Eins og máltækið segir, "Allir vegir liggja til Rómar," svo má segja að:
Öll vísbendingar benda til bandaríska einkareknu hugveitunnar Council on Foreign Relations, eða CFR í
stuttu máli, þegar kemur að fólkinu á bak við NATO.
Sú staðreynd að óviðjafnanlegur valdaþéttingur í CFR og alþjóðlega neti þess gerir aðeins eina ályktun mögulega:
NATO verður að teljast eitt af tólum CFR til að efla heimsmarkmið þess, þar á meðal stofnun miðlægrar heimsstjórnar.
Svo kallað "friðargæslu" þjónar eingöngu til að réttlæta tilvist þeirra og starfsemi – í þágu CFR.
Í fyrsta lagi er NATO að ýta undir allan stríðsuppgang – hvort sem það er með áróðri, hótunum eins og
austurvíkkun NATO eða raunverulegri endurvopnun o.s.frv.
Í Evrópu er möguleiki á stríði meira til staðar en nokkru sinni síðan síðari heimsstyrjöldinni.
Í öðru lagi þjónar NATO, ásamt öllu stríðsæsingi – jafnvel stríðsgeðveiki – sem kærkomin afvegaleiðingartaktík
til að efla raunveruleg markmið stefnumótara CFR: þ.e. að leggja hornsteina að miðstýrðri heimsstjórn.
4. apríl 1949 – fyrir réttum 75 árum – var NATO stofnað sem varnarsamstarf gegn fyrrverandi Sovétríkjunum.
NATO er skammstöfun fyrir "Samtök Norður-Atlantshafs-sáttmálans", einnig þekkt á þýsku sem
"Atlantshafsbandalagið" eða "Norður-Atlantshafs-sáttmálinn".
NATO samanstendur nú af 32 aðildarríkjum í Evrópu og Norður-Ameríku.
Mikilvægasta meginregla bandalagsins er svokallað ákvæði um gagnkvæma aðstoð í 5. grein NATO-sáttmálans:
Aðilar samþykkja að vopnuð árás á einn eða fleiri þeirra í Evrópu eða Norður-Ameríku teljist árás á þá alla.
5. grein NATO-sáttmálans kveður á um að ef einn aðili NATO er ráðist á, þá er öll NATO-bandalagið ráðist á.
Ráð NATO lýsir yfir bandalagsástandinu, sem hefur aðeins einu sinni áður verið kallað fram: eftir
hryðjuverkaárásirnar í Bandaríkjunum 11. september 2001.
Meðal almennings – eins og lesa má á vefsíðu sambandsríkisstjórnar Þýskalands – er NATO lofað
sem "árangursríkasta öryggissamtök heimsins".
Það hefur tryggt öryggi Evrópu í 75 ár.
Góðum tveimur árum eftir innrás Rússlands í Úkraínu telja 67% þýskra íbúa að friður og öryggi í Evrópu séu mjög
alvarlega eða alvarlega ógnað, samkvæmt símakönnun sem ARD-DeutschlandTrend framkvæmdi 4. apríl 2024.
82% telja NATO mikilvægt til að tryggja frið í Evrópu.
Samkvæmt rannsókninni "Öryggi 2024" eru 52% svissneskra íbúa hlynnt nánari tengslum við
NATO, á meðan 30% styðja að ganga í bandalagið.
Spurningin um hversu mikið NATO tryggir frið í Evrópu skiptir skoðanir og hefur upptekið almenning meira en nokkru sinni fyrr.
Þessi heimildarmynd kannar nákvæmlega þessa spurningu og kíkir bak við tjöldin hjá NATO.
1. Hefur NATO tryggt frið í fortíðinni? – Mikilvægustu aðgerðir NATO
Sumar mikilvægustu aðgerðir NATO verða nú skoðaðar nánar hér að neðan.
Þetta eru opinberar aðgerðir undir forystu NATO og ekki aðgerðir sem NATO-lönd framkvæma af eigin frumkvæði.
Allar hernaðaraðgerðir þeirra áttu sér stað á tímabilinu eftir Kalda stríðið, þ.e. eftir 1991.
Fyrsta þessara aðgerða fór fram í Bosníu frá júlí 1992 og fram áfram, í formi sjóblokkera,
flugbannssvæða og svonefndra friðargæsluliða.
Aðgerðin Deliberate Force í Bosníu og Hersegóvínu frá 30. ágúst til 20. september 1995
Árið 1994 og 1995 lentu múrskot á Markalé-markaðnum í Sarajevo.
Um 100 borgarar dóu í ferlinu.
Múrskotunum var strax kennt um Serbum.
Rannsóknarnefnd til að ákvarða ábyrgð á þessu var hafnað.
Þetta heimilaði NATO að varpa 1.026 sprengjum á 338 skotmörk um allt serbnesku stjórnað svæði Bosníu.
Á tveimur og hálfum vikum flugu þota frá átta NATO-samstarfslöndum samtals 3.515 verkefni.
Luftárásirnar leiddu til um það bil 27 borgaralegra dauðsfalla og jafn margra hermanna dauðsfalla.
Ástandið í Bosníu hefur enn ekki verið leyst á þann hátt að raunverulegur friður ríki.
Aðgerð bandamanna í fyrrverandi sambandslýðveldi Júgóslavíu frá 24. mars til 10. júní 1999
Aðgerðin Allied Force var kóðanafn fyrir hernaðaraðgerð NATO gegn Sambandslýðveldinu Júgóslavíu.
Um það bil 200 bardagajetarnir sem voru sendir til svæðisins varpaðu 28.018 sprengjum – þar á meðal klasasprengjum
– og 10–15 tonnum af skotfærum húðuðum með úraníumi.
Ekki var hvorki um samþykki Sameinuðu þjóðanna né um mál sameiginlegrar varnar að ræða.
NATO réttlætti loftárásirnar með meintum "mannúðarkatastrófu".
Hins vegar, samkvæmt nokkrum skýrslum, þar á meðal frá ÖSE , var hvorki mannúðarkatastrof
né þjóðernishreinsun áður en stríðið hófst.
Hins vegar, eftir að stríðið hófst, voru: 10.000 fallnir hermenn og lögreglumenn;
489–528 borgaraleg dauðsföll samkvæmt Human Rights Watch;
1.200–2.500 borgarar drepnir samkvæmt yugoslavneskum áætlunum;
eyðileggjandi langtímaáhrif, svo sem fósturlát og alvarleg veikindi, sem stafa af úraníumvopnum.
Samkvæmt áætlunum dóu 125.000 manns af völdum langtímaáhrifa.
Dauðasviðið í Júgóslavíu og Serbíu hækkaði um 2,5 prósent á milli ára.
Og innviðir voru eyðilagðir: 110 sjúkrahús, 480 skólar, 19 lestarstöðvar, 60 brýr og iðnaðarfyrirtæki.
Aðgerðin Enduring Freedom (OEF) í Afganistan, Filippseyjum, Georgíu, Kirgistan, Afríkutotunni, Sómalíu
og Sahara frá 7. október 2001 til 28. desember 2014
Í kjölfar árásanna 11. september 2001 lýsti bandaríska ríkisstjórnin yfir
svokallaðri stríði gegn alþjóðlegum hryðjuverkum.
Ráð NATO ákvað síðar að telja árásirnar sem árás á Bandaríkin samkvæmt 5. grein,
gagnkvæmrar varnarákvæðis Norður-Atlantshafssáttmálans.
Ein af þeim aðgerðum sem gripið var til sem hluti af þessari stríði gegn hryðjuverkum var aðgerðin Enduring Freedom.
Um 70 þjóðir tóku þátt í aðgerðinni, sem var undir forystu Miðstjórn hersveita Bandaríkjanna.
Aðgerðin lauk 28. desember 2014.
Það var skipt út fyrir aðgerð NATO, Resolute Support, sem stóð til 11. september 2021.
Það var ekki lengur baráttuferð, heldur ráðgjafar- og birgðastuðningur við afganska ríkisstjórnina.
NATO skildi eftir allt annað en frið og öryggi í Afganistan.
Á skömmum tíma höfðu Talíbanar náð stjórn á stórum hlutum landsins.
Samkvæmt Welthungerhilfe er mannúðarástandið "hamfaralegt".
Margir athugendur telja alþjóðlegu sendinefndina í Afganistan vera misheppnaða.
Áætlað er að NATO og bandamenn þess hafi skilið eftir sig 240.000 látna.
43.000 borgaraleg dauðsföll einungis til ársins 2012.
Yfir 3.500 NATO-hermenn misstu líf sitt, þar á meðal 59 úr þýsku hernum.
Alþjóðleg hernaðaríhlutun í Líbíu frá 19. mars til 31. október 2011
17. mars 2011 heimilaði Öryggisráð Sameinuðu þjóðanna með ályktun 1973 aðildarríkjum SÞ að koma á flugbanni yfir Líbíu til að vernda
borgaralega íbúa og styðja uppreisnarmenn gegn stjórnvöldum.
31. mars 2011 tók NATO við stjórn allrar hernaðaraðgerðarinnar til að framfylgja ályktun Öryggisráðs Sameinuðu þjóðanna nr. 1973.
Með 260 bardagaþotum flaug NATO samtals 7.587 loftárásir.
Niðurstaðan var 50.000 borgaralegir dauðsföll og 50.000 borgaraleg meiðsli.
Efnahagsleg innviði voru að mestu eyðilagðir og mannvirki sem tilheyrðu stóra vatnsveitukerfinu voru sprengd.
Með íhlutun sinni í Líbíu hefur NATO gert allt annað en að tryggja frið.
Frá falli ríkisstjórans Muammar al-Gaddafi árið 2011 hefur Líbía verið hrist af ofbeldisfullum átökum.
Pólitískur óstöðugleiki, hruni almenns regluástands og efnahagslífs móta enn
daglegt líf fólks í þessu Norður-Afríkulandi.
Auk þess komu milljónir flóttamanna til Evrópu um Líbíu.
Áður en hin meinta "mannúðar"-neyðarástand í Líbíu kom upp, hafði landið undir stjórn Muammar al-Gaddafi eina af
hæstu tekjum á mann og hæstu félagslegu afrek allra Afríku.
Ásökunin um að Gaddafi hefði drepið 6.000 manns reyndist vera lygi.
Eftir fall Gaddafís hófst mannúðarkatastrófan varla!
Frekari stríð af völdum og með þátttöku NATO-ríkja
Aðgerðir undir forystu NATO ollu ósegjanlegri þjáningu með hundruðum þúsunda
fórnarlamba og eyðileggjandi langtímaafleiðingum!
Auk þess voru önnur stríð sem náðu til NATO-ríkja, svo sem: Víetnamstríðið frá 1965 til 1975, þar sem
bandaríski herinn notaði á stórum skala mjög eitraða illgresiseyðingarefnið "Agent Orange".
Þetta olli gríðarlegum langtíma skaða á umhverfinu og erfðamassa, fósturgöllum og fósturlátum.
Samkvæmt opinberum tölum höfðu 400.000 Víetnamar látist fyrir árið 2009.
Fyrri Írakstríðið eða Seinna flóastríðið 1990/91
Annar Írakstríð eða þriðja Persaflóastríð árið 2003, þegar bandarískt leiðandi bandalag viljugra skot
herskipanna skothylki með brynvarnarbrjótandi úraníumi að þyngd á bilinu 1.000 til 2.000 tonna.
Borgarastyrjöld í Sýrlandi síðan 2011
Hernaðaríhlutun í Jemen 2011–2015
Allar þessar stríðir eiga eitt sameiginlegt:
Illverkin sem stríðið olli voru meiri en sú meinta óréttlæti sem það átti að útrýma til að tryggja frið í landinu.
Þetta brýtur í bága við meginreglu alþjóðlegs mannúðarlögs.
Og þessar stríð eiga eitt fleira sameiginlegt: þau byggðust á lygi.
Í bók sinni Ólögmætir stríðir: Hvernig NATO-lönd sabótta Sameinuðu þjóðunum sýnir svissneski sagnfræðingurinn Dr. Daniele
Ganser hvernig ólögmæt stríð hafa verið háð í fortíð og nútíð – án rökstuðnings fyrir
bandalagi og án skýrrar heimildar Sameinuðu þjóðanna.
Þess vegna eru stríð siðferðislega réttlætt með svokölluðum "mannúðarkatastrófum" eða öðrum lygi.
En hvernig er þetta mögulegt og hvernig er það framkvæmt?
Og ef aðgerðir NATO í fortíðinni tryggðu ekki frið, ættu þær að gera það nú?
2. Ef aðgerðir NATO tryggðu ekki frið, var það hreinn misbrestur eða snjöll áætlun?
Til að svara þessari spurningu þurfum við að líta bak við tjöldin hjá NATO.
Hver stendur að baki NATO og hver eru markmið þeirra?
Hver stóð að stofnun NATO?
Eins og máltækið segir: "Allir vegir liggja til Rómar," svo má segja að:
Öll vísbendingar benda til bandaríska einkareknu hugsmiðjunnar Council on Foreign Relations – CFR
skammstöfuð – þegar kemur að fólkinu á bak við NATO.
Bandaríski lögfræðingurinn William Bundy skrifaði rannsóknarhópum CFR að þeir hefðu hjálpað til við að skapa
hugsunarammann sem leiddi til Marshalláætlunarinnar og NATO.
Bundy var greiningaraðili hjá Miðlægu leyniþjónustunni (CIA).
Þegar seinni heimsstyrjöldin hófst í Evrópu í september 1939 lagði utanríkisráðuneyti Bandaríkjanna
fram áætlun um sjálfstæða greiningu og rannsóknir.
Þetta var úthlutað til CFR-námshópanna.
Verkefnið, sem varð þekkt sem "Stríðs- og friðarannsóknir", var ætlað að leiðbeina utanríkisstefnu
Bandaríkjanna á komandi stríðsárum og í hinum krefjandi nýja heimi sem myndi rísa eftir á.
Vefsíða CFR heldur áfram og segir að "málið hafi verið stranglega trúnaðarmál".
Vegna þess að allur áætlunin yrði 'kassuð út' ef það kæmi í ljós að utanríkisráðuneytið
væri að vinna með utanaðkomandi hópi (CFR).
Rockefeller-stofnunin samþykkti að fjármagna verkefnið, upphaflega treglega, en eftir að hafa verið sannfærð
um mikilvægi þess með næstum 350.000 bandaríkjadölum .
Á næstu fimm árum tóku næstum 100 menn þátt í stríðs- og friðarfræðanáminu,
Norman H. Davis var formaður stýrihópsins um stríðs- og friðarannsóknir.
Davis var meðlimur í stjórn CFR frá 1921 og forseti þess frá 1936 til 1944.
Allen Welsh Dulles og Hanson W. Baldwin (1903–1991) stýrðu vopna­hópi Stríðs- og friðarannsókna, þar sem
grunnhugmyndirnar og áætlanirnar fyrir NATO voru þróaðar.
Allen Welsh Dulles var meðlimur í stjórn CFR frá 1927 til 1969 og forseti þess frá 1946 til
1950; hann var forstjóri CIA frá 1953 til 1961.
Sem forstjóri CIA heimilaði Dulles leynilegar morstilraunir á Fidel Castro , Patrice
Lumumba og Rafael Trujillo , meðal annarra.
Lumumba var myrtur með skotahópi.
Hann hafði áður gegnt mikilvægu hlutverki við að leiða Kongó friðsamlega út úr belgísku nýlendustjórninni.
Dulles bar ábyrgð á valdaránunum í Íran og Gvatemala.
Undir hans forystu studdi CIA leynt tvær andstæðar fylkingar í Suður- og Mið-Ameríku samtímis.
Dulles veitti jafnvel vopn kubískum byltingarmönnum.
Algerlega í samræmi við meginregluna "Divide et Impera", eða "Skiptu og stjórnaðu".
Þessi meginregla vísar til hernaðar-, pólitískrar eða ræðufarslegrar stefnu sem
miðar að því að sundra andstæðingahópnum.
Dulles hóf einnig rannsóknarverkefni CIA, MK ULTRA, árið 1953.
Áætlunin um möguleika á hugstjórn innihélt þúsundir tilrauna á mönnum með nokkrum skráðum dauðsföllum.
Í verkum sínum komst sagnfræðingurinn Dr. Daniele Ganser að þeirri niðurstöðu að morðið á forseta John
F. Kennedy hefði einnig verið skipað af Allen Dulles.
Dulles var frímúrari af 33. stigi.
Er það því furða að NATO tryggi ekki frið, í ljósi þess að grundvallarhugmynd þess var þróuð með þátttöku
manns, Allen Dulles, sem hefur blóð á höndum sínum?
Grein sem birtist í júlí 1983 í breska tímaritinu International Affairs veitir innsýn í stofnun NATO síðar.
Titillinn er: "Samningaviðræður Pentagon í mars 1948: Upphaf Norður-Atlantshafssáttmálans".
Samkvæmt höfundunum Cees Wiebes og Bert Zeeman er ætlunin með þessari grein að bæta við opinberu sögulega frásögn NATO.
Tilvitnun: "Samkvæmt opinberri sögu NATO hófust viðræður sem leiddu til undirritunar
Norður-Atlantshafssáttmálans 6. júlí 1948 í Washington."
Hins vegar hefur verið vitað í nokkur ár að samningaviðræður um öryggissamning milli Bandaríkjanna og vestrænu
Evrópuríkjanna höfðu þegar farið fram fyrir þennan dag.
Þessar viðræður fóru fram í lok mars 1948 í ströngu leyni milli Bandaríkjanna, Bretlands og Kanada í Pentagon í Washington.
Einn þátttakenda í þessum leyni­ræðum talar um "ákvarðandi (og leynilegar) Pentagon-viðræður í mars 1948,
þegar Norður-Atlantshafssáttmálan var í raun hugsuð".
Grein um alþjóðamál nefnir einnig þá einstaklinga sem stóðu fyrir viðræðunum í Pentagon frá 22. mars til 1. apríl 1948.
Hér líka leiða sporin sem þátttakendur sendinefndarinnar skildu eftir sig, óvænt, til CFR:
Lewis W. Douglas , leiðtogi sendinefndar sinnar.
Hann var sendiherra Bandaríkjanna í Bretlandi frá 1947 til 1950.
Hann var meðlimur í Rockefeller-stofnuninni frá 1935 og sat í framkvæmdastjórn hennar frá 1936 til 1939.
Hann sat í stjórn Council on Foreign Relations frá 1940 til 1964.
Theodore Achilles , sem starfaði sem bandarískur diplómati í Perú, var einnig meðlimur í CFR.
Alfred Gruenther , hershöfðingi í bandaríska hernum, var æðsti bandamennastjóri í Evrópu frá 1953 til 1956.
Robert Cecil var breskur diplómati og einn af stofnendum Chatham House í júlí 1920, einka­hugvitsmiðju með aðsetur í London.
Ári síðar var bandaríska samsvarandi stofnunin, CFR, stofnuð í New York.
Fram til ársins 2004 var Chatham House einnig þekkt sem Konunglegt stofnun alþjóðamála.
Lykilverkefni eru fjármögnuð af Rockefeller-stofnuninni, Bill & Melinda Gates-stofnuninni og NATO, meðal annarra.
Robert Cecil var frímúrari.
Lester B. Pearson , formaður kanadíska sendinefndarinnar, var 14. forsætisráðherra Kanada frá 1963 til 1968.
Hann var meðlimur í Bilderberg-hópnum og sótti Bilderberg-fundinn árið 1964.
Rockefeller-stofnunin, CIA og CFR tóku aftur þátt í stofnun Bilderberg-hópsins.
Markmiðið var að koma á fót reglulegum ráðstefnum með evrópskum og bandarískum stjórnmálamönnum og viðskiptaleiðtogum.
3. Markmið NATO = markmið CFR
Til að skilja undirliggjandi markmið og tilgang NATO þarf að skilja markmið CFR.
Á vefsíðu sinni kynnir CFR sig hógværlega:
Það þjónar til að hjálpa til við að skilja heiminn og utanríkisstefnumálin sem
Bandaríkin og önnur lönd standa frammi fyrir betur.
Hins vegar er ólíklegt að stofnun myndi koma á fót svo víðtæku neti eingöngu í þeim tilgangi að veita ráðgjafarþjónustu.
Í áratugi hafði CFR næstum öll lykilstöður í bandarísku ríkisstjórninni og veitti nokkur hundruð æðstu
embættismanna og ráðgjafa í hverri ríkisstjórn, hvort sem hún var demókrata- eða repúblikana-stjórn.
Richard Harwood, fyrrverandi aðalritstjóri og umboðsmaður Washington Post, skrifaði með þakklæti um Council on
Foreign Relations og sagði að meðlimir þess "líktust mest því sem kalla mætti ráðandi valdastétt Bandaríkjanna."
(…) Þeir greina og túlka ekki einungis utanríkisstefnu Bandaríkjanna; þeir hjálpa til við að móta hana.
Meðlimir einkareknar ráðsins um utanríkismál eru meðal annars:
nokkrir forsetar og varaforsetar Bandaríkjanna frá báðum flokkum;
næstum allir bandarískir utanríkis-, varnarmála- og fjármálaráðherrar;
flestir starfsstjórar og hershöfðingjar bandaríska hersins og NATO;
sumir af áhrifamestu meðlimum Bandaríkjaþingsins (sérstaklega þeir sem móta utanríkis- og öryggisstefnu);
næstum allir þjóðaröryggisráðgjafar, forstjórar CIA, sendiherrar hjá Sameinuðu þjóðunum, formenn Seðlabanka Bandaríkjanna
(Fed), forsetar Alþjóðabankans og forstjórar Þjóðhagsráðsins;
fjöldi áberandi fræðimanna; fjöldi forstjóra banka, hugsmiðja, háskóla, frjálsra félagasamtaka og Hollywood;
sem og lykilmeðlimir 9/11-nefndarinnar og Warren-nefndarinnar
Auk þess inniheldur CFR fyrirtæki sem teljast meðal alþjóðlegra risa stórfyrirtækja, stórbanka, stórtæknifyrirtækja,
stórgagnafyrirtækja, stórmiðla og stórlyfjafyrirtækja.
Í stuttu máli hefur CFR óviðjafnanlegan náð og áhrif.
Hins vegar nær vald og áhrif CFR langt út fyrir raðir meðlima þess:
Í Englandi hefur CFR systurstofnun sem kallast Royal Institute of International Affairs (RIIA),
einnig þekkt sem Chatham House, stofnuð árið 1920;
Í Evrópu stofnaði CFR Evrópuráðið um utanríkismál (ECFR) árið 2007.
Í gegnum Ráð ráða (CoC) sameinar CFR aðildarsamtök frá 24 löndum, þar á meðal Rússlandi og Kína.
Rússneska CFR-meðlimasamtökin "Ráð um utanríkis- og varnarmál" (SVOP) reka umræðuklúbbinn "Valdai", sem
rússneski forsetinn Vladimir Pútín tekur reglulega þátt í.
Hálfmánarlegi prentaði tímaritið The New American dró það saman svona í júlíútgáfu sinni 2021.
Þetta var sérútgáfa til að fagna 100 ára afmæli CFR, með titlinum: "CFR: Enn krafturinn á bak við hásætið".
"Saga CFR er frásögn af aldarlöngu stríði gegn þjóðarfullveldi og óþreytandi baráttu til að koma á alvaldri
heimsstjórn, sem hnattrænu stuðningsmenn CFR hafa oft kallað sitt 'Nýja heimsríkjakerfi'. (...)
CFR hefur sannarlega óvenjuleg áhrif í pólitískum, fjármálalegum, efnahagslegum, fjölmiðla- og fræðilegum hringjum. (...)
Hann er opinbera andlitið, miðtaugakerfi þess sem gagnrýnendur kalla "djúpríkið" – ókjörna "varanlega
ríkisstjórnin" sem hefur tekið völdin í landinu okkar.
Tímaritið lýkur með orðunum: "Helvíti gripur Dýpstu ríkisins um þjóð okkar – og um allan heiminn – mun ekki brotna nema fleiri
Bandaríkjamenn (og fleiri um allan heim) vakni, afhjúpi vaxandi vald CFR og standi gegn djöfullegu nýrri heimsröðardagskrá þess."
17. febrúar 1950 sagði Wall Street-bankamaðurinn James P. Warburg, ráðgjafi Franklin D. Roosevelt, við nefnd bandaríska
öldungadeildarþingsins: "Við munum fá heimsstjórn, hvort sem okkur líkar betur eða verr (...) með samþykki eða með innlimun."
Hann var einnig meðlimur í CFR, eins og faðir hans, Paul Warburg, sem er þekktur sem "faðir" Seðlabankakerfisins.
Hversu mikið NATO gegnir lykilhlutverki við að innleiða dagskrá miðstjórnvalda heimsins er rakið í eftirfarandi köflum.
4. Hvernig er hægt að kynna aðgerðir NATO sem "friðargæslu"? – "Upplýsingaóreiðukerfi" CFR
Árangursrík framkvæmd landfræðilegra stefna, einkum réttlæting hernaðaraðgerða til að tryggja frið,
væri óhugsandi án þess að hafa áhrif á almenningsálit.
22 blaðsíðna rannsókn Swiss Policy Research (SPR) frá september 2017 kynnir "áróðursmatrísu" CFR:
Hvernig CFR stýrir flæði geóstratégiískra upplýsinga.
Swiss Policy Research er óháð rannsóknar- og upplýsingaverkefni um landfræðipólitíska
áróðursmiðlun í svissneskum og alþjóðlegum fjölmiðlum.
Rannsóknin útskýrir hvernig CFR skapaði að mestu sjálfbundinn transatlantískan upplýsingahring þar sem næstum
allir viðeigandi heimildir og viðmið eru undir stjórn meðlima ráðsins og samstarfsaðila þess.
Í Bandaríkjunum voru nánast öll vel þekkt fjölmiðlafyrirtæki annaðhvort stofnuð af fulltrúum CFR eða keypt upp fyrir áratugum.
Í Þýskalandi eru leiðandi fjölmiðlafólk samþætt – ásamt Bilderberg-hópnum – aðallega í gegnum
svokallaða Atlantik-Brücke (Atlantshafsbrúna).
Það var stofnað árið 1952 af forseta CFR og Alþjóðabankans, John J. McCloy, ásamt CFR-meðliminum og bankamanninum Eric Warburg.
Í Sviss er skipulagsleg samþætting helstu útgáfufyrirtækja aðallega framkvæmd í gegnum Bilderberg-hópinn og
sífellt nánara samstarf við þýsku Atlantikbrücke-miðlana.
fréttastofnanir
Fréttastofur gegna sérstöku hlutverki í upplýsingaflákunni.
Reyndar, fyrir alþjóðlegar viðburði, koma næstum allir textar og myndir sem CFR fjölmiðlar nota
frá aðeins þremur alþjóðlegum fréttastofnunum:
Bandaríska Associated Press (AP), breska-kanadíska Thomson Reuters og franska Agence France-Presse (AFP).
Þó að Reuters og AP séu beint tengdir ráði, tilheyrir AFP franska ríkinu, sem aftur er samþætt í transatlantískar
uppbyggingar í gegnum Bilderberg-hópinn og NATO.
Óstjórnsýslusamtök (NGO) og almannasamskiptastofur
Jafnvel án frjálsra félagasamtaka væri næstum ómögulegt að selja hernaðaraðgerðir almenningi.
Þetta gefur fólkinu blekkinguna um meiri sjálfstæði og trúverðugleika.
Í raun og veru hafa stjórnendur Amnesty International (AI), Human Rights Watch (HRW) og margra annarra að
nafninu til mannúðarsamtaka verið tengdir CFR í áratugi.
Fjölmörg önnur eru fjármögnuð og stýrt af CFR-milljarðamæringum eins og George Soros.
Swiss Policy Research (SPR) skrifar að slíkum frjálsum félagasamtökum sé alltaf kallað til þegar kemur að
því að réttlæta hernaðaríhlutun á mannúðarsjónarmiðum.
Allt frá 1991 staðfesti Amnesty International opinberlega "blekkinguna um ungabarnaboxin" sem bandarískt
PR-fyrirtæki hafði búið til , og þannig stuðluðu þeir verulega að upphafi Persaflóastríðsins.
Á Balkanskaga, í Afganistan og Líbíu kallaði Amnesty International og Human Rights Watch einnig eftir "mannúðarlegum"
hernaðaríhlutunum á grundvelli vafasamra eða ranga fullyrðinga.
Sú staðhæfing að Gaddafi hefði drepið 6.000 manns reyndist vera lygi, samkvæmt Swiss Policy Research.
Persaflóastríðið var nýlokið og blekkingin um inkubatorana afhjúpuð þegar bandaríska PR-stofan Rudder
Finn var þegar virk í Balkanskagastríðunum og undirbjó grundvöllinn fyrir síðar íhlutun NATO.
Þáverandi forstjóri Rudder Finn útskýrði í síðar viðtali hvers vegna fyrirtæki hans dreifði fölskum
fréttum um serbneska "dauðabúðir" í Bosníu, til dæmis:
Við höfum ekki staðfest tilvist dauðabúða í Bosníu; við höfum aðeins greint frá því að
bandaríska tímaritið Newsday hafi haldið þessu fram.
(…) Við áttum verk að vinna, og við gerðum það.
Okkur er ekki borgað fyrir að vera siðsamir.
Sagt er að mannúðarsamtök eins og Avaaz og Campact, með netundirskriftalistum sínum, eigi einnig að nefna.
Í stað þess að styðja regnskóginn kalla þeir skyndilega eftir flugbanni yfir Líbíu.
5. Aðgerðir NATO er hægt að selja sem "friðargæslu" vegna þess að ekki aðeins "áróðursmatrísan"
heldur einnig NATO sjálft er fast í höndum CFR.
Swiss Policy Research skrifar: "CFR hefur rekið eigið þjálfunarprógramm fyrir herforingja í áratugi, með þeim
afleiðingum að, samkvæmt áætlunum, um 75% allra æðstu bandarískra herforingja hafa hlotið þjálfun hjá CFR – þar á
meðal nánast allir skrifstofustjórar, NATO-hershöfðingjar og svæðisstjórar frá lokum seinni heimsstyrjaldar."
Á þennan hátt hefur Ráðið byggt upp hugmyndafræðilega þjálfaða, heimsvaldastefnuhernaðarafl sem
annars er nánast eingöngu þekkt frá einræðisstjórnum.
Vefsíða CFR veitir eftirfarandi upplýsingar um heræfingaráætlunina:
Áætlunin gerir útvöldum embættismönnum kleift að auka þekkingu sína á alþjóðasamskiptum með því að dvelja í eitt ár á
höfuðstöðvum CFR í New York (...) með ákaðri þátttöku í fundum og viðburðum CFR og samskiptum við fjölbreyttan meðlimahóp CFR.
Feril skrifstofustjóra NATO og æðstu bandalagsherforingja Evrópu (SACEUR) bendir einnig til Bilderberg-hópsins og CFR.
Sem æðsti fulltrúi NATO í hierarkíinu stendur framkvæmdastjóri samtakanna fyrir hönd samtakanna opinberlega.
Hann er alltaf frá Evrópu.
SACEUR er alltaf bandarískur hershöfðingi eða flotaforingi og hefur yfirumsjón með allri hernaðaraðgerðastjórn.
Talsvert margir aðalritarar og SACEUR-ar tóku þátt í Bilderberg-ráðstefnum.
Þú getur fundið listann yfir nöfn í lokatextunum.
6. NATO sem tæki – ekki til að tryggja frið, heldur til að efla heimsmarkmið CFR, þar á meðal miðlæga heimsstjórn.
Sú staðreynd að CFR og alþjóðlega netið þess hafi safnað óvenjulegri völdum leiðir aðeins til einnar niðurstöðu:
NATO verður að teljast eitt af tólum CFR til að efla heimsmarkmið þess, þar á meðal stofnun miðlægrar heimsstjórnar.
Sú meinta "friðargæslu" þjónar eingöngu til að réttlæta tilvist þeirra og starfsemi – í þágu CFR.
Eitt geópólitískt markmið CFR-stratega er vissulega að tryggja, ef ekki auka,
hernaðaryfirráð bandaríska hersins og NATO í heiminum.
Samkvæmt uppfærslu frá júní 2023 hafa bandarísku vopnaðar hersveitirnar áætlaðar 750
herstöðvar í yfir 80 löndum utan Bandaríkjanna.
Í Þýskalandi eru 119 herstöðvar.
Sjónrænt gagnasafn sýnir 56 NATO-basa um allan heim.
Verðskuldað er að nefna bandaríska herstöðina "Camp Bondsteel" í Kosovo.
Þetta var komið á eftir aðgerð NATO, "Operation Allied Force", gegn Júgóslavíu í júní 1999.
Basisinn nær yfir 386 hektara (3.860.000 m²) og getur hýst allt að 7.000 hermenn úr bandaríska hernum og bandamönnum.
"Spennustefna" sem landfræðipólitískt tæki sem arkitektar heimsstjórnar nota til að auka enn
frekar pólitíska og hernaðarlega heimsvald sitt
Hins vegar treystir enginn landfræðilegur sérfræðingur sem vill auka pólitíska og hernaðarlega heimsvald sitt fyrst og
fremst á hefðbundnum – svonefndum – "heitum" stríðum, heldur á því að halda þjóðinni í ástandi ótta og skelfingar.
Þetta er einnig kallað "stefna spennu".
Eftirfarandi skilgreining má finna í Krimpedia:
Spennustefna sem pólitískur hugtakið vísar til aðgerða sem ríkisvaldseiningar stuðla að eða framkvæma
til að vekja ótta eða óvissu hjá eigin íbúum eða ríki.
(…) Ennfremur getur spennustefna þjónað til að réttlæta kúgunaraðgerðir og íhlutanir ríkisins með
því að efla löngun almennings til ríkisafskipta.
Hljómar það ekki kunnuglega?
Svo kallaði sagður kórónuveirufaraldur til sín.
Það var aðeins hægt að réttlæta kúgunarráðstafanir með óttastjórnun og óvissu.
En aftur að hugtakinu "stefna spennu".
Hugtakið "spennustefna" var fyrst notað árið 1969 í grein í breska sunnudagsblaðinu The Observer.
Hann vísaði til leynilegra aðgerða sem ítalska ríkið framkvæmdi.
Á árunum 1969 til 1984 voru nokkrir hryðjuverkaárásir á Ítalíu sem leiddu til yfir 200 dauðsfalla og um 600 slasaðra.
Þessar árásir voru kenndar Rauðu sveitunum, róttækri vinstrisinnaðri hreyfingu.
Viðamiklar rannsóknir ítalska rannsóknardómara Felice Casson leiddu hann til eins af raunverulegu
gerendunum, hægri öfgamannsins Vincenzo Vinciguerra.
Hann gerði ítarlega og mikilvæga játningu.
Vinciguerra vitnaði um að hann hefði verið verndaður af einstaklingum innan ríkiskerfisins og að árásin hefði verið hluti
af heildstæðri stefnu sem Casson kallaði síðar "spennustefnu".
Þessi nálgun miðaði að því að ærumeiða Kommúnistaflokkinn, sem hefði hefðbundið sterka stöðu á Ítalíu, til
að koma í veg fyrir að hann tæki þátt í ríkisstjórn.
Casson hélt áfram rannsókninni og, eftir að hafa rannsakað skjalasöfn hernaðarupplýsingaþjónustunnar SISMI , uppgötvaði hann
tilvist afar leynilegs flókins kerfis innan ítalska ríkisins.
Þetta voru svokallaðar "stay-behind-stofnanir" , sem á Ítalíu voru kallaðar "Gladio".
Gladio varð til úr samstarfi ítalska hernaðarupplýsingaþjónustunnar (SIFAR) og
CIA og hafði verið samþætt í NATO frá 1964.
Rétt skilið. Þetta voru leynileg NATO-herdeildir sem voru stofnaðar eftir seinni heimsstyrjöldina af bandarísku miðlægu
leyniþjónustunni (CIA) ásamt bresku leyniþjónustunni (MI6).
Ef Sovétríkin hernema ländernin, áttu þau að berjast sem skæruliðar og frelsa Vestur-Evrópu.
Í rannsóknarverkefni sínu um leynihersveitir NATO fann svissneski sagnfræðingurinn Dr. Daniele Ganser sönnunargögn fyrir því að,
auk aðgerðarinnar í Ítalíu, hafi svipuð net verið til í Frakklandi, Þýskalandi, Grikklandi, Hollandi,
Belgíu, Spáni, Portúgal, Noregi, Lúxemborg, Danmörku, Austurríki, Finnlandi, Svíþjóð og Sviss.
Samkvæmt sagnfræðingnum Daniele Ganser er "terror (...) hentugri en nokkur önnur hernaðaraðferð til að stjórna íbúum."
Samkvæmt Ganser eru aðferðir til að skapa og stjórna ótta notaðar til að gera innlenda þjóðina móttækilega eða fjandsamlega
gagnvart ákveðnum pólitískum eða efnahagslegum aðgerðum.
Hvaða betri leið er til að stjórna þjóð og gera hana móttækilega fyrir miðstýrðri heimsstjórn en að skapa ótta og óvissu?
Hins vegar vísa aðferðirnar sem notaðar eru til að innræta ótta og skelfingu í mannfjölda ekki einungis til vopnaðra
ofbeldisgerða, heldur til alls konar stríðsmálflutnings.
Til dæmis leiddi svokallaðri "Kalda stríðið" milli Bandaríkjanna og Sovétríkjanna frá 1945 til 1991 til
raunverulegrar vopnakeppni, þar á meðal kjarnavopna.
Þó að beinn opinn stríðsstríð með vopnanotkun hafi verið forðast, kallaði gagnkvæm ógn kjarnorkustríðs undir heitinu "hindrun" í
fyrsta sinn fram möguleikann á sjálfseyðingu mannkyns ("ofdráp").
Ágreiningurinn tók á sig afar ógnvænlega mynd nokkrum sinnum, svo að möguleikinn á "heitri"
stríði milli ofurvelda var ætíð í huga fólks.
Þetta hélt þjóðinni í stöðugu ástandi spennu og óvissu.
Þetta spilaði í hendur stjórnvalda og vopnaiðnaðarins, sem gerði þeim kleift að svipta fólk
borgaralegum réttindum og frelsi eða annars græða á aðstæðunum.
Sama mynstrið sést einnig í núverandi málflutningi um átökin milli Úkraínu og Rússlands.
Eftir hrun Sovétríkjanna árið 1991 kom röð NATO.
Rétt skilið! Með svokallaðri austurvíkkun NATO frá 1999 og fram á þennan dag tókst landfræðilegum strategum að viðhalda
möguleika á átökum við Rússland og halda eigin íbúum á tánum.
Við fyrstu austurvíkkun NATO árið 1999 voru það Pólland, Tékkland og Ungverjaland;
2004 Búlgaría, Eistland, Lettland, Litháen, Rúmenía, Slóvakía og Slóvenía;
2009 Albanía og Króatía;
2017 Svartfjallalandi; 2020 Norður-Makedóníu;
2023 Finnland; 2024 Svíþjóð
Að Úkraína gengi í NATO yrði algjör hápunktur í stefnu átaka og spennu við Rússland.
Aðild Úkraínu að NATO myndi kalla á gagnkvæma varnarákvæðið og öll NATO-löndin myndu finna sig í stríði við Rússland.
Má gera ráð fyrir að þetta myndi leiða til þess að stríðið breiddist út um alla Evrópu, ef ekki um allan heim.
Í viðtali við Deutschlandfunk-útvarpið í mars 2024 endurtók framkvæmdastjóri NATO, Jens Stoltenberg, að hann gæti ekki sagt
nákvæmlega hvenær Úkraína yrði tekin inn í bandalagið: "En við erum að vinna hörðum höndum að því að láta það gerast sem fyrst."
Ríkisritari Bandaríkjanna, Antony Blinken, sagði við hlið athafnarinnar sem markaði 75 ára
afmæli NATO: "Úkraína mun verða aðili að NATO."
Markmið okkar á þessum fundi er að hjálpa til við að byggja brú að aðild þeirra.
Blinken, eins og þú gætir giskað á, er meðlimur í CFR.
Það hefur staðið yfir heit umræða um nokkurt skeið um hvort loforð hafi verið gefið á samningaviðræðunum
árið 1990 um að NATO myndi ekki stækka til austurs.
Staðreyndin er sú að engin bindandi og samningsbundin skuldbinding gagnvart Sovétríkjunum eða Rússlandi er til.
Vladimir Polenov, meðlimur rússnesku sendinefndarinnar á samningaviðræðunum árið 1990, sagði: "Það var mistök að
skrifa ekki þessi tryggingar til Sovétríkjanna um að NATO myndi ekki stækka til austurs. Það var mjög stórt mistök."
Hvort sem það er með eða án loforða mun það líklega ekki skipta máli fyrir CFR-stefnumótendur.
NATO hefur uppfyllt tilgang sinn við að viðhalda "stefnu spennu".
Hins vegar er annað uppljóstrandi loforð milli rússnesku og bandarísku ríkisstjórnanna:
Í útgáfu Berliner Zeitung þann 14. apríl 2014 nefndi þýski höfundurinn Rolf Hochhuth að Kreml og
Hvíta húsið hefðu haft leynilegt samkomulag frá 1952:
"... afleiðing þess, ef kalda stríðið myndi þróast í heitt stríð, myndu engar gluggarúður brotna í Rússlandi og Bandaríkjunum,
heldur yrðu einungis Pólland og Þýskaland útrýmt:"
"Hrottalegasta svik við bandamann sem nokkur sem enn les sögu hefur nokkru sinni upplifað ..."
Slík stefna, þar sem stríð er háð á baki evrópsku þjóðarinnar, er algjörlega trúverðug fyrir stefnumótara CFR.
Stefnumótari CFR, Allen Dulles, lagði að lokum grunninn sem forstjóri CIA frá 1953 til 1961
þegar hann afhenti bæði áttaðilum vopn á sama tíma.
Grein sem birtist 22. apríl 2024 í tímaritinu Foreign Affairs, sem er gefið út ársfjórðungslega fyrir hönd Council on Foreign
Relations (CFR), sýnir að þetta er ekki bara ótrúleg kenning.
Titill greinarinnar segir allt: "Evrópa – en ekki NATO – ætti að senda hermenn til Úkraínu."
Þýski rannsóknarblaðamaðurinn Thomas Röper tók til máls um greinina og sagði meðal annars: "Sá sem les vandlega mun átta
sig á því að yfirlýsing Pútíns um að Bandaríkin muni berjast í Úkraínu til síðasta Úkraínumanns er því miður algjörlega sönn."
Ennfremur sýnir greinin að höfundarnir vilja einnig berjast til hins síðasta Evrópumanns...'
Höfundarnir gera einnig ljóst að Bandaríkin og NATO myndu sleppa við ábyrgð:
Og þar sem evrópskar herdeildir myndu starfa utan ramma og landsvæðis NATO myndi engin mannfall kveikja á
viðbrögðum samkvæmt 5. grein og færa Bandaríkin inn í myndina.
Óvinur Rússlands yrði ekki NATO, heldur bandalag evrópskra ríkja sem leitast við að
vega á móti berum rússneskum heimsvaldastefnu.
A-kennslubóksstefna, eins og sýnt er í fræðslumyndinni "Hvernig virka nútíma stríð?"
"Árásarmaðurinn" sannfærir valin lönd um að taka upp vopn gegn sínum mesta keppinauti, með því að nota eigin vopn og heri.
Aðeins þegar öll lönd hafa notað upp síðustu skot sín, misst bestu fólkið sitt og eru gjörsamlega gjaldþrota, grípur hinn
sanni mannfyrirlitnari, hinn raunverulegi árásaraðili og stríðsæsingamaður inn í til að sigra þau öll
saman (...) (eða) til að vera fagnað sem frelsari.
Sjá einnig svokallaða Stratfor-ræðu frá 2015 eftir bandaríska landfræðistefnufræðinginn George Friedman.
Samkvæmt því telur Bandaríkin að mesta ógnin sé mögulegt þýsk-rússneskt bandalag.
Stríð í Evrópu sem felur í sér Þýskaland og Rússland væri í þágu einræðisstefnu Bandaríkjanna.
Maður gæti einnig rifjað upp hina vel þekktu yfirlýsingu breska lávarðsins Hastings
Ismay í embætti sínu sem fyrsti aðalritari NATO:
NATO var stofnað til að halda Sovétríkjunum utan, Bandaríkjamönnum innan og Þjóðverjum niðri.
Getur þessi yfirlýsing í raun aðeins verið skilin í samhengi við stofnun NATO, eins og
tabloidblöðin gera, eða er hún enn í gildi í dag?
7. Ályktun: NATO er ekki hægt að líta á sem tryggingaraðila friðargæslu – vissulega ekki í Evrópu –
heldur sem tryggingaraðila þeirra sem byggja upp nýtt heimsskipulag, og þetta á tvennan hátt
Fyrir arkitekta nýrrar heimsskipanar undir miðstýrðri forystu þjónar NATO tilgangi sínum á tvo vegu:
Í fyrsta lagi NATO sem stríðsæsingamaður
Í fyrsta lagi er NATO að kynda undir allan stríðsæsinginn – hvort sem það er með áróðri, hótunum eins og
austurvíkkun NATO eða raunverulegri endurvopnun o.s.frv.
Í Evrópu er möguleiki á stríði meira til staðar en nokkru sinni síðan síðari heimsstyrjöldinni.
Vefsíða þýska hersins vísar til "Aðgerðaáætlunar Þýskaland" (stutt OPLAN DEU).
"Aðgerðaáætlun Þýskalands" er "áætlun um þjóðarvörn" með eftirfarandi markmiðum:
Annars vegar, bókstaflega: "að vernda og verja Þýskaland, landhelgi þess og borgara þess,
ásamt öðrum ríkis- og borgaralegum aðilum".
Á hinn bóginn, til að tryggja útbreiðslu bandamanna herja um og í gegnum Þýskaland til austurvængs NATO.
Stríðsæsingarræða náði nýju hámarki 31. maí 2024.
Ráðherrar utanríkismála NATO hittust í Prag.
Dagskráin innihélt undirbúning fyrir leiðtogafundinn í Washington í júlí 2024 og stuðning NATO við Úkraínu.
Fyrirsögnin í tabloidmiðlunum hljóðaði: "Bandaríkin og Þýskaland leyfa notkun vopna sinna gegn
stöðvum í Rússlandi, en aðeins nálægt Kharkiv."
Úkraínska ríkisstjórnin hafði þegar hvatt þann 3. júní til að notkunarsvið vestrænna
vopna yrði stækkað inn á rússneskt yfirráðasvæði.
Það ætti aðeins að vera tímaspursmál.
Rétturinn til varnar stafar af alþjóðalögum, segir NATO.
Aðalritari NATO, Jens Stoltenberg, hefur hvatt bandamenn til að halda áfram að afhenda Úkraínu vopn og skotfæri.
Svar Rússlands var tafarlaust: Rússland lítur á aðgerð NATO sem alvarlega uppganga og hótar gríðarlegu svari.
Dmitry Medvedev, forseti Rússlands frá 2008 til 2012 og varaforseti Öryggisráðs Rússneska
sambandsríkisins frá 2020, skrifaði á Telegram-rás sinni:
Slík " einstaklingsaðstoð" frá NATO-ríkjum gegn Rússlandi ... felur í sér alvarlega uppleystingu átaka.
Fyrrverandi Úkraína og NATO-bandalög hennar munu fá svör sem innihalda slíka eyðileggjandi krafta að bandalagið sjálft
mun einfaldlega ekki geta staðist að verða dregin inn í átökin.
Á 27. alþjóðlega efnahagsþinginu í St. Pétursborg snemma í júní 2024 talaði rússneski
forsetinn Vladimir Pútín um "óhlutstætt svar".
Hann lýsti svokallaðri "samhverfri viðbrögð" sem Rússland vildi ráðast á NATO-svæði sem "bullshit".
Pútín sagði: "Við erum að íhuga að ef einhver telur mögulegt að flytja vopn til vígstöðvanna til að framkvæma árásir á landsvæði
okkar (...), þá af hverju eigum við ekki rétt á að staðsetja slík vopn í þeim hlutum heimsins þar sem árásir
eru gerðar á viðkvæm mannvirki sem tilheyra þeim löndum sem gera það gagnvart Rússlandi?"
Í öðru lagi, NATO sem afvegaleiðingartaktík
Í öðru lagi þjónar NATO, ásamt öllu stríðsæsingi – jafnvel stríðsgeðveiki – sem kærkomin afvegaleiðingartaktík
til að efla raunveruleg markmið stefnumótenda CFR: þ.e. að leggja hornsteina að miðstýrðri heimsstjórn.
Hernaðarforysta er aðeins einn af nokkrum þáttum.
Einn af mikilvægustu hornsteinum við að koma á nýrri heimsröð er stjórn og völd yfir heilsu og fjármálum.
Sérstaklega á sviði heilbrigðismála miða nýja faraldursamningur WHO og endurskoðuð Alþjóðleg heilbrigðisreglugerð að
miðstýra stjórn á "heilbrigðisráðstöfunum" um allan heim.
Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin – sem, líkt og Sameinuðu þjóðirnar, var hugsuð í rannsóknarhópum CFR –
myndi þá fá einkarétt til að túlka sjúkdóma og taka ákvarðanir um hvaða aðgerðir skuli grípa til.
Annar lykilstoð er stjórn á fjármálum.
Nú eru undirbúningsaðgerðir í gangi um allan heim – þar á meðal í Rússlandi og Kína –
til innleiðingar stafrænna seðlabankamyntir.
Samkvæmt þýska fjármálasérfræðingnum Ernst Wolff ætti hver borgari og hvert fyrirtæki
aðeins að hafa eina reikning hjá seðlabankanum.
Þetta myndi gera ríkinu kleift að ákvarða peningamagn miðlægt, stjórna og hafa umsjón
með peningaflæði og setja vexti eftir þörfum.
Tilvitnun frá Ernst Wolff: "Ríkisborgarar munu mjög fljótt átta sig á því að ríkið getur ekki aðeins fylgst með hverri einustu
færslu, heldur einnig lagt á einstaklingsbundna vexti, einstaklingsbundna skattprósentu eða jafnvel sektir, bundið
peningana við félagslegt lánstraustarkerfi byggt á kínverska líkaninu, eða afskorið þá frá öllum fjárstreymum að fullu."
Þetta eru bara tvö dæmi um hvernig vald og stjórn eru miðlægt samþætt um allan heim og flutt til "heimsstjórnar".
NATO þjónar fyrst og fremst til að tryggja hernaðaryfirráð og í öðru lagi til að afvegaleiða athygli frá alls
konar tilraunum til heimsyfirráða sem eru í fullum gangi.
Kla.TV hefur afhjúpað þessar tilraunir í fjölmörgum þáttum.
Þú getur fundið sumar af þessum upplýsingum í bláa upplýsingaglugganum.
Kæru áhorfendur, kannski finnið þið ykkur nú yfirbuguð af öllum þessum staðreyndum og sjáið enga leið út.
Kla.TV fær oft endurgjöf frá áhorfendum sem segja að við bendum eingöngu á vandamál og kynnum engar lausnir.
Á þessum tímapunkti getum við hins vegar ekki beðist afsökunar á því að lausnir okkar séu ekki rótfærðar í sýnilega ríkinu.
Í frammi fyrir öllum þessum gríðarstóru ógnum höfum við í áratugi sótt styrk og von okkar til
æðri víddar, sem Ivo Sasek vitnar endurtekið um.
Fyrir alla þá sem vilja ekki gefast upp á voninni viljum við vekja athygli ykkar á fjölbreyttu úrvali upplýsandi
ráðstefna á www.ivo-sasek.ch/veranstaltungen og www.sasek.tv.
Að lokum, horfðu á þrjú stutt úrdrátt úr ræðunni sem Ivo Sasek, stofnandi Kla.TV, hélt á Alþjóðlega vinamóti 4. maí 2024.
Sasek talar um vopn truflunarinnar fyrir hina raunverulegu leynilegu heimsstyrjöld og um gagnlega leið út úr henni.
Kæru vinir, við verðum brýnlega að læra að skilja að tímarnir hafa breyst.
Stríðin sem nú eru barin í analogheiminum, þ.e. líkamleg stríð með skriðdrekum, þyrluflugvélum, siglingaeldflaugum
og þess háttar, hafa í dag algjörlega aðra virkni.
Veit þú hvaða?
Þessar hefðbundnu stríð sem nú eru háð þjóna aðallega sem afvegaleiðingartaktík frá hinu
raunverulega leynilega heimsstyrjöldinni, skilurðu?
Stríðin sjálf, hugsaðu vel um hvað ég er að segja, stríðin sjálf sem nú eru háð eru blekkingartaktík
til að hylja yfir mun stærra stríðið sem er í gangi.
Ef þeim tekst að bólusetja allan heiminn með þessari erfðameðferð, skilurðu hvernig það virkar?
Núverandi blandaða stríðið, aftur á móti, nær í raun til hvers og eins á þessari plánetu.
Eins og frændi Bill (Gates) spáði: "Aðeins þegar hver einasti einstaklingur undir himninum hefur verið bólusettur
munum við vera öruggir..." – þú veist, frændi Bill, Bill Gates.
– Svo er hinn falni árásarmaður að treysta á það.
Hann skrifaði þetta niður fyrir 120 árum; ég hef það skriflega.
Faliði árásarmaðurinn gerir ráð fyrir að við munum aðeins þekkja hann þegar orðið er of seint, því þá er hægt með
einum takka að skákstela allri andstöðu með stafrænni, reiðufjárlausri tækni sem gerir kleift alhliða eftirlit.
Nú á okkar dögum, á þessum degi uppleystingar – eins og ég kalla hann í dag – er Guð, eins og sé, að draga úr
slíðri sínu erfiðustu, skarpustu ör, sitt máttugasta vopn.
Hvert vopn er þetta? Erum við að tala um líkamleg vopn hér?
Nei, nei, nei. Ekki núna.
Sjáðu til, þúsundir ára hafa kennt okkur að líkamleg vopn leiða óhjákvæmilega til sífellt verri stríða og enn banvænni vopna.
Við höfum lært það.
Og þannig eru hin sönnu og einu sönnu frelsandi vopn Guðs vopn andans.
Vopn orðsins. Sterkasta sem til er undir himni.
Sannleikurinn, talaður, til dæmis, en ekki eins og áður, sem veikburða eða jafnvel löglega banvænt mannlegt orð
– heldur sannleikurinn, talaður í samræmi við áhrif valds og máttugar staðfestingar á tilveruafli.
Sérðu muninn?
Þetta þýðir að við megum aðeins nota eitt vopn í þessari tilkynntu lokabardaga.
Heildarræðan "Dagur opnunar", sem var send beint í 53 löndum, má finna á www.kla.tv/29017..
Rúlla út rauða dregilinn, spila þjóðsönginn hátt.
Fáninn flýgur stoltlega hátt á himni – "Fráð! Fráð!" er oft sagt.
Yfir 50 látnir samtímis, þúsundir særðra harmast yfir þjáningum sínum.
Svartur reykur rís til himins, fólk kallar eftir friði af öllum kröftum.
Eins og gullin sól á himni, óskum við friðar sem æðsta markmið okkar.
Friður er ekki fjarlægur áfangi; friður er vegurinn.
Friður, farartæki sem maður ferðast á.
Friður, friður, friður byrjar innan í mér.
Friður, friður, friður, það er Guð í mér.
Það sem ríkir djúpt í hjarta mínu, er langt umfram rök og skynsemi og birtist sem sameiginleg friðsæld innan okkar.
Stríð geisa á fimm heimsálfum, fólk deyr á hverjum degi.
Ekki nóg, þeir byrja eitthvað nýtt – Norður-Kóreu, Rússlandi eða Íran.
Hálsinn þrengist, púlsinn hraðast. Hversu miklu meira þjáninga áður en friður kemur?
Höndin þín kippist þétt saman eins og steinn. Hey, ef friður er í þér, mun friður ríkja.
Eins og gullin sól á himni, óskum við friðar sem æðsta markmið okkar.
Friður er ekki fjarlægur áfangi; friður er vegurinn.
Friður, farartæki sem maður ferðast á.
Friður, friður, friður byrjar innan í mér.
Friður, friður, friður, það er Guð í mér.
Það sem ríkir djúpt í hjarta mínu, er langt umfram skynsemi og rökvísi og birtist sem sameiginleg friðsæld innan okkar.
Friður, friður, friður byrjar einnig innan þín.
Friður, friður, friður, það er Guð í þér.
Þessi friður skapar einingu við alla, jafnvel þótt það sé brjálað, hey, það er svo mikil máttur.
Friður, friður, friður byrjar innan í mér.
Friður, friður, friður byrjar innan mín.
Friður, friður, friður, það er Guð í mér.
Það sem ríkir djúpt í hjarta mínu, er langt umfram rök og skynsemi og birtist sem sameiginleg friðsæld innan okkar.
Friður, friður, friður byrjar innan í mér.
Friður, friður, friður, það er Guð í mér.
Það sem ríkir djúpt í hjarta mínu, er langt umfram rök og skynsemi og birtist sem sameiginleg friðsæld innan okkar.
Friður, friður byrjar innan í mér.
Friður, friður, það er Guð í mér.