Գոյաբանական ճգնաժամերը աշխարհի բնակչությանը անորոշության մեջ են պահում։
Մոտալուտ ֆինանսական փլուզումը նույնպես գրեթե բոլորի շուրթերին է։
Շատերը արդեն ցնցված վիճակում են, քանի որ աշխարհը արդեն ցնցվել է մի քանի ֆինանսական փլուզումներից,
ինչպիսիք են 1929 թ. «Սև ուրբաթը» և 2008 թ. փլուզումը։
Յուրաքանչյուր անգամ մարդիկ կորցնում էին իրենց ունեցվածքը։
Եվ հիմա ասվում է, որ ամենամեծ և ամենաազդեցիկ փլուզումը հենց շեմին է։
Աշխարհի գրեթե բոլոր երկրների ուսերին ծանրացող ահռելի պարտքի լեռը լավ նշան չէ։
Բայց ինչո՞ւ են առաջին հերթին տեղի ունենում համաշխարհային ֆինանսական փլուզումները։
Եվ ինչո՞ւ պետք է գալիքը լինի ամենամեծն ու ամենանշանակալիցը։
Ի՞նչ են ճշգրիտ հետևանքները։ Ի՞նչ են պատճառները։
Ամենաշատը ով է տուժում? Ով է շահում?
Արդյո՞ք սա որևէ առնչություն ունի Մեծ վերագործարկման հետ։
Ի՞նչ կլինի արդյունքը։ Կարո՞ղ է դեռ կանգնեցվել։
Այս ծրագրում մենք կքննարկենք այս հարցերը։
Հսկայական պարտքի փուչիկը պայթում է – Մեծ վերագործարկման մի մասը
1913 թվականին Միացյալ Նահանգներում որպես մասնավոր բանկային համակարգ հիմնադրված Ֆեդերալ պահուստային
համակարգի (FED) ստեղծումը հանգեցրեց համաշխարհային մասշտաբով գործող բանկային կարտելի ձևավորմանը։
Փողի ստեղծման մոնոպոլիան օրենքով հանձնվեց Վոլ Սթրիթի մի քանի առաջատար բանկիրների։
Ուժի հետագա ընդլայնումը իրականացվեց Միջազգային բանկային կորպորացիայի (BIS, 1930) և Միջազգային դրամային հիմնադրամի
(IMF) ու Համաշխարհային բանկի (1944) ստեղծման միջոցով, որոնք երկուսն էլ ՄԱԿ-ի մասնագիտացված գործակալություններն են։
Նրանք ոչնչից՝ օդից, հսկայական վարկեր են տրամադրում որպես ֆիատային փող և իրենց վերադարձման
պահանջներով ամբողջ բնակչությանը ավերման են մղում։
ՄԱԿ-ի 2030 թ. օրակարգը ի վերջո կմղի այս զարգացումը առաջ։
Այն պահանջում է, որ իր անդամ պետությունները ծախսեն միլիարդներ՝ գլոբալ մասշտաբով կազմակերպված ճգնաժամերը հաղթահարելու համար։
Ըստ տնտեսագետ Էռնստ Վոլֆի, այս հսկայական, արհեստականորեն փքված պարտքի փուչիկը շատ ավելի մեծ է, քան
համաշխարհային բոլոր ռեսուրսների, ենթակառուցվածքների, հանքային պաշարների և այլնի ընդհանուր գումարը։
Այդ պատճառով այն երբեք չի կարող վերադարձվել։
Ժամանակին երկար պատրաստված և դիտավորյալ կազմակերպված այս պարտքի փուչիկի պայթյունը նախատեսված է ազդարարելու
ամբողջական համաշխարհային վերակազմավորում՝ Մեծ Վերագործարկումը։
Սա նախատեսում է ֆինանսական օլիգարխների ենթակայության տակ քաղաքացիների լիակատար սեփականազրկում,
ընտրական իրավունքներից զրկում և, փաստորեն, ստրկացում։
Մեծ վերագործարկում և Աջենդա 2030 Մեծ վերագործարկումն այն անվանումն է, որը տրվել է Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի (WEF)
և դրա կից ոչ կառավարական կազմակերպությունների՝ հայտնի որպես ՀԿ-ներ, օրակարգին՝ համաշխարհային իշխանությունը զավթելու նպատակով։
Կառավարական ոչ կառավարական կազմակերպությունները վերահսկվում են ֆինանսական օլիգարխների կողմից։
Դրանք վերահսկվում են կենտրոնական բանկերի կողմից, որոնք ավելի քան 100 տարի գերիշխել են դրամային համակարգում։
Իրենց ակտիվների կառավարիչների՝ օրինակ՝ Black Rock-ի և Vanguard-ի միջոցով, նրանք առանց որևէ բան անելու կուտակում են հսկայական
հարստություններ, ինչպես նաև ոսկի, արդյունաբերական կոնգլոմերատներ, գազ, նավթ, հումքներ, հող և հանրային ենթակառուցվածք։
Նրանք կոռումպացնում են աշխարհի առաջատար քաղաքական, արդյունաբերական, ռազմական և դատական որոշում կայացնողներին և
կապում նրանց իրենց ստվերային կառավարության հետ, ինչպիսիք են Բիլդերբերգի խումբը, Արտաքին
հարաբերությունների խորհուրդը, Դավոսում անցկացվող Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի հանդիպումները և այլն։
Այս շրջանակը օգտագործում է ենթարկվող քաղաքական գործիչներին՝ ճակատագրական օրենսդրության
միջոցով իրականացնելու WEF-ի և ՄԱԿ-ի «Աջենդա 2030»-ը։
Սրանք, իրենց հերթին, հանգեցնում են ժողովուրդների սեփականության զրկմանը ավերիչ հարկերի և բեռի բաժանման պահանջների միջոցով, ինչպես
նաև բոլոր ժողովուրդների ամբողջական ստրկացմանը ծրագրավորվող թվային փողի, սննդի, էներգիայի և առողջության
վերահսկողության, ինչպես նաև հսկողական տեխնոլոգիաների միջոցով։
Ովքե՞ր կազդվեն պարտքի փուչիկի պայթյունից – ո՞վքեր կշահեն դրանից?
2005 թվականին Միացյալ Նահանգներում սնանկության օրենքում փոփոխություն տեղի ունեցավ։
Այդ պահից ի վեր հաճախորդների ակտիվները այլևս չեն վերադարձվում, անգամ բանկային խարդախության դեպքերում։
Բոլոր ակտիվները փոխանցվում են սնանկության զանգվածին։
Այնուամենայնիվ, այս փոփոխությունը չի վերաբերում բոլոր կրեդիտորներին, մասնավորապես մի քանի
արտոնյալ, այսինքն՝ ապահովված կրեդիտորներին։
Սրանք են ՖԵԴ-ի հիմնադիր բանկերը և դրանց դուստր ձեռնարկությունները, այդ թվում՝ J.P. Morgan Bank-ը։
Օրինակ, երբ 2008 թվականին Lehman Brothers-ը փլուզվեց, միայն J.P. Morgan Bank-ին վերադարձվեցին նրա
ակտիվները՝ չնայած խարդախական ֆինանսական գործարքներին։
Այդ ժամանակ վարույթի դատավորը հստակ հայտարարեց, որ Ջեյ Փի Մորգանը պատկանում է պաշտպանվող խմբին։
Սա հստակ ցույց է տալիս, որ բնակչության մեջքի հետևում օրենսդրությունը փոխվել է այնպես, որ ՖԵԴ-ի շուրջը
հավաքված կլանը կհաղթահարի ցանկացած բանկային ճգնաժամ, մինչդեռ մյուս բոլորը ամբողջությամբ կորցնելու են իրենց ակտիվները։
Ֆիատային փող – ինչպես ձևավորվեց պարտքի փուչիկը 1913 թ. դեկտեմբերի 23-ին Ֆեդերալ պահուստային մասին օրենքը
Միացյալ Նահանգներում ներդրեց մասնավոր կենտրոնական բանկային համակարգը, որը հայտնի է որպես ՖԵԴ։
Այն դարձավ աշխարհով մեկ կենտրոնական և թղթադրամ թողարկող բանկերի հետագա ստեղծման մոդել։
ՖԵԴ-ը խոշոր բանկերի կարտել է, որը մոնոպոլիա ունի փողի ստեղծման վրա։
Պարզ հաշվապահական ընթացակարգերի միջոցով փողը ստեղծվում է ոչնչից՝ վարկերի տեսքով։
Այս ֆիատային փողի սկզբունքը, այսինքն՝ փող ստեղծելը օդից, թույլ է տալիս կից բանկերին նույն կերպ բազմապատկել նորաստեղծ փողը։
- Այնուամենայնիվ, տոկոսներն ու կազմված տոկոսները կշարունակեն հաշվարկվել մինչև այս օդային վարկերը ամբողջությամբ մարվեն։
Փողի ստեղծման մոնոպոլիայի պատճառով այս նպատակների համար միջոցները նույնպես պետք է ստանալ ՖԵԴ-ից և
նրա մասնաճյուղերից՝ մշտապես նոր վարկերի տեսքով։
Այս փողի տրամադրումը տոկոսով և բարդ տոկոսով առաջացնում է հսկայական պարտքային փուչիկ։
Արդյունքը՝ եթե վերջին 30 տարիների ընթացքում աշխարհում ապրանքների ծավալը միայն քառապատկվել
է, ապա փողի զանգվածը աճել է քառասունապատիկ։
ՖԵԴ – աներևակայելի անպարկեշտ ֆինանսական համակարգ
1913 թվականին ՖԵԴ-ի ներդրումից ի վեր մասնավոր բանկիրները կարող են տրամադրել վարկեր առանց պահուստների կամ երաշխավորության՝ որպես
բացառապես հաշվապահական գործարք, և այդպիսով փող ստեղծել օդից։
Մյուս կողմից, բանկի հաճախորդները պետք է իրենց ակտիվները գրավ դնեն այս անարժեք վարկային փողի համար և մինչև վարկի
ամբողջական մարումը նույնիսկ վճարեն տոկոսներ և բարդ տոկոսներ։
Եվ յուրաքանչյուր դեպքում, այսինքն՝ մայր գումարի և տոկոսների համար, իրական ակտիվներով։
ԱՄՆ-ի դեպքում պետությունը, հետևաբար քաղաքացիները, այժմ ստիպված են տարեկան մեկ տրիլիոն դոլար անվճար վճարել բանկստերներին։
Այս ֆիատային փողի խաբեբայությամբ մեծ բանկերը կարողացան գրեթե ամբողջ ԱՄՆ ազգային հարստությունը իրենց ձեռքում կենտրոնացնել։
Մոտավորապես 100 տարի առաջ ավտոմոբիլային մագնատ Հենրի Ֆորդը ճիշտ ասաց. «Եթե մարդիկ հասկանային դրամային
համակարգը, մինչև վաղվա առավոտը հեղափոխություն կլիներ»:
Ովքե՞ր են ՖԵԴ-ի հիմնադիր հայրերը։
Պոլ Մորից Վարբուրգը, Ջոն Դ. Ռոքֆելլերի և Նելսոն Օլդրիչի հետ միասին, համարվում է ԱՄՆ Դաշնային պահուստային համակարգի
(FED) գլխավոր նախաձեռնողը, որը հիմնադրվել է 1913 թվականին։
Վարբուրգները համարվում են աշխարհում Ռոթշիլդներից հետո երկրորդ ամենակարևոր բանկային ընտանիքը։
Համբուրգի Վարբուրգյան բանկային տունը հիմնադրվել է 1798 թվականին երկու եղբայրների՝ Մոսես-Մարկուսի և Գերսոն
Վարբուրգների կողմից, գրեթե նույն ժամանակահատվածում, երբ հիմնադրվեց Ռոթշիլդյան բանկային տունը։
1814 թվականին Վարբուրգները դարձան Լոնդոնում Ռոթշիլդի առաջին գործարար գործընկերներից մեկը։
Մորից Վարբուրգը Իտալիայում և Փարիզում Ռոթշիլդների մոտ ավարտեց իր ուսուցումը։
Նրա որդի Մաքս Վարբուրգը իր պրակտիկայի մի մասը անցկացրեց Նյու Քորտում՝ Ռոթշիլդների Լոնդոնի կենտրոնակայանում։
Մի քանի տարի անց՝ 1910 թվականին, Նելսոն Օլդրիչը և Ջ․ Պ․ Մորգանի, Ռոքֆելլերի և Քուհն և Լոեբ բանկերի ղեկավարները տաս օրով մեկուսացան
Ջորջիա նահանգի Ջեքիլ կղզում անցկացվող գերգաղտնի հանդիպմանը։
Նելսոնը բարձր պաշտոնյա քաղաքական գործիչ և J.P. Morgan ներդրումային բանկի գործընկեր էր, ինչպես նաև ֆանտաստիկ հարուստ
նավթային մագնատ Ջոն Դ. Ռոքֆելլեր կրտսերի հոր կողմից ամուսնացած։
Ջեքիլ կղզում մասնակցող գործադիրների թվում էին Ֆրենկ Վանդերլիպը, Նյու Յորքի Նացիոնալ Սիթի Բանկի նախագահը, որը կապված էր
Ռոքֆելերների հետ; Հենրի Դեյվիսոնը, Ջեյ Փի Մորգան ընկերության ավագ գործընկերը; Չարլզ Նորթոնը, Նյու Յորքի Առաջին Ազգային
Բանկի նախագահը; և Էնդրյու Փիաթը, Հարվարդի առաջատար տնտեսագետը։
Պոլ Մորից Վարբուրգը՝ Քուն, Լոեբ և Քո ընկերությունից, նախագահեց նիստը և կազմեց այն ծրագրի էսքիզը, որը հետագայում հայտնի դարձավ
որպես Ալդրիչի պլան՝ բանկային և դրամային համակարգի վերակազմավորման ծրագիր, որը դրեց հետագա Ֆեդերալ պահուստային համակարգի հիմքը։
Գյուղական ունեցվածքը, որտեղ նրանք հավաքվել էին, պատկանում էր այն մարդուն, ում այդ ժամանակ ֆինանսական
արդյունաբերության ցանցում սարդ էին համարում՝ Ջոն Փի. Մորգանին։
-- Այդ պատճառով գաղտնիությունը անհրաժեշտ էր, որպեսզի հաջողությամբ նախաձեռնել այս յուրահատուկ քայլը ամերիկացի
ժողովրդի, ժողովրդավարության և մրցակցող մեծ ֆինանսների դեմ։
Ինչքան խորամանկ ու գաղտնի էր մշակվել պլանը, նույնքան հմտորեն ու վճռականորեն երեք տարի անց՝ 1913 թ. դեկտեմբերի
23-ին, Սուրբ Ծննդյան նախաշեմին, խիստ նվազեցված Կոնգրեսը 43 ձայնի դիմաց 25-ի ընդունեց օրինագծի փոփոխությունը։
Վուդրո Վիլսոնը, Միացյալ Նահանգների նորընտիր նախագահը, նույն օրը ստորագրեց Ֆեդերալ պահուստային մասին օրենքը
որպես օրենք, այդպիսով հիմնելով ԱՄՆ կենտրոնական բանկը՝ ՖԵԴ-ը։
ԱՄՆ փող ստեղծելու իրավունքն ու գլոբալ իշխանությունը հաջորդ դարաշրջանի համար փոխանցվեցին ութ ընտանիքների,
այդ թվում Վարբուրգներին, Ռոքֆելլերներին և Մորգաններին, ինչպես նաև նրանց մասնավոր բանկերին։
Պոլ Մորից Վարբուրգը դարձավ ՖԵԴ-ի պատմության առաջին հսկիչ խորհրդի անդամ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նրան նշանակեցին Ֆեդերալ պահուստային խորհրդի փոխնախագահ։
Խորհրդատվական խորհրդի անդամի կարգավիճակով Վարբուրգը մինչև 1926 թվականը շարունակեց առնչվել ԱՄՆ Ֆեդերալ պահուստային համակարգին։
1921 թվականին Պոլ Մորից Վարբուրգը նույնպես դարձավ Արտաքին հարաբերությունների խորհրդի (CFR) հիմնադիր անդամ,
որը մասնավոր նախաձեռնությամբ կազմակերպված հարթակ էր միջազգային ազդեցության համար՝ գործում էր հետնաբեմում։
Նա զբաղեցրել է CFR-ի նախագահի պաշտոնը մինչև իր մահը 1932 թվականին։
Կորոնել Էլիշա Գարիսոնը, ԱՄՆ նախագահներ Ռուզվելտի և Ուիլսոնի ընկերն, Վարբուրգին բնութագրել է որպես ՖԵԴ-ի
ստեղծման շարժիչ ուժ, սակայն հստակորեն Լոնդոնի բարոն Ալֆրեդ Ռոթշիլդին ճանաչել է որպես գլխավոր հեղինակ։
Ռոթշիլդների դինաստիան արդեն մի քանի անգամ փորձել էր Միացյալ Նահանգներում ստեղծել իր
վերահսկողության տակ գտնվող կենտրոնական բանկ։
Փաստն այն է, որ 1910 թվականին Միացյալ Նահանգները գործնականում Անգլիայից էին կառավարվում, և մինչ օրս էլ այդպես է։
Միացյալ Նահանգներում տասը խոշորագույն բանկային հոլդինգային ընկերությունները ամուր գտնվում են որոշակի բանկային
տների ձեռքում, որոնք բոլորն ունեն Լոնդոնում մասնաճյուղեր։
Նրանք են Ջեյ Փի Մորգան Քոմփանի, Բրաուն Բրոթերս Հարրիմեն, Վարբուրգ, Քուն Լոեբ և Հենրի Շրոդեր։
Նրանք բոլորը պահպանում են սերտ կապեր Ռոթշիլդների տան հետ, հիմնականում՝ ոսկու գնի մանիպուլյացիայի միջոցով միջազգային
դրամաշուկաների նկատմամբ Ռոթշիլդների վերահսկողության շնորհիվ։
Յուրաքանչյուր օր ոսկու համաշխարհային շուկայական գինը սահմանվում է Ն.Մ. Ռոտշիլդ և Կոմպանիայի Լոնդոնի գրասենյակում։
Ի՞նչ բնույթ ունեն ՖԵԴ-ի հիմնադիր հայրերը?
Նելսոն Վ. Օլդրիչը եղել է մասոնների անդամ; այլ բաների թվում նա եղել է Ռոդ Այլենդի Մեծ Լոջայի գանձապահը։
ԱՄՆ դոլարը Միացյալ Նահանգների պաշտոնական արժույթն է։
Մեկ դոլարի թղթադրամը իր ներկայիս տեսքով շրջանառության մեջ է 1935 թվականից։
Մանրակրկիտ նայելիս բացահայտվում են զարմանալի փաստեր։
Մեկ դոլարի թղթադրամի հետևի կողմում գտնվող երկու գրություններից մեկը գրված է՝ Novus ordo seclorum։
Սա լատիներեն է և նշանակում է տարիքների նոր կարգ։
Այն վերևում գտնվում է Պրովիդենցիայի աչքը՝ անավարտ աղյուսե պիրամիդի վերևում։
Իրականում, այսպես կոչված «Պրովիդենցիայի աչքը» մինչ օրս մնացել է մasonsկան լոժաների կենտրոնական խորհրդանիշը։
Եգիպտական աղյուսե պիրամիդը հղում է Իլյումինատի գաղտնի հասարակությանը։
Հետաքրքիր է, որ 1935 թվականին՝ նախագահ Ֆրենկլին Դ. Ռուզվելտի օրոք, մեկ դոլարի թղթադրամի վրա հայտնվեց պիրամիդը։
Ռուզվելտը ֆրիմեյսոնների շատ ակտիվ անդամ էր և նախագահի պաշտոնում իր տարիներին Սպիտակ տանը
ընդունել է բազմաթիվ մայսոնական պատվիրակություններ։
Մեկ դոլարի թղթադրամի վրա գտնվող անավարտ պիրամիդայի ստորին աստիճանին գրված հռոմեական
թիվ MDCCLXXVI-ը նշանակում է 1776 թվականը։
Այնուամենայնիվ, այն չի նշում ԱՄՆ Անկախության հռչակագրի տարեթիվը, այլ 1776 թվականին Ինգոլշտադտում Ադամ
Վայսհոպտի կողմից Մասոնական Իլյումինատի կարգի հիմնադրումը։
Գաղտնի ընկերության խորհրդանիշը Միներվայի բուքն է։
Հետաքրքիր է, որ մեկ դոլարի թղթադրամի դիմային կողմում, աջ անկյունում՝ «ONE» թվի
ետևում, փոքրիկ սպիտակ գիշերթռչունիկ է նայում։
Ֆրիմեյսոնության մանիպուլյատիվ բնույթը ակնհայտ դարձավ դրա հիմնադրումից անմիջապես հետո։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ FED-ը աջակցեց խոշոր բանկերին՝ վարկեր տրամադրելու տարբեր պատերազմող երկրներին։
Այս կերպ նրանք մշտապես կախված դարձան ԱՄՆ բարձր ֆինանսներից, ինչը դարձավ Առաջին համաշխարհային պատերազմի իրական հաղթողը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ԱՄՆ դոլարը հայտարարվեց համաշխարհային պահուստային արժույթ։
Սա FED-ին տվեց գերակայություն բոլոր կենտրոնական բանկերի նկատմամբ, դարձնելով այն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի իրական հաղթողը։
FED-ը հիմնադրվել է քաղաքականության հետ կապերի միջոցով
Անհիշելի ժամանակներից ի վեր մարդիկ ամուսնանում են հարստություն և իշխանություն կուտակելու նպատակով՝ ինչպես դա տեղի ունեցավ 1901
թվականի աշնանը, երբ Ջոն Դ. Ռոքֆելլեր կրտսերը, Ջոն Դ. Ռոքֆելլեր ավագի միակ որդին և Ամերիկայի ամենահարուստ մարդը,
ամուսնացավ Աբբի Օլդրիչի՝ Նելսոն Օլդրիչի միակ դստեր հետ։
Նա ԱՄՆ Սենատում հանրապետական մեծամասնության առաջնորդն էր, որի համաձայնությամբ առանց որևէ ֆեդերալ օրենք չէր կարող ընդունվել։
Նա այնքան հզոր էր, որ մամուլը նրան անվանեց երկրի գլխավոր տնօրեն։
Այս ամուսնությունը, որպես ռազմավարական առումով կատարյալ միաձուլում գումարի և քաղաքականության միջև, 1913 թվականին դրեց քաղաքական
հիմքը Ֆեդերալ պահուստային բանկի օրինական հիմնադրման համար։
Ի՞նչ կապ ունի ՖԵԴ-ը Տիտանիկի խորտակման հետ?
Ջ. Փի. Մորգանը, ՖԵԴ-ի հիմնական համահիմնադիրն ու գլխավոր մտքի հեղինակը, 1902 թվականից ի վեր եղել է White Star Line
նավատորմի սեփականատերը և, հետևաբար, հետագայում նաև Տիտանիկի։
Թե երկաթուղային ցանցը լիներ, թե էլեկտրականությունը, թե ածուխը, թե հեռագիրը՝ նա ամեն ինչում ձեռք ուներ։
Միակ բաները, որոնց հասանելիություն նա չուներ, Կառնեգիի պողպատն ու Ռոքֆելլերի նավթն էին։
Նա այնքան հզոր էր, որովհետև միակ ամերիկացին էր, ում վստահում էին Լոնդոնի, Փարիզի և Բեռլինի ֆինանսիստները։
Մորգան և ընկերություն, որի գլխամասային գրասենյակը գտնվում էր Ուոլ Սթրիթի 23 հասցեում, 1900 թվականի մոտակայքում
ԱՄՆ-ում արդյունաբերական հեղափոխության կարևոր դեր էր խաղացել։
Դա վարկատու էր, բաժնետեր և, այդ ժամանակ, Միացյալ Նահանգների ոչ պաշտոնական կենտրոնական բանկը։
Ջ. Փ. Մորգանը պատկանում էր հանցավոր բանկիրների մի շրջանակի, որոնք ցանկանում էին Միացյալ
Նահանգներում հիմնել Ֆեդերալ պահուստային համակարգը (FED)։
Նրա շքեղ գոլորշանավ «Տիտանիկի» առաջին նավարկության ժամանակ նավում էին շատ ազդեցիկ ու հարուստ անհատներ՝ Բենջամին
Գուգենհայմը, Իզիդոր Ստրաուսը և այլ արդյունաբերողներ ու բանկիրներ, սակայն առավելապես՝ Ջոն Ջեյքոբ Աստորը։
Այդ ժամանակ նա աշխարհի ամենահարուստ մարդկանցից մեկն էր։
Այս ազդեցիկ խումբը ցանկանում էր կանխել ՖԵԴ-ի ստեղծումը և այդպիսով խափանել ֆինանսական օլիգարխների
երկարաժամկետ համաշխարհային ռազմավարական ծրագրերը։
Աստորն ու նրա շրջապատը, հետևաբար, պետք է զուսպ կերպով վերացվեն։
Երբ Ջեյ Փի Մորգանը դիտավորյալ խորտակեց «Տիտանիկը», «Տիտանիկի» անձնակազմը ուժով
խոչընդոտեց Աստորներին և նրանց դաշնակիցներին փրկվել։
1912 թվականին նրա մահվամբ՝ Տիտանիկի դիտավորյալ խորտակման միջոցով ՖԵԴ-ի ստեղծմանը դիմադրությունը ավարտվեց։
Ջ. Փի. Մորգանը վերջին պահին չեղարկեց իր մասնակցությունը նավարկությանը և, կանխատեսաբար, չբարձրացավ Տիտանիկ նավի վրա։
Ազգերի ամբողջական պարտքից դուրս գալու ճանապարհը:
Պարտքի թեթևացման արդյունքում չեղարկված ֆիատային փողի վարկային պարտքերը
Ըստ ֆինանսական ինսայդեր Դեյվիդ Վեբբի, առաջիկա ֆինանսական փլուզումը նման է Մոնոպոլի խաղին, որտեղ խաղատախտակի բոլոր քարերն ու
բոլոր գումարները մեծ օլիգարխների կողմից վերադարձվում են բանկին։
Եվ հետո այս բարձրագույն տիրակալները ասում են՝ եկեք սկսենք նոր խաղ։
Մենք ելնում ենք այն ենթադրությունից, որ մենք ունենք ամեն ինչ, իսկ դուք չունեք ոչինչ։
Ուրեմն, կցանկանայի՞ք մեզնից ինչ-որ բան փոխառել։
Բայց պարտքերի մեջ խեղդվող երկրների համար պարտադիր չէ, որ դրան հասնեն։
Քանի որ ելք կա։
Առավել ազդեցիկ ֆինանսական օլիգարխների այն պատմությունը, թե ամեն ինչ պետք է վերադարձվի բանկին, պետք է փոխարինվի երկրների նոր
համաշխարհային համաձայնությամբ, այն է՝ այժմ գալիս է բոլոր այն երկրների համար համաշխարհային պարտքի կրճատումը, որոնք
ընկել են օդից ստեղծված ֆիատային փողի վարկերի թակարդում։
Այլ կերպ ասած՝ բոլոր այն ազգ-պետությունների համար, որոնք ճնշվել, թալանվել և փաստացի զրկվել են իրենց միջոցներից Միջազգային
դրամային հիմնադրամի, Համաշխարհային բանկի և կենտրոնական բանկերի կողմից, պարտքի մարում և բոլոր առգրավված ռեսուրսների վերադարձ։
Ինչպես վարկերը ստեղծվել են օդից, այնպես էլ վարկային պարտքերը պետք է անհետանան օդում։
Եզրակացություն
Գլոբալ ֆինանսական օլիգարխիան նույնքան սարսափելի է, որքան Օզի կախարդի ահաբեկչության վարչակարգը։
Մյուս խոսքով՝ նա պոմպոզ ու սպառնալիքով փքվում է, մարդկանց սրտերում սարսափ ու ահաբեկչություն սերմանելով,
սակայն եթե վարագույրի ետևը նայեք, այնտեղ ոչինչ չկա։
Ֆրիմեյսոնության հետ կապերը, «Տիտանիկի» խորտակումը, անպատկառ ֆինանսական համակարգը և այլն ցույց են տալիս, որ ֆինանսական
օլիգարխները գործում են խաբեության և կեղծիքի սկզբունքով։
Այն գոյատևում է բացառապես հեշտահավատների և շահախնդիրների մասնակցության հաշվին։
Այս հետևանքի բացակայության դեպքում համաշխարհային ֆինանսական օլիգարխիայի ահաբեկչական
իշխանությունը կփլուզվի ինչպես քարտերի տուն։
Ուստի բացահայտումը և տարածումը, ինչպես նաև ցանցային կապերի ստեղծումն ու համերաշխ
քաղաքացիական անհնազանդությունը արդյունավետ ելք են։