Dedi kimi, "Bütün yollar Romaya aparır," ona görə də deyə bilərik ki:
Bütün işarələr NATO-nun arxasındakı qüvvələrin Amerika özəl düşüncə mərkəzi Xarici
Münasibətlər Şurası, qısaca CFR olduğunu göstərir.
CFR-in və onun qlobal şəbəkəsinin misilsiz güc konsentrasiyası yalnız bir nəticəyə gəlməyə imkan verir:
NATO CFR-in qlobal məqsədlərini, o cümlədən mərkəzi dünya hökumətinin yaradılmasını irəli aparmaq
üçün vasitələrindən biri kimi qəbul edilməlidir.
İddia edilən "sülhün təmin edilməsi" yalnız onların mövcudluğunu və əməliyyatlarını –
CFR-in xidmətində – leqitimləşdirməyə xidmət edir.
Birincisi, NATO bütün müharibəçiliyi – istər təbliğatla, NATO-nun şərqə genişlənməsi kimi təhdidlərlə,
istərsə də faktiki yenidənsilahlanma və s. – alovlandırır.
Avropada İkinci Dünya Müharibəsindən bəri müharibə ehtimalı heç vaxt olmadığı qədər aktualdır.
İkincisi, NATO bütün müharibəçilər – hətta müharibə histeriyası – ilə birlikdə CFR strategistlərinin əsl məqsədlərini
irəli aparmaq üçün xoş bir yayındırıcı taktikadır: yəni mərkəzi dünya hökumətinin təməl daşlarının qoyulması.
4 aprel 1949-cu ildə – təxminən 75 il əvvəl – NATO keçmiş Sovet İttifaqına qarşı müdafiə ittifaqı kimi yaradıldı.
NATO "Şimal Atlantika Müqaviləsi Təşkilatı"nın qısaltmasıdır, alman dilində "Atlantik İttifaqı"
və ya "Şimal Atlantika Müqaviləsi" kimi tanınır.
NATO indi 32 Avropa və Şimali Amerika üzv dövlətindən ibarətdir.
Alyansın ən vacib prinsipi NATO Müqaviləsinin 5-ci maddəsindəki adlanan qarşılıqlı yardım müddəasıdır:
Tərəflər razılaşırlar ki, Avropa və ya Şimali Amerikada onlardan birinə və ya bir neçəsinə silahlı
hücum onların hamısına qarşı hücum hesab olunacaq.
NATO Müqaviləsinin 5-ci maddəsi bildirir ki, əgər bir NATO üzvünə hücum olunarsa, bütün NATO ittifaqına hücum olunmuş sayılır.
NATO Şurası alyansın tətbiq olunması halını elan edir, bu hal bundan əvvəl yalnız bir dəfə – 11 sentyabr 2001-ci ildə
ABŞ-da baş vermiş terror hücumlarından sonra – tətbiq olunub.
Ümumi ictimaiyyət arasında – Almaniya Federal Hökumətinin saytında oxuduğu kimi – NATO "dünyanın ən
uğurlu təhlükəsizlik ittifaqı" kimi tərif olunur.
O, 75 ildir Avropanın təhlükəsizliyini təmin edib.
Rusiyanın Ukraynaya işğalından iki ildən bir qədər çox keçdikdən sonra, 4 aprel 2024-cü il tarixində ARD-DeutschlandTrend
tərəfindən aparılan telefon sorğusuna görə, Almaniya əhalisinin 67%-i hazırda Avropada sülhü və təhlükəsizliyi
çox ciddi və ya ciddi şəkildə təhdid olunmuş hesab edir.
82% insanlar Avropada sülhü təmin etmək üçün NATO-nu vacib hesab edir.
"Təhlükəsizlik 2024" tədqiqatına görə, İsveçrə əhalisinin 52%-i NATO ilə daha sıx əlaqələrin
tərəfdarıdır, 30%-i isə NATO-ya qoşulmağı dəstəkləyir.
NATO-nun Avropada sülhü nə dərəcədə təmin etməsi sualı fikirləri bölür və əhalini əvvəllərkindən daha çox narahat edir.
Bu sənədli film məhz bu sualı araşdırır və NATO-nun səhnə arxasına nəzər salır.
1. NATO keçmişdə sülhü təmin edibmi? – Ən vacib NATO əməliyyatları
Aşağıda NATO-nun ən vacib əməliyyatlarından bəziləri daha ətraflı şəkildə araşdırılacaq.
Bunlar NATO rəhbərliyi altında aparılan rəsmi əməliyyatlardır, NATO ölkələrinin öz təşəbbüsü ilə apardıqları əməliyyatlar deyil.
Onların bütün hərbi əməliyyatları Soyuq Müharibədən sonrakı dövrdə, yəni 1991-ci ildən sonra baş verib.
Bu əməliyyatlardan birincisi Bosniyada 1992-ci ilin iyulundan etibarən dəniz blokadaları, uçuşa qadağan olunmuş
zonalar və adlanan sülhməramlı qüvvələr şəklində baş tutdu.
Bosniya və Herseqovinada 30 avqustdan 20 sentyabra 1995-ci ilədək aparılan Deliberate Force əməliyyatı
1994 və 1995-ci illərdə haubitsa mərmiləri Sarayevodakı Markale bazarına dəyib.
Proses zamanı təxminən 100 mülki şəxs həlak oldu.
Haubitsa mərmiləri dərhal serbların üstünə atıldı.
Bunun üçün məsuliyyəti müəyyən etmək məqsədilə araşdırma komissiyası rədd edildi.
Bu, Serbiyanın nəzarətində olan Bosniyanın ərazisindəki 338 hədəfə 1 026 bomba atmağa NATO-ya icazə verdi.
İki buçuk həftə ərzində səkkiz NATO tərəfdaş ölkənin reaktiv təyyarələri ümumilikdə 3 515 uçuş həyata keçirdilər.
Hava hücumları nəticəsində təxminən 27 mülki şəxs həlak oldu və eyni sayda əsgər öldü.
Bosniyadakı vəziyyət hələ də həqiqi sülhə gətirib çıxarmayan şəkildə həll olunmayıb.
Əməliyyat Allied Force keçmiş Yuqoslaviya Federal Respublikasında 24 martdan 10 iyun 1999-cu ilədək
Əməliyyat Allied Force Yuqoslaviya Federal Respublikasına qarşı NATO-nun hərbi əməliyyatının kod adı idi.
Təxminən 200 döyüş təyyarəsi 28 018 partlayıcı qurğu – o cümlədən klaster bombaları – və 10–15 ton uran örtüklü sursat atıb.
Heç bir BMT mandatı da, kollektiv müdafiə halı da yox idi.
NATO hava zərbələrini iddia edilən "humanitar fəlakət" adı altında əsaslandırdı.
Lakin bir neçə hesabat, o cümlədən ATƏT-in hesabatlarına görə, müharibə başlamazdan əvvəl heç
bir humanitar fəlakət və etnik təmizləmə olmayıb.
Lakin müharibə başladıqdan sonra 10 000 həlak olmuş əsgər və polis zabiti var idi;
Human Rights Watch-a görə 489-528 mülki şəxsin ölümü;
Yuqoslaviya qiymətləndirmələrinə görə 1 200–2 500 mülki şəxs öldürülüb;
uranium mərmilərinin yaratdığı düşm və ağır xəstəliklər kimi dağıdıcı uzunmüddətli təsirlər
Təxminlərə görə, 125 000 nəfər uzunmüddətli təsirlərdən vəfat edib.
Yuqoslaviya və Serbiyada ölüm nisbəti ilbəil 2,5 faiz artıb.
Və infrastruktur məhv edilmişdi: 110 xəstəxana, 480 məktəb, 19 dəmiryol stansiyası, 60 körpü və sənaye müəssisələri.
Əfqanıstan, Filippinlər, Gürcüstan, Qırğızıstan, Afrikanın Boynu, Somali və Sahara ərazilərində 7 oktyabr 2001-ci ildən 28
dekabr 2014-cü ilədək davam edən Əməliyyat "Əbədi Azadlıq" (OEF)
11 sentyabr 2001-ci il hücumlarına cavab olaraq ABŞ hökuməti beynəlxalq terrorizmə qarşı "müharibə" elan etdi.
NATO Şurası sonradan bu hücumları Şimali Atlantika Müqaviləsinin 5-ci maddəsi, yəni qarşılıqlı müdafiə müddəası
çərçivəsində ABŞ-a hücum kimi qiymətləndirməyə qərar verdi.
Bu terrorla mübarizə çərçivəsində görülən tədbirlərdən biri Əməliyyat "Əbədi Azadlıq" idi.
Təxminən 70 ölkə ABŞ Mərkəzi Komandanlığının rəhbərlik etdiyi əməliyyatda iştirak edirdi.
Əməliyyat 28 dekabr 2014-cü ildə başa çatdı.
O, NATO-nun Qətiyyətli Dəstək Missiyası ilə əvəz olundu, bu missiya 11 sentyabr 2021-ci ilədək davam etdi.
Artıq döyüş missiyası deyildi, əksinə Əfqanıstan hökumətinə məsləhət və logistika dəstəyi idi.
NATO Əfqanıstandan sülh və təhlükəsizlikdən başqa hər şeylə ayrıldı.
Qısa müddət ərzində Talibanın ölkənin böyük hissələrinə nəzarəti ələ keçirdi.
Welthungerhilfe-yə görə, humanitar vəziyyət "fəlakətlidir".
Bir çox müşahidəçi Əfqanıstandakı beynəlxalq missiyanı uğursuzluq hesab edir.
NATO və onun müttəfiqlərinin arxada 240 000 ölü qoyduğu təxmin edilir.
Yalnız 2012-ci ilə qədər 43 000 mülki şəxsin ölümü.
3 500-dən çox NATO əsgəri həyatını itirdi, onlardan 59-u Almaniya Silahlı Qüvvələrinə məxsus idi.
2011-ci il martın 19-dan oktyabrın 31-dək Liviyada beynəlxalq hərbi müdaxilə
2011-ci il martın 17-də BMT-nin 1973 saylı qətnaməsi BMT üzv dövlətlərinə mülki əhalini qorumaq və üsyançılara
hökumət qüvvələrinə qarşı dəstək vermək adı ilə Liviya üzərində "uçuş qadağası zonası" yaratmağa icazə verdi.
2011-ci il martın 31-də NATO BMT-nin 1973 saylı qətnaməsinin icrası üçün aparılan bütün
hərbi əməliyyata komandanlığı ələ keçirdi.
260 döyüş təyyarəsi ilə NATO ümumilikdə 7 587 hava zərbəsi endirdi.
Nəticədə 50 000 mülki şəxs həlak oldu və 50 000 mülki şəxs yaralandı.
İqtisadi infrastruktur əsasən məhv edildi və böyük su şəbəkəsinə məxsus obyektlər bombalandı.
Liviyada müdaxiləsi ilə NATO sülhü təmin etmək əvəzinə tam əksini etdi.
2011-ci ildə dövlət başçısı Muammar əl-Qəddafinin devrilməsindən bəri Liviya şiddətli münaqişələrlə sarsılıb.
Siyasi sabitsizlik, ictimai nizamın və iqtisadiyyatın çökməsi bu Şimali Afrika ölkəsində
insanların gündəlik həyatını formalaşdırmağa davam edir.
Bundan əlavə, milyonlarla qaçqın Liviya vasitəsilə Avropaya çatıb.
Liviyada iddia edilən "humanitar" böhrandan əvvəl, Muammar əl-Qəddafi dövründə ölkə Afrikada adambaşına
düşən gələcə görə ən yüksək göstəricilərdən birinə və ən yüksək sosial nailiyyətlərə malik idi.
Qaddafin 6 000 nəfəri öldürdüyü iddiası yalan olduğu ortaya çıxdı.
Qaddafin devrilməsindən sonra humanitar fəlakət hələ yeni başlayırdı!
NATO ölkələri tərəfindən və onların iştirakı ilə aparılan əlavə müharibələr
NATO-nun rəhbərlik etdiyi əməliyyatlar yüz minlərlə qurbanla danışılması mümkün olmayan
əzab-əziyyətə və dağıdıcı uzunmüddətli təsirlərə səbəb oldu!
Bundan əlavə, NATO ölkələrinin iştirak etdiyi digər müharibələr də var idi, məsələn: 1965–1975-ci illər arasında davam edən
Vyetnam müharibəsi, bu müddətdə ABŞ ordusu yüksək zəhərli "Agent Orange" herbisidini geniş miqyasda istifadə etmişdi.
Bu, ətraf mühitə və genetik materiala uzunmüddətli böyük zərər, dölün qüsurları və düşmələrə səbəb oldu.
Hökumət rəqəmlərinə görə, 2009-cu ilə qədər 400 000 vyetnamlı ölüb.
Birinci İraq müharibəsi və ya İkinci Körfəz müharibəsi 1990/91
2003-cü ildəki İkinci İraq müharibəsi və ya Üçüncü Körfəz müharibəsi zamanı ABŞ-ın rəhbərlik etdiyi könüllü koalisiya 1
000 ilə 2 000 ton arasında zireh deşən uran mərmiləri atdı.
Suriyada 2011-ci ildən bəri vətəndaş müharibəsi
Yəməndə 2011–2015-ci illər hərbi müdaxiləsi
Bütün bu müharibələrin ortaq cəhəti var:
Müharibənin törətdiyi pisliklər ölkədə sülhü təmin etmək üçün aradan qaldırılması nəzərdə
tutulan güman edilən ədalətsizlikdən daha böyük idi.
Bu, beynəlxalq humanitar hüquq prinsipini pozur.
Və bu müharibələrin daha bir ortaq cəhəti var: onlar yalanlara əsaslanırdı.
Kitabında "Qanunsuz Müharibələr: NATO ölkələrinin BMT-ni necə sabotaj etməsi" adlı əsərində İsveçrəli tarixçi Dr. Daniele
Ganser keçmişdə və indiki vaxtda ittifaq əsaslandırması olmadan və BMT-nin açıq mandatı olmadan
qanunsuz müharibələrin necə aparıldığını nümayiş etdirir.
Məhz buna görə müharibələr guya "humanitar fəlakətlər" və ya digər yalanlarla əxlaqi cəhətdən haqlı sayılır.
Amma bu necə mümkündür və necə həyata keçirilir?
Əgər NATO-nun keçmişdəki əməliyyatları sülhü təmin etmədisə, indiki əməliyyatları bunu etməlimi?
2. Əgər NATO-nun əməliyyatları sülhü təmin etmədisə, bu saf məğlubiyyət idimi, yoxsa hiyləgər hesablamaydı?
Bu suala cavab vermək üçün NATO-nun səhnə arxasına baxmalıyıq.
NATO-nun arxasında kimlər dayanır və onların məqsədləri nədir?
NATO-nun yaradılmasının arxasında kim vardı?
Deyimə görə, "Bütün yollar Romaya aparır", ona görə də deyə bilərik ki:
Bütün işarələr NATO-nun arxasındakı şəxslərdən söhbət gedəndə ABŞ-ın özəl düşüncə mərkəzi Xarici
Münasibətlər Şurasına – qısaca CFR – işarə edir.
Amerika hüquqşünası Uilyam Bəndi CFR tədqiqat qruplarına yazmışdı ki, onlar Marshall Planı və NATO-ya gətirib
çıxaran düşüncə çərçivəsinin yaradılmasına kömək etmişdilər.
Bundy Mərkəzi Kəşfiyyat Agentliyinin (CIA) analitiki idi.
1939-cu ilin sentyabrında Avropada İkinci Dünya Müharibəsi başlayanda ABŞ Dövlət Departamenti
müstəqil təhlil və tədqiqat proqramı təklif etdi.
Bu CFR tədqiqat qruplarına tapşırıldı.
"Müharibə və Sülh Tədqiqatları" adı ilə tanınan layihə gələcək müharibə illərində və ondan sonra yaranacaq çətin yeni dünyada
Amerika xarici siyasətinə rəhbərlik etmək məqsədi daşıyırdı.
CFR veb-saytı daha sonra deyir ki, "məsələ ciddi şəkildə məxfi idi".
Çünki bütün plan, Xarici İşlər Nazirliyinin xarici bir qrup (CFR) ilə əməkdaşlıq etdiyi
kütləvi şəkildə məlum olsa, ləğv ediləcəkdi.
Rockefeller Fondu layihəni maliyyələşdirməyə əvvəlcə tərəddüdlə razılaşdı, lakin onun əhəmiyyətinə inandıqdan
sonra demək olar ki, 350 000 dollar ayırmağa razılaşdı.
Növbəti beş il ərzində demək olar ki, 100 kişi Müharibə və Sülh Tədqiqatları proqramında iştirak edib,
Norman H. Davis Müharibə və Sülh Tədqiqatları üzrə idarə heyətinin sədri idi.
Davis 1921-ci ildən CFR-in idarə heyətinin üzvü olub və 1936–1944-cü illərdə onun prezidenti kimi fəaliyyət göstərib.
Allen Welsh Dulles və Hanson W. Baldwin (1903–1991) Müharibə və Sülh Tədqiqatları üzrə silahlanma qrupuna rəhbərlik ediblər,
burada NATO üçün əsas ideyalar və layihələr hazırlanmışdır.
Allen Welsh Dulles 1927–1969-cu illərdə CFR-in idarə heyətinin üzvü, 1946–1950-ci illərdə isə onun prezidenti olub; o,
1953–1961-ci illərdə CIA-nın direktoru vəzifəsini icra edib.
Mərkəzi Kəşfiyyat Agentliyinin direktoru kimi Dulles Fidel Kastroya , Patris Lumumba və Rafael
Truxilyoya qarşı gizli sui-qəsd cəhdlərinə icazə verib.
Lumumba güllələnmə cəzası ilə öldürüldü.
O əvvəllər Konqonu Belçika koloniyası hökmranlığından sülh yolu ilə azad etmədə mühüm rol oynamışdı.
Dulles İran və Qvatemaladakı dövlət çevrilişlərinə cavabdeh idi.
Onun rəhbərliyi altında CIA eyni vaxtda Cənubi və Mərkəzi Amerikada iki rəqib fraksiyanı gizlicə dəstəklədi.
Dulles hətta Kubalı inqilabçılara silahlar da təmin etmişdi.
Tamamilə "Divide et Impera", yəni "böl və hökm et" prinsipinə uyğun olaraq.
Bu prinsip qarşı düşərgəni parçalamağı hədəfləyən hərbi, siyasi və ya ritorik strategiyaya aiddir.
Dulles həmçinin 1953-cü ildə CIA-nın MK ULTRA tədqiqat proqramını başladıb.
Ağılın idarə olunması imkanları proqramı minlərlə insan üzərində aparılan eksperimentləri və bir
neçə sənədləşdirilmiş ölüm halını əhatə edirdi.
Tarixçi Dr Daniele Ganser öz işində prezident Con F. Kennedinin sui-qəsdinin Allen Dulles
tərəfindən də əmr edildiyi qənaətinə gəlib.
Dulles 33-cü dərəcəli mason idi.
Bəs, NATO-nun sülhü təmin etməməsi təəccüblüdürmü, axı onun təsis prinsipləri əlləri qanla
çirklənmiş Allen Dulles adlı şəxsin köməyi ilə hazırlanıb?
1983-cü ilin iyulunda Britaniya jurnalı International Affairs-də dərc olunmuş məqalə
NATO-nun sonrakı yaradılması barədə anlayış verir.
Başlıq belədir: "1948-ci ilin martındakı Pentagon danışıqları: Şimali Atlantika Müqaviləsinin başlanğıcı"
Müəlliflər Cees Wiebes və Bert Zeeman-a görə, bu məqalə rəsmi NATO tarixçiliyini tamamlamaq məqsədi daşıyır.
Sitat: "Rəsmi NATO tarixinə görə, Şimal Atlantika Müqaviləsinin imzalanmasına gətirib çıxaran
danışıqlar 6 iyul 1948-ci ildə Vaşinqtonda başladı."
Lakin bir neçə ildir ki, məlumdur ki, bu tarixdən əvvəl ABŞ ilə Qərbi Avropa dövlətləri arasında
təhlükəsizlik müqaviləsi üzrə danışıqlar artıq aparılmışdı.
Bu danışıqlar 1948-ci ilin mart ayının sonunda Vaşinqtondakı Pentagon-da ABŞ, Birləşmiş Krallıq və
Kanada arasında ən ciddi gizlilik şəraitində baş tutdu.
Bu gizli məsləhətləşmələrin iştirakçılarından biri 1948-ci ilin martında baş tutan "qərarverici (və gizli)
Pentagon danışıqları"ndan danışır, bu danışıqlar zamanı Şimali Atlantika Müqaviləsi əslində formalaşıb.
Xarici İşlər məqaləsi həmçinin 1948-ci ilin 22 martı ilə 1 apreli arasında Pentagon-da
danışıqları aparan şəxslərin adlarını da çəkir.
Burada da nümayəndə heyətinin iştirakçıları tərəfindən buraxılmış izlər, təəccüblü deyil ki, CFR-ə aparır:
Luis V. Duglas , nümayəndəliyinin rəhbəri.
O, 1947–1950-ci illərdə Birləşmiş Krallığa ABŞ səfiri olub.
O, 1935-ci ildən Rockefeller Fondunun üzvü idi və 1936–1939-cu illərdə onun İcraiyyə Komitəsində xidmət edib.
O, 1940-cı ildən 1964-cü ilə qədər Xarici Münasibətlər Şurasının idarə heyətində olub.
Peruda ABŞ diplomatı kimi xidmət etmiş Theodore Achilles , həmçinin CFR-in üzvü idi.
Alfred Gruenther , ABŞ Ordusunun generalı, 1953–1956-cı illərdə Avropada Ali Müttəfiq Komandan olub.
Robert Sisel britaniyalı diplomat və 1920-ci ilin iyulunda Londonda yerləşən özəl
düşüncə mərkəzi Chatham House-un həmtəsisçisi idi.
Bir il sonra onun ABŞ müqabil təşkilatı CFR Nyu-Yorkda təsis edildi.
2004-cü ilə qədər Chatham House Beynəlxalq Münasibətlər üzrə Krallıq İnstitutu kimi də tanınırdı.
Əsas layihələr Rockefeller Fondu, Bill və Melinda Gates Fondu və NATO da daxil olmaqla
müxtəlif təşkilatlar tərəfindən maliyyələşdirilir.
Robert Sesil məbəddəşlərdən idi.
Lester B. Pearson , Kanada nümayəndə heyətinin rəhbəri, 1963–1968-ci illərdə Kanadanın 14-cü baş naziri olub.
O, Bilderberg Qrupunun üzvü idi və 1964-cü ildə keçirilən Bilderberg görüşünə qatılmışdı.
Rockefeller Fondu, CIA və CFR yenidən Bilderberg Qrupunun yaradılmasında iştirak ediblər.
Məqsəd Avropa və Amerika siyasətçiləri və biznes liderləri ilə mütəmadi konfranslar təşkil etmək idi.
3. NATO-nun məqsədləri = CFR-in məqsədləri
NATO-nun əsas məqsədlərini və məqsədini anlamaq üçün CFR-in məqsədlərini başa düşmək lazımdır.
Veb saytında CFR özünü təvazökar şəkildə təqdim edir:
Bu, dünyanı və ABŞ-ın və digər ölkələrin üzləşdiyi xarici siyasət qərarlarını daha
yaxşı başa düşməyə kömək etmək üçün xidmət edir.
Lakin bir təşkilatın yalnız məsləhət xidmətləri göstərmək məqsədilə bu qədər geniş şəbəkə qurması ehtimalı azdır.
Onilliklər boyu CFR ABŞ hökumətində demək olar ki, bütün əsas vəzifələri tutub və hər bir administrasiyada, istər
Demokratik, istərsə də Respublikaçı olsun, bir neçə yüz yüksək səviyyəli məmur və müşavir təmin edib.
Richard Harwood, Washington Post-un sabiq baş redaktoru və ombudsmanı, Xarici Münasibətlər Şurasını
tərifləyərək yazmışdı ki, onun üzvləri "ABŞ-ın hökmran elitası adlandırıla biləcək quruma ən çox bənzəyirlər."
(…) Onlar yalnız ABŞ-ın xarici siyasətini təhlil edib şərh etmirlər; onu formalaşdırmağa da kömək edirlər.
Xarici Münasibətlər üzrə Xüsusi Şuranın üzvlərinə, digərləri arasında, daxildir:
hər iki partiyadan bir neçə ABŞ prezidentləri və vitse-prezidentləri;
demək olar ki, bütün ABŞ xarici işlər, müdafiə və maliyyə nazirləri;
ABŞ hərbi hissələrinin və NATO-nun əksər ştab rəisləri və komandirləri;
Konqresin ən nüfuzlu üzvlərindən bəziləri (xüsusilə xarici və təhlükəsizlik siyasəti müəyyən edənlər);
demək olar ki, bütün Milli Təhlükəsizlik Müşavirləri, CIA direktorları, BMT səfirləri, Mərkəzi Bankın (Fed) sədrləri,
Dünya Bankı prezidentləri və Milli İqtisadi Şuranın direktorları;
çoxsaylı görkəmli akademiklər; bankların, təhlükə analiz mərkəzlərinin, universitetlərin,
QHT-lərin və Hollivudun çoxsaylı direktorları;
eləcə də 11 sentyabr komissiyasının və Warren komissiyasının əsas üzvləri
Bundan əlavə, CFR böyük biznes, böyük bankçılıq, böyük texnologiya, böyük məlumat, böyük media və
böyük farmasevtika sahələrində qlobal nəhənglər sırasına daxil olan şirkətləri əhatə edir.
Qısaca desək, CFR-in misilsiz təsir dairəsi və nüfuzu var.
Lakin CFR-in üzvlərinin əlində olan güc və nüfuz onların üzvlərindən xeyli kənara uzanır:
İngiltərədə CFR-in Chatham House kimi tanınan, 1920-ci ildə təsis edilmiş Qəhrəmanlararası Beynəlxalq
Münasibətlər İnstitutu (RIIA) adlı bacı təşkilatı var.
Avropada CFR 2007-ci ildə Avropa Xarici Münasibətlər Şurasını (ECFR) təsis etdi.
Məsləhətlər Şurası (CoC) vasitəsilə CFR Rusiya və Çinin də daxil olduğu 24 ölkədən olan üzv təşkilatları bir araya gətirir.
Rusiya CFR üzv təşkilatı "Xarici və Müdafiə Siyasəti Şurası" (SVOP) "Valdai" müzakirə klubunu idarə edir, bu
klubda Rusiya Prezidenti Vladimir Putin müntəzəm iştirak edir.
Hər iki həftədə bir nəşr olunan The New American çap jurnalı bunu 2021-ci ilin iyul sayında belə yekunlaşdırdı.
Bu, CFR-in 100 illiyini qeyd edən xüsusi nəşr idi, başlığı: "CFR: Hələ də taxtın arxasındakı qüvvə".
"CFR-in tarixi milli suverenitetə qarşı bir əsrlik müharibənin xronikasıdır və CFR qlobalistlərinin tez-tez özlərinin 'Yeni Dünya
Nizamı' adlandırdıqları hər şeyi idarə edən dünya hökumətini yaratmaq üçün aparılan amansız səylərin tarixidir. (...)
CFR həqiqətən siyasi, maliyyə, iqtisadi, media və akademik dairələrdə misli görünməmiş təsir göstərir. (...)
O, tənqidçilərin "dərin dövlət" adlandırdığı – seçilməmiş "daimi hökumət"in ictimai siması, mərkəzi sinir
sistemidir və bu hökumət ölkəmizə nəzarəti ələ keçirib.
Məsələ bu sözlərlə başa çatır: "Cəhənnəm kimi sıx 'Dərin Dövlətin' ölkəmizə – və bütün dünyaya – olan qol gücü yalnız daha
çox amerikalı (və daha çox insan dünya miqyasında) ayılıb CFR-in artan nəzarətini ifşa edib onun şeytani
Yeni Dünya Nizamı gündəliyinə qarşı çıxarsa, qırılacaq."
1950-ci il fevralın 17-də Wall Street bankiri Ceyms P. Vörbərq, Franklin D. Ruzveltin müşaviri, ABŞ Senatı
komitəsinə dedi: "Biz dünya hökumətinə sahib olacağıq, istəsək də, istəməsək də (...) razılıqla və ya işğalla."
O, həmçinin CFR-in üzvü idi, atası Paul Warburg kimi, o, Federal Ehtiyat Sisteminin "atası" kimi tanınır.
NATO-nun mərkəzi dünya hökumətinin gündəliyini həyata keçirməkdə nə dərəcədə əsas rol
oynadığını aşağıdakı fəsillərdə izah olunur.
4. NATO əməliyyatlarını necə "sülhməramlı" kimi təqdim etmək olar? – CFR-in "Propaganda Matrisi"
Geosiyasi strategiyaların uğurla həyata keçirilməsi, xüsusilə sülhü təmin etmək adı altında hərbi vasitələrin əsaslandırılması
ictimai rəyi effektiv şəkildə təsir etmədən mümkün olmazdı.
2017-ci ilin sentyabrında Swiss Policy Research (SPR) tərəfindən hazırlanmış 22 səhifəlik
tədqiqat CFR-in "propaganda matrisini" təqdim edir:
CFR geostrateji məlumat axınını necə idarə edir.
Swiss Policy Research İsveçrə və beynəlxalq mediada geosiyasi dezinformasiya üzrə müstəqil tədqiqat və informasiya layihəsidir.
Tədqiqat izah edir ki, CFR necə demək olar ki, bütün müvafiq mənbələrin və istinad nöqtələrinin Şura və onun tərəfdaş
təşkilatlarının üzvləri tərəfindən idarə olunduğu, əsasən öz-özünə bağlı transatlantik informasiya dövrü yaratdı.
ABŞ-da demək olar ki, bütün tanınmış media orqanları ya CFR nümayəndələri tərəfindən təsis
edilib, ya da onlar onilliklər əvvəl alınıb.
Almaniyada aparıcı media fiqurları – Bilderberg Qrupu ilə yanaşı – əsasən "Atlantik-Brücke" (Atlantik
Körpüsü) adlanan qurum vasitəsilə inteqrasiya olunurlar.
1952-ci ildə CFR və Dünya Bankı prezidenti Con C. Makloy tərəfindən CFR üzvü və
bankir Erik Varburqla birlikdə təsis edilib.
İsveçrədə əsas nəşriyyat evlərinin struktur inteqrasiyası əsasən Bilderberg Qrupu vasitəsilə və Almaniyanın
Atlantikbrücke media orqanları ilə getdikcə daha sıx əməkdaşlıq sayəsində həyata keçirilir.
xəbər agentlikləri
Xəbər agentlikləri informasiya matrisində xüsusi rol oynayır.
Əslində, beynəlxalq tədbirlər üçün CFR media orqanları tərəfindən istifadə olunan mətnin və şəkillərin demək
olar ki, hamısı cəmi üç qlobal xəbər agentliyindən gəlir:
Amerikalı Associated Press (AP), Britaniya-Kanadalı Thomson Reuters və Fransız Agence France-Presse (AFP).
Reuters və AP Şuraya birbaşa cəlb olunub, AFP isə Fransanın dövlətinə məxsusdur və o, öz növbəsində Bilderberg Qrupu və
NATO vasitəsilə transatlantik strukturlara inteqrasiya olunub.
Qeyri-hökumət təşkilatları (QHT) və ictimai əlaqələr agentlikləri
Qeyri-hökumət təşkilatları olmasa belə, hərbi əməliyyatları geniş ictimaiyyətə qəbul etdirmək demək olar ki, mümkün olmazdı.
Bunlar insanlara daha böyük müstəqillik və etibarlılıq illüziyası yaradır.
Əslində isə Amnesty International (AI), Human Rights Watch (HRW) və digər guya humanitar təşkilatların
direktorları onilliklərdir CFR-də iştirak edirlər.
Digər saysız-hesabsız təşkilat CFR milyarderləri, məsələn, Corc Soros tərəfindən maliyyələşdirilir və idarə olunur.
Swiss Policy Research (SPR) yazır ki, belə QHT-lər humanitar əsaslarla hərbi müdaxilənin
leqitimləşdirilməsi məsələsində həmişə cəlb olunur.
1991-ci ilin əvvəllərində Amnesty International ictimaiyyət qarşısında Amerika PR firması tərəfindən uydurulan
"inkubator yalanını" "təsdiqlədi" , bu da Körfəz Müharibəsinin başlanmasına əhəmiyyətli dərəcədə töhfə verdi.
Balkanda, Əfqanıstanda və Liviyada Amnesty International və Human Rights Watch da şübhəli və ya saxta
iddialara əsaslanaraq "humanitar" hərbi müdaxilələr tələb edib.
Swiss Policy Research-a görə, Qaddafin 6 000 nəfəri öldürdüyü iddiası yalan olduğu ortaya çıxdı.
Körfəz Müharibəsi yeni başa çatmışdı və inkubator yalanı ifşa olunmuşdu, o zaman ABŞ-ın PR agentliyi Rudder
Finn artıq Balkan müharibələrində fəal idi və sonrakı NATO müdaxiləsi üçün zəmin hazırlayırdı.
O vaxtkı Rudder Finn direktoru sonrakı müsahibədə izah etdi ki, şirkəti, məsələn, Bosniyada serb
"ölüm düşərgələri" barədə saxta məlumatlar yaymışdı:
Biz Bosniyada ölüm düşərgələrinin mövcudluğunu təsdiqləməmişik; biz yalnız (ABŞ jurnalı)
Newsday-in bu iddianı irəli sürdüyünü bildirmişik.
(…) Bizim görəcəyimiz bir iş var idi və biz onu yerinə yetirdik.
Biz əxlaqi olmaq üçün pul almırıq.
Görünür, Avaaz və Campact kimi onlayn petisiyaları olan humanitar təşkilatlar da qeyd edilməlidir.
Yağış meşəsini dəstəkləmək əvəzinə, onlar qəflətən Liviya üzərində "uçuşa qadağa zonası" tələb edirlər.
5. NATO əməliyyatları "sülhməramlılıq" kimi təqdim oluna bilər, çünki təkcə "propaganda matrisi"
deyil, həm də NATO özü möhkəm şəkildə CFR-in əlindədir.
Swiss Policy Research yazır: "CFR onilliklərdir ki, zabitlər üçün öz təlim proqramını həyata keçirir və nəticədə, təxminlərə görə,
bütün yüksək səviyyəli ABŞ hərbi personalının təxminən 75%-i CFR tərəfindən təlim keçib – o cümlədən İkinci Dünya
Müharibəsindən bəri demək olar ki, bütün qərargah rəisləri, NATO komandirləri və bölgə komandirləri."
Beləliklə, Şura ideoloji cəhətdən təlim keçmiş, imperiya hərbi qüvvəsi formalaşdırıb; bu cür qüvvələr isə
demək olar ki, yalnız totalitar rejimlərdə rast gəlinir.
CFR veb-saytı hərbi təlim proqramı haqqında məlumat verir:
Proqram seçilmiş zabitlərə Nyu-Yorkdakı CFR-in qərargahında bir il keçirməklə CFR iclasları və tədbirlərində fəal iştirak və
CFR-in müxtəlif üzvləri ilə qarşılıqlı əlaqə vasitəsilə beynəlxalq münasibətlər üzrə biliklərini genişləndirməyə imkan verir.
NATO Baş Katibləri və Avropada Ali Müttəfiq Komandanlar (SACEUR) karyeraları da Bilderberg Qrupu
və Xarici Münasibətlər Şurasına (CFR) işarə edir.
NATO-nun ən yüksək rütbəli nümayəndəsi olaraq Baş katib təşkilatı ictimaiyyət qarşısında təmsil edir.
O həmişə Avropalıdır.
SACEUR həmişə ABŞ generalı və ya admiralı olur və ümumi hərbi əməliyyat komandanlığına malikdir.
Xeyli sayda Baş katiblər və SACEUR-lar Bilderberg konfranslarının iştirakçıları olublar.
Adların siyahısını kreditlərdə tapa bilərsiniz.
6. NATO vasitə kimi – sülhü təmin etmək üçün deyil, CFR-in, o cümlədən mərkəzi dünya
hökumətinin qlobal məqsədlərini irəli aparmaq üçün.
CFR-in və onun qlobal şəbəkəsinin misilsiz güc cəmləşməsi yalnız bir nəticəyə gəlməyə imkan verir:
NATO CFR-in qlobal məqsədlərini, o cümlədən mərkəzi dünya hökumətinin yaradılmasını irəli aparmaq
üçün vasitələrindən biri kimi qəbul edilməlidir.
İddia edilən "sülhün qorunması" yalnız onların mövcudluğunu və fəaliyyətlərini CFR-in
xidmətində leqallaşdırmaq üçün xidmət edir.
CFR strateglarının bir coğrafi-siyasi məqsədi şübhəsiz ki, ABŞ Ordusunun və NATO-nun dünyada hərbi
üstünlüyünü, genişləndirməsə belə, təmin etməkdir.
2023-cü ilin iyun ayı yeniləməsinə görə, ABŞ silahlı qüvvələrinin ABŞ-dan kənarda
80-dən çox ölkədə təxminən 750 hərbi bazası var.
Almaniyada 119 hərbi obyekt var.
Görmə verilənlər bazası dünya üzrə 56 NATO bazasını göstərir.
Qeyd etmək lazımdır ki, Kosovoda ABŞ hərbi bazası "Camp Bondsteel" mövcuddur.
Bu, 1999-cu ilin iyun ayında Yuqoslaviyaya qarşı NATO-nun "Müttəfiq Qüvvə Əməliyyatı"ndan sonra təsis edilib.
Baza 386 hektar (3 860 000 m²) ərazini əhatə edir və ABŞ Ordusunun və müttəfiq
qüvvələrin 7 000-ə qədər əsgərini yerləşdirə bilir.
"Gərginlik strategiyası" dünya hökumətinin memarları tərəfindən siyasi və hərbi qlobal gücünü daha da
genişləndirmək üçün istifadə olunan geosiyasi vasitə
Lakin siyasi və hərbi qlobal gücünü daha da genişləndirmək istəyən hər hansı geostrateq ənənəvi – belə
adlandırılan – "isti" müharibələrə əsaslanmır, əksinə əhalini "qorxu və terror" vəziyyətində saxlamağa üstünlük verir.
Bu, həmçinin "gərginlik strategiyası" adlandırılır.
Aşağıdakı tərif Krimpedia-da tapıla bilər:
Gərginlik strategiyası siyasi termin kimi dövlət orqanları tərəfindən öz əhalisi və ya dövləti arasında qorxu
və ya qeyri-müəyyənlik yaratmaq məqsədilə təşviq olunan və ya həyata keçirilən tədbirləri ifadə edir.
(…) Bundan əlavə, gərginlik strategiyası əhalinin dövlət müdaxiləsinə olan istəyini gücləndirərək dövlətin repressiv
tədbirlərini və müdaxilələrini əsaslandırmağa xidmət edə bilər.
Bu tanış səslənmirmi?
Fərz edilən koronavirus pandemiyası salamlarını göndərir.
Repressiv tədbirləri yalnız "qorxu salmaq və qeyri-müəyyənlik" vasitəsilə əsaslandırmaq mümkün idi.
Amma gərginlik strategiyası termininə qayıdaq.
"Gərginlik strategiyası" termini ilk dəfə 1969-cu ildə Britaniyanın "The Observer" bazar günü
qəzetində dərc olunmuş məqalədə istifadə olunub.
O, İtaliya dövlətinin həyata keçirdiyi gizli əməliyyatlara istinad edirdi.
1969–1984-cü illər arasında İtaliyada bir neçə terror hücumu baş verib, nəticədə 200-dən çox
insan həlak olub, təxminən 600 nəfər yaralanıb.
Bunlar radikal solçu qrup olan "Qırmızı Briqadalar"ın üzərinə atıldı.
Venesiya istintaq hakimi Felice Casson tərəfindən aparılan genişmiqyaslı araşdırmalar onu həqiqi törədicilərdən
biri olan sağçı ekstremist Vincenzo Vinciguerra-ya aparıb.
O, hərtərəfli və tarixi əhəmiyyətli bir etiraf etdi.
Vinciguerra ifadə verdi ki, o, dövlət aparatındakı şəxslər tərəfindən qorunub və hücum Cassonun
sonradan "gərginlik strategiyası" adlandırdığı genişmiqyaslı strategiyanın bir hissəsi olub.
Bu yanaşmanın məqsədi İtaliyada ənənəvi olaraq güclü mövqeyə malik olan Kommunist Partiyasını nüfuzdan salmaq
və onun hökumətdə iştirak etməsinin qarşısını almaq idi.
Casson araşdırmasını davam etdirərək, əsasən xaricdə fəaliyyət göstərən 2007-ci ilə qədər "Hərbi Kəşfiyyat və Təhlükəsizlik
Xidməti" adlanan SISMI-nin arxivlərini araşdırdıqdan sonra İtaliya dövlətində son dərəcə gizli
mürəkkəb bir strukturun mövcudluğunu üzə çıxardı.
Bunlar arxada qalan təşkilatlar adlanan idi, İtaliyada isə onlara "Gladio" deyirdilər.
Gladio İtaliya "Silahlı Qüvvələrin Kəşfiyyat Xidməti" (SIFAR) ilə CIA arasındakı əməkdaşlıqdan yaranmış
və 1964-cü ildən bəri NATO-ya inteqrasiya edilmişdi.
Düzgün başa düşülüb. Bunlar İkinci Dünya Müharibəsindən sonra ABŞ Mərkəzi Kəşfiyyat Agentliyi (CIA) ilə Böyük
Britaniya Gizli Kəşfiyyat Xidməti (MI6) tərəfindən yaradılmış gizli NATO orduları idi.
Sovet işğalı baş verəcəyi təqdirdə, onlar gerilla mübarizəsi aparıb Qərbi Avropanı azad etməli idilər.
NATO-nun gizli orduları haqqında tədqiqat layihəsində İsveçrəli tarixçi Dr Daniele Ganser İtaliyadakı əməliyyata əlavə olaraq
Fransada, Almaniyada, Yunanıstanda, Niderlandda, Belçikada, İspaniyada, Portuqaliyada, Norveçdə, Lüksemburqda,
Danimarkada, Avstriyada, Finlandiyada, İsveçdə və İsveçrədə oxşar şəbəkələrin mövcud olduğunu göstərən sübutlar tapdı.
Tarixçi Daniele Ganserə görə, "terror (...) əhalini manipulyasiya etmək üçün hər hansı digər hərbi strategiyadan daha uyğundur."
Ganserə görə, qorxunun yaradılması və idarə edilməsi üsulları (daxili) əhalini müəyyən siyasi və ya iqtisadi tədbirlərə qarşı
ya həssas, ya da düşməncə münasibətli etmək üçün istifadə olunur.
Qorxu və qeyri-müəyyənlik yaradaraq əhali üzərində manipulyasiya etmək və onu mərkəzləşdirilmiş
dünya hökumətinə meylli etməkdən daha yaxşı yol nədir?
Lakin əhali arasında qorxu və dəhşət yaratmaq üçün istifadə olunan üsullar yalnız silahlı zorakılığa
deyil, hər hansı müharibə ritorikasına da aiddir.
Məsələn, 1945–1991-ci illər arasında ABŞ ilə Sovet İttifaqı arasındakı "Soyuq Müharibə" adlanan dövr nüvə
silahları da daxil olmaqla, həqiqi silah yarışı ilə nəticələndi.
Silah istifadəsini əhatə edən birbaşa açıq müharibədən yayınılsa da, "çəkindirmə" anlayışı altında qarşılıqlı
nüvə müharibəsi təhdidi ilk dəfə insanlığın özünü məhv etmə ("overkill") ehtimalını ortaya qoydu.
Münaqişə bir neçə dəfə son dərəcə təhdidkar xarakter aldı, beləliklə supergüclər arasında "isti"
müharibə ehtimalı insanların ağlında həmişə qalırdı.
Bu, əhalini daimi "gərginlik" və "müəyyənolunmazlıq" vəziyyətində saxladı.
Bu, hökumətlərin və silah sənayesinin əlini gücləndirdi, onlara insanlardan vətəndaş hüquqlarını və azadlıqlarını əlindən
almağa və ya vəziyyətdən başqa cür faydalanmağa imkan verdi.
Eyni naxış Ukrayna-Rusiya münaqişəsi ətrafındakı hazırkı ritorikada da müşahidə olunur.
1991-ci ildə Sovet İttifaqı dağıldıqdan sonra növbə NATO-nun idi.
Doğru başa düşülüb! 1999-cu ildən başlayaraq adlanan NATO-nun şərqə genişlənməsi geosiyasi strateqlərə Rusiya
ilə münaqişə potensialını qorumağa və öz əhalilərini gərgin vəziyyətdə saxlamağa imkan verdi.
1999-cu ildə NATO-nun ilk şərqə genişlənməsi zamanı Polşa, Çexiya və Macarıstan idi;
2004 Bolqarıstan, Estoniya, Latviya, Litva, Rumıniya, Slovakiya və Sloveniya;
2009 Albaniya və Xorvatiya;
2017 Monteneqro; 2020 Şimali Makedoniya;
2023 Finlandiya; 2024 İsveç
Ukraynanın NATO-ya qoşulması Rusiya ilə qarşıdurma və gərginlik siyasətində mütləq zirvə nöqtəsi olardı.
Ukraynanın NATO-ya üzv olması qarşılıqlı müdafiə müddəasını işə salar və bütün NATO
ölkələri Rusiya ilə müharibə vəziyyətində qalar.
Fərz etmək olar ki, bu, müharibənin bütün Avropaya, hətta bütün dünyaya yayılmasına səbəb olardı.
2024-cü ilin martında Deutschlandfunk-a verdiyi müsahibədə NATO Baş Katibi Jens Stoltenberg Ukraynanın alyansa dəqiq nə vaxt qəbul
olunacağını deyə bilməyəcəyini bir daha vurğuladı: "Amma biz bunun mümkün qədər tez baş verməsi üçün fəal şəkildə çalışırıq."
ABŞ dövlət katibi Antoni Blinken NATO-nun 75 illiyinə həsr olunmuş mərasimin kənarında dedi: "Ukrayna NATO-ya üzv olacaq."
Bu görüşdə məqsədimiz onların üzvlüyünə doğru körpü salmaqda kömək etməkdir.
Blinken, ehtimal edəcəyiniz kimi, CFR-in üzvüdür.
Uzun müddətdir davam edən mübahisə var ki, 1990-cı illərdə aparılan danışıqlar zamanı NATO-nun şərqə
doğru genişlənməyəcəyi barədə belə bir vəd verilibmi.
Həqiqət budur ki, Sovet İttifaqına və ya Rusiyaya dair heç bir məcburi və müqavilə ilə razılaşdırılmış öhdəlik yoxdur.
Vladimir Polenov, 1990-cı il danışıqlarında Rusiya nümayəndə heyətinin üzvü, dedi: "NATO-nun şərqə doğru
genişlənməyəcəyinə dair Sovet İttifaqına verilən bu təminatları yazılı şəkildə verməmək səhv idi. Bu çox böyük səhv idi."
Vədlərlə ya da onsuz olmağın CFR strategistləri üçün heç bir əhəmiyyəti olmayacaq.
NATO "gərginlik strategiyasını" qorumaq məqsədini yerinə yetirib.
Lakin Rusiya və ABŞ hökumətləri arasında başqa bir açıqlayıcı vəd də var:
2014-cü il aprelin 14-də nəşr olunan Berliner Zeitung qəzetində alman yazıçısı Rolf Hochhuth qeyd edib ki, Kreml
və Ağ Ev 1952-ci ildən bəri gizli razılaşmaya malikdir:
"... nəticədə, Soyuq Müharibə isti müharibəyə çevriləcəyi təqdirdə, Rusiya və Amerikada heç bir pəncərə şüşəsi
sındırılmayacaq, amma "yalnız" Polşa və Almaniya məhv ediləcək:
Tarixi hələ də oxuyan hər kəsin indiyədək qarşılaşdığı ən alçaq xəyanət ...
Belə bir strategiya, müharibənin Avropa əhalisinin üzərinə yüklənməsi ilə aparılması, CFR
strategistləri üçün tamamilə inandırıcıdır.
CFR strateqi Allen Dulles 1953–1961-ci illərdə CIA direktoru kimi rəqib tərəfləri eyni
zamanda silahlarla təchiz etməklə presedent yaratdı.
Xarici Münasibətlər Şurası (CFR) adından rüblük nəşr olunan Foreign Affairs jurnalında 22 aprel 2024-cü ildə dərc olunmuş
məqalə göstərir ki, bu, sadəcə uzaqgörən bir nəzəriyyə deyil.
Məqalənin başlığı hər şeyi deyir: "Avropa – amma NATO yox – Ukraynaya qoşun göndərməlidir."
Alman istintaq jurnalisti Tomas Röper məqaləni şərh edərək, digər məqamlarla yanaşı, dedi: "Diqqətlə oxuyan hər kəs başa
düşəcək ki, Putinin ABŞ-ın Ukraynada son ukraynalıya qədər döyüşəcəyi barədə bəyanatı, təəssüf ki, tamamilə doğrudur."
Üstəlik, məqalə göstərir ki, müəlliflər son Avropalıya qədər döyüşməyə də həvəslidirlər...
Müəlliflər həmçinin aydın şəkildə bildirirlər ki, ABŞ və NATO məsuliyyətdən kənar qalacaq:
Və Avropa qüvvələri NATO çərçivəsindən və ərazisindən kənarda fəaliyyət göstərdiyindən, hər hansı itki 5-ci maddəyə əsasən
cavab tədbiri doğurmayacaq və ABŞ-ı münaqişəyə cəlb etməyəcək.
Rusiyanın rəqibi NATO olmayacaq, əksinə açıq-aşkar rus imperializminə qarşı tarazlıq yaratmağa
çalışan Avropa dövlətlərinin koalisiyası olacaq.
Dərslik strategiyası, "Müasir müharibələr necə işləyir?" tədris filmində təsvir edildiyi kimi
"Hücumçu" seçdiyi ölkələri öz silahlarından və ordularından istifadə edərək onun ən
böyük rəqibinə qarşı silaha sarılmağa inandırır.
Yalnız bütün ölkələr son mərmilərini işlədib, ən yaxşı insanlarını itirib və viran qalanda, həqiqi insan nifrətçisi, əsl
işğalçı və müharibə alovu qalayanı müdaxilə edir ki, onları hamısını birlikdə məğlub
etsin (...) (və ya) xilaskar kimi təriflənsin.
Həmçinin bax: ABŞ geostrateqi Corc Fridmanın 2015-ci ildə etdiyi, "Stratfor nitqi" adlanan çıxışa.
Buna görə də ABŞ özünün ən böyük təhdidini mümkün Almaniya-Rusiya ittifaqında görür.
Almaniya və Rusiyanın iştirak etdiyi Avropada müharibə ABŞ-ın hegemonluq siyasətinin maraqlarına uyğun olardı.
Həmçinin, Britaniyalı Lord Hastings Ismay-in NATO-nun ilk Baş katibi kimi söylədiyi məşhur ifadəni də xatırlamaq olar:
NATO "Sovet İttifaqını kənarda saxlamaq, amerikalıları içəridə saxlamaq və almanları zəiflətmək" üçün yaradılmışdı.
Bu bəyanat həqiqətən yalnız NATO-nun yaradılması kontekstində, tabloiddə media kimi, başa
düşülə bilərmi, yoxsa bu gün də etibarlıdır?
7. Nəticə: NATO-nu "sülh təhlükəsizliyi"nin zəmanətçisi kimi qəbul etmək olmaz – xüsusilə Avropada – amma onu yeni dünya nizamı
qurucularının zəmanətçisi kimi görmək olar, və bu iki baxımdan
Mərkəzləşdirilmiş rəhbərlik altında yeni dünya nizamının memarları üçün NATO məqsədinə iki cür xidmət edir:
Birincisi, NATO müharibəçi kimi
Birincisi, NATO bütün müharibəçiliyi – istər təbliğat, NATO-nun şərqə doğru genişlənməsi kimi təhdidlər,
istərsə də faktiki yenidən silahlanma və s. – alovlandırır.
Avropada İkinci Dünya Müharibəsindən bəri müharibə ehtimalı heç vaxt olmadığı qədər aktualdır.
Almaniya Silahlı Qüvvələrinin veb-saytı "Almaniya Əməliyyat Planı"ndan (qısaca OPLAN DEU) bəhs edir.
"Almaniya Əməliyyat Planı" aşağıdakı məqsədlərə malik "milli müdafiə planı"dır:
Bir tərəfdən, sözün əsl mənasında: "Almaniyanı, onun ərazi bütövlüyünü və vətəndaşlarını, digər dövlət və
vətəndaş aktorları ilə birlikdə qorumaq və müdafiə etmək".
Digər tərəfdən, müttəfiq qüvvələrin Almaniya ərazisində və onun vasitəsilə NATO-nun şərq cinahına yerləşdirilməsini təmin etmək.
Müharibəçi ritorika 31 may 2024-cü ildə yenidən zirvəyə çatdı.
NATO-nun xarici işlər nazirləri Praqada görüşdülər.
Gündəliyə 2024-cü ilin iyulunda Vaşinqtonda keçiriləcək sammit görüşünə hazırlıqlar və Ukraynaya NATO dəstəyi daxil idi.
Tabloid mətbuatında başlıq belə idi: "ABŞ və Almaniya Rusiya ərazisindəki mövqelərə qarşı öz silahlarından
istifadə etməyə icazə verir, lakin yalnız Xarkiv yaxınlığında."
Ukrayna hökuməti artıq 3 iyunda Qərb silahlarının "tətbiq dairəsinin" Rusiya ərazisinə genişləndirilməsini tələb etmişdi.
Bu, yalnız vaxt məsələsidir.
Müdafiə hüququ beynəlxalq hüquqdan irəli gəlir, deyir NATO.
Alyansın baş katibi Yens Stoltenberq müttəfiqləri Ukraynaya silah və sursat tədarükünü davam etdirməyə çağırıb.
Rusiyanın cavabı ani oldu: Rusiya NATO-nun hərəkətini ciddi gərginləşmə hesab edir və kütləvi cavabla hədələyir.
2008–2012-ci illərdə Rusiya Prezidenti və 2020-ci ildən bəri Rusiya Federasiyası Təhlükəsizlik Şurasının
sədr müavini Dmitri Medvedev Telegram kanalında yazıb:
Belə NATO ölkələrinin Rusiyaya qarşı "fərdi yardımı" münaqişənin ciddi kəskinləşməsi deməkdir.
Keçmiş Ukrayna və onun NATO müttəfiqləri o qədər dağıdıcı gücdə cavab alacaqlar ki, ittifaq özü
sadəcə münaqişəyə cəlb olunmaqdan qaçınmayacaq.
2024-cü ilin iyunun əvvəlində Sankt-Peterburqda keçirilən 27-ci Beynəlxalq İqtisadi Forumda Rusiya
Prezidenti Vladimir Putin "asimmetrik cavab"dan danışdı.
O, Rusiyanın NATO ərazisinə hücum etmək istədiyi deyilən "simmetrik cavabı" "saxtadır" deyə təsvir etdi.
Putin dedi: "Biz hesab edirik ki, əgər kimsə düşünürsə ki, bizim ərazimizə hücumlar həyata keçirmək üçün döyüş zonasına silah
çatdırmaq mümkündür (...), onda niyə bizdə belə silahları dünyanın o bölgələrində yerləşdirmək hüququ
olmasın ki, orada Rusiyaya qarşı belə hərəkətlər edən ölkələrə məxsus həssas obyektlərə hücumlar edilir?"
İkincisi, NATO yayındırıcı taktik kimi
İkincisi, NATO bütün müharibəçilər – hətta müharibə histeriyası – ilə birlikdə CFR strategistlərinin əsl məqsədlərini
irəli aparmaq üçün xoş bir yayındırıcı taktikadır: yəni mərkəzi dünya hökumətinin təməl daşlarının qoyulması.
Hərbi üstünlük bir neçə amildən yalnız biridir.
Yeni dünya nizamı qurmağın ən vacib təməllərindən biri sağlamlıq və maliyyə üzərində nəzarət və güc əldə etməkdir.
Xüsusilə səhiyyə sahəsində yeni ÜST pandemiya müqaviləsi və yenilənmiş Beynəlxalq Sağlamlıq Qaydaları
dünya miqyasında "sağlamlıq tədbirləri" üzərində nəzarəti mərkəzləşdirməyi nəzərdə tutur.
ÜST – BMT kimi CFR tədqiqat qruplarında formalaşdırılmış – xəstəlikləri şərh etmək və görüləcək tədbirlər barədə
qərar qəbul etmək üzrə yeganə səlahiyyətə malik olardı.
Başqa bir əsas dayağı maliyyə sahəsində suverenlikdir.
Hazırda Rusiya və Çin də daxil olmaqla, bütün dünyada rəqəmsal mərkəzi bank valyutalarının tətbiqi üçün hazırlıqlar aparılır.
Alman maliyyə eksperti Ernst Wolff-a görə, hər vətəndaş və hər şirkət yalnız mərkəzi bankda tək bir hesab sahibi olmalıdır.
Bu, dövlətə pul kütləsini mərkəzləşdirilmiş şəkildə müəyyən etməyə, nağd pul axınlarını idarə və nəzarət etməyə, eləcə də
zərurət olduqda faiz dərəcələrini təyin etməyə imkan verər.
Ernst Wolff-un sitatı: "Vətəndaşlar çox tez başa düşəcəklər ki, dövlət təkcə hər bir əməliyyatı izləyə bilməz, həm də fərdi faiz
dərəcələri, fərdi vergi dərəcələri və ya hətta cərimələr tətbiq edə, pulu Çin modelinə əsaslanan sosial kredit sisteminə bağlaya
və ya onları bütün maliyyə axınlarından tamamilə kəsə bilər."
Bunlar gücün və nəzarətin dünya miqyasında mərkəzləşdirilməsi və "dünya hökumətinə" ötürülməsinin yalnız iki nümunəsidir.
NATO birincisi hərbi üstünlüyü təmin etmək, ikincisi isə tam sürətlə davam edən hər cür dünya
hökmranlığı cəhdlərindən diqqəti yayındırmaq üçün xidmət edir.
Kla.TV bu cəhdləri çoxsaylı proqramlarda ifşa edib.
Bu məlumatların bəzilərini mavi məlumat qutusunda tapa bilərsiniz.
Hörmətli tamaşaçılar, bəlkə də indi bütün bu faktlar qarşısında çaşqın qalmış və çıxış yolu görmürsünüz.
Kla.TV tez-tez tamaşaçılardan yalnız problemləri vurğuladığımızı və heç bir həll yolu təqdim etmədiyimizi deyən rəylər alır.
Lakin bu məqamda həllərimizin görünən aləmdə kök salmaması üçün üzr istəyə bilmərik.
Bu bütün nəhəng təhdidlər qarşısında biz onilliklərdir gücümüzü və ümidimizi daha yüksək bir ölçüdən
alırıq, bu barədə İvo Sasek dəfələrlə şahidlik edir.
Ümidini itirmək istəməyən hər kəsi www.ivo-sasek.ch/veranstaltungen və www.sasek.tv
ünvanlarında keçirilən geniş maarifləndirici konfranslar çeşidimizə diqqət yetirməyə dəvət edirik.
Nəhayət, 4 may 2024-cü il tarixində keçirilən Beynəlxalq Dostlar Görüşündə Kla.TV-nin təsisçisi İvo Sasek
tərəfindən söylənən nitqdən üç qısa parçanı izləyin.
Sasek, mahiyyət etibarilə gizli dünya müharibəsi olan bu vəziyyət qarşısında yayındırma silahını və
ondan xilas olmağın faydalı yolunu müzakirə edir.
Əziz dostlar, biz təcili olaraq zamanın dəyişdiyini başa düşməyi öyrənməliyik.
Analoq dünyada, yəni tanklar, vertolyotlar, kruiz raketləri və buna bənzər vasitələrlə aparılan fiziki
müharibələr bu gün tamamilə fərqli funksiyaya malikdir.
Hansıları olduğunu bilirsən?
Hal-hazırda aparılan bu ənənəvi müharibələr əsasən əsl gizli dünya müharibəsindən diqqəti
yayındıran bir silah kimi xidmət edir, başa düşürsən?
Müharibələrin özü – dediklərimə diqqətlə fikir verin – hazırda gedən müharibələr, baş verən daha
böyük müharibəni gizlətmək üçün yayındırıcı taktikadır.
Əgər onlar bu gen terapiyası ilə bütün dünyanı peyvənd etməyi bacarsalar, bunun necə işlədiyini başa düşə bilərsənmi?
Digər tərəfdən, hazırkı hibrid müharibə əslində bu planetdəki hər bir insanı əhatə edir.
Dayı Bill (Gates) proqnozlaşdırdığı kimi: "Yalnız göylər altındakı hər kəs peyvəndlənəndə biz
təhlükəsiz olacağıq..." – bilirsən, Dayı Bill, Bill Gates.
– Beləliklə, gizli hücumçu buna güvənir.
O bunu 120 il əvvəl yazmışdı; mənim əlimdə yazılı şəkildə var.
Gizli hücumçu ümid edir ki, biz onu yalnız artıq çox gec olanda tanıyacağıq, çünki o zaman rəqəmsal, nağdsız
tam nəzarət texnologiyası sayəsində istənilən müqavimət bir düyməyə toxunuşla məhv edilə bilər.
İndi, bizim bu günlərimizdə, bu açılma günündə – bu gün mən belə adlandırdığım – Tanrı sanki ən
sərt, ən kəskin oxunu, ən güclü silahını çəkir.
Bu hansı silahdır? Burada fiziki silahlar haqqında danışırıq?
Yox, yox, yox. İndi yox.
Görürsünüz, minilliklər bizə öyrədib ki, fiziki silahlar qaçılmaz olaraq getdikcə daha pis müharibələrə və
daha ölümcül silahların yaradılmasına gətirib çıxarır.
Biz bunu öyrəndik.
Beləliklə, Allahın həqiqi və yeganə həqiqətən xilaskar silahları ruhun silahlarıdır.
Sözün silahı. Göyüzü altında ən güclü olan.
Həqiqət, məsələn, söylənir, amma əvvəlki kimi zəif və ya hətta hüquqi cəhətdən ölümcül insan sözü kimi deyil –
əksinə, gücün və ontik gücün güclü autentifikasiyalarının təsirləri əsasında söylənən həqiqət.
Fərqi görə bilirsənmi?
Bu o deməkdir ki, elan edilmiş bu son döyüşdə biz yalnız bir silahdan istifadə edə bilərik.
Tam nitq, "Unlocking Day", 53 ölkədə canlı yayımla təqdim olunub və www.kla.tv/29017. ünvanında tapıla bilər.
Qırmızı xalını sər, himni səsləndir.
Bayraq qürurla göylərdə yüksəlir – "Sülh! Sülh!" tez-tez deyilir.
Eyni vaxtda 50-dən çox insan həlak olub, minlərlə yaralı əzab-əziyyətlərini dilə gətirir.
Qara tüstü səmaya qalxır, insanlar səs-səsə qoyub sülh istəyirlər.
Göylərdə qızılı günəş kimi, biz sülhü ən ali hədəfimiz kimi arzulayırıq.
Sülh uzaqdakı məqsəd deyil; sülh yoldur.
Sülh, insanı daşıyan vasitə.
Sülh, sülh, sülh mənim içimdə başlayır.
Sülh, sülh, sülh, bu mənim içimdəki Tanrıdır.
O, ürəyimin dərinliklərində hökm sürür, məntiq və ağılın hüdudlarından xeyli kənarda
mövcuddur və içimizdə icma sülhü kimi özünü göstərir.
Beş qitədə müharibələr şiddətlə davam edir, insanlar hər gün ölür.
Yeterli deyil, onlar yenə bir şey başlayırlar – Şimali Koreya, Rusiya və ya İran.
Boğazım daralır, nəbzim sürətlənir. Sülh gələnə qədər daha nə qədər əzab çəkməli olacağam?
Yumruğun daş kimi möhkəm sıxılır. Hey, əgər içində sülh varsa, sülh olacaq.
Göylərdə qızılı günəş kimi, biz sülhü ən ali hədəfimiz kimi arzulayırıq.
Sülh uzaqdakı məqsəd deyil; sülh yoldur.
Sülh, insanı daşıyan vasitə.
Sülh, sülh, sülh mənim içimdə başlayır.
Sülh, sülh, sülh, bu mənim içimdəki Tanrıdır.
O, ürəyimin dərinliklərində hökm sürür, məntiq və ağılın hüdudlarından xeyli kənarda
mövcuddur və içimizdə icma sülhü kimi özünü göstərir.
Sülh, sülh, sülh də sənin içində başlayır.
Sülh, sülh, sülh, bu sənin içindəki Tanrıdır.
Bu sülh hər kəslə birlik yaradır, hətta dəli olsa belə, hey, belə bir güc var.
Sülh, sülh, sülh mənim içimdə başlayır.
Sülh, sülh, sülh, bu mənim içimdəki Tanrıdır.
O, ürəyimin dərinliklərində hökm sürür, məntiq və ağılın hüdudlarından xeyli kənarda
mövcuddur və içimizdə icma sülhü kimi özünü göstərir.
Sülh, sülh, sülh mənim içimdə başlayır.
Sülh, sülh, sülh, bu mənim içimdəki Tanrıdır.
O, ürəyimin dərinliklərində hökm sürür, məntiq və ağılın hüdudlarından xeyli kənarda
mövcuddur və içimizdə icma sülhü kimi özünü göstərir.
Sülh, sülh mənim içimdə başlayır.
Sülh, sülh, bu mənim içimdəki Tanrıdır.