Krizat ekzistenciale po e mbajnë popullsinë botërore në grepa.
Përplasja e afërt financiare është gjithashtu në buzët e pothuajse të gjithëve.
Shumë prej tyre tashmë janë në shok, sepse bota tashmë është tronditur nga përplasje të shumta financiare,
si e Black Friday në 1929 ose përplasja e vitit 2008.
Njerëzit humbnin paratë dhe mallrat e tyre çdo herë.
Dhe tani ajo që është padyshim përplasja financiare më e madhe dhe më serioze është afër.
Mali i madh i borxhit mbi të cilin janë ulur pothuajse të gjitha vendet në botë nuk premton mirë.
Por pse ndodhin edhe përplasjet financiare globale?
Dhe pse përplasja financiare e ardhshme duhet të jetë më e madhja dhe më e rënda?
Cilat janë konkretisht pasojat? Cilat janë shkaqet?
Kush preket më shumë? Kush përfiton?
A ka lidhje kjo me këtë Great Reset ?
Çfarë përbën e gjithë kjo? A mund të ndalet ende kjo?
Ne i shqyrtojmë këto pyetje në këtë emision.
Një flluskë gjigante borxhi shpërthen - pjesë e Great Reset
Themelimi i Sistemit të Federal Reserve FED në SHBA në vitin 1913 si një sistem bankar privat çoi në
krijimin e një karteli bankar që funksiononte globalisht.
Sipas ligjit, monopoli i krijimit të parave erdhi në duart e disa bankierëve kryesorë të Wall Street.
Instalimi i BIZ (1930), si dhe i IWF-së dhe Bankës Botërore (1944), që të dyja ishin organizata speciale të
UNO-së, siguruan një zgjerim të mëtejshëm të pushtetit.
Ata japin kredi gjigante nga ajri si Fiat Money dhe shtyjnë popuj të tërë në rrënim me kërkesat e tyre për shlyerje.
Me ndihmën e Agjendës së UN-së 2030, ky zhvillim përfundimisht do të shtyhet përpara.
Kjo axhendë kërkon që shtetet e saj anëtare të shpenzojnë miliarda për t'u marrë me krizat e inskenuara globalisht.
Sipas ekspertit ekonomik Ernst Wolff, kjo flluskë borxhi gjigante, e fryrë artificialisht është shumë më e madhe se shuma e të
gjitha burimeve globale, infrastrukturës, burimeve minerale, etj.
Prandaj, këto borxhe nuk mund të shlyhen kurrë.
Shpërthimi i përgatitur prej kohësh dhe i orkestruar qëllimisht i kësaj flluskë borxhi synon të
sjellë një riorganizim të plotë global, Great Reset:
Kjo parashikon shpronësimin dhe paaftësinë e plotë, madje edhe skllavërimin e qytetarëve nën oligarkët financiarë.
The Great Reset Axhenda 2030
Great Reset he është emri i axhendës së WEF dhe organizatave joqeveritare të lidhura, të
ashtuquajturat NGO`s, për të marrë përsipër pushtetin botëror.
NG’s-të kontrollohen nga oligarkët financiarë.
Këto kontrollohen nga bankat qendrore, të cilat kanë dominuar sistemin monetar për mbi 100 vjet.
Nëpërmjet menaxherëve të tyre të aseteve si Black Rock dhe Vanguard, ata grumbullojnë pa mundim pasuri
gjigante, si dhe ar, grupe industriale, gaz, naftë, lëndë të para, toka dhe infrastrukturë publike.
Ata korruptojnë vendimmarrësit kryesorë politikë, industrialë, ushtarakë dhe gjyqësorë në botë dhe i lidhin me zinxhirë
në qeverinë e tyre në hije, si Grupi Bilderberg, Council on Foreign Relations, takimet e WEF në Davos dhe të tjerë.
Ky rreth u lejon politikanëve në përputhje të zbatojnë Axhendën 2030 të WEF dhe UNO-së përmes ligjeve që përcaktojnë fatin.
Këto nga ana e tyre çojnë në shpronësimin e popujve përmes taksave shkatërruese dhe kërkesave për ndarjen e barrës, si dhe
në skllavërimin e plotë të të gjithë popujve përmes parave dixhitale të programueshme, kontrollit mbi ushqimin, energjinë
dhe shëndetin, si dhe nëpërmjet teknologjive të mbikëqyrjes.
Kush do të prekej nga plasja e flluskës së borxhit – kush do të përfitonte prej saj?
Në vitin 2005 pati një ndryshim në ligjin e falimentimit në Shtetet e Bashkuara.
Që atëherë, asetet nuk mund të kërkohen më nga klientët, madje as në rast mashtrimi bankar.
Të gjitha pasuritë transferohen në pasurinë e falimentimit.
Por ky ndryshim në ligj nuk prek të gjithë kreditorët, përkatësisht jo ata pak
kreditorë të privilegjuar, pra të mbrojtur.
Këto janë bankat themeluese të FED dhe degët e tyre, duke përfshirë J. P. Morgan Bank.
Për shembull, kur Lehman Brothers u rrëzua në 2008, vetëm aktivet e J. P. Morgan Bank u kthyen,
pavarësisht transaksioneve financiare mashtruese.
Gjykatësi i çështjes në atë kohë tha shprehimisht se J.P. Morgan i përket klasës së mbrojtur.
Kjo e bën të qartë se legjislacioni është ndryshuar pas shpinës së popullatës në atë mënyrë që klani rreth FED i
mbijeton çdo përplasjeje bankare, ndërsa të gjithë të tjerët humbasin të gjitha asetet e tyre.
Fiat Money – si erdhi flluska e borxhit
Më 23 dhjetor 1913, sistemi privat i bankës qendrore
private FED u prezantua në SHBA me Federal Reserve Act.
Ajo u bë një model për themelimin e mëtejshëm të bankave qendrore dhe qendrore në mbarë botën.
FED është një kartel bankash të mëdha që ka monopolin e krijimit të parave.
Nëpërmjet proceseve të thjeshta të kontabilitetit, paratë krijohen nga ajri i hollë në formën e kredive.
Ky parim i Fiat Money, pra duke krijuar para nga asgjëja, bankat e lidhura mund të shumëfishojnë
paratë e krijuara rishtazi në të njëjtën mënyrë.
- Interesi dhe interesi i përbërë gjithashtu do të ngarkohen derisa kredia të jetë shlyer plotësisht.
Për shkak të monopolit të krijimit të parave, burimet financiare për këtë duhen siguruar edhe nga FED dhe
degët e saj në formën e kredive gjithnjë e më të reja.
Ky huadhënie parash duke përdorur interesin dhe interesin e përbërë krijon një flluskë gjigande borxhi.
Pasoja: Ndërsa oferta e mallrave në botë është katërfishuar vetëm në 30 vitet e fundit, oferta e parasë është rritur dyzetfish.
FED – sistemi financiar tepër i pacipëe
Që nga prezantimi i Rezervës Federale në vitin 1913, bankierët privatë kanë qenë në gjendje me ligj të japin
kredi pa rezerva ose kolateral si një proces i pastër kontabël dhe kështu të krijojnë para nga asgjëja.
Klientët e bankave, nga ana tjetër, duhet të depozitojnë aktivet e tyre si garanci për këtë para të pavlerë
kredie dhe - deri në shlyerjen e plotë të kredisë - madje të paguajnë interes dhe interes të përbërë.
Në çdo rast, kjo përfshin shlyerjen dhe interesin përmes aseteve materiale.
Në rastin e SHBA-së, shteti dhe kësisoj qytetarët tani duhet t'u paguajnë gangsterëve të
bankave një trilion dollarë në vit për asgjë.
Me këtë mashtrim parash, bankat e mëdha ishin në gjendje të kapnin pothuajse të gjithë pasurinë kombëtare të SHBA-së.
Manjati i automobilave Henry Ford tha me vend rreth 100 vjet më parë: Nëse njerëzit do ta kuptonin sistemin monetar,
ne do të kishim një revolucion përpara mëngjesit të nesërm.
Cilët janë etërit themelues të FED?
Paul Moritz Warburg, së bashku me John D. Rockefeller dhe Nelson Aldrich, konsiderohet si iniciatori kryesor i
bankës qendrore amerikane FED, e themeluar në vitin 1913.
Warburgët konsiderohen si familja e dytë më e rëndësishme bankare në botë, pas Rothsçajlldëve.
Banka Warburg u themelua në Hamburg në 1798 nga dy vëllezërit Moses-Marcus dhe Gerson Warburg,
afërsisht në të njëjtën kohë me Bankën Rothschild.
Në 1814, Warburgët u bënë një nga partnerët e parë të biznesit të Rothschild-it në Londër.
Moritz Warburg përfundoi stërvitjen e tij me Rothschildët në Itali dhe Paris.
Djali i tij Max Warburg përfundoi një pjesë të praktikës së tij në New Court, selia qendrore e Rothsçajlldëve në Londër.
Disa vjet më vonë, në 1910, Nelson Aldrich dhe drejtuesit nga bankat J.P Morgan, Rockefeller dhe Kuhn & Loeb u tërhoqën për
dhjetë ditë në një takim top-sekret në Jekyll Island, Georgia.
Nelson ishte një politikan i rangut të lartë dhe në të njëjtën kohë një partner në bankën e investimeve J.P
Morgan dhe gjithashtu vjehrri i manjatit jashtëzakonisht të pasur të naftës John D. Rockefeller Jr.
– Drejtuesit e Jekyll Island ishin të pranishëm Frank Vanderlip, president i Bankës Kombëtare të qytetit të Nju Jorkut, i cili
ishte i lidhur me Rokfelerët; Henry Davison, partner i vjetër në J.P. Morgan Company; Charles Norton, president
i Bankës së Parë Kombëtare të Nju Jorkut dhe Andrew Piatt, një ekonomist kryesor i Harvardit.
Paul Moritz Warburg i Kuhn, Loeb & Co kryesoi takimin dhe shkroi skicat e asaj që do të quhej Plani Aldrich. Një plan
për rendin e ri të sistemit bankar dhe monetar, guri i themelit për Sistemin e mëvonshëm të Rezervës Federale.
Pasuria ku ata u takuan i përkiste njeriut që konsiderohej si një merimangë në rrjetën e
industrisë financiare në atë kohë: John P. Morgan.
- Prandaj, fshehtësia ishte e nevojshme për të inicuar me sukses këtë veprim unik kundër popullit
amerikan, demokracisë dhe financave të mëdha konkurruese.
Me aq dinakëri dhe fshehtësi sa u zhvillua plani, ndryshimi i ligjit u kalua me po aq mjeshtëri dhe qëllim në Kongresin
shumë të minimizuar tre vjet më vonë, më 23 dhjetor 1913, një ditë para natës së Krishtlindjes, me një votim 43 pro dhe 25.
Woodrow Wilson, presidenti i sapozgjedhur i SHBA-së, miraton dhe vulos Aktin e Rezervës Federale në të njëjtën
ditë, duke krijuar kështu bankën qendrore të SHBA FED.
Të drejtat e krijimit të parave të SHBA-së dhe fuqia globale për shekullin e ardhshëm iu transferuan tetë familjeve, duke përfshirë
Warburg, Rockefeller dhe Morgan, dhe bankat e tyre private.
Paul Moritz Warburg u bë anëtar i bordit të parë mbikëqyrës në historinë e FED.
Gjatë Luftës së Parë Botërore, ai u emërua nënkryetar i bordit mbikëqyrës të FED.
Si anëtar i stafit këshillues, Warburg mbeti i lidhur me Bankën Qendrore të SHBA deri në vitin 1926.
Në vitin 1921, Paul Moritz Warburg u bë gjithashtu anëtar i bordit themelues i Council on Foreign Relations
(CFR), një platformë e organizuar privatisht për ndikimin ndërkombëtar që funksiononte në sfond.
Ai mbajti postin e anëtarit të bordit në CFR deri në vdekjen e tij në 1932.
Koloneli Elisha Garrison, një mik i presidentëve amerikanë Roosevelt dhe Wilson, e përshkroi Warburgun si forcën
shtytëse pas krijimit të Fed, por ai identifikoi qartë Baron Alfred Rothschild të Londrës si organizatorin.
Dinastia Rothschild ka dashur disa herë të vendosë një bankë qendrore nën kontrollin e saj në USA.
Fakti është se Shtetet e Bashkuara u sunduan efektivisht nga Anglia në 1910, dhe kështu mbetet edhe sot.
Dhjetë kompanitë më të mëdha të bankave në Shtetet e Bashkuara kontrollohen fort nga shtëpi
specifike bankare, të cilat të gjitha kanë degë në Londër.
Ata janë J.P. Morgan Company, Brown Brothers Harriman, Warburg, Kuhn Loeb dhe Henry Schroder.
Ata të gjithë kanë lidhje të ngushta me Shtëpinë e Rothschild, veçanërisht nëpërmjet kontrollit
të Rothschild të tregjeve ndërkombëtare të parasë nëpërmjet manipulimit të çmimeve të arit.
Çdo ditë çmimi i arit në tregun botëror caktohet në zyrën në Londër të N. M. Rothschild and Company.
Cila ishte natyra e baballarëve themelues të FED?
Nelson W. Aldrich ishte një anëtar i Frimasonëve; Ndër të tjera, ai ishte menaxher parash i Lozhës së Madhe të Rhode Island.
Dollari amerikan është njësia zyrtare e monedhës së Shteteve të Bashkuara.
Kartëmonedha një dollar ka qenë në qarkullim në formën e saj aktuale që nga viti 1935.
Një vështrim më i afërt zbulon fakte befasuese.
Një nga dy mbishkrimet në anën e pasme të kartëmonedhës 1 dollarësh lexon Novus ordo seclorum.
Kjo është latine dhe do të thotë një rend i ri i epokave.
Mbi të është Syri i Providencës mbi një piramidë jo të plotë.
Piramida egjiptiane është një referencë për shoqërinë sekrete të Iluminatit.
Meqë ra fjala, piramida u printua në një kartëmonedhë një dollar në vitin 1935 nën presidentin Franklin D. Roosevelt.
Roosevelt ishte një anëtar shumë aktiv i Frimasonëve dhe priti delegacione të shumta masonike në
Shtëpinë e Bardhë gjatë viteve të tij presidenciale.
Numri romak MDCCLXXVI në shkallën e poshtme të piramidës së papërfunduar në kartëmonedhën 1$ përfaqëson vitin 1776.
Megjithatë, ai nuk nderon vitin e shpalljes së pavarësisë së SHBA-së, por themelimin e Urdhrit Masonik
Iluminati nga Adam Weishaupt në Ingolstadt në 1776.
Simboli i shoqërisë sekrete është bufi i Minervës.
Dhe çuditërisht, në pjesën e përparme të kartëmonedhës prej 1 dollarësh, një buf i vogël i
bardhë shikon nga këndi i djathtë pas numrit ONE.
Natyra e ndërlidhur e Masonerisë u bë e dukshme menjëherë pas themelimit të saj.
Gjatë Luftës së Parë Botërore, Rezerva Federale ndihmoi bankat e mëdha në dhënien e kredive vendeve të ndryshme ndërluftuese.
Në këtë mënyrë ata u bënë të varur përgjithmonë nga financat e larta amerikane, gjë që e bëri
atë fituesin aktual të Luftës së Parë Botërore.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, dollari amerikan u shpall monedha botërore.
Kjo i dha FED-it kontrollin mbi të gjitha bankat qendrore dhe kështu u bë fituesi aktual i Luftës së Dytë Botërore.
FED u themelua nëpërmjet lidhjes së saj me politikën.
Që nga kohra të lashta, njerëzit janë martuar gjithmonë me synimin për të grumbulluar pasuri dhe pushtet - siç ishte rasti
kur John D. Rockefeller, djali i vetëm i John D. Rockefeller dhe njeriu më i pasur në Amerikë, u martua Abby Aldrich
në vjeshtën e vitit 1901, vajza e vetme e Nelson Aldrich.
Ai ishte një lider i shumicës republikane në Senatin e SHBA-së, pa pëlqimin e të cilit nuk mund të miratohej asnjë ligj federal.
Ai ishte aq i fuqishëm sa shtypi e quajti atë menaxher të përgjithshëm të vendit.
Me këtë martesë, d.m.th., një shkrirje e përsosur strategjike e parasë dhe politikës, u hodhën
themelet politike për prezantimin ligjor të FED në 1913.
Çfarë lidhje ka Fed me fundosjen e Titanikut?
Pronari i White Star Line, një flotë anijesh, dhe më vonë Titaniku, që nga viti 1902 ishte
J. P. Morgan, bashkëthemeluesi/drejtuesi i FED.
Qoftë rrjeti hekurudhor, rryma, qymyri, telegrafi, ai kishte dorën në gjithçka.
Të vetmet gjëra në të cilat ai nuk kishte akses ishte çeliku i Carnegie dhe vaji i Rockefeller.
Ai ishte kaq i fuqishëm sepse ishte i vetmi amerikan që gëzonte besimin e financuesve në Londër, Paris dhe Berlin.
Banka Morgan & Company, me seli në 23 Wall Street, ishte çelësi i revolucionit industrial në USA rreth vitit 1900.
Ishte një huadhënës, aksioner dhe – në atë kohë – banka qendrore jozyrtare e Shteteve të Bashkuara.
J.P. Morgan ishte një nga një grup bankierësh kriminelë që donin të themelonin Sistemin e Rezervës Federale (FED) në USA.
Në bordin e udhëtimit të parë të anijes së tij luksoze Titanic ishin njerëz shumë me ndikim dhe të pasur si Benjamin
Guggenheim, Isidor Straus dhe industrialistë dhe bankierë të tjerë të mëdhenj, por mbi të gjitha John Jacob Astor.
Ai ishte një nga më të pasurit në botë në atë kohë.
Si një grup me ndikim, ata donin të pengonin FED in dhe kështu të pengonin planet
strategjike globale afatgjata të oligarkëve financiarë.
Astor dhe rrethi i tij duhej të eliminoheshin në mënyrë diskrete.
J.P. Morgan qëllimisht shkaktoi fundosjen e Titanikut, ekuipazhi i Titanikut i pengoi dhunshëm
Astorët dhe aleatët e tyre të shpëtonin veten.
Me vdekjen e saj, rezistenca ndaj themelimit të FED 1912 u shkatërrua nga fundosja e qëllimshme e Titanikut.
J.P. Morgan anuloi pjesëmarrjen e tij në udhëtim në sekondën e fundit dhe, me largpamësi, nuk hipi në Titanic.
Rruga për të dalë nga borxhi total i kombeve:
Borxhet e kredisë Fiat-Money zvogëlohen në zero përmes prerjes së flokëve.
Sipas insajderit financiar David Webb, përplasja financiare e ardhshme është si një lojë Monopoly, me të
gjitha pjesët në tabelë dhe të gjitha paratë që kthehen nga oligarkët kryesorë në bankë.
Dhe pastaj këta zotërinj suprem thonë: Le të fillojmë një lojë të re.
Ne fillojmë nga bazat që ne kemi gjithçka dhe ju nuk keni asgjë.
Pra, a doni të huazoni diçka nga ne?
Por nuk ka pse të vijë deri në atë pikë për kombet që aktualisht po mbyten në borxhe.
Sepse ka një rrugëdalje.
Narrativa e oligarkëve kryesorë financiarë, gjithçka kthehet në bankë, duhet të zëvendësohet nga balanca e re globale e kombeve,
domethënë: Tani vjen prerja globale e flokëve për të gjitha kombet që ranë për kredinë e parave Fiat-Money nga askund.
Pra, lehtësimi i borxhit të të gjitha shteteve kombe që janë abuzuar, plaçkitur dhe shpronësuar në fakt
nga IWF, Banka Botërore dhe bankat qendrore dhe kthimi i të gjitha burimeve të sekuestruara.
Sepse ashtu si huatë u krijuan nga asgjëja, edhe borxhet e huasë duhet të zhduken në hiç.
Përfundim
Oligarkia financiare globale është po aq e frikshme sa mbretërimi i terrorit të Magjistarit të Ozit.
Domethënë, ai fryhet në mënyrë pompoze dhe kërcënuese dhe i tmerron njerëzit, por - po
të shikoni pas perdes - nuk ka asgjë pas saj.
Përfshirja e përshkruar në Masonerinë, fundosja e Titanikut, sistemi i pacipë financiar, etj. tregojnë se parimi i punës
së oligarkëve financiarë bazohet në gënjeshtra dhe mashtrime.
Ajo jeton vetëm nga pjesëmarrja e syleshëve dhe fitimprurëse.
Pa këta mbështetës, sundimi i terrorit të oligarkisë financiare globale shembet si një shtëpi letrash.
Prandaj, zbulimi dhe përhapja e mëtejshme, si dhe ndërtimi i rrjetit
dhe mosbindja civile në bashkëpunim janë mënyra efektive për të dalë.