Op 29 september 2023 nam het Zwitserse parlement het "Uniforme Wijzigingsdecreet voor een zekere elektriciteitsvoorziening
uit hernieuwbare energiebronnen" aan om de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening in de winter te versterken.
Deze wet staat bekend als het Shellbesluit of kortweg de Elektriciteitswet.
Dit moet de weg vrijmaken voor meer elektriciteitsproductie uit zonne-, wind- en waterkrachtcentrales in Zwitserland.
Met de nieuwe wet kan de Zwitserse Federale Raad bepalen wanneer, waar en hoeveel installaties
voor hernieuwbare energie mogen worden gebouwd.
Verschillende organisaties zoals de "Alliantie voor Natuur en Landschap Zwitserland", de vereniging "Vrij Landschap
Zwitserland" en de "Fondation Franz Weber" hebben een referendum tegen de nieuwe federale wet gelanceerd
en in januari 2024 63.184 handtekeningen ingediend.
Het controversiële wetsvoorstel zal daarom op 9 juni 2024 ter stemming worden voorgelegd aan de Zwitserse kiezers.
Het belangrijkste argument van de voorstanders van de nieuwe elektriciteitswet is dat deze nodig is om een
dreigend elektriciteitstekort in Zwitserland af te wenden.
De vereniging "Aufrecht Schweiz" spreekt in dit verband van een uitgevonden energiecrisis.
\Aufrecht Schweiz" is een burgerbeweging die met onafhankelijke kandidaten inspraak wil hebben in de Zwitserse politiek.
In hun persbericht "Elektriciteitstekort in Zwitserland? Echt niet!"\van de herfst van 2022 schreven een
computerwetenschapper van het elektriciteitsbedrijf en een elektrotechnisch ingenieur, beiden gepensioneerd, het volgende:
"Door de door de lobby gepropageerde angststrategie te volgen, bevoordeelt het federale energiebureau snel en direct
de gas- en oliemaatschappijen en elektriciteitshandelaren.
(...) Als de federale regering ons vertelt dat we elektriciteit moeten besparen, is dat niet omdat we er te weinig van hebben,
maar omdat we te goedkoop zijn in de elektriciteitshandel.
Elke kilowatt die we besparen komt ten goede aan de energiebedrijven, omdat zij de in
Zwitserland bespaarde elektriciteit tegen een veel hogere prijs in het buitenland kunnen verkopen."
De Vereniging van elektriciteitsleveranciers van Aargau (afgekort VAS) wees er in een verklaring op dat het algemene
decreet zou betekenen dat de hele elektriciteitsinfrastructuur van het land volledig moet worden gereorganiseerd.
Tot nu toe werd elektriciteit aan elke eindgebruiker geleverd op basis van het logisch bewezen principe van grotendeels
gecentraliseerde grootschalige elektriciteitscentrales.
De distributie-infrastructuur moet nu echter op een gedecentraliseerde basis worden geregeld, die ook alomvattend en
foutloos moet zijn en met iedereen moet kunnen communiceren.
Volgens het VAS worden gekwalificeerde prognoses voor de noodzakelijke conversie en uitbreiding van de netwerken
alleen al in Zwitserland geschat op ongeveer CHF 100 miljard.
Het zijn vooral niet-bevoorrechte consumenten en huurders zonder de mogelijkheid van
zelfvoorziening die voor deze extra dienst moeten betalen.
Zoals zo vaak het geval is met nieuwe wetten, is het resultaat dat winsten en subsidies worden geprivatiseerd
voor enkelen, terwijl de kosten en risico's worden gedeeld door het overblijvende grote publiek.
- Tot zover de vereniging van elektriciteitsleveranciers in Aargau.
Diverse commissies van de NO hebben ook kritiek geuit op de nieuwe elektriciteitswet omdat deze fundamentele beginselen van
natuur- en landschapsbehoud ter discussie stelt die in de loop der decennia door de Zwitserse
kiezers in de federale grondwet zijn vastgelegd.
Zo mogen bossen nu worden gekapt voor de bouw van windturbines of mogen grote wind- en zonneparken worden
gebouwd in beschermde landschappen - zelfs als hierdoor waardevolle biotopen worden vernietigd.
Niets zou de bouw van grote zonneparken in de Zwitserse Alpen in de weg staan.
Veel alpenweiden zouden bedekt kunnen worden met stalen constructies en zonne-installaties.
Elias Vogt, voorzitter van de vereniging "Vrij Landschap Zwitserland", legt in een interview met het
onafhankelijke tv-kanaal HOCH2.TV uit wat deze wet inhoudt en waarom hij aanbeveelt deze te verwerpen.
De titel van het politieke praatprogramma is: \Het schelpenbesluit is een gesubsidieerde vernietiging van de natuur.
In het interview gaat Vogt onder andere in op de volgende punten van kritiek op de nieuwe elektriciteitswet:
- Democratische medezeggenschap en recht op bezwaar lopen gevaar
- Elektriciteitsproductie gaat boven natuurbehoud in de nieuwe elektriciteitswet
Natuurlijke schade door de wet is mogelijk.
- De verwoesting van de Alpen: elektriciteitsproductie gaat boven toerisme
Elias Vogt verwijst naar de kritiek van advocaat prof. dr. Alain Griffel dat het omstreden algemene
decreet in strijd is met de Zwitserse federale grondwet.
De energieproductie moet bijvoorbeeld voldoende, veilig, zuinig en milieuvriendelijk zijn.
De criteria van milieuvriendelijkheid en zekerheid van de elektriciteitsvoorziening moeten echter gelijk worden behandeld.
Dit zal niet langer het geval zijn met de nieuwe elektriciteitswet.
Het is duidelijk dat er in het Zwitserse parlement onder grote druk een wet is aangenomen die niet
grondwettelijk is en de democratische rechten beperkt.
De angst voor een vermeend elektriciteitstekort in de winter zorgt ervoor dat het Parlement overhaast handelt.
Geachte Zwitserse kiezers: Wilt u ook niet de afschaffing van democratische grondrechten en de verminking
van het Zwitserse landschap onder het mom van de bevordering van hernieuwbare energie?
Zet dan op 9 juni een "NEE" tegen het "algemeen decreet" in de stembus.
Bekijk het interview van een half uur van Dr. Philipp Gut met Elias Vogt, voorzitter van de vereniging "Vrij
Landschap Zwitserland", in het programma Polit-Talk van het onafhankelijke tv-kanaal HOCH2.TV.
Interview
[Dr Philipp Gut: Beste kijkers, welkom bij de politieke talkshow op HOCH2.TV.
Je weet het, je weet het, dit programma is altijd direct, altijd eerlijk, altijd toegewijd aan de waarheid en
altijd met boeiende gasten die iets te zeggen hebben.
Vandaag wil ik Elias Vogt verwelkomen, voorzitter van de vereniging "Free Landscape Switzerland", een nieuwe politieke
figuur in Zwitserland, als ik dat zo mag zeggen, die al een verschil heeft gemaakt en dat zeker zal blijven doen.
Leuk dat je op het programma bent.
Hartelijk dank, mijnheer Gut, voor de uitnodiging.
Ik ben ook blij om hier te zijn.
U hebt onlangs met succes een referendum georganiseerd met andere organisaties.
Dus voor kijkers in Duitsland en Oostenrijk: In Zwitserland heb je de mogelijkheid om je te verzetten tegen
parlementaire wetten en een referendum hierover aan te vragen.
Je hebt dit bereikt, er zijn minstens 50.000 handtekeningen nodig.
Het gaat over een zogenaamd algemeen decreet dat tot doel heeft hernieuwbare energie te promoten.
Kunt u, voordat we deze exercitie bekritiseren, zeggen wat deze wet eigenlijk wil?
Wat is dit zogenaamde algemene decreet eigenlijk?
De Mantelerlass is als het ware een herziening van verschillende wetten in één jas, vandaar de term.
Aan de ene kant moet de Energiewet worden herzien, aan de andere kant de Wet op de elektriciteitsvoorziening en aan
de derde kant de Wet op de ruimtelijke ordening, en deze drie wetten moeten in hun geheel worden herzien.
Het belangrijkste doel is eigenlijk de massale uitbreiding van wind- en zonne-energie in Zwitserland.
Maar ook de bouw van 16 grote waterkrachtcentrales.
Al deze aspecten met betrekking tot deze hernieuwbare energieën, voor deze uitbreiding, zijn geregeld in dit hele pakket.
Dit is wat er schuilgaat achter de term "Mantelerlass".
Dat is eigenlijk een soort superwet die verschillende herzieningen van de wet bevat, toch?
Precies. En het bevat ook veel open punten.
Dit betekent dat de Federale Raad, die in ons geval de regering is, vervolgens individuele
details kan regelen op het niveau van verordeningen.
Er zijn veel details waar het er echt op aankomt.
De Bondsraad kan bijvoorbeeld de vergunningsprocedures verkorten.
En omdat het principe van gemeentelijke autonomie ook geldt in Zwitserland, wat betekent dat de bevolking in
Zwitserland rechtstreeks kan beslissen over ruimtelijke ordening in hun plaats, in de gemeente.
Als de Bondsraad dit inkort, dan kan hij gewoon zeggen dat deze gemeenten geen inspraak meer hebben en dan direct de
directe democratie en referenda in de gemeente afschaffen.
Ja, we komen terug op de punten van kritiek.
Misschien eerst een beetje de volgorde van interpretatie.
Mijn verdere vraag in deze context.
Je hebt het referendum niet alleen geïnitieerd.
Wie was er nog meer partner?
Welke organisaties zitten hierachter?
Dus allereerst heeft een particulier zojuist actie ondernomen, het referendum.
Ene Pierre-Alain Bruchez, een voormalig financieel expert, een werknemer van de federale overheid die nu met
pensioen is en die zich afvroeg: "Wat staat er in dit decreet?
Hij zag dat je met deze wet enorme zonneparken kunt bouwen in de Alpen.
En toen verscheen hij op 10 oktober vorig jaar voor de media en zei dat ik opriep tot een referendum.
En toen verscheen de bekende "Fondation Franz Weber" een paar dagen later ook voor de media en zei dat wij
ook het referendum organiseerden, dat wij de tegenmaatregelen steunden, om het zo maar te zeggen.
En toen gebeurde het relatief snel.
Toen wilden wij van "Free Landscape Switzerland" er ook stelling tegen nemen, dus we sloten
ons bij wijze van spreken aan bij Mr Bruchez.
Hebben onze lidorganisaties gemotiveerd om ook handtekeningen te verzamelen.
En uiteindelijk werden er tijdens Kerstmis en Nieuwjaar 63.000 handtekeningen verzameld bij een groot aantal kleine
en grote milieu- en gezondheidsbeschermingsorganisaties.
Nu misschien iets over uw organisatie "Vrij Landschap Zwitserland".
Wat is dat precies? Wat zijn je doelen?
De "Freie Landschaft Schweiz" is eigenlijk de overkoepelende organisatie voor windenergiecritici in Zwitserland.
We hebben ongeveer 50 lidclubs en acht kantonnale afdelingen.
Het kan in Thurgau zijn, het kan in Vaud zijn, het kan overal in Zwitserland zijn.
En ze zetten zich allemaal in voor natuurbehoud in Zwitserland met betrekking tot windturbines.
Maar directe democratie is, zoals ik al eerder heb uitgelegd, ook een speerpunt van het algemene decreet, en
daarom zijn we een groot voorstander van het behoud van natuurbehoud en directe democratie.
Ja, laten we proberen dit probleem wat meer uit te waaieren, het wat systematischer te benaderen.
Een punt in dit algemene decreet, in deze superwet, in deze superwet, zijn bepaalde doelstellingen
voor de uitbreiding van hernieuwbare energiebronnen.
Met andere woorden, politici zeggen eigenlijk tegen wanneer het aandeel zonne-energie of windenergie zo en zo hoog moet zijn.
Wat vind je van deze politieke doelstellingen? Zijn ze realistisch?
Heeft het eigenlijk wel zin dat politici zulke regels maken? Hoe beoordeel je dit?
In het algemene decreet staat heel vaag dat we in 2050 ongeveer 45 terawattuur aan extra
elektriciteit uit zon en wind moeten produceren.
Zwitserland verbruikt momenteel ongeveer 60 terawattuur.
Dus dat is een enorme hoeveelheid die moet worden toegevoegd.
En zoals ik al eerder zei, is het nog maar de vraag welke technologie hoeveel elektriciteit zal produceren.
Dit betekent dat de Federale Raad nu kan zeggen dat we zoveel zonnepanelen en windmolens nodig hebben.
Persoonlijk vermoed ik dat hij ongeveer 1.500 windturbines en enkele honderden
vierkante kilometers zonnepanelen wil realiseren.
Waar deze moeten komen, op daken of in de vrije natuur, is ook echt aan de Bondsraad.
En er is een dreiging van massale milieu-interferentie in een toch al dichtbevolkt Zwitserland.
En het is een enorme hoeveelheid elektriciteit die overdag wordt opgewekt, die
vervolgens onregelmatig wordt opgewekt als het waait.
En het hele systeem, deze superwet, regelt de details veel te weinig.
En daarom is het goed om doelen te stellen - we willen 45 terawattuur extra produceren.
Maar of dat realistisch is, dat weten de goden, dat weet niemand.
En daarom zijn we ook kritisch over de wet in dit opzicht.
Een ander punt - we zijn nog aan het uitsplitsen welke verschillende gebieden er
eigenlijk bij betrokken zijn - is subsidies.
Hernieuwbare energie moet sterk worden gestimuleerd.
Hoe ziet dat eruit?
In 2017 hebben we al een nieuwe energiewet aangenomen.
Dit is nu zogezegd de tweede fase, dit algemene decreet.
En toen werd gezegd dat we zonne- en windenergiecentrales vanaf 2022 niet langer zouden subsidiëren.
En dat wordt nu doorbroken.
Met het tweede, dit superpakket, het algemene decreet, krijgt de Federale Raad de vrije hand.
Hij kan beslissen hoeveel subsidies zonne- en windenergiecentrales krijgen.
Zelfs daar weten we niet hoeveel subsidies er zullen zijn.
Maar we kunnen aannemen dat dit meer dan 50% van de investeringskosten is.
In de wet staat dus dat tot 60 procent van de investeringskosten kan worden gesubsidieerd.
Ja, er zijn twee modellen.
Ofwel zegt de investeerder, ik wil 60 procent van de investering van de federale overheid.
En dan krijgt hij dat en moet hij de 40 procent nog regelen met een bank.
Of hij zegt dat de federale overheid een garantie zal geven voor elke kilowattuur die hij produceert.
Niemand weet hoe hoog het is.
Dat zal waarschijnlijk ook 60 procent zijn.
Dit is dus een gesubsidieerde vernietiging van de natuur.
En omdat het niet rendabel is - vooral de windenergiecentrales niet, want we hebben zeer slechte
windomstandigheden in Zwitserland - moeten we gewoon enorme subsidies geven om het überhaupt mogelijk te maken.
Eén probleem, zoals u kort noemde in een bijzin, is de reguliere energie, de band-energie die eigenlijk nodig is.
Nu is het logisch dat als het regent, als het donker is, zonne-energie niet werkt.
Als er geen wind is, werkt de wind niet.
Hoe kan dit probleem worden opgelost?
Respectievelijk, is dat niet een nieuw probleem als je te zwaar investeert in zulke onbetrouwbare, vluchtige energieproducenten?
Dat is het grote punt in de Mantelerlass dat niet is opgehelderd, waardoor nieuwe problemen ontstaan.
De volledige netwerkplanning is niet inbegrepen, de opslag is niet inbegrepen.
Met andere woorden, er komen grote hoeveelheden zonne- en windenergie bij.
Maar hoe dit dan moet worden opgeslagen, staat in de sterren geschreven.
Persoonlijk denk ik dat zonne-energie op daken een goede optie is, omdat je het lokaal kunt
gebruiken en lokaal kunt opslaan, de zonne-energie.
Maar dat is niet geregeld in het algemene decreet, dat dit moet worden bevorderd, dat er onderzoek moet
worden gedaan, dat er betere opslagmogelijkheden zijn.
En dat betekent dat we dezelfde kant op dreigen te gaan als Duitsland, waar enorme hoeveelheden
windenergie plotseling beschikbaar zijn, plotseling verdwenen.
Overdag is er 's middags veel zonne-energie en 's nachts plotseling helemaal niets.
En dan heb je opeens enorme netwerkproblemen.
En dat veroorzaakt kosten en onzekerheid.
En dat is nu een belangrijk punt van kritiek op dit algemene decreet.
Een ander punt, dat u al verschillende keren hebt genoemd, is democratische participatie.
Uiteraard beperkt deze wet ook de mogelijkheden om bezwaar aan te tekenen.
Zwitserland staat bekend om zijn subsidiariteitsbeginsel.
Dit betekent dat beslissingen op het laagst mogelijke niveau worden genomen, direct met de betrokkenen.
Nu wordt dit feitelijk gecentraliseerd.
De Federale Raad, de federale regering, d.w.z. de nationale regering, krijgt meer macht.
Hoe manifesteert deze beperking van het recht op bezwaar, het recht op inspraak en de
democratische medezeggenschap van burgers zich concreet?
In Zwitserland hebben we twee opties om inspraak te hebben in windenergieprojecten.
Een daarvan is dat we stemmen over projecten.
Dit is momenteel het geval in 24 van de 26 kantons, waar de lokale bevolking stemt.
Individuen, particulieren en ook milieuorganisaties kunnen bezwaar maken tegen projecten, zelfs als ze zijn
goedgekeurd, om bijvoorbeeld natuurbehoud of persoonlijke geluidsproblemen aan de orde te stellen.
En beide opties worden nu massaal afgeschaft of beperkt door het algemene decreet.
Zoals ik al zei, zou het algemene decreet de Federale Raad in staat stellen om referenda af te schaffen.
Aan de andere kant bepaalt het algemene decreet dat elektriciteitsproductie altijd
voorrang moet hebben op alle andere belangen.
Met andere woorden, als je bezwaar maakt en zegt dat veel te veel mensen last hebben van het lawaai
van dit windmolenpark, dan is dat niet acceptabel.
Of bomen worden gekapt, dat kan niet, dat staat niet in verhouding tot het voordeel.
Dan moet de rechtbank het windpark hoe dan ook goedkeuren, omdat elektriciteitsproductie
altijd voorrang heeft op alle andere belangen.
Je kunt dus misschien niet meer stemmen, maar je kunt nog wel bezwaar maken, maar het zal zeker worden afgewezen.
Het is dus een drastische inperking van onze directe democratie.
Dat brengt ons direct bij het volgende punt. Deze belangenafweging is ook grondwettelijk.
Een bekende advocaat, professor Alain Griffel, heeft dit bekritiseerd en gezegd dat dit algemene decreet ook in strijd is
met de grondwet, in strijd is met de Zwitserse federale grondwet, omdat niet gezegd kan worden dat
bepaalde belangen plotseling voorrang krijgen boven andere.
Kunt u uitleggen wat deze professor specifiek bekritiseert aan de nieuwe Mantelerlass?
In Zwitserland hebben we een grondwetsartikel over energiebeleid dat vijf principes bevat.
Ik weet niet of ik ze allemaal kan opnoemen, maar de energievoorziening of energieproductie moet zeker
voldoende, veilig, zuinig en milieuvriendelijk zijn.
Ik kan nu niet aan het vijfde punt denken.
Maar in elk geval zijn deze punten allemaal even belangrijk.
Dit betekent dat ze tegelijkertijd moeten worden bereikt.
Met andere woorden, milieuvriendelijkheid en continuïteit van de elektriciteitsvoorziening
moeten op gelijke voet worden behandeld.
En doordat het Parlement nu zegt dat elektriciteitsproductie voorrang heeft op natuurbehoud.
Dit is een vrijbrief om milieuonvriendelijke projecten gewoon overal doorheen te loodsen. Dat is ongrondwettelijk.
Dit is niet wat de Zwitserse bevolking wilde.
En dat schaadt de basis van ons bestaan, de natuur.
En dat kan enorme, ernstige gevolgen hebben.
Feit is dat het Zwitserse volk gedurende tientallen jaren herhaaldelijk milieubescherming in de grondwet heeft vastgelegd.
Dit is dus quasi toepasselijk recht.
En dit wordt nu bijna met een pennenstreek van bovenaf weggedrukt.
Wat is je oordeel? Hoe is deze situatie ontstaan?
Het is een beetje vreemd. De volksvertegenwoordigers weten dat eigenlijk ook.
Welke tijdgeest of noodsituatie heeft er misschien toe geleid dat zo'n brute wet überhaupt werd ingevoerd?
Het begon dus al in de herfst van 2022.
Daarvoor had het Parlement zich jarenlang niet beziggehouden met energiebeleid.
En in de zomer van 2022, net toen de pandemie van het coronavirus voorbij was, meldde de Elektriciteitscommissie in de
media dat veel kerncentrales in Frankrijk werden gereviseerd.
En het zou kunnen dat we in Zwitserland volgende winter plotseling met een elektriciteitstekort te maken krijgen.
En toen, in een tijdsbestek van drie weken, besloot het Parlement in allerijl tot een zonne-express en zei dat we
nu grote zonne-energiecentrales in de Alpen zouden bouwen.
Dus bouwen we enorme stukken alpenweide met zonnepanelen.
En dat was toen al ongrondwettelijk.
En het werd in drie weken gerealiseerd.
Dus dat was volledig overhaast.
En dan eigenlijk, omdat het ongrondwettelijk was, had het parlement automatisch de bevolking moeten raadplegen.
Onze grondwet voorziet hierin.
Als je een wet maakt die ongrondwettelijk is, dan moet het volk erover stemmen.
En dat heeft het Parlement gewoon niet gedaan.
En toen ben ik naar het Federale Hooggerechtshof gegaan en heb ik beroep aangetekend, waarbij ik zei dat
dit nu eigenlijk aan de kiezers moest worden voorgelegd.
En toen zei het Federale Hooggerechtshof, ja, het parlement is almachtig in Zwitserland.
En in deze geest van almacht, in dit bewustzijn, werd de ene wet na de andere aangenomen.
Er is een Windexpress aangekomen en nu dit shell-decreet.
En het maakt het parlement niet uit of de grondwet wordt uitgevoerd of niet.
Ze doen gewoon alles voor elektriciteitsproductie.
Laat me wat dieper ingaan op de mogelijke schade die u vreest aan de natuur en het landschap.
Wat is er precies mogelijk met deze wet, of waar ben je bang voor?
Welke specifieke interventies zijn mogelijk in de natuur?
Eerst en vooral zijn er dus enorme zonneparken gepland en mogelijk in de Alpen.
Dit was eigenlijk slechts een tijdelijke optie waartoe in het najaar van 2022 werd besloten als
kortetermijnmaatregel om het elektriciteitstekort te verhelpen.
En dat zou nu een mogelijkheid voor de lange termijn moeten zijn.
Dit betekent dat gigantische alpenweiden bedekt kunnen worden met staalconstructies en zonne-installaties.
De andere is dat windturbines ook expliciet moeten worden toegestaan in bossen in Zwitserland.
Met andere woorden, om het klimaat te beschermen, ga je de bossen in, kaal je een voetbalveld bos
voor een windturbine en zet je vervolgens een ...
Staat dat al expliciet in de wet of is dat nog open?
Betekent dit dat je het makkelijker wilt maken of betekent het dat het nu eenmaal zo is?
Dus in concrete juridische termen zijn windturbines in bossen locatiespecifiek.
En dat is een zeer sterke stimulans, zo niet een vergunning voor windparken in bossen.
Je moet bedenken dat in het kanton Zürich, het dichtstbevolkte kanton van Zwitserland, waar meer dan een miljoen mensen wonen,
nu 120 windturbines zijn gepland en 110 daarvan in het bos moeten worden gebouwd, omdat er niet
meer ruimte is dan op de heuvelruggen en in het bos.
En dit zijn eigenlijk de ernstigste milieu-interventies.
Natuurlijk zijn er ook waterkrachtcentrales die gebouwd willen worden in biotopen van kantonnaal belang, wat ook mogelijk is.
De natuur doet er gewoon niet meer toe.
Het lijkt bijna een beetje absurd, nietwaar?
Mensen willen als het ware het klimaat redden, vandaar de hype rond deze hernieuwbare energiebronnen.
Tegelijkertijd kappen we bossen en vernietigen we de natuur.
Hoe werkt dat samen?
Dat is het absurde ervan.
Het kan niet zo zijn dat we bossen kappen voor zogenaamde groene energie.
Er is gewoon niet veel ruimte in Zwitserland, dat moet je je realiseren.
Zwitserland is zeer dichtbevolkt, van west naar oost, van noord naar zuid.
En als je windenergie massaal wilt uitbreiden, moet je er rekening mee houden dat dit tegenwoordig turbines van 250
meter zijn, die een bepaalde hoeveelheid ruimte nodig hebben.
En in Zwitserland zijn de biodiversiteitseilanden, evenals de recreatie-eilanden voor de bevolking, nog steeds de bossen.
Ze hebben ook altijd zwaar geschoren bosranden.
Vroeger was het veel opener en stonden er veel meer bomen in het veld.
Vandaag de dag zijn de bossen gekapt.
En nu gaan ze het bos in, willen ze tien meter brede wegen aanleggen en een voetbalveld vrijmaken van bos.
En dat is eigenlijk ons belangrijkste argument.
Je kunt geen bomen kappen om het klimaat te beschermen.
U hebt een achtergrond die inherent is aan windenergie.
Als je nu een halve stap achteruit doet en dit beoordeelt, waar vrees je dan de grootste schade?
Zijn het nu de windturbines, zijn het die grote waterkrachtcentrales of misschien de zonnecentrales in de Alpen?
Is het mogelijk om te kwantificeren waar de natuur het ergst wordt bedreigd vanuit jouw standpunt?
In het geval van waterkracht is het zeker zo dat je een groot voordeel hebt voor een relatief kleine ingreep.
Die schade is er ook, dat is zeker.
Maar in het geval van zonne-installaties kun je er echt van uitgaan dat er enorme stukken alpenweide overheen worden gebouwd.
Dat is een groot verlies voor mij, want Zwitserland leeft van zijn landschappen.
Landschappen zijn heel belangrijk voor ons land - historisch gezien.
We hebben veel grote hotels die zijn gebouwd op plaatsen waar je een prachtig uitzicht op de Alpen had.
En het zijn precies deze Alpen waar nu overheen gebouwd gaat worden.
Dat betekent dat het ook een historische betekenis heeft.
En ja, het tweede ding is de bossen waar ik deze schade zie.
Interessant wat u zegt over toeristische regio's en de Alpen.
Het kanton Graubünden wil een pionier zijn op dit gebied.
Ik neem dit trefwoord graag over.
Ze willen eigenlijk doorzetten en hebben x-zones aangewezen, ik denk 30 zones, en - je corrigeert me - meer
dan twee dozijn in ieder geval op toplocaties, bij wijze van spreken, op berghellingen.
Dus afgezien van St. Moritz denk ik dat je in de toekomst gigantische windturbines als
deze voor elk groot toeristenoord zult zien.
Hoe beoordeelt u het belang hiervan voor het toerisme en de economie in Zwitserland?
Windturbines zijn enorm, ze hebben ook ruimte nodig.
Ze moeten worden gebouwd op blootgestelde locaties waar wind is.
En als de federale regering het kanton Graubünden, een van 's werelds bekendste toeristische hotspots, opdracht geeft om 100
windturbines te installeren, dan kunnen we er niet omheen dat deze windturbines gebouwd zullen worden in Davos, op
Lenzerheide, in Arosa, in het Zwitserse Nationale Park, overal waar de bekendste toeristische locaties zijn.
En zoals ik al eerder zei, historisch gezien heeft het een grote betekenis, want toerisme en de Alpen vormen onze identiteit.
Aan het einde van de 19e eeuw groeide Zwitserland enorm en werd het een van de rijkste landen ter wereld.
En juist vanwege deze landschappen, omdat veel mensen uit het buitenland naar ons toe
zijn gekomen om deze landschappen te bewonderen.
En het feit dat de Alpen niet langer worden gewaardeerd, vind ik persoonlijk heel erg en
een vreselijke ontwikkeling in het Parlement.
Al deze decreten, dit algemene decreet, deze verschillende uitdrukkelijke sjablonen die u daar noemde,
Solarexpress, Windexpress, ze zijn eigenlijk in de context van deze zogenaamde energietransitie.
Mensen willen af van fossiele brandstoffen, maar hebben tegelijkertijd bedenkingen bij kernenergie,
die op dit moment niet meer wordt gebouwd in Zwitserland - er is een soort technologieverbod.
Duitsland heeft ze al uitgeschakeld, in andere delen van de wereld is het heel anders.
Wat is uw fundamentele standpunt over deze energietransitie?
Is dat nodig? Moet de staat dit doordrukken?
Kan de economie dat? Kan het onafhankelijk worden geregeld? Hoe ziet u dat?
De energietransitie is een zeer complex onderwerp op zich.
Wat ik zeker weet is dat fossiele brandstoffen leiden tot klimaatverandering en dat klimaatverandering schadelijk is.
We moeten oplossingen vinden.
Het probleem is hoe politici dit aanpakken.
Ze vroeg de bevolking of ze kernenergie geleidelijk wilde afschaffen.
De bevolking zei ja, niet verrassend.
De bevolking werd gevraagd: wilt u geleidelijk stoppen met fossiele brandstoffen?
De bevolking zei ja.
In beide stemmingen hebben ze niet gezegd wat het zou betekenen, wat het zou kosten, hoe het precies zou werken, maar ze stellen
doelen en dan accepteert de bevolking die en dan komen ze met de gevolgen en dan zijn ze boos dat het niet werkt, dat
de bevolking zich verzet, dat er schade is aan de natuur, dat het duur zal zijn, dat het onzekerheid creëert.
Voor mij is dat een oneerlijke benadering.
In plaats daarvan zou ik graag zien dat de bevolking een duidelijke boodschap krijgt en wordt verteld dat
ze drie opties hebben om elektriciteit te produceren.
Met zonnepanelen op de daken, die dit en dat nodig hebben.
Met gasgestookte energiecentrales betekent dat en dat voor het klimaat.
Bij kerncentrales betekent dat en dat voor het afval, voor de opslag, voor de aankoop van uranium.
Dan weet je waar je het over hebt.
Maar je stelt nu gewoon doelen, ze klinken goed en dan kijk je hoe ze later moeten worden gerealiseerd.
En daar heb ik grote bedenkingen bij.
Het is een soort utopisch en ook niet echt eerlijk beleid, als ik het zo mag samenvatten.
De vraag rijst ook - als je kijkt naar de voorstanders van dit algemene decreet - wie
hier eigenlijk allemaal bij betrokken zijn.
En als neutrale waarnemer ben ik een beetje verbaasd.
Dit gaat van links naar rechts, bij wijze van spreken, van elektriciteitsbaronnen tot machtige bedrijfsverenigingen
tot de Groenen en andere milieuorganisaties, niet de jouwe.
Hoe is het mogelijk dat zoveel politieke tegenstanders plotseling onder één hoedje spelen? Wat zegt ons dat?
Het probleem is dus dat veel spelers die nu voor het algemene decreet zijn, in
hetzelfde schuitje zitten als het Klimaatverbond.
Dit betekent dat de zonnelobby in hetzelfde schuitje zit als de milieuorganisaties in het Klimaatverbond.
En dat is natuurlijk tegenstrijdig als het gaat om natuurbehoud.
Als het om klimaatbescherming gaat, zitten beide zeker op dezelfde golflengte.
Er zijn conflicten als het gaat om natuurbehoud.
En hier realiseer ik me dat mensen vaak de ruggengraat missen om te zeggen, ja, wij als milieuorganisaties
zijn niet alleen voor klimaatbescherming, maar we zijn ook consequent voor natuurbehoud.
En dat is waar we veel meer duidelijkheid nodig hebben en de moed om de oorlog te verklaren aan de elektriciteitsbaronnen en te
zeggen, ja, we zijn allebei voor het klimaat, maar als het aankomt op natuurbehoud, dan zal de vriendschap misschien eindigen.
En daar is moed voor nodig, en die ontbreekt duidelijk.
En dus zitten beide partijen nu in hetzelfde schuitje als het gaat om het decreet, de milieuorganisaties misschien met tegenzin,
en de elektriciteitsbaronnen zijn blij omdat ze uitkijken naar de subsidies die zullen vloeien
als ze overal op het open platteland mogen bouwen.
De Neue Zürcher Zeitung kopte over u "De landschapsbeschermer waar Albert Rösti bang voor moet zijn".
Albert Rösti is het bondsraadslid dat verantwoordelijk is voor dit dossier.
Hoe denkt u het electoraat te overtuigen?
Het referendum vindt dan plaats in juni van dit jaar.
Dat is een heel strak schema.
Misschien is het met opzet gekozen.
Ik denk dat er een gebrek aan informatie is onder de bevolking over wat het zou betekenen als dit algemene decreet
nu zou worden aangenomen, met deze doelstellingen, met deze beperkingen, met deze onbeantwoorde vragen.
En ik denk dat we de bevolking op een zeer objectieve manier moeten informeren.
Wat betekent het om een windturbine te bouwen? Wat betekent het om hem in het bos te bouwen?
Wat betekent het om in de Alpen een zonne-energiecentrale te bouwen die 100 voetbalvelden groot is?
Wat gebeurt er in de winter als er sneeuw ligt?
En ik geloof dat je mensen gewoon moet benaderen met beelden en informatie en informatie
moet creëren op veel verschillende kanalen.
En dat is zeker de manier om de bevolking ervan te overtuigen dat ze kunnen zien dat dit de
doelen zijn waarover we stemmen en de gevolgen.
Naast dit referendum, dat zoals gezegd in juni zal plaatsvinden, hebt u onlangs ook twee nieuwe
volksinitiatieven aangekondigd die in dezelfde richting gaan.
Kun je in het kort beschrijven waar dit over gaat?
In onze vereniging "Vrij Landschap Zwitserland" zijn natuurbehoud en directe democratie twee zaken die ons na aan het
hart liggen en waar we bijzonder veel belang aan hechten.
Directe democratie en natuurbehoud worden nu beide in gevaar gebracht door dit algemene decreet.
Maar we zien nu al in het Parlement dat er nog gekkere ideeën worden geopperd om het referendum op zich af te schaffen
in de wet om natuurbehoud nog verder aan banden te leggen.
En dat willen we tegengaan.
We hebben twee populaire initiatieven gelanceerd. Het initiatief voor bosbescherming en
het initiatief voor gemeenschapsbescherming.
Het initiatief voor bosbescherming wil dat windturbines in bossen en aan de rand van bossen worden verboden.
En het initiatief voor de bescherming van de gemeenschap wil dat windturbines, als ze worden gebouwd,
altijd de toestemming van de getroffen bevolking vereisen.
En het verzamelen van handtekeningen is nu aan de gang.
En we moeten 100.000 geldige handtekeningen verzamelen voor juli 2025.
Nu zijn we benieuwd of u zult slagen.
En dan zullen er zeker de volgende stemmingsgevechten zijn.
Daar kun je ook naar uitkijken. Tot slot misschien een persoonlijke vraag.
Ze zijn nog jong en al erg betrokken bij deze milieu- en landschapsbehoudkwesties.
Hoe ben je er eigenlijk bij betrokken geraakt?
Misschien komt dat een beetje door de familie.
Mijn moeder heeft al veel contact gehad met landschapsbehoud.
Ze groeide op in de jaren 1970 in Wangen am Zürichsee in het kanton Schwyz, waar in de jaren 1970
de snelweg A3 midden door het dorp werd aangelegd.
In de jaren 1980 verhuisde ze naar het kanton Zürich, naar Bonstetten.
Het plan was om de A4 door het open platteland aan te leggen.
En in de jaren 90 kwam mijn moeder met mijn vader naar Grenchen in het kanton Solothurn.
Het toeval wilde dat de A5 door het open platteland zou worden aangelegd.
En deze toewijding van mijn beide ouders is ook op mij afgewenteld.
Ik woon op een prachtige plek in Grenchen, tussen de Jura en het Mittelland.
Je kunt ook de Alpen zien, met andere woorden alle drie de grote landschappen van Zwitserland.
En ik denk altijd bij mezelf: in 2050 ben ik pas 54 jaar.
Ik wil mijn kinderen ook een ecologisch waardevol landschap nalaten.
En om dit landschap zo lang mogelijk te behouden en duurzaam in stand te houden, zoals we het nu hebben.
Hartelijk dank. Wij wensen u veel succes met deze grote onderneming, die nu al op de toekomst is gericht.
Leuk om je in het programma te hebben. Elias Vogt, dank je.
En ik wil u, beste kijkers, bedanken voor uw aandacht.
Ik kijk ernaar uit om je volgende week weer te zien als we welkom heten bij de politieke talkshow op HOCH2.TV.