoak gastatzea.
Ekonomialari aditu Ernst Wolff-en arabera, zor-burbuila erraldoi eta artifizialki puztu hau mundu osoko
baliabide, azpiegitura, mineral baliabide eta abar guztien batura baino askoz handiagoa da.
Beraz, inoiz ezin da itzuli.
Denbora luzez prestatu eta asmoz antolatutako zor-burbuila honen leherketa honek mundu-mailako erabateko
berrantolaketa iragartzea du helburu, Erreseteo Handia:
Honek finantza-oligargoen menpe dauden herritarren espropiazio osoa, eskubideez
kanporatzea eta, egiaz, esklabotzea aurreikusten du.
Erresete Handia eta Agenda 2030 Erresete Handia da Munduko Ekonomia Foroa (WEF) eta haren gobernuz kanpoko erakunde
(GKE) lotunei munduko boterea eskuratzeko emandako agenda izena.
GKEak oligarka finantzarioek kontrolatzen dituzte.
Hauek banku zentralek kontrolatzen dituzte, eta haiek dira diru-sistema mende bat baino gehiago daramaten nagusi.
Black Rock eta Vanguard bezalako aktiboen kudeatzaileen bidez, ezer egin beharrik gabe fortuna izugarriak pilatzen
dituzte, baita urrea, industria-konglomeratuak, gas naturala, petrolioa, lehengaiak, lurra eta azpiegitura publikoak ere.
Munduko erabaki-hartzaile politiko, industrial, militar eta judizial nagusiak usteldu eta beren itzal-gobernuarekin lotzen
dituzte, hala nola Bilderberg Taldea, Kanpo Harremanetarako Kontseilua, Davoseko Munduko
Ekonomia Foroaren bilerak eta beste batzuk.
Zirkulu honek menpeko politikariak erabiltzen ditu WEF eta NBEren 2030eko Agenda lege fatidikoen bidez ezartzeko.
Hauek, berriz, herritarren espropiaziora eramaten dute suntsitzaileak diren zergak eta karga-banaketa-eskaerak direla
eta, baita herri guztien esklabotze osoa ere diru digital programagarriaren, elikagaien, energiaren eta
osasunaren gaineko kontrolari eta zaintza-teknologiei esker.
Zor-burbuila lehertzeak nori eragingo lioke – eta nori ekarriko lioke onurarik?
2005ean, Estatu Batuetan zorpetze-legean aldaketa bat izan zen.
Ordutik aurrera, bezeroen ondasunak ezin dira berreskuratu, banku-iruzurraren kasuetan ere.
Ondare guztiak zorpetze-masara transferitzen dira.
Hala ere, zuzenketa honek ez ditu kreditorerik guztiak eragiten, baizik eta pribilegiatutako
gutxi batzuk, hau da, bermatutako kreditorerik.
Hauek dira FEDeko banku sortzaileak eta haien azpikonpainiak, tartean J.P. Morgan Bank.
Adibidez, 2008an Lehman Brothers erori zenean, J.P. Morgan Bank bakarrik izan zen bere aktiboak itzuli
zizkion – iruzurrezko finantza-transakzioak izan arren.
Garai hartako epaileak argi eta garbi adierazi zuen J.P. Morgan babestutako taldekoa dela.
Honek argi uzten du herritarren bizkarrean legea aldatu dutela, FED inguratzen duen klanak edozein banku-krisi gaindituko duela,
eta beste guztiek beren ondasunak erabat galduko dituztela.
Diru fiduziarioa – nola sortu zen zor-burbuila 1913ko abenduaren 23an, Federal Reserve Act-ek Estatu Batuetan FED izenez
ezagutzen den banku zentral pribatuko sistema ezarri zuen.
Mundu osoko banku zentral eta billete-emaileak ezartzeko eredua bihurtu zen.
FED banku nagusien kartel bat da, diru-sorkuntzan monopolioa duena.
Kontabilitate prozedura sinpleen bidez, dirua hutsik sortzen da mailegu moduan.
Fiat-diru printzipio honek, hau da, huts-airetik dirua sortzeak, lotutako bankuei berriki sortutako
dirua modu berean biderkatzeko aukera ematen die.
Hala ere, interesak eta interes konposatuak kobratzen jarraituko dute aireko mailegu hauek osorik ordaindu arte.
Dirua sortzeko monopolioagatik, funtsak ere FEDetik eta haren adarretatik mailegu berri etengabeen bidez lortu behar dira.
Interesarekin eta interes konposatuarekin dirua mailegatzea zor-burbuila erraldoi bat sortzen du.
Emaitza: azken 30 urteotan munduko ondasunen bolumena lau aldiz bakarrik handitu den bitartean,
diru-hornidura berrogeita hamar aldiz handitu da.
FED – finantza-sistema izugarri lotsagabea
1913an FEDa ezarri zenetik, bankari pribatuek gordailurik edo bermerik gabe maileguak eman ahal izan
dituzte kontabilitate-transakzio huts gisa, eta, horrela, dirua hutsetik sortu dute.
Banku-bezeroek, bestalde, beren ondasunak berme gisa ipini behar dituzte baliorik gabeko kreditu-diru honengatik
eta – mailegua osorik itzuli arte – baita interesak eta interes konposatuak ere ordaindu behar dituzte.
Eta kasu bakoitzean, hau da, itzulketa eta interesak, aktibo errealen bidez.
AEBen kasuan, estatuak eta, beraz, herritarrek, orain urtean 1 bilioi dolar ordaindu behar dizkiete banksterei ezer gabe.
Fiat-diruaren trikimailu honekin, banku nagusiek AEBetako nazio-aberastasun ia osoa pilatzea lortu zuten.
Duela ehun urte inguru, automobilgintzako magnatea Henry Fordek egoki esan zuen: «Jendeak diru-sistema
ulertuko balu, biharko goizerako iraultza bat izango genuke.»
Nor dira FEDeko sortzaile aita nagusiak?
Paul Moritz Warburg, John D. Rockefeller eta Nelson Aldrich-ekin batera, 1913an sortu zen AEBetako Federal Reserve
(FED) banku zentralaren sortzaile nagusia dela jotzen da.
Warburg familiak Rothschilds-en ondoren munduko bigarren garrantzitsueneko banku-familia gisa hartzen dira.
Hamburgoko Warburg banku-etxea 1798an sortu zuten bi anaiek, Moses-Marcusek eta Gerson
Warburgek, Rothschild banku-etxearen antzeko garaian.
1814an, Warburg familiak Londresen Rothschild-en lehen negozio-bazkideetako bat bihurtu ziren.
Moritz Warburg-ek Rothschildtarren etxean bere prestakuntza Italiako eta Pariseko egoitzetan osatu zuen.
Bere semea, Max Warburg, New Courten, Rothschildtarren Londresko egoitzan, bere ikasketaren zati bat burutu zuen.
Urte batzuk igaro ondoren, 1910ean, Nelson Aldrich-ek eta J.P. Morgan, Rockefeller eta Kuhn & Loeb bankuetako
exekutiboek hamar eguneko bilera sekretu-maila gorenera Jekyll Uhartean, Georgiako Estatu Batuetan, egin zuten.
Nelson goi-mailako politikari eta J.P. Morgan inbertsio-bankuko bazkidea izan zen, eta, gainera, John D.
Rockefeller Jr. petrolio-magnate aberatsaren suhiaren aita zen.
Jekyll Uhartean parte hartu zuten exekutiboen artean zeuden Frank Vanderlip, New Yorkeko National City Bank-eko presidentea eta
Rockefeller familiarekin lotuta zegoena; Henry Davison, J.P. Morgan Company-ko bazkide nagusia; Charles Norton,
New Yorkeko First National Bank-eko presidentea; eta Andrew Piatt, Harvardeko ekonomialari nagusia.
Paul Moritz Warburg-ek, Kuhn, Loeb & Co-koa, bileraren lehendakaritza egin zuen eta Aldrich Plana izenez ezagutuko
zenaren egitura idatzi zuen; plan horrek banku- eta moneta-sistema berrantolatzeko oinarria ezarri zuen, eta geroago
sortuko zen Federal Reserve Sistemaren oinarri bihurtu zen.
Bildurik zeuden landa-jauregia garaiko finantza-industriaren sareko armiarma gisa
hartzen zuten gizonarena zen: John P. Morgan.
Beraz, sekretutasuna beharrezkoa zen AEBetako herriaren, demokrazia eta finantza handien arteko lehian ari
zirenen aurkako mugimendu berezi hau arrakastaz abiarazteko.
Plana hain trebe eta isilean garatu zen bezala, hain trebe eta determinazioz onartu zuten lege-zuzenketa hiru urte
geroago, 1913ko abenduaren 23an, Eguberri bezperaren aurreko egunean, Kongresu oso ahulduak 43 aldeko eta 25 kontrako botoz.
Woodrow Wilson, Estatu Batuetako presidente berriki hautatua, egun berean sinatu zuen Federal Reserve Legea, eta
horrela Estatu Batuetako banku zentral FEDa ezarri zuen.
Etorkizuneko mende honetarako AEBetako diru-sorkuntza eskubidea eta botere globala zortzi familiari
transferitu zitzaizkien, tartean Warburg, Rockefeller eta Morgan familiak eta haien banku pribatuak.
Paul Moritz Warburg FEDen historian lehen gainbegiratzeko batzordeko kide bihurtu zen.
Lehen Mundu Gerran, Federal Reserve Board of Governors-eko lehendakariorde izendatu zuten.
Kontseilu aholku-emale baten kide gisa, Warburg 1926ra arte AEBetako Erreserba Federalarekin lotuta egon zen.
1921ean, Paul Moritz Warburg ere Kanpo Harremanetarako Kontseiluko (CFR) sortzaileetako kide bihurtu zen, nazioarteko
eragina eskuratzeko atzean antolatutako plataforma pribatua.
1932an hil zen arte CFRko lehendakari kargua izan zuen.
Elisha Garrison koronela, AEBetako presidente Roosevelt eta Wilson-en laguna, Warburg deskribatu zuen FED
sortzearen bultzatzaile nagusi gisa, baina argi identifikatu zuen Londresko baroi Alfred Rothschild buru nagusi gisa.
Rothschild dinastiak jada hainbat aldiz saiatu zen Estatu Batuetan bere kontrolpeko banku zentral bat ezartzen.
Egia da 1910ean Estatu Batuak praktikan Ingalaterratik gobernatzen zirela, eta gaur egun ere hala da.
Estatu Batuetako hamar banku-holding handienak banku-etxe jakin batzuen esku daude
sendo, eta guztiek dituzte Londresen sukurtsalak.
Hauek dira J.P. Morgan Company, Brown Brothers Harriman, Warburg, Kuhn Loeb eta Henry Schroder.
Denek Rothschilden Etxearekin harreman estuak mantentzen dituzte, batez ere Rothschildek nazioarteko diru-merkatuak
urrearen prezioaren manipulazioaren bidez kontrolatzeagatik.
Egunero, urrearen mundu-mailako merkatu-prezioa N.M. Rothschild and Company-ren Londresko bulegoan ezartzen da.
Zein da FEDeko sortzaile aiten izaera?
Nelson W. Aldrich masoien kidea izan zen; besteak beste, Rhode Islandeko Logia Nagusiaren diruzaina izan zen.
AEBetako dolarra Estatu Batuetako moneta ofiziala da.
Dolar baten oharra 1935az geroztik bere egungo formarekin zirkulazioan dago.
Hurbilagotik begiratuta, harritzekoak diren zenbait egia agerian geratzen dira.
Dolar baten atzealdean dauden bi inskripzioetako batek Novus ordo seclorum irakurtzen du.
Hau latinez dago eta adinen ordena berri bat esan nahi du.
Gainetik, adreiluzko piramide osatu gabearen gainean, Provedentzaren Begia dago.
Egiazki, hain deitutako Provedientziaren Begia gaur egun arte masonen lojeetan sinbolo zentral izaten jarraitzen du.
Egiptoko adreiluzko piramidea Illuminatiaren gizarte sekretuari erreferentzia bat da.
Bide batez, 1935ean, Franklin D. Roosevelt presidente zela, piramidea agertu zen dolar bateko billean.
Roosevelt masonen elkarteko kide oso aktiboa izan zen eta presidente izan zen urteetan Etxe
Zurian masonen ordezkaritza ugari jaso zituen.
1 dolarreko billean ageri den amaitu gabeko piramidearen beheko mailan dagoen MDCCLXXVI
erromatar zenbakiak 1776. urtea adierazten du.
Hala ere, ez du AEBen Independentzia-Deklarazioaren urtea omenez, baizik eta 1776an Ingolstadt-en Adam Weishaupt-ek
sortu zuen Masonen Illuminati ordenaren sorrera omenez.
Elkarte sekretuaren ikurra Minervaren hontza da.
Eta bitxia da, dolar baten banko-oharraren aurrealdean, eskuineko izkinan, BAT zenbakiaren atzean,
zuri-koloreko txolarre txiki bat begiratzen duela.
Freemasoneriaren manipulaziozko izaera bere sorreratik gutxira agerian geratu zen.
Lehen Mundu Gerran, FEDek banku nagusiak lagundu zituen gerra-nazio desberdinei maileguak ematen.
Horrela, betiko AEBetako finantza-altxak menpe bihurtu ziren, eta horrek AEBak Lehen
Mundu Gerran benetako irabazle bihurtu zituen.
Bigarren Mundu Gerran, AEBetako dolarra munduko erreserba-moneta gisa deklaratu zuten.
Honek FEDi banku zentral guztien gaineko nagusitasuna eman zion, Bigarren Mundu Gerran benetako irabazlea bihurtuz.
FED politika loturekin sortu zen
Antzinatik hona, jendeak aberastasuna eta boterea pilatzeko asmoz ezkondu izan dira – hala gertatu zen 1901eko udazkenean, John D.
Rockefeller Sr.-ren seme bakarra eta Amerikako aberatsena zen John D. Rockefeller Jr.-k Nelson Aldrich-en
alaba bakarra zen Abby Aldrich-ekin ezkondu zenean.
AEBetako Senatuan errepublikarren gehiengoaren burua zen, eta haren onespenik gabe ez zen lege federalik onar zitekeen.
Hain boteretsua zen ezen prentsak nazioaren zuzendari nagusi deitu zion.
Ezkontza honek, diruaren eta politikaren arteko estrategikoki perfektua den fusioa izanik, 1913an Federal Reserve
Bank-aren legezko ezarpenerako oinarri politikoa ezarri zuen.
Zer lotura du FEDek Titanicaren hondoratzeari?
J. P. Morgan, FEDeko sortzaile nagusietako bat eta buru-sormenaren egile nagusia, 1902tik
aurrera White Star Line itsasontzi-flotaren jabea izan zen, eta, ondorioz, Titanicena ere bai.
Trenbide-sarea, elektrizitatea, ikatza edo telegrafoa izan, denetan esku zuen.
Carnegierekin altzairurik eta Rockefellerekin petroliorik besterik ez zituen eskuratzeko aukerarik.
Hain boteretsua zen, Londres, Paris eta Berlineko finantza-gizonek konfiantza zuten bakarra estatubatuarra zelako.
Morgan & Company, 23 Wall Streeteko egoitza nagusia zuena, Estatu Batuetako industria iraultzan giltzarri izan zen 1900 inguruan.
Mailegu-emailea, akziodun eta – orduan – Estatu Batuetako banku zentral ofizialik gabekoa zen.
J. P. Morgan Estatu Batuetan Federal Reserve System (FED) ezarri nahi zuten bankari kriminalen zirkulu baten kidea zen.
Bere Titanic izeneko luxuzko lurrunontziaren estreinako bidaian Benjamin Guggenheim, Isidor Straus eta beste
industria-jabe eta bankari aberats eta eragin handiko pertsona asko zeuden, baina, batez ere, John Jacob Astor.
Garai hartan, munduko aberatsenetako bat zen.
Eragin handiko talde honek FEDa ezartzea galarazi nahi zuen eta, horrela, oligarka finantzarioen epe luzerako
mundu-mailako plan estrategikoak oztopatu nahi zituen.
Astor eta bere zirkulua, beraz, diskretuki ezabatu beharko lirateke.
J.P. Morganek asmoz Titanic hondoratu zuenean, Titaniceko tripulazioak indarrez galarazi zien
Astorrei eta haien aliatuenei beren burua salbatzea.
1912an hil zenean, Titanic nahita hondoratuz FED sortzearen aurkako erresistentzia amaitu zen.
J.P. Morganek azken unean bertan behera utzi zuen bidaian parte hartzea eta, aurresenez, ez zen Titanic ontzira igo.
Nazioen zorpetze osoaren irteera bat:
Zor arintzeak diru-kreditu zor guztiak ezabatzen ditu.
Finantza-arloko iturri barneko David Webbaren arabera, hurrengo finantza-krisia Monopoly joko baten antzekoa
da, non taulako piezak eta diru guztiak oligarca nagusiek bankura itzultzen ari diren.
Eta orduan goi-mailako jaun hauek diote: "Joko berri bat hasi dezagun."
Oinarri hartuta abiatzen gara: guk dena dugula eta zuk ezer ez duzula.
Beraz, guregandik zerbait maileguan hartu nahi al duzu?
Baina ez da beharrezkoa egoera horretara iristea zorpetan murgilduta dauden herrialdeentzat.
Izan ere, irteera bat dago.
Finantza-oligarca nagusien narrazioa, dena bankuari itzuli behar dela dioena, nazioen arteko kontsentsu global berri batekin
ordezkatu behar da, hau da: orain dator kreditu hutsetik sortutako diru fiduziarioaren truke erori
diren herrialde guztientzako zor globalaren murrizketa.
Beste modu batera esanda, IMFk, Munduko Bankuak eta banku zentralek zapaldu, lapurtu eta eraginkortasunez
eskuratu dituzten nazio-estatu guztientzako zorren barkamena eta konfiskatutako baliabide guztiak itzultzea.
Zorpetzeak hutsetik sortu zirenez, zorpetze-zoriek ere hutsaldera desagertu behar dute.
Ondorioa
Munduko oligarkia finantzario globala Ozko Sorginaren Terroraren Erreinuaren bezain beldurgarria da.
Beste modu batera esanda, harro eta mehatxuz beteta puzten da eta jendearen bihotzetan beldur eta izu handia sortzen du,
baina – gortinaren atzean begiratuz gero – ezer ere ez dago.
Masoneriarekin izandako loturak, Titanic-en hondoratzea, finantza-sistema lotsagabea eta abarrek
erakusten dute finantza-oligargek engainuaren eta iruzurraren printzipioaren arabera jarduten dutela.
Hori soilik bizirik irauten du erraz sinesten duten eta irabazi-gosez beteriko pertsonen parte-hartzeari esker.
Hau jarraitu ezean, oligarkia finantzario globalaren beldurrezko erreinua karta-etxe baten moduan eroriko da.
Beraz, agerraldia eta zabalkundea, baita sare-sorkuntza eta elkartasunezko
desobedientzia zibila ere, irteera eraginkorrak dira.