Traktati pandemik i OBSH-së dhe Rregulloret Ndërkombëtare të Shëndetësisë të rishikuara duhet të ndalen!
Ky ishte konsensusi unanim në simpoziumin e OBSH-së në Cyrih më 20 prill 2024.
Folës të njohur ndërkombëtarisht shpjeguan ndikimin dramatik që do të kenë rregulloret e reja
të OBSH-së mbi shëndetin dhe lirinë e shprehjes.
Këto do t'u paraqiten 194 shteteve anëtare për miratim në Asamblenë e 77-të Botërore të
Shëndetësisë në Gjenevë, nga 27 maji deri më 1 qershori 2024.
Seancën informuese e nisi Urs Hans,
Ish-anëtar i Këshillit Kantonal të Cyrihut dhe President i Public Eye on Science.
Syri Publik mbi Shkencën bën shkencën transparente dhe njohuritë të aksesueshme për një publik të gjerë.
Tani shikoni një përmbledhje të prezantimeve të ndryshme.
Qëllimi është të forcohen dymbëdhjetë arsye pse traktati pandemik i OBSH-së dhe Rregulloret
Ndërkombëtare të Shëndetit të rishikuara duhet të ndalen.
Prezantimet individuale në tërësi mund të gjenden në lidhjet e shfaqura në referenca.
1. Sepse OBSH shkel të drejtat themelore.
Respekti për dinjitetin njerëzor dhe të drejtat e njeriut është hequr nga OBSH.
Ato nuk duhet të ekzistojnë më.
Kushdo, zonja dhe zotërinj, që ende ka edhe një grimcë kuptimi për atë që do të thotë njerëzimi,
për atë që na përket, nuk mund të pajtohet me këtë.
Termi 'pandemi' po shtrihet në kufijtë e tij: ndryshimi i klimës, humbja e biodiversitetit, gjithçka po ngrihet në
statusin e një pandemie në mënyrë që në fund OBSH të marrë sovranitetin dhe qeveritë individuale të mund të shuhen.
Ata po e shfuqizojnë veten.
2. Sepse OBSH shkel parimin themelor të demokracisë – lirinë e shprehjes dhe lirinë e informimit.
Dhe kam sjellë për ju dy shembuj.
Një shembull: humbja e sovranitetit.
– Në fakt, kjo është tema e sotme, megjithatë, siç thashë, më vonë do të diskutoj veçanërisht për teknologjinë e mRNA-së.
Pyetja është, nëse humbasim vetëvendosjen tonë – po, kjo ndodh me këtë terapi gjenetike,
natyrisht. Vëreni që unë nuk e quaj atë vaksinim.
Pse? Do të të them pas pak.
Kur humbim vetëvendosjen tonë, e gjejmë veten në krizën më të madhe të identitetit tonë; nuk jemi më vetë ne.
Dhe kjo është padyshim qëllimi.
Kjo arrihet përmes mendimit të udhëzuar, i cili më pas manifestohet në nervozizëm, irritueshmëri,
ndjenjën e mbingarkesës, ankth, lodhje të theksuar, depresion – gjithçka që sapo kemi dëgjuar.
Dhe në këtë drejtim të fundit, nëse humbasim sovranitetin – dhe për këtë arsye po mbajmë këtë konferencë sot.
Në Zvicër kemi një demokraci të drejtpërdrejtë.
Në vendin tonë, populli vendos, dhe askush tjetër.
Dhe politika e shëndetësisë në të vërtetë është përgjegjësi e kantoneve, jo e qeverisë federale.
Dhe që nga Covid-i, qeveria federale ka marrë guximin të centralizojë dhe të kontrollojë gjithnjë e më shumë.
Dhe ne duhet ta kthejmë këtë rrotë mbrapsht.
Pakt-i pandemik do të thoshte se, kur bëhet fjalë për shëndetin, do të ishim privuar
nga të drejtat tona liberale dhe demokratike.
Kjo është ajo që duam.
Nuk mendoj kështu.
Përkatësisht, sa do të ndikojë në fund një ligj ose një traktat ndërkombëtar në situatën tonë ligjore?
Sa shumë do të kufizohet aftësia e qeverisë për të vepruar?
Dhe sa ndërhyrje ka në strukturën e përgjithshme të pushtetit, siç përcaktohet nga Kushtetuta
jonë, në arkitekturën e ndarjes së pushteteve?
Pra, sa më e rëndë të jetë ky ndërhyrje,
Sa më i madh, aq më i madh është e drejta për të pasur një fjalë.
Dhe e gjejmë këtë në dispozita të ndryshme.
Neni 164 është disi më i gjerë këtu, duke thënë thjesht se legjislacioni gjithmonë nënkupton që populli duhet të ketë fjalën
e vet, të paktën brenda kornizës së një referendumi vullnetar.
Pyetja thelbësore është: A do të jetë në gjendje OBSH-ja të kufizojë parimet themelore të kushtetutës sonë në të ardhmen?
Dhe të gjitha argumentet që gjithçka duhej të ndodhte shumë shpejt
dhe që kishte kaq shumë gjëra që nuk diheshin
dhe se nuk mundej tjetër veçse të miratohej thjesht një ligj emergjence,
Unë personalisht e gjej këtë shumë, shumë zbulues, për tre arsye.
Së pari, ata tregojnë se shumica dërrmuese e vendimmarrësve nuk ishin ose nuk janë të përgatitur të kryejnë një
analizë të rrezikut me mendje të kthjellët në rast të një krize dhe më pas të marrin masa mbrojtëse të synuara.
Por, në kohë dyshimi ose krize, ata janë të gatshëm t'i hedhin poshtë të gjitha këto parime të
mrekullueshme kushtetuese që supozohet t'i përfaqësojnë.
Së dyti, besoj se është treguar se një numër i madh vendimmarrësish nuk duan të marrin asnjë përgjegjësi fare, por
janë shumë të gatshëm t'ia kalojnë përgjegjësinë në rast krize.
Dhe së treti, besoj se është treguar se, për të paktën disa vendimmarrës, demokracia në
të vërtetë është diçka shumë e mundimshme.
Dhe, në mënyrë të përshtatshme, zgjidhja për të gjitha këto probleme tani është e disponueshme.
Dhe zgjidhja janë organizatat ndërkombëtare si OBSH dhe gjykatat supranacionale si Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut.
Nëse politikanët kombëtarë nuk duan të marrin përgjegjësi, atëherë ajo thjesht do t'u merret atyre.
Ky marrëveshje shëndetësore, këto Rregullore Ndërkombëtare Shëndetësore, nuk janë vetëm për
politikë, ato janë për shumë më tepër se kaq.
Besoj se kjo është gjithashtu përbashkuesi i përbashkët.
Kolega im Marcus Riva e përmendi këtë.
Ne duam të zhvillojmë atje gjithashtu një fushatë profesionale.
Ne nuk mund t'i bindim palën tjetër, apo ata që deri tani kanë menduar ndryshe, duke u
përqendruar vazhdimisht në çështjen e vaksinimit.
Por në lojë ka shumë më tepër.
Në të vërtetë bëhet fjalë për pavarësi, sovranitet dhe, në fund të fundit, për thelbin e
lirisë së individit dhe të një shteti si Zvicra.
Kjo është ajo për të cilën bëhet fjalë ky Pakt Ndërkombëtar Pandemik.
Jo, nuk bëhet fjalë për izolim.
Pika është që ne mbetemi sovranë dhe marrim vendimet tona.
Sepse me këtë traktat të OBSH-së, dhe me të tjerët, me të vërtetë është çështje jete dhe vdekjeje.
Unë e thashë, ajo
Bëhet fjalë për sovranitetin tonë, për pavarësinë tonë, për mbrojtjen e të drejtave tona demokratike.
Kjo është.
Dhe pastaj tjetri ndjek shembullin.
Në të dy kontratat, do të shihni fjalën "infodemics" në qendër.
Infodemit janë një mjet thelbësor i kontrollit. Duhet të përfundoj.
Një mjet thelbësor kontrolli për OBSH-në.
Por shiko, një organizatë ndërkombëtare që jo vetëm në këto traktate, por edhe kudo tjetër në faqen e saj të internetit,
Mund të kërkosh në Google "WHO" dhe pastaj "infodemic"; kudo, në thelb është përhapur gjithandej, ka
vulën e vet, na lejohet të përcaktojmë të vërtetën vetë.
Na lejohet të themi se cilat substanca janë efektive dhe na lejohet të themi sa gjatë do të zgjasë emergjenca.
Kjo është arbitraritet i pastër.
Ky është Luigji i Katërmbëdhjetë.
Kjo është qeverisje absolutiste para Revolucionit Francez.
Kjo është krejtësisht e papajtueshme me kushtetutën tonë.
Do ta gjeni këtë si në kontrata, ashtu edhe në faqen kryesore.
Dhe vetëm kjo, kjo doktrinë që lejon përcaktimin e së vërtetës vetë dhe ushtrimin ose nismën e censurës, është tashmë një
shkelje masive e parimit themelor që na duhet në çdo demokraci, domethënë liria e mendimit dhe liria e informacionit.
Dhe nëse i heqësh lirinë e mendimit dhe lirinë e informacionit, atëherë nuk ke shkencë të lirë, nuk
ke një sistem drejtësie të drejtë dhe as demokraci.
Dhe kjo nuk duhet kurrë të lejohet të ndodhë.
Ekziston një dokument i OBSH-së, e kam lexuar, nuk e kam ëndërruar.
Kjo është dezinformim, që do të thotë se ata që mendojnë ndryshe, në mënyrë të arsyeshme dhe
shkencore, duhet të margjinalizohen dhe heshten.
Ne e dëgjuam këtë së fundmi nga znj. von der Leyen, në lidhje me BE-në.
Një temë tjetër.
Duhet të monitorohen dhe të krijohen autoritete të reja.
Kur e dëgjoj këtë, ndihem tmerrësisht.
Duhet të reduktojmë numrin e autoriteteve, jo ta rrisim!
Nga këndvështrimi im dhe bazuar në vëzhgimet e mia, konstatoj se mediat masive luajnë një rol të diskutueshëm në këtë kontekst.
Ata janë, në njëfarë mënyre, një zgjatim i selisë globale.
Pra, mendoj se këto diktatura që duan të zbatojnë centralizmin janë ato që përhapin mesazhe në mbarë botën.
Dhe ata gjithashtu kanë krijuar një atmosferë ku një mendim tjetër, një pikëpamje
tjetër, nuk mund të diskutohet më publikisht.
Ne e kemi përjetuar vërtet këtë: nëse nuk ndaj të njëjtin mendim për koronavirusin ose luftën në
Ukrainë, me vështirësi mund ta them këtë publikisht.
Ose jam teoricien i konspiracionit, ose jam i ekstremit të djathtë, ose jam simpatizant i Putinit, ose nuk e di çfarë.
Dhe në një demokraci, kjo është një situatë që nuk mund të lejohet të vazhdojë.
Edhe në rrezikun që të etiketohemi si teoricienë të konspiracionit, nuk duhet të humbasim zemrën.
Ne nuk duhet të lejojmë veten të intimidohemi.
Unë gjithashtu besoj se ne nuk jemi teoricienë të konspiracionit, por më tepër kemi zbuluar konspiracionin.
3. Sepse OBSH po shkel parimin e vet për të ndihmuar të gjithë popujt të arrijnë gjendjen më të mirë të mundshme të shëndetit.
Së pari, duhet të marrim parasysh se cilat janë kompetencat e Organizatës Botërore të Shëndetësisë. Ato janë
përcaktuar shumë qartë në Nenin 1 të statutit të saj.
Qëllimi i Organizatës Botërore të Shëndetësisë është të ndihmojë të gjithë popujt të arrijnë
gjendjen më të mirë të mundshme të shëndetit.
Së shpejti do të dini se çfarë përjashton kjo.
Kjo përjashton dhënien e informacionit të rremë njerëzve, shtyrjen e njerëzve drejt përdorimit të një
substance dhe rekomandimin e substancave toksike.
Pra, nuk duhet të shkaktohet dëm.
Kjo është parimi më i rëndësishëm.
Është një organ menaxhues dhe koordinues dhe vepron vetëm në një kapacitet këshillues.
Kjo është pika e nisjes.
Kjo do të thotë të promovosh mbrojtjen e shëndetit të njeriut në përputhje me njohuritë dhe praktikat më të mira të disponueshme,
duke marrë parasysh gjetjet e reja dhe, pas një periudhe kaq të gjatë krize, duke kryer një rishikim të thellë dhe vetëkritik.
OBSH-ja duhej ta kishte bërë vetë, por nuk e bëri.
Por tani keni kriteret thelbësore të matjes, të cilat gjithashtu mund t'ju ndihmojnë në diskutime dhe t'ju mundësojnë
të thoni: ndaloni, së pari duhet të bëhet një rishikim.
Dhe së dyti, duhet të ndiqen rregullat e veta të OBSH-së.
Dhe së treti, sipas objektivave të veta, OBSH-ja nuk është e autorizuar të shkaktojë dëm fare.
4. Sepse rekomandimet e OBSH-së ishin informacione haptazi të rreme me pasoja shkatërruese.
Është thelbësore, dhe fatkeqësisht e rëndësishme që në fillim, që të hedhim një vështrim të shkurtër prapa.
Duhet të kemi parasysh se kjo rekomandim për injeksionet me mRNA nuk erdhi nga asgjë.
Kjo nuk u hartua nga vetë ministrat e shëndetësisë, por erdhi nga OBSH.
Vaksinimi tingëllonte kaq pozitiv – terapia gjenetike.
Ti tashmë e ke pranuar vetë, përndryshe.
Nëse e kishim quajtur siç duhet terapi gjenetike, nuk do të kishim gjetur asnjë person të gatshëm që t'ia injektonin.
Para disa vitesh, një parti e cila ka të njëjtën ngjyrë si bari, refuzoj të them se cila, paralajmëroi
kundër ngrënies së misrit të modifikuar gjenetikisht.
Zonja dhe zotërinj, shumica e asaj që konsumojmë eliminohet përmes tretjes.
Tani ata janë ata që bërtasin më fort se terapia gjenetike thjesht injektohet në muskël dhe përfundon në qarkullimin e gjakut.
Hyn në dyqan, sheh një makinë të parkuar aty, dhe makina është vërtet e shkëlqyer.
Thonë: "Uau, çfarë punë e shkëlqyer boje, dhe duhet të jetë me të vërtetë e shpejtë. Hej, ma
jep çelësat, dua ta provoj në një test-drejtim."
Hyn brenda, rrotullon çelësin dhe makina nuk bën asnjë zë.
Dhe çfarë thotë shitësi?
E di që.
E di që nuk funksionon.
Shiko atë punim të bukur boje, timonin dhe sediljet.
Tani transferoje atë.
Ti e dinje që kjo terapi gjenetike, kjo vaksinim, nuk funksionon.
Dhe çfarë mund të na tregosh?
Mirë, jo raste kaq të rënda.
Një vaksinë duhet të mbrojë kundër transmetimit dhe një vaksinë duhet të mbrojë kundër sëmundjes. Pikë.
Rastësisht, kjo është një përkufizim i OBSH-së.
Siç dëgjuam më parë nga shkencëtarët, vaksinimi nuk parandalon as transmetimin, as shfaqjen e sëmundjes.
Pra, nuk është një vaksinim. Pikë.
Diskursi shkencor u pengua në mënyrë sistematike në Zvicër.
Kushdo që thoshte të kundërtën përjashtohej.
Dhe gjëja më e keqe në tërë këtë është se e dinim që kishte modalitete të tjera terapeutike
në dispozicion, përveç asaj që quhej vaksinim.
Ata u heshtën, u ndaluan ose u margjinalizuan.
Është gjithashtu e rëndësishme të dimë që Covid-i është kryesisht, por jo gjithmonë, i padëmshëm, siç mund ta
shohim nga këto efekte anësore, dhe unë kam statistikat këtu.
0 deri në 70 vjeç 0,095%, deri në 16 vjeç 0,00035%.
Dhe veçanërisht në këtë grupmoshë, është krim të përdoren të ashtuquajturat vaksina, kur shkalla e
efekteve anësore është 10 ose 100 herë më e lartë.
Ajo që gjithashtu e dimë, dhe një studim i ri sapo është publikuar për këtë, është se njerëzit që sapo janë
vaksinuar, të ashtuquajturit të vaksinuar, kanë përjetuar shumë më tepër efekte anësore dhe, mbi të gjitha, vdekje.
Pjesë të mëdha të kërkimeve përkatëse janë falsifikuar qëllimisht.
Dhe kjo madje as nuk është e re.
Ioannidis e ka kritikuar këtë prej kohësh, veçanërisht në kërkimet mjekësore.
Pjesë të mëdha të popullsisë u bombarduan me këtë dëshmi gjysmë të vërtetë.
Dhe duhet të thuash, kush do të na besojë, apo jo?
Ata madje mund t'i heqin nga qarkullimi fituesit e Çmimit Nobel dhe t'i diskreditojnë.
Domethënë, një Bhattacharya i dytë, i cili është një ekonomist shumë i rëndësishëm i shëndetësisë në Amerikë, ishte shumë
kritik, por dosjet e tij në Twitter nuk ishin më të disponueshme; nuk mundje t'i shihje më postimet, siç e kuptuam më vonë.
Ai u krijua thjesht, jo i bllokuar, por disi i padukshëm.
Në vitin 2020, përjetuam nivelin më të ulët ndonjëherë të mbushjes së spitaleve, i cili
ishte kaq drastik sa dhjetëra spitale u mbyllën.
U regjistrua një normë mesatare vjetore e nën-okupimit prej 13%. Në pranverë, ky shifër u rrit deri në 30%. Gjithashtu,
në Berlin është ndërtuar një spital i ri me shumë bujë.
Megjithatë, ajo kurrë nuk u vë në funksion.
Atje brenda kurrë nuk ka pasur asnjë pacient.
Që atëherë është shembur.
Kostoi 50 milionë. Kështu është Berlini për ty.
Rastësisht, mund ta gjeni këtë në faqen e internetit të Ministrisë Federale të Shëndetësisë.
Bundestagu dhe Bundesrati krijuan një komitet ekspertësh të ashtuquajtur në një fazë të hershme, i
përbërë nga shkencëtarë të përzgjedhur me dorë prej tyre.
Pra, jo vetëm teoricienët e konspiracionit si Hockertz dhe Homburg, por të gjithë – shefi
me kartën e anëtarësimit në SPD, një avokat.
Pra, çfarë tha ky komitet ekspertësh pas dy vjetësh?
Raporti lidhet gjithashtu me Ministrinë Federale të Shëndetësisë, me fjali kryesore në faqen 70:
Nuk ka asnjë korrelacion të dallueshëm midis masave dhe shkallës së incidencës. Mirë, mirë.
Artikulli tjetër.
Pasi e gjithë popullsia u vaksinua një herë, dy herë, tre herë, deputetët e guximshëm të Parlamentit Evropian arritën të nxirrnin
nga EMA, Agjencia Evropiane e Barnave, deklaratën se kjo terapi eksperimentale me ARNm nuk ofron mbrojtje kundër transmetimit.
U shpreh me shkrim, gjë që shkaktoi mjaft bujë në rrjetet tona sociale në atë kohë, por unë e thashë që
nga fillimi sepse Pfizer nuk e pretendoi fillimisht.
Vetëm imagjinoje.
Nëse jeni një prodhues ilaçesh, atëherë për arsye reklame padyshim do të thoni: "Shikoni, ka
mbrojtje të transmetimit", nëse me të vërtetë e ka.
Por ata nuk e pretenduan këtë.
Gjithashtu, në studimin e miratimit nuk ishte testuar fare për mbrojtjen nga transmetimi.
Nuk kishte asgjë në licencë.
Ishte thjesht një shpikje e agjencive të marketingut dhe politikanëve për të thënë: mbro veten dhe të tjerët.
Dhe kjo përrallë e trilluar, për të mos thënë gënjeshtër, është përdorur si bazë për
forma të ndryshme të vaksinimit të detyrueshëm.
Shumë më keq në Gjermani sesa në vendin tuaj.
Studentët u përjashtuan nga universiteti ynë nëse nuk donin të vaksinoheshin.
Kishte një kërkesë të qartë për vaksinim për të gjithë stafin mjekësor, edhe nëse ata
punonin vetëm në zyrën e pagave të spitalit.
Dhe deri më sot, ky vaksinim i detyrueshëm për ushtarët mbetet në fuqi, pa asnjë arsye të dhënë.
Është thjesht e pabesueshme.
Por nëse i lexoni protokollet e RKI-së, çfarë thonë ato?
Për shembull, thuhet se më shumë njerëz vdesin nga gripi sesa nga koronavirusi.
Faktori kryesor i rrezikut për koronavirusin është mosha e avancuar.
Maskat FFP2 nuk kanë efekt të provuar.
Dhe në të njëjtën kohë, ata i thonë botës së jashtme se po përballemi me një situatë
emergjence të paprecedentë në historinë njerëzore.
Duhet thënë se kjo, natyrisht, ishte e menduar ironikisht; shtytja më e madhe për vaksinim, për shembull, erdhi nga shteti.
Shkrova një artikull kryesor për të në Weltwoche.
U përmend më parë se EMA-ja, Janine Small nga Pfizer, dhe strategu kryesor i vaksinimit i BE-së,
Wolfgang Philipp, na pranuan se ajo ishte paraqitur në mënyrë të pasaktë nga politikanët në publik.
Kjo vaksinë është e padobishme; nuk të mbron.
Kjo ishte e qartë që nga fillimi.
Pastaj prisja dhe vazhdoja të mendoja: po, kjo është një lajm revolucionar që ata po e pranojnë këtë.
Tani, për muaj me radhë kemi dëgjuar të kundërtën, se vaksinimi është panacea.
Dhe tani papritmas thonë: jo, jo, nuk ishte kështu.
Ishte vetëm një shaka.
Dhe pastaj prisja.
NZZ, Neue Zürcher Zeitung, Tagesanzeiger, Blick, Radio dhe Televizion i Zvicrës.
Kur do të shpallët ky lajm revolucionar?
Ajo thjesht nuk erdhi kurrë.
Këshilltari ynë Federal, ish-Këshilltari Federal, pastaj Këshilltari Federal Berset, gjithashtu tha se
vaksina është e sigurt, mbron, është e mirë, ka cilësi absolutisht të lartë dhe nuk ka efekte anësore.
Ne të gjithë e dimë se cila është e vërteta.
Po, kishte shumë lajme të tjera të rreme si ky nga mediat shtetërore.
Mund të kujtoni gjithashtu videon e Marc Walders që e publikova atëherë në internet në Nebelspalter.
Si gazetar, shpesh më pyesnin: "Pra, cila është situata? A janë mediat të kontrolluara apo jo?"
Unë gjithmonë kam thënë, jo, nuk e kam përjetuar kurrë atë.
Mendoj se gazetarët e bëjnë këtë vullnetarisht, ashtu si të gjithë vrapojnë në të njëjtin drejtim, si lemingët ose delet.
Ata duan atë instinkt tufë, sepse i bën të ndihen të rehatshëm, nuk dallohen, janë mirë të vendosur.
Por duhet të them se, në këtë video nga Marc Walder, i cili është CEO i Ringier Group dhe operon ndërkombëtarisht, ai tha
publikisht, ose gjysmë-publikisht – unë e bëra publike – në një video që ai kishte udhëzuar të gjithë gazetarët e
Ringier Group të mbështesin qeverinë gjatë pandemisë, megjithëse tha se duhej të mbetej brenda një rrethi të vogël.
Kjo thotë gjithçka për bashkëpunimin e këtij kompleksi të mediave shtetërore.
5. Sepse OBSH ka rekomanduar substanca \(injektime mRNA\) që janë toksike \(të helmuara\).
Nuk kam më fare sistem imunitar, dhe ja ku është përsëri me barrierën gjak-tru,
Këto janë të gjitha të miat... Ky është certifikata ime e dëmtimit nga vaksinimi. Tre faqe.
Domethënë, kush ka një certifikatë tre-faqëshe për dëmtimet nga vaksinimi?
Këto janë të gjitha diagnozat që janë të listuara atje.
Duhet të mendosh për këtë.
Dhe sot jam shumë krenar që qëndroj këtu.
Domethënë, marr 200 kapsula në ditë, por kështu është, dhe është më mirë sesa të qëndroj i sëmurë në
shtrat dhe të heshtëj, sepse nuk kemi kohë të heshtim.
Mjekët janë të heshtur, miqtë kanë qenë të heshtur, fqinjët, por mbi të gjitha mjekët, policia, e gjithë shteti.
Por unë nuk e bëj këtë.
Nuk kam qenë kurrë kështu, jam lindur kështu dhe do të vdes kështu, duke shpallur me zë të lartë se ju jeni kriminelë!
Do të hyj në detaje për këtë në librin tim; këtë vit do të filloj të shkruaj një libër.
Terapia gjithashtu do të trajtohet gjerësisht.
Por mbi të gjitha, do të mbaj mend zemërimin tim, momentet e mia të neveritshme në spital dhe takimet ndërpersonale që pata.
Por edhe nga kryetar bashkie te kryetar bashkie, apo diçka e tillë, pasi ke shkuar atje, pse po
ndalon demonstratën time në qytetin tim të vogël këtu?
Po, ne nuk kemi nevojë për njerëz si ti.
Ti je një rast i veçantë.
Nuk mund ta dëgjoj më atë fjali.
Pasi kërkova ndihmë, 500,000 viktima të vaksinës nga Gjermania më kontaktuan të njëjtën javë dhe thanë: "Edhe unë jam i sëmurë."
Po, zoti Lauterbach, në çfarë momenti ndalojmë së qeni një rast i izoluar?
Nga 10? Nga 100? Nga 1 milion? Janë më shumë se 10 milionë prej nesh në Gjermani!
Tani do të doja të trajtoja këtë pyetje në mënyrë specifike. Do të jetë një kod gjenetik, zonja dhe
zotërinj, që na është shitur si një vaksinë, po.
Ky është një term që është po aq i gabuar sa mund të jetë.
Një kod gjenetik injektohet në trup dhe qelizat detyrohen të prodhojnë një proteinë toksike.
Kjo është përdhunim, kjo është një vepër penale.
Kjo është një krim që njerëzit e kanë kryer kundër të tjerëve, duke bërë që qelizat e tyre të prodhojnë një
toksinë, dhe sapo pamë shumë qartë sa efektive është kjo toksinë në prezantimin e Katharinës.
Prandaj, gjuhësisht, duhet të fillojmë të themi se kjo nuk është një vaksinim.
Pse na e shitët këtë si një vaksinë?
Vaksinimi ka një karakter pozitiv.
Vaksinimi është diçka që kërkon vetëm një pickim të vogël, dhe pastaj je përsëri i lirë.
Këto janë terma që në fund na tërhoqën që nga dita e parë.
U udhëhoq dhe u mashtrua me terminologji të rreme.
Le të përmbledh përsëri. Kjo është shumë e rëndësishme. Substancat që u injektuan atje nuk
ofrojnë asnjë mbrojtje kundër faktorëve të jashtëm.
Makina nuk ndizet.
Fredl Fesl njëherë këndoi aq bukur. Shumë prej jush ende do ta mbani mend.
Ai ishte një këngëtar bavarez. "Një makinë që nuk ecën është e pavlerë."
Një vaksinë që nuk funksionon është një krim kundër njerëzimit.
Sepse këta njerëz po infektohen me Covid.
Ne nuk kemi ndërprerje në zinxhirin e infeksionit, kemi raste të rënda. Këto janë të dhëna nga Mbretëria e Bashkuar.
Kjo do të thotë se ato nuk janë vetëm krejtësisht të padobishme. Efektiviteti i tyre, zonja dhe zotërinj, është
dëmtimi i psikikës, i sistemit nervor dhe i sistemit imunitar.
Ato janë sisteme makro.
Nuk është vetëm mëlçia, nuk është vetëm truri, nuk janë vetëm veshkat që janë dëmtuar.
Janë këto sisteme makro.
Dhe kur marrim parasysh se këto sisteme makro përfaqësojnë një ekuilibër brenda trupave tanë – ashtu si trupi, mendja dhe shpirti
– atëherë kuptojmë se ky është një sulm ndaj nesh si tërësi.
Nuk është vetëm një sulm ndaj veshkave apo vetëm ndaj zemrës. Edhe pse flasim shumë për problemet e zemrës.
Është një sulm ndaj vetes. Mbi sistemin nervor, mbi psikikën dhe mbi sistemin imunitar.
Pika e fundit.
Ka një numër të paprecedentë të efekteve anësore të vaksinave.
Ne e dimë këtë nga Instituti Paul Ehrlich.
Vetëm kësaj organizate i janë raportuar pesëdhjetë mijë raste dëmtimesh serioze.
Sipas literaturës mjekësore, vlerësohet se ekziston një shifër e papërmendur prej 90%.
Kjo do të thotë rreth 500,000 raste të rënda.
Pra, jo çdo skuqje në vendin e injektimit, por ajo që kemi parë në gazetat që atëherë, dmth gra të reja në karrige me
rrota, një grua të cilës iu hoqën tre metra zorrë, dhe ku lidhja me vaksinimin është gjithashtu krejtësisht e qartë.
Megjithatë, prodhuesi me shumë gjasa do t'ia dalë për shkak të këtyre rregulloreve djallëzore të përgjegjësisë.
Siç ndoshta e dini, në Gjermani ka 17 parlamente: 16 për landet federale dhe një për qeverinë federale.
Dhe kështu mund të kishte pasur 17 komisione hetimore.
Megjithatë, ka pasur vetëm një në shtetin federal të Brandenburgut.
Kjo është sepse e vetmja parti që dëshiron sqarim është AfD-ja, e cila në atë kohë ishte në opozitë kudo dhe e kaloi atë.
Zëvendësshefi i PEI-së u intervistua atje dhe tha, gati në lot: "Kur filloi programi i vaksinimit në fillim të vitit 2021, u
mbingarkuam plotësisht, përfshirë edhe raportet e vdekjeve. Na u desh të tërhiqnim stafin nga
departamente të tjera vetëm për t'u marrë me gjithçka."
Sepse ajo që është shkruar këtu në rreshtin e tetë jo vetëm që i referohet një numri të paprecedentë të
efekteve anësore të vaksinës, por edhe numrit për dozë.
6. Sepse miratimi i injeksioneve të mRNA-së është një procedurë eksperimentale, pa ditur se cili do të jetë rezultati.
Çfarë dimë? Ne në të vërtetë nuk dimë asgjë.
Dhe për këtë arsye padia kundër BioNTech është, natyrisht, e justifikuar, por jo mjaftueshëm e gjerë.
Ne gjithashtu duhet t'i padisim ata që kanë bashkëpunuar me njerëzit që prodhuan atë gjë.
Në Zvicër, kjo është Swissmedic. Në Evropë, është ish-Agjencia Evropiane e Barnave.
Këta janë gjithashtu ata që morën pjesë.
Dhe ne nuk e dimë se si do të pritet e gjithë kjo.
Ne nuk e dimë se si do të konvertohet, shpërndahet dhe më pas ekskretohet në fund.
Kjo do të thotë që kemi temën e farmakokinetikës, që është terminologjia pas saj. Pra, si shpërndahet një
substancë në trup? Ne nuk dimë asgjë për këtë teknologji mRNA.
Ajo që është edhe më keq, megjithatë, është se ne gjithashtu nuk dimë asgjë për farmakodinamikën.
Çfarë do të thotë farmakodinamikë?
Kjo është, efekti i dozës.
Dhe këtu bëhet vërtet emocionuese.
Ne gjithashtu kontaktuam Swissmedic këtu në Zvicër për një viktimë të vaksinës dhe u thamë atyre sa, pasi shpjegonim gjatë
se çfarë është teknologjia mRNA. Ata nuk dinin asgjë për këtë.
Ata me të vërtetë nuk e dinin atë.
Ata besonin se mRNA-ja e injektuar te njerëzit ishte përbërësi aktiv.
Jo, është plani.
Por zgjati shumë, dhe më në fund arritëm në pikën ku thamë: mRNA është plani udhëzues, ndërsa proteina spike është
substanca që në fund të fundit ka efektin aktiv, përbërësi farmaceutik aktiv, siç quhet kaq bukur.
Dhe pastaj erdhi pyetja, i dashur Swissmedic: Sa shumë nga kjo proteinë spike prodhohet në të vërtetë në trup,
sa mikrogramë proteinë spike për kilogram peshë trupore?
Unë ende e kam emailin në shtëpi, të nënshkruar nga Swissmedic.
Me pak fjalë: nuk e dimë.
Ne nuk e dimë dozën në këtë rast.
Ne gjithashtu nuk e dimë se cilat ndërveprime me molekulat e tjera në trup janë të përfshira në të gjithë procesin.
Ne nuk dimë asgjë.
Zonja dhe zotërinj, po e them këtë hapur dhe sinqerisht nga skena, dhe do të doja që kamerat
ta kapnin gjithashtu: ky është një akt kriminal.
Por shkon edhe më tej, nuk ndalet këtu.
Zonja dhe zotërinj, besova se e gjithë kjo ishte thjesht ARN. Derisa McKernan, një shkencëtar nga SHBA-ja, na
tregoi se kishim gabuar. Dhe ne arritëm ta verifikonim këtë.
Jo vetëm që në këtë supë injektohet RNA te njerëzit, por edhe DNA, duke na dhënë një efekt të zgjatur,
shumë më intensiv sesa do të kishte mRNA-ja vetëm.
Është vënë shumë përpjekje në këtë.
Rastësisht, po, ne nuk duhet të flasim vetëm për ARN-në, por për ARN-në e modifikuar.
Ky uracil, i cili zakonisht gjendet në të, është një pseudo-uracil, që në fund e
bën këtë ARN dukshëm më të qëndrueshme.
Kjo do të thotë që kemi RNA më të qëndrueshme, substanca që mbeten efektive për më gjatë, duke
prodhuar këtë toksinë në trupat tanë për shumë më gjatë.
Dhe mund ta shihni nga ky shigjetë i kuq që e gjithë kjo është një shkelje e qelizës – që supozohet të përfaqësojë një qelizë.
Këtu ndërhyhet në një proces fiziologjik; këtu, për të thënë kështu, futet një ARN.
Ky është bërthama e qelizës, ku ARN zakonisht transkriptohet.
Dhe në këtë shkelje, trupi në fund prodhon helmin e vet.
Zonja dhe zotërinj, kjo është hera e parë në historinë e njerëzimit që ne vetë po prodhojmë helmin tonë.
Deri tani, kemi qenë të ekspozuar ndaj toksinave në mjedis,
Deri tani, kemi qenë të ekspozuar ndaj toksinave përmes ushqimit dhe veshjeve tona.
Tani, përmes kësaj procedure, përmes kësaj ndërhyrjeje këtu në qelizë, ne jemi në gjendje të prodhojmë vetë toksinën.
Prandaj bëra pyetje të mëtejshme.
Desha të dija, për ta përcaktuar pak më saktë, sepse skepticizmi ndaj vaksinave është, përfundimisht... Pra, kur OBSH-ja, si
profesionistë dhe si Organizata Botërore e Shëndetësisë, e cila ka pothuajse të gjitha vendet si anëtare, bën një deklaratë
kaq të paqartë dhe shpall njerëzit me një opinion si kërcënim, atëherë duhet të pyes se çfarë nënkuptohet saktësisht me këtë.
Kështu që pyeta: A do të thotë skepticizmi ndaj vaksinimit edhe skepticizëm ndaj kompanive farmaceutike që
kanë qenë të detyruara të paguajnë miliarda në gjoba?
Skepticizëm ndaj autoriteteve që miratojnë me ngut vaksina të reja?
Skepticizëm ndaj autoriteteve që nuk sigurojnë në mënyrë adekuate sigurinë e barnave pas miratimit?
Skeptikizëm ndaj autoriteteve që nuk masin në mënyrë adekuate efektivitetin e vaksinave të reja, por megjithatë certifikojnë
efektivitet të lartë me pak të dhëna dhe shkelje në raportim?
Do ta bëj shkurt.
Më është thënë tashmë për tre minutat.
Chat-GPT i përgjigjet çdo pyetjeje time skeptike rreth vaksinimit:
Po, kjo do të thotë skepticizëm ndaj vaksinimit.
Dhe ne e kemi dëshmuar këtë. Veçanërisht në versionin e përditësuar, që mund ta gjeni në internet, ishte
e qartë që nga fillimi për të gjitha autoritetet rregullatore se kjo nuk mund të funksiononte.
Kjo është një eksperiment.
Ju nuk keni asnjë kontroll mbi atë që prodhohet saktësisht në trup, në çfarë sasie, cilësie dhe për sa kohë.
Ne e dinim të gjitha këto që nga fillimi.
Megjithatë, ishte e lejuar.
Dhe ju lutem që të paktën ta lexoni përmbledhjen.
Po, dhe pse është kaq e veçantë?
Është e rëndësishme sepse po flasim për substanca eksperimentale këtu.
Dhe unë kam, nuk është vetëm se nuk u bënë asnjë përpjekje.
Ka edhe tre ose katër aspekte të tjera që e bëjnë këtë një procedurë jashtëzakonisht eksperimentale.
Në gjermanisht, ata thanë se nuk kishin asnjë ide se cili do të ishte rezultati përfundimtar.
Dhe si një qytetërim, që nga Lufta e Dytë Botërore, kemi besuar se nuk do ta lejonim kurrë që kjo të ndodhte përsëri. Prandaj
krijuam Kodin e Nurembergut dhe gjithashtu e sanksionuam me ligj këtë Pakt Ndërkombëtar për të Drejtat Civile dhe
Politike, Neni 7, i cili zbatohet në të gjitha rrethanat, madje edhe në situata krize, në rast të një emergjence publike.
Dhe se kjo rregullore mbrojtëse e detyrueshme kundër pjesëmarrjes, pjesëmarrjes së pa vullnetshme në eksperimente, u shkel
milionë herë sepse njerëzve u jepeshin informacione të rreme.
Ata u mashtruan dhe u vunë nën presion.
7. Sepse klasifikimet e OBSH-së përcaktohen në mënyrë arbitrare (p.sh. kriteret e pandemisë dhe testet PCR).
Zvicra ka adoptuar pa kritika rekomandimet e OBSH-së. Kjo duhet thënë.
Kjo është e rëndësishme sepse ne kurrë nuk duam që kjo të ndodhë përsëri.
U zbatuan masa që nuk ishin provuar shkencërisht, të kota ose madje të dëmshme.
Dhe me të vërtetë, për të gjitha këto gjëra – maskat e detyrueshme, bllokimet – nuk ka asnjë provë shkencore.
Përkundrazi, testi PCR nuk është i përshtatshëm për përdorim klinik. Ai është i dobishëm vetëm për kompanitë.
Ne kishim këtë matje PCR, e cila ishte e njohur që nga fillimi – më kujtohet diskutimi legjendar në panel në Aarau më 14 gusht,
kur profesori Marcel Tanner, anëtar i grupit të punës për COVID-19 të Këshillit Federal dhe president i Akademisë së
Shkencave, iu përgjigj qartë një pyetjeje nga Samuel Eckert, duke thënë, 'Po, shikoni, një test PCR nuk jep një diagnozë klinike.
Kjo është pika, prandaj është e pasaktë të thuash se një test pozitiv vërteton sëmundjen.
Ata dinë gjithçka.
Dhe sa arbitrar, madje krejtësisht absurd ishte ky sistem, u demonstrua për të gjithë në
programin tonë të diskutimit ARENA më 7 janar 2022.
Ignazio Cassis, atëherë President i Konfederatës Zvicerane dhe mjek nga profesioni, tha se çdo person që vdes në
një aksident automobilistik dhe rezulton pozitiv me koronavirus, është një vdekje nga koronavirusi.
Dhe pastaj prezantuesi ndaloi dhe kërkoi sqarim.
Dhe po, tha Cassis, po, është e drejtë, kjo është ajo që bëri OBSH me klasifikimin e saj.
Dhe e gjithë kjo ishte në të vërtetë e propozuar nga OBSH; nuk erdhi papritur,
përfshirë edhe klasifikimin e rasteve të COVID-19.
Fakti tjetër.
Shtypi raporton përsëritësisht për vdekje nga koronavirusi ose, edhe më keq, për vdekje nga Covid.
Megjithatë, ekziston një video e njohur e kreut tonë të RKI-së, Wieler. Në të, ai thotë se ne numërojmë çdo person që
ka vdekur me test pozitiv si një vdekje nga koronavirusi.
Testi pozitiv mund të ketë qenë javë ose muaj më parë.
Me fjalë të tjera, nëse dikush rezulton pozitiv sepse ka një ftohje, ai do të shërohet, zakonisht
pas një jave, ose pas shtatë ditësh nëse merr ilaçe.
Dhe tre muaj më vonë, ai përplas motorin e tij me një pemë. Pastaj kemi një vdekje tjetër nga koronavirusi në statistika.
Ajo që kam thënë theksohet nga fakti se këto – preferoj t'i quaj vdekje PCR, që është një term neutral.
Jo, është vërtet neutral.
Pra, ata janë të vdekur dhe kanë rezultuar pozitivë në një test PCR.
Kjo është e gjitha. Kjo është gjithçka që dimë. Autopsitë pothuajse kurrë nuk u kryen.
Dhe ja ku është, dispozita e paqartë në amendamentin e propozuar të Ligjit për Epidemitë, e cila do t'i lejonte
Këshillit Federal të kërkonte nga të gjitha institucionet të testonin ujërat e zeza për patogjenë.
Domethënë, duke përdorur metodën e sekuencimit gjenomik.
Pra, në njëfarë mënyre zbret në nivelin atomik dhe përpiqesh të përdorësh një test PCR në ujërat e zeza, përsëri duke lexuar
gjethet e çajit, për të sajuar prova të kërcënimeve, në bazë të të cilave Këshilli Federal do të duhej
të lejonte shpalljen e gjendjes së jashtëzakonshme.
Kjo është arbitraritet në parim.
Dhe kjo më bën të dridhem si avokat, sepse përgjithësisht urrej arbitraritetin.
dhe sigurisht jo si bazë për ligjin e emergjencës.
Kjo nuk duhet të ndodhë.
Pastaj ekziston kjo listë e famshme e Sëmundjes X. Kjo është në thelb supozimi më i mirë.
Pra, supozimi se cili patogjen mund të godasë më pas.
Produktet pandemike tashmë po bëhen të disponueshme bazuar në këtë patogjen. Vaksinat po ofrohen
nën titullin "Listimi për Përdorim të Emergjencës".
Dhe të gjitha vendet duhet të vendosin miratime emergjente.
Miratimet e emergjencës, zonja dhe zotërinj, nuk janë dhënë zyrtarisht deri më sot.
Ne ende kishim disa pengesa minimale në të gjitha vendet tona në Evropë dhe në Zvicër. Por nën titullin "miratim emergjence" – që
ekziston në SHBA – gjithçka që nevojitet është që një autoritet kompetent të shpallë një emergjencë, dhe pastaj nuk
kërkohet asnjë hetim i mëtejshëm për efektivitetin ose sigurinë.
Asgjë fare, sepse është një emergjencë.
Kjo është mendimi ushtarak pas saj.
Me pak fjalë, ky është një cikël i madh ekonomik që ekziston në mënyrë të pavarur nga çdo skenar emergjence.
Por mjeku im më tha njëherë se mund të dallosh ftohjen nga gripi vetëm duke bërë një test.
Simptomat janë gjithmonë të njëjta.
Më të moshuarit ndër ju ende do ta mbani mend këtë reklamë: Raider bëhet Twix, asgjë tjetër nuk ndryshon.
Dhe kështu mund të interpretohet edhe tranzicioni nga gripi te koronavirusi dhe tani përsëri te gripi.
Nuk kishte asgjë për të parë. As pandemi, as gjendje emergjence, asgjë.
Por kjo ishte vetëm për shkak të masave, apo jo? Paradoja e parandalimit.
Por nëse hedhim një sy raporteve të OBSH-së, jo atyre llogaritjeve të çuditshme model nga Londra, por shifrave reale.
Pastaj thonë se – llogaritur për të gjithë pseudo-pandeminë nga viti 2020 deri në 2022 – mortaliteti
i tepruar në Suedi ishte më i ulët se në Gjermani.
Në Suedi, kishat dhe dyqanet nuk u mbyllën asnjë ditë.
Ne patëm gjithsej tetë muaj bllokimi në Gjermani, ku ishte më keq se në vendin tuaj.
Dy muajt e parë, pastaj edhe gjashtë muaj të tjerë.
Ne madje kishim orare të kthimit në shtëpi për çiftet e martuara për arsye të kontrollit të infeksioneve.
U lejohej të përqafoheshin bashkë në shtrat natën, por nuk u lejohej të dilnin jashtë bashkë.
Vetëm imagjinoje.
Ky fakt i pestë vërteton në mënyrë përfundimtare se nuk ishte për shkak të masave të mëdha, dmth teprimeve
të sundimit të ligjit, por se kishte arsye të tjera.
Dhe mund t'ju them vetëm se po merremi me krimin e organizuar, i cili ekziston prej shekujsh e mijëvjeçarësh.
Ne merremi vetëm me njerëz, dhe sot do të përmend edhe emra dhe fytyra.
Tema e këtij simpoziumi të OBSH-së është, natyrisht, traktati për pandemitë, dhe do të doja të përdorja këto 20 minuta për të
trajtuar pikërisht këtë çështje, sepse e vërteta është se ky traktat i ri shëndetësor i OBSH-së, ky traktat për pandemitë,
përfshin një klauzolë të re që ende nuk është bërë gjerësisht e njohur ose nuk është marrë në konsideratë nga të tjerët.
Dhe kjo është një klauzolë shumë e rëndësishme, sepse OBSH po përgatit tërë botën për terrorizëm bakterial.
Prandaj duhet ose duhet të mbani mend shkurtesën AMR.
AMR qëndron për rezistencën antimikrobiale.
Pra, këtu nuk po merremi me pyetjen nëse kemi të bëjmë me bamirës, por me një shoqatë keqbërësish.
Kjo është vërtetuar.
Dhe kjo është ndryshimi i madh krahasuar me shumë të tjerë.
Ekziston një klauzolë në traktatin e OBSH-së nën nenin 4, tani edhe nën paragrafin 3h. Dhe aty është
futur diçka që duket e parëndësishme në shikim të parë.
Kjo ka të bëjë me AMR, rezistencën antimikrobiale.
Dhe në pak fjalë, thuhet se të gjitha shtetet nënshkruese në mbarë botën, dmth pothuajse të gjitha
shtetet, duhet të përgatiten për të marrë masa kundërmasëse.
Kjo do të thotë se nëse ka panik të përhapur për bakteret, ashtu siç ka pasur për viruset, atëherë ata do të thonë se tani duhet
të kenë një plan për t'i mbyllur të gjithë, për shembull, për të regjistruar kodin e tyre gjenetik. Dhe shumë, shumë më tepër.
8. Sepse OBSH-ja as nuk ka kryer, as nuk ka urdhëruar një rishikim vetëkritik pas pandemisë së Covid-it.
Dhe duhet të jemi të kujdesshëm që të mos thellojmë më tej përçarjen midis të pavaksinuarve dhe të vaksinuarve.
Përndryshe, nuk do të kemi asnjë mundësi të pajtohemi me të kaluarën. Përndryshe, nuk do të mund të ecim përpara së bashku.
Dua t'u jap shpresë viktimave të tjera të vaksinës. Kjo është patologjia ime.
Çdo spital që më ka operuar dërgon mostra patologjike. Çfarë kam bërë?
Nuk më interesonte, thirra një taksi – nuk mund të ngisja – për në spital:
Unë dua raportin tim patologjik.
Kjo nuk është e mundur!
Po, është e mundur. Përndryshe, do të ketë shumë zhurmë.
Kjo është nga spitale të ndryshme.
Dhe ia dërgova këtë profesor Burkhardt.
Thashë, ju lutem, profesor i dashur, hidhni një sy dhe shikoni nëse me të vërtetë nuk jam i sëmurë për
shkak të Pfizer-it, apo nëse pas të gjitha kam të drejtë.
Dhe pastaj erdhi rezultati.
Që endoteli ka vdekur. Dhe që kjo është vërtetuar.
Dhe për turpin e Gjermanisë, Zvicrës dhe të gjithë Evropës;
Nuk ka asnjë laborator në këtë moment që kryen patologji për individët e dëmtuar nga vaksina ose për të ndjerët.
Çdo patolog që e sheh këtë tani duhet të turpërohet.
Ky test është shumë i lehtë për t'u ngjyrosur.
Por askush nuk e bën.
Askush nuk ka guximin të thotë: "Në spital ka 200 të vdekur. Do ta hetoj këtë dhe pastaj do të them se janë
të sëmurë për shkak të Pfizer-it, në mënyrë që njerëzit të mund të padisin më në fund."
Askush nuk guxon ta bëjë këtë.
Dhe ju them, nuk është mirë nëse heshtni.
Sepse ata që heshtin janë të përfshirë në faj. Secili prej tyre.
Çfarë kam arritur vetë deri tani?
Shumë njerëz thonë se ajo nuk ka arritur asgjë fare.
Shkoj te mjekët që nuk më kanë trajtuar më parë duke u ndjerë krejtësisht i relaksuar, dhe marr me vete: certifikatën e
dëmtimit nga vaksinimi, raportin e patologjisë, vlerat e mia aktuale të pikave dhe terapinë time, e cila po më ndihmon.
Dhe shko te mjekët, mendo për këtë.
A nuk është e gjithë praktika juaj e mbushur me dëmtime nga vaksinat?
A do të dëshironit t'i ndihmoni ata? Po apo jo?
Përpjekja për të heshtur praktikisht bisedat për koronavirusin kur filloi lufta në Ukrainë ka dështuar.
Tani figurat e para po kthehen në emisionet e bisedave dhe po flasin për pajtimin me të kaluarën.
Nga Komisioni Enquete, i cili është një rivlerësim kaq sipërfaqësor mbi një gotë vere.
Dhe kapaku nuk vendoset.
Dhe nuk është çudi që kapaku nuk i përshtatet.
sepse çdo gjë që bënin nuk ishte e lejuar.
Kjo më çon në fund.
Mendoj se e gjithë kjo mund të klasifikohet më së miri si psikozë masive.
Termi "diktaturë" më duket i gabuar.
Sepse në një diktaturë, njerëzit detyrohen të bëjnë gjëra që nuk duan t'i bëjnë.
Ndërsa në totalitarizëm, ata marrin pjesë vullnetarisht.
Dhe duhet të kuptoni se një numër i madh qytetarësh morën pjesë vullnetarisht.
Veçanërisht në Gjermani me mentalitetin e rojeve të bllokut.
Dhe duke vepruar kështu, politikanët në thelb i kanë kthyer miliona njerëz në bashkëfajtorë, për shembull pronarët e
restoranteve që duhet t'u refuzojnë mysafirët e pavaksinuar dhe të ngjashëm,
sipërmarrësit që duhet të mbikëqyrin punonjësit e tyre.
Fakti që në thelb ka miliona bashkëfajtorë e bën shumë të vështirë të zbulohet e vërteta e çështjes.
Gjyqësia, mediat dhe akademia kanë dështuar në të gjitha fushat.
Mendoj se tani të gjithë do të pajtoheshin me këtë.
Një rivlerësim i vërtetë është absolutisht i padëshirueshëm.
Dhe kjo do të thotë se nëse Këshilli Federal, Parlamenti, gjykatat, kantonet dhe mediat refuzojnë të merren me
këtë çështje në mënyrë efektive, atëherë diçka si ajo që sapo kemi përjetuar mund të ndodhë përsëri në çdo kohë.
Dhe për këtë arsye duhet të mësojmë së pari mësimet.
Nuk duhet të ecim përpara me një Ligj të ri për Epidemitë, me marrëveshje pandemike ose me nënshtrim ndaj
BE-së. Në vend të kësaj, duhet të pajtohemi me të kaluarën.
Për të rritur presionin për të sjellë këtë rivlerësim, rekomandoj fuqimisht, madje ju bëj thirrje të nënshkruani
iniciativën për rivlerësim nëse nuk e keni bërë tashmë. Ju lutem, në çdo rast, sigurohuni që ta bëni.
Faleminderit.
Mirë, si rezultat i përkohshëm, ajo që sapo thashë përmbledhet këtu përsëri.
Pa rishikim, nuk ka mësime. Mësime të nxjerra. Dhe sigurisht as kontrata pandemike.
9. Sepse nuk po ndiqen rregullat formale procedurale të OBSH-së.
Mirë, ka edhe një pikë tjetër të rëndësishme për t'u mbajtur mend, që këto ndryshime mund të votohen vetëm nëse
versioni përfundimtar i votimit i është dorëzuar Asamblesë Botërore të Shëndetësisë të paktën katër muaj më parë.
Kështu që do të ishte për votim në fund të majit, dhe versioni përfundimtar do të ishte në fund të qershorit.
Më falni, fundi i janarit 2024. Por kjo nuk është e disponueshme.
Ne vetëm dëgjojmë, negociojmë, negociojmë, negociojmë.
Pra, kjo do të thotë se do të ishte kundër rregullave të tyre, siç përcaktohet në Nenin 55(2) të Rregulloreve Shëndetësore,
dhe do të ishte kundër rregullave të tyre të procedurës në OBSH nëse do të donin të votonin për të tani në fund të majit.
Për pasojë, Dr Silvia Behrendt dhe organizata e saj, Agjencia Globale për Përgjegjësinë e Shëndetit, i shkruan një letër të
hapur Tedrosit, Sekretarit të Përgjithshëm, duke e akuzuar pikërisht për këtë dhe duke deklaruar: Ju jeni përgjegjës për
sigurimin e përputhshmërisë me rregullat procedurale të OBSH-së.
Nuk mund t'i lejoni këto rregullime të votohen pas disa javësh pa i dhënë askujt, asnjë vendi, mundësinë të shqyrtojë
brenda vetes se çfarë do të thonë këto rregullime për ne.
10. Sepse në thelb është një diktaturë shëndetësore
OBSH ka marrë autoritetin e vetëm për të interpretuar, pushtet të tepruar dhe monopol mbi informacionin.
OBSH dëshiron më shumë ndikim. Ajo dëshiron angazhime të detyrueshme.
Deri tani, kemi qenë me natyrë këshilluese.
Dhe ajo që duam tani me këto marrëveshje është fuqia e detyrueshme.
Dhe në një mënyrë që minon sovranitetin tonë.
Aktualisht ekzistojnë rregullore ndërkombëtare në fuqi: rregulloret shëndetësore.
Ne duhet ta refuzojmë aktivisht deri në një datë të caktuar.
Pra, duhet të veprojmë.
Pastaj ekziston pakti i pandemisë. Ai duhet të nënshkruhet.
Dhe ne duhet të parandalojmë që kjo të nënshkruhet. Dhe kjo në fakt do të ishte në fund të majit.
Dhe Këshilli Federal po përpiqet ta mbajë Parlamentin jashtë rrethit duke qenë i paqartë dhe mashtrues. Dhe ai heziton.
Dhe pastaj gjithmonë thuhen gënjeshtra në komisione. Gjë që thjesht nuk është e vërtetë.
Dhe ajo që është e rëndësishme për ne është që pakti patjetër të paraqitet para Parlamentit.
Sepse vetëm atëherë është i vlefshëm për referendum. Dhe ne mund të votojmë për të.
Kjo është absolutisht thelbësore.
Pastaj zhvillimi dhe shitja e barnave do të centralizohen.
Kjo do të thotë që OBSH-ja lidh kontrata me kompani farmaceutike.
Sigurisht, OBSH-ja do të gërmojë thellë në xhepat e saj dhe do të ndihmojë veten.
Marrën vendime për vendin ku do të zhvillohet dhe për kompanitë që do të marrin pjesë.
Çmimet kontrollohen dhe përcaktohen.
Askush nuk ka më asgjë për të thënë, e më pak autoritetet shtetërore.
Dhe pranimi i vaksinimeve përgjithësisht promovohet.
Duhet t'i marrësh vaksinat në kamp çdo vit, dhe pastaj, natyrisht, ato skadojnë dhe duhet të hidhen.
Atëherë do të ketë përsëri kërkesë të menjëhershme.
Pra, është si një makinë me lëvizje të përhershme për industrinë farmaceutike.
Është e dobishme për industrinë farmaceutike.
Rastësisht, nuk është një organizatë supranacionale, por thjesht një organizatë ndërkombëtare qeveritare
dhe, mbi të gjitha, nuk ka monopol mbi informacionin.
Megjithatë, ajo ka marrë shënim të gjitha këto dhe, për më tepër, duhet të respektojë të drejtat themelore
dhe, siç duhet të theksoj përsëritësisht, duhet të rishikojë vazhdimisht veprimet e veta.
Këto janë vepra shumë serioze, të cilat ajo nuk i ka kryer.
Nuk duhet kurrë të shkaktojë asnjë dëm.
Gjatë katër viteve e gjysmë të fundit, ajo ka diskredituar plotësisht veten duke propozuar vazhdimisht
substanca kaq toksike si zgjidhjen e vetme në të ashtuquajturën luftë kundër një kërcënimi të ashtuquajtur.
Dhe këtu arrijmë te deklarata e parë kyçe.
OBSH-së duhet t'i mohohet çdo legjitimitet për të uzurpuar ose për t'i dhënë më shumë pushtete.
Thjesht nuk është provuar, por këtu kërkohet një pikë e plotë.
Ndalo! Rishikimi pas veprimit në zhargon ushtarak.
Dhe vetëm kur të jenë zgjidhur të gjitha gabimet, mund të flasim për marrëveshje të reja, dhe sigurisht jo më parë.
Dhe kështu, ajo që po bëjmë këtu është, në njëfarë mase, të lexojmë gjethet e çajit, sepse ne mund të interpretojmë vetëm
këto rregullime të propozuara dhe të vërejmë se, deri më sot, një delegacion zviceran negociator kurrë nuk ka
thënë, kurrë me të vërtetë nuk ka thënë: "Po, ne nuk na pëlqejnë këto rregullime të propozuara."
Ne absolutisht duam të mbrojmë të drejtat e njeriut, duam që të merret parasysh parimi i ndarjes së dhunës,
duam këtë element të pabesueshëm të arbitraritetit, këtë pushtet të tepruar të OBSH-së,
Ne duhet ta kufizojmë këtë përmes një autoriteti mbikëqyrës ose kontrollues dhe, mbi të gjitha, nuk duhet kurrë të lejojmë
që OBSH të vendosë vetë se cila informacion në të gjithë sektorin e shëndetësisë është i saktë dhe cili është i pasaktë.
Ende nuk e kam dëgjuar këtë nga goja e asnjë magjistrati në Zvicër.
Por duhej ta kishe thënë, sepse nuk je dakord me të.
Dhe për këtë arsye duhet të flasim për të.
Pra, cili është përmbajtja e përgjithshme?
Unë mund të shpjegoj vetëm përmbajtjen e përgjithshme shkurtimisht, por bëhet fjalë për një biznes të madh.
Kjo është krijimi i një industrie të vërtetë pandemike, dhe është menduar shumë me kujdes.
Pra, nëse e lexoni vetë, do ta kuptoni.
Këtu fillon nën titullin, është thënë se gjëja më e keqe që mund të na ndodhte gjatë Covid-it ishte që nuk mund të siguronim
të gjithëve të njëjtën sasi të vaksinës në të njëjtën kohë.
Ndërndarje e drejtë, ndërndarje e drejtë nuk ka funksionuar.
Termi 'equity' u krijua për këtë qëllim.
Ekuiteti duhet të nënkuptojë shpërndarje të drejtë.
Dhe nën këtë, njerëzit thanë se ishte kaq e keqe, kaq e rrezikshme, që shumë më
shumë miliona njerëz mund të kishin vdekur.
Ne duhet t'i japim OBSH-së autoritetin për të përcaktuar se cilat produkte prodhohen.
Pra, po flasim për substanca vaksinash, të bazuara në ARNm, agjentë diagnostikë, çdo lloj produkti pandemik qoftë.
OBSH-së duhet t'i lejohet të vendosë për të gjitha këto.
Kur fillova për herë të parë të hulumtoja Qasjen One Health, u befasova shumë kur mësova se ajo daton që
në vitin 2004, më saktësisht në një konferencë në Universitetin Rockefeller në Nju Jork.
Dhe do të doja t'ju lexoja se si e përcaktuan atë atëherë,
Një Shëndet: Njohja e lidhjes midis shëndetit të njeriut, të kafshëve shtëpiake dhe të egra, si dhe kërcënimit që sëmundjet
paraqesin për njerëzit, furnizimin e tyre me ushqim dhe ekonominë, dhe për biodiversitetin, për ruajtjen e një mjedisi të
shëndetshëm dhe ekosistemeve funksionale që na duhen të gjithëve.
Agjenda 2030, siç mund ta keni dëgjuar, më parë njihej si Agjenda 21 ose, më madhështueshëm, Agjenda për shekullin e 21-të.
Kjo është sepse ajo gjithashtu bazohet në qasjen One Health, megjithëse nuk e përmend këtë term në 17 objektivat e saj të
qëndrueshmërisë – siç mund ta dini tashmë, këto quhen 17 Objektivat e Zhvillimit të Qëndrueshëm – por
pikërisht për këtë bëhet fjalë, dhe kjo përmendet në mënyrë të nënkuptuar në objektivin e tretë të kësaj agjende:
Siguroni jetë të shëndetshme dhe promovoni mirëqenien për të gjithë në çdo moshë.
16 qëllimet e tjera tingëllojnë po aq tërheqëse sa qëllimi i tretë, dhe na po shitet një utopi e një bote të përsosur që
është tepër e mirë për t'u besuar, dhe me të vërtetë është.
E rëndësishme është që ne njerëzit të mbetemi të mahnitur nga këto fjalë të bukura.
Sepse, dhe tani kushtojini vëmendje, jo më pak se 14 nga këto 17 objektiva të qëndrueshmërisë
përfshijnë vaksinime ose imunizime si zgjidhje për problemin.
Dhe tani do t'ju tregoj kush e bën këtë për ne.
Kjo është ajo që bën OKB-ja, Organizata e Kombeve të Bashkuara. Unë i quaj ata "askush të pa zgjedhur".
Sepse këta të panjohur të pazgjedhur na bombardojnë çdo ditë me mantra të tyre për të mirën e përbashkët ose të mirën
më të madhe; mos e bëj për veten tënde, bëje për komunitetin.
Këto janë qasje kolektiviste që të gjithë i kemi dëgjuar mjaft shpesh gjatë pandemisë së koronavirusit.
Dhe për mua, gjëja më tradhtare në këtë është se masat nuk duken të gatshme të pranojnë se nuk ka asnjë të
mirë më të madhe dhe asnjë të mirë më të lartë se liria.
Dhe pikërisht kjo është ajo që do të na merret përgjithmonë.
Dhe për këtë arsye po të them tani se nuk ka të mirë më të madhe se liria.
Dhe kjo është në thelb përfundimi im.
Nuk ka asnjë të mirë më të lartë, dhe sigurisht asnjë të mirë të përbashkët iluzore, që mund të justifikojë Agjendën
2030, qasjen One Health apo ndonjë agjendë tjetër çnjerëzore dhe të na detyrojë të heqim dorë nga interesat tona.
Liria është e mira më e madhe dhe duhet të mbrohet.
Dhe përgjigjet ndaj të gjitha këtyre krizave, shpëtimi i dukshëm që më pas paraqitet në formën e një certifikate
Covid, për shembull, kanë shumë gjëra të përbashkëta.
Sepse ata ndjekin një logjikë të caktuar, dhe kjo logjikë është përgjithësisht: më shumë mbikëqyrje në emër të sigurisë, më shumë
censurë në emër të luftimit të dezinformimit, më shumë kolektivizëm në emër të solidaritetit, më shumë varësi midis
shtetit dhe korporatave në emër të sigurisë së furnizimit, më shumë ofrim i barnave në emër të shëndetit, më shumë kontroll në
emër të mbrojtjes së klimës, më shumë lidhje midis njerëzve dhe teknologjisë në emër të përparimit, në emër të qëndrueshmërisë.
Nëse e mendoni deri në përfundimin e saj logjik, e gjithë kjo mund të arrihet vetëm përmes kontrolleve të gjera,
mbikëqyrjes, centralizimit dhe masave të eksproprijimit.
Dhe nuk bazohet në nevojat njerëzore, por më tepër në një ide abstrakte të një bote ideale ku mbizotërojnë
shëndeti total, siguria totale dhe idilja klimatike totale.
Dhe së dyti, një pikëpamje krejtësisht mekanike dhe materialiste për botën dhe njerëzimin, në të cilën gjithçka
që është teknologjikisht e mundshme dhe e realizueshme konsiderohet gjithashtu e dëshirueshme.
Dhe ajo që sakrifikohet në këtë proces është njerëzillëku.
Sa i njëanshëm është i gjithë marrëveshja për pandeminë mund të shihet nga një frazë e vetme.
Edhe rregulloret ndërkombëtare të shëndetësisë, sa të njëanshme janë, sa të gabuara.
Kjo ka të bëjë me një rekomandim ligjërisht të detyrueshëm. Avokatët mund të kenë dëgjuar tashmë për këtë.
Si duhet të funksionojë kjo? Një rekomandim apo një urdhër? Është të dyja. Në fund të fundit, është një urdhër.
Një rekomandim nuk mund të jetë ligjërisht i detyrueshëm.
Kjo logjikë absurde vetëm në këtë një fjali – mund të thuash – mund ta hedhësh në koshin e plehrave.
Dhe pastaj vjen diktatura e shëndetit.
Me diktaturë shëndetësore, në të vërtetë dua të them se na thuhet, nga njëra anë, që duhet të vaksinohemi, por mbi të gjitha
çfarë na lejohet të hamë dhe çfarë nuk na lejohet më të hamë.
Dhe këtu shoh një rrezik shumë të madh në lidhje me dixhitalizimin.
Mediat moderne të sotme kanë krijuar mundësinë e kontrollit total mbi qytetarët.
Dhe mendoj se më herët apo më vonë, këto masa kontrolli gjithashtu do të çojnë në vendosjen e
sanksioneve nëse njerëzit nuk i respektojnë rregulloret.
Le të marrim një shembull: ndoshta njerëzit që hanë mish papritmas do të duhet të paguajnë
kontribute më të larta për sigurimet shëndetësore.
Në përmbledhje: Jemi në mes të një zhvillimi ku po humbasim individualitetin dhe vetëvendosjen tonë, dhe po na
mohojnë të drejtat në kuptimin më të vërtetë të fjalës.
11. Sepse OBSH nuk i nënshtrohet asnjë autoriteti mbikëqyrës apo rishikimi kushtetues nga gjykatat.
Të gjitha këto çojnë në një refuzim për t'u pajtuar me të kaluarën.
Dhe kam shkruar këtu atë që e konsideroj formulën më të thjeshtë, e cila është përdorur përsëri e përsëri kundër meje në gjykatë,
por që gjithashtu vlen për shoqërinë në tërësi, dhe që e dëgjoj herë pas here nga të
gjithë kolegët dhe miqtë e mi, të cilët më thonë:
Shiko, në kohë pandemish autoriteteve duhet t'u jepet më shumë diskrecion. Dhe për sa kohë që autoritetet
zbatojnë udhëzimet e OBSH-së, ne nuk mund dhe nuk duhet t'i vëmë në dyshim ato. Diçka e tillë.
Po, dhe ky pikënisje ilustron rolin jashtëzakonisht të rëndësishëm që luan OBSH-ja kur shpall një gjendje emergjence
në rast të një pandemie, ashtu siç ka bërë në të kaluarën.
Njerëzit po kthehen mbrapsht, dhe gjykatat po heqin dorë nga detyra e tyre kushtetuese e rishikimit,
duke i lejuar OBSH-së të veprojë sipas dëshirës së saj.
Kjo ishte tashmë e vërtetë në të kaluarën.
Po, dhe pikërisht për këtë arsye këto ndërhyrje më serioze që janë parë ndonjëherë nuk janë trajtuar – as deri më sot.
12. Sepse OBSH duhet të konsiderohet si një mjet i arkitektëve globalisht aktivë të një qeverie qendrore botërore.
Globalizimi i ekonomisë tani po pasohet nga globalizimi i vlerave, mënyrave të jetesës dhe rendit shoqëror.
Kush përfiton nga ky zhvillim është një pyetje kyçe, por një që mbetet kryesisht e paqartë.
Sigurisht, një nga forcat lëvizëse është Forumi Ekonomik Botëror me Klaus, por, natyrisht, ekzistojnë edhe organizata krejtësisht
të ndryshme që kanë për qëllim themelimin e ashtuquajturës qeveri e unifikuar, ose, siç mund të thuhet, një qeveri botërore.
Dhe humbësit në fund do të jenë shumica dërrmuese.
Një elitë e vogël do të fitojë.
Ne gjithashtu mund të themi se industria financiare do të fitojë, për ta thënë më qartë.
Pandemia e Covidit ishte një test ideal në terren për të zbuluar në çfarë mase njerëzit do të pranojnë dhe
mbështesin zbatimin global të opinioneve dhe masave.
Dhe fatkeqësisht, duhet të përfundoj se ky test në terren ishte një sukses i plotë për iniciatorët.
Ka një rrezik shumë të lartë që e ardhmja jonë të jetë e lidhur me një diktaturë globale të opinionit dhe të shëndetit.
Marrëveshjet transnacionale, si marrëveshja e OBSH-së, po hapin rrugën për këtë.
Tani do të pyesni se çfarë është kjo "agjendë e fshehtë".
"Agjenda e fshehtë" është se OKB-ja, Organizata e Kombeve të Bashkuara, është bërthama, nukleusi i një
Qeverie të Ardhshme Botërore – një qeveri botërore.
Sepse u themelua pikërisht për këtë qëllim.
Ndoshta nuk e keni dëgjuar kurrë të thuhet kështu, por është e vërtetë.
Tani arrijmë te OBSH.
OBSH është një organizatë e nënvarur e OKB-së.
Dhe tani është bërë mjeti, instrumenti me të cilin ky qëllim i një qeverie botërore do të arrihet më shpejt.
Dhe për këtë arsye OBSH dëshiron të fitojë fuqi të pakufizuar mbi të gjitha fushat e jetës sonë, jo vetëm shëndetin.
Ajo dëshiron të ketë kontroll mbi gjithçka dhe mbi të gjithë.
Dhe sipas mendimit tim, ekziston një arsye kryesore pse OBSH është keqpërdorur për të arritur këto qëllime të agjendës.
Duke qenë se vetëm disa njerëz ende i përmbahen filozofive dhe ideologjive politike, siguria dhe shëndeti
janë arsyet e vetme pse ata lejojnë kufizime të thella të të drejtave të tyre themelore.
Dhe pandemia e koronavirusit ka dhënë dëshmi për këtë.
Dhe më vjen shumë keq që duhet ta them këtë, por pandemia e koronavirusit ishte një test i inteligjencës.
Ishte një projekt pilot për të parë sa larg mund të shkohej. Dhe fatkeqësisht, ky projekt funksionoi befasueshëm mirë.
Gjithçka një, një, një.
Një agjendë, një shëndet, një agjendë, një qeveri botërore, një diktaturë.
Kjo është versioni i shkurtër. Do të kthehem më vonë te kjo agjendë.
Por nëse tani po pyesni veten: Pse kjo rezulton në një diktaturë, atëherë vetëm mendoni për BE-në.
Bashkimi Evropian tashmë është Bashkimi Evropian, ai tashmë është një qeveri e vogël botërore, për të thënë kështu.
Dhe Parlamenti Evropian përbëhet nga anëtarë të zgjedhur nga qytetarët e këtyre shteteve
anëtare të BE-së, por që nuk kanë asnjë fjalë.
Dhe Komisioni i BE-së, i cili vendos për gjithçka, nuk është zgjedhur nga askush, por është
instaluar nga mjeshtrit e kukullave prapa skenave.
Dhe mos mendo as për një çast se gjërat do të ishin ndryshe sikur të kishim tani një qeveri
botërore, se do të ishte një sistem demokratik. Kurrë!
Në masë të madhe varet nga ne nëse në të ardhmen tonë do të kemi centralizëm dhe diktaturë apo liri dhe vetëvendosje.
Kush tjetër mund të kundërshtojë tendencat aktuale?
Ne duhet të zhvillojmë rezistencë ndaj paternalizmit dhe, si një gur i hedhur në një liqen, të jemi në gjendje
të mobilizojmë më shumë njerëz me idetë dhe bindjet tona.
Sipas mendimit tim, sot është një pikë kthese vendimtare, dhe besoj se me të vërtetë janë pesë minuta deri në mesnatë.
A duam të jetojmë si bimë në skllavëri apo të udhëheqim një jetë të vetëvendosur?
Përgjigjja për këtë pyetje duhet të jetë shumë e qartë për të gjithë ne.
Le të luftojmë për atë që e bën ekzistencën tonë të denjë për t'u jetuar.
Faleminderit për vëmendjen tuaj.