Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիկ պայմանագիրը և վերանայված Միջազգային
առողջապահական կանոնակարգերը պետք է կանգնեցվեն։
Սա 2024 թվականի ապրիլի 20-ին Ցյուրիխում կայացած Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպության սիմպոզիումի միաձայն համաձայնությունն էր։
Միջազգային ճանաչում ունեցող բանախոսները բացատրեցին, թե ինչ դրամատիկ ազդեցություն կունենան Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպության նոր կանոնակարգերը առողջության և արտահայտվելու ազատության վրա։
Սրանք պետք է ներկայացվեն 194 անդամ պետություններին՝ ընդունման համար 2024 թ. մայիսի 27-ից հունիսի 1-ը Ժնևում
կայանալիք Առողջապահության համաշխարհային 77-րդ ասամբլեայում։
Տեղեկատվական նիստը նախաձեռնել է Ուրս Հանսը,
Զյուրիխի կանտոնալ խորհրդի նախկին անդամ և Public Eye on Science-ի նախագահ
«Public Eye on Science»-ը գիտությունը դարձնում է թափանցիկ և գիտելիքը մատչելի լայն հանրությանը։
Հիմա դիտեք տարբեր ներկայացումների կոմպիլյացիան։
Նպատակն է ամրապնդել տասներկու պատճառները, թե ինչու Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիկ պայմանագիրը և վերանայված
Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը պետք է դադարեցվեն։
Միջուկային պրեզենտացիաների ամբողջական տարբերակները կարելի է գտնել հղումների բաժնում ներկայացված հղումների տակ։
1. Քանի որ ԱՀԿ-ն խախտում է հիմնարար իրավունքները։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը հեռացրել է մարդու արժանապատվության և մարդու իրավունքների նկատմամբ հարգանքը։
Նրանք այլևս չպետք է գոյություն ունենան։
Տիկնայք և պարոնայք, ով դեռևս ունի անգամ մի փոքրիկ պատկերացում մարդկության էության և մեզ
հուզող խնդիրների մասին, չի կարող համաձայնվել այսին։
«Պանդեմիա» տերմինը ձգվում է իր սահմանների ծայրին՝ կլիմայի փոփոխություն, կենսաբազմազանության կորուստ, ամեն ինչ բարձրացվում է
պանդեմիայի կարգավիճակի, որպեսզի վերջիվերջո Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը կարողանա զավթել
ինքնիշխանությունը, իսկ անհատական կառավարությունները վերացվեն։
Նրանք ինքնուրույն վերացնում են ինքն իրենց։
2. Քանի որ ԱՀԿ-ն խախտում է ժողովրդավարության հիմնարար սկզբունքը՝ արտահայտվելու և տեղեկատվություն ստանալու ազատությունը։
Եվ ես ձեզ համար երկու օրինակ եմ բերել։
Օրինակ՝ ինքնիշխանության կորուստը։
– Իրականում, դա այսօրվա թեմա է, թեև, ինչպես ասացի, հետագայում առանձնապես կքննարկեմ mRNA տեխնոլոգիան։
Հարցն այն է, եթե մենք կորցնենք մեր ինքնորոշման իրավունքը՝ այո, դա, իհարկե, տեղի է ունենում այս գենային թերապիայի
դեպքում։ Դու նկատում ես, որ ես դա պատվաստում չեմ անվանում։
Ինչու՞ Ես մի պահից կասեմ քեզ։
Երբ մենք կորցնում ենք ինքնորոշման իրավունքը, հայտնվում ենք մեր ինքնության ամենամեծ ճգնաժամի մեջ; մենք այլևս չենք մենք։
Եվ դա ակնհայտորեն մտադրությունն է։
Սա իրականացվում է ուղղորդված մտածողության միջոցով, որը հետո արտահայտվում է նյարդայնությամբ, գրգռվածությամբ, չափազանց մեծ
պահանջներով, անհանգստությամբ, հոգնածության ծանրացմամբ, դեպրեսիայով և բոլոր այն երևույթներով, որոնց մասին մենք նոր ենք լսել։
Եվ վերջին առումով, եթե մենք կորցնենք ինքնիշխանությունը – և հենց դրա համար ենք այսօր անցկացնում այս համաժողովը։
Շվեյցարիայում մենք ունենք ուղղակի ժողովրդավարություն։
Մեր երկրում որոշում են մարդիկ, և ոչ ոք այլ։
Առողջապահական քաղաքականությունը իրականում պատկանում է կանցոններին, ոչ թե ֆեդերալ կառավարությանը։
Եվ Քովիդից ի վեր դաշնային կառավարությունը ձգտում է ավելի ու ավելի շատ կենտրոնացնել և վերահսկողության տակ առնել։
Եվ մենք պետք է այս անիվը հետ պտտեցնենք։
Պանդեմիայի պայմանագիրը կնշանակեր, որ առողջության հարցում մենք զրկվելու ենք մեր ազատական, ժողովրդավարական իրավունքներից։
Դա է այն, ինչ մենք ուզում ենք։
Ես այդպես չեմ կարծում։
Այսինքն՝ ինչ չափով օրենքը կամ միջազգային պայմանագիրը վերջնականապես կազդի մեր իրավական դիրքի վրա։
Որքանո՞վ կսահմանափակվի կառավարության գործելու կարողությունը։
Եվ որքան միջամտություն կա իշխանության ընդհանուր կառուցվածքում, ինչպես սահմանված է մեր Սահմանադրությամբ,
իշխանությունների բաժանման ճարտարապետության մեջ?
Այսպիսով, որքան ավելի խիստ է այս միջամտությունը,
Ավելի մեծ է խոսելու իրավունքը։
Եվ մենք սա գտնում ենք տարբեր դրույթներում։
Հոդված 164-ը այստեղ որոշ չափով ավելի լայն է, պարզապես նշելով, որ օրենսդրությունը միշտ ենթադրում է, որ ժողովուրդը պետք է
ունենա խոսքի իրավունք, առնվազն ընտրովի հանրաքվեի շրջանակներում։
Կարեւորագույն հարցն այն է՝ արդյոք Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ապագայում կկարողանա
սահմանափակել մեր սահմանադրության հիմնարար սկզբունքները։
Եվ բոլոր այն փաստարկները, որ ամեն ինչ պետք է շատ արագ տեղի ունենար
և այն, որ այնքան շատ բան կար, որ մարդը չէր իմանում
և որ այլ կերպ հնարավոր չէր, քան պարզապես ընդունել արտակարգ օրենսդրություն,
Ես անձամբ սա շատ, շատ բացահայտող եմ համարում երեք պատճառով։
Առաջին հերթին, նրանք ցույց են տալիս, որ որոշում կայացնողների մեծամասնությունը ճգնաժամի դեպքում չի եղել կամ չէ
պատրաստված իրականացնել ռիսկերի վերլուծություն հստակ մտքով և ապա ձեռնարկել թիրախային պաշտպանական միջոցառումներ։
Բայց փոխարենը, կասկածների կամ ճգնաժամի ժամանակ նրանք պատրաստ են նետել ջրին բոլոր այդ հրաշալի
սահմանադրական սկզբունքները, որոնց պետք է ներկայացնեն։
Երկրորդ՝ ես կարծում եմ, որ դա ցույց է տվել, որ շատ որոշում կայացնողներ ընդհանրապես չեն ցանկանում որևէ
պատասխանատվություն ստանձնել, սակայն ճգնաժամի դեպքում շատ հեշտությամբ պատրաստ են հրաժարվել դրանից։
Եվ երրորդ՝ ես կարծում եմ, որ դա ցույց է տվել, որ առնվազն որոշ որոշում կայացնողների համար
ժողովրդավարությունը իրականում շատ աշխատատար է։
Եվ հարմարավետորեն, այս բոլոր խնդիրների լուծումը այժմ հասանելի է։
Եվ լուծումը միջազգային կազմակերպություններն են, ինչպիսիք են Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը, և գերազգային
դատարանները, ինչպիսիք են Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը։
Եթե ազգային քաղաքական գործիչները չեն ցանկանում ստանձնել պատասխանատվությունը, ապա այն պարզապես նրանցից վերցվելու է։
Այս առողջապահական համաձայնագիրը, այս Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը չեն վերաբերում
միայն քաղաքականությանը, դրանք շատ ավելին են։
Ես կարծում եմ, որ դա նույնպես ընդհանուր հայտարարիչն է։
Իմ գործընկեր Մարկուս Ռիվան նշեց սա։
Մենք այնտեղ նույնպես ցանկանում ենք անցկացնել պրոֆեսիոնալ արշավ։
Մենք չենք կարող վակցինացման հարցի վրա անընդհատ կենտրոնանալով շահել մյուս կողմի կամ նրանց
համակրանքը, ովքեր մինչ այժմ այլ կերպ են մտածել։
Բայց շատ ավելին է վտանգված։
Իրականում սա վերաբերում է անկախությանը, ինքնիշխանությանը և, ի վերջո, անհատական ազատության և
Շվեյցարիայի նման պետության ազատության էությանը։
Սա է այն, ինչի մասին է այս միջազգային համաճարակային պայմանագիրը։
Ոչ, դա մեկուսացման մասին չէ։
Գործը նրանում է, որ մենք մնում ենք ինքնիշխան և ինքնուրույն կայացնում մեր որոշումները։
Քանի որ այս Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պայմանագրով և մյուսներով, դա իսկապես կյանքի և մահվան հարց է։
Ես ասացի, այն
Այն վերաբերում է մեր ինքնիշխանությանը, մեր անկախությանը և մեր ժողովրդավարական իրավունքների պաշտպանությանը։
Դա է։
Եվ հետո մյուսը նույնպես այդպես է վարվում։
Երկու պայմանագրերում էլ կենտրոնում կտեսնեք «ինֆոդեմիկներ» բառը։
Ինֆոդեմիաներն կարևոր վերահսկողության միջոց են։ Ես պետք է եզրափակեմ։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության համար կարևոր վերահսկողության միջոց։
Բայց նայեք, միջազգային կազմակերպություն, որը ոչ միայն այս պայմանագրերում, այլև իր գլխավոր էջի ամենուրեք,
Դուք կարող եք Google-ում փնտրել «WHO» և հետո «infodemic», ամենուրեք՝ դա գրեթե ամենուր է, դա ունի իր
հատուկ նշանը՝ միայն մենք ենք որոշում ճշմարտությունը։
Մեզ թույլատրվում է ասել, թե որ նյութերն են արդյունավետ, և մեզ թույլատրվում է ասել, թե որքան կտևի արտակարգ իրավիճակը։
Դա մաքուր կամայականություն է։
Դա Լուի XIV-ն է։
Դա ֆրանսիական հեղափոխությունից առաջ եղած բացարձակապետական կառավարումն է։
Սա ամբողջությամբ անհամատեղելի է մեր սահմանադրության հետ։
Դուք սա կգտնեք և պայմանագրերում, և գլխավոր էջում։
Եվ միայն դա՝ այս դոգման, որ թույլատրվում է ինքնուրույն սահմանել ճշմարտությունը և կիրառել կամ նախաձեռնել ցենզուրան, արդեն իսկ
ահռելի խախտում է այն հիմնարար սկզբունքի, որը անհրաժեշտ է յուրաքանչյուր ժողովրդավարության
համար՝ կարծիքի և տեղեկատվության ազատությունը։
Եթե դուք խլեք կարծիքի ազատությունն ու տեղեկատվության ազատությունը, ապա չեք ունենա ազատ գիտություն,
արդար արդարադատության համակարգ և ժողովրդավարություն։
Եվ դա երբեք չպետք է թույլատրվի։
Կան Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության մի փաստաթուղթ, ես այն կարդացել եմ, դա երազ չէր։
Դա սխալ տեղեկատվություն է, ինչը նշանակում է, որ նրանք, ովքեր տարբեր կերպ, բանականորեն և
գիտականորեն են մտածում, պետք է մարգինալացվեն և լռեցվեն։
Մենք վերջերս սա լսեցինք տիկին ֆոն դեր Լեյենից՝ ԵՄ-ի առնչությամբ։
Մեկ այլ թեմա։
Պետք է վերահսկել և ստեղծել նոր լիազորություններ։
Երբ ես դա լսում եմ, ինձ շատ վատ եմ զգում։
Մենք պետք է նվազեցնենք իշխանությունների թիվը, ոչ թե ավելացնենք դրանք։
Իմ տեսանկյունից և իմ դիտարկումների հիման վրա գտնում եմ, որ զանգվածային լրատվամիջոցները
այս համատեքստում խնդրահարույց դեր են խաղում։
Նրանք, որոշ առումով, գլոբալ կենտրոնակայանի ընդլայնումն են։
Այսպիսով, ես կարծում եմ, որ հենց այն բռնապետական վարչակարգերն են, որոնք ձգտում են կենտրոնացվածություն կիրառել, և հենց
նրանք են, որ տարածում են հաղորդագրություններ ամբողջ աշխարհում։
Եվ նրանք նաև ստեղծել են մթնոլորտ, որտեղ այլ կարծիք, այլ տեսակետ այլևս հրապարակայնորեն չի քննարկվում։
Մենք իսկապես դա զգացել ենք. եթե կորոնավիրուսի կամ Ուկրաինայում պատերազմի հարցում նույն կարծիքը չունեմ,
այլևս հազիվ թե կարողանամ դա հրապարակայնորեն արտահայտել։
Կամ ես դավադրության տեսաբան եմ, կամ ես ծայրահեղ աջակողմյան եմ, կամ Պուտինի համակիր եմ, կամ չգիտեմ ինչ։
Եվ ժողովրդավարությունում դա այնպիսի իրավիճակ է, որը չի կարելի թույլ տալ շարունակվի։
Նույնիսկ եթե վտանգ կա, որ մեզ կնքեն դավադրության տեսաբաններ, չպետք է հուսահատվենք։
Մենք չպետք է թույլ տանք, որ մեզ վախեցնեն։
Ես նաև հավատում եմ, որ մենք ոչ թե դավադրության տեսաբաններ ենք, այլ հենց դավադրությունը բացահայտել ենք։
3. Քանի որ ԱՀԿ-ն խախտում է իր սեփական սկզբունքը՝ օգնելու բոլոր ժողովուրդներին հասնել առողջության հնարավորինս լավագույն վիճակին։
Առաջին հերթին պետք է հաշվի առնել, թե ինչ լիազորություններ ունի Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը։ Դրանք
շատ հստակ սահմանված են նրա կանոնադրության 1-ին հոդվածում։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության նպատակը բոլոր ժողովուրդներին օգնելն է
հասնել առողջության հնարավորինս լավագույն վիճակին։
Շուտով կիմանաք, թե ինչը դա չի ներառում։
Սա չի ներառում մարդկանց կեղծ տեղեկություններ տալը, մարդկանց որևէ նյութ օգտագործելու ստիպելը և թունավոր նյութեր խորհուրդ տալը։
Ուստի մարդը չպետք է վնաս պատճառի։
Դա ամենակարևոր սկզբունքն է։
Դա կառավարման և համակարգման մարմին է և գործում է միայն խորհրդատվական կարգավիճակով։
Դա մեկնարկային կետն է։
Սա նշանակում է խթանել մարդու առողջության պաշտպանությունը՝ հիմնվելով լավագույն առկա գիտելիքների և լավագույն փորձի վրա, հաշվի
առնելով նոր հայտնագործությունները և, այսքան երկար ճգնաժամից հետո, անցկացնելով մանրակրկիտ և ինքնաքննադատական վերանայում։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը պետք է ինքնուրույն աներ սա, սակայն չարեց։
Բայց հիմա դուք ունեք էական չափման չափանիշներ, որոնք կարող են նաև օգնել ձեզ քննարկումներում և թույլ տալ ասել՝
«կանգ առեք, առաջին հերթին պետք է անցկացվի վերանայում»։
Եվ երկրորդ՝ պետք է հետևել Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության սեփական կանոններին։
Եվ երրորդ՝ իր սեփական նպատակների համաձայն Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը
ընդհանրապես իրավունք չունի վնաս պատճառելու։
4. Որովհետև ԱՀԿ-ի առաջարկությունները ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ էին՝ աղետալի հետևանքներով։
Անհրաժեշտ է, և, ցավոք, սկզբում կարևոր է, որ մենք կարճ հայացք նետենք անցյալին։
Պետք է հիշենք, որ mRNA-ինեկցիաների վերաբերյալ այս առաջարկը ոչ մի տեղից չի հայտնվել։
Սա առողջապահության նախարարների կողմից չէր մշակվել, այլ եկել էր Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունից։
Վակցինացիան հնչում էր այնքան դրական՝ գենային թերապիա։
Ի դեպ, դու հիմա ինքդ դա ընդունել ես։
Եթե ճիշտ անվանեինք այն գենային թերապիա, չէինք գտնի մի մարդու, ով պատրաստ կլիներ այն ներարկել իրեն։
Տարիներ առաջ մի կուսակցություն, որի գույնը նույնն է, ինչ խոտի, ես հրաժարվում եմ ասել, թե որն է,
զգուշացնում էր չուտել գենետիկորեն մոդիֆիկացված եգիպտացորենը։
Տիկնայք և պարոնայք, այն, ինչ մենք սպառում ենք, մեծ մասը արտազատվում է մարսման միջոցով։
Հիմա հենց նրանք են ամենաբարձր ձայնով գոռում, որ գենային թերապիան պարզապես ներարկվում է
մկանին և հայտնվում է արյան շրջանառության մեջ։
Դու մտնում ես խանութ, տեսնում ես այնտեղ կայանված մեքենա, և մեքենան իսկապես հիանալի է։
Նրանք ասում են՝ «Վա՜յ, ինչ հիանալի ներկ է, և այն անշուշտ շատ արագ է», ասում են՝ «Տուր ինձ բանալիները, ուզում եմ փորձարկել այն»։
Դուք նստում եք մեքենայում, պտտեցնում եք բանալին, և մեքենան ոչ մի ձայն չի հանում։
Եվ վաճառողը ի՞նչ է ասում։
Ես դա գիտեմ։
Գիտեմ, որ դա չի աշխատում։
Նայեք այդ գեղեցիկ ներկապատմանը, ղեկին և նստատեղերին։
Հիմա փոխանցիր այն։
Դու գիտեիր, որ այս գենային թերապիան, այս պատվաստումը չի աշխատում։
Եվ ի՞նչ կարող եք մեզ ասել?
Լավ, այդքան ծանր դեպքեր չեն։
Պատվաստումը պետք է պաշտպանի փոխանցումից, և պատվաստումը պետք է պաշտպանի հիվանդությունից։ Վերջ։
Ի դեպ, սա Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության սահմանումն է։
Ինչպես ավելի վաղ լսեցինք գիտնականներից, պատվաստումը ոչ փոխանցումը, ոչ էլ հիվանդության սկիզբը չի կանխում։
Այսինքն՝ դա պատվաստում չէ։ Վերջ։
Շվեյցարիայում գիտական դիսկուրսը համակարգված կերպով արգելափակվել էր։
Ով ասեր հակառակը, դուրս էր մնացել։
Եվ ամենավատն այն է, որ մենք գիտեինք, որ կոչված «վակցինացիայից» բացի գոյություն ունեին նաև այլ թերապևտիկ մեթոդներ։
Նրանց կամ լռեցրին, կամ արգելեցին, կամ մարգինալացրին։
Կարևոր է նաև իմանալ, որ Covid-ը հիմնականում, բայց ոչ միշտ, անվնաս է, ինչպես երևում է այս կողմնակի
ազդեցություններից, և ես այստեղ ունեմ վիճակագրությունը։
0-ից մինչև 70 տարեկան՝ 0.095%, մինչև 16 տարեկան՝ 0.00035%
Եվ հատկապես այս տարիքային խմբում հանցագործություն է կիրառել այդպես կոչված պատվաստանյութերը, երբ կողմնակի
ազդեցությունների մակարդակը 10 կամ 100 անգամ ավելի բարձր է։
Ինչն էլ մենք գիտենք, և այս թեմայով նոր հետազոտություն է հրապարակվել, այն է, որ վերջերս պատվաստված, այսպես
կոչված պատվաստվածները ունեցել են շատ ավելի շատ կողմնակի ազդեցություններ և, առաջին հերթին, մահեր։
Հետազոտության համապատասխան մասերի մեծ մասը դիտավորյալ կեղծվել է։
Եվ դա անգամ նոր չէ։
Իոաննիսիսը վաղուց է քննադատում սա, հատկապես բժշկական հետազոտություններում։
Բնակչության մեծ հատվածները ռմբակոծվել էին այս կիսաճշմարտության ապացույցներով։
Եվ դու պետք է ասես՝ ո՞վ է մեզ հավատալու, չէ՞։
Նրանք նույնիսկ կարող են Նոբելյան մրցանակակիրներին դուրս բերել շրջանառությունից և վարկաբեկել նրանց։
Ես նկատի ունեմ՝ երկրորդ Բհատաչարյա, ով Ամերիկայում շատ կարևոր առողջապահական տնտեսագետ է, շատ քննադատական էր, բայց
նրա Twitter-հաշվի ֆայլերը այլևս հասանելի չէին. մենք հետո հասկացանք, որ այլևս չէինք կարող տեսնել գրառումները։
Նա պարզապես ստեղծված էր, ոչ թե արգելափակված, այլ որոշ չափով անտեսանելի։
2020 թվականին մենք բժշկական հաստատությունների բեռնվածության ամենացածր մակարդակը գրանցեցինք, որը
այնքան կտրուկ էր, որ տասնյակ հիվանդանոցներ փակվեցին։
Միջին տարեկան անօգտագործված մահճակալների ցուցանիշը կազմել է 13%։ Գարնանը այդ ցուցանիշը բարձրացել է մինչև
30%։ Բեռլինում մեծ շուքով կառուցվել է նոր հիվանդանոց։
Այնուամենայնիվ, այն երբեք շահագործման չի հանձնվել։
Այնտեղ երբեք հիվանդ չի եղել։
Այն այնուհետև քանդվել է։
Դա արժեցավ 50 միլիոն։ Սա է Բեռլինը քեզ համար։
Ի դեպ, դուք կարող եք գտնել սա Ֆեդերալ առողջապահության նախարարության կայքում։
Բունդեսթագը և Բունդեսրատը վաղ փուլում ստեղծեցին այն, ինչը կոչվում է փորձագիտական հանձնաժողով, որը
կազմված էր նրանց կողմից ձեռքով ընտրված գիտնականներից։
Ուրեմն ոչ միայն Հոկերցի և Հոմբուրգի նման դավադրության տեսաբաններ, այլև բոլորը՝ իր SPD
կուսակցության անդամակցության քարտով ղեկավարը, փաստաբան։
Այսպիսով, երկու տարի անց այս փորձագիտական հանձնաժողովը ի՞նչ ասաց։
Հաշվետվությունը նույնպես կապված է Ֆեդերալ առողջապահության նախարարության հետ, իսկ
հիմնական նախադասությունը գտնվում է 70-րդ էջում:
Չկա նկատելի որևէ փոխկապակցվածություն չափորոշիչների և դեպքերի հաճախականության միջև։ Լավ, լավ։
Հաջորդ կետը։
Ամբողջ բնակչությանը մեկ, երկու, երեք անգամ պատվաստելուց հետո քաջ ԵՄՊ-ները հաջողվեց ստանալ ԵՄԱ-ից՝ Եվրոպական դեղերի
գործակալությունից, հայտարարություն, որ այս փորձարարական mRNA թերապիան չի ապահովում փոխանցման դեմ պաշտպանություն։
Դա գրավոր նշվել էր, ինչը այդ ժամանակ բավականին մեծ արձագանք առաջացրեց մեր սոցիալական ցանցերում, բայց ես սկզբից
ասացի դա, քանի որ Pfizer-ը սկզբում այդպիսի պնդում չէր արել։
Պարզապես պատկերացրու դա։
Եթե դուք դեղարտադրող եք, ապա գովազդային նպատակներով անպայման կասեք՝ «տեսեք, այն ունի
փոխանցման պաշտպանություն», եթե դա իսկապես այդպես է։
Բայց նրանք դա չպնդեցին։
Այն նույնպես հավանության ուսումնասիրության ընթացքում չէր փորձարկվել փոխանցման պաշտպանության համար։
Լիցենզիայում ոչինչ չկար։
Դա մարքեթինգային գործակալությունների և քաղաքական գործիչների մաքուր հորինվածքն էր՝ ասելու՝ «Պաշտպանիր ինքդ քեզ և մյուսներին»։
Եվ այս հորինված հեքիաթը, ճիշտն ասած՝ ստությունը, օգտագործվել է պարտադիր պատվաստումների տարբեր ձևերի հիմք որպես։
Գերմանիայում շատ ավելի վատ է, քան ձեր երկրում։
Եթե ուսանողները չէին ցանկանում պատվաստվել, նրանց հեռացնում էին մեր համալսարանից։
Բոլոր բժշկական աշխատակիցների համար կիրառվում էր հստակ պատվաստման պահանջ, անգամ եթե նրանք
աշխատում էին միայն հիվանդանոցի աշխատավարձերի բաժնում։
Եվ մինչ օրս զինվորների համար այս պարտադիր պատվաստումը ուժի մեջ է մնում առանց որևէ պատճառի ներկայացման։
Դա ուղղակի անհավանական է։
Բայց եթե կարդաք RKI-ի պրոտոկոլները, նրանք ի՞նչ են ասում։
Օրինակ, նշվում է, որ գրիպից մահանում են ավելի շատ մարդիկ, քան կորոնավիրուսից։
Կորոնավիրուսի հիմնական ռիսկային գործոնը տարեց տարիքն է։
FFP2 դիմակները ապացուցված ազդեցություն չունեն։
Եվ միևնույն ժամանակ նրանք արտաքին աշխարհին ասում են, որ մենք կանգնած ենք մարդկության
պատմության մեջ աննախադեպ արտակարգ իրավիճակի առջև։
Պետք է նշել, որ սա, իհարկե, հեգնական իմաստով էր ասված; օրինակ՝ պատվաստման ամենամեծ խթանումը եկել է պետությունից։
Ես դրա մասին Weltwoche-ի համար գրել եմ շապիկային հոդված։
Նախկինում նշվել էր, որ ԵՄԱ-ն, Pfizer ընկերության Ջանին Սմոլը և ԵՄ գլխավոր պատվաստումների ռազմավար Վոլֆգանգ
Ֆիլիպը մեզ ընդունել են, որ այն քաղաքական գործիչների կողմից հանրության առջև սխալ ներկայացվել է։
Այս պատվաստումը անօգուտ է; այն ձեզ չի պաշտպանում։
Սկզբից պարզ էր։
Ես հետո սպասեցի և շարունակեցի մտածել՝ այո, սա հեղափոխական նորություն է, որ նրանք դա ընդունում են։
Հիմա, ամիսներ շարունակ, քննադատությունների հեղեղի տակ մենք լսում ենք հակառակը՝ որ պատվաստումը պանացեա է։
Եվ հիմա նրանք հանկարծ ասում են՝ ոչ, ոչ, դա այդպես չէր։
Դա պարզապես կատակ էր։
Եվ հետո ես սպասեցի։
NZZ, Նոյե Ցյուրխեր Ցայթունգ, ՏագեշԱնցայգեր, Բլիկ, Շվեյցարիայի ռադիո և հեռուստատեսություն
Ե՞րբ կհայտարարվի այս հեղափոխական նորությունը։
Նա պարզապես երբեք չեկավ։
Մեր ֆեդերալ խորհրդականը, նախկին ֆեդերալ խորհրդականը, այնուհետև ֆեդերալ խորհրդական Բերսեթը նույնպես ասաց, որ
պատվաստանյութը անվտանգ է, պաշտպանում է, լավ է, ամբողջությամբ բարձրորակ է և կողմնակի ազդեցություններ չունի։
Մենք բոլորս գիտենք, թե ինչ է ճշմարտությունը։
Այո, պետական լրատվամիջոցներից նման շատ այլ կեղծ լուրեր էլ կային։
Դուք կարող եք նաև հիշել Մարկ Վալդերի տեսանյութը, որը ես այդ ժամանակ հրապարակել էի Nebelspalter-ում առցանց։
Որպես լրագրող ինձ հաճախ էին հարցնում. «Ուրեմն ինչ վիճակ է՞ Մեդիան վերահսկվա՞ծ է, թե ոչ՞»
Ես միշտ ասել եմ ոչ, ես երբեք դա չեմ զգացել։
Ես կարծում եմ, որ լրագրողները դա անում են կամավոր, ինչպես նրանք բոլորը մեկ ուղղությամբ են վազում՝ լեմինգների կամ ոչխարների պես։
Նրանք ուզում են դա՝ այդ զանգվածային բնազդը, որովհետև դա նրանց հարմարավետ է զգացնում, նրանք աչքի
չեն ընկնում, նրանք հարմարավետորեն տեղավորված են։
Բայց պետք է նշեմ, որ այս տեսանյութում, որը հրապարակել է Ռինգիեր խմբի գլխավոր գործադիր տնօրեն Մարկ Վալդերը, ով միջազգային
մակարդակով է գործում, նա հրապարակայնորեն, կամ կիսահրապարակայնորեն՝ ես այն հրապարակայնացրի, ասել է, որ պանդեմիայի
ընթացքում Ռինգիեր խմբի բոլոր լրագրողներին հրահանգել է աջակցել կառավարությանը, թեև նշել է, որ դա պետք է մնա փոքր շրջանակներում։
Դա ամեն ինչ ասում է այս պետական լրատվական համալիրի համագործակցության մասին։
5. Քանի որ ԱՀԿ-ն առաջարկել է թունավոր նյութեր՝ mRNA-ինյեկցիաներ։
Ես այլևս իմունային համակարգ չունեմ, ամբողջությամբ, և ահա կրկին արյուն-ուղեղային պատնեշը։
Սրանք բոլորը իմ... Սա իմ պատվաստման վնասվածքի վկայականն է։ Երեք էջ։
Ես նկատի ունեմ՝ ո՞վ ունի երեք էջանոց պատվաստանյութի վնասվածքի վկայագիր։
Դրանք բոլոր այն ախտորոշումներն են, որոնք նշված են այնտեղ։
Դու պետք է դրա մասին մտածես։
Եվ այսօր ես շատ հպարտ եմ, որ կանգնած եմ այստեղ։
Ես նկատի ունեմ՝ օրական 200 կափսուլա եմ ընդունում, բայց այդպես է, և դա ավելի լավ է, քան հիվանդ պառկած մնալ անկողնում
ու լուռ մնալ, որովհետև մեզ մոտ լուռ մնալու ժամանակ չկա։
Բժիշկները լուռ են, ընկերները լուռ են, հարևանները լուռ են, բայց ամենից առաջ բժիշկները, ոստիկանությունը, ամբողջ պետությունը։
Բայց ես դա չեմ անում։
Ես երբեք այսպիսին չեմ եղել, այսպիսին եմ ծնվել և այսպիսին էլ կմեռնեմ, բարձր ձայնով հայտարարելով, որ դուք հանցագործներ եք։
Ես մանրամասն կանդրադառնամ այս հարցին իմ գրքում; այս տարի կսկսեմ գրել գիրք։ Թերապիան նույնպես լայնորեն կանդրադառնա։
Բայց ամենից առաջ ես կհիշեմ իմ զայրույթը, հիվանդանոցում ապրած զզվելի պահերը և այն միջանձնային հանդիպումները, որոնք ունեցել եմ։
Բայց նաև քաղաքապետից քաղաքապետ կամ նման մի բան. երբ արդեն այնտեղ եղել ես, ինչո՞ւ ես արգելում իմ ցույցը իմ այս փոքրիկ քաղաքում։
Այո, մեզ քեզ նման մարդիկ պետք չեն։
Դուք առանձնահատուկ դեպք եք։
Ես այլևս չեմ կարող լսել այդ նախադասությունը։
Երբ ես օգնություն խնդրեցի, նույն շաբաթվա ընթացքում Գերմանիայից 500 000 պատվաստանյութի զոհեր
կապվեցին ինձ հետ և ասացին. «Ես էլ հիվանդ եմ»։
Այո, պարոն Լաուտերբախ, ո՞ր պահին մենք այլևս մեկուսացված դեպք չենք լինի։
10-ից՞ 100-ից՞ 1 միլիոնից՞ Գերմանիայում մեզնից ավելի քան 10 միլիոն ենք։
Հիմա կցանկանայի հատուկ անդրադառնալ այս հարցին։ Դա գենետիկ կոդ է, տիկնայք և պարոնայք, որը մեզ վաճառվել է որպես պատվաստանյութ, այո։
Դա մի տերմին է, որը հնարավորինս սխալ է։
Գենետիկ կոդը ներարկվում է մարմնի մեջ, և բջիջները ստիպված են արտադրել թունավոր սպիտակուց։
Դա բռնաբարություն է, դա քրեական հանցագործություն է։
Սա հանցագործություն է, որը մարդիկ գործել են ուրիշների նկատմամբ, ինչի արդյունքում նրանց բջիջները սկսել են արտադրել
թույն, և մենք հենց նոր շատ հստակ տեսանք, թե որքան արդյունավետ է այդ թույնը Կաթարինայի ներկայացման մեջ։
Դրա համար, լեզվաբանական առումով, մենք պետք է սկսենք ասել, որ սա պատվաստում չէ։
Ինչու՞ դուք սա մեզ պատվաստանյութ ներկայացրիք։
Պատվաստումը դրական բնույթ ունի։
Վակցինացիան ընդամենը մի փոքր խայթոց է, և հետո դուք կրկին ազատ եք։
Սրանք այն տերմիններն են, որոնք ի վերջո գայթակղեցին մեզ առաջին օրվանից։
Ղեկավարվել և շեղվել կեղծ տերմինաբանությամբ։
Թույլ տվեք կրկին ամփոփել։ Սա շատ կարևոր է։ Այնտեղ ներարկված նյութերը արտաքին գործոններից որևէ պաշտպանություն չեն ապահովում։
Մեքենան չի սկսվում։
Ֆրեդլ Ֆեսլը մի անգամ շատ գեղեցիկ երգեց։ Շատերդ նրան դեռ կհիշեք։
Դա բավարական երգիչ էր։ «Մեքենան, որը չի քշվում, անարժեք է։»
Չաշխատող պատվաստանյութը մարդկության դեմ հանցագործություն է։
Քանի որ այս մարդիկ կովիդ են ստանում։
Մենք չունենք վարակման շղթայի ընդհատում, ունենք ծանր դեպքեր։ Սրանք Մեծ Բրիտանիայի տվյալներն են։
Դա նշանակում է, որ դրանք ոչ միայն ամբողջությամբ անարդյունավետ են։ Նրանց արդյունավետությունը, տիկնայք և
պարոնայք, հոգեկան, նյարդային և իմունային համակարգերի վնասն է։
Դրանք մակրո համակարգեր են։
Վնասված են ոչ միայն լյարդը, ոչ միայն ուղեղը, ոչ միայն երիկամները։
Սրանք հենց այդ մակրո համակարգերն են։
Եվ երբ հաշվի ենք առնում, որ մեր մարմնի այս մակրո համակարգերը ներկայացնում են հավասարակշռություն՝ ինչպես
մարմինը, միտքը և հոգին, ապա հասկանում ենք, որ սա հարձակման է ենթարկում մեզ ամբողջությամբ։
Սա ոչ միայն երիկամների, այլև սրտի վրա հարձակման նման չէ։ Չնայած մենք շատ ենք խոսում սրտային խնդիրների մասին։
Սա հարձակում է սեփական ինքնության վրա՝ նյարդային համակարգի, հոգեկանի և իմունային համակարգի վրա։
Վերջին կետը։
Պատվաստանյութերի կողմնակի ազդեցությունների աննախադեպ մեծ թվով դեպքեր կան։
Մենք սա գիտենք Պոլ Էրլիխի ինստիտուտից։
Միայն այս կազմակերպությանը հաղորդվել է հիսուն հազար լուրջ վնասների դեպք։
Բժշկական գրականության համաձայն գնահատվում է, որ չհայտարարված ցուցանիշը կազմում է 90%։ Դա կկազմի մոտ 500 000 ծանր դեպք։
Ուրեմն ոչ միայն ներարկման տեղում ցանկացած կարմրություն, այլև այն ամենը, ինչ մենք դրանից հետո տեսել ենք թերթերում՝ օրինակ՝
անվասայլակներում նստած երիտասարդ կանայք, մի կին, որի աղիքի երեք մետր հատված էր հեռացվել, և որտեղ պատվաստանյութի
հետ պատճառահետևանքային կապը նույնպես ամբողջությամբ պարզ է։
Այնուամենայնիվ, արտադրողը, ամենայն հավանականությամբ, կխուսափի դրանից՝ այս սատանայական պատասխանատվության կանոնների շնորհիվ։
Ինչպես հավանաբար գիտեք, Գերմանիայում կա 17 խորհրդարան՝ 16-ը ֆեդերալ երկրամասերի համար և մեկը ֆեդերալ կառավարության համար։
Եվ այդպիսով կարող էին լինել 17 քննիչ հանձնաժողովներ։
Այնուամենայնիվ, Բրանդենբուրգի ֆեդերալ նահանգում եղել է միայն մեկը։
Սա այն պատճառով է, որ միակ կուսակցությունը, որը ցանկանում էր պարզաբանում, AfD-ն էր, որը այդ
ժամանակ ամենուր ընդդիմություն էր և պարտադրեց դա։
PEI-ի տեղակալ ղեկավարին այնտեղ հարցազրույց տվեցին, և նա, գրեթե արցունքների մոտ, ասաց. «Երբ 2021 թվականի սկզբին սկսվեց պատվաստման
ծրագիրը, մենք ամբողջությամբ ծանրաբեռնված էինք, այդ թվում՝ մահվան դեպքերի մասին հաղորդագրություններով։ Պետք եղավ անձնակազմ քաշել
այլ բաժիններից, միայն թե կարողանայինք ամեն ինչի հետ գլուխ բերել։»
Քանի որ այստեղ, ութերորդ տողում նշվածը վերաբերում է ոչ միայն պատվաստանյութի աննախադեպ թվով կողմնակի
ազդեցություններին, այլև դրանց թվին մեկ դոզայի համար։
6. Քանի որ mRNA ներարկումների հավանությունը փորձարարական ընթացակարգ է, առանց իմանալու, թե ինչ արդյունք կլինի։
Ի՞նչ գիտենք։ Իրականում մենք ոչինչ չգիտենք։
Եվ հենց դրա համար BioNTech-ի դեմ հարուցված դատական հայցը, իհարկե, արդարացված է, սակայն ոչ բավականաչափ լայնածավալ։
Մենք նույնպես պետք է դատի տանք նրանց, ովքեր համաձիգ են եղել այն մարդկանց հետ, ովքեր արտադրել են այդ իրերը։
Շվեյցարիայում սա Swissmedic-ն է։ Եվրոպայում՝ նախկին Եվրոպական դեղերի գործակալությունը։
Սրանք նույնպես մասնակցել են։
Եվ մենք չգիտենք, թե ամբողջը ինչպես կընդունվի։
Մենք չգիտենք, թե վերջ ի վերջո այն ինչպես կվերածվի, կբաշխվի և հետո կվերացվի։
Դա նշանակում է, որ մենք ունենք ֆարմակոկինետիկայի թեմա, որը դրա տերմինաբանությունն է։ Ինչպե՞ս է նյութը բաշխվում
օրգանիզմում։ Մենք ոչինչ չգիտենք այս mRNA տեխնոլոգիայի մասին։
Ավելի վատն այն է, որ մենք ֆարմակոդինամիկայի մասին նույնպես ոչինչ չգիտենք։
Ֆարմակոդինամիկան ինչ է նշանակում?
Այսինքն՝ դոզայի ազդեցությունը։
Եվ հենց այստեղ է, որ ամենը իսկապես հուզիչ է դառնում։
Մենք նաև այստեղ՝ Շվեյցարիայում, դիմեցինք Swissmedic-ին պատվաստանյութի զոհի վերաբերյալ և, մանրամասն
բացատրելուց հետո, թե ինչ է mRNA տեխնոլոգիան, հարցրինք՝ որքան է դրա արժեքը։ Նրանք դրա մասին ոչինչ չէին գիտակցում։
Նրանք իսկապես դա չէին գիտակցում։
Նրանք հավատում էին, որ մարդկանց ներարկված mRNA-ն ակտիվ բաղադրիչն է։
Ոչ, դա շենքի պլանն է։
Բայց դա երկար ժամանակ պահանջեց, և վերջապես մենք հասանք այն կետին, երբ ասացինք՝ mRNA-ն նախագիծն է, իսկ շպիկ-պրոտեինը այն
նյութն է, որը ի վերջո ունի ակտիվ ազդեցություն, ակտիվ դեղագործական բաղադրիչը, ինչպես այն գեղեցիկ կերպով են անվանում։
Եվ հետո ծագեց հարցը, սիրելի Swissmedic՝ որքան Spike-պրոտեին է իրականում արտադրվում օրգանիզմում, քանի
միկրոգրամ Spike-պրոտեին մեկ կիլոգրամ մարմնի քաշի դիմաց?
Ես դեռ տանը ունեմ Swissmedic-ի ստորագրած էլեկտրոնային նամակը։
Մի խոսքով՝ մենք չգիտենք։
Այս դեպքում մենք չգիտենք դոզան։
Մենք նույնպես չգիտենք, թե մարմնի այլ մոլեկուլների հետ ինչ փոխազդեցություններ են ներգրավված ամբողջ գործընթացում։
Մենք ոչինչ չգիտենք։
Տիկնայք և պարոնայք, ես ասում եմ սա բեմից բաց և անկեղծ, և ուզում եմ, որ տեսախցիկներն էլ ֆիքսեն՝ սա հանցագործություն է։
Բայց դա ավելի հեռուն է գնում, այնտեղ չի կանգնում։
Տիկնայք և պարոնայք, ես կարծում էի, որ ամբողջը պարզապես ՌՆԹ է։ Մինչև ԱՄՆ-ից գիտնական ՄքՔերնանը
ապացուցեց, որ մենք սխալ էինք։ Եվ մենք կարողացանք դա հաստատել։
Այս խառնուրդում ոչ միայն RNA է ներարկվում մարդկանց, այլև DNA, ինչը մեզ տալիս է երկարատև և շատ ավելի
ինտենսիվ ազդեցություն, քան միայն mRNA-ն կունենար։
Այսինքն՝ շատ ջանքեր են գործադրվել։
Ի դեպ, այո, մենք չպետք է խոսենք միայն RNA-ի մասին, այլև մոդիֆիկացված RNA-ի մասին։
Այս ուրացիլը, որը սովորաբար հանդիպում է դրա մեջ, կեղծ-ուրացիլ է, ինչը վերջիվերջո այս ՌՆԹ-ն դարձնում է զգալիորեն ավելի կայուն։
Սա նշանակում է, որ մենք ունենք ավելի կայուն RNA՝ նյութեր, որոնք ավելի երկար ժամանակ արդյունավետ են մնում և
մեր օրգանիզմում այս տոքսինը արտադրվում է շատ ավելի երկար։
Եվ դուք կարող եք տեսնել այս կարմիր սլաքից, որ ամբողջը բջջի խախտում է՝ սա պետք է ներկայացներ բջիջը։
Այստեղ միջամտում են ֆիզիոլոգիական գործընթացին; այստեղ, կարելի է ասել, ներմուծվում է ՌՆԹ։
Սա բջջային միջուկն է, որտեղ սովորաբար ՌՆԹ-ն տրանսկրիպցիայի է ենթարկվում։
Եվ այս խախտման արդյունքում օրգանիզմը ի վերջո արտադրում է իր սեփական թույնը։
Տիկնայք և պարոնայք, մարդկության պատմության մեջ սա առաջին դեպքն է, երբ մենք ինքներս ենք արտադրում մեր սեփական թույնը։
Մինչ այժմ մենք ենթարկվել ենք շրջակա միջավայրի թունանյութերի ազդեցությանը,
Մինչ այժմ մենք թունավոր նյութերի ազդեցության տակ ենք եղել սննդի և հագուստի միջոցով։
Հիմա, այս ընթացակարգի և բջիջում կատարված միջամտության շնորհիվ, մենք կարող ենք ինքներս արտադրել տոքսինը։
Դրա համար ես լրացուցիչ հարցեր տվեցի։
Ես ուզում էի իմանալ՝ այն մի փոքր ավելի ճշգրիտ սահմանելու համար, որովհետև պատվաստանյութերի հանդեպ կասկածը, ի վերջո… Երբ
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը՝ որպես մասնագիտական և գրեթե բոլոր երկրների անդամակցած կառույց, հանդես է
գալիս նման անորոշ հայտարարությամբ և մարդկանց, ովքեր ունեն իրենց կարծիքը, հայտարարում է սպառնալիք, ապա ես
ստիպված եմ հարցնել՝ ինչ է դրանով իրականում նկատի առնվում։
Այսպիսով, ես հարցրի՝ արդյոք պատվաստումների նկատմամբ կասկածամտությունը նշանակո՞ւմ է նաև
կասկածամտություն այն դեղագործական ընկերությունների նկատմամբ, որոնք ստիպված են եղել վճարել միլիարդավոր տուգանքներ։
Նոր պատվաստանյութերը շտապ հաստատող իշխանությունների նկատմամբ պատվաստանյութերի հանդեպ կասկածամտություն՞
Պատվաստանյութերի նկատմամբ կասկածանք այն իշխանությունների հանդեպ, որոնք հաստատումից հետո
բավարար չափով չեն ապահովում դեղերի անվտանգությունը՞
Վակցինայի նկատմամբ կասկածանք այն իշխանությունների հանդեպ, որոնք նոր պատվաստանյութերի արդյունավետությունը բավարար չափով չեն
չափում, սակայն, այնուամենայնիվ, քիչ տվյալներով և հաշվետվության խախտումներով վկայում են դրանց բարձր արդյունավետությունը։
Կարճ ասեմ։
Ինձ արդեն ասել են երեք րոպեի մասին։
Chat-GPT-ը պատասխանում է իմ պատվաստման վերաբերյալ յուրաքանչյուր կասկածամիտ հարցին։
Այո, դա նշանակում է պատվաստումների նկատմամբ կասկածանք։
Եվ մենք դա ապացուցել ենք։ Հատկապես թարմացված տարբերակում, որը կարելի է գտնել ինտերնետում, սկզբից բոլոր
կարգավորող մարմինների համար պարզ էր, որ սա չի կարող աշխատել։
Սա փորձարկում է։
Դուք չեք կարող վերահսկել, թե մարմնի մեջ ինչ է արտադրվում, ինչ քանակով, ինչ որակով և որքան ժամանակ։
Մենք սկզբից ի վեր գիտեինք դա ամենը։
Այնուամենայնիվ, դա թույլատրվեց։
Եվ ես խնդրում եմ ձեզ առնվազն կարդալ ամփոփագիրը։
Այո, և ինչո՞ւ է դա այդքան նշանակալի։
Դա կարևոր է, քանի որ այստեղ խոսքը փորձարարական նյութերի մասին է։
Ես արել եմ, պարզապես այն չէ, որ փորձեր չեն արվել։
Կան ևս երեք կամ չորս այլ կողմեր, որոնք այս ընթացակարգը դարձնում են չափազանց փորձարարական։
Գերմաներեն նրանք ասացին, որ ոչ մի պատկերացում չունեն, թե ինչ արդյունք կլինի։
Եվ որպես քաղաքակրթություն՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ի վեր մենք հավատում էինք, որ երբեք թույլ չենք տա, որ սա կրկին տեղի
ունենա։ Եվ հենց դրա համար մենք ստեղծեցինք Նյուրնբերգի կոդեքսը և օրենքով ամրագրեցինք Մարդու իրավունքների միջազգային քաղաքացիական և
քաղաքական իրավունքների պայմանագրի 7-րդ հոդվածը, որը կիրառվում է բոլոր հանգամանքներում, անգամ ճգնաժամային
իրավիճակներում և հանրային արտակարգ դրության դեպքում։
Եվ այն պարտադիր պաշտպանական կարգավորումը, որը նախատեսված էր փորձարկումներում մասնակցությունը, այդ թվում՝ անկամային
մասնակցությունը, բացառելու համար, միլիոնավոր անգամներ խախտվել է, քանի որ մարդկանց տրամադրվել է կեղծ տեղեկատվություն։
Նրանց խաբեցին և ճնշման ենթարկեցին։
7. Քանի որ ԱՀԿ դասակարգումները որոշվում են կամայականորեն (օրինակ՝ պանդեմիայի չափանիշներ և PCR թեստ)։
Շվեյցարիան առանց քննադատության ընդունել է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության առաջարկությունները։ Պետք է ասել դա։
Սա կարևոր է, որովհետև մենք երբեք չենք ուզում, որ սա կրկին պատահի։
Գիտականորեն չապացուցված, անիմաստ կամ նույնիսկ վնասակար միջոցառումներ իրականացվեցին։
Եվ ես նկատի ունեմ, որ այս բոլոր բաների համար՝ պարտադիր դիմակներ, լոքդաուններ — գիտական որևէ ապացույց չկա։
Հակառակը, PCR թեստը կլինիկական կիրառման համար ոչ պիտանի է։ Այն օգտակար է միայն ընկերությունների համար։
Մենք ունեինք այս PCR չափումը, որի մասին սկզբից էլ հայտնի էր – ես հիշում եմ լեգենդար պանելային քննարկումը Աարաուում օգոստոսի 14-ին,
երբ պրոֆեսոր Մարսել Թանները, Ֆեդերալ խորհրդի COVID-19 աշխատանքային խմբի անդամը և Շվեյցարիայի Գիտությունների
ակադեմիայի նախագահը, հստակ պատասխանեց Սամուել Էկերտի հարցին՝ ասելով. «Այո, տեսեք, ՊՇՌ թեստը չի տալիս կլինիկական ախտորոշում։
Դա է կետը, ուստի սխալ է ասել, որ դրական թեստը ապացուցում է հիվանդություն։
Նրանք գիտեն ամեն ինչ։
Եվ թե որքան կամայական, անգամ ուղղակի անհեթեթ էր ամբողջ այս համակարգը, բոլորին ցույց տրվեց մեր
ARENA քննարկման ծրագրում 2022 թվականի հունվարի 7-ին։
Իգնացիո Կասիսը, ով այն ժամանակ Շվեյցարիայի Կոնֆեդերացիայի նախագահն էր և մասնագիտությամբ բժիշկ, ասել է, որ
յուրաքանչյուր մարդ, ով մեռնում է ավտովթարում և կորոնավիրուսի թեստը դրական է, համարվում է կորոնավիրուսային մահ։
Եվ հետո հաղորդավարը դադարեց և խնդրեց պարզաբանում։
Եվ այո, ասաց Կասիսը, ճիշտ է, հենց դա արեց Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը իր դասակարգմամբ։
Եվ այս ամենը իրականում առաջարկվել էր ԱՀԿ-ի կողմից; այն անսպասելի չէր, ներառյալ COVID-19 դեպքերի դասակարգումը։
Հաջորդ փաստը։
Մամուլը բազմիցս հաղորդում է կորոնավիրուսից մահվան դեպքերի կամ, ավելի վատ, Covid-ից մահվան դեպքերի մասին։
Այնուամենայնիվ, կա մեր RKI-ի ղեկավար Վիլերի հայտնի մի տեսանյութ, որտեղ նա ասում է, որ մենք բոլոր նրանց, ովքեր մահացել
են դրական թեստով, հաշվում ենք որպես կորոնավիրուսային մահ։
Դրական թեստը կարող է եղել է շաբաթներ կամ ամիսներ առաջ։
Այլ կերպ ասած, եթե ինչ-որ մեկը թեստի արդյունքում դրական է, քանի որ նա ունի սովորական մրսածություն, նա կվերականգնվի, սովորաբար
մեկ շաբաթ անց կամ յոթ օրվա ընթացքում, եթե դեղորայք ընդունի։
Եվ երեք ամիս անց նա իր մոտոցիկլետով բախվում է ծառին։ Այնուհետև վիճակագրությունում ունենք կորոնավիրուսից ևս մեկ մահ։
Իմ ասածը հիմնավորվում է այն փաստով, որ այս – ես նախընտրում եմ դրանք անվանել PCR-մահեր, որը չեզոք տերմին է։
Ոչ, դա իսկապես չեզոք է։
Այսպիսով, նրանք մեռած են և ունեն դրական ՊՇՌ թեստ։
Դա է։ Դա է ամենը, ինչ մենք գիտենք։ Ավտոպսիաներ գրեթե երբեք չեն կատարվել։
Ահա այն՝ «Էպիդեմիաների մասին» օրենքի առաջարկվող փոփոխության մեջ ընդգրկված անհասկանալի դրույթը, որը թույլ կտա
Ֆեդերալ խորհրդին պահանջել բոլոր հաստատություններից փորձարկել կոյուղաջրերը պաթոգենների առկայության համար։
Այսինքն՝ գենոմային հաջորդականության մեթոդի կիրառմամբ։
Այսինքն՝ դուք իջնում եք մինչև ատոմային մակարդակ և փորձում կոյուղաջրերի վրա PCR թեստ կիրառել՝ կրկին թեյի տերևներ կարդալով,
որպեսզի կեղծ վտանգների ապացույցներ ստեղծեք, որոնց հիման վրա Դաշնային խորհրդին թույլատրվի հայտարարել արտակարգ դրություն։
Դա սկզբունքորեն կամայականություն է։
Եվ դա ինձ որպես փաստաբան դողեցնում է, որովհետև ես ընդհանուր առմամբ ատում եմ կամայականությունը։
և, անշուշտ, ոչ որպես արտակարգ իրավիճակների օրենքի հիմք։
Դա չի կարող պատահել։
Այնուհետև կա այս հայտնի «Հիվանդություն X»-ի ցուցակը։ Դա, ըստ էության, լավագույն ենթադրությունն է։
Այսպիսով, ենթադրություն այն մասին, թե որ հարուցիչը կարող է հաջորդ հարվածը հասցնել։
Պանդեմիկ արտադրանքները արդեն մատչելի են դառնում այս հարուցչի հիման վրա։ Վակցինաները տրամադրվում են
«Արտակարգ օգտագործման ցուցակում» վերնագրի ներքո։
Եվ բոլոր երկրները պետք է սահմանեն արտակարգ հաստատումներ։
Արտակարգ հաստատումները, տիկնայք և պարոնայք, մինչ օրս պաշտոնապես չեն տրվել։
Մեր Եվրոպայի և Շվեյցարիայի բոլոր երկրներում դեռևս գոյություն ունեին որոշ նվազագույն խոչընդոտներ։ Սակայն «արտակարգ հաստատում»
(emergency approval) կոչվող ընթացակարգի ներքո, որը գոյություն ունի ԱՄՆ-ում, բավական է, որ լիազոր մարմինը հայտարարի
արտակարգ իրավիճակ, և այլևս ոչ մի հետազոտություն արդյունավետության կամ անվտանգության վերաբերյալ չի պահանջվում։
Ամբողջովին ոչինչ, որովհետև սա արտակարգ իրավիճակ է։
Դա դրա հետևում կանգնած ռազմական մտածողությունն է։
Կարճ ասած՝ սա հսկայական տնտեսական ցիկլ է, որը գոյություն ունի անկախ ցանկացած արտակարգ իրավիճակից։
Բայց իմ բժիշկը մի անգամ ասաց, որ սառնացկոտության և գրիպի միջև տարբերությունը միայն թեստ անցկացնելով է հնարավոր պարզել։
Սիմպտոմները միշտ նույնն են։
Ձեր մեջ տարեցները դեռ կհիշեն այս գովազդը՝ Raider-ը դառնում է Twix, այլ ոչինչ չի փոխվում։
Եվ այդպիսով կարելի է նաև մեկնաբանել անցումը գրիպից դեպի կորոնավիրուս և այժմ կրկին գրիպին։
Տեսնելու ոչինչ չկար։ Ոչ համաճարակ, ոչ արտակարգ դրություն, ոչինչ։
Բայց դա միայն միջոցառումների պատճառով էր, չէ՞։ Պաշտպանության պարադոքսը։
Բայց եթե նայենք Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության զեկույցներին, ոչ թե Լոնդոնի այդ
տարօրինակ մոդելային հաշվարկներին, այլ իրական թվերին։
Հետո նրանք ասում են, որ՝ հաշվարկված 2020-ից մինչև 2022 թվականների ամբողջ կեղծ-պանդեմիայի ընթացքում,
Շվեդիայում ավելորդ մահացությունը պակաս էր, քան Գերմանիայում։
Շվեդիայում եկեղեցիներն ու խանութները ոչ մի օր փակված չէին։
Գերմանիայում մեզ մոտ ընդհանուր առմամբ ութ ամիս լոքդաուն էր, որտեղ այն ավելի վատ էր, քան ձեր երկրում։
Առաջին երկու ամիս, ապա ևս վեց ամիս անց։
Մենք նույնիսկ ամուսնական զույգերի համար ժամային սահմանափակումներ ունեինք վարակների վերահսկման նպատակով։
Գիշերը նրանց թույլատրվում էր միասին գրկախառնված պառկել անկողնում, բայց նրանց թույլ չէին տալիս միասին դուրս գնալ։
Պարզապես պատկերացրու դա։
Այս հինգերորդ փաստը վճռականորեն ապացուցում է, որ դա պայմանավորված չէր մեծ միջոցառումներով, այսինքն՝ օրինականության
չարաշահումներով, այլ գոյություն ունեին այլ պատճառներ։
Ես միայն կարող եմ ձեզ ասել, որ մենք գործ ունենք կազմակերպված հանցավորության հետ, և այն
գոյություն ունի դարերով ու հազարամյակներով։
Մենք միայն մարդկանց հետ ենք գործ ունենում, և այսօր ես նաև անուններ ու դեմքեր կհիշատակեմ։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության այս սիմպոզիումի թեման, իհարկե, համաճարակային պայմանագիրն է, և ես կցանկանայի այս
20 րոպեները օգտագործել՝ մանրամասն անդրադառնալու այս թեմային, քանի որ փաստն այն է, որ այս նոր՝ համաճարակային պայմանագրում, որը
հանդիսանում է ԱՀԿ-ի առողջապահական նոր պայմանագիրը, ներառվել է մի նոր կետ, որը դեռևս լայնորեն
չի հանրայնացվել և չի ընդունվել ուրիշների կողմից։
Եվ սա շատ կարևոր կետ է, որովհետև Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ամբողջ աշխարհը
պատրաստում է բակտերիաբանական ահաբեկչության համար։
Դրա համար դուք պետք է հիշեք AMR հապավումը։
AMR-ը նշանակում է հակամիկրոբային դիմադրություն։
Այսպիսով, մենք չենք զբաղվում այն հարցով, թե արդյոք գործ ունենք բարերարների հետ, այլ անիրավների միության հետ։
Դա ապացուցվել է։
Եվ դա է մեծ տարբերությունը շատերի համեմատ։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պայմանագրում 4-րդ հոդվածի ներքո կա մի կետ, որը այժմ ներառված է նաև 3h կետում։
Եվ այնտեղ ներդրվել է մի բան, որը առաջին հայացքից թվում է աննշան։
Սա վերաբերում է AMR-ին՝ հակամիկրոբային դիմադրությանը։
Եվ կարճ ասած՝ նշվում է, որ աշխարհում բոլոր ստորագրող պետությունները, այսինքն՝ գրեթե բոլոր պետությունները,
այժմ պետք է պատրաստվեն հակազդող միջոցներ ձեռնարկել։
Սա նշանակում է, որ եթե բակտերիաների շուրջ տարածվի լայնածավալ պանիկա, ինչպես եղել է վիրուսների դեպքում, նրանք կասեն, որ
այժմ պետք է ունենան պլան բոլորին մեկուսացնելու համար, օրինակ՝ նրանց գենետիկ կոդը գրանցելու նպատակով։ Եվ շատ, շատ ավելին։
8. Քանի որ ԱՀԿ-ն ոչ ինքնուրույն է անցկացրել, ոչ էլ պատվիրել է ինքնաքննադատական վերանայում COVID-19 համաճարակից հետո։
Եվ մենք պետք է զգույշ լինենք, որպեսզի չխորացնենք անպատվաստվածների և պատվաստվածների միջև առկա ճեղքը։
Հակառակ դեպքում մենք ոչ մի հնարավորություն չենք ունենա անցյալի հետ հաշտվելու։ Հակառակ
դեպքում մենք միասին առաջ գնալ չենք կարողանա։
Ես ուզում եմ հույս տալ պատվաստանյութի այլ զոհերին։ Դա իմ պաթոլոգիան է։
Յուրաքանչյուր հիվանդանոց, որտեղ ինձ վիրահատել են, ուղարկում է հյուսվածքաբանական հետազոտության։ Ի՞նչ եմ ես արել։
Ինձ չէր հետաքրքրում, ես զանգեցի տաքսի՝ հիվանդանոց գնալու համար, քանի որ չէի կարողանում վարել։
Ես ուզում եմ իմ պաթոլոգիայի զեկույցը։
Դա անհնար է!
Այո, դա հնարավոր է։ Հակառակ դեպքում շատ աղմուկ կլինի։
Դա տարբեր հիվանդանոցներից է։
Եվ ես սա ուղարկեցի պրոֆեսոր Բուրխարդտին։
Ես ասացի՝ խնդրում եմ, սիրելի պրոֆեսոր, նայեք և պարզեք՝ արդյոք ես իսկապես Փայզերի պատճառով հիվանդ չեմ, թեև վերջիվերջո ես ճիշտ եմ։
Եվ ապա եկավ արդյունքը։
Այն, որ էնդոթելիումը մահացել է։ Եվ որ դա ապացուցվել է։
Եվ Գերմանիայի, Շվեյցարիայի և ողջ Եվրոպայի ամոթին;
Այս պահին գոյություն չունի ոչ մի լաբորատորիա, որը իրականացնի պատվաստանյութից վնասված անձանց
կամ մահացածների պաթոլոգիական հետազոտություն։
Յուրաքանչյուր պաթոլոգ, ով հիմա սա տեսնում է, պետք է ամաչի։
Այս քննությունը շատ հեշտ է գունավորել։
Բայց ոչ ոք դա չի անում։
Ոչ ոք չի համարձակվում ասել՝ «Հիվանդանոցում 200 մեռած մարդ կա։ Ես կհետաքննեմ սա և հետո կասեմ, որ նրանք
Փայզերի պատճառով են հիվանդացել, որպեսզի մարդիկ վերջապես կարողանան դատական հայց ներկայացնել»։
Ոչ ոք չի համարձակվում դա անել։
Ես ձեզ ասում եմ, որ լավ չէ, եթե դուք լուռ մնաք։
Քանի որ լռողները մեղսակից են։ Նրանցից յուրաքանչյուրը։
Մինչ այժմ ես ինքնուրույն ինչ եմ հասել?
Շատերն ասում են, որ նա ընդհանրապես ոչինչ չի հասել։
Ես լիովին հանգիստ տրամադրությամբ այցելում եմ այն բժիշկների մոտ, ովքեր ինձ նախկինում չեն բուժել, և ինձ հետ բերում եմ իմ
պատվաստանյութի վնասվածքի վկայականը, իմ պաթոլոգիայի զեկույցը, իմ ընթացիկ սպայք-արժեքները և իմ թերապիան, որը օգնում է։
Եվ գնա բժիշկների մոտ, մտածիր դրա մասին։
Չէ՞ որ ձեր ամբողջ պրակտիկան լի է պատվաստանյութերի վնասներով։
Կցանկանայի՞ք օգնել նրանց։ Այո՞ թե ոչ՞
Ուկրաինայում պատերազմի սկսվելուց հետո կորոնավիրուսի մասին խոսակցությունները virtually լռեցնելու փորձը ձախողվել է։
Հիմա առաջին դեմքերը վերադառնում են զրույցային շոուներ և խոսում են անցյալի հետ հաշտվելու մասին։
Հետաքննության հանձնաժողովից, որը գինու բաժակի մոտ կատարված չափազանց մակերեսային վերաիմաստավորում է։
Եվ կափարիչը չի հագվում։
Ու ոչ էլ զարմանալի է, որ կափարիչը չի փակվում։
քանի որ նրանց արած ամեն ինչ թույլատրելի չէր։
Դա ինձ հասցնում է ավարտին։
Ես կարծում եմ, որ ամբողջը լավագույնս կարելի է դասակարգել որպես զանգվածային հոգեբանական խանգարում։
«Դիկտատուրա» տերմինը ինձ սխալ է թվում։
Քանի որ բռնատիրությունում մարդկանց ստիպում են անել այն, ինչ նրանք չեն ուզում անել։
Մինչդեռ տոտալիտարիզմում նրանք կամավոր մասնակցում են։
Եվ դուք պետք է հասկանաք, որ շատ քաղաքացիներ կամավոր մասնակցել են։
Հատկապես Գերմանիայում՝ իր բլոկային հսկիչների մտածելակերպով։
Եվ այդպես անելով քաղաքական գործիչները, փաստորեն, միլիոնավոր մարդկանց վերածել են հանցակիցների՝ օրինակ՝ ռեստորանների
սեփականատերերին, որոնք ստիպված են մերժել չպատվաստված հյուրերին, և նմանատիպ այլ դեպքերում,
ձեռնարկատերերին, որոնք պետք է վերահսկեն իրենց աշխատակիցներին։
Իրականում միլիոնավոր դավադիրներ լինելու փաստը շատ դժվարացնում է խնդրի էությանը հասնելը։
Դատական համակարգը, լրատվամիջոցները և ակադեմիան բոլոր ոլորտներում ձախողվել են։
Ես կարծում եմ, որ հիմա բոլորը դրան կհամաձայնեն։
Իրական վերագնահատումը ամբողջովին անընդունելի է։
Եվ դա նշանակում է, որ եթե Ֆեդերալ խորհուրդը, խորհրդարանը, դատարանները, կանցոնները և լրատվամիջոցները հրաժարվեն
արդյունավետ կերպով զբաղվել այս խնդրով, ապա այն, ինչ մենք նոր ենք ապրել, կարող է ցանկացած պահի կրկին տեղի ունենալ։
Եվ հենց դրա համար մենք պետք է նախապես սովորենք դասերը։
Մենք չպետք է առաջ մղենք նոր Էպիդեմիկ օրենք, պանդեմիկ համաձայնագրեր կամ ԵՄ-ին
ենթարկվելը։ Փոխարենը մենք պետք է հաշտվենք անցյալի հետ։
Այս վերագնահատման նախաձեռնությունը կյանքի կոչելու ճնշումը մեծացնելու համար ես խստորեն խորհուրդ եմ
տալիս, իսկապես հորդորում եմ ձեզ ստորագրել այն, եթե դեռ չեք արել։ Խնդրում եմ, անպայման ստորագրեք։
Շնորհակալություն։
Լավ, որպես միջանկյալ արդյունք, այն, ինչ ես նոր ասացի, կրկին ամփոփված է այստեղ։
Առանց վերանայման դասեր չկան։ Սովորված դասեր։ Եվ, անշուշտ, ոչ մի պանդեմիական պայմանագիր։
9. Քանի որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) պաշտոնական ընթացակարգային կանոնները չեն պահպանվում։
Լավ, կա ևս մեկ կարևոր կետ, որը պետք է հիշել՝ նման փոփոխություններին կարելի է քվեարկել միայն այն դեպքում,
եթե քվեարկության վերջնական տարբերակը առնվազն չորս ամիս առաջ ներկայացվել է Առողջապահության համաշխարհային ժողովին։
Այդ դեպքում քվեարկությունը կկայանա մայիսի վերջին, իսկ վերջնական տարբերակը կլինի հունիսի վերջին։
Ներողություն, 2024 թվականի հունվարի վերջին։ Բայց այն հասանելի չէ։
Մենք պարզապես լսում ենք, բանակցում ենք, բանակցում ենք, բանակցում ենք։
Այսինքն՝ դա կհակասի նրանց սեփական կանոններին, ինչպես նշված է Առողջապահական կանոնակարգերի 55-րդ հոդվածի 2-րդ կետում, և դա
կհակասի նրանց Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ընթացակարգային կանոններին, եթե նրանք
ցանկանային դրա շուրջ քվեարկել հենց հիմա՝ մայիսի վերջին։
Հետևաբար, դոկտոր Սիլվիա Բեռենդթը և նրա կազմակերպությունը՝ Գլոբալ Առողջապահական Պատասխանատվության Գործակալությունը, գրել են բաց
նամակ գլխավոր քարտուղար Թեդրոսին՝ նրան հենց դրա մեջ մեղադրելով և նշելով. «Դուք պատասխանատու եք
ԱՀԿ ընթացակարգային կանոնների պահպանման համար»:
Դուք չեք կարող թույլ տալ, որ այս փոփոխությունների վերաբերյալ քվեարկություն անցկացվի մի քանի շաբաթից, առանց որևէ մեկին
կամ որևէ երկիր հնարավորություն տալու ներսում քննարկելու, թե ինչ են այս փոփոխությունները իրականում նշանակում մեզ համար։
10. Քանի որ այն էապես առողջապահական դիկտատուրա է
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ստանձնել է մեկնաբանելու բացառիկ լիազորություն,
չափազանց մեծ իշխանություն և տեղեկատվության մոնոպոլիա։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ցանկանում է ավելի մեծ ազդեցություն։ Այն ցանկանում է պարտադիր պարտավորություններ։
Մինչ այժմ մեր բնույթը խորհրդատվական է եղել։
Եվ այն, ինչ մենք հիմա ուզում ենք այս համաձայնագրերից, դա պարտադիր ուժն է։
և այնպես, որ խարխլում է մեր ինքնիշխանությունը։
Ներկայումս գործում են միջազգային կարգավորումներ՝ առողջապահական կարգավորումներ։
Մենք պետք է այն ակտիվորեն մերժենք մինչև որոշակի ժամկետը։
Ուստի մենք պետք է գործողություն ձեռնարկենք։
Այնուհետև կա համաճարակային պայմանագիրը։ Այն պետք է ստորագրվի։
Եվ մենք պետք է կանխենք դրա ստորագրումը։ Իրականում դա տեղի կունենա մայիսի վերջին։
Եվ Դաշնային խորհուրդը փորձում է խուսափել խորհրդարանի մասնակցությունից՝ լինելով անորոշ և մշուշեցնող։ Եվ այն հապաղում է։
Եվ հետո հանձնաժողովներում միշտ ստեր են ասվում, ինչը պարզապես ճշմարտությանը չի համապատասխանում։
Եվ մեզ համար կարևորն այն է, որ պակտը անպայման ներկայացվի խորհրդարանին։
Քանի որ միայն այդ դեպքում է այն ենթակա հանրաքվեի։ Եվ մենք կարող ենք դրա վերաբերյալ քվեարկել։
Դա անչափ կարևոր է։
Այնուհետև դեղամիջոցների մշակումն ու վաճառքը պետք է կենտրոնացվեն։
Սա նշանակում է, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը պայմանագրեր է կնքում դեղագործական ընկերությունների հետ։
Իհարկե, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը խորը կթափի իր գրպանները և ինքն իրեն կօգնի։
Որոշումներ են կայացվում, թե որտեղ տեղի կունենա զարգացումը և որ ընկերություններն են մասնակցելու։
Գնագոյացումը վերահսկվում և որոշվում է։
Այսուհետև ոչ ոք այլևս ոչինչ չի ասում, առավել ևս պետական իշխանությունները։
Եվ պատվաստումների ընդունումը ընդհանուր առմամբ խրախուսվում է։
Դուք պետք է ամեն տարի ճամբար տարեք պատվաստանյութերը, և հետո, իհարկե, դրանց ժամկետը լրանում է և պետք է նետվեն։
Այնուհետև կրկին անմիջապես պահանջարկ կլինի։
Այսպիսով, դա դեղագործական արդյունաբերության համար հավերժաշարժ մեքենայի պես է։
Դեղագործական արդյունաբերության համար օգտակար է։
Ի դեպ, դա ոչ թե գերազգային կազմակերպություն է, այլ ընդամենը կառավարական միջազգային կազմակերպություն, և,
առաջին հերթին, այն տեղեկատվության մոնոպոլիա չունի։
Այնուամենայնիվ, նա նկատի է առել այս ամենը և, ավելին, պետք է հարգի հիմնարար իրավունքները և, ինչպես ես պետք է բազմիցս
ընդգծեմ, անընդհատ վերանայի իր սեփական գործողությունները։
Սրանք շատ լուրջ հանցագործություններ են, որոնք նա չի կատարել։
Այն երբեք չպետք է վնաս պատճառի։
Վերջին չորս ու կես տարիների ընթացքում նա բազմիցս առաջարկելով նման թունավոր նյութեր՝ որպես միակ լուծում այսպես կոչված
«վտանգի» դեմ պայքարում, ամբողջությամբ վարկաբեկել է ինքն իրեն։
Եվ ահա մենք հասնում ենք առաջին հիմնական հայտարարությանը։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը չի կարելի ճանաչել որևէ լեգիտիմություն՝ ոչ զավթելու,
ոչ էլ լրացուցիչ լիազորություններ ստանալու համար։
Պարզապես դա դեռ չի ապացուցվել, սակայն այստեղ անհրաժեշտ է ամբողջական կետ։
Կանգ առ! «After Action Review» ռազմական ժարգոնում։
Եվ միայն երբ բոլոր սխալները շտկվեն, կարող ենք խոսել նոր համաձայնագրերի մասին, և անշուշտ ոչ ավելի վաղ։
Ուստի այն, ինչ մենք այստեղ անում ենք, որոշ չափով թեյի տերևներ կարդալ է, քանի որ կարող ենք միայն մեկնաբանել առաջարկվող այս
փոփոխությունները և նկատել, որ մինչ օրս շվեյցարական բանակցային պատվիրակությունը երբեք իսկապես չի ասել՝ «այո,
մեզ չեն դուր գալիս առաջարկվող այս փոփոխությունները»։
Մենք անշուշտ ցանկանում ենք պաշտպանել մարդու իրավունքները, ցանկանում ենք, որ հաշվի առնվի բռնության առանձնացման սկզբունքը,
ցանկանում ենք այս անհավանական կամայականության տարրը, այս Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպության չափազանցված իշխանությունը,
Մենք պետք է դա սահմանափակենք հսկող կամ վերահսկիչ մարմնի միջոցով և, առաջին հերթին, երբեք չպետք է թույլ տանք, որ միայն
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը որոշի, թե ողջ առողջապահական ոլորտում որ տեղեկատվությունն է ճիշտ և որն է սխալ։
Ես դեռևս ոչ մի մագիստրատի բերանից Շվեյցարիայում սա չեմ լսել։
Բայց դու պետք է ասած լինեիր, որովհետև դու դրա հետ չես համաձայն։
Եվ հենց դրա համար մենք պետք է դրա մասին խոսենք։
Ուրեմն, ինչ է ընդհանուր բովանդակությունը?
Ես կարող եմ ընդհանուր բովանդակությունը միայն կարճ ներկայացնել, բայց դա վերաբերում է հսկայական բիզնեսին։
Սա իսկական համաճարակային արդյունաբերության ստեղծումն է, և այն շատ ուշադիր մտածված է։
Ուրեմն, եթե ինքդ կարդաս, կհասկանաս։
Այն սկսվում է այստեղ՝ վերնագրի տակ, ասվել է, որ Covid-ի ժամանակ մեզ հետ կարող էր պատահել ամենավատը այն, որ
մենք չէինք կարողանա բոլորին նույն քանակությամբ պատվաստանյութ տրամադրել միևնույն ժամանակ։
Արդար բաշխում, արդար բաշխում չի աշխատել։
«Equity» տերմինը ստեղծվել է այս նպատակով։
Արդարություն պետք է նշանակի արդար բաշխում։
Եվ դրա տակ մարդիկ ասում էին, որ դա այնքան վատ էր, այնքան վտանգավոր, որ միլիոնավոր մարդիկ ավելի շատ կարող էին մահանալ։
Մենք պետք է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը տանք լիազորություն որոշելու, թե որ արտադրանքներն են արտադրվում։
Այսինքն՝ մենք խոսում ենք պատվաստանյութային նյութերի, mRNA-ի վրա հիմնված, դիագնոստիկ միջոցների և
ցանկացած տեսակի պանդեմիական արտադրանքների մասին։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը պետք է թույլ տալ որոշել այս ամենը։
Երբ առաջին անգամ սկսեցի ուսումնասիրել Մեկ Առողջություն մոտեցումը, շատ զարմացա, երբ իմացա, որ այն թվագրվում է
2004 թվականով, մասնավորապես Նյու Յորքի Ռոքֆելլերի համալսարանում կայացած կոնֆերանսով։
Եվ ես կցանկանայի ձեզ ընթերցել, թե ինչպես էին նրանք այն ժամանակ սահմանում դա։
Մեկ առողջություն՝ ճանաչելով մարդու, տնային կենդանիների և վայրի բնության առողջության միջև կապը, ինչպես նաև այն սպառնալիքը, որը
հիվանդությունները ներկայացնում են մարդկանց, նրանց սննդի մատակարարմանը և տնտեսությանը, և կենսաբազմազանությանը՝
առողջ միջավայրի և գործառնական էկոհամակարգերի պահպանման համար, որոնց կարիքը մենք բոլորս ունենք։
Աջենդա 2030-ը, ինչպես, հավանաբար, լսել եք, նախկինում հայտնի էր որպես Աջենդա 21 կամ, ավելի շքեղ ձևով, «21-րդ դարի օրակարգ»։
Սա պայմանավորված է նրանով, որ այն նույնպես հիմնված է «Մեկ առողջություն» մոտեցման վրա, թեև, ինչպես գուցե արդեն լսել եք, իր
17 կայունության նպատակներում (17 կայուն զարգացման նպատակներ) «Մեկ առողջություն» տերմինը չի նշվում։
Այնուամենայնիվ, սա նույնպես դրա մի մասն է և անուղղակիորեն նշվում է այս օրակարգի երրորդ նպատակում։
Ապահովել առողջ կյանք և խթանել բարեկեցությունը բոլորի համար յուրաքանչյուր տարիքում։
Մյուս 16 նպատակները նույնքան գրավիչ են հնչում, որքան երրորդ նպատակը, և մեզ վաճառում են կատարյալ աշխարհի մի ուտոպիա,
որը չափազանց լավ է, որպեսզի լինի իրական, և, իրոք, այդպես է։
Կարևորն այն է, որ մենք՝ մարդիկ, հիացած մնանք այս գեղեցիկ բառերով։
Որովհետև, և հիմա ուշադրություն դարձրեք, այս 17 կայունության նպատակներից ոչ պակաս քան 14-ում որպես խնդրի
լուծում ներառված են պատվաստումները կամ իմունիզացիաները։
Եվ հիմա ես ձեզ ցույց կտամ, թե ով է դա մեզ համար անում։
Սա այն է, ինչ անում է ՄԱԿ-ը, Միացյալ Ազգերը։ Ես նրանց անվանում եմ «չընտրված ոչ ոքներ»։
Քանի որ այս չընտրված ոչ ոքերը ամեն օր մեզ ողողում են իրենց մանտրաներով ընդհանուր բարիքի կամ ավելի մեծ
բարիքի մասին՝ «Մի՛ արա դա քո համար, արա դա համայնքի համար»։
Սրանք կոլեկտիվիստական մոտեցումներ են, որոնք մենք բոլորս բավական հաճախ ենք լսել կորոնավիրուսի համաճարակի ընթացքում։
Իսկ ինձ համար այս ամենում ամենադավադիրը այն է, որ զանգվածները կարծես չեն ուզում ընդունել, որ ազատությունից
մեծ և ազատությունից բարձր ոչ մի բարիք չի կարող լինել։
Եվ հենց սա է, ինչը մեզանից հավերժապես խլվելու է։
Եվ հենց դրա համար հիմա ասում եմ ձեզ, որ ազատությունից մեծ բարիք չկա։
Եվ դա, ըստ էության, իմ եզրակացությունն է։
Չկա ավելի բարձր բարիք, և, անշուշտ, ոչ մի կեղծ ընդհանուր բարիք, որը կարող է արդարացնել «Ագենդա 2030»-ը, «Մեկ
առողջություն» մոտեցումը կամ որևէ այլ անմարդկային օրակարգ և ստիպել մեզ հրաժարվել մեր սեփական շահերից։
Ազատությունը ամենամեծ բարիքն է, և այն պետք է պաշտպանել։
Եվ այս բոլոր ճգնաժամերին տրված արձագանքները, օրինակ՝ Covid-վկայականի տեսքով առաջարկվող
ակնհայտ փրկությունը, շատ ընդհանրություններ ունեն։
Քանի որ նրանք հետևում են որոշակի տրամաբանությանը, և այդ տրամաբանությունը ընդհանուր առմամբ հետևյալն է՝ ավելի շատ
հսկողություն անվտանգության անվամբ, ավելի շատ ցենզուրա ապատեղեկատվության դեմ պայքարի անվամբ, ավելի շատ կոլեկտիվիզմ
համերաշխության անվամբ, ավելի մեծ կախվածություն պետության և կորպորացիաների միջև մատակարարման անվտանգության անվամբ, ավելի շատ
դեղագործական ապահովում առողջության անվամբ, ավելի շատ վերահսկողություն կլիմայի պաշտպանության անվամբ,
ավելի շատ փոխկապակցվածություն մարդկանց և տեխնոլոգիաների միջև առաջընթացի և կայունության անվամբ։
Եթե դուք դա մտածեք մինչև տրամաբանական ավարտը, ապա այս ամենը հնարավոր է միայն լայնածավալ վերահսկողության, հսկողության,
կենտրոնացման և սեփականաշնորհման միջոցառումների միջոցով։
Եվ այն հիմնված չէ մարդկային կարիքների վրա, այլ ավելի շուտ՝ իդեալական աշխարհի մի աբստրակտ գաղափարի վրա, որտեղ
գերիշխում են ամբողջական առողջությունը, ամբողջական անվտանգությունը և ամբողջական կլիմայական իդիլիան։
Եվ երկրորդ՝ աշխարհի և մարդկության նկատմամբ բացառապես մեխանիկական, ամբողջությամբ նյութապաշտական հայացք, որտեղ ամեն ինչ, որը
տեխնոլոգիապես իրագործելի և հնարավոր է, համարվում է նաև ցանկալի։
Եվ գործընթացում զոհվում է մարդկությունը։
Ամբողջ համաճարակային համաձայնագրի որքան խեղված լինելը երևում է մեկ նախադասությունից։
Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը նույնպես՝ ինչքան խեղված են, ինչքան սխալ։
Սա վերաբերում է իրավական տեսանկյունից պարտադիր առաջարկին։ Իրավաբանները, հնարավոր է, արդեն լսած լինեն դրա մասին։
Ինչպե՞ս է դա պետք է աշխատի? Խորհուրդ՞, թե՞ հրաման? Դա երկուսն էլ է. Վերջիվերջո, դա հրաման է.
Խորհուրդը չի կարող լինել իրավականորեն պարտադիր։
Այս մեկ նախադասությունում միայն այս անհեթեթ տրամաբանությունը, կարելի է ասել, կարելի է գցել աղբարկղի մեջ։
Եվ հետո գալիս է առողջության դիկտատուրան։
Առողջապահական դիկտատուրայի տակ ես իրականում նկատի ունեմ, որ մեզ ասում են, մի կողմից՝ որ պետք է պատվաստվենք, բայց, ամենից
առաջ, թե ինչ կարող ենք ուտել և ինչ այլևս թույլատրվում չէ ուտել։
Եվ այստեղ ես տեսնում եմ թվայնացման հետ կապված շատ մեծ վտանգ։
Այսօրվա ժամանակակից մեդիաները ստեղծել են քաղաքացիների նկատմամբ ամբողջական վերահսկողության հնարավորություն։
Եվ ես կարծում եմ, որ շուտ թե ուշ, եթե մարդիկ չկատարեն կանոնակարգերը, այս վերահսկողական
միջոցառումները կհանգեցնեն նաև պատժամիջոցների կիրառմանը։
Եկեք վերցնենք օրինակ՝ գուցե միս ուտող մարդիկ հանկարծ ստիպված լինեն ավելի բարձր առողջապահական ապահովագրության վճարներ կատարել։
Ընդհանուր առմամբ՝ մենք գտնվում ենք այնպիսի զարգացման մեջ, որի ընթացքում կորցնում ենք մեր
անհատականությունն ու ինքնորոշման իրավունքը և բառի ամենաիրական իմաստով զրկվում ենք մեր իրավունքներից։
11. Քանի որ ԱՀԿ-ն չի ենթարկվում որևէ հսկող մարմնի կամ դատարանների սահմանադրական վերանայմանը։
Այս ամենը հանգեցնում է անցյալը ընդունելուց հրաժարվելու։
Եվ ես այստեղ գրել եմ այն, ինչը համարում եմ ամենապարզ բանաձևը, որը բազմիցս կիրառվել է իմ դեմ դատարանում, սակայն որը
վերաբերում է նաև ողջ հասարակությանը, և որը ես անընդհատ լսում եմ իմ բոլոր գործընկերներից ու ընկերներից, որոնք ինձ ասում են՝
Տեսեք, համաճարակների ժամանակ իշխանություններին պետք է շնորհվի ավելի մեծ հայեցողական իրավասություն։ Եվ քանի դեռ իշխանությունները
հետևում են Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ուղեցույցներին, մենք չենք կարող և
չպետք է դրանք կասկածի տակ դնենք։ Մի բան այդպիսի։
Այո, և այս մեկնարկային կետը ցույց է տալիս, թե որքան կարևոր դեր է խաղում Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպությունը, երբ հայտարարում է արտակարգ դրություն համաճարակի դեպքում, ինչպես դա արել է անցյալում։
Մարդիկ շրջվում են, իսկ դատարանները հրաժարվում են իրենց սահմանադրական վերանայման
պարտականությունից և թույլ են տալիս ԱՀԿ-ին անել, ինչ ուզում է։
Դա արդեն անցյալում էլ այդպես էր։
Այո, և հենց դրա համար երբևէ տեսված այս ամենալուրջ միջամտությունները չեն անդրադարձվել՝ մինչև օրս։
12. Քանի որ ԱՀԿ-ն պետք է դիտվի որպես համաշխարհային մասշտաբով գործող կենտրոնական
համաշխարհային կառավարության ճարտարապետների գործիք։
Տնտեսության գլոբալացումը այժմ հաջորդվում է արժեքների, ապրելակերպերի և սոցիալական կարգերի գլոբալացմամբ։
Այս զարգացումից ով է շահում՝ կարևոր հարց է, սակայն այն մեծապես անորոշ է մնում։
Անշուշտ, շարժիչ ուժերից մեկը Կլաուսի գլխավորած Համաշխարհային տնտեսական ֆորումն է, սակայն, իհարկե, կան նաև լրիվ այլ
կազմակերպություններ, որոնք նպատակ ունեն ստեղծել այն, ինչը կոչվում է միացյալ կառավարություն
կամ, կարելի է ասել, համաշխարհային կառավարություն։
Վերջիվերջո պարտվողները կլինեն մեծամասնությունը։
Փոքր էլիտան կհաղթի։
Մենք կարող ենք նաև ասել, որ ֆինանսական ոլորտը կհաղթի, որպեսզի ավելի հստակ լինի։
Կովիդի համաճարակը իդեալական դաշտային փորձարկում էր պարզելու համար, թե ինչ չափով մարդիկ կընդունեն և կաջակցեն
կարծիքների և միջոցառումների համաշխարհային պարտադրմանը։
Եվ, ցավոք, ստիպված եմ եզրակացնել, որ այս դաշտային փորձարկումը նախաձեռնողների համար լիակատար հաջողություն էր։
Շատ մեծ ռիսկ կա, որ մեր ապագան կապված կլինի համաշխարհային կարծիքի և առողջության դիկտատուրայի հետ։
Տրանսազգային համաձայնագրերը, ինչպիսիք են Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպության համաձայնագիրը, հարթում են դրա ճանապարհը։
Հիմա դուք կհարցնեք, թե ինչ է այս «թաքնված օրակարգը»։
«Թաքնված օրակարգը» այն է, որ ՄԱԿ-ը, Միացյալ Ազգերը, հանդիսանում է ապագա մեկ համաշխարհային
կառավարության՝ համաշխարհային կառավարության միջուկը։
Քանի որ այն հիմնադրվել է հենց այս նպատակով։
Դուք, հավանաբար, երբեք այսպես չեք լսել, բայց դա ճիշտ է։
Հիմա մենք հասնում ենք ԱՀԿ-ին։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ՄԱԿ-ի ստորաբաժանում է։
Եվ այժմ այն դարձել է այն գործիքը, այն միջոցը, որի միջոցով մեկ համաշխարհային կառավարության այս նպատակը ավելի արագ կիրականացվի։
Եվ հենց դրա համար Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը ցանկանում է ձեռք բերել ամենազորություն
մեր կյանքի բոլոր ոլորտներում, ոչ միայն առողջության մեջ։
Նա ուզում է վերահսկողություն ունենալ ամեն ինչի և բոլորի նկատմամբ։
Եվ իմ կարծիքով, կա մեկ հիմնական պատճառ, թե ինչու Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը
չարաշահվել է այս օրակարգային նպատակներին հասնելու համար։
Քանի որ քաղաքական փիլիսոփայություններին ու գաղափարախոսություններին այսօր միայն մի քանի մարդ է հավատարիմ,
անվտանգությունն ու առողջությունը միակ պատճառներն են, որոնց համար նրանք թույլ են տալիս իրենց հիմնարար
իրավունքների վրա կիրառել լայնածավալ սահմանափակումներ։
Եվ կորոնավիրուսի համաճարակը դրա ապացույցն է։
Եվ շատ ցավում եմ, որ ստիպված եմ սա ասել, բայց կորոնավիրուսի համաճարակը խելացիության փորձություն էր։
Դա փորձնական նախագիծ էր՝ պարզելու համար, թե որքան հեռու կարելի է գնալ։ Եվ, ցավոք, այս նախագիծը զարմանալիորեն լավ ստացվեց։
Ամեն ինչ մեկ, մեկ, մեկ։
Մեկ օրակարգ, մեկ առողջություն, մեկ օրակարգ, մեկ համաշխարհային կառավարություն, մեկ դիկտատուրա։
Սա կարճ տարբերակն է։ Հետագայում կվերադառնամ այս օրակարգին։
Բայց եթե հիմա ինքներդ ձեզ հարցնում եք՝ ինչու դա հանգեցնում է մեկ դիկտատուրայի, ապա պարզապես մտածեք Եվրոպական Միության մասին։
ԵՄ-ն արդեն Եվրոպական Միությունն է, այն արդեն, կարելի է ասել, փոքր աշխարհային կառավարություն է։
Եվրոպական խորհրդարանը կազմված է անդամներից, որոնք ընտրվել են այս ԵՄ անդամ պետությունների
քաղաքացիների կողմից, սակայն նրանք ձայնի իրավունք չունեն։
Եվ Եվրոպական հանձնաժողովը, որը ամեն ինչ որոշում է, ոչ ոք չի ընտրել, այլ թիկունքում
գտնվող տիկնակառավարիչների կողմից է նշանակվել։
Եվ մի վայրկյան անգամ մի մտածիր, թե եթե հիմա ունենայինք մեկաշխարհային կառավարություն, ամեն ինչ այլ
կլիներ և դա կլիներ ժողովրդավարական համակարգ։ երբեք։
Մեծապես մեր ձեռքում է, թե մեր ապագայում կունենանք կենտրոնացում և դիկտատուրա, թե ազատություն և ինքնորոշում։
Ով՞ այլ կարող է հակազդել ընթացիկ միտումներին։
Մենք պետք է զարգացնենք դիմադրություն պապականության նկատմամբ և, ինչպես լճի մեջ նետված քարը, կարողանանք մեր
գաղափարներով և համոզմունքներով ավելի շատ մարդկանց動ավորել։
Իմ կարծիքով, այսօր ճակատագրական շրջադարձային պահ է, և ես հավատում եմ, որ իսկապես կեսգիշերին մնացել է հինգ րոպե։
Ցանկանո՞ւմ ենք ծառայության մեջ բուսական կյանքով ապրել, թե՞ ինքնորոշված կյանք վարել։
Այս հարցի պատասխանը պետք է բոլորիս համար շատ հստակ լինի։
Եկեք պայքարենք այն բանի համար, ինչը մեր գոյությունը ապրելու արժանի է դարձնում։
Շնորհակալություն ուշադրության համար։