2023 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Շվեյցարիայի խորհրդարանը ընդունեց «Նորացված փոփոխությունների հրաման՝ վերականգնվող էներգիաներից
էլեկտրաէներգիայի անվտանգ մատակարարման ապահովման համար»՝ իբր ձմռան ամիսներին էլեկտրաէներգիայի
մատակարարման անվտանգությունը ամրապնդելու նպատակով։
Այս օրենքը կոչվում է «Mantelerlass» կամ կարճ՝ «Էլեկտրաէներգիայի մասին օրենք»։
Սա պետք է հարթի ճանապարհը երկրում արևային, քամու և հիդրոէլեկտրակայաններից
էլեկտրաէներգիայի ավելի մեծ արտադրության համար։
Նոր օրենքի համաձայն՝ Շվեյցարիայի Դաշնային խորհուրդը կկարողանա որոշել, թե երբ, որտեղ և քանի հաստատություններ
կարող են կառուցվել վերականգնվող էներգիա արտադրելու համար։
Տարբեր կազմակերպություններ, ինչպիսիք են «Բնության և լանդշաֆտի դաշինք Շվեյցարիա»-ն, «Ազատ լանդշաֆտ Շվեյցարիա» ասոցիացիան և
«Ֆրանց Վեբեր» հիմնադրամը (FFW), նախաձեռնել են հանրաքվե նոր դաշնային օրենքի դեմ և 2024 թվականի
հունվարին ներկայացրել են 63 184 ստորագրություն։
Վեճերի առիթ դարձած առաջարկը, հետևաբար, կդրվի քվեարկության Շվեյցարիայի ընտրողների առջև 2024 թվականի հունիսի 9-ին։
Աջակիցների առաջ քաշած հիմնական փաստարկը այն է, որ Շվեյցարիայում մոտեցող էլեկտրաէներգիայի պակասը կանխելու
համար անհրաժեշտ է նոր Էլեկտրաէներգիայի մասին օրենքը։
«Aufrecht Schweiz» ասոցիացիան սա անվանում է կեղծված էներգետիկ ճգնաժամ։
«Aufrecht Schweiz»-ը քաղաքացիների շարժում է, որը անկախ թեկնածուների միջոցով ցանկանում
է մասնակցել Շվեյցարիայի քաղաքականությանը։
2022 թվականի աշնանը հրապարակված «Շվեյցարիայում էլեկտրաէներգիայի պակաս՞ Ոչ մի կերպ!» վերնագրով մամուլի
հաղորդագրությունում էլեկտրակայանից թոշակի անցած համակարգչային գիտնականն ու թոշակի անցած էլեկտրատեխնիկը գրել են հետևյալը:
«Լոբբիի առաջ մղած վախի ռազմավարությունը հետապնդելով՝ Էներգետիկայի Դաշնային գրասենյակը անմիջական օգուտ է ստանում գազի և նավթի
ընկերություններից, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի առևտրականներից։»
(…) Երբ կառավարությունը կոչ է անում մեզ խնայել էլեկտրաէներգիան, դա ոչ մի կերպ չի նշանակում, որ այն մեզ մոտ քիչ է, այլ այն
պատճառով, որ էլեկտրաէներգիայի առևտրում մենք չափազանց էժան ենք։
Յուրաքանչյուր կիլովատ, որը մենք խնայում ենք, օգուտ է բերում էներգետիկ ընկերություններին, քանի որ նրանք կարող են Շվեյցարիայում
խնայված էլեկտրաէներգիան արտերկրում վաճառել շատ ավելի բարձր գնով։
Հաղորդագրությունում Արգաուի էլեկտրաէներգիայի մատակարարների ասոցիացիան (VAS) ընդգծել է, որ ընդհանուր հրամանը կպահանջի ամբողջ
երկրի էլեկտրաէներգետիկ ենթակառուցվածքի լիակատար վերակառուցում։
Մինչ օրս էլեկտրաէներգիան վերջնական սպառողներին մատակարարվել է հիմնականում կենտրոնացված, մեծածավալ էլեկտրակայանների
տրամաբանականորեն ապացուցված սկզբունքի հիման վրա։
Այնուամենայնիվ, բաշխման ենթակառուցվածքը պետք է կարգավորվի դեցենտրալացված ձևով, որը պետք է լինի համապարփակ, սխալներից զերծ և
թույլ տա յուրաքանչյուրին հաղորդակցվել ցանկացած այլ անձի հետ։
VAS-ի համաձայն՝ որակավորված կանխատեսումները գնահատում են, որ միայն Շվեյցարիայում ցանցերի անհրաժեշտ փոխարկումն
ու ընդլայնումը կարժենա մոտ 100 միլիարդ շվեյցարական ֆրանկ։
Այս հավելյալ ծառայության համար ստիպված են վճարել հիմնականում ոչ արտոնյալ սպառողներն ու այն
վարձակալները, որոնք չունեն ինքնուրույն մատակարարվելու միջոցներ։
Ինչպես հաճախ լինում է նոր օրենքների դեպքում, ամեն ինչ կայանում է նրանում, որ շահույթն ու սուբսիդիաները
մասնավորեցվում են մի քանիսի համար, իսկ ծախսերն ու ռիսկերը բաժանվում են մնացած հանրության միջև։
– Արգաուի էլեկտրաէներգիայի մատակարարների ասոցիացիայի համաձայն։
Տարբեր NO կոմիտեներ նույնպես քննադատել են նոր Էլեկտրաէներգիայի մասին օրենքը, մասնավորապես այն պատճառով, որ այն կասկածի տակ է
դնում բնության և լանդշաֆտի պահպանության հիմնարար սկզբունքները, որոնք տասնամյակներ շարունակ Շվեյցարիայի
ընտրողների կողմից ամրագրվել են Դաշնային Սահմանադրությունում։
Օրինակ՝ անտառները այժմ կարող են մաքրվել քամու տուրբինների կառուցման համար, և մեծ քամու ու արևային պարկեր
կարող են կառուցվել պաշտպանվող բնապատկերներում՝ նույնիսկ եթե դա ոչնչացնի արժեքավոր բիոտոպներ։
Շվեյցարիայի Ալպերում մեծ արևային պարկերի կառուցման ճանապարհին ոչինչ չի կանգնի։
Շատ լեռնային արոտավայրեր կարելի է ծածկել պողպատե կառուցվածքներով և արևային պանելներով։
Էլիաս Ֆոգտը, «Freie Landschaft Schweiz» (Ազատ լանդշաֆտ Շվեյցարիա) ասոցիացիայի նախագահը, անկախ հեռուստաալիք
HOCH2.TV-ի հետ հարցազրույցում բացատրում է, թե ինչ է ենթադրում այս օրենքը և ինչու է խորհուրդ տալիս մերժել այն։
Քաղաքական թոք-շոուի վերնագիրը՝ «Մորթի մասին հրամանը բնության սուբսիդավորված ոչնչացումն է»։
Հարցազրույցում Վոգտը, ի թիվս այլոց, անդրադառնում է նոր Էլեկտրաէներգիայի մասին
օրենքի հետ կապված հետևյալ քննադատական կետերին:
- Դեմոկրատական մասնակցությունն ու առարկության իրավունքն վտանգված են
- Էլեկտրաէներգիայի արտադրությունը գերակշռում է բնության պահպանմանը նոր Էլեկտրաէներգիայի օրենքում
- «Օրենքով» բնական վնասը հնարավոր է
- Ալպերի դեֆորմացումը. էլեկտրաէներգիայի արտադրությունը գերակշռում է զբոսաշրջության նկատմամբ
Ելիաս Ֆոգտը հղում է անում իրավաբանական փորձագետ պրոֆ. դոկտ. Ալեն Գրիֆելի քննադատությանը, ըստ որի վիճահարույց ընդհանուր
հրամանը խախտում է Շվեյցարիայի Դաշնային Սահմանադրությունը։
Էներգիայի արտադրությունը պետք է լինի բավարար, ապահով, տնտեսապես արդյունավետ և շրջակա միջավայրի համար անվտանգ, օրինակ։
Այնուամենայնիվ, շրջակա միջավայրի համատեղելիության և էլեկտրաէներգիայի մատակարարման
անվտանգության չափանիշները պետք է հավասարապես դիտարկվեն։
Նոր Էլեկտրաէներգիայի մասին օրենքի ընդունումից հետո այսպես այլևս չի լինի։
Պարզ է, որ զգալի ճնշման տակ Շվեյցարիայի խորհրդարանը ընդունեց սահմանադրությանը հակասող և
ժողովրդավարական իրավունքները սահմանափակող օրենք։
Ձմռանը ենթադրյալ էլեկտրաէներգիայի պակասի վախերը ստիպում են խորհրդարանին շտապ գործել։
Հարգելի Շվեյցարիայի ընտրողներ: Դուք նույնպես ցանկանու՞մ եք կանխել հիմնական ժողովրդավարական իրավունքների
վերացումը և Շվեյցարիայի բնապատկերը խեղաթյուրելը՝ վերականգնվող էներգիաների խթանման պատրվակով:
Հետո՝ հունիսի 9-ին, քվեարկեք «Mantelerlass»-ի դեմ՝ ընտրատուփում «ՈՉ» նշելով։
Դիտեք կեսժամյա հարցազրույցը դոկտոր Ֆիլիպ Գութի և «Freie Landschaft Schweiz» («Ազատ լանդշաֆտ Շվեյցարիա») ասոցիացիայի նախագահ Էլիաս
Վոգթի հետ՝ անկախ հեռուստաալիք HOCH2.TV-ի քաղաքական թոք-շոուում։
Հարցազրույց
Հարգելի դիտողներ, ջերմորեն ողջունում եմ ձեզ HOCH2.TV-ի քաղաքական թոք-շոուում։
Դուք գիտեք դա, դուք ճանաչում եք դա՝ այս ծրագիրը միշտ ուղիղ է, միշտ անկեղծ, միշտ նվիրված ճշմարտությանը, և միշտ
հյուրընկալում է հետաքրքիր հյուրերի, որոնք ունեն ասելու բան։
Այսօր ես ողջունում եմ Էլիաս Ֆոգթին, «Freie Landschaft Schweiz» («Ազատ լանդշաֆտ Շվեյցարիա») ասոցիացիայի նախագահին, ով, եթե կարելի
է այդպես ասել, Շվեյցարիայում նոր քաղաքական դեմք է, արդեն փոփոխություն է բերել և անշուշտ
ցանկանում է բերել ավելի մեծ փոփոխություններ։
Շատ լավ է, որ դուք ծրագրում եք։
Շատ շնորհակալ եմ, պարոն Գութ, հրավերի համար։
Ես նույնպես ուրախ եմ այստեղ լինելու համար։
Դուք վերջերս հաջողությամբ կազմակերպեցիք հանրաքվե այլ կազմակերպությունների հետ միասին։
Այսպիսով, Գերմանիայում և Ավստրիայում դիտողների համար՝ Շվեյցարիայում հնարավոր է վիճարկել խորհրդարանի
ընդունած օրենքները և դրանց վերաբերյալ պահանջել հանրաքվե։
Նրանք հաջողության են հասել; դրա համար պահանջվում է առնվազն 50 000 ստորագրություն։
Այն վերաբերում է այնպես կոչված ընդհանուր կարգադրությանը, որի նպատակն է խթանել վերականգնվող էներգիայի աղբյուրները։
Մինչ մենք քննադատում ենք այս վարժությունը, կարող եք մեզ ասել, թե իրականում ինչ նպատակ է հետապնդում այս օրենքը։
Ի՞նչ է իրականում այսպես կոչված ընդհանուր հրամանը։
. «Ընդհանուր հրամանը» մի ընդհանուր փաթեթով տարբեր օրենքների վերանայումն է, կարելի է
ասել, այդ պատճառով էլ կիրառվում է այդ տերմինը։
Մի կողմից՝ Էներգետիկայի մասին օրենքը պետք է վերանայվի, մյուս կողմից՝ Էլեկտրաէներգիայի մատակարարման մասին
օրենքը, երրորդ՝ Տարածքային պլանավորման մասին օրենքը, և այս երեք օրենքների համապարփակ վերանայում։
Գլխավոր նպատակը իրականում Շվեյցարիայում քամու և արևային էներգիայի զանգվածային ընդլայնումն է։
Բայց նաև կառուցվել են 16 մեծ հիդրոէլեկտրակայաններ։
Այս համապարփակ փաթեթում կարգավորվում են վերականգնվող էներգիայի և դրա ընդլայնման հետ կապված բոլոր ասպեկտները։
Սա է այն, ինչ կանգնած է «մանտելի հրաման» տերմինի ետևում։
Այսպիսով, այս շապիկը իրականում մի տեսակ գերօրենք է, որը պարունակում է տարբեր իրավական փոփոխություններ, ճիշտ չէ՞?
Հենց այդպես։ Եվ այն նաև պարունակում է բազմաթիվ չլուծված խնդիրներ։
Սա նշանակում է, որ Դաշնային խորհուրդը, որը մեր կառավարությունն է, կարող է ապա կարգադրության
մակարդակում կարգավորել անհատական մանրամասները։
Կան բազմաթիվ մանրամասներ, որտեղ ամեն ինչ իսկապես գործի է անցնում։
Ֆեդերալ խորհուրդը, օրինակ, կարող է կրճատել թույլատրման ընթացակարգերը։
Եվ քանի որ Շվեյցարիան նույնպես կիրառում է համայնքային ինքնավարության սկզբունքը, ինչը նշանակում է, որ Շվեյցարիայի
բնակչությունը կարող է ուղղակիորեն որոշումներ կայացնել իրենց տեղանքի և համայնքի տարածական պլանավորման վերաբերյալ։
Եթե Դաշնային խորհուրդը սա կրճատի, ապա կարող է պարզապես հայտարարել, որ այս համայնքները այլևս ձայն չունեն, և այդպիսով նաև վերացնել
ուղղակի ժողովրդավարությունն ու հանրաքվեները համայնքներում։
Այո, մենք հետո կվերադառնանք քննադատության կետերին։
Միգուցե նախ մի փոքր բումի կազմավորման մասին։
Այս համատեքստում իմ հետագա հարցը։
Դուք ինքնուրույն չեք նախաձեռնել հանրաքվեն։
Ով ևս էր գործընկեր?
Որոնք են այս ամենի ետևում կանգնած կազմակերպությունները?
Այսպիսով, առաջին հերթին, ռեֆերենդումը նախաձեռնել է մասնավոր անձ։
Պիեռ-Ալեն Բրուշե, նախկին ֆինանսական փորձագետ և դաշնային աշխատակից, որը այժմ թոշակի է անցել,
հետաքրքրվեց, թե ինչ է պարունակում այս ընդհանուր հրամանը։
Նա տեսավ, որ այս օրենքը թույլ կտա Ալպերում կառուցել հսկայական արևային պարկեր։
Եվ ապա անցյալ տարվա հոկտեմբերի 10-ին նա հայտնվեց լրատվամիջոցների առջև և ասաց. «Ես այս հարցի շուրջ հանրաքվե եմ հայտարարում»:
Եվ մի քանի օր անց հայտնի «Ֆոնդացիոն Ֆրանց Վեբեր»-ը նույնպես հայտնվեց լրատվամիջոցներում և հայտարարեց, որ
մենք նույնպես անցկացնում ենք հանրաքվե; մենք, կարելի է ասել, աջակցում ենք հակաառաջարկներին։
Եվ հետո դա տեղի ունեցավ համեմատաբար արագ։
Այնուհետև մենք՝ Freie Landschaft Schweiz-ում, նույնպես ցանկացանք ներգրավվել դրա դեմ արշավին,
ու, կարելի է ասել, միավորվեցինք պարոն Բրուշեի հետ։
Մենք նույնպես խրախուսել ենք մեր անդամ կազմակերպություններին հավաքել ստորագրություններ։
Վերջում՝ Սուրբ Ծննդյան և Նոր տարվա ընթացքում, փոքր և մեծ շրջակա միջավայրի և առողջության պաշտպանությամբ զբաղվող
բազմաթիվ կազմակերպություններից հավաքվել է 63 000 ստորագրություն։
. Հիմա, գուցե, մի խոսք ձեր կազմակերպության՝ «Freie Landschaft Schweiz» (Ազատ լանդշաֆտ Շվեյցարիա) մասին։
Դա ճիշտ ինչ է? Ձեր նպատակները որոնք են?
«Freie Landschaft Schweiz» (Ազատ լանդշաֆտ Շվեյցարիա) իրականում Շվեյցարիայում քամու
էներգիայի քննադատների հովանավոր կազմակերպությունն է։
Մենք ունենք մոտավորապես 50 անդամակցող ակումբներ և ութ կանտոնային բաժիններ։
Սա կարող է լինել Թուրգաուում, կարող է լինել Վոդում, այլ խոսքով՝ Շվեյցարիայի ցանկացած վայրում։
Եվ բոլորը նվիրված են Շվեյցարիայում քամու տուրբինների առնչությամբ բնության պահպանության ապահովմանը։
Բայց ուղղակի ժողովրդավարությունը, ինչպես ավելի վաղ բացատրեցի, նույնպես Մանտելի հրամանի հիմնական ուշադրության
կենտրոնն է, և հենց դրա համար մենք վճռականորեն նվիրված ենք բնության պահպանությանը և ուղղակի ժողովրդավարությանը։
Այո, եկեք փորձենք մի փոքր վերլուծել այս խնդիրը և համակարգված մոտեցում ցուցաբերել։
Այս ընդհանուր հրամանագրում, այս գերօրենքում, այս ընդգրկուն օրենքում մի կետն այն է, որ այն սահմանում է
վերականգնվող էներգիայի ընդլայնման կոնկրետ նպատակներ։
Այսինքն՝ քաղաքական գործիչները ասում են, որ արևային էներգիայի կամ քամու էներգիայի բաժինը պետք
է լինի այս կամ այն չափով մինչև որոշակի ժամկետ։
Ինչպե՞ս եք գնահատում այս քաղաքական նպատակները։ Դրանք իրատեսակա՞ն են։
Արդյո՞ք քաղաքական գործիչների համար ընդհանրապես իմաստ ունի նման կարգավորումներ ընդունելը։ Ի՞նչ կարծիք ունեք այս մասին։
Այսպիսով, Մանտելեռլասի հրամանը շատ անորոշ ձևակերպումներով ասում է, որ մենք պետք է մինչև 2050 թվականը տարվա ընթացքում արևային և քամու
էներգիայից արտադրենք հավելյալ 45 տերավատ-ժամ էլեկտրաէներգիա։
Շվեյցարիան ներկայումս սպառում է մոտ 60 տերավատ-ժամ։
Այսինքն՝ դա կառուցելու համար անհրաժեշտ է հսկայական քանակ։
Եվ ինչպես ավելի վաղ ասացի, դեռ պարզ չէ, թե որ տեխնոլոգիան որքան էլեկտրաէներգիա կարտադրի։
Սա նշանակում է, որ Ֆեդերալ խորհուրդը այժմ կարող է ասել, որ մեզ անհրաժեշտ է այսքան արևային պանելներ և այսքան քամու տուրբիններ։
Անձամբ ես կասկածում եմ, որ ամեն ինչ ի վերջո նրա ցանկությանն է վերաբերում՝ տեղադրել մոտ 1 500 քամու տուրբիններ
և մի քանի հարյուր քառակուսի կիլոմետր արևային պանելներ։
Որտեղ դրանք տեղակայվելու են՝ տանիքների վրա՞, թե՞ բաց գյուղական շրջաններում, իրականում
կախված է Դաշնային խորհրդից. դա դեռևս բաց է։
Եվ սա սպառնում է Շվեյցարիայում, որը արդեն խիտ բնակեցված է, առաջացնել զանգվածային շրջակա միջավայրի վնաս։
Եվ դա օրվա ընթացքում արտադրվող հսկայական քանակությամբ էլեկտրաէներգիա է, որը քամոտ եղանակին արտադրվում է անկանոն կերպով։
Եվ ամբողջ համակարգը՝ այս գերօրենքը, մանրամասները կարգավորում է չափազանց քիչ։
Եվ հենց դրա համար նպատակներ դրելը լավ է. մենք ուզում ենք արտադրել հավելյալ 45 տերավատ-ժամ։
Բայց արդյոք դա իրատեսական է, միայն աստվածներն են գիտեն; ոչ ոք այլ չի գիտի։
Եվ հենց դրա համար մենք նույնպես քննադատում ենք օրենքը։
. Մեկ այլ կետ՝ մենք դեռևս ուսումնասիրում ենք ներգրավված տարբեր ոլորտների շրջանակը, և դրանցից մեկը սուբսիդիաներն են։
Նորոգելի էներգիաները պետք է ուժգին խթանվեն։
Դա ինչպիսի՞ տեսք ունի։
Մենք արդեն 2017 թվականին ընդունել ենք նոր էներգետիկ օրենք։
Սա այժմ, կարելի է ասել, երկրորդ փուլն է՝ այս ընդհանուր հրամանը։
Եվ այդ ժամանակ ասվում էր, որ 2022 թվականից սկսած այլևս սուբսիդիաներ չեն տրվի արևային և քամու էլեկտրակայաններին։
Եվ դա այժմ կոտրվում է։
Երկրորդը՝ այս գերփաթեթը, այս ընդհանուր հրամանը, Ֆեդերալ խորհրդին ազատ ձեռք է տալիս։
Նա կարող է որոշել, թե որքան սուբսիդիա կստանան արևային պանելները և քամու տուրբինները։
Նույնիսկ այնտեղ մենք չգիտենք, թե քանի սուբսիդիա կլինի։
Բայց կարելի է ենթադրել, որ դա կազմում է ներդրումային ծախսերի ավելի քան 50 տոկոսը։
. Այսպիսով, օրենքը, ըստ երևույթին, նախատեսում է, որ ներդրումային ծախսերի մինչև 60 տոկոսը կարող է սուբսիդավորվել։
Այո, կան երկու մոդելներ։
Կամ ներդրողը ասում է՝ ես ուզում եմ ներդրման 60 տոկոսը կառավարությունից։
Եվ հետո նա դա ստանում է, և նրան դեռ պետք է բանկից կազմակերպի 40 տոկոսը։
Կամ նա ասում է, որ կառավարությունը երաշխիք կտրամադրի յուրաքանչյուր կիլովատ-ժամի համար, որը նա արտադրում է։
Ոչ ոք չի գիտի, թե որքան բարձր է։
Դա, հավանաբար, նույնպես կկազմի 60 տոկոս։
Ինչպես տեսնում եք, սա բնության սուբսիդավորված ոչնչացումն է։
Եվ քանի որ դա տնտեսապես շահավետ չէ՝ հատկապես քամու էլեկտրակայանների դեպքում, քանի որ Շվեյցարիայում
քամու պայմանները շատ թույլ են, այժմ անհրաժեշտ են ահռելի սուբսիդիաներ, որպեսզի դա ընդհանրապես հնարավոր դառնա։
Մեկ խնդիրը, ինչպես դուք կարճ նշեցիք ենթադրույթում, սովորական էներգիան, գոտու էներգիան է, որը իրականում անհրաժեշտ է։
Հիմա տրամաբանական է, որ երբ անձրև է գալիս կամ մութ է, արևային էներգիան չի աշխատում։
Եթե քամի չկա, քամու էներգիան չի աշխատում։
Ինչպե՞ս կարելի է լուծել այս խնդիրը?
Հարգելի, մի՞թե դա նոր խնդիր չէ, եթե չափազանց մեծ ներդրումներ կատարեք նման անվստահելի, փոփոխական էներգիայի արտադրողների մեջ։
Դա հենց այն հիմնական խնդիրն է ընդհանուր հրամանում, որը դեռ չի պարզաբանվել և նոր խնդիրներ է ստեղծում։
Ամբողջ ցանցային պլանավորումը ներառված չէ, պահեստավորումը ներառված չէ։
Սա նշանակում է, որ մեծ քանակությամբ արևային և քամու էներգիա է ավելացվում։
Բայց թե ինչպես դա պետք է պահպանվի, դեռ ոչ ոք չի գուշակում։
Անձամբ ես կարծում եմ, որ տանիքների վրա արևային էներգիան լավ տարբերակ է, քանի որ հնարավոր է
տեղում օգտագործել և պահպանել արևային էներգիան։
Բայց դա Մանտելերլասսում չի կարգավորվում, որ այն պետք է խթանվի, որ դրա վերաբերյալ պետք է հետազոտություններ
անցկացվեն, որ գոյություն ունեն ավելի լավ պահպանման տարբերակներ։
Եվ դա նշանակում է, որ գոյություն ունի ռիսկ՝ մենք կարող ենք գալ նույն ուղղությամբ, ինչ Գերմանիան, որտեղ հսկայական քանակությամբ
քամու էներգիա հանկարծակի հայտնվում է, ապա հանկարծակի անհետանում։
Օրվա ընթացքում՝ կեսօրին, արևային էներգիան շատ է, իսկ գիշերը հանկարծակի ոչինչ չկա։
Եվ ապա հանկարծակի մեծ ցանցային խնդիրներ ունեք։
Եվ դա առաջացնում է ծախսեր և անորոշություն։
Եվ դա այժմ այս ընդհանուր հրամանագրի նկատմամբ հիմնական քննադատության կետն է։
. Մեկ այլ կետ, որը դուք արդեն մի քանի անգամ նշել եք, ժողովրդավարական մասնակցությունն է։
Պարզվում է, որ այս օրենքը նաև սահմանափակում է առարկության հնարավորությունները։
Շվեյցարիան լավ հայտնի է իր ենթակայության սկզբունքով։
Սա նշանակում է, որ որոշումները կայացվում են հնարավորինս ցածր մակարդակում՝ անմիջապես ազդված կողմերի կողմից։
Հիմա այն իրականում կենտրոնացվում է։
Ֆեդերալ խորհուրդը, ֆեդերալ կառավարությունը, այսինքն՝ ազգային կառավարությունը, ավելի շատ իշխանություն է ձեռք բերում։
Ինչպե՞ս է կոնկրետ արտահայտվում քաղաքացիների առարկության, մասնակցության և ժողովրդավարական
համատնորոշման հնարավորությունների այս սահմանափակումը։
Շվեյցարիայում քամու էներգիայի նախագծերի վերաբերյալ կարծիք հայտնելու երկու տարբերակ ունենք։
Մեկը այն է, որ մենք նախագծերի վերաբերյալ քվեարկում ենք։
Այս պահին 26 կանցոններից 24-ում, որտեղ տեղական բնակչությունը քվեարկում է, իրավիճակը հենց այսպիսին է։
Այնուհետև անհատները, մասնավոր քաղաքացիներն ու բնապահպանական կազմակերպությունները կարող են նախագծերին առարկել՝ ներկայացնելով
առարկություններ, նույնիսկ եթե դրանք հաստատված են, որպեսզի բարձրացնեն բնության պահպանության կամ անձնական աղմուկի խնդիրներ։
Եվ հիմա երկու տարբերակներն էլ պետք է զանգվածաբար չեղարկվեն կամ սահմանափակվեն ընդհանուր հրամանով։
Ինչպես արդեն ասել եմ, Մանտելի հրամանը նպատակ ունի թույլ տալ Դաշնային խորհրդին չեղարկել հանրաքվեները։
Մյուս կողմից, Մանտելեռլասի հրամանագիրը նախատեսում է, որ էլեկտրաէներգիայի
արտադրությունը միշտ պետք է գերակայի բոլոր մյուս շահերին։
Սա նշանակում է, որ եթե դուք բողոք ներկայացնեք և ասեք, որ այս քամու կայանը չափազանց շատ մարդկանց համար կստեղծի
չափից ավելի աղմուկի աղտոտվածություն, այն չի թույլատրվի։
Կամ ծառեր են հատվում, ինչը անընդունելի է; դա անհամաչափ է օգուտին։
Այնուհետև դատարանը պետք է դեռևս հաստատի քամու կայանը, քանի որ էլեկտրաէներգիայի
արտադրությունը միշտ գերակշռում է բոլոր մյուս շահերը։
Դուք այլևս հնարավոր է չկարողանաք քվեարկել, սակայն դեռ կարող եք բողոք ներկայացնել, թեև այն անշուշտ մերժվելու է։
Այսպիսով, դա մեր ուղղակի ժողովրդավարության կտրուկ կրճատումն է։
Դա մեզ անմիջապես բերում է հաջորդ կետին։ Հետաքրքրությունների այս հավասարակշռումը նույնպես սահմանադրական հարց է։
Հայտնի փաստաբան, պրոֆեսոր Ալեն Գրիֆելը քննադատել է սա՝ նշելով, որ այս համընդհանուր հրամանը խախտում է Սահմանադրությունը,
խախտում է Շվեյցարիայի Դաշնային Սահմանադրությունը, քանի որ չի կարելի ասել, որ որոշ շահեր հանկարծ գերակշռեն մյուսների նկատմամբ։
Կարո՞ղ եք մանրամասն բացատրել, թե ինչումն է հենց այս պրոֆեսորի քննադատությունը նոր ընդհանուր հրամանագրի նկատմամբ։
Շվեյցարիայում մեր սահմանադրության էներգետիկ քաղաքականության վերաբերյալ հոդվածում կա հինգ սկզբունք։
Չգիտեմ՝ կկարողանամ արդյոք բոլորը թվարկել, բայց անշուշտ էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը կամ
արտադրությունը պետք է լինի բավարար, ապահով, տնտեսապես արդյունավետ և շրջակա միջավայրի համար անվտանգ։
Ես հիմա չեմ կարող հիշել հինգերորդ կետը։
Բայց ցանկացած դեպքում այս կետերը բոլորը հավասար կարևոր են։
Սա նշանակում է, որ դրանք պետք է իրականացվեն միաժամանակ։
Մյուս խոսքով՝ շրջակա միջավայրի համատեղելիությունն ու էլեկտրաէներգիայի մատակարարման
անվտանգությունը պետք է հավասարաչափ դիտարկվեն։
Եվ հիմա, երբ խորհրդարանը ասում է, որ էլեկտրաէներգիայի արտադրությունը գերակշռում է բնության պահպանմանը։
Սա ազատ անցաթուղթ է, որը թույլ է տալիս շրջակա միջավայրին վնասակար նախագծերին ցանկացած վայրում
առանց խոչընդոտների անցնել։ Դա հակաօրինական է։
Դա չէր այն, ինչ ուզում էին շվեյցարացի ժողովուրդը։
Եվ դա վնասում է մեր բնական միջավայրին, մեր գոյության հիմքին։
Եվ դա կարող է ունենալ ահռելի, լուրջ հետևանքներ։
. Փաստն այն է, որ տասնամյակների ընթացքում Շվեյցարիայի բնակչությունը բազմիցս
սահմանադրությամբ ամրագրել է շրջակա միջավայրի պաշտպանությունը։
Այսպիսով, դա փաստացի օրենքն է։
Եվ հիմա դա վերին մակարդակից մի գրչի հարվածով գրեթե ամբողջությամբ ջնջվում է։
Ի՞նչ կարծիք ունեք այս մասին։ Ինչպե՞ս առաջացավ այս իրավիճակը սկզբում։
Դա բավականին տարօրինակ է։ Ընտրված ներկայացուցիչները նույնպես դրա մասին տեղյակ են։
Այսպիսով, ո՞ր ժամանակի ոգին կամ ո՞ր արտակարգ իրավիճակը կարող էր իրականում հանգեցնել նման դաժան օրենքի այժմ ընդունմանը։
Լավ, իրականում դա սկսվեց դեռ 2022 թվականի աշնանը։
Մինչ այդ տարիներ շարունակ խորհրդարանը երբեք չի զբաղվել էներգետիկ քաղաքականությամբ։
Եվ 2022 թվականի ամռանը, հենց այն պահին, երբ կորոնավիրուսային պանդեմիան ավարտվում էր, Էլեկտրաէներգիայի հանձնաժողովը
լայնամասշտաբ լրատվական հայտարարություն տարածեց, որ Ֆրանսիայի բազմաթիվ միջուկային էլեկտրակայաններ ենթարկվում էին սպասարկման։
Եվ հնարավոր է, որ մենք Շվեյցարիայում հաջորդ ձմռանը հանկարծ էլեկտրաէներգիայի պակաս զգանք։
Եվ հետո, երեք շաբաթվա ընթացքում, խորհրդարանը շտապ ընդունեց «Solar Express» օրինագիծը և հայտարարեց. «Հիմա մենք
Ալպերում մեծ արևային էլեկտրակայաններ ենք կառուցելու»:
Այսպիսով, մենք Արալյան լեռների հսկայական տարածքներ ծածկում ենք արևային պանելներով։
Եվ դա այն ժամանակ արդեն հակաօրինական էր։
Եվ դա երեք շաբաթում իրագործվեց։
Լավ, դա լրիվ շտապված էր։
Եվ հետո, քանի որ դա հակաօրինական էր, խորհրդարանը պետք է ինքնաբերաբար խորհրդակցեր բնակչության հետ։
Մեր սահմանադրությունը դրա համար նախատեսված է։
Եթե դուք ընդունեք սահմանադրությանը հակասող օրենք, ապա պետք է թույլ տաք բնակչությանը դրա շուրջ քվեարկել։
Եվ խորհրդարանը պարզապես չկարողացավ դա անել։
Եվ հետո ես գնացի Դաշնային դատարան և ներկայացրի բողոք, նշելով, որ սա իրականում պետք է ներկայացվի ընտրողներին։
Եվ հետո Դաշնային դատարանը ասաց՝ այո, Շվեյցարիայում խորհրդարանը ամենազոր է։
Եվ այս ամենազորության ոգով, այս գիտակցության մեջ, մեկ օրենքից հետո մյուսը ընդունվեց։
Քամու էքսպրեսը ժամանել է, և հիմա այս վերարկուի հրամանն է։
Եվ թվում է, որ խորհրդարանին չի հետաքրքրում՝ արդյոք սահմանադրությունը կիրականացվի, թե ոչ։
Նրանք ամեն ինչ կանեն էլեկտրաէներգիա արտադրելու համար։
Ես կցանկանայի մի փոքր ավելի խորությամբ ուսումնասիրել այն հնարավոր վնասը, որը դուք վախենում եք պատճառել բնությանը և լանդշաֆտին։
Այս օրենքով իրականում ինչ է հնարավոր, կամ, ավելի ճիշտ, ինչից եք վախենում?
Ինչպիսի կոնկրետ միջամտություններ են հնարավոր բնության մեջ?
Այսպիսով, առաջին հերթին, Ալպերում նախատեսվում են և հնարավոր են հսկայական արևային պարկեր։
Իրականում սա միայն ժամանակավոր տարբերակ էր, որը 2022 թվականի աշնանը ընդունվեց որպես
կարճաժամկետ միջոց էլեկտրաէներգիայի պակասը լուծելու համար։
Եվ դա այժմ պետք է հնարավոր լինի երկարաժամկետ հեռանկարում։
Սա նշանակում է, որ լայնածավալ ալպյան արոտները կարելի է ծածկել պողպատե կառուցվածքներով և արևային պանելներով։
Մյուսը այն է, որ Շվեյցարիայի անտառներում քամու տուրբինները նույնպես պետք է հստակ թույլատրվեն։
Սա նշանակում է, որ կլիմայի պաշտպանության համար մարդիկ մտնում են անտառներ, մաքրում են ֆուտբոլային դաշտի չափ
անտառ՝ քամու տուրբին տեղադրելու համար, և հետո դնում են ...
. Արդյո՞ք դա արդեն հստակ նշված է օրենքում, թե՞ դա բաց է մեկնաբանության համար։
Դա նշանակո՞ւմ է, որ ուզում ես դա ավելի հեշտ դարձնել, թե՞ դա այդպես է։
Այսպիսով, իրավական իմաստով անտառներում տեղակայված քամու տուրբինները տեղակայման վայրով սահմանափակված են։
Եվ դա մեծ թեթևացում է, եթե անգամ անտառներում քամու կայանների կառուցման հավանություն չէ։
Կարևոր է հիշել, որ Ցյուրիխի կանտոնը, որը Շվեյցարիայի ամենաբնակեցված կանտոնն է, բնակեցված է ավելի քան մեկ միլիոն
մարդով։ Այժմ նախատեսվում է տեղադրել 120 քամու տուրբին, որոնցից 110-ը կառուցվելու են անտառում, քանի որ
լեռնաշղթաներում և անտառում այլևս ազատ տարածք չկա։
Եվ սրանք իրականում ամենալուրջ շրջակա միջավայրի վրա ազդեցություններն են։
Իհարկե, կան նաև հիդրոէլեկտրակայաններ, որոնք մարդիկ ցանկանում են կառուցել կանցոնալ
նշանակության բիոտոպներում, և դա նույնպես հնարավոր է։
Բնությունը այլևս պարզապես նշանակություն չունի։
Դա մի քիչ անհեթեթ չէ՞ թվում։
Մարդիկ ուզում են փրկել կլիմայը, ու դրա համար էլ այսքան մեծ աղմուկ է առաջացրել վերականգնվող էներգիաների շուրջ։
Միևնույն ժամանակ անտառները հատվում են, և բնությունը ոչնչացվում է։
Դա ինչպես է աշխատում?
Դա հենց այն է, ինչը անհեթեթ է։
Չի կարող ճիշտ լինել, որ մենք անտառներ ենք մաքրում կոչված կանաչ էներգիայի համար։
Շվեյցարիայում պարզապես շատ տեղ չկա, դու պետք է դա հասկանաս։
Շվեյցարիան շատ խիտ բնակեցված է արևմուտքից արևելք, հյուսիսից հարավ։
Եթե ցանկանում եք զգալիորեն ընդլայնել քամու էներգիան, ապա պետք է հաշվի առնեք, որ այսօր դրանք 250 մետր բարձրություն
ունեցող տուրբիններ են, որոնք պահանջում են որոշակի տարածք։
Եվ Շվեյցարիայում անտառները դեռևս կենսաբազմազանության կղզիներ են, բայց նաև բնակչության համար հանգստի կղզիներ։
Նրանք նաև միշտ ունեն խիստ կտրած անտառի եզրեր։
Այն նախկինում շատ ավելի բաց էր, և դաշտում էլ շատ ավելի շատ ծառեր կային։
Այսօր անտառները մաքրվել են։
Եվ հիմա նրանք ուզում են մտնել անտառ, կառուցել տասը մետր լայնությամբ ճանապարհներ և մաքրել անտառի
այնպիսի տարածք, որը հավասար է ֆուտբոլի դաշտի չափին։
Եվ դա, իրականում, մեր հիմնական փաստարկն է։
Դու չես կարող կտրել ծառերը՝ կլիմայը պաշտպանելու համար։
Դուք գալիս եք այնպիսի միջավայրից, որը քննադատաբար է վերաբերվում քամու էներգիային։
Հիմա, եթե մի կես քայլ ետ կանգնեք և իրավիճակը գնահատեք, որտեղ եք կարծում, որ ամենամեծ վնասը կհասցվի?
Սրանք արդյոք քամու տուրբիններն են, մեծ հիդրոէլեկտրակայանները, թե՞ Ալպերում գտնվող արևային էլեկտրակայանները։
Կարո՞ղ եք թվարկել, թե որտեղ, ըստ ձեզ, բնության համար ամենավատ սպառնալիքը գտնվում է։
Հիդրոէներգիայի դեպքում անշուշտ ստանում եք մեծ օգուտ համեմատաբար փոքր ներդրումից։
Այնտեղ նույնպես վնաս կա, դա հաստատ է։
Բայց արևային էներգիայի համակարգերի դեպքում կարելի է իսկապես ենթադրել, որ Ալպերի
հսկայական տարածքները իրականում կկառուցապատվեն։
Ինձ համար սա չափազանց վնասակար է, քանի որ Շվեյցարիան իր բնապատկերների շնորհիվ է ծաղկում։
Լանդշաֆտները մեր երկրի համար պատմական առումով շատ կարևոր են։
Մենք ունենք բազմաթիվ շքեղ հյուրանոցներ, որոնք կառուցվել են Ալպերի հրաշալի տեսարաններ առաջարկող վայրերում։
Եվ հենց այս Ալպերն են, որոնք այժմ պետք է ծածկվեն շինություններով։
Դա նշանակում է, որ այն նաև պատմական նշանակություն ունի։
Եվ այո, երկրորդը անտառներն են, որտեղ ես տեսնում եմ այս վնասը։
. Դա հետաքրքիր մի կետ է, որը դուք բարձրացնում եք զբոսաշրջային շրջանների, Ալպերի մասին։
Գրաուբյունդենի կանտոնը ցանկանում է այս ոլորտում լինել առաջատար։
Ուրախ եմ անդրադառնալ այդ կետին։
Նրանք իրականում ցանկանում են առաջ շարժվել և ունեն x գոտիներ, կարծեմ՝ 30 գոտիներ, և — ուղղեք ինձ, եթե
սխալվում եմ — ավելի քան երկու տասնյակ գոտիներ անշուշտ վերացվել են առաջնային վայրերում՝ լեռան լանջերին։
Այսպիսով, Սենթ Մորիցից բացի, կարծում եմ, որ ապագայում դուք կտեսնեք այս հսկայական քամու տուրբինները
յուրաքանչյուր խոշոր զբոսաշրջային նպատակակետի առջև։
Ինչպե՞ս եք գնահատում սա զբոսաշրջության կարևորության և Շվեյցարիայի տնտեսության տեսանկյունից։
Իրոք, քամու տուրբինները հսկայական են, դրանց համար նույնպես տարածք է անհրաժեշտ։
Դրանք պետք է կառուցվեն բաց, քամոտ վայրերում։
Եվ երբ ֆեդերալ կառավարությունը հանձնարարում է Գրաբյունդենի կանտոնին, աշխարհի ամենահայտնի զբոսաշրջային վայրերից մեկին,
տեղադրել 100 քամու տուրբիններ, անհնար է շրջանցել այն փաստը, որ այդ տուրբինները կառուցվելու են Դավոսում,
Լենցերհայդեում, Արոսայում, Շվեյցարիայի ազգային պարկի մոտ՝ այլ կերպ ասած՝ բոլոր ամենահայտնի զբոսաշրջային վայրերում։
Եվ ինչպես նախկինում ասացի, պատմական առումով սա շատ նշանակալի է, քանի որ զբոսաշրջությունն ու Ալպերը մեր ինքնության մի մասն են։
19-րդ դարի վերջում Շվեյցարիան զգալի աճ ապրեց և դարձավ աշխարհի ամենահարուստ երկրներից մեկը։
Եվ հենց այս տեսարանների շնորհիվ են, որ արտերկրից շատ մարդիկ եկել են մեզ մոտ՝ դրանք հիանալու համար։
Ես անձամբ շատ տխուր եմ, որ Ալպերը այլևս չեն գնահատվում, և կարծում եմ, որ սա խորհրդարանի կողմից ահավոր զարգացում է։
Հիմա այս բոլոր հրամանները, այս ընդհանուր հրամանը, ձեր նշած տարբեր հստակ առաջարկները՝ Solarexpress, Windexpress,
իրականում այսպես կոչված էներգետիկ անցման համատեքստում են։
Կա ցանկություն հրաժարվել հանածո վառելիքներից, սակայն միևնույն ժամանակ առկա են մտահոգություններ միջուկային էներգիայի նկատմամբ,
և ներկայում Շվեյցարիայում որևէ նոր միջուկային էլեկտրակայան չի կառուցվում՝ գործում է մի տեսակ տեխնոլոգիական արգելք։
Գերմանիան արդեն դրանք ամբողջությամբ հանել է շրջանառությունից, սակայն աշխարհի այլ մասերում իրավիճակը բավականին տարբեր է։
Ձեր հիմնարար դիրքորոշումը այս էներգետիկ անցման վերաբերյալ ինչ է?
Դա անհրաժեշտ է՞ Պետք է՞ պետությունը դրան ձգտի։
Կարո՞ղ է տնտեսությունը դա անել։ Կարո՞ղ է այն ինքնակարգավորվել։ Ի՞նչ է ձեր տեսակետը այս մասին։
Էներգետիկ անցումը ինքնին շատ բարդ խնդիր է։
Ինչը ես հստակ տեսնում եմ, այն է, որ հանածո վառելիքները հանգեցնում են կլիմայի փոփոխության, և կլիմայի փոփոխությունը վնասակար է։
Մենք պետք է գտնենք լուծումներ։
Խնդիրը նրանում է, թե ինչպես են քաղաքական գործիչները դրանով զբաղվում։
Նա բնակչությանը հարցրեց՝ «Ցանկանո՞ւմ եք աստիճանաբար հրաժարվել միջուկային էներգիայից?»
Բնակչությունը «այո» ասաց, ինչը զարմանալի չէ։
Բնակչությանը հարցրին՝ ուզու՞մ եք աստիճանաբար հրաժարվել հանածո վառելիքներից։
Բնակչությունը «այո» է ասել։
Երկու քվեարկություններում էլ ոչ ոք չբացատրեց, թե ինչ է դա նշանակելու, որքան կարժենա և ինչպես կաշխատի։ Փոխարենը սահմանվեցին
նպատակներ, բնակչությունը դրանք ընդունեց, և հետո ի հայտ եկան հետևանքները։ Մարդիկ նյարդայնացան, որ դա չի աշխատում, որ
բնակչությունը դիմադրում է, որ բնությանը վնաս է հասցվում, որ դա թանկ է դառնում և որ դա անորոշություն է ստեղծում։
Ես սա համարում եմ անարդար վարքագիծ։
Ես շատ ավելի նախընտրում եմ, որ հանրությանը ասեն ճշմարտությունը և տեղեկացնեն, որ էլեկտրաէներգիա արտադրելու երեք տարբերակ կա։
Տանիքներին տեղադրված արևային պանելները պահանջում են այս ու այն։
Գազով աշխատող էլեկտրակայանների դեպքում դա կլիմայի համար նշանակում է այս ու այն։
Ատոմային էլեկտրակայանների դեպքում դա նշանակում է այս ու այն՝ թափոնների, պահպանման և ուրանի մատակարարման համար։
Այդ դեպքում դու գիտես, թե ինչի մասին ես խոսում։
Բայց հիմա դու պարզապես սահմանում ես լավ հնչող նպատակներ և հետո մտածում ես, թե ինչպես դրանք իրականացնել։
Եվ ես դրա վերաբերյալ լուրջ կասկածներ ունեմ։
. Դա մի տեսակ ուտոպիական և, եթե կարելի է այդպես ամփոփել, իրականում ոչ այնքան ազնիվ քաղաքականություն է։
Այս ընդհանուր հրամանագրի աջակիցներին նայելիս առաջ է գալիս նաև հարց՝ ովքեր են իրականում ներգրավված։
Եվ որպես չեզոք դիտորդ, ես ինչ-որ չափով զարմացած եմ։
Սա ձգվում է ձախից աջ՝ էլեկտրաէներգիայի բարոններից և հզոր առևտրային ասոցիացիաներից մինչև Կանաչ կուսակցություն
և այլ բնապահպանական կազմակերպություններ, ոչ թե ձեր։
Ինչպե՞ս է հնարավոր, որ այդքան շատ քաղաքական հակառակորդներ հանկարծ միասին են աշխատում։ Սա մեզ ինչ է ասում։
Այսինքն՝ խնդիրը նրանում է, որ շատ խաղացողներ, որոնք այժմ աջակցում են ընդհանուր հրամանին, Կլիմայի դաշինքում նույն նավակում են։
Սա նշանակում է, որ Կլիմայական դաշինքում արևային լոբբին նույն նավակում է, ինչ բնապահպանական միությունները։
Եվ դա, իհարկե, հակասություն է բնության պահպանության առումով։
Երբ խոսքը կլիմայի պաշտպանության մասին է, երկուսն էլ անշուշտ նույն կարծիքին են։
Բնության պահպանության հարցերում կան հակամարտություններ։
Եվ հենց այդ ժամանակ ես հասկանում եմ, որ հաճախ պակասում է հաստատակամությունը, և մարդիկ ասում են՝ այո, մենք՝ որպես
բնապահպանական կազմակերպություններ, ոչ միայն կողմ ենք կլիմայի պաշտպանությանը, այլև
հետևողականորեն կողմ ենք բնության պահպանությանը։
Եվ այստեղ անհրաժեշտ է շատ ավելի մեծ պարզություն, ինչպես նաև համարձակություն՝ դիմակայելու էլեկտրաէներգիայի բարոններին և
ասելու. «Այո, մենք երկուսս էլ կողմ ենք կլիմայի պաշտպանությանը, բայց երբ խոսքը բնության պահպանության
մասին է, հենց այստեղ է մեր ընկերությունը ավարտվում»:
Եվ դրա համար անհրաժեշտ է քաջություն, որը, ակնհայտ է, պակասում է։
Եվ այսպես հիմա, Մանտելի հրամանով, երկուսն էլ նույն նավակում են՝ բնապահպանական կազմակերպությունները, որոնք, հավանաբար, ատամներ են
կրճատում, և էլեկտրաէներգիայի մագնատները, որոնք ուրախ են, քանի որ անհամբեր սպասում են սուբսիդիաներին, որոնք կհոսեն,
եթե թույլատրվի կառուցել ամենուր, անգամ բացօթյա տարածքներում։
«Նոյե Ցյուրխեր Ցայթունգ» օրաթերթը ձեր մասին վերնագիր էր հրապարակել՝ «Լանդշաֆտային
պահպանող Ալբերտ Ռոստին պետք է զգուշանա»։
Ալբերտ Ռոստին այս փաստաթղթի պատասխանատու ֆեդերալ խորհրդականն է։
Ինչպե՞ս եք մտադիր համոզել ընտրողներին?
Հանրաքվեն այնուհետև տեղի կունենա այս տարվա հունիսին։
Դա շատ խիստ ժամանակացույց է։
Դա կարող էր դիտավորյալ ընտրված լինել։
Ես կարծում եմ, որ հանրությանը պակասում է տեղեկատվությունը այն մասին, թե ինչ կնշանակեր, եթե ընդունվեր այս ընդհանուր հրամանը՝ այս
նպատակներով, այս սահմանափակումներով և այս չլուծված խնդիրներով։
Եվ ես հավատում եմ, որ բնակչությունը պետք է տեղեկացվի լիովին օբյեկտիվ կերպով։
Ի՞նչ է նշանակում կառուցել քամու տուրբին։ Ի՞նչ է նշանակում կառուցել այն անտառում։
Ի՞նչ է նշանակում Ալպերում կառուցել արևային էլեկտրակայան, որը 100 ֆուտբոլային դաշտերի չափ է։
Ձմռանը, երբ ձյուն է գալիս, ի՞նչ է լինում։
Եվ ես հավատում եմ, որ դուք պարզապես պետք է մարդկանց մոտենաք պատկերներով և տեղեկություններով և
ստեղծեք տեղեկատվություն լայնածավալ տարբեր ալիքներով։
Եվ դա անշուշտ այն միջոցն է, որով կարելի է համոզել բնակչությանը, որ սրանք են այն նպատակները,
որոնց համար մենք քվեարկում ենք, և դրանց հետևանքները։
Բացի այս հանրաքվեի քվեարկությունից, որը, ինչպես ասացի, նախատեսված է հունիսին, դուք վերջերս նաև հայտարարել եք
երկու նոր ժողովրդական նախաձեռնությունների մասին, որոնք նույնպես նման ուղղվածություն ունեն։
Կարո՞ղ եք կարճ նկարագրել, թե ինչ է սա ներառում։
Մեր միությունում՝ Freie Landschaft Schweiz (Ազատ լանդշաֆտ Շվեյցարիա), բնության պահպանությունն ու ուղղակի
ժողովրդավարությունը երկու հարցեր են, որոնք մեզ շատ հարազատ են և որոնց մենք առանձնակի կարևորություն ենք տալիս։
Ուղղակի ժողովրդավարությունն ու բնության պահպանությունը այժմ երկուսն էլ վտանգված են այս ընդհանուր հրամանով։
Բայց մենք արդեն տեսնում ենք, որ խորհրդարանում առաջ են քաշվում ավելի խելագար գաղափարներ՝ օրենքով
հանրաքվեները ամբողջությամբ վերացնելու մասին, որպեսզի ավելի խիստ սահմանափակեն բնության պահպանությունը։
Եվ հենց այստեղ ենք ուզում ձեռնարկել հակաառաջացող միջոցառումներ։
Մենք մեկնարկել ենք երկու հանրաճանաչ նախաձեռնություններ՝ անտառների պաշտպանության
նախաձեռնություն և համայնքների պաշտպանության նախաձեռնություն։
Անտառների պաշտպանության նախաձեռնությունը ցանկանում է, որ անտառներում և անտառի
եզրերին այլևս չթույլատրվեն քամու տուրբինները։
Եվ համայնքային պաշտպանության նախաձեռնությունը ցանկանում է, որ եթե քամու տուրբիններ կառուցվեն, դրանց կառուցման
համար միշտ պահանջվի տուժած բնակչության համաձայնությունը։
Եվ ստորագրությունների հավաքածուն այժմ ընթացքի մեջ է։
Եվ մենք պետք է մինչև 2025 թվականի հուլիս հավաքենք 100 000 օրինական ստորագրություն։
Հիմա մենք անհամբեր սպասում ենք՝ տեսնելու, թե արդյոք դուք կհաջողեք։
Եվ հետո անշուշտ կլինեն հաջորդ հանրաքվեի արշավները։
Դա ևս մեկ բան է, որին կարելի է անհամբեր սպասել։ Միգուցե վերջին անձնական հարցը։
Նրանք դեռ երիտասարդ են, բայց արդեն շատ նվիրված են այս շրջակա միջավայրի և լանդշաֆտի պահպանության հարցերին։
Ինչպե՞ս առաջին հերթին ներգրավվեցիր այս նախագծում։
Դա կարող է ինչ-որ չափով ընտանեկան հատկանիշ լինել։
Իմ մայրը արդեն շատ ներգրավված է կամ առնչվել է լանդշաֆտային պահպանության հետ։
Նա մեծացել է 1970-ականներին Շվիցի կանտոնի Վանգենում, Զյուրիխի լճի ափին, որտեղ A3
մայրուղին 1970-ականներին կառուցվել է գյուղի միջով։
1980-ականներին նա տեղափոխվեց Ցյուրիխի կանտոն, Բոնշտետտեն։
Այնտեղ նրանք ուզում էին A4 մայրուղին կառուցել բաց գյուղական տարածքով։
Եվ 1990-ականներին իմ մայրը հայրիս հետ տեղափոխվեց Սոլոթուրնի կանտոնի Գրենխեն։
Այնտեղ, ինչպես բախտն էր բերում, նրանք ցանկանում էին A5 մայրուղին կառուցել բաց գյուղական տարածքով։
Եվ այս նվիրվածությունը իմ երկու ծնողների կողմից ինձ վրա նույնպես փոխանցվեց։
Ես ապրում եմ Գրենչենի շատ գեղեցիկ վայրում, Յուրա լեռնաշղթայի և Շվեյցարիայի բարձրավանդակի միջև։
Դուք կարող եք նաև տեսնել Ալպերը, այսինքն՝ Շվեյցարիայի երեք հիմնական բնապատկերները։
Եվ հետո ես միշտ մտածում եմ՝ 2050 թվականին ես ընդամենը 54 տարեկան կլինեմ։
Ես կցանկանայի իմ երեխաներին թողնել էկոլոգիապես արժեքավոր լանդշաֆտ։
Եվ այս լանդշաֆտը հնարավորինս երկար պահպանել ու խնամել՝ այնպես, ինչպես այն այսօր է։
Շատ շնորհակալություն։ Մենք ձեզ մաղթում ենք ամենայն հաջողություն այս կարևոր ձեռնարկում, որը արդեն նայում է ապագային։
Շնորհակալություն, որ միացաք մեր ծրագրին։ Էլիաս Վոգտ, շնորհակալություն։
Եվ ձեզ, սիրելի դիտողներ, շնորհակալ եմ ձեր ուշադրության համար։
Հաջորդ շաբաթ, երբ կասենք՝ «Բարի գալուստ HOCH2.TV-ի քաղաքական թոք-շոու», անհամբեր սպասում եմ ձեզ կրկին տեսնելու։