Soos die gesegde lui: "Alle paaie lei na Rome," dus kan daar gesê word dat:
Alle leidrade dui op die Amerikaanse privaat denksentrum Council on Foreign Relations, of
kortweg CFR, as dit by die mense agter NAVO kom.
Die feit van die ongekende konsentrasie van mag in die CFR en sy wêreldwye netwerk laat slegs een gevolgtrekking toe:
NATO moet beskou word as een van sy instrumente om die CFR se wêreldwye doelwitte te bevorder,
insluitend die vestiging van 'n sentrale wêreldregering.
Die beweerde "versekering van vrede" dien uitsluitlik om hul bestaan en hul bedrywighede te legitimeer – in diens van die CFR.
Eerstens voed NAVO die hele oorlogsugtigheid aan – hetsy deur propaganda, bedreigings soos NAVO se
uitbreiding na die ooste, of werklike herbewapening, ensovoorts.
In Europa is die moontlikheid van oorlog meer teenwoordig as ooit sedert die Tweede Wêreldoorlog.
Ten tweede dien NAVO, tesame met al die oorlogsopwinding – selfs oorlogshisterie – as 'n welkome afleidings taktiek om die
werklike doelwitte van die CFR-strateëgiste te bevorder: naamlik die vestiging van die hoekstene van 'n sentrale wêreldregering.
Op 4 April 1949 – 'n goeie 75 jaar gelede – is NAVO gestig as 'n verdedigingsalliansie teen die voormalige Sowjetunie.
NATO staan vir "Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie", ook in Duits bekend as die
"Atlantiese Alliansie" of "Noord-Atlantiese Verdrag".
NATO bestaan nou uit 32 Europese en Noord-Amerikaanse lidstate.
Die belangrikste beginsel van die alliansie is die sogenaamde wedersydse bystandsklousule in Artikel 5 van die NAVO-verdrag:
Die partye stem saam dat 'n gewapende aanval op een of meer van hulle in Europa of Noord-Amerika
as 'n aanval op almal van hulle beskou sal word.
Artikel 5 van die NAVO-verdrag bepaal dat as een NAVO-lid aangeval word, die hele NAVO-alliansie aangeval word.
Die NAVO-raad verklaar 'n alliansie-saak, wat nog net een keer tevore ingeroep is: ná die
terreuraanvalle in die VSA op 11 September 2001.
In die algemene publiek – soos op die webwerf van die Duitse Federale Regering gelees kan word – word NAVO geprys as
"die mees suksesvolle veiligheidsalliansie in die wêreld".
Dit het Europa se veiligheid vir 75 jaar gewaarborg.
123432'n goeie twee jaar ná Rusland se inval in Oekraïne beskou 67% van die Duitse bevolking tans vrede en veiligheid in Europa
as baie ernstig of ernstig bedreig, volgens 'n telefoniese opname wat deur ARD-DeutschlandTrend op 4 April 2024 uitgevoer is.
82% van mense beskou NAVO as belangrik om vrede in Europa te verseker.
Volgens die "Security 2024"-studie is 52% van die Switserse bevolking ten gunste van nouer bande met
NAVO, terwyl 30% die toetreding tot NAVO ondersteun.
Die vraag in watter mate NAVO vrede in Europa verseker, verdeel menings en besig hou die bevolking meer as ooit tevore.
Hierdie dokumentêr ondersoek presies hierdie vraag en neem 'n blik agter die skerms by NAVO.
1. Het NAVO in die verlede vrede verseker? – Die belangrikste NAVO-operasies
Sommige van die belangrikste NAVO-operasies sal nou hieronder in meer besonderhede ondersoek word.
Dit is amptelike operasies onder NAVO-leierskap en nie operasies wat deur NAVO-lande op hul eie inisiatief uitgevoer word nie.
Al hul militêre operasies het in die post-Koue Oorlog-periode plaasgevind, d.w.s. ná 1991.
Die eerste van hierdie operasies het vanaf Julie 1992 in Bosnië plaasgevind in die vorm van
vlootblokkades, vlugverbodsones en sogenaamde vredesmagte.
Operasie Deliberate Force in Bosnië en Herzegovina van 30 Augustus tot 20 September 1995
In 1994 en 1995 het mortiergranate die Markalé-mark in Sarajevo getref.
Ongeveer 100 burgers het in die proses gesterf.
Die mortiergranate is onmiddellik aan die Serwiërs toegeskryf.
'n Kommissie van ondersoek om die verantwoordelikheid hiervoor te bepaal, is geweier.
Dit het NAVO gemagtig om 1 026 bomme op 338 teikens regoor die deur Serwiërs beheerde deel van Bosnië te laat val.
In twee en 'n half week het straalvliegtuie van agt NAVO-vennootlande in totaal 3 515 missies gevlieg.
Die lugaanvalle het gelei tot ongeveer 27 burgerlike sterftes en 'n gelyke aantal soldatesterftes.
Die situasie in Bosnië is nog nie op so 'n wyse opgelos dat dit tot werklike vrede gelei het nie.
Operasie Allied Force in die voormalige Federale Republiek van Joego-Slawië van 24 Maart tot 10 Junie 1999
Operasie Allied Force was die kodename vir 'n NAVO-militêre operasie teen die Federale Republiek van Joego-Slawië.
Die ongeveer 200 gevegsvliegtuie wat ontplooi is, het 28 018 eksplosiewe toestelle – insluitend
klasterbomme – en 10–15 ton uraanbedekte ammunisie laat val.
Daar was nie 'n VN-mandaat nie en ook nie 'n geval van kollektiewe verdediging nie.
NATO het die lugaanvalle geregverdig op grond van 'n beweerde "humanitêre katastrofe".
Volgens verskeie verslae, insluitend dié van die OVSE , was daar egter geen humanitêre katastrofe en
geen etniese suiwering voor die oorlog begin het nie.
Echter, nadat die oorlog begin het, was daar: 10 000 dooie soldate en polisiebeamptes;
489-528 burgerlike sterftes volgens Human Rights Watch;
1 200–2 500 burgers doodgemaak volgens Joegoslaviese skattings;
verwoestende langtermyn-effekte soos miskrame en ernstige siektes wat deur uraanammunisie veroorsaak word.
Volgens skattings het 125 000 mense aan die langtermyn-effekte gesterf.
Die sterftesyfer in Joego-Slawië en Serwië het jaar-op-jaar met 2,5 persent gestyg.
En daar was vernietigde infrastruktuur: 110 hospitale, 480 skole, 19 treinstasies, 60 brûe en nywerheidsaanlegte.
Operasie Duurame Vryheid (OEF) in Afghanistan, die Filippyne, Georgië, Kirgistan, die Hoorn van Afrika,
Somalië en die Sahara van 7 Oktober 2001 tot 28 Desember 2014
In reaksie op die aanvalle van 11 September 2001 het die Amerikaanse regering 'n sogenaamde
oorlog teen internasionale terrorisme uitgeroep.
Die NAVO-raad het daarna besluit om die aanvalle as 'n aanval op die Verenigde State ingevolge Artikel 5, die wedersydse
verdedigingbepaling van die Noord-Atlantiese Verdrag, te beskou.
Een van die maatreëls wat as deel van hierdie oorlog teen terrorisme geneem is, was Operasie Duurende Vryheid.
Ongeveer 70 nasies was by die operasie betrokke, wat deur die Amerikaanse Sentrale Kommando gelei is.
Die operasie het op 28 Desember 2014 geëindig.
Dit is vervang deur NAVO se Resolute Support-missie, wat tot 11 September 2021 geduur het.
Dit was nie meer 'n gevegsmissie nie, maar eerder adviserende en logistieke ondersteuning vir die Afghaanse regering.
NATO het in Afghanistan alles behalwe vrede en veiligheid agtergelaat.
Binne 'n kort tydjie het die Taliban beheer oor groot dele van die hele land oorgeneem.
Volgens Welthungerhilfe is die humanitêre situasie "katastrofies".
Baie waarnemers beskou die internasionale missie in Afghanistan as 'n mislukking.
Daar word beraam dat NAVO en sy bondgenote 240 000 dooies agtergelaat het.
43 000 burgerlike sterftes teen 2012 alleenlik.
Meer as 3 500 NAVO-soldate het hul lewens verloor, insluitend 59 van die Duitse Weermag.
Internasionale militêre operasie in Libië van 19 Maart tot 31 Oktober 2011
Op 17 Maart 2011 het VN-resolusie 1973 VN-lidstate gemagtig om 'n vlugverbodgebied oor Libië in te stel om na
bewering die burgerbevolking te beskerm en die rebelle teen die regeringsmagte te ondersteun.
Op 31 Maart 2011 het NAVO die bevel oor die hele militêre operasie oorgeneem om VN-resolusie 1973 af te dwing.
Met 260 vegvliegtuie het NAVO in totaal 7 587 lugaanvalle gevlieg.
Die resultaat was 50 000 burgerlike sterftes en 50 000 burgerlike beserings.
Die ekonomiese infrastruktuur is grotendeels vernietig en fasiliteite wat aan die
groot waternetwerk behoort, is gebombardeer.
Met sy ingryping in Libië het NAVO alles behalwe vrede verseker.
Sedert die val van staatshoof Muammar al-Gaddafi in 2011 is Libië deur gewelddadige konflikte geskud.
Politieke onstabiliteit, die ineenstorting van die openbare orde en die ekonomie bly die daaglikse
lewe van mense in hierdie Noord-Afrikaanse land vorm.
Daarbenewens het miljoene vlugtelinge Europa via Libië bereik.
Voor die beweerde "humanitêre" krisis in Libië het die land onder Muammar al-Gaddafi een van die hoogste inkomste per
capita en die hoogste sosiale prestasies in heel Afrika gehad.
Die bewering dat Gaddafi 6 000 mense vermoor het, het geblyk 'n leuen te wees.
Na Gaddafi se val het die humanitêre ramp net begin!
Verdere oorloë deur en met die betrokkenheid van NAVO-lande
Die operasies onder leiding van NAVO het onuitspreeklike lyding veroorsaak met honderde
duisende slagoffers en verwoestende langtermyn-effekte!
Daarbenewens was daar ander oorloë wat NAVO-lande betrek het, soos: Viëtnamoorlog 1965–1975, gedurende welke
tyd die Amerikaanse weermag die hoogs giftige onkruiddoder 'Agent Orange' op groot skaal gebruik het.
Dit het enorme langtermynskade aan die omgewing en genetiese materiaal veroorsaak, asook fetale misvormings en miskrame.
Volgens regeringsyfers het teen 2009 400 000 Viëtnamese gesterf.
Eerste Irak-oorlog of Tweede Golfoorlog 1990/91
Tweede Irak-oorlog of Derde Golfoorlog in 2003, waartydens die deur die VSA gelei koalisie tussen 1 000 en 2
000 ton pantserdoorboorende uraanammunisie afgevuur het.
Burgeroorlog in Sirië sedert 2011
Militêre ingryping in Jemen 2011–2015
Al hierdie oorloë het een ding gemeen:
Die euwels wat deur die oorlog aangerig is, was groter as die veronderstelde onreg wat dit
moes uitroei om vrede in die land te verseker.
Dit skend die beginsel van die internasionale humanitêre reg.
En hierdie oorloë het nog een ding in gemeen: hulle was op leuens gebaseer.
In sy boek "Illegal Wars: How NATO Countries Sabotage the UN" toon die Switserse historikus Dr. Daniele Ganser aan hoe
onwettige oorloë in die verlede en hede gevoer is – sonder 'n saak vir 'n alliansie en sonder 'n uitdruklike VN-mandaat.
Daarom word oorloë moreel geregverdig met veronderstelde "humanitêre rampe" of ander leuens.
Maar hoe is dit moontlik, en hoe word dit geïmplementeer?
En as NAVO se operasies in die verlede nie vrede verseker het nie, behoort hulle dit dan nou te doen?
2. As NAVO se operasies nie vrede verseker het nie, was dit suiwer mislukking of slinkse berekening?
Om hierdie vraag te beantwoord, moet ons agter die skerms by NAVO kyk.
Wie is agter NAVO, en wat is hul doelwitte?
Wie was agter die stigting van NAVO?
Soos die gesegde lui: "Alle paaie lei na Rome," dus kan daar gesê word dat:
Al die leidrade dui op die Amerikaanse privaat denksentrum Council on Foreign Relations –
kortweg CFR – as dit by die mense agter NAVO kom.
Amerikaanse prokureur William Bundy het aan die CFR-studiegroepe geskryf dat hulle gehelp het om die denkraamwerk
te skep wat gelei het tot die Marshall-plan en NAVO.
Bundy was 'n ontleder by die Central Intelligence Agency (CIA).
Toe die Tweede Wêreldoorlog in Europa in September 1939 begin het, het die Amerikaanse Staatsdepartement 'n
program van onafhanklike ontleding en studie voorgestel.
Dit is aan die CFR-studiegroepe toegewys.
Die projek, wat bekend geword het as "Oorlog- en Vredestudies", was bedoel om die Amerikaanse buitelandse
beleid in die komende oorlogsjare en die uitdagende nuwe wêreld wat daarna sou ontstaan, te lei.
Die CFR-webwerf gaan voort om te sê dat "die saak streng vertroulik was".
Aanhaling: "Want die hele plan sou 'verwerp' word as dit algemene kennis geword het dat die Departement van Buitelandse
Sake saam met 'n eksterne groep (die CFR) gewerk het."
Die Rockefeller-stigting het ingestem om die projek te befonds, aanvanklik terughoudend, maar nadat hulle van
die belangrikheid daarvan oortuig is, met byna $350 000 .
Oor die volgende vyf jaar het byna 100 mans aan die Oorlog- en Vredestudies-program deelgeneem,
Norman H. Davis was voorsitter van die stuurkomitee vir Oorlogs- en Vredestudies.
Davis was van 1921 af 'n lid van die CFR se direksie en van 1936 tot 1944 sy president.
Allen Welsh Dulles en Hanson W. Baldwin (1903–1991) het die bewapeninggroep van die Oorlog- en Vredestudies
gelei, waar die basiese idees en planne vir NAVO ontwikkel is.
Allen Welsh Dulles was van 1927 tot 1969 'n lid van die CFR se raad van direkteure en van 1946 tot 1950 sy
president; hy was van 1953 tot 1961 direkteur van die CIA.
As direkteur van die CIA het Dulles geheime moordaanslae op Fidel Castro , Patrice Lumumba
en Rafael Trujillo , onder andere, gemagtig.
Lumumba is deur 'n vuurpeloton vermoor.
Hy het voorheen 'n beduidende rol gespeel in die vreedsame leiding van die Kongo uit Belgiese koloniale bewind.
Dulles was verantwoordelik vir die staatsgrepe in Iran en Guatemala.
Onder sy leierskap het die CIA twee mededingende faksies in Suid- en Sentraal-Amerika terselfdertyd geheim ondersteun.
Dulles het selfs wapens aan die Kubaanse rewolusionêres verskaf.
Heeltemal in lyn met die beginsel van "Divide et Impera", of "verdeel en heers".
Hierdie beginsel verwys na 'n militêre, politieke of retoriese strategie wat daarop
gemik is om die teenoorgestelde kamp te verdeel.
Dulles het ook in 1953 die CIA-navorsingsprogram MK ULTRA geïnisieer.
Die program oor moontlikhede vir breinkontrole het duisende menslike eksperimente
ingesluit, met verskeie gedokumenteerde sterftes.
In sy werk het die historikus Dr Daniele Ganser tot die gevolgtrekking gekom dat die sluipmoord op
president John F. Kennedy ook deur Allen Dulles beveel is.
Dulles was 'n vrymesselaar van die 33ste graad.
Is dit dan enige wonder dat NAVO nie vrede verseker nie, aangesien sy stigtingsbeginsels met die hulp van 'n
man, Allen Dulles, ontwikkel is wat bloed aan sy hande het?
'n Artikel wat in Julie 1983 in die Britse tydskrif International Affairs gepubliseer is, bied
insig in die daaropvolgende stigting van NAVO.
Die titel is: "Die Pentagon-onderhandelings in Maart 1948: Die begin van die Noord-Atlantiese Verdrag".
Volgens die outeurs Cees Wiebes en Bert Zeeman is hierdie artikel bedoel om die amptelike NAVO-geskiedenis aan te vul.
Aanhaling: "Volgens die amptelike NAVO-geskiedenis het die onderhandelings wat gelei het tot die ondertekening van die
Noord-Atlantiese Verdrag op 6 Julie 1948 in Washington begin."
Dit is egter al vir verskeie jare bekend dat onderhandelings oor 'n veiligheidsverdrag tussen die Verenigde State en
die Wes-Europese state reeds voor hierdie datum gevoer is.
Hierdie onderhandelings het aan die einde van Maart 1948 onder die strengste geheimhouding tussen die
Verenigde State, die Verenigde Koninkryk en Kanada by die Pentagon in Washington plaasgevind.
Een van die deelnemers aan hierdie geheime konsultasies praat van 'die beslissende (en geheime)
Pentagon-onderhandelinge in Maart 1948, gedurende welke tyd die Noord-Atlantiese Verdrag eintlik bedink is'.
Die artikel oor Internasionale Sake noem ook die individue wat die onderhandelings by die
Pentagon tussen 22 Maart en 1 April 1948 gevoer het.
Hier ook lei die spore wat deur die delegasiedeelnemers gelaat is, onverwags tot die CFR:
Lewis W. Douglas , hoof van sy delegasie.
Hy was van 1947 tot 1950 die Amerikaanse ambassadeur in die Verenigde Koninkryk.
Hy was van 1935 af 'n lid van die Rockefeller-stigting en het van 1936 tot 1939 in sy uitvoerende komitee gedien.
Hy was van 1940 tot 1964 in die raad van die Council on Foreign Relations.
Theodore Achilles , wat as 'n Amerikaanse diplomaat in Peru gedien het, was ook 'n lid van die CFR.
Alfred Gruenther , generaal in die Amerikaanse leër, was van 1953 tot 1956 die Hoëste Geallieerde Bevelvoerder Europa.
Robert Cecil was 'n Britse diplomaat en mede-stigter van Chatham House in Julie 1920, 'n
privaat denksentrum met sy basis in Londen.
'n Jaar later is sy Amerikaanse eweknie, die CFR, in New York gestig.
Tot 2004 was Chatham House ook bekend as die Koninklike Instituut vir Internasionale Aangeleenthede.
Belangrike projekte word befonds deur die Rockefeller-stigting, die Bill & Melinda Gates-stigting en NAVO, onder andere.
Robert Cecil was 'n vrymesselaar.
Lester B. Pearson , hoof van die Kanadese delegasie, was van 1963 tot 1968 die 14de minister-president van Kanada.
Hy was 'n lid van die Bilderberg-groep en het die Bilderberg-byeenkoms in 1964 bygewoon.
Die Rockefeller-stigting, die CIA en die CFR was weer betrokke by die oprigting van die Bilderberg-groep.
Die doel was om herhaalde konferensies met Europese en Amerikaanse politici en sakeleiers te vestig.
3. NAVO se doelwitte = CFR se doelwitte
Om NAVO se onderliggende doelwitte en doel te verstaan, moet 'n mens die doelwitte van die CFR verstaan.
Op sy webwerf stel die CFR homself beskeie voor:
Dit dien om die wêreld en die buitelandse beleidsbesluite wat die Verenigde State en ander
lande in die gesig staar, beter te verstaan.
Dit is egter onwaarskynlik dat 'n organisasie so 'n uitgebreide netwerk uitsluitlik vir
die doel sou oprig om adviesdienste te lewer.
Vir dekades het die CFR byna alle sleutelposisies in die Amerikaanse regering beklee en verskeie honderde
topamptenare en raadgewers per administrasie verskaf, of dit nou Demokraties of Republikeins was.
Richard Harwood, voormalige senior redakteur en ombudsman van die Washington Post, het met waardering oor die Council on Foreign
Relations geskryf en gesê dat sy lede "die naaste ooreenstem met wat men sou kon noem die
regerende establishment van die Verenigde State."
(…) Hulle analiseer en interpreteer nie net die Amerikaanse buitelandse beleid nie; hulle help om dit te vorm.
Lede van die privaat Raad vir Buitelandse Betrekkinge sluit in, onder andere:
verskeie Amerikaanse presidente en vise-presidente van albei partye;
byna alle Amerikaanse ministers van buitelandse sake, verdediging en finansies;
die meeste stafhoofde en bevelvoerders van die Amerikaanse weermag en NAVO;
sommige van die mees invloedryke lede van die Kongres (veral buitelandse en veiligheidsbeleidmakers);
byna alle Nasionale Veiligheidsadviseurs, CIA-direkteure, VN-ambassadeurs, voorsitters van die Sentrale
Bank (Fed), president(e) van die Wêreldbank en direkteure van die Nasionale Ekonomiese Raad;
talle vooraanstaande akademici; talle direkteure van banke, dinktenke, universiteite, NGO's en Hollywood;
sowel as sleutellede van die 9/11-kommissie en die Warren-kommissie
Daarbenewens sluit die CFR maatskappye in wat onder die wêreldwye reuse van groot besigheid, groot bankwese, groot
tegnologie, groot data, groot media en groot farmaseutika is.
Kortom, die CFR het ongeëwenaarde bereik en invloed.
Die mag en invloed wat deur die CFR uitgeoefen word, strek egter ver buite sy lede:
In Engeland het die CFR 'n susterorganisasie wat bekendstaan as die Royal Institute of International
Affairs (RIIA), ook bekend as Chatham House, gestig in 1920.
In Europa het die CFR in 2007 die Europese Raad vir Buitelandse Betrekkinge (ECFR) gestig.
Deur die Raad van Raden (CoC) bring die CFR lidorganisasies uit 24 lande bymekaar, insluitend Rusland en China.
Die Russiese CFR-lidorganisasie "Raad vir Buitelandse en Verdedigingsbeleid" (SVOP) bestuur die "Valdai"-diskussieklub,
waarin die Russiese president Vladimir Poetin gereeld deelneem.
Die tweeweeklikse gedrukte tydskrif The New American het dit soos volg opgesom in sy Julie 2021-uitgawe.
Dit was 'n spesiale uitgawe ter viering van die CFR se 100ste bestaansjaar, getiteld: "CFR: steeds die mag agter die troon".
"Die geskiedenis van die CFR is 'n kroniek van 'n eeue-lange oorlog teen nasionale soewereiniteit en die meedoënlose
poging om 'n almagtige wêreldregering te vestig, wat CFR-globaliste dikwels hul 'Nuwe Wêreldorde' genoem het." (...)
Die CFR oefen inderdaad ongekende invloed uit in politieke, finansiële, ekonomiese, media- en akademiese kringe. (...)
Hy is die openbare gesig, die sentrale senuweestelsel van wat kritici die 'diep staat' noem – die nie-verkose
'permanente regering' wat beheer oor ons land oorgeneem het.
Die uitgawe eindig met die woorde: "Die helse greep van die 'Diepe Staat' op ons nasie – en op die hele wêreld – sal nie
gebreek word nie, tensy meer Amerikaners (en meer mense wêreldwyd) wakker word, die CFR se groeiende beheer
blootlê en sy duistere Nuwe Wêreldorde-agenda teëstaan."
Op 17 Februarie 1950 het Wall Street-bankier James P. Warburg, 'n raadgewer van Franklin D. Roosevelt, aan 'n Amerikaanse
Senaatskomitee gesê: "Ons sal 'n wêreldregering hê, of ons daarvan hou of nie (...) deur toestemming of deur verowering."
Hy was ook 'n lid van die CFR, net soos sy vader, Paul Warburg, wat bekendstaan as die 'vader' van die Federale Reserwestelsel.
Die mate waartoe NAVO 'n sleutelrol speel in die implementering van die agenda van 'n sentrale
wêreldregering word in die volgende hoofstukke uiteengesit.
4. Hoe is dit moontlik om NAVO-operasies as "vredesbewaring" te verkoop? – "Die Propaganda-matriks" van die CFR
Die suksesvolle implementering van geopolitiese strategieë, veral die regverdiging van militêre middele wat skynbaar
daarop gemik is om vrede te verseker, sou ondenkbaar wees sonder om die openbare mening doeltreffend te beïnvloed.
'n 22-bladsy-studie deur Swiss Policy Research (SPR) uit September 2017 stel die CFR se "propagandamatriks" voor:
Hoe die CFR die vloei van geostrategiese inligting beheer.
Swiss Policy Research is 'n onafhanklike navorsings- en inligtingsprojek oor geopolitiese
propaganda in Switserse en internasionale media.
Die studie verduidelik hoe die CFR 'n grootliks selfstandige transatlantiese inligtingsiklus geskep het waarin
byna alle relevante bronne en verwysingspunte deur lede van die Raad en sy vennootorganisasies beheer word.
In die VSA is feitlik alle bekende media-uitlate óf deur CFR-verteenwoordigers gestig óf dekades gelede opgekoop.
In Duitsland word vooraanstaande mediapersoonlikhede – langs die Bilderberg-groep – hoofsaaklik geïntegreer
via die sogenaamde Atlantik-Brücke (Atlantiese Brug).
Dit is in 1952 gestig deur CFR- en Wêreldbankpresident John J. McCloy, saam met CFR-lid en bankier Eric Warburg.
In Switserland word die strukturele integrasie van die groot uitgewershuise hoofsaaklik bereik deur die
Bilderberg-groep en toenemend noue samewerking met Duitse Atlantikbrücke-media-uitlate.
nuusagentskappe
Nuusagentskappe speel 'n spesiale rol in die inligtingsmatrix.
In werklikheid kom byna al die teks en beelde wat deur CFR-media gebruik word vir internasionale
gebeure, van net drie wêreldwye nuusagentskappe:
die Amerikaanse Associated Press (AP), die Brits-Kanadese Thomson Reuters, en die Franse Agence France-Presse (AFP).
Terwyl Reuters en AP direk by die Raad betrokke is, behoort AFP aan die Franse staat, wat op sy beurt via die Bilderberg-groep
en NAVO in transatlantiese strukture geïntegreer is.
Nie-regeringsorganisasies (NRO's) & PR-agentskappe
Selfs sonder nie-regeringsorganisasies sou dit byna onmoontlik wees om militêre operasies aan die algemene publiek te verkoop.
Hierdie gee die mense die illusie van groter onafhanklikheid en geloofwaardigheid.
In werklikheid is die direkteure van Amnesty International (AI), Human Rights Watch (HRW) en baie ander skynbaar humanitêre
organisasies egter al dekades lank by die CFR betrokke.
Talryke ander word gefinansier en gelei deur CFR-miljardêrs soos George Soros.
Swiss Policy Research (SPR) skryf dat sulke NGO's altyd ingeroep word wanneer dit kom by die
legitimering van militêre ingryping op humanitêre gronde.
So vroeg as 1991 het Amnesty International openbaar die "inkubatorleuen" wat deur 'n Amerikaanse PR-firma
uitgevind is, "gestaaf" , en het sodoende beduidend bygedra tot die uitbreking van die Golfoorlog.
In die Balkan, Afghanistan en Libië het Amnesty International en Human Rights Watch ook opgeroep tot "humanitêre"
militêre ingrypings op grond van twyfelagtige of vals bewerings.
Die bewering dat Gaddafi 6 000 mense vermoor het, het volgens Swiss Policy Research 'n leuen geblyk te wees.
Die Golfoorlog het pas geëindig en die wiegverleier was reeds ontbloot toe die Amerikaanse PR-agentskap Rudder
Finn reeds in die Balkan-oorloë aktief was en die grond voorberei het vir die daaropvolgende NAVO-ingryping.
Die destydse direkteur van Rudder Finn het in 'n latere onderhoud verduidelik waarom sy maatskappy byvoorbeeld vals
berigte oor Serwiese 'doodskampe' in Bosnië versprei het:
Ons het nie die bestaan van doodskampe in Bosnië bevestig nie; ons het slegs berig dat die
Amerikaanse tydskrif Newsday dit beweer het.
(…) Ons het 'n taak gehad om te doen, en ons het dit gedoen.
Ons word nie betaal om moreel te wees nie.
Na bewering moet ook humanitêre organisasies soos Avaaz en Campact, met hul aanlynpetisies, genoem word.
In plaas daarvan om die reënwoud te ondersteun, eis hulle skielik 'n vlugverbodgebied oor Libië.
5. NAVO-operasies kan as "vredesbewaring" verkoop word omdat nie net die "propagandamatriks" nie, maar
ook die NAVO self stewig in die hande van die CFR is.
Swiss Policy Research skryf: "Die CFR het vir dekades lank sy eie opleidingsprogram vir offisiere onderhou, met die gevolg dat,
volgens skattings, ongeveer 75% van alle senior Amerikaanse militêre personeel deur die CFR opgelei is –
insluitend byna alle stafhoofde, NAVO-bevelvoerders en gebiedsbevelvoerders sedert die Tweede Wêreldoorlog."
Op hierdie wyse het die Raad 'n ideologiese opgeleide, imperialistiese militêre mag opgebou,
waarvan soortgelyke voorbeelde andersins byna uitsluitlik in totalitêre regimes voorkom.
Die CFR-webwerf verskaf die volgende inligting oor die militêre opleidingsprogram:
Die program stel geselekteerde beamptes in staat om hul kennis van internasionale betrekkinge uit te brei deur 'n jaar by die
CFR-hoofkwartier in New York deur te bring (…) deur intensiewe deelname aan CFR-vergaderings en -byeenkomste en
deur interaksie met die CFR se uiteenlopende lidmaatskap.
Die loopbane van NAVO-sekretarisse-generaal en Hoogste Geallieerde Bevelvoerders Europa
(SACEUR) dui ook op die Bilderberg-groep en die CFR.
As NAVO se hoogstgeplaatste amptenaar verteenwoordig die sekretaris-generaal die organisasie in die openbaar.
Hy is altyd uit Europa.
Die SACEUR is altyd 'n Amerikaanse generaal of адмирал en het algehele militêre operasionele bevel.
'n aansienlike aantal sekretarisse-generaal en SACEUR's was deelnemers aan Bilderberg-konferensies.
Jy kan die lys van name in die krediete vind.
6. NAV as 'n instrument – nie om vrede te verseker nie, maar eerder om die CFR se wêreldwye doelwitte,
insluitend 'n sentrale wêreldregering, te bevorder.
Die feit van die ongekende konsentrasie van mag in die CFR en sy wêreldwye netwerk laat slegs een gevolgtrekking toe:
NATO moet beskou word as een van sy instrumente om die CFR se wêreldwye doelwitte te bevorder,
insluitend die vestiging van 'n sentrale wêreldregering.
Die beweerde "handhawing van vrede" dien uitsluitlik om hul bestaan en bedrywighede te legitimeer – in diens van die CFR.
Een geopolitiese doelwit van CFR-strateëgiste is beslis om die militêre oorheersing van die Amerikaanse Leër en
NAVO in die wêreld te verseker, indien nie uit te brei nie.
Volgens 'n opdatering van Junie 2023 het die Amerikaanse gewapende magte na raming 750 militêre
basisse in meer as 80 lande buite die Verenigde State.
In Duitsland is daar 119 militêre fasiliteite.
'n Visuele databasis vertoon 56 NAVO-basisse wêreldwyd.
Wat die moeite werd is om te noem, is die Amerikaanse militêre basis "Camp Bondsteel" in Kosovo.
Dit is ingestel ná NAVO se "Operasie Allied Force" teen Joego-Slawië in Junie 1999.
Die basis beslaan 386 hektaar (3 860 000 m²) en bied akkommodasie vir tot 7 000 soldate
van die Amerikaanse Leër en geallieerde magte.
Die "strategie van spanning" as 'n geopolitiese instrument wat deur die argitekte van 'n wêreldregering gebruik word om
hul politieke en militêre wêreldwye mag verder uit te brei
Enige geostrategikus wat sy politieke en militêre wêreldmag verder wil uitbrei, vertrou nie hoofsaaklik op konvensionele
– sogenaamde – "warm" oorloë nie, maar eerder daarop om die bevolking in 'n toestand van "vrees en terreur" te hou.
Dit word ook na verwys as die "strategie van spanning".
Die volgende definisie kan in Krimpedia gevind word:
Die strategie van spanning as politieke term verwys na maatreëls wat deur staatsliggame bevorder of toegepas word om
vrees of onsekerheid in hul eie bevolking of staat in te boesem.
(…) Verder kan 'n spanningstrategie dien om repressiewe optrede en ingrypings deur die staat te regverdig deur
die bevolking se begeerte na staatsingryping te versterk.
Klink dit nie bekend nie?
Die veronderstelde koronaviruspandemie stuur sy groete.
Dit was slegs moontlik om onderdrukkende maatreëls te regverdig deur middel van vreesaanhitsing en onsekerheid.
Maar terug na die term "strategie van spanning".
Die term "strategie van spanning" is in 1969 vir die eerste keer gebruik in 'n artikel in die Britse Sondagkoerant The Observer.
Hy het verwys na geheime operasies wat deur die Italiaanse staat uitgevoer is.
Tussen 1969 en 1984 was daar verskeie terreuraanvalle in Italië, wat gelei het tot meer
as 200 sterftes en ongeveer 600 beserings.
Hierdie is toegeskryf aan die "Rooi Brigades", 'n radikale linkse groep.
Uitgebreide ondersoeke deur die Venesiaanse ondersoekregter Felice Casson het hom na een van die werklike
plegers gelei, die regse ekstremis Vincenzo Vinciguerra.
Hy het 'n omvattende en ingrypende belydenis afgelê.
Vinciguerra het getuig dat hy deur individue binne die staatsapparaat beskerm is en dat die aanval
deel was van 'n omvattende strategie wat Casson later die "strategie van spanning" genoem het.
Hierdie benadering was daarop gemik om die Kommunistiese Party, wat tradisioneel 'n sterk teenwoordigheid in
Italië gehad het, in diskrediet te bring, om te verhoed dat dit aan die regering deelneem.
Casson het sy ondersoek voortgesit en, nadat hy die argiewe van die militêre inligtingsdiens SISMI nagevors het,
die bestaan van 'n uiters geheimsinnige komplekse struktuur binne die Italiaanse staat ontbloot.
Dit was sogenaamde "stay-behind-organisasies" , wat in Italië "Gladio" genoem is.
Gladio is gebore uit samewerking tussen die Italiaanse "Armed Forces Intelligence Service" (SIFAR)
en die CIA, en is sedert 1964 in NAVO geïntegreer.
Korrek verstaan. Dit was geheime NAVO-leërs wat ná die Tweede Wêreldoorlog deur die Amerikaanse Sentrale
Intelligensieagentskap (CIA) saam met die Britse Geheime Intelligensiediens (MI6) opgerig is.
In die geval van 'n Sowjet-besetting van die lande, moes hulle as guerrilla's veg en Wes-Europa bevry.
In sy navorsingsprojek oor NAVO se geheime leërs het die Switserse historikus Dr Daniele Ganser bewyse gevind dat,
benewens die operasie in Italië, soortgelyke netwerke in Frankryk, Duitsland, Griekeland, Nederland, België,
Spanje, Portugal, Noorweë, Luxemburg, Denemarke, Oostenryk, Finland, Swede en Switserland bestaan het.
Volgens die historikus Daniele Ganser is terreur (...) meer geskik as enige ander
militêre strategie om die bevolking te manipuleer.
Volgens Ganser word metodes om vrees te genereer en te manipuleer gebruik om die (binnelandse) bevolking ontvanklik of vyandig
teenoor sekere politieke of ekonomiese maatreëls te maak.
Watter beter manier is daar om 'n bevolking te manipuleer en dit ontvanklik te maak vir 'n gesentraliseerde
wêreldregering as deur vrees en onsekerheid te skep?
Die metodes wat gebruik word om vrees en terreur in 'n bevolking in te boesem, verwys nie net na
gewapende geweld nie, maar na enige soort oorlogsretoriek.
Byvoorbeeld het die sogenaamde "Koue Oorlog" tussen die VSA en die Sowjetunie van 1945 tot 1991
gelei tot 'n ware wapenwedloop, insluitend kernwapens.
Alhoewel direkte openlike oorlogvoering met wapens vermy is, het die wedersydse dreigement van kernoorlog onder die term
"afskrikking" vir die eerste keer die moontlikheid van die mensdom se eie selfvernietiging ("oorvermoording") opgeroep.
Die konflik het op verskeie geleenthede 'n uiters bedreigende karakter aangeneem, sodat die moontlikheid van 'n "warm" oorlog
tussen die supermoondhede altyd in mense se agterkoppe was.
Dit het die bevolking in 'n konstante toestand van "spanning" en "onsekerheid" gehou.
Dit het in die hande gespeel van regerings en die wapenbedryf, en hulle in staat gestel om mense van hul burgerregte en vryhede
te beroof of andersins voordeel uit die situasie te trek.
Dieselfde patroon kan ook gesien word in die huidige retoriek rondom die Oekraïne-Rusland-konflik.
Na die ineenstorting van die Sowjetunie in 1991, was dit NAVO se beurt.
Korrek verstaan! Met die sogenaamde NAVO-uitbreiding na die ooste wat in 1999 begin het, het geopolitiese stratege daarin
geslaag om die potensiaal vir konflik met Rusland te behou en hul eie bevolkings op die rand van spanning te hou.
Tydens NAVO se eerste uitbreiding na die ooste in 1999 was dit Pole, Tsjeggië en Hongarye;
2004 Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen, Roemenië, Slowakye en Slovenië;
2009 Albanië en Kroasië;
2017 Montenegro; 2020 Noord-Masedonië;
2023 Finland; 2024 Swede
Oekraïne se toetreding tot NAVO sou 'n absolute hoogtepunt in die beleid van konfrontasie en spanning met Rusland wees.
Oekraïne se toetreding tot NAVO sou die wedersydse verdedigingsklousule in werking stel, en alle
NAVO-lande sou hulself in oorlog met Rusland bevind.
Daar kan aangeneem word dat dit sou lei tot die oorlog wat deur Europa versprei, indien nie regoor die hele wêreld nie.
In 'n onderhoud met Deutschlandfunk in Maart 2024 het NAVO-sekretaris-generaal Jens Stoltenberg herhaal dat hy nie
presies kon sê wanneer Oekraïne tot die alliansie toegelaat sou word nie: "Maar ons werk hard
daaraan om dit so gou moontlik te laat gebeur."
VSA-staatssekretaris Antony Blinken het aan die kantlyn van die seremonie ter viering van NAVO se 75ste
bestaansjaar gesê: "Oekraïne sal 'n NAVO-lid word."
Ons doel by hierdie vergadering is om te help om 'n brug te bou na hul toetreding.
Blinken, soos jy dalk kan raai, is 'n lid van die CFR.
Daar is al lank 'n kontroversie oor of so 'n belofte tydens die 1990-onderhandelinge
gemaak is dat NAVO nie ooswaarts sou uitbrei nie.
Die feit is dat daar geen bindende en kontraktueel ooreengekome verbintenis teenoor die Sowjetunie of Rusland bestaan nie.
Vladimir Polenov, 'n lid van die Russiese delegasie by die 1990-onderhandelinge, het gesê: "Dit was 'n fout om hierdie
waarborge aan die Sowjetunie dat NAVO nie ooswaarts sou uitbrei nie, nie skriftelik vas te lê nie. Dit was 'n baie groot fout."
Of dit met of sonder beloftes is, sal waarskynlik geen saak wees vir CFR-strateë nie.
NATO het sy doel vervul om die "strategie van spanning" te handhaaf.
Daar is egter nog 'n openbarende belofte tussen die Russiese en Amerikaanse regerings:
In die uitgawe van die Berliner Zeitung van 14 April 2014 het die Duitse skrywer Rolf Hochhuth genoem dat die
Kremlin en die Wit Huis sedert 1952 'n geheime ooreenkoms het:
"... gevolglik, as die Koue Oorlog sou eskaleer in 'n warm oorlog, sou geen vensterruite in Rusland en Amerika gebreek
word nie, maar sou slegs Pole en Duitsland uitgewis word:"
Die mees skandalige verraad aan 'n bondgenoot wat ooit deur enigiemand wat nog geskiedenis lees, ervaar is ..."
So 'n strategie, waardeur 'n oorlog op die rug van die Europese bevolking gevoer word, is
heeltemal geloofwaardig vir die CFR-strateë.
CFR-strateeg Allen Dulles het hierdie benadering uiteindelik as direkteur van die CIA van 1953 tot 1961
gedemonstreer, toe hy terselfdertyd wapens aan mededingende partye in konflik voorsien het.
'n Artikel gepubliseer op 22 April 2024 in die tydskrif Foreign Affairs, wat kwartaalliks namens die Council on
Foreign Relations (CFR) gepubliseer word, toon dat dit nie net 'n onwaarskynlike teorie is nie.
Die titel van die artikel sê dit alles: "Europa – maar nie NAVO nie – moet troepe na Oekraïne stuur."
Duitse ondersoekende joernalis Thomas Röper het oor die artikel gekommenteer en onder andere gesê: "Enigiemand wat aandagtig lees,
sal besef dat Poetin se stelling dat die VSA in Oekraïne tot by die laaste Oekraïner sal veg, ongelukkig absoluut waar is."
Wat meer is, toon die artikel dat die outeurs ook tot die laaste Europeër wil veg...'
Die outeurs maak ook duidelik dat die VSA en NAVO nie aanspreeklik gehou sal word nie:
En aangesien Europese magte buite die NAVO-raamwerk en -gebied sou optree, sou enige slagoffers nie 'n reaksie
ingevolge Artikel 5 uitlok en die VSA in die stryd bring nie.
Rusland se teenstander sou nie NAVO wees nie, maar eerder 'n koalisie van Europese state wat daarop gemik
is om blote Russiese imperialisme in balans te bring.
A handboekstrategie, soos uitgebeeld in die opvoedkundige film "Hoe werk moderne oorloë?"
Die "aanvaller" oortuig sy gekose lande om wapens op te neem teen sy grootste mededinger deur hul eie wapens en leërs te gebruik.
Eers wanneer alle lande hul laaste ammunisie opgebruik het, hul beste mense verloor het en verwoes is, tree die ware misantroop,
die werklike aggressor en oorlogsmenger, in om hulle almal gelyktydig te verslaan (...) (of) om as 'n redder gevier te word.
Sien ook die sogenaamde Stratfor-toespraak wat in 2015 deur die Amerikaanse geostrategikus George Friedman gelewer is.
Daarom beskou die VSA sy grootste bedreiging in 'n moontlike Duitse-Russiese alliansie.
'n Oorlog in Europa wat Duitsland en Rusland betrek, sou in die belang van die Amerikaanse hegemoniepolitiek wees.
Mens kan ook die bekende uitspraak van die Britse Lord Hastings Ismay in sy hoedanigheid as
die eerste sekretaris-generaal van NAVO onthou:
NATO is gestig om die Sowjetunie uit te hou, die Amerikaners in te hou en die Duitsers laag te hou.
Kan hierdie stelling regtig net verstaan word in die konteks van NAVO se stigting, soos die
skinderpers dit doen, of is dit vandag nog steeds geldig?
7. Gevolgtrekking: NAVO kan nie as 'n waarborg vir "vredesbewaring" beskou word nie – beslis nie in
Europa nie – maar as 'n waarborg vir die bouers van 'n nuwe wêreldorde, en dit in twee opsigte
Vir die argitekte van 'n nuwe wêreldorde onder gesentraliseerde leierskap dien NAVO sy doel op twee maniere:
Eerstens, NAVO as 'n oorlogsopruier
Eerstens voed NAVO die hele oorlogsugtigheid aan – hetsy deur propaganda, bedreigings soos NAVO se
uitbreiding na die ooste, of werklike herbewapening, ensovoorts.
In Europa is die moontlikheid van oorlog meer teenwoordig as ooit sedert die Tweede Wêreldoorlog.
Die webwerf van die Duitse Weermag noem 'n "Operasionele Plan Duitsland" (afgekort OPLAN DEU).
Die "Operasieplan Duitsland" is 'n "nasionale verdedigingplan" met die volgende doelwitte:
Aan die een kant, letterlik: "om Duitsland, sy territoriale integriteit en sy burgers te beskerm en te
verdedig, saam met ander staats- en siviele akteurs".
Aan die ander kant, om die ontplooiing van Geallieerde magte oor en deur Duitsland na die NAVO se oostelike flank te verseker.
Die oorlogsugtige retoriek het op 31 Mei 2024 weer 'n hoogtepunt bereik.
Die buitelandse ministers van NAVO het in Praag vergader.
Die agenda het voorbereidings vir die topberaad in Washington in Julie 2024 en NAVO-ondersteuning vir Oekraïne ingesluit.
Die opskrif in die skinderpers het gelui: "Die VSA en Duitsland laat toe dat hul wapens teen posisies
in Rusland gebruik word, maar slegs naby Charkov."
Die Oekraïense regering het reeds op 3 Junie aangedring dat die "toepassingsgebied" van
Westerse wapens na Russiese gebied uitgebrei word.
Dit behoort net 'n kwessie van tyd te wees.
Die reg op verdediging spruit voort uit die internasionale reg, sê NAVO.
Alliansie-sekretaris-generaal Jens Stoltenberg het die bondgenote opgeroep om voort te gaan
om Oekraïne met wapens en ammunisie te voorsien.
Rusland se reaksie was onmiddellik: Rusland beskou NAVO se optrede as 'n ernstige eskalasie en dreig met 'n massiewe reaksie.
Dmitry Medvedev, President van Rusland van 2008 tot 2012 en Adjunkhoof van die Veiligheidsraad van die Russiese
Federasie sedert 2020, het op sy Telegramkanaal geskryf:
Sulke "individuele hulp" van NAVO-lande teen Rusland ... verteenwoordig 'n ernstige eskalasie van die konflik.
Die voormalige Oekraïne en sy NAVO-bondgenote sal 'n reaksie van so 'n vernietigende krag ontvang dat die
alliansie self eenvoudig nie in staat sal wees om te weerstand teen die betrokkenheid by die konflik nie.
By die 27ste Internasionale Ekonomiese Forum in Sint Petersburg in die vroeë Junie 2024 het die Russiese
president Vladimir Poetin gepraat van 'n "asimmetriese reaksie".
Hy het 'n sogenaamde "simmetriese reaksie" dat Rusland NAVO-gebied wou aanval as "onsin" beskryf.
Putin het gesê: "Ons oorweeg dat as iemand dink dit is moontlik om wapens na die gevegsgebied te lewer om aanvalle op ons gebied
uit te voer (...), waarom behoort ons dan nie die reg te hê om sulke wapens in wêreldstreke te ontplooi waar
aanvalle op sensitiewe voorwerpe uitgevoer word wat aan daardie lande behoort wat so teenoor Rusland optree?"
Tweedens, NAVO as 'n afleidings taktiek
Tweedens dien NAVO, tesame met al die oorlogsugtigheid – selfs oorlogshisterie – as 'n welkome afleidings taktiek om die
werklike doelwitte van die CFR-strateëgiste te bevorder: naamlik die vestiging van die hoekstene van 'n sentrale wêreldregering.
Militêre superioriteit is net een van verskeie faktore.
Een van die belangrikste hoekstene om 'n nuwe wêreldorde te vestig, is beheer en mag oor gesondheid en finansies.
Veral op die gebied van gesondheid is die nuwe WGO-pandemiaverdrag en die hersiene Internasionale
Gesondheidsregulasies daarop gemik om wêreldwyd beheer oor "gesondheidsmaatreëls" te sentraliseer.
Die WGO – wat, soos die VN, in die CFR-studiegroepe bedink is – sou dan die enigste bevoegdheid hê om siektes te interpreteer
en besluite te neem oor die maatreëls wat geneem moet word.
Nog 'n belangrike hoeksteen is soewereiniteit oor finansies.
Op die oomblik is voorbereidings wêreldwyd aan die gang – insluitend in Rusland en China – vir die
bekendstelling van digitale sentrale bankgeldeenhede.
Volgens die Duitse finansiële deskundige Ernst Wolff behoort elke burger en elke maatskappy
slegs een rekening by die sentrale bank te hê.
Dit sou die staat in staat stel om die geldvoorraad sentraal te bepaal, kontantvloei te bestuur en
te beheer, en rentekoerse na behoefte vas te stel.
Aanhaling van Ernst Wolff: "Burgers sal baie vinnig besef dat die staat nie net elke enkele transaksie kan opspoor nie, maar ook
individuele rentekoerse, individuele belastingkoerse of selfs boetes kan oplê, die geld kan koppel aan 'n
sosiale kredietsisteem gebaseer op die Chinese model, of hulle heeltemal van alle finansiële vloei afsny."
Dit is net twee voorbeelde van hoe mag en beheer wêreldwyd gesentraliseer en oorgedra word aan 'n "wêreldregering".
NATO dien eerstens om militêre oorheersing te verseker en tweedens om aandag af te lei van alle
soorte pogings tot wêrelddominasie wat in volle gang is.
Kla.TV het hierdie pogings in talle programme blootgelê.
Jy kan sommige van hierdie inligting in die blou inligtingsboks vind.
Liewe kykers, miskien voel julle nou oorweldig deur al hierdie feite en sien julle geen uitweg nie.
Kla.TV ontvang dikwels terugvoer van kykers wat sê dat ons net probleme uitlig en geen oplossings aanbied nie.
Op hierdie punt kan ons egter nie omverskoning vra vir die feit dat ons oplossings nie in die sigbare wêreld gewortel is nie.
In die aangesig van al hierdie massiewe bedreigings het ons dekades lank ons krag en hoop geput uit 'n hoër
dimensie, waarvan Ivo Sasek herhaaldelik getuienis afleg.
Vir almal wat nie hoop wil opgee nie, wil ons u aandag vestig op ons wye reeks verhelderende konferensies
by www.ivo-sasek.ch/veranstaltungen en www.sasek.tv.
Laastens, kyk na drie kort uittreksels uit die toespraak wat deur Kla.TV-stigter Ivo Sasek by die
Internasionale Vriende-byeenkoms op 4 Mei 2024 gelewer is.
Sasek bespreek die wapen van afleiding in die aangesig van die werklike geheime wêreldoorlog en 'n heilbringende uitweg daaruit.
Beste vriende, ons moet dringend leer om te verstaan dat tye verander het.
Die oorloë wat tans in die analoogwêreld gevoer word, d.w.s. fisiese oorloë met tenks, helikopters, kruisvlugmissiele
en dergelikes, het vandag 'n heeltemal ander funksie.
Weet jy watter een?
Hierdie konvensionele oorloë wat tans gevoer word, dien hoofsaaklik as 'n afleidings taktiek van
die werklike geheime wêreldoorlog, verstaan jy?
Die oorloë self, dink goed na oor wat ek sê, die oorloë self wat tans gevoer word, is afleidings taktieke om
die baie groter oorlog wat aan die gang is, te verberg.
As hulle daarin slaag om die hele wêreld met hierdie geneterapie te ent, kan jy verstaan hoe dit werk?
Die huidige hibriede oorlog, aan die ander kant, omvat eintlik elke laaste persoon op hierdie planeet.
Soos Oom Bill (Gates) voorspel het: "Eers wanneer elke persoon onder die hemel ingeënt is, sal ons
veilig wees..." – jy weet, Oom Bill, Bill Gates.
– Dus reken die verborge aanvaller daarop.
Hy het dit 120 jaar gelede neergeskryf; ek het dit in geskrewe vorm.
Die verborge aanvaller verwag dat ons hom eers sal herken wanneer dit reeds te laat is, want dan kan enige teenstand met
die druk op 'n knoppie deur digitale, kontantlose totale toesig-tegnologie in 'n mate van skaakmat gebring word.
Nou, in hierdie dae van ons, op hierdie dag van onblokkering – soos ek dit vandag noem – trek God, as't
ware, sy moeilikste, skerpste pyl, sy mees kragtige wapen.
Watter wapen is dit? Praat ons hier oor fisiese wapens?
Nee, nee, nee. Nie nou nie.
Sien, duisende jare het ons geleer dat fisiese wapens onvermydelik lei tot al hoe erger oorloë en selfs dodeliker wapens.
Ons het geleer dat.
En so is die ware en die enigste werklik verlossende wapens van God die wapens van die gees.
Die wapen van die woord. Die sterkste wat daar onder die hemel is.
Die waarheid, uitgespreek, byvoorbeeld, maar nie soos voorheen nie, as 'n swak of selfs wettiglik dodelike menslike
woord – maar die waarheid, uitgespreek volgens die effekte van mag en kragtige autentifikasies van ontiese mag.
Kan jy die verskil sien?
Dit beteken dat ons in hierdie finale geveg wat aangekondig is, slegs een wapen mag gebruik.
Die volledige toespraak, "Unlocking Day", wat regstreeks in 53 lande uitgesaai is, kan gevind word by www.kla.tv/29017..
Rol die rooi tapyt uit, laat die volkslied knal.
Die vlag wapper trots hoog in die lug – "Vrede! Vrede!" word dikwels gesê.
Meer as 50 is terselfdertyd dood, en duisende beseerdes kla oor hul lyding.
Swart rook styg na die lug, mense roep om vrede met hul hele stemme.
Soos 'n goue son in die hemelgewelf, wens ons vrede as ons uiteindelike doel.
Vrede is nie 'n verre doel nie; vrede is die weg.
Vrede, 'n voertuig waarop mens reis.
Vrede, vrede, vrede begin binne my.
Vrede, vrede, vrede, dit is God in my.
Wat diep in my hart regeer, bestaan ver buite logika en rede, manifesteer dit as gemeenskaplike vrede in ons.
Oorloë woed op vyf kontinente, mense sterf elke dag.
Nie genoeg nie, hulle begin iets nuuts – Noord-Korea, Rusland of Iran.
My keel trek saam, my polsslag versnel. Hoeveel meer ellende voordat vrede aanbreek?
Jou vuis klou vas soos 'n rots. Hey, as daar vrede in jou is, sal daar vrede wees.
Soos 'n goue son in die hemelgewelf, wens ons vrede as ons uiteindelike doel.
Vrede is nie 'n verre doel nie; vrede is die weg.
Vrede, 'n voertuig waarop 'n mens reis.
Vrede, vrede, vrede begin binne in my.
Vrede, vrede, vrede, dit is God in my.
Wat diep in my hart regeer, bestaan ver buite logika en rede, manifesteer dit as gemeenskaplike vrede in ons.
Vrede, vrede, vrede begin ook binne jou.
Vrede, vrede, vrede, dit is God in jou.
Hierdie vrede skep eenheid met almal, selfs al is dit mal, hey, daar is so 'n krag.
Vrede, vrede, vrede begin binne in my.
Vrede, vrede, vrede, dit is God in my.
Wat diep in my hart regeer, bestaan ver buite logika en rede, manifesteer homself as gemeenskaplike vrede in ons.
Vrede, vrede, vrede begin binne in my.
Vrede, vrede, vrede, dit is God in my.
Wat diep in my hart regeer, bestaan ver buite logika en rede, manifesteer homself as gemeenskaplike vrede in ons.
Vrede, vrede begin binne my.
Vrede, vrede, dit is God in my.