Όπως λέει το ρητό: "Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη", έτσι μπορεί να ειπωθεί:
"Όλα τα ίχνη οδηγούν στην αμερικανική, ιδιωτική δεξαμενή σκέψης Council on Foreign Relations, εν
συντομία CFR, όσον αφορά τους υποστηρικτές του ΝΑΤΟ".
Το γεγονός της πρωτοφανούς συγκέντρωσης ισχύος του CFR και του παγκόσμιου δικτύου του επιτρέπει μόνο ένα συμπέρασμα:
Το ΝΑΤΟ πρέπει να θεωρηθεί ως ένα από τα εργαλεία του για την προώθηση των παγκόσμιων στόχων του
CFR, μέχρι και μια κεντρική παγκόσμια κυβέρνηση.
Η υποτιθέμενη "διασφάλιση της ειρήνης" χρησιμεύει αποκλειστικά για να νομιμοποιήσει την ύπαρξη
και τις επιχειρήσεις τους - στην υπηρεσία του CFR.
Πρώτον, το ΝΑΤΟ τροφοδοτεί όλη την πολεμοκαπηλεία - είτε με προπαγάνδα, είτε με απειλές όπως η επέκταση του
ΝΑΤΟ προς ανατολάς, είτε με πραγματικούς εξοπλισμούς κ.λπ.
Στην Ευρώπη, η πιθανότητα πολέμου είναι πιο παρούσα από ποτέ άλλοτε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δεύτερον, το ΝΑΤΟ, μαζί με όλη την πολεμοκαπηλεία - μέχρι και την πολεμική υστερία - χρησιμεύει ως ένας ευπρόσδεκτος ελιγμός
αντιπερισπασμού για την προώθηση των πραγματικών στόχων των στρατηγιστών του CFR: δηλαδή την εγκαθίδρυση των
ακρογωνιαίων λίθων μιας συγκεντρωτικής παγκόσμιας κυβέρνησης.
Στις 4 Απριλίου 1949 - πριν από 75 χρόνια - το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε ως αμυντική συμμαχία κατά της τότε Σοβιετικής Ένωσης.
Το ΝΑΤΟ σημαίνει "Οργανισμός του Βορειοατλαντικού Συμφώνου", επίσης γνωστός ως
"Ατλαντική Συμμαχία" ή "Βορειοατλαντικό Σύμφωνο".
Το ΝΑΤΟ αποτελείται σήμερα από 32 ευρωπαϊκά και βορειοαμερικανικά κράτη μέλη.
Η σημαντικότερη αρχή της συμμαχίας είναι η λεγόμενη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής στο άρθρο 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ:
"Τα μέρη συμφωνούν ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός ή περισσοτέρων από αυτά στην Ευρώπη ή τη
Βόρεια Αμερική θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων τους".
Συνεπώς, το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ ορίζει ότι εάν ένα μέλος του ΝΑΤΟ δεχθεί επίθεση, τότε το σύνολο του ΝΑΤΟ δέχεται de facto επίθεση.
Το Συμβούλιο του ΝΑΤΟ κηρύσσει κατάσταση συμμαχίας, η οποία έχει κηρυχθεί μόνο μία φορά στο παρελθόν: μετά τις
τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.
Το ευρύ κοινό - όπως μπορεί να διαβάσει κανείς στον ιστότοπο της γερμανικής κυβέρνησης - επαινεί το ΝΑΤΟ ως
"την πιο επιτυχημένη συμμαχία ασφαλείας στον κόσμο".
Έχει εγγυηθεί την ασφάλεια της Ευρώπης εδώ και 75 χρόνια.
Καλά δύο χρόνια μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, το 67% του γερμανικού πληθυσμού βλέπει σήμερα μια πολύ ισχυρή ή ισχυρή
απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια στην Ευρώπη, σύμφωνα με τηλεφωνική έρευνα του ARD
DeutschlandTrend που διεξήχθη στις 4 Απριλίου 2024.
Το 82% των πολιτών θεωρεί ότι το ΝΑΤΟ είναι σημαντικό για τη διασφάλιση της ειρήνης στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με τη μελέτη "Ασφάλεια 2024", το 52% του ελβετικού πληθυσμού τάσσεται υπέρ της σύσφιξης των δεσμών
με το ΝΑΤΟ - το 30% τάσσεται υπέρ της ένταξης στο ΝΑΤΟ.
Το ζήτημα του βαθμού στον οποίο το ΝΑΤΟ διασφαλίζει την ειρήνη στην Ευρώπη διχάζει τις απόψεις
και απασχολεί τον πληθυσμό περισσότερο από ποτέ.
Αυτό το ντοκιμαντέρ έχει ως στόχο να διερευνήσει αυτό το ερώτημα και να ρίξει μια ματιά στα παρασκήνια του ΝΑΤΟ.
1 Εξασφάλισε το ΝΑΤΟ την ειρήνη στο παρελθόν; - Οι πιο σημαντικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ
Στη συνέχεια, θα εξεταστούν λεπτομερέστερα ορισμένες από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ.
Πρόκειται για επίσημες επιχειρήσεις υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ και όχι για επιχειρήσεις που
διεξάγονται από χώρες του ΝΑΤΟ με δική τους πρωτοβουλία.
Όλες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις της έλαβαν χώρα κατά την περίοδο μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, δηλαδή μετά το 1991.
Οι πρώτες από αυτές τις επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν στη Βοσνία από τον Ιούλιο του 1992, με τη μορφή θαλάσσιων αποκλεισμών,
ζωνών απαγόρευσης πτήσεων ή των λεγόμενων ειρηνευτικών δυνάμεων.
Επιχείρηση Deliberate Force στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη από τις 30 Αυγούστου έως τις 20 Σεπτεμβρίου 1995
Το 1994 και το 1995, βλήματα όλμου έπληξαν την αγορά Markalé στο Σεράγεβο.
Περίπου 100 πολίτες έχασαν τη ζωή τους κατά τη διαδικασία.
Οι οβίδες όλμου κατηγορήθηκαν αμέσως για τις επιθέσεις των Σέρβων.
Η σύσταση επιτροπής έρευνας για τη διαπίστωση της ευθύνης απορρίφθηκε.
Αυτό επέτρεψε στο ΝΑΤΟ να ρίξει 1.026 βόμβες σε 338 στόχους σε ολόκληρο το ελεγχόμενο από τους Σέρβους τμήμα της Βοσνίας.
Σε δυόμισι εβδομάδες, αεροσκάφη από οκτώ χώρες εταίρους του ΝΑΤΟ πέταξαν συνολικά 3.515 αποστολές.
Στις αεροπορικές επιδρομές σκοτώθηκαν περίπου 27 πολίτες και ισάριθμοι στρατιώτες.
Μέχρι σήμερα, η κατάσταση στη Βοσνία δεν έχει οδηγήσει πραγματικά στην ειρήνη.
Επιχείρηση Allied Force στην πρώην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας από τις 24 Μαρτίου έως τις 10 Ιουνίου 1999
Η επιχείρηση Allied Force ήταν η κωδική ονομασία μιας στρατιωτικής επιχείρησης του ΝΑΤΟ κατά
της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.
Τα περίπου 200 μαχητικά αεροσκάφη που αναπτύχθηκαν έριξαν 28.018 εκρηκτικούς μηχανισμούς - συμπεριλαμβανομένων βομβών
διασποράς - και 10-15 τόνους πυρομαχικών με επίστρωση ουρανίου.
Δεν υπήρχε ούτε εντολή του ΟΗΕ ούτε περίπτωση συμμαχίας.
Το ΝΑΤΟ δικαιολόγησε τις αεροπορικές επιδρομές με μια υποτιθέμενη "ανθρωπιστική καταστροφή".
Ωστόσο, σύμφωνα με διάφορες εκθέσεις, μεταξύ άλλων από τον ΟΑΣΕ , δεν υπήρξε ανθρωπιστική
καταστροφή ή εθνοκάθαρση πριν από την έναρξη του πολέμου.
Μετά την έναρξη του πολέμου, ωστόσο, υπήρξαν 10.000 νεκροί στρατιώτες και αστυνομικοί,
489-528 θάνατοι αμάχων σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,
1.200-2.500 άμαχοι σκοτώθηκαν σύμφωνα με τις γιουγκοσλαβικές εκτιμήσεις,
καταστροφικές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, όπως αποβολές και σοβαρές ασθένειες που προκαλούνται από τα πυρομαχικά ουρανίου.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, 125.000 άνθρωποι πέθαναν από τις μακροχρόνιες επιπτώσεις.
Ο δείκτης θνησιμότητας στη Γιουγκοσλαβία και τη Σερβία αυξήθηκε κατά 2,5 % σε ετήσια βάση.
Και οι υποδομές καταστράφηκαν: 110 νοσοκομεία, 480 σχολεία, 19 σιδηροδρομικοί σταθμοί,
60 γέφυρες και βιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Επιχείρηση Enduring Freedom (OEF) στο Αφγανιστάν, τις Φιλιππίνες, τη Γεωργία, το Κιργιστάν, το Κέρας της Αφρικής, τη Σομαλία
και τη Σαχάρα από 7 Οκτωβρίου 2001 έως 28 Δεκεμβρίου 2014
Ως απάντηση στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η κυβέρνηση των ΗΠΑ κήρυξε τον
λεγόμενο πόλεμο κατά της διεθνούς τρομοκρατίας.
Στη συνέχεια, το Συμβούλιο του ΝΑΤΟ αποφάσισε να χαρακτηρίσει τις επιθέσεις ως επίθεση κατά των Ηνωμένων
Πολιτειών σύμφωνα με το άρθρο 5, τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής της Βορειοατλαντικής Συνθήκης.
Ένα από τα μέτρα σε αυτόν τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας ήταν η Επιχείρηση Enduring Freedom.
Περίπου 70 έθνη συμμετείχαν στην επιχείρηση, της οποίας ηγήθηκε η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ.
Η επιχείρηση έληξε στις 28 Δεκεμβρίου 2014.
Αντικαταστάθηκε από την αποστολή του ΝΑΤΟ "Resolute Support", η οποία διήρκεσε έως τις 11 Σεπτεμβρίου 2021.
Δεν επρόκειτο πλέον για πολεμική αποστολή, αλλά για συμβουλευτική και υλικοτεχνική υποστήριξη της αφγανικής κυβέρνησης.
Το ΝΑΤΟ άφησε πίσω του κάθε άλλο παρά ειρήνη και ασφάλεια στο Αφγανιστάν.
Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, οι Ταλιμπάν είχαν θέσει υπό τον έλεγχό τους μεγάλα τμήματα ολόκληρης της χώρας.
Σύμφωνα με την Welthungerhilfe, η ανθρωπιστική κατάσταση είναι "καταστροφική".
Πολλοί παρατηρητές θεωρούν τη διεθνή αποστολή στο Αφγανιστάν αποτυχημένη.
Αυτό που άφησαν πίσω τους το ΝΑΤΟ και οι σύμμαχοί του είναι περίπου 240.000 απώλειες.
Μέχρι το 2012, 43.000 θάνατοι πολιτών μόνο.
Πάνω από 3.500 στρατιώτες του ΝΑΤΟ έχασαν τη ζωή τους - 59 από αυτούς από τη γερμανική Bundeswehr.
Διεθνής στρατιωτική επιχείρηση στη Λιβύη από τις 19 Μαρτίου έως τις 31 Οκτωβρίου 2011
Στις 17 Μαρτίου 2011, το ψήφισμα 1973 του ΟΗΕ εξουσιοδότησε τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να δημιουργήσουν μια "ζώνη απαγόρευσης πτήσεων
πάνω από τη Λιβύη" για την υποτιθέμενη προστασία του άμαχου πληθυσμού και την υποστήριξη
των ανταρτών κατά των κυβερνητικών στρατευμάτων.
Στις 31 Μαρτίου 2011, το ΝΑΤΟ ανέλαβε τη διοίκηση ολόκληρης της στρατιωτικής επιχείρησης
για την επιβολή του ψηφίσματος 1973 του ΟΗΕ.
Το ΝΑΤΟ πραγματοποίησε συνολικά 7.587 αεροπορικές επιδρομές με 260 μαχητικά αεροσκάφη.
Το αποτέλεσμα ήταν 50.000 θάνατοι πολιτών και 50.000 τραυματισμοί πολιτών.
Το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής υποδομής καταστράφηκε και οι εγκαταστάσεις του μεγάλου δικτύου ύδρευσης βομβαρδίστηκαν.
Η ανάπτυξη του ΝΑΤΟ στη Λιβύη κάθε άλλο παρά έχει εξασφαλίσει την ειρήνη.
Η Λιβύη συγκλονίζεται από βίαιες συγκρούσεις μετά την πτώση του αρχηγού του κράτους Μουαμάρ αλ Καντάφι το 2011.
Η πολιτική αστάθεια και η κατάρρευση της δημόσιας τάξης και της οικονομίας εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν την καθημερινή
ζωή των ανθρώπων στη βορειοαφρικανική χώρα μέχρι σήμερα.
Επιπλέον, εκατομμύρια πρόσφυγες έφτασαν στην Ευρώπη μέσω της Λιβύης.
Πριν από την υποτιθέμενη "ανθρωπιστική" κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη Λιβύη, η χώρα υπό τον Μουαμάρ αλ Καντάφι
είχε ένα από τα υψηλότερα κατά κεφαλήν εισοδήματα με τα υψηλότερα κοινωνικά επιτεύγματα σε ολόκληρη την Αφρική.
Ο ισχυρισμός ότι ο Καντάφι είχε σκοτώσει 6.000 ανθρώπους αποδείχθηκε ψέμα.
Μετά την πτώση του αλ Καντάφι, η ανθρωπιστική καταστροφή μόλις άρχισε!
Περαιτέρω πόλεμοι από και με χώρες του ΝΑΤΟ
Οι επιχειρήσεις υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ προκάλεσαν ανείπωτη δυστυχία με εκατοντάδες χιλιάδες
θύματα και καταστροφικές μακροπρόθεσμες συνέπειες!
Επιπλέον, υπάρχουν και άλλοι πόλεμοι από και με χώρες του ΝΑΤΟ, όπως: Πόλεμος του Βιετνάμ 1965-1975, κατά τη διάρκεια
του οποίου ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποίησε σε μεγάλη κλίμακα το εξαιρετικά τοξικό ζιζανιοκτόνο "Agent Orange".
Αυτό προκάλεσε τεράστιες μακροχρόνιες βλάβες στο περιβάλλον και στο γενετικό υλικό, εμβρυϊκές δυσμορφίες και αποβολές.
Σύμφωνα με την κυβέρνηση, 400.000 Βιετναμέζοι είχαν πεθάνει μέχρι το 2009.
1ος πόλεμος του Ιράκ ή 2ος πόλεμος του Κόλπου 1990/91
Ο 2ος πόλεμος του Ιράκ και ο 3ος πόλεμος του Κόλπου το 2003, κατά τον οποίο ο συνασπισμός των προθύμων υπό την
ηγεσία των ΗΠΑ έριξε 1.000 έως 2.000 τόνους πυρομαχικών ουρανίου που διαπερνούν τα θωρακικά.
Εμφύλιος πόλεμος στη Συρία από το 2011
Στρατιωτική επέμβαση στην Υεμένη 2011-2015
Όλοι αυτοί οι πόλεμοι έχουν ένα κοινό στοιχείο:
Τα δεινά που προκάλεσε ο πόλεμος ήταν μεγαλύτερα από την υποτιθέμενη αδικία που υποτίθεται ότι θα
εξαλείψει για να εξασφαλίσει την ειρήνη στη χώρα.
Αυτό παραβιάζει την αρχή του διεθνούς δικαίου του πολέμου.
Και αυτοί οι πόλεμοι έχουν ένα ακόμη κοινό στοιχείο: χτίστηκαν πάνω σε ψέματα.
Στο βιβλίο του "Παράνομοι πόλεμοι: Πώς οι χώρες του ΝΑΤΟ σαμποτάρουν τον ΟΗΕ", ο Ελβετός ιστορικός Dr. Daniele Ganser
έδειξε πώς έχουν διεξαχθεί παράνομοι πόλεμοι στο παρελθόν και στο παρόν - χωρίς συμμαχία και χωρίς ρητή εντολή του ΟΗΕ.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι πόλεμοι δικαιολογούνται ηθικά με υποτιθέμενες "ανθρωπιστικές καταστροφές" ή άλλα ψέματα.
Πώς είναι όμως αυτό δυνατό και πώς εφαρμόζεται;
Και αν οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ δεν εξασφάλισαν την ειρήνη στο παρελθόν, θα πρέπει να το κάνουν στο παρόν;
2. Αν οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ δεν εξασφάλισαν σε καμία περίπτωση την ειρήνη, ήταν καθαρή αποτυχία ή πονηρός υπολογισμός;
Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, πρέπει να ρίξουμε μια ματιά στα παρασκήνια του ΝΑΤΟ.
Ποιος βρίσκεται πίσω από το ΝΑΤΟ και ποιοι είναι οι στόχοι του;
Ποιος ήταν πίσω από την ίδρυση του ΝΑΤΟ;
Όπως λέει και το ρητό: "Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη":
"Όλα τα ίχνη οδηγούν στην αμερικανική, ιδιωτική δεξαμενή σκέψης Council on Foreign Relations - εν
συντομία CFR, όσον αφορά τους υποστηρικτές του ΝΑΤΟ".
Ο Αμερικανός δικηγόρος William Bundy αποδίδει στις ομάδες μελέτης του CFR τη συμβολή τους στη δημιουργία του
πλαισίου σκέψης που οδήγησε στο Σχέδιο Μάρσαλ και στο ΝΑΤΟ.
Ο Bundy ήταν αναλυτής της υπηρεσίας πληροφοριών εξωτερικού της CIA.
Όταν ξεκίνησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη τον Σεπτέμβριο του 1939, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ
πρότεινε ένα πρόγραμμα ανεξάρτητων αναλύσεων και μελετών.
Αυτό αποδόθηκε στις ομάδες μελέτης CFR.
Το έργο, το οποίο έγινε γνωστό ως War and Peace Studies, είχε ως στόχο να καθοδηγήσει την αμερικανική εξωτερική
πολιτική στα επόμενα χρόνια του πολέμου και του νέου, γεμάτου προκλήσεις κόσμου που θα αναδυόταν μετά.
Στην ιστοσελίδα του CFR αναφέρεται επίσης ότι "το θέμα ήταν αυστηρά εμπιστευτικό".
Απόσπασμα: "Διότι το όλο σχέδιο θα "έπεφτε στη θάλασσα" αν γινόταν γνωστό στη δημοσιότητα ότι το Υπουργείο
Εξωτερικών συνεργαζόταν με μια εξωτερική ομάδα (το CFR).
Το Ίδρυμα Ροκφέλερ συμφώνησε να χρηματοδοτήσει το έργο, αρχικά απρόθυμα, αλλά αφού πείστηκε
για τη σημασία του, με σχεδόν 350.000 δολάρια .
Στα επόμενα πέντε χρόνια, σχεδόν 100 άνδρες έλαβαν μέρος στις "Μελέτες Πολέμου και Ειρήνης", "
Πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής για τις Σπουδές Πολέμου και Ειρήνης ήταν ο Norman H. Davis .
Ο Davis ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του CFR από το 1921 και πρόεδρος από το 1936-44.
Ο Allen Welsh Dulles και ο Hanson W. Baldwin (1903-1991) ήταν επικεφαλής της ομάδας εξοπλισμών "War and Peace Studies",
όπου αναπτύχθηκαν οι βασικές ιδέες και τα σχέδια για το ΝΑΤΟ.
Ο Allen Welsh Dulles ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του CFR από το 1927-69 και πρόεδρος από το
1946-50- ήταν επικεφαλής της CIA από το 1953-1961.
Ως διευθυντής της CIA, ο Dulles ενέκρινε τις μυστικές δολοφονίες του Φιντέλ Κάστρο , του Πατρίς
Λουμούμπα και του Ραφαέλ Τρουχίγιο , μεταξύ άλλων.
Ο Λουμούμπα δολοφονήθηκε από εκτελεστικό απόσπασμα.
Προηγουμένως είχε διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ειρηνική απεμπλοκή του Κονγκό από τη βελγική αποικιοκρατία.
Ο Dulles ήταν υπεύθυνος για την ανατροπή των κυβερνήσεων στο Ιράν και τη Γουατεμάλα.
Υπό την ηγεσία του, η CIA υποστήριξε κρυφά δύο αντίπαλα κόμματα σε συγκρούσεις στη Νότια και Κεντρική Αμερική ταυτόχρονα.
Ο Dulles προμήθευσε ακόμη και τους Κουβανούς επαναστάτες με όπλα.
Σύμφωνα με την αρχή του "διαίρει και βασίλευε".
Η αρχή αυτή περιγράφει μια στρατιωτική, πολιτική ή ρητορική στρατηγική που αποσκοπεί στη διαίρεση του αντίπαλου στρατοπέδου.
Ο Dulles ξεκίνησε επίσης το ερευνητικό πρόγραμμα MK ULTRA της CIA το 1953.
Το πρόγραμμα ελέγχου του νου περιελάμβανε χιλιάδες δοκιμές σε ανθρώπους με αρκετούς καταγεγραμμένους θανάτους.
Ο ιστορικός Dr Daniele Ganser κατέληξε στο συμπέρασμα στο έργο του ότι η δολοφονία του προέδρου John
F. Kennedy ήταν επίσης παραγγελία του Allen Dulles.
Ο Dulles ήταν μασόνος 33ου βαθμού.
Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι το ΝΑΤΟ δεν διασφαλίζει καθόλου την ειρήνη, αφού η βασική του ιδέα εκπονήθηκε με τη βοήθεια ενός
ανθρώπου, του Άλεν Ντάλες, του οποίου τα χέρια είναι γεμάτα αίμα;
Ένα άρθρο του Ιουλίου του 1983 στη βρετανική εξειδικευμένη έκδοση "International
Affairs" ρίχνει φως στη μετέπειτα ίδρυση του ΝΑΤΟ.
Ο τίτλος είναι: "Οι διαπραγματεύσεις του Πενταγώνου τον Μάρτιο του 1948: Η έναρξη της Βορειοατλαντικής Συνθήκης".
Σύμφωνα με τους συγγραφείς Cees Wiebes και Bert Zeeman, το άρθρο αυτό είχε ως στόχο να
συμπληρώσει την επίσημη ιστοριογραφία του ΝΑΤΟ.
Απόσπασμα: "Σύμφωνα με την επίσημη ιστοριογραφία του ΝΑΤΟ, οι διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην υπογραφή του Βορειοατλαντικού
Συμφώνου ξεκίνησαν στην Ουάσιγκτον στις 6 Ιουλίου 1948.
Ωστόσο, ήταν γνωστό εδώ και μερικά χρόνια ότι οι διαπραγματεύσεις για μια συνθήκη ασφαλείας μεταξύ των Ηνωμένων
Πολιτειών και των δυτικοευρωπαϊκών κρατών είχαν ήδη διεξαχθεί πριν από αυτή την ημερομηνία.
Οι διαπραγματεύσεις αυτές έλαβαν χώρα στα τέλη Μαρτίου 1948 υπό άκρα μυστικότητα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του
Ηνωμένου Βασιλείου και του Καναδά στο Πεντάγωνο της Ουάσιγκτον.
Ένας από τους συμμετέχοντες σε αυτές τις μυστικές διαβουλεύσεις μιλάει για "τις αποφασιστικές (και μυστικές) συνομιλίες
του Πενταγώνου τον Μάρτιο του 1948, στις οποίες σχεδιάστηκε στην πραγματικότητα το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο"".
Το άρθρο "Διεθνείς Υποθέσεις" κατονομάζει επίσης τους ανθρώπους που διεξήγαγαν τις διαπραγματεύσεις
στο Πεντάγωνο μεταξύ 22 Μαρτίου και 1 Απριλίου 1948.
Και εδώ, τα ίχνη των συμμετεχόντων στην αντιπροσωπεία οδηγούν, πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, στο CFR:
Lewis W. Douglas , επικεφαλής της αντιπροσωπείας του.
Διετέλεσε πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1947 έως το 1950.
Ήταν μέλος του Ιδρύματος Ροκφέλερ από το 1935 και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής από το 1936-1939.
Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων από το 1940 έως το 1964.
Ο Theodore Achilles , διπλωμάτης των ΗΠΑ στο Περού, ήταν επίσης μέλος του CFR.
Ο Alfred Gruenther , στρατηγός του αμερικανικού στρατού, ήταν αρχιστράτηγος για όλες
τις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ από το 1953-1956.
Ο Robert Cecil , ήταν Βρετανός διπλωμάτης και συνιδρυτής του "Chatham House" τον Ιούλιο του 1920,
μιας ιδιωτικής δεξαμενής σκέψης με έδρα το Λονδίνο.
Ένα χρόνο αργότερα, ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη το αντίστοιχο αμερικανικό όργανο, το CFR.
Μέχρι το 2004, το Chatham House ήταν επίσης γνωστό ως Βασιλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων.
Βασικά έργα χρηματοδοτούνται, μεταξύ άλλων, από το Ίδρυμα Ροκφέλερ, το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates και το ΝΑΤΟ.
Ο Ρόμπερτ Σέσιλ ήταν μασόνος.
Ο Lester B. Pearson , επικεφαλής της καναδικής αντιπροσωπείας, ήταν ο 14ος πρωθυπουργός του Καναδά από το 1963 έως το 1968.
Ήταν μέλος της Ομάδας Μπίλντερμπεργκ και συμμετείχε στη συνάντηση της Μπίλντερμπεργκ το 1964.
Το Ίδρυμα Ροκφέλερ, η CIA και το CFR συμμετείχαν και πάλι στη σύσταση της Ομάδας Μπίλντερμπεργκ.
Στόχος ήταν η διοργάνωση επαναλαμβανόμενων διασκέψεων με Ευρωπαίους και Αμερικανούς πολιτικούς και επιχειρηματίες.
3. Στόχοι του ΝΑΤΟ = στόχοι του CFR
Για να κατανοήσουμε τους υποκείμενους στόχους ή τον σκοπό του ΝΑΤΟ, πρέπει να κατανοήσουμε τους στόχους του ΚΠΑ.
Το CFR είναι μετριοπαθές στην ιστοσελίδα του:
Χρησιμεύει "για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τον κόσμο και τις αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής που
αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες".
Αλλά ένας οργανισμός είναι απίθανο να δημιουργήσει ένα πρωτοφανώς εκτεταμένο δίκτυο μόνο και
μόνο για να εκτελέσει μια συμβουλευτική λειτουργία!
Για δεκαετίες, το CFR κατείχε σχεδόν όλες τις θέσεις-κλειδιά στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και παρείχε αρκετές εκατοντάδες
κορυφαίους αξιωματούχους και συμβούλους για κάθε κυβέρνηση - είτε Δημοκρατική είτε Ρεπουμπλικανική.
Ο Richard Harwood, πρώην εκτελεστικός συντάκτης και διαμεσολαβητής της Washington Post, έγραψε επιδοκιμαστικά για το
Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων ότι τα μέλη του "μοιάζουν περισσότερο με αυτό που θα μπορούσε κανείς να
αποκαλέσει το κυβερνητικό κατεστημένο των Ηνωμένων Πολιτειών.
(...) Δεν αναλύουν και δεν ερμηνεύουν απλώς την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, αλλά συμβάλλουν στη χάραξή της".
Στα μέλη του ιδιωτικού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων περιλαμβάνονται:
αρκετοί πρόεδροι και αντιπρόεδροι των ΗΠΑ και των δύο κομμάτων,
σχεδόν όλοι οι υπουργοί Εξωτερικών, Άμυνας και Οικονομικών των ΗΠΑ,
οι περισσότεροι αρχηγοί επιτελείων και διοικητές του αμερικανικού στρατού και του ΝΑΤΟ,
ορισμένα από τα μέλη του Κογκρέσου με τη μεγαλύτερη επιρροή (ιδίως οι υπεύθυνοι για την
εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας),
Σχεδόν όλοι οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας, οι διευθυντές της CIA, οι πρεσβευτές του ΟΗΕ, οι πρόεδροι της Fed,
οι πρόεδροι της Παγκόσμιας Τράπεζας και οι διευθυντές του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου,
πολυάριθμοι διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί, πολυάριθμοι διευθυντές τραπεζών, δεξαμενών σκέψης, πανεπιστημίων, ΜΚΟ και Χόλιγουντ,
καθώς και τα βασικά μέλη της Επιτροπής 9/11 και της Επιτροπής Γουόρεν
Επιπλέον, το CFR περιλαμβάνει εταιρείες που ανήκουν στους παγκόσμιους γίγαντες των μεγάλων επιχειρήσεων, των μεγάλων
τραπεζών, της μεγάλης τεχνολογίας, των μεγάλων δεδομένων, των μεγάλων μέσων ενημέρωσης και της μεγάλης φαρμακοβιομηχανίας.
Εν ολίγοις, το CFR έχει απαράμιλλη εμβέλεια και ισχύ.
Ωστόσο, η δύναμη και η επιρροή που ασκεί το CFR εκτείνεται πολύ πέρα από τα μέλη του:
Στην Αγγλία, το CFR έχει έναν αδελφό οργανισμό, γνωστό ως Βασιλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων (RIIA),
επίσης γνωστό ως Chatham House, που ιδρύθηκε το 1920,
Στην Ευρώπη, το CFR ίδρυσε το "Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων" (ECFR) το 2007,
Με το Συμβούλιο των Συμβουλίων (CoC), το CFR συγκεντρώνει οργανισμούς-μέλη από 24 χώρες,
συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας και της Κίνας.
Η ρωσική οργάνωση-μέλος του CFR "Συμβούλιο Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής" (SVOP) διευθύνει τη
λέσχη συζητήσεων "Valdai", στην οποία συμμετέχει τακτικά ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν.
Το δεκαπενθήμερο έντυπο περιοδικό "The New American" το συνόψισε ως εξής στο τεύχος Ιουλίου 2021.
Ήταν μια ειδική έκδοση για την 100ή επέτειο του CFR με τίτλο: "CFR: Still the power behind the throne"
(CFR: Εξακολουθεί να είναι η δύναμη πίσω από το θρόνο).
"Η ιστορία του CFR είναι το χρονικό ενός πολέμου εκατονταετιών κατά της εθνικής κυριαρχίας και της αδιάκοπης προσπάθειας για την
εγκαθίδρυση μιας παντοδύναμης παγκόσμιας κυβέρνησης, την οποία οι παγκοσμιοποιητές του
CFR συχνά αποκαλούν "Νέα Τάξη Πραγμάτων". (...)
Πράγματι, το CFR ασκεί πρωτοφανή επιρροή στους πολιτικούς, οικονομικούς, χρηματοπιστωτικούς,
οικονομικούς, δημοσιογραφικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους. (...)
Είναι το δημόσιο πρόσωπο, το κεντρικό νευρικό σύστημα αυτού που οι επικριτές αποκαλούν "βαθύ κράτος" - η μη εκλεγμένη
"μόνιμη κυβέρνηση" που έχει αναλάβει τον έλεγχο της χώρας μας".
Το τεύχος τελειώνει με τα λόγια, εισαγωγικά: "Ο κολασμένος εναγκαλισμός του "Βαθέος Κράτους" στο έθνος μας - και σε ολόκληρο
τον κόσμο - δεν θα σπάσει, εκτός αν περισσότεροι Αμερικανοί (και περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως) ξυπνήσουν,
αποκαλύψουν τον αυξανόμενο έλεγχο του CFR και αντισταθούν στη διαβολική ατζέντα της Νέας Τάξης Πραγμάτων".
Στις 17 Φεβρουαρίου 1950, ο τραπεζίτης της Wall Street James P. Warburg, σύμβουλος του Franklin D. Roosevelt, δήλωσε σε επιτροπή
της αμερικανικής Γερουσίας: "Θα έχουμε παγκόσμια κυβέρνηση είτε μας αρέσει είτε όχι (...) με συναίνεση ή με κατάκτηση. Ο Ρούσβελτ,
δήλωσε σε επιτροπή της αμερικανικής Γερουσίας: "Θα έχουμε παγκόσμια κυβέρνηση είτε μας
αρέσει είτε όχι (...) με συναίνεση ή με κατάκτηση".
Ήταν επίσης μέλος του CFR, όπως και ο πατέρας του, Paul Warburg, ο οποίος είναι γνωστός
ως ο "πατέρας" του Federal Reserve System.
Ο βαθμός στον οποίο το ΝΑΤΟ διαδραματίζει βασικό ρόλο στην υλοποίηση της ατζέντας μιας συγκεντρωτικής
παγκόσμιας κυβέρνησης μπορεί να φανεί στα επόμενα κεφάλαια.
4 Πώς είναι δυνατόν να πωλούνται οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ ως "διασφάλιση της ειρήνης"; - "Η μήτρα προπαγάνδας" του CFR
Η επιτυχής εφαρμογή γεωπολιτικών στρατηγικών, και κυρίως η δικαιολόγηση στρατιωτικών μέσων για τη δήθεν
διασφάλιση της ειρήνης, θα ήταν αδιανόητη χωρίς τον αποτελεσματικό επηρεασμό της κοινής γνώμης.
Μια μελέτη 22 σελίδων της Swiss Policy Research (SPR) από τον Σεπτέμβριο του 2017 παρουσιάζει τον "Πίνακα Προπαγάνδας" του CFR:
"Πώς το CFR ελέγχει τη ροή των γεωστρατηγικών πληροφοριών".
Το "Swiss Policy Research" είναι ένα ανεξάρτητο πρόγραμμα έρευνας και ενημέρωσης σχετικά με τη
γεωπολιτική προπαγάνδα στα ελβετικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης.
Η μελέτη εξηγεί "πώς το CFR δημιούργησε έναν σε μεγάλο βαθμό αυτόνομο, διατλαντικό κύκλο πληροφοριών, στον οποίο σχεδόν
όλες οι σχετικές πηγές και τα σημεία αναφοράς ελέγχονται από τα μέλη του Συμβουλίου και τις οργανώσεις-εταίρους του".
Στις ΗΠΑ, σχεδόν όλα τα γνωστά μέσα ενημέρωσης ιδρύθηκαν από εκπροσώπους του CFR ή εξαγοράστηκαν πριν από δεκαετίες.
Στη Γερμανία, η συμμετοχή κορυφαίων ανθρώπων των μέσων ενημέρωσης - εκτός από την Ομάδα Μπίλντερμπεργκ -
πραγματοποιείται ιδίως μέσω της λεγόμενης Ατλαντικής Γέφυρας.
Ιδρύθηκε το 1952 από τον πρόεδρο του CFR και της Παγκόσμιας Τράπεζας John J. McCloy, μαζί
με το μέλος του CFR και τραπεζίτη Eric Warburg.
Στην Ελβετία, η διαρθρωτική ενσωμάτωση των μεγάλων εκδοτών επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της ομάδας
Bilderberg και μέσω ολοένα και στενότερης συνεργασίας με τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης Atlantikbrücke.
Πρακτορεία ειδήσεων
Τα πρακτορεία ειδήσεων διαδραματίζουν ιδιαίτερο ρόλο στο πλέγμα πληροφοριών.
Στην πραγματικότητα, για τα διεθνή γεγονότα, σχεδόν το σύνολο του κειμένου και των εικόνων που χρησιμοποιούνται
από τα μέσα ενημέρωσης CFR προέρχονται από τρία μόνο παγκόσμια ειδησεογραφικά πρακτορεία:
το αμερικανικό Associated Press (AP), το βρετανοκαναδικό Thomson-Reuters και το γαλλικό Agence France-Presse (AFP).
Ενώ το Reuters και το AP συμμετέχουν άμεσα στο Συμβούλιο, το AFP ανήκει στο γαλλικό κράτος, το οποίο με τη
σειρά του είναι ενσωματωμένο στις διατλαντικές δομές μέσω της Ομάδας Μπίλντερμπεργκ και του ΝΑΤΟ.
Μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) & γραφεία δημοσίων σχέσεων
Ακόμη και χωρίς μη κυβερνητικές οργανώσεις, θα ήταν σχεδόν αδύνατο να πωληθούν στρατιωτικές επιχειρήσεις στο ευρύ κοινό.
Αυτά εξαπατούν τους πολίτες και τους κάνουν να πιστεύουν ότι είναι πιο ανεξάρτητοι και αξιόπιστοι.
Στην πραγματικότητα, οι διευθυντές της Διεθνούς Αμνηστίας (ΔΑ), του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW)
και πολλών άλλων φαινομενικά ανθρωπιστικών οργανώσεων εμπλέκονται στο ΚΠΑ εδώ και δεκαετίες.
Πολλοί άλλοι χρηματοδοτούνται και κατευθύνονται από δισεκατομμυριούχους του CFR, όπως ο Τζορτζ Σόρος.
Η Swiss Policy Research (SPR) γράφει ότι τέτοιες ΜΚΟ αναπτύσσονται πάντα όταν μια στρατιωτική
επέμβαση πρέπει να νομιμοποιηθεί με ανθρωπιστικούς όρους.
Ήδη από το 1991, η Διεθνής Αμνηστία "επαλήθευσε" δημοσίως το "ψέμα της θερμοκοιτίδας" που επινόησε μια
αμερικανική εταιρεία δημοσίων σχέσεων και συνέβαλε έτσι σημαντικά στην έναρξη του πολέμου του Κόλπου.
Η Διεθνής Αμνηστία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχουν επίσης ζητήσει "ανθρωπιστικές" στρατιωτικές
επεμβάσεις στα Βαλκάνια, το Αφγανιστάν και τη Λιβύη με βάση αμφίβολους ή και ψευδείς ισχυρισμούς.
Ο ισχυρισμός ότι ο Καντάφι είχε σκοτώσει 6.000 ανθρώπους αποδείχθηκε ψέμα, σύμφωνα με την Swiss Policy Research.
Ο Πόλεμος του Κόλπου μόλις είχε τελειώσει και το ψέμα της θερμοκοιτίδας είχε αποκαλυφθεί, όταν το αμερικανικό πρακτορείο
δημοσίων σχέσεων Rudder Finn δραστηριοποιούνταν ήδη στους βαλκανικούς πολέμους, προετοιμάζοντας το
διαφημιστικό έδαφος για την επακόλουθη επέμβαση του ΝΑΤΟ.
Ο τότε διευθυντής της Rudder Finn εξήγησε σε μεταγενέστερη συνέντευξη γιατί η εταιρεία του διέδιδε ψευδείς αναφορές
για σερβικά "στρατόπεδα θανάτου" στη Βοσνία, για παράδειγμα:
"Δεν επιβεβαιώσαμε την ύπαρξη στρατοπέδων θανάτου στη Βοσνία, απλώς δημοσιοποιήσαμε ότι (το
αμερικανικό περιοδικό) Newsday ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο.
(...) Είχαμε μια δουλειά να κάνουμε και την κάναμε.
Δεν πληρωνόμαστε για να είμαστε ηθικοί".
Υπάρχουν επίσης υποτίθεται ανθρωπιστικές οργανώσεις όπως το Avaaz ή το Campact με τις διαδικτυακές αναφορές τους.
Αντί για την υποστήριξη του τροπικού δάσους, ξαφνικά απαιτούν μια "ζώνη απαγόρευσης πτήσεων" πάνω από τη Λιβύη.
5. Οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ μπορούν να πουληθούν ως "διασφάλιση της ειρήνης" επειδή όχι μόνο η "μήτρα προπαγάνδας"
αλλά και το ίδιο το ΝΑΤΟ βρίσκεται σταθερά στα χέρια του CFR
Η Swiss Policy Research γράφει: "Το CFR διατηρεί το δικό του πρόγραμμα εκπαίδευσης αξιωματικών εδώ και δεκαετίες, έτσι ώστε
εκτιμάται ότι περίπου το 75% όλων των ανώτερων στρατιωτικών αξιωματικών των ΗΠΑ έχουν πλέον εκπαιδευτεί από το CFR -
συμπεριλαμβανομένων σχεδόν όλων των αρχηγών των επιτελείων, των ανώτατων διοικητών του ΝΑΤΟ και των
περιφερειακών διοικητών από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Με αυτόν τον τρόπο, το Συμβούλιο δημιούργησε μια ιδεολογικά εκπαιδευμένη, αυτοκρατορική ένοπλη δύναμη που κατά τα
άλλα είναι σχεδόν γνωστή μόνο από ολοκληρωτικά καθεστώτα".
Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά με το πρόγραμμα στρατιωτικής εκπαίδευσης στον ιστότοπο του CFR:
"Το πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα στους επιλεγμένους αξιωματούχους να διευρύνουν τις γνώσεις τους στις διεθνείς
σχέσεις, περνώντας ένα χρόνο στην έδρα του CFR στη Νέα Υόρκη (...) μέσω της εντατικής συμμετοχής στο ενεργό
πρόγραμμα συναντήσεων και εκδηλώσεων του CFR, καθώς και μέσω της αλληλεπίδρασης με τα ποικίλα μέλη του CFR."
Τα ίχνη των Γενικών Γραμματέων του ΝΑΤΟ και των Ανώτατων Συμμαχικών Διοικητών Ευρώπης - SACEUR για συντομία -
δείχνουν επίσης προς την Ομάδα Μπίλντερμπεργκ και το CFR.
Ο Γενικός Γραμματέας εκπροσωπεί τον οργανισμό δημοσίως ως ο ανώτατος εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ.
Είναι πάντα από την Ευρώπη.
Ο SACEUR είναι πάντοτε Αμερικανός στρατηγός ή ναύαρχος και έχει την ανώτατη στρατιωτική επιχειρησιακή διοίκηση.
Σημαντικός αριθμός Γενικών Γραμματέων και SACEUR συμμετείχαν σε διασκέψεις της Bilderberg.
Ο κατάλογος των ονομάτων βρίσκεται στους τίτλους τέλους.
6. Το ΝΑΤΟ ως μέσο - όχι για να εξασφαλίσει την ειρήνη, αλλά μάλλον για να προωθήσει τους παγκόσμιους
στόχους του CFR, μέχρι και μια κεντρική παγκόσμια κυβέρνηση.
Το γεγονός της πρωτοφανούς συγκέντρωσης ισχύος του CFR και του παγκόσμιου δικτύου του επιτρέπει μόνο ένα συμπέρασμα:
Το ΝΑΤΟ πρέπει να θεωρηθεί ως ένα από τα εργαλεία του για την προώθηση των παγκόσμιων στόχων του
CFR, μέχρι και μια κεντρική παγκόσμια κυβέρνηση.
Η υποτιθέμενη "διασφάλιση της ειρήνης" χρησιμεύει αποκλειστικά για να νομιμοποιήσει την ύπαρξη
και τις επιχειρήσεις τους - στην υπηρεσία του CFR.
Ένας γεωπολιτικός στόχος των στρατηγιστών του CFR είναι σίγουρα η διασφάλιση, αν όχι η επέκταση, της στρατιωτικής
υπεροχής του αμερικανικού στρατού και του ΝΑΤΟ στον κόσμο.
Σύμφωνα με μια ενημέρωση του Ιουνίου 2023, οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ διαθέτουν περίπου 750
στρατιωτικές βάσεις σε περισσότερες από 80 χώρες εκτός των ΗΠΑ.
Στη Γερμανία υπάρχουν 119 στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Μια οπτική βάση δεδομένων εμφανίζει 56 βάσεις του ΝΑΤΟ παγκοσμίως.
Αξίζει να αναφερθεί η αμερικανική στρατιωτική βάση "Camp Bondsteel" στο Κοσσυφοπέδιο.
Αυτό δημιουργήθηκε μετά την "Επιχείρηση Συμμαχική Δύναμη" του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας τον Ιούνιο του 1999.
Η βάση καλύπτει 386 εκτάρια (3.860.000 τ.μ.) και φιλοξενεί έως και 7.000 στρατιώτες του
αμερικανικού στρατού και των συμμαχικών στρατευμάτων.
Η "στρατηγική της έντασης" ως γεωπολιτικό εργαλείο των αρχιτεκτόνων μιας παγκόσμιας κυβέρνησης για την περαιτέρω
επέκταση της παγκόσμιας πολιτικής και στρατιωτικής τους ισχύος
Αλλά κάθε γεωστρατηγός που θέλει να επεκτείνει περαιτέρω την παγκόσμια πολιτική και στρατιωτική του ισχύ δεν βασίζεται
πρωτίστως σε συμβατικούς - τους λεγόμενους - "θερμούς" πολέμους, αλλά στο να κρατά τον πληθυσμό σε "φόβο και τρόμο".
Αυτό είναι επίσης γνωστό ως "στρατηγική της έντασης".
Ο ακόλουθος ορισμός μπορεί να βρεθεί στην Krimpedia:
"Η στρατηγική της έντασης ως πολιτικός όρος αναφέρεται στα μέτρα που προωθούνται ή υλοποιούνται από
κρατικούς φορείς για να προκαλέσουν φόβο ή ανασφάλεια στον ίδιο τους τον πληθυσμό ή το κράτος.
(...) Επιπλέον, η στρατηγική της έντασης μπορεί να χρησιμεύσει για τη δικαιολόγηση κατασταλτικών κρατικών
ενεργειών και παρεμβάσεων, ενισχύοντας την επιθυμία του πληθυσμού για κρατική παρέμβαση".
Δεν σας θυμίζει κάτι αυτό;
Η υποτιθέμενη πανδημία του κοροναϊού στέλνει τους χαιρετισμούς της.
Ήταν δυνατό να δικαιολογηθούν τα κατασταλτικά μέτρα μόνο με τη βοήθεια της "τροφοδότησης του φόβου και της ανασφάλειας".
Επιστρέφοντας όμως στον όρο "στρατηγική της έντασης".
Ο όρος "στρατηγική της έντασης" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1969 σε ένα άρθρο της
βρετανικής κυριακάτικης εφημερίδας Observer.
Αναφερόταν σε μυστικές επιχειρήσεις του ιταλικού κράτους.
Μεταξύ 1969 και 1984, σημειώθηκαν αρκετές τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ιταλία, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους
περισσότεροι από 200 άνθρωποι και να τραυματιστούν περίπου 600.
Για τα γεγονότα αυτά κατηγορήθηκαν οι "Ερυθρές Ταξιαρχίες", μια ριζοσπαστική αριστερή ομάδα.
Οι εκτεταμένες έρευνες του βενετσιάνου ανακριτή Felice Casson τον οδηγούν στα ίχνη ενός από τους πραγματικούς
δράστες, του ακροδεξιού εξτρεμιστή Vincenzo Vinciguerra.
Έκανε μια εκτενή και βαρυσήμαντη εξομολόγηση.
Ο Vinciguerra κατέθεσε ότι είχε καλυφθεί από άτομα του κρατικού μηχανισμού και ότι η δολοφονία ήταν μέρος μιας
συνολικής στρατηγικής, την οποία ο Casson περιέγραψε αργότερα ως "στρατηγική της έντασης".
Η προσέγγιση αυτή αποσκοπούσε στην απαξίωση του παραδοσιακά ισχυρού Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ιταλία,
προκειμένου να αποτραπεί η συμμετοχή του στην κυβέρνηση.
Ο Casson διερεύνησε περαιτέρω και, αφού ερεύνησε τα αρχεία της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών SISMI ,
αποκάλυψε την ύπαρξη μιας εξαιρετικά μυστικοπαθούς σύνθετης δομής εντός του ιταλικού κράτους.
Πρόκειται για τις λεγόμενες "οργανώσεις παραμονής" , οι οποίες στην Ιταλία ονομάζονταν "Gladio".
Η Gladio προέκυψε από τη συνεργασία μεταξύ της ιταλικής "υπηρεσίας πληροφοριών των ενόπλων δυνάμεων" SIFAR
και της CIA και είχε ενσωματωθεί στο ΝΑΤΟ από το 1964.
Σωστά κατανοητό. Πρόκειται για μυστικούς στρατούς του ΝΑΤΟ που δημιουργήθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από τη μυστική
υπηρεσία των ΗΠΑ CIA μαζί με τη βρετανική μυστική υπηρεσία MI6.
Σε περίπτωση σοβιετικής κατοχής των χωρών, θα πολεμούσαν ως αντάρτες και θα απελευθέρωναν τη Δυτική Ευρώπη.
Στο ερευνητικό του έργο για τους μυστικούς στρατούς του ΝΑΤΟ, ο Ελβετός ιστορικός Δρ Daniele Ganser βρήκε στοιχεία ότι παρόμοια
δίκτυα υπήρχαν στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, τις Κάτω Χώρες, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Νορβηγία,
το Λουξεμβούργο, τη Δανία, την Αυστρία, τη Φινλανδία, τη Σουηδία και την Ελβετία, εκτός από την επιχείρηση στην Ιταλία.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Daniele Ganser, "η τρομοκρατία (...) είναι πιο κατάλληλη από οποιαδήποτε άλλη
στρατιωτική στρατηγική για τη χειραγώγηση του πληθυσμού".
Σύμφωνα με τον Ganser, οι μέθοδοι δημιουργίας και χειραγώγησης του φόβου αποσκοπούν στο να καταστήσουν τον (τοπικό) πληθυσμό
δεκτικό ή εχθρικό σε "ορισμένα πολιτικά ή οικονομικά μέτρα".
Πώς μπορεί ένας πληθυσμός να χειραγωγηθεί καλύτερα και να γίνει δεκτικός σε μια συγκεντρωτική παγκόσμια
κυβέρνηση από τη δημιουργία φόβου και αβεβαιότητας;
Ωστόσο, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την εμπέδωση του φόβου και του τρόμου σε έναν πληθυσμό δεν
αφορούν μόνο την τρομοκρατία με τη χρήση ένοπλης βίας, αλλά και κάθε είδους πολεμική ρητορική.
Για παράδειγμα, ο λεγόμενος "Ψυχρός Πόλεμος" μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης μεταξύ 1945 και 1991
οδήγησε σε μια πραγματική κούρσα εξοπλισμών, συμπεριλαμβανομένης και της πυρηνικής.
Αν και αποφεύχθηκε ένας άμεσος ανοιχτός πόλεμος με χρήση όπλων, η αμοιβαία απειλή πυρηνικού πολέμου υπό τον όρο
"αποτροπή" έφερε για πρώτη φορά στο προσκήνιο την πιθανότητα αυτοεκμηδένισης της ανθρωπότητας ("overkill").
Η σύγκρουση πήρε πολλές φορές εξαιρετικά απειλητικό χαρακτήρα, έτσι ώστε η πιθανότητα ενός "θερμού"
πολέμου μεταξύ των υπερδυνάμεων ήταν πάντα στον αέρα.
Με αυτόν τον τρόπο, ο πληθυσμός διατηρούνταν διαρκώς υπό "ένταση" και "αβεβαιότητα".
Αυτό έπαιξε στα χέρια των κυβερνήσεων και της αμυντικής βιομηχανίας για να στερήσουν από τους ανθρώπους τα πολιτικά
δικαιώματα και τις ελευθερίες τους ή για να αποκομίσουν κέρδος.
Το ίδιο μοτίβο μπορεί επίσης να αναγνωριστεί στην τρέχουσα ρητορική γύρω από τη σύγκρουση Ουκρανίας-Ρωσίας.
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, ήρθε η σειρά του ΝΑΤΟ.
Σωστά κατανοητό! Με τη λεγόμενη ανατολική επέκταση του ΝΑΤΟ από το 1999 και μετά, οι γεωπολιτικοί στρατηγιστές
κατάφεραν να διατηρήσουν το ενδεχόμενο σύγκρουσης με τη Ρωσία και να κρατήσουν τον δικό τους πληθυσμό υπό ένταση.
Όταν το ΝΑΤΟ επεκτάθηκε για πρώτη φορά προς τα ανατολικά το 1999, ήταν η Πολωνία, η Τσεχική Δημοκρατία και η Ουγγαρία,
2004 Βουλγαρία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ρουμανία, Σλοβακία και Σλοβενία,
2009 Αλβανία και Κροατία-
2017 Μαυροβούνιο; 2020 Βόρεια Μακεδονία;
2023 Φινλανδία, 2024 Σουηδία
Η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ θα αποτελούσε το απόλυτο αποκορύφωμα της πολιτικής της
αντιπαράθεσης και της έντασης με τη Ρωσία.
Εάν η Ουκρανία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, θα ενεργοποιηθεί η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής και όλα τα
κράτη του ΝΑΤΟ θα βρεθούν σε πόλεμο με τη Ρωσία.
Μπορεί να υποτεθεί ότι αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την εξάπλωση του πολέμου σε ολόκληρη την Ευρώπη - αν όχι σε ολόκληρο τον κόσμο.
Σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο Deutschlandfunk τον Μάρτιο του 2024, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ τόνισε ότι
δεν μπορεί να πει πότε ακριβώς θα γίνει δεκτή η Ουκρανία στη συμμαχία: "Αλλά εργαζόμαστε σκληρά για να
διασφαλίσουμε ότι αυτό θα συμβεί το συντομότερο δυνατό".
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν δήλωσε στο περιθώριο της τελετής για την 75η επέτειο του
ΝΑΤΟ, εισαγωγικά: "Η Ουκρανία θα γίνει μέλος του ΝΑΤΟ.
Στόχος μας σε αυτή τη συνάντηση είναι να συμβάλουμε στην οικοδόμηση μιας γέφυρας για την προσχώρησή τους".
Ο Blinken, το μαντέψατε, είναι μέλος του CFR.
Υπήρχε επί μακρόν μια αμφιλεγόμενη συζήτηση σχετικά με το αν υπήρξε μια τέτοια υπόσχεση κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων
του 1990 ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν προς τα ανατολικά.
Το γεγονός είναι ότι δεν υπάρχει καμία δεσμευτική και βασισμένη σε συνθήκες δέσμευση έναντι της Σοβιετικής Ένωσης ή της Ρωσίας.
Ο Βλαντιμίρ Πολενόφ, μέλος της ρωσικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις του 1990, δήλωσε: "Ήταν λάθος που δεν δόθηκαν
γραπτώς αυτές οι διαβεβαιώσεις προς τη Σοβιετική Ένωση ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν στα
ανατολικά. Αυτό ήταν ένα πολύ μεγάλο λάθος".
Είτε με είτε χωρίς υπόσχεση, δεν θα πρέπει να έχει σημασία για τους στρατηγούς του CFR.
Το ΝΑΤΟ εκπλήρωσε τον σκοπό του να διατηρήσει τη "στρατηγική της έντασης".
Ωστόσο, υπάρχει μια άλλη αποκαλυπτική υπόσχεση μεταξύ των κυβερνήσεων της Ρωσίας και των ΗΠΑ:
Στην έκδοση της Berliner Zeitung της 14ης Απριλίου 2014, ο Γερμανός συγγραφέας Rolf Hochhuth ανέφερε ότι το Κρεμλίνο
και ο Λευκός Οίκος έχουν μια μυστική συμφωνία από το 1952:
"... σύμφωνα με την οποία, αν ο Ψυχρός Πόλεμος εκφυλιστεί σε θερμό, δεν θα σπάσει κανένα τζάμι στη Ρωσία και την
Αμερική, αλλά "μόνο" η Πολωνία και η Γερμανία θα εξαλειφθούν:
Η πιο τερατώδης προδοσία ενός συμμάχου που έχει ακούσει ποτέ όποιος διαβάζει ακόμα ιστορία...".
Μια τέτοια στρατηγική πολέμου στις πλάτες του ευρωπαϊκού πληθυσμού είναι κάτι που σίγουρα μπορεί
να εμπιστευτεί κανείς στους στρατηγικούς του CFR.
Ο στρατηγιστής του CFR Allen Dulles, ως διευθυντής της CIA από το 1953 έως το 1961, έδωσε τελικά το παράδειγμα, προμηθεύοντας
ταυτόχρονα με όπλα τα αντίπαλα μέρη της σύγκρουσης.
Ένα άρθρο της 22ας Απριλίου 2024 στο περιοδικό "Foreign Affairs", το οποίο εκδίδεται ανά τρίμηνο για λογαριασμό
του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (CFR), δείχνει ότι δεν πρόκειται απλώς για μια τραβηγμένη θεωρία.
Ο τίτλος του άρθρου τα λέει όλα: "Η Ευρώπη - αλλά όχι το ΝΑΤΟ - πρέπει να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία"
Ο Γερμανός ερευνητής δημοσιογράφος Τόμας Ρόπερ σχολίασε το άρθρο, εισαγωγικά: "Όποιος διαβάσει (...) προσεκτικά θα αντιληφθεί
ότι η δήλωση του Πούτιν ότι οι ΗΠΑ πολεμούν στην Ουκρανία μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό είναι δυστυχώς απολύτως αληθινή.
Επιπλέον, το άρθρο δείχνει ότι οι συντάκτες θα ήθελαν επίσης να πολεμήσουν μέχρι τον τελευταίο Ευρωπαίο...".
Οι συγγραφείς ξεκαθαρίζουν επίσης ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θα είναι αβλαβείς:
"Και δεδομένου ότι οι ευρωπαϊκές δυνάμεις θα επιχειρούσαν εκτός του πλαισίου του ΝΑΤΟ και του εδάφους του ΝΑΤΟ,
τυχόν απώλειες δεν θα προκαλούσαν αντίδραση βάσει του άρθρου 5 και δεν θα καλούσαν τις ΗΠΑ σε δράση.
Ο αντίπαλος της Ρωσίας δεν θα ήταν το ΝΑΤΟ, αλλά ένας συνασπισμός ευρωπαϊκών κρατών που θα προσπαθούσε για
μια ισορροπία ενάντια στον γυμνό ρωσικό ιμπεριαλισμό".
Στρατηγική του εγχειριδίου, όπως φαίνεται στην εκπαιδευτική ταινία "Πώς λειτουργούν οι σύγχρονοι πόλεμοι;":
Ο "επιτιθέμενος" βάζει τις χώρες που έχει επιλέξει να παρελάσουν εναντίον του μεγαλύτερου
αντιπάλου του με τα δικά τους όπλα και στρατούς.
Μόνο όταν όλες οι χώρες έχουν ρίξει τα τελευταία τους πυρομαχικά, έχουν χάσει τους καλύτερους ανθρώπους τους και έχουν καταστραφεί,
επεμβαίνει ο πραγματικός εχθρός της ανθρωπότητας, ο αληθινός επιτιθέμενος και πολεμοκάπηλος, για να τους
νικήσει όλους μαζί (...) (ή) για να πανηγυρίσει ως σωτήρας".
Δείτε επίσης τη λεγόμενη ομιλία της Stratfor από το 2015 του Αμερικανού γεωστρατηγού George Friedman.
Σύμφωνα με την έκθεση, οι ΗΠΑ βλέπουν τη μεγαλύτερη απειλή τους σε μια πιθανή γερμανορωσική συμμαχία.
Ένας πόλεμος στην Ευρώπη με τη Γερμανία και τη Ρωσία θα ήταν προς το συμφέρον της πολιτικής υπεροχής των ΗΠΑ.
Σκεφτείτε τη διάσημη δήλωση του Βρετανού λόρδου Hastings Ismay στο γραφείο του ως ο πρώτος Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ:
Το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε "για να κρατήσει τη Σοβιετική Ένωση έξω, τους Αμερικανούς μέσα και τους Γερμανούς κάτω", στα
γερμανικά: "Για να κρατήσει τη Σοβιετική Ένωση έξω, τους Αμερικανούς μέσα και τους Γερμανούς κάτω".
Μπορεί αυτή η δήλωση να γίνει κατανοητή μόνο στο πλαίσιο της ίδρυσης του ΝΑΤΟ, όπως κάνουν τα σκανδαλοθηρικά
μέσα ενημέρωσης, ή εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα;
7. Συμπέρασμα: Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εγγυητής για τη "διασφάλιση της ειρήνης" -ειδικά όχι στην
Ευρώπη- αλλά ως εγγυητής για τους οικοδόμους μιας νέας παγκόσμιας τάξης, και αυτό από δύο απόψεις
Για τους οικοδόμους μιας νέας παγκόσμιας τάξης υπό κεντρική ηγεσία, το ΝΑΤΟ εκπληρώνει το σκοπό του από δύο απόψεις:
Πρώτον, το ΝΑΤΟ ως πολεμοκάπηλος
Πρώτον, το ΝΑΤΟ τροφοδοτεί όλη την πολεμοκαπηλεία - είτε με προπαγάνδα, είτε με απειλές όπως η επέκταση του
ΝΑΤΟ προς ανατολάς, είτε με πραγματικούς εξοπλισμούς κ.λπ.
Στην Ευρώπη, η πιθανότητα πολέμου είναι πιο παρούσα από ποτέ άλλοτε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο δικτυακός τόπος της Bundeswehr αναφέρεται σε ένα "Σχέδιο Επιχειρήσεων Γερμανίας" (OPLAN DEU για συντομία).
Το "Επιχειρησιακό σχέδιο Γερμανία" είναι ένα "εθνικό αμυντικό σχέδιο" με τους ακόλουθους στόχους:
Αφενός, κυριολεκτικά: "να προστατεύει και να υπερασπίζεται τη Γερμανία, την εδαφική της ακεραιότητα και τους
πολίτες της μαζί με άλλους κρατικούς και πολιτικούς φορείς".
Από την άλλη πλευρά, να "διασφαλίσει την ανάπτυξη των συμμαχικών δυνάμεων πάνω και μέσω
της Γερμανίας στην ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ".
Η πολεμοκάπηλη ρητορική κορυφώθηκε στις 31 Μαΐου 2024.
Οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ συναντήθηκαν στην Πράγα.
Στην ημερήσια διάταξη περιλαμβάνονταν οι προετοιμασίες για τη σύνοδο κορυφής στην Ουάσινγκτον τον Ιούλιο
του 2024 και η υποστήριξη του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία.
Ο τίτλος στα σκανδαλοθηρικά μέσα ενημέρωσης έγραφε: "Οι ΗΠΑ και η Γερμανία επιτρέπουν τη χρήση των όπλων τους
εναντίον θέσεων στη Ρωσία, αλλά μόνο κοντά στο Χάρκοβο.
Η ουκρανική κυβέρνηση είχε ήδη ζητήσει στις 3 Ιουνίου να επεκταθεί το "πεδίο χρήσης" των δυτικών όπλων στο ρωσικό έδαφος.
Θα πρέπει να είναι μόνο θέμα χρόνου.
Το δικαίωμα στην άμυνα απορρέει από το διεθνές δίκαιο, λέει το ΝΑΤΟ".
Ο Γενικός Γραμματέας της Συμμαχίας Γενς Στόλτενμπεργκ κάλεσε τους συμμάχους να συνεχίσουν να
προμηθεύουν όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία.
Η απάντηση της Ρωσίας ήρθε αμέσως: η Ρωσία θεωρεί τη δράση του ΝΑΤΟ σοβαρή κλιμάκωση και απειλεί με μαζική απάντηση.
Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, πρόεδρος της Ρωσίας από το 2008 έως το 2012 και αναπληρωτής επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας της
Ρωσικής Ομοσπονδίας από το 2020, έγραψε στο κανάλι του Telegram:
"Μια τέτοια "ατομική βοήθεια" από τα κράτη του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας ... αποτελεί σοβαρή κλιμάκωση της σύγκρουσης.
Η πρώην Ουκρανία και οι σύμμαχοί της στο ΝΑΤΟ θα λάβουν μια απάντηση τέτοιας καταστροφικής ισχύος που η ίδια η Συμμαχία απλώς
δεν θα μπορέσει να αντισταθεί στο να παρασυρθεί στη σύγκρουση".
Στο 27ο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη στις αρχές Ιουνίου 2024, ο Ρώσος πρόεδρος
Βλαντιμίρ Πούτιν μίλησε για "ασύμμετρη απάντηση". .
Χαρακτήρισε τη λεγόμενη "συμμετρική απάντηση", ότι δηλαδή η Ρωσία ήθελε να επιτεθεί σε έδαφος του ΝΑΤΟ, ως "μαλακίες".
Ο Πούτιν δήλωσε: "Σκεφτόμαστε ότι αν κάποιος θεωρεί ότι είναι δυνατόν να παραδώσει όπλα στη ζώνη μάχης για να πραγματοποιήσει
επιθέσεις στο έδαφός μας (...), γιατί να μην έχουμε το δικαίωμα να τοποθετήσουμε τέτοια όπλα σε περιοχές του κόσμου
όπου πραγματοποιούνται επιθέσεις σε ευαίσθητα αντικείμενα των χωρών που το κάνουν σε σχέση με τη Ρωσία;".
Δεύτερον, το ΝΑΤΟ ως ελιγμός αντιπερισπασμού
Δεύτερον, το ΝΑΤΟ, μαζί με όλη την πολεμοκαπηλεία -συμπεριλαμβανομένης της πολεμικής υστερίας- χρησιμεύει ως ένας
ευπρόσδεκτος ελιγμός αντιπερισπασμού για την προώθηση των πραγματικών στόχων των στρατηγιστών του CFR:
δηλαδή την εγκαθίδρυση των ακρογωνιαίων λίθων μιας συγκεντρωτικής παγκόσμιας κυβέρνησης.
Η στρατιωτική υπεροχή είναι μόνο ένας από τους πολλούς παράγοντες.
Ένας από τους σημαντικότερους ακρογωνιαίους λίθους για την εγκαθίδρυση μιας νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων είναι ο
έλεγχος και η εξουσία επί της υγείας και των οικονομικών.
Ειδικότερα στον τομέα της υγείας, η νέα συνθήκη του ΠΟΥ για την πανδημία και οι αναθεωρημένοι διεθνείς
υγειονομικοί κανονισμοί αποσκοπούν στη συγκέντρωση του ελέγχου των "μέτρων υγείας" σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ο ΠΟΥ - ο οποίος, όπως και ο ΟΗΕ, σχεδιάστηκε στις ομάδες μελέτης του CFR - θα είχε τότε την αποκλειστική αρμοδιότητα
να ερμηνεύει τις ασθένειες και να αποφασίζει για τα μέτρα.
Ένας άλλος κεντρικός ακρογωνιαίος λίθος είναι ο έλεγχος των οικονομικών.
Η εισαγωγή ψηφιακών νομισμάτων κεντρικών τραπεζών προετοιμάζεται επί του παρόντος στο παρασκήνιο
παγκοσμίως - συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας και της Κίνας.
Σύμφωνα με τον Γερμανό οικονομικό εμπειρογνώμονα Ernst Wolff, κάθε πολίτης και κάθε επιχείρηση θα πρέπει να έχει
μόνο έναν λογαριασμό κατατεθειμένο στην κεντρική τράπεζα.
Αυτό θα επέτρεπε στο κράτος να καθορίζει κεντρικά την προσφορά χρήματος, να διαχειρίζεται και να ελέγχει τις ροές
χρήματος και να καθορίζει τα επιτόκια ανάλογα με τις ανάγκες.
Απόσπασμα από τον Ernst Wolff: "Οι πολίτες θα συνειδητοποιήσουν πολύ γρήγορα ότι το κράτος θα μπορούσε όχι μόνο να παρακολουθεί
κάθε συναλλαγή, αλλά και να επιβάλλει ατομικά επιτόκια, ατομικούς φορολογικούς συντελεστές ή ποινές, να συνδέει τα χρήματα
με ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης κινεζικού τύπου ή να τους αποκόψει εντελώς από όλες τις χρηματοοικονομικές ροές".
Αυτά είναι μόνο δύο παραδείγματα για το πώς η εξουσία και ο έλεγχος πρόκειται να συγκεντρωθούν
παγκοσμίως και να μεταφερθούν σε μια "παγκόσμια κυβέρνηση".
Το ΝΑΤΟ χρησιμεύει πρώτον για την εξασφάλιση στρατιωτικής υπεροχής και δεύτερον για την απόσπαση της
προσοχής από κάθε είδους προσπάθειες παγκόσμιας κυριαρχίας που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.
Η Kla.TV έχει αποκαλύψει αυτές τις προσπάθειες σε πολλές εκπομπές.
Μπορείτε να βρείτε μερικά από αυτά στο μπλε πλαίσιο πληροφοριών.
Αγαπητοί θεατές, μπορεί τώρα να αισθάνεστε συγκλονισμένοι από όλα αυτά τα γεγονότα και να μην βλέπετε καμία διέξοδο.
Η Kla.TV συχνά λαμβάνει σχόλια από το κοινό ότι επισημαίνουμε μόνο τα προβλήματα και δεν παρουσιάζουμε λύσεις.
Στο σημείο αυτό, ωστόσο, δεν μπορούμε να απολογηθούμε για το γεγονός ότι οι λύσεις μας
δεν έχουν τις ρίζες τους στην ορατή περιοχή.
Απέναντι σε όλες αυτές τις τεράστιες απειλές, αντλούμε τη δύναμη και την ελπίδα μας εδώ και δεκαετίες από μια
ανώτερη διάσταση, κάτι που ο Ίβο Σάσεκ επανειλημμένα μαρτυρεί.
Για όλους εκείνους που δεν θέλουν να εγκαταλείψουν την ελπίδα, θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή σας στην ευρεία γκάμα
των συνεδρίων μας, που είναι γεμάτα φως, στις διευθύνσεις www.ivo-sasek.ch/veranstaltungen και www.sasek.tv.
Τέλος, παρακολουθήστε τρία σύντομα αποσπάσματα από την ομιλία του ιδρυτή της Kla.TV Ivo Sasek
στη Διεθνή Συνάντηση Φίλων στις 4 Μαΐου 2024.
Ο Sasek μιλάει για το όπλο της απόσπασης της προσοχής από αυτό που στην πραγματικότητα είναι ένας κρυφός
παγκόσμιος πόλεμος και για μια σωτήρια διέξοδο από αυτόν.
Αγαπητοί μου, πρέπει επειγόντως να μάθουμε να καταλαβαίνουμε ότι οι καιροί έχουν αλλάξει.
Οι πόλεμοι που διεξάγονται σήμερα κατ' αναλογία, δηλαδή οι φυσικοί πόλεμοι με τα τανκς, τα ελικόπτερα, τους πυραύλους κρουζ
και τα παρόμοια, έχουν σήμερα μια εντελώς διαφορετική λειτουργία.
Ξέρετε ποιες;
Αυτοί οι συμβατικοί πόλεμοι που διεξάγονται αυτή τη στιγμή, χρησιμεύουν κυρίως ως όπλο αντιπερισπασμού από
τον πραγματικό κρυφό παγκόσμιο πόλεμο, καταλαβαίνετε;
Οι ίδιοι οι πόλεμοι, σκεφτείτε προσεκτικά αυτή τη φράση που λέω, οι ίδιοι οι πόλεμοι που διεξάγονται αυτή τη στιγμή
είναι ελιγμοί αντιπερισπασμού για να καλύψουν τον πολύ μεγαλύτερο πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Αν καταφέρουν να εμβολιάσουν ολόκληρο τον κόσμο - αυτή η γονιδιακή θεραπεία - μπορείτε να καταλάβετε πώς λειτουργεί αυτό;
Ο σημερινός υβριδικός πόλεμος, από την άλλη πλευρά, περιλαμβάνει στην πραγματικότητα τον
τελευταίο και τελευταίο άνθρωπο σε αυτόν τον πλανήτη.
Όπως προέβλεψε ο θείος Μπιλ (Γκέιτς): "Μόνο όταν κάθε άνθρωπος κάτω από αυτόν τον ουρανό θα έχει εμβολιαστεί, θα
είμαστε ασφαλείς...". - Ξέρετε, ο θείος Μπιλ, ο Μπιλ Γκέιτς.
- Έτσι, ο κρυφός επιτιθέμενος, το υπολογίζει.
Το έγραψε αυτό πριν από 120 χρόνια, το έχω γραπτώς.
Ο κρυφός επιτιθέμενος περιμένει να αναγνωριστεί από εμάς μόνο όταν είναι ήδη πολύ αργά, διότι τότε κάθε αντίπαλος μπορεί
να εξουδετερωθεί με το πάτημα ενός κουμπιού, χρησιμοποιώντας την ψηφιακή, χωρίς μετρητά τεχνολογία ολικής επιτήρησης.
Τώρα, σε αυτές τις μέρες μας, σε αυτή την ημέρα του ξεμπλοκαρίσματος - όπως την αποκαλώ σήμερα - ο
Θεός τραβάει το πιο σκληρό, το πιο αιχμηρό βέλος του, το πιο ισχυρό όπλο του, όπως λέγεται.
Τι όπλο είναι αυτό; Μιλάμε για σωματικά όπλα εδώ;
Όχι, όχι, όχι. Όχι αυτή τη στιγμή.
Βλέπετε, οι χιλιετίες μάς έχουν διδάξει ότι τα φυσικά όπλα οδηγούν μόνο σε χειρότερους πολέμους
και σε ακόμη πιο θανατηφόρες δημιουργίες όπλων.
Το μάθαμε αυτό.
Και τα αληθινά και μόνα πραγματικά σωτήρια όπλα του Θεού είναι επομένως τα όπλα του πνεύματος.
Το όπλο της λέξης. Το ισχυρότερο που υπάρχει κάτω από τον ουρανό.
Η αλήθεια, για παράδειγμα, που λέγεται, αλλά όχι ως ένας αδύναμος ή ακόμη και νομοτελειακός ανθρώπινος λόγος - αλλά η
αλήθεια, που λέγεται σύμφωνα με τα αποτελέσματα της εξουσίας και τις ισχυρές πιστοποιήσεις της οντικής εξουσίας.
Μπορείτε να δείτε τη διαφορά;
Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μόνο ένα όπλο σε αυτή την αναγγελθείσα τελική μάχη.
Ολόκληρη η ομιλία "Unlocking Day", η οποία μεταδόθηκε ζωντανά σε 53 χώρες, βρίσκεται στη διεύθυνση www.kla.tv/29017.
Το κόκκινο χαλί είναι στρωμένο και ο ύμνος ακούγεται.
Η σημαία υψώνεται περήφανα στον ουρανό - "Ειρήνη! Ειρήνη!" λέγεται τόσο συχνά.
Πάνω από 50 νεκροί την ίδια στιγμή, χιλιάδες τραυματίες θρηνούν τον πόνο τους.
Μαύρος καπνός υψώνεται στον ουρανό, οι άνθρωποι φωνάζουν για ειρήνη με όλη τους τη δύναμη.
Όπως ένας χρυσός ήλιος στο στερέωμα, επιθυμούμε την ειρήνη, ως τελικό στόχο.
Η ειρήνη δεν είναι ένας μακρινός στόχος, η ειρήνη είναι ο δρόμος.
Ειρήνη, ένα όχημα πάνω στο οποίο κινείστε.
Η ειρήνη, η ειρήνη, η ειρήνη αρχίζει μέσα μου.
Ειρήνη, ειρήνη, ειρήνη, αυτός είναι ο Θεός μέσα μου.
Η οποία βασιλεύει βαθιά στην καρδιά μου, υπάρχει πολύ πέρα από τη λογική και τη λογική, εκδηλώνεται ως κοινή ειρήνη μέσα μας.
Πόλεμοι μαίνονται σε πέντε ηπείρους και άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά.
Δεν αρκεί, νέα πράγματα υποκινούνται - Βόρεια Κορέα, Ρωσία ή Ιράν.
Ο λαιμός σφίγγεται, ο σφυγμός ανεβαίνει. Πόση ακόμα δυστυχία μέχρι να εμφανιστεί η ειρήνη;
Η γροθιά σφίγγεται σαν πέτρα. Αν υπάρχει ειρήνη μέσα σου, θα υπάρξει ειρήνη.
Όπως ένας χρυσός ήλιος στο στερέωμα, επιθυμούμε την ειρήνη, ως τελικό στόχο.
Η ειρήνη δεν είναι ένας μακρινός στόχος, η ειρήνη είναι ο δρόμος.
Ειρήνη, ένα όχημα πάνω στο οποίο κινείστε.
Η ειρήνη, η ειρήνη, η ειρήνη αρχίζει μέσα μου.
Ειρήνη, ειρήνη, ειρήνη, αυτός είναι ο Θεός μέσα μου.
Η οποία βασιλεύει βαθιά στην καρδιά μου, υπάρχει πολύ πέρα από τη λογική και τη λογική, εκδηλώνεται ως κοινή ειρήνη μέσα μας.
Η ειρήνη, η ειρήνη, η ειρήνη αρχίζει επίσης ΜΕΣΑ σας.
Ειρήνη, ειρήνη, ειρήνη, είναι ο Θεός μέσα σας.
Αυτή η ειρήνη δημιουργεί ενότητα με όλους, ακόμα κι αν είναι τρελό, ε, υπάρχει τέτοια δύναμη.
Η ειρήνη, η ειρήνη, η ειρήνη αρχίζει μέσα μου.
Ειρήνη, ειρήνη, ειρήνη, αυτός είναι ο Θεός μέσα μου.
Η οποία βασιλεύει βαθιά στην καρδιά μου, υπάρχει πολύ πέρα από τη λογική και τη λογική, εκδηλώνεται ως κοινή ειρήνη μέσα μας.
Η ειρήνη, η ειρήνη, η ειρήνη αρχίζει μέσα μου.
Ειρήνη, ειρήνη, ειρήνη, αυτός είναι ο Θεός μέσα μου.
Η οποία βασιλεύει βαθιά στην καρδιά μου, υπάρχει πολύ πέρα από τη λογική και τη λογική, εκδηλώνεται ως κοινή ειρήνη μέσα μας.
Ειρήνη, η ειρήνη αρχίζει μέσα μου.
Ειρήνη, ειρήνη, είναι ο Θεός μέσα μου.