Егзистенцијалните кризи ја држат светската популација во неизвесност.
Надвиснатиот финансиски колапс е исто така на устата на речиси сите.
Многумина веќе се во состојба на шок, бидејќи светот веќе беше потресен од неколку финансиски колапси, како што
се Црниот петок во 1929 година и колапсот од 2008 година.
Секој пат, луѓето ги губеа своите поседи.
И сега, најголемиот и најзначајниот крах досега се вели дека е веќе на прагот.
Огромната планина од долгови на која седат речиси сите земји во светот не ветува ништо добро.
Но зошто воопшто се случуваат глобални финансиски колапси?
И зошто оној што доаѓа треба да биде најголемиот и најзначајниот?
Кои точно се последиците? Кои се причините?
Кој е најмногу погоден? Кој има корист?
Дали ова има некаква врска со Големото ресетирање?
Кој ќе биде исходот? Може ли сè уште да се спречи?
Ќе ги истражиме овие прашања во оваа програма.
Гигантски меур од долгови пука – дел од Големото ресетирање
Воспоставувањето на Федералниот резервен систем (ФЕД) во Соединетите Американски Држави во 1913 година
како приватен банкарски систем доведе до создавање на глобално оперативен банкарски картел.
Монополот на создавање пари со закон беше ставен во рацете на неколку водечки банкари од Волстрит.
Понатамошното проширување на моќта беше постигнато преку основањето на БИС (1930) и ММФ и Светската банка
(1944), кои и двете се специјализирани агенции на ОН.
Тие даваат огромни заеми од ништо како фиатни пари и ги водат цели народи во пропаст со своите барања за отплата.
Агендата на ОН за 2030 година на крајот ќе го поттикне овој развој напред.
Тоа бара од своите членки да потрошат милијарди за справување со глобално оркестрирани кризи.
Според економскиот експерт Ернст Волф, овој гигантски, вештачки надуен балон на долгот е далеку поголем од збирот на
сите глобални ресурси, инфраструктура, минерални ресурси итн.
Затоа никогаш не може да се исплати.
Долго подготвуваното и намерно оркестрирано пукање на оваа долговна меурка има за цел да најави
целосна глобална реорганизација, Големиот рестарт:
Ова овозможува целосна експропријација и лишување од права, всушност и ропство на граѓаните под финансиските олигарси.
Големиот рестарт и Агенда 2030 Големиот рестарт е името дадено на агендата на Светскиот економски форум и на
неговите поврзани невладини организации, познати како НВО, за преземање на светската моќ.
НВО-тата се контролирани од финансиски олигарси.
Тие се контролирани од централните банки, кои доминираат во монетарниот систем повеќе од 100 години.
Преку нивните менаџери на средства, како што се Блек Рок и Вангард, тие акумулираат огромно богатство без да придонесат
ништо за возврат, како и злато, индустриски конгломерати, гас, нафта, суровини, земјиште и јавна инфраструктура.
Тие ги корумпираат водечките политички, индустриски, воени и судски носители на одлуки ширум светот и ги врзуваат за својата
сенчеста влада, како што се Групата Билерберг, Советот за меѓународни односи, состаноците
на Светскиот економски форум во Давос и други.
Овој круг користи послушни политичари за спроведување на Агендата 2030 на Светскиот економски
форум и Обединетите нации преку судбоносни закони.
Овие, пак, водат до експропријација на народите преку разорни даноци и барања за распределба на товарот, како и до целосното
робување на сите народи преку програбилни дигитални пари, контрола врз храната, енергијата и здравјето, и технологии за надзор.
Кој би бил погоден од пукањето на долгот – кој би имал корист од тоа?
Во 2005 година, во Соединетите Американски Држави беше направена промена во законот за банкротство.
Оттогаш, средствата на клиентите повеќе не можат да се повратат, дури и во случаи на банкарска измама.
Сите средства се префрлаат во стечајната маса.
Сепак, оваа измена не ги засега сите доверители, туку само неколку привилегирани, односно обезбедени доверители.
Ова се основачките банки на ФЕД или нивните подружници, вклучувајќи ја и банката Џеј. Пи. Морган.
Кога Lehman Brothers пропадна во 2008 година, на пример, само на J.P. Morgan Bank ѝ беа вратени
средствата – и покрај измамничките финансиски трансакции.
Судијата во постапката во тоа време изрично изјави дека Џ. П. Морган припаѓа на заштитената група.
Ова јасно покажува дека, зад грбот на населението, законодавството е изменето на таков начин што кланот
околу ФЕД ќе преживее секој банкарски колапс, додека сите останати целосно ќе ги изгубат своите средства.
Фиатни пари – како настана долгот балон На 23 декември 1913 година, Законот за Федералните резерви го
воведе приватниот централен банкарски систем познат како ФЕД во Соединетите Американски Држави.
Тоа стана модел за понатамошното основање на централните и емисиските банки ширум светот.
ФЕД е картел на големи банки кој има монопол врз создавањето пари.
Преку едноставни сметководствени процедури, пари се создаваат од ништо во форма на заеми.
Овој принцип на фиатни пари, односно создавање пари од ништо, им овозможува на поврзаните банки да го
умножат новосоздаденото парично количество на ист начин.
- Сепак, каматата и каматата на доспение ќе продолжат да се пресметуваат додека овие
воздушни заеми не бидат целосно отплатени.
Поради монополот на создавање пари, средствата за ова исто така мора да се добијат од ФЕД и
нејзините филијали во форма на сѐ нови заеми.
Ова позајмување пари со камата и сложена камата создава џиновска долговна меурка.
Резултатот: додека обемот на стоки во светот во последните 30 години се зголеми само
четирикратно, понудата на пари се зголеми четириесеткратно.
ФЕД – неверојатно дрскиот финансиски систем
Откако во 1913 година беше воведен ФЕД, приватните банкари можат да одобруваат заеми без резерви или колатерал како чисто
сметководствена трансакција и така да создаваат пари од ништо.
Клиентите на банката, од друга страна, мора да ги заложат своите средства како колатерал за овие безвредни
кредитни пари и – сè додека заемот не биде целосно отплатен – дури и да плаќаат камата и сложена камата.
И во секој случај, т.е. отплата и камата, со реални средства.
Во случајот со САД, државата, а со тоа и граѓаните, сега мора да плаќаат 1 трилион долари годишно на банстерс за ништо.
Со овој трик со фиатни пари, големите банки успеаја практично да го заграбaт целото национално богатство на САД за себе.
Пред околу 100 години, автомобилскиот тајкун Хенри Форд со право рече: "Ако луѓето го разбереа
монетарниот систем, ќе имавме револуција пред утрешното утро."
Кои се основачките татковци на ФЕД?
Пол Мориц Варбург, заедно со Џон Д. Рокфелер и Нелсон Олдрич, се смета за главен иницијатор на Федералните
резерви на САД (ФЕД), кои беа основани во 1913 година.
Варбурзите се сметаат за втората најважна банкарска фамилија во светот по Ротшилдови.
Банкарската куќа Ворбург во Хамбург е основана во 1798 година од двајца браќа, Мозес-Маркус и Герсон Ворбург,
приближно во исто време како и банкарската куќа Ротшилд.
Во 1814 година, Воарбугите станаа еден од првите деловни партнери на Ротшилд во Лондон.
Мориц Варбург ја заврши својата обука кај Ротшилдс во Италија и Париз.
Неговиот син Макс Варбург го заврши делот од своето приправништво во Њу Корт, лондонското седиште на Ротшилдс.
Неколку години подоцна, во 1910 година, Нелсон Олдрич и директори од банките Џ. П. Морган, Рокфелер и Кун и Лоеб
се повлекоа на десетдневна тајна средба на островот Џекил во американската држава Џорџија.
Нелсон беше високо рангиран политичар и партнер во инвестициската банка Џ. П. Морган, како и свекор на
неверојатно богатиот нафтен магнат Џон Д. Рокфелер Џуниор.
Меѓу директорите кои учествуваа на Џекил Ајленд беа Френк Вандерлип, претседател на Националната банка на Њујорк, кој беше
поврзан со Рокфелерите; Хенри Дејвисон, главен партнер во компанијата Џеј-Пи Морган; Чарлс Нортон,
претседател на Првата национална банка на Њујорк; и Ендру Пијат, водечки економист од Харвард.
Пол Мориц Варбург од Кун, Леоб и Ко претседаваше со состанокот и го напиша контурот на она што подоцна ќе стане познато како План
Алдрич, план за реорганизација на банкарскиот и монетарниот систем што ја постави
основата за подоцнежниот Федерален резервен систем.
Имотот во провинцијата каде што се собрале припаѓаше на човекот кој тогаш се сметаше за пајак во
мрежата на финансиската индустрија: Џон П. Морган.
-- Затоа беше неопходна тајност за успешно да се иницира овој единствен потег против американскиот народ,
демократијата и конкурентската голема финансиска моќ.
Колку што лукаво и тајно беше развиен планот, толку вешто и целеустремено беше измената на законот протуркана три
години подоцна, на 23 декември 1913 година, еден ден пред Бадник, од силно ослабениот Конгрес со 43 гласа наспроти 25.
Вудро Вилсон, новоизбраниот претседател на Соединетите Американски Држави, го потпиша Законот за Федералните резерви како закон
на истиот ден, со што ја основа централната банка на САД, ФЕД.
Правото на САД за создавање пари и глобалната моќ за претстојниот век беа префрлени на осум семејства, вклучувајќи
ги Варбург, Рокфелер и Морган и нивните приватни банки.
Пол Мориц Варбург стана член на првиот надзорен одбор во историјата на ФЕД.
За време на Првата светска војна, тој беше назначен за заменик-претседател на
Одборот на гувернери на Федералните резерви.
Како член на советодавниот одбор, Варбург остана поврзан со Федералните резерви на САД до 1926 година.
Во 1921 година, Паул Мориц Варбург исто така стана еден од основачите на Советот за меѓународни односи (CFR), приватна
платформа за меѓународно влијание која дејствува зад сцената.
Тој ја извршуваше функцијата претседател на CFR до неговата смрт во 1932 година.
Полковник Елиша Гарисон, пријател на американските претседатели Рузвелт и Вилсон, го опиша Ворбург како движечката
сила зад создавањето на ФЕД, но јасно го идентификуваше баронот Алфред Ротшилд од Лондон како главниот ум.
Династијата Ротшилд веќе неколкупати се обидела да воспостави централна банка под своја
контрола во Соединетите Американски Држави.
Факт е дека во 1910 година Соединетите Американски Држави практично беа управувани
од Англија, и тоа сè уште е така и денес.
Десетте најголеми банкарски холдинг-компании во Соединетите Американски Држави се цврсто во рацете на
одредени банкарски куќи, сите со филијали во Лондон.
Тие се Џеј-Пи Морган Компани, Браун Брадерс Хариман, Ворбург, Кун Лоеб и Хенри Шродер.
Сите тие одржуваат блиски врски со куќата Ротшилд, првенствено преку контролата што Ротшилдови ја имаат врз меѓународните
пазари на пари преку манипулација на цената на златото.
Секој ден, светската пазарна цена на златото се утврдува во лондонската канцеларија на Н.М. Ротшилд и Компани.
Каква е природата на основачите на ФЕД?
Нелсон В. Олдрич беше член на масоните; меѓу другото, тој беше благајник на Големата ложа на Роуд Ајленд.
Американскиот долар е официјалната валута на Соединетите Американски Држави.
Еднодоларната банкнота е во оптек во својата сегашна форма од 1935 година.
Подетален поглед открива некои изненадувачки факти.
Еден од двата натписи на задната страна на банкнотата од еден долар гласи Novus ordo seclorum.
Ова е латински и значи нов поредок на вековите.
Над неа е Окото на Провидението над недовршена тулна пирамида.
Всушност, таканареченото Око на Провидението и до денес останува централен симбол во масонските ложи.
Египетската тулна пирамида е референца на тајното друштво на Илуминатите.
Инаку, во 1935 година, за време на претседателот Франклин Д. Рузвелт, пирамидата се појави на банкнотата од еден долар.
Рузвелт беше многу активен член на масонската ложа и примаше бројни масонски делегации во Белата
куќа за време на неговите години како претседател.
Римскиот број MDCCLXXVI на долниот степен на недовршената пирамида на банкнотата од 1 долар означува годината 1776.
Сепак, тоа не го одбележува годината на Декларацијата за независност на САД, туку основањето на масонскиот ред
Илуминати од Адам Вајсхаупт во Инголштад во 1776 година.
Симболот на тајното друштво е бувот на Минерва.
И интересно, на предната страна на банкнотата од еден долар, во десниот агол зад бројот ЕДЕН, се појавува мала бела сова.
Манипулативната природа на масонеријата стана очигледна набргу по нејзиното основање.
За време на Првата светска војна, ФЕД ги поддржуваше големите банки во кредитирањето на различни војувачки нации.
На овој начин тие станаа трајно зависни од американските високи финансии, што ја направи
вистински победник на Првата светска војна.
За време на Втората светска војна, американскиот долар беше прогласен за глобална резервна валута.
Ова ѝ даде на ФЕД супрематија над сите централни банки, правејќи ја вистинскиот победник на Втората светска војна.
FED основана преку врски со политиката
Од памтивек, луѓето се венчавале заради стекнување богатство и моќ – како што беше случајот кога Џон Д. Рокфелер Џуниор,
единствениот син на Џон Д. Рокфелер Сениор и најбогатиот човек во Америка, се ожени за Еби Олдрич,
единствената ќерка на Нелсон Олдрич, во есента 1901 година.
Тој беше лидер на републиканското мнозинство во Сенатот на САД, без чија согласност не
можеше да се донесе ниту еден федерален закон.
Тој беше толку моќен што печатот го нарекуваше генерален менаџер на нацијата.
Овој брак, стратешки совршен спој на пари и политика, ја постави политичката основа за законското
основање на Федералната резервна банка во 1913 година.
Што има ФЕД со потопувањето на Титаник?
J. П. Морган, централниот коосновач и главен ум на ФЕД, беше сопственик на "White Star Line", флота на
бродови, и со тоа подоцна и на "Титаник", од 1902 година.
Дали станува збор за железничката мрежа, електричната енергија, јагленот или телеграфот, тој имаше удел во сè.
Единствените работи до кои немаше пристап беа челикот на Карнеги и нафтата на Рокфелер.
Тој беше толку моќен затоа што беше единствениот Американец кој уживаше доверба кај финансиерите во Лондон, Париз и Берлин.
Морган и компанија, со седиште на Волстрит 23, беше клучна за индустриската револуција во
Соединетите Американски Држави околу 1900 година.
Тоа беше кредитор, акционер и, во тоа време, неофицијална централна банка на Соединетите Американски Држави.
Џ. П. Морган припаѓаше на круг криминални банкари кои сакаа да го воспостават Федералниот
резервен систем (ФЕД) во Соединетите Американски Држави.
На првото патување на неговиот луксузен пароброд "Титаник" беа многу влијателни и богати личности како
Бенџамин Гугенхајм, Исидор Штраус и други индустријалци и банкари, но пред сè Џон Џејкоб Астор.
Во тоа време, тој беше еден од најбогатите луѓе во светот.
Оваа влијателна група сакаше да спречи основање на ФЕД и со тоа да ги попречи долгорочните
глобални стратешки планови на финансиските олигарси.
Астор и неговиот круг затоа треба дискретно да бидат елиминирани.
Кога Џ. П. Морган намерно го потопи "Титаник", екипажот на "Титаник" насилно ги
спречи Астор и нивните сојузници да се спасат.
Со нејзината смрт во 1912 година, отпорот кон воспоставувањето на ФЕД преку намерното потопување на Титаник дојде до крај.
Џ. П. Морган го откажа своето учество во патувањето во последен момент и, пророчки, не се качи на Титаник.
Пат кон излез од целосното задолжување на нациите:
Кредитни долгови од фиат пари поништени со олеснување на долгот
Според финансискиот инсајдер Дејвид Веб, претстојниот финансиски крах е како игра Монопол, каде што сите
фигури на таблата и сите пари се повлекуваат назад во банката од страна на големите олигарси.
И потоа овие врвни господари велат: Ајде да започнеме нова игра.
Почнуваме од премисата дека ние имаме сè, а вие немате ништо.
Значи, дали би сакале да позајмите нешто од нас?
Но не мора да дојде до тоа за нациите кои во моментов се потопени во долгови.
Затоа што постои излез.
Наративот на врвните финансиски олигарси дека сè мора да се врати во банката треба да се замени со новиот глобален консензус на
нациите, имено: сега следува глобално намалување на долгот за сите нации кои паднаа во замката
на кредитот во фиатни пари создадени од ништо.
Со други зборови, ослободување од долгови за сите држави кои биле угнетени, ограбени и практично експроприрани од ММФ, Светската
банка и централните банки, и враќање на сите одземени ресурси.
Зашто токму како што заемите беа создадени од ништо, така и долговите од заемите мора да исчезнат во ништо.
Заклучок
Глобалната финансиска олигархија е толку застрашувачка како владеењето на теророт на Волшебникот од Оз.
Со други зборови, тој се надувува пофално и заканувачки, всадувајќи страв и ужас во срцата на луѓето,
но – ако погледнете зад завесата – таму нема ништо.
Заплетканостите со масонството, потопувањето на Титаник, безсрамниот финансиски систем итн., покажуваат дека финансиските
олигарси дејствуваат според принципот на измама и лажни практики.
Тоа опстојува исклучиво на сметка на доверливите и на оние што гладуваат за профит.
Без ова следење, владеењето на терор на глобалната финансиска олигархија ќе се сруши како куќа од карти.
Затоа, изложеноста и дисеминацијата, како и градењето мрежи и граѓанската непослушност
во солидарност, се ефикасни излезни патишта.