ایالت تنسی در آمریکا قانونی جدید را تصویب کرده است که فعالیت‌های ژنی‌انجینیرینگ و کیم‌تریل را در این ایالت ممنوع می‌کند.
در ۱۸ مارس ۲۰۲۴، سنا با ۲۵ رأی موافق در برابر ۶ رأی مخالف به نفع لایحه شماره ۲۶۹۱ سنا (SB 2691) رأی داد،
لایحه‌ای که همچنین در ۱ آوریل ۲۰۲۴ توسط کنگره با ۷۰ رأی موافق در برابر ۲۲ رأی مخالف تصویب شد.
این قانون محدودکننده که تخلفات را با جریمه‌ای معادل ۱۰٬۰۰۰ دلار آمریکا در روز مجازات
می‌کند، بنابراین از اول ژوئیه ۲۰۲۴ به اجرا درمی‌آید.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ ممنوعیت قانونی ژئومهندسی در تنسی یک گام نخست مهم و شجاعانه است که ثابت
می‌کند «کم‌تریل‌ها» صرفاً یک نظریه توطئه نیستند.
به هر حال، اگر نیازی به اقدام نبود، نیازی به قوانین محدودکننده هم نبود.
علاوه بر این، مثال تنسی نشان می‌دهد که واقعاً می‌توان علیه نیرویی ظاهراً غول‌آسا و شکست‌ناپذیر که بی‌رحمانه هر طور که
بخواهد آب‌وهوا را بالای سر مردم دست‌کاری می‌کند، اقدام کرد.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ به‌عنوان یکی از ایالت‌های نسبتاً کوچک ایالات متحده، تنسی مساحتی معادل ۱۰۹٬۱۵۱ کیلومتر مربع را در بر
می‌گیرد که بیش از ۸۷ برابر کوچک‌تر از کل مساحت ایالات متحده است. طول آن تقریباً ۴۰۰ مایل و عرض آن تنها ۱۰۰ مایل است.
با این حال، با هشت کشور همسایه هم‌مرز است.
اگر آنها از سرمشق همسایه کوچک و شجاع خود پیروی کنند، منطقه پروازی ممنوعه برای پروازهای شیمی‌تریل که مساحتی قابل توجه به وسعت ۱.۲
میلیون کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد، هم‌اکنون محقق شده خواهد بود.
و دقیقاً همین روند ابتکار فدرال است که هم‌اکنون در ایالات متحده در جریان است:
مینه‌سوتا، پنسیلوانیا و سایر ایالت‌های آمریکا پیش از این قوانینی مشابه قانون تنسی را برای
مقابله با مهندسی جوی فراسرزمینی معرفی کرده‌اند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ اوایل سال ۲۰۲۳، وزارت محیط زیست مکزیک، با مشورت شورای ملی علم و فناوری این کشور،
ممنوعیت انتشار ذرات آئروسل شیمیایی در جو را اعلام کرد.
پس از آنکه یک شرکت نوپا (استارت‌آپ) آمریکایی به نام «میک سانستس» آزمایش‌های دستکاری آب‌وهوایی خود را بدون هیچ‌گونه مجوزی، یعنی
به طور غیرقانونی، در شبه‌جزیره مکزیکی باخا کالیفرنیا آغاز کرد.
هم پروژه‌های سایه‌بان خورشیدی در مقیاس بزرگ و هم پروژه‌های در حال توسعه اکنون رسماً در مکزیک ممنوع شده‌اند.
هدف سیاست جدید «حفاظت از جوامع و محیط زیست» است.
نانوذرات سمی در آئروسل‌ها، مانند گوگرد و اکسید آلومینیوم، اکنون باید در ایالات متحده باقی بمانند، جایی که معمولاً باید به‌طور
مناسب و در نتیجه با هزینه‌ای بالا توسط صنعت تولیدی دفع شوند.
آیا این مدرکی نیست بر یک جنایت زیست‌محیطی گسترده در ابعاد بین‌المللی که به نام «حفاظت از اقلیم»، در واقع اقلیم را دستکاری
کرده و به‌طور غیرقانونی تن‌ها زباله صنعتی سمی را دفع می‌کند؟
و آیا این تحول جالب در واقع موضوع داغ سیاست اروپا و رسانه‌های جریان اصلی هم نخواهد بود؟
بنابراین در حالی که موضوعات «کم‌تریل‌ها» و «ژئومهندسی» مدتی است در نیم‌کرهٔ آمریکا به‌طور عمومی مطرح و از طریق قانون با
آن‌ها مقابله می‌شود، در اروپا، به‌ویژه در آلمان، چنین نیست.
در اینجا رسانه‌های جریان اصلی که بودجهٔ اجباری دارند، آشکارا عادت کرده‌اند اطلاعات و موضوعات نامطلوب را به قلمرو
نظریه‌پردازان توطئه حواله کنند تا از گفتمان عمومی و انتقادات موجه از برخی اقدامات جلوگیری کنند.
در مورد چم‌تریل‌ها و ژئومهندسی، این اتفاق تقریباً مثل یک ورد تکرار می‌شود.
پس از پیشرفت چشمگیر تنسی، تی-آنلاین نوشت:
"یک نمونه جدید از آنچه در ایالات متحده آمریکا ممکن است:
ایالت تنسی می‌خواهد «کمتریل‌ها» را ممنوع کند.
«این قطعاً موفق خواهد بود، چون آن‌ها وجود ندارند»، سیمون رافائل، نویسنده t-online، ادعا می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ حتی پس از بارش‌های سیل‌آسای ۱۶ آوریل ۲۰۲۴ در ایالت صحرایی امارات متحده عربی، رسانه‌های جریان اصلی محلی
هرگونه ارتباطی با دستکاری آب‌وهوای خارج از کنترل را انکار کردند.
و این در حالی است که چنین رویه‌هایی در ابتدا به‌طور علنی توسط خود سعودی‌ها و اماراتی‌ها پذیرفته شده بود.
در همین حال، به نظر می‌رسد که سانسور مطبوعات دولتی به سرعت در دبی، کلان‌شهر اقتصادی و گردشگری که به
شدت از بارندگی‌های شدید آسیب دیده است، اعمال شده است.
زیرا مرکز ملی هواشناسی ناگهان هرگونه ارتباطی را که پیش از این علناً به شرکت رسانه‌ای
آمریکایی بلومبرگ اعتراف کرده بود، انکار کرد.
بنابراین، در ۱۴ و ۱۵ آوریل، هواپیماها در هفت نوبت برای تیمار ابرهای بالای بیابان با یدید نقره اعزام شدند.
در نتیجه این رویکرد، در ۱۶ آوریل دبی سنگین‌ترین بارش از زمان آغاز ثبت‌های هواشناسی ۷۵ سال پیش را تجربه کرد:
با حدود ۱۵۰ لیتر باران در هر متر مربع، در ۲۴ ساعت بارش بیشتری نسبت به کل سال داشت.
خیابان‌های متعددی و شبکه متروی این کلان‌شهر زیر آب رفتند و فرودگاه نیز به دلیل بارش غیرمعمولاً شدید باران غرق شد.
در عمان همسایه نیز سیلاب‌های گسترده‌ای رخ داد که به مرگ و میون، از جمله بسیاری از کودکان، انجامید.
اقلیم دبی به طور کلی بسیار قابل اعتماد و بسیار خشک است؛ این موضوع با داده‌های هواشناسی برای دورهٔ ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ نیز
تأیید می‌شود که میانگین سالانهٔ بارندگی آن ۷۹.۲ میلی‌متر (یعنی کمی کمتر از ۸۰ لیتر در هر متر مربع) است.
پس در مورد دبی، یک کلان‌شهر تشنه با میلیون‌ها ساکن و تقاضای روزافزون برای آب آشامیدنی و صنعتی، آیا باید از ژئومهندسی
هدفمند برای «کمک» استفاده کرد – حتی اگر به نظر برسد کسانی که این پروژه را اجرا می‌کنند تا حدی اشتباه محاسبه کرده‌اند؟
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ بررسی دقیق این ناهنجاری‌ها در واقع وظیفه سیاست مسئولانه و روزنامه‌نگاری اصیل است، که در
رسانه‌های به‌اصطلاح باکیفیت تقریباً یافتن آن غیرممکن است.
در عوض، «راست‌آزمایان» مانند ولف رووهودر از Tagesschau.de ادعا می‌کنند که دستکاری انسانی
آب‌وهوا مانند «کشت ابر» در دبی نقشی نداشته است.
این‌ها شایعات و ایدئولوژی توطئه‌آمیز معمول هستند.
این سؤال مطرح می‌شود که آیا روزنامه‌نگارانی مانند رووهودر پیش از این اظهارات خود را به‌طور کامل بررسی و تحقیق کرده‌اند یا صرفاً
طبق دستور ادعاهایی را منتشر می‌کنند که هیچ اعتبار و صحتی ندارند.
این امر فریب عمدی مردم محسوب می‌شود و بنابراین یک جرم کیفری است.
سرانجام، بیایید بار دیگر به مدل فعلی، تنسی، بازگردیم.
پس از تصویب موفقیت‌آمیز قانون جدید، اکنون لازم است تعقیب کیفری مؤثری اجرا شود که به‌طور ویژه متخلفان را مجازات کند.
این هم یک چالش است و هم یک فرصت – به هر حال، می‌تواند به ایجاد مشاغل کاملاً جدیدی نیز منجر شود!
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ با همراهی گزارش‌های هوشیارانه رسانه‌های مستقل، ایالت‌های بیشتری از الگوی تنسی پیروی خواهند کرد و بدین ترتیب
به ممنوعیت جامع مهندسی ژئوژنتیکی فراسرزمینی دست خواهند یافت.
در نهایت، باید یک بازبینی حقوقی جهانی در مورد این جنایت بین‌المللی زیست‌محیطی صورت گیرد که شامل پرداخت
غرامت توسط عاملان آن به کشورهای آسیب‌دیده و مردم باشد.