Aya aspék séjén tina protokol RKI anu geus diterbitkeun anu tacan dibahas.
Pikeun abdi, kabutuhan pikeun ngobrolkeun ieu écés – sareng anu paling penting.
Ti mimiti Désémber 2020 sahenteuna nepi ka ayeuna, Kode Nuremberg geus teu lumaku deui.
Kaayaan darurat anu 'sangat dibesar-besarkeun', anu teu boga bukti, jeung panik ngeunaan koronavirus, anu geus diwangun
ngaliwatan akrobatik kecap pseudoislamiah, ahirna geus nyababkeun ékspérimén médis panggedéna dina sajarah manusa – suntikan mRNA.
Sanajan urang teu kudu meratakeun korban (resmina) 17 juta – komo deui (kalawan kasus anu teu
dilaporkeun) milyaran – tina ékspérimén ieu, kanyataanna tetep:
Kode Nuremberg geus dibatalkeun sacara tuntas, sarta korban-korban anu diperlukeun pikeun masihan jangji étika ieu
ka dunya dina waktu éta geus jeung terus dihina alatan éta.
Kode Nuremberg nangtukeun kaayaan jeung wates pikeun ékspérimén médis dina manusa sarta ngajadikeun dokter jeung panaliti
tanggung jawab sacara pribadi pikeun ngabéjaan pasién jeung ngajamin kaamanan maranéhna, tanpa kamungkinan mindahkeun
tanggung jawab éta atawa ngabébaskeun diri ku parentah ti luhur.
Standar Kode Nuremberg geus dilebetkeun kana Kode Kriminal Internasional.
Aranjeunna sacara hukum lumaku ayeuna – dina jaman damai jeung dina jaman perang.
Panik nu sacara buatan dijieun ku "upscaling" bakal ngahontal puncakna kalayan ditandatangananana
perjangjian WHO jeung Peraturan Kaséhatan Internasional (IHR) nu dipiharep dina Méi 2024.
Kahariwang milyaran pound téh pikeun kasehatan masarakat.
Ieu hartosna yén WHO ningali sakabéh populasi dunya salaku hiji pasién rata-rata, hiji massa amorf tanpa jiwa, étnisitas,
gender, umur, riwayat kulawarga – tanpa sagala ciri berharga anu ngawangun hiji mahluk manusa sarta mangaruhan kasehatan individu.
Naha henteu leres yén sababaraha urang Asia teu tiasa tahan alkohol?
Pikeun nyebat hiji conto hungkul tina individualitas anu halus.
WHO malah leuwih jauh:
Aranjeunna ogé niat ngalebetkeun target iklim jeung kasehatan lingkungan, jadi bisa jadi
sabenerna urang dikurung sabab tangkal katépaan ku jamur.
Teu aya nu disebut kasehatan umum.
Kaséhatan téh hiji hal anu pribadi jeung intim.
Kode Nuremberg sacara tegas némbongkeun ajén martabat individu leuwih luhur tibatan kapentingan kolektif.
Karapihan individu anu teu bisa ditawar téh inti tina kode ieu – ieu jeung hak pikeun nyebut TEU
tanpa diancam ku pangucilan atawa malah dipecat.
Sanajan kitu, RKI geus nerapkeun ukuran-ukuran anu teu masihan rohangan pikeun kasehatan individu.
Sareng dumasar kana dasar ieu pisan, Diréktur Jéndral WHO, Tedros Adhanom Ghebreyesus, dipasihan kakawasaan tunggal pikeun
nyatakeun pandemi sareng nyieun rekomendasi, anu, sakumaha anu geus kabuktian, dilaksanakeun kalayan ketaatan antisipatif.
Éta anu jadi inti totalitarianisme.
Naha RKI geus nyiapkeun perebutan kakawasaan anu direncanakeun ku Diréktur Jéndral WHO?
Atawa ieu mangrupa efek samping anu teu dihoyongkeun?
Hasil panalungtikan tina protokol RKI anu geus diterbitkeun kudu ngarah kana pamiceunan lengkep ti WHO, ambisina pikeun
kakawasaan jeung prinsip kasehatan masarakat anu teu manusa.
Lamun henteu kitu, urang kudu nuduh RKI, PEI, STIKO jeung pamaréntah Jerman boga niat:
Disinformasi anu dihaja jeung teror psikologis, karuksakan ékonomi jeung masarakat anu dihaja, karuksakan kulawarga anu
dihaja, ledakan bunuh diri anu dihaja, karuksakan kaséhatan anu dihaja jeung angka maot kaleuleuwihan anu teu kungsi aya
saméméhna dina hubungan waktos jeung atawa salaku akibat tina suntikan ékspérimén, Ngalemahkeun sacara
permanén étika médis sacara dihaja jeung undang-undangna anu paling penting – Kode Nuremberg.
Mascha Orel, putri jeung incu tina korban Holocaust anu salamet, lahir di Uni Soviét