Штат Тэнесі ў ЗША прыняў новы закон, які забараняе дзейнасць у галіне геаінжынерыі і хімвоблакаў на тэрыторыі штата.
18 сакавіка 2024 года Сенат прагаласаваў 25 галасамі супраць 6 за законапраект Сената № 2691 (SB 2691), які таксама быў
ухвалены Кангрэсам 1 красавіка 2024 года 70 галасамі супраць 22.
Такім чынам, рэстрыктыўны закон, які ўстанаўлівае штрафы ў памеры 10 000 долараў ЗША за дзень
за парушэнні, уступіць у сілу 1 ліпеня 2024 года.
Заканадаўчая забарона геаінжынерыі ў Тэнесі — гэта важны і адважны першы крок, які даказвае,
што «хемтрэйлы» — гэта не проста тэорыя змовы.
У рэшце рэшт, калі б не было неабходнасці ў дзеяннях, не было б неабходнасці і ў абмежавальных законах.
Больш за тое, прыклад Тэнесі паказвае, што сапраўды можна прыняць меры супраць на першы погляд жахлівай,
непераможнай сілы, якая бязлітасна маніпулюе надвор'ем над галовамі людзей, як ёй заўгодна.
Як адносна невялікі штат ЗША, Тэнесі займае плошчу 109 151 км², што ў больш чым 87 разоў менш за агульную плошчу ЗША. Яго
даўжыня складае прыкладна 400 міль, а шырыня — усяго 100 міль.
Аднак ён мяжуе з васьмю суседнімі краінамі.
Калі б яны пайшлі прыкладам свайго адважнага суседа, ужо была б створана забароненая зона для палётаў хімтрэйлаў,
якая пакрывала б значную тэрыторыю ў 1,2 мільёна км².
І менавіта гэты працэс федэральнай ініцыятывы ўжо ідзе ў Злучаных Штатах:
Мінесота, Пенсільванія і іншыя штаты ЗША ўжо ўвялі заканадаўства, падобнае да таго, што дзейнічае ў
Тэнесі, для барацьбы з наднацыянальнай геаінжынерыяй.
Ужо на пачатку 2023 года Міністэрства аховы навакольнага асяроддзя Мексікі ў кансультацыі з Нацыянальным
саветам па навуцы і тэхналогіях краіны абвясціла пра забарону на выкід у атмасферу хімічных аэрозольных часціц.
пасля таго, як амерыканская стартапавая кампанія пад назвай «Make Sunsets» пачала свае эксперыменты па
маніпуляванні надвор'ем без усялякага дазволу, г.зн. незаконна, на мексіканскім паўвостраве Баха-Каліфорнія.
Цяпер у Мексіцы афіцыйна забаронены як буйныя, так і дзейныя праекты па стварэнні сонечнай цені.
Мэта новай палітыкі — «абараняць супольнасці і навакольнае асяроддзе».
Таксічныя наначасцінкі ў аэразолях, такія як сера і аксід алюмінію, цяпер павінны заставацца ў Злучаных
Штатах, дзе іх звычайна давялося б належным чынам і, адпаведна, дорага ўтылізаваць вытворчай прамысловасцю.
Хіба гэта не сведчанне шырокамаштабнага экалагічнага злачынства міжнародных памераў, якое пад прыкрыццём «абароны
клімату» насамрэч маніпулюе кліматам і незаконна пазбаўляецца ад тон таксічных прамысловых адходаў?
І ці не стала б гэтае цікавае развіццё падзей сапраўды гарачай тэмай для еўрапейскай палітыкі і асноўных СМІ таксама?
Такім чынам, у той час як тэмы «хімследаў» і «геаінжынерыі» ўжо некаторы час публічна абмяркоўваюцца ў амерыканскай
паўшар'і і з імі ўжо змагаюцца на ўзроўні заканадаўства, у Еўропе, асабліва ў Германіі, сітуацыя зусім іншая.
Тут прымусова фінансаваныя асноўныя СМІ, відавочна, прызвычаіліся аднесці непажаданую інфармацыю і тэмы ў сферу
тэарэтыкаў змовы, каб прадухіліць публічную дыскусію і абгрунтаваную крытыку пэўных мер.
У выпадку з хімітрайламі і геаінжынерыяй гэта адбываецца амаль як мантра.
Пасля выдатнага прарыву Тэнесі, t-online напісаў наступнае:
"Яшчэ адзін прыклад таго, што магчыма ў ЗША:"
Штат Тэнесі хоча забараніць хімітрасы.
«Гэта, безумоўна, будзе поспехам, таму што іх не існуе», — сцвярджае аўтар t-online Сімонэ Рафаэль.
Нават пасля ліўных дажджоў 16 красавіка 2024 года ў пустынным эміраце Аб'яднаных Арабскіх Эміратаў мясцовыя
асноўныя СМІ адмаўляліся ад любой сувязі з выйшаўшай з-пад кантролю маніпуляцыяй надвор'ем.
і гэта нягледзячы на тое, што такія практыкі спачатку адкрыта прызнавалі самі саудаўцы і эміраты.
Тым часам, падобна, дзяржаўная цэнзура над прэсай таксама была паспешліва ўведзена ў Дубаі, эканамічнай і
турыстычнай сталіцы, якая моцна пацярпела ад моцных дажджоў.
бо Нацыянальны цэнтр метэаралогіі раптам адмаўляўся ад любой сувязі, якую ён раней адкрыта
прызнаў перад амерыканскай медыякампаніяй Bloomberg.
Адпаведна, 14 і 15 красавіка самалёты былі задзейнічаны ў сямі інтэрвалах для апрацоўкі хмар над пустыняй серабрыстым ёдыдам.
У выніку гэтага падыходу 16 красавіка ў Дубаі прайшлі самыя моцныя дажджы з пачатку
вядзення метэаралагічных назіранняў 75 гадоў таму:
З ападкамі каля 150 літраў на квадратны метр за 24 гадзіны выпала больш, чым звычайна бывае за ўвесь год.
Шматлікія вуліцы і метрапалітен сталіцы былі затопленыя, а аэрапорт таксама быў затоплены з-за незвычайна моцных дажджоў.
Таксама ў суседнім Амане адбыліся маштабныя паводкі, у выніку якіх загінулі людзі, у тым ліку шмат дзяцей.
Клімат у Дубаі ў цэлым вельмі надзейны і вельмі сухі; гэта таксама пацвярджаецца данымі надвор'я за перыяд з 1991
па 2020 год, з сярэднягадавой колькасцю ападкаў 79,2 мм (г.зн. крыху менш за 80 літраў на квадратны метр).
Дык ці варта «дапамагчы» Дубаю, спрагнутаму мегаполісу з імкліва растучым попытам на пітную і прамысловую ваду, з
дапамогай мэтанакіраванай геаінжынерыі, хоць, здаецца, тыя, хто рэалізуе праект, трохі памыліліся ў разліках?
Дбайнае расследаванне гэтых анамалій было б насамрэч задачай адказнай палітыкі і сапраўднага журналізму,
якія амаль немагчыма знайсці ў так званых якасных СМІ.
Замест гэтага «правершчыкі фактаў», такія як Вульф Рохведэр з Tagesschau.de, сцвярджаюць, што чалавечае маніпуляванне надвор'ем,
напрыклад, «засеўка хмар», не адыграла ніякай ролі ў Дубаі.
Гэта чуткі і тыповая канспіралагічная ідэалогія.
Гэта ставіць пытанне: ці журналісты, такія як Рохведэр, загадзя старанна праверылі і даследавалі свае
сцвярджэнні, ці яны проста публікуюць сцвярджэнні, якім не хапае ніякай абгрунтаванасці, як ім было загадана.
Гэта было б наўмысным увядзеннем грамадскасці ў зман і, такім чынам, злачынствам.
Нарэшце, давайце яшчэ раз вернемся да цяперашняй мадэлі, Тэнесі.
Пасля паспяховага прыняцця новага закона неабходна ўвесці эфектыўнае крымінальнае
пераследаванне, якое спецыяльна карае за парушэнні.
Гэта адначасова і выклік, і магчымасць, бо гэта можа прывесці і да стварэння цалкам новых працоўных месцаў!
Пад пільным асвятленнем незалежных СМІ ўсё больш і больш штатаў пойдуць прыкладам Тэнесі і такім чынам
дасягнуць усебаковай забароны на наднацыянальную геаінжынерыю.
Нарэшце, таксама павінна адбыцца глабальная прававая ацэнка гэтага міжнароднага экалагічнага злачынства, уключаючы кампенсацыю
вінаватымі шкоды, нанесенай пацярпелым краінам і людзям.