Zoals het gezegde luidt: "Alle wegen leiden naar Rome", zo kan gezegd worden:
"Alle sporen leiden naar de VS Amerikaanse, private denktank Council on Foreign Relations , afgekort CFR, voor
zover het de mannen achter de schermen van de NAVO betreft."
Uit de ongekende machtsconcentratie en het netwerk van de CFR, dat de hele wereld omvat, kan maar één conclusie worden getrokken:
De NAVO moet worden gezien als een van haar instrumenten, om de mondiale doelen van de CFR te
bespoedigen, tot en met een centrale wereldregering.
De zogenaamde "bescherming van de vrede" dient alleen om hun bestaan en hun operaties te legitimeren, in dienst van de CFR.
<Ten eerste wakkert de NAVO alle oorlogszucht aan, met propaganda, dreigementen zoals de uitbreiding
van de NAVO naar het oosten of reële bewapening, enz.
In Europa is de kans op oorlog groter dan ooit sinds de Tweede Wereldoorlog.
Ten tweede dient de NAVO, samen met de oorlogszucht, tot en met de oorlogshysterie, als een welkome afleidingsmanoeuvre om de
eigenlijke doelen van de CFR-strategen te bespoedigen: namelijk de vestiging van de hoekstenen van een centrale wereldregering.
Op 4 april 1949 - ruim 75 jaar geleden - werd de NAVO opgericht als defensiealliantie tegen
de toenmalige Sovjet-Unie en het Warschaupact.
NAVO staat voor "Noord-Atlantische Verdragsorganisatie", ook bekend als het "Atlantisch
Bondgenootschap" of het "Noord-Atlantisch Pact".
Inmiddels bestaat de NAVO uit 32 Europese en Noord-Amerikaanse lidstaten.
Het belangrijkste principe van het bondgenootschap is de zogenaamde wederzijdse
bijstandsclausule in artikel 5 van het NAVO-verdrag:
"De partijen komen overeen dat een gewapende aanval tegen een of meer van hen in Europa of
Noord-Amerika wordt beschouwd als een aanval tegen hen allen."
Artikel 5 van de Navo stelt daarom dat als één Navo-lid wordt aangevallen, dat feitelijk de hele Navo wordt aangevallen.
De NAVO-Raad stelt het geval van alliantie vast, die slechts één keer eerder is uitgeroepen: na de
terroristische aanslagen in de VS op 11 september 2001.
Het grote publiek, zoals te lezen is op de website van de Duitse regering, prijst de NAVO als "de meest
succesvolle politieke veiligheidsalliantie ter wereld".
Het garandeert al 75 jaar de veiligheid van Europa.
Een goede twee jaar na de Russische invasie in Oekraïne ziet 67% van de Duitse bevolking momenteel een sterke of zeer sterke
bedreiging voor de vrede en veiligheid in Europa, volgens een telefonische enquête
uitgevoerd door ARD DeutschlandTrend op 4 april 2024.
82% van de mensen vindt de NAVO belangrijk om de vrede in Europa te verzekeren.
Volgens het onderzoek "Veiligheid 2024" is 52% van de Zwitserse bevolking voorstander van toenadering tot de
NAVO - 30% is voorstander van toetreding tot de NAVO.
De vraag in hoeverre de NAVO de vrede in Europa waarborgt, verdeelt de meningen en baart de bevolking meer dan ooit zorgen.
In deze documentaire wordt deze vraag onderzocht en een blik achter de schermen van de NAVO geworpen.
1. Heeft de NAVO in het verleden voor vrede gezorgd? - De belangrijkste NAVO-operaties
Hieronder worden enkele van de belangrijkste NAVO-operaties nader bekeken.
Dit zijn officiële operaties onder leiding van de NAVO en geen operaties die door
NAVO-landen op eigen initiatief werden uitgevoerd.
Al haar militaire operaties vonden plaats in de periode na de Koude Oorlog, dat wil zeggen na 1991.
De eerste van deze operaties vond plaats in Bosnië vanaf juli 1992, in de vorm van
zeeblokkades, no-fly zones of zogenaamde vredestroepen.
Operatie Deliberate Force in Bosnië en Herzegovina van 30 augustus tot 20 september 1995
In 1994 en 1995 werd de Markalé-markt in Sarajevo getroffen door mortiergranaten.
Ongeveer 100 burgers kwamen daarbij om het leven.
De Serviërs kregen meteen de schuld van de mortiergranaten .
Een onderzoekscommissie om de verantwoordelijkheid vast te stellen werd geweigerd.
Dit gaf de NAVO toestemming om 1.026 bommen te gooien op 338 doelen in het hele door Serviërs gecontroleerde deel van Bosnië.
In tweeënhalve week vlogen straaljagers van acht NAVO-partnerlanden in totaal 3.515 operaties.
Ongeveer 27 burgers werden gedood bij de luchtaanvallen en evenveel soldaten.
Tot op heden kon de situatie in Bosnië niet echt tot vrede worden gebracht.
Operatie Allied Force in de voormalige Federale Republiek Joegoslavië van 24 maart tot en met 10 juni 1999
Operatie Allied Force was de codenaam van een militaire NAVO-operatie tegen de Federale Republiek Joegoslavië.
De ongeveer 200 ingezette gevechtsvliegtuigen wierpen 28.018 explosieven af - waaronder
clusterbommen - en 10-15 ton met uranium beklede munitie.
Er was geen VN-mandaat en er was ook geen sprake van een alliantiezaak.
De NAVO rechtvaardigde de luchtaanvallen met een vermeende "humanitaire catastrofe".
Volgens verschillende rapporten, onder andere van de OVSE , was er echter geen sprake van een humanitaire
catastrofe of etnische zuivering voordat de oorlog begon.
Nadat de oorlog was begonnen, waren er echter 10.000 dode soldaten en politieagenten;
489-528 burgerdoden volgens Human Rights Watch;
1.200-2.500 burgers gedood volgens Joegoslavische schattingen;
Verwoestende langetermijneffecten zoals miskramen en ernstige ziekten veroorzaakt door uraniummunitie.
Volgens schattingen stierven 125.000 mensen aan de gevolgen op lange termijn.
Het sterftecijfer in Joegoslavië en Servië steeg met 2,5% per jaar.
En de infrastructuur werd verwoest: 110 ziekenhuizen, 480 scholen, 19 treinstations, 60 bruggen en industriële installaties.
Operatie Enduring Freedom (OEF) in Afghanistan, op de Filippijnen, in Georgië, Kirgizië, de Hoorn van Afrika, in
Somalië en in de Sahara van 7 oktober 2001-28 december 2014
Als reactie op de aanslagen van 11 september 2001 verklaarde de Amerikaanse regering de
zogenaamde oorlog tegen het internationale terrorisme.
De NAVO-Raad besloot toen om de aanvallen te beschouwen als een aanval op de Verenigde Staten onder artikel 5, de clausule
over wederzijdse bijstand van het Noord-Atlantisch Verdrag.
Een van de maatregelen in het kader van deze oorlog tegen terreur was Operatie Enduring Freedom, in
het Nederlands: “Operatie ononderbroken vrijheid”.
Ongeveer 70 landen waren tussentijds betrokken bij de operatie, die werd geleid door het VS Centrale Commando.
De operatie eindigde op 28 december 2014.
Deze werd vervangen door de NAVO-missie "Resolute Support", die duurde tot 11 september 2021.
Dit ging niet meer over een gevechtsinzet, maar om adviserende en logistieke ondersteuning voor de Afghaanse regering.
De NAVO heeft alles behalve vrede en veiligheid achtergelaten in Afghanistan.
Binnen korte tijd hadden de Taliban grote delen van het hele land in handen.
Volgens Welthungerhilfe is de humanitaire situatie "catastrofaal".
Veel waarnemers beschouwen de internationale inzet in Afghanistan als een mislukking.
Wat de NAVO en haar bondgenoten hebben achtergelaten zijn naar schatting 240.000 doden.
Tot 2012 waren er alleen al 43.000 burgerdoden.
Meer dan 3.500 NAVO-soldaten verloren het leven, 59 van hen waren van het Duitse leger.
Internationale militaire operatie in Libië van 19 maart tot en met 31 oktober 2011
Op 17 maart 2011 gaf VN-resolutie 1973 de VN-lidstaten toestemming om een "no-fly zone boven Libië" in te
stellen om zogenaamd de burgerbevolking te beschermen en de opstandelingen te steunen tegen de regeringstroepen.
Op 31 maart 2011 nam de NAVO het bevel over de hele militaire operatie over om VN-resolutie 1973 door te zetten.
De NAVO heeft in totaal 7.587 luchtaanvallen uitgevoerd met 260 gevechtsvliegtuigen.
Het resultaat was 50.000 burgerdoden en 50.000 gewonde burgers.
Het grootste deel van de economische infrastructuur werd vernietigd en installaties van
het grote waternetwerk werden gebombardeerd.
De inzet van de NAVO in Libië heeft allesbehalve vrede gebracht.
Libië wordt sinds de val van staatshoofd Muammar al-Gaddafi in 2011 door gewelddadige conflicten geteisterd.
Politieke instabiliteit, de ineenstorting van de openbare orde en de economie stempelen tot op de dag van vandaag het
dagelijks leven van de mensen in het Noord-Afrikaanse land.
Daarnaast kwamen miljoenen vluchtelingen via Libië Europa binnen.
Vóór de vermeende "humanitaire" noodsituatie in Libië had het land onder Muammar al-Gaddafi een van de
hoogste inkomens per hoofd van de bevolking met de hoogste sociale verworvenheden van heel Afrika.
De bewering dat Khadafi 6.000 mensen had vermoord, bleek een leugen te zijn.
Na de val van al-Gaddafi begon de humanitaire catastrofe pas!
Andere oorlogen door en met NAVO-landen
De NAVO-geleide operaties veroorzaakten onnoemelijk veel leed met honderdduizenden
slachtoffers en verwoestende langetermijneffecten!
Daarnaast zijn er andere oorlogen door en met NAVO-landen, zoals: Vietnamoorlog 1965-1975, waarin het
Amerikaanse leger op grote schaal het zeer giftige onkruidverdelgingsmiddel "Agent Orange" inzette.
Dit veroorzaakte enorme langetermijnschade aan het milieu en erfgoed, foetale misvormingen en miskramen.
Volgens de regering waren er in 2009 400.000 Vietnamezen gestorven.
1e Irakoorlog of 2e Golfoorlog 1990/91
2e Irakoorlog of 3e Golfoorlog in 2003, waarin de coalitie van bereidwilligen onder leiding van de VS 1.000 tot
2.000 ton pantser doorborende uraniummunitie afvuurde.
Burgeroorlog in Syrië sinds 2011
Militaire interventie in Jemen 2011-2015
Al deze oorlogen hebben één ding gemeen:
Het kwaad dat de oorlog aanrichtte was groter dan het vermeende onrecht dat de oorlog moest
uitbannen om vrede in het land te waarborgen.
Dit is in strijd met het principe van het internationale oorlogsrecht.
En deze oorlogen hebben nog iets gemeen: ze waren gebouwd op leugens.
In zijn boek "Illegale oorlogen: Hoe de Navo-landen de VN saboteren" heeft de Zwitserse historicus Dr. Daniele Ganser laten
zien hoe er in het verleden en nu illegale oorlogen zijn gevoerd - zonder alliantie geval en zonder uitdrukkelijk VN-mandaat.
Daarom worden oorlogen moreel gerechtvaardigd met vermeende "humanitaire catastrofes" of andere leugens.
Maar hoe is dit mogelijk en hoe wordt het omgezet?
En als de NAVO-operaties in het verleden volstrekt niet voor vrede hebben gezorgd, zouden ze dat in het heden dan wel doen?
2. Als de NAVO-operaties volstrekt geen vrede hebben gebracht, was het dan puur falen of listige opzet?
Om deze vragen te beantwoorden, moeten we een blik achter de schermen van de NAVO werpen.
Wie zit er achter de NAVO en wat zijn hun doelen?
Wie zat er achter de oprichting van de NAVO?
Zoals het gezegde luidt: "Alle wegen leiden naar Rome": zo kan worden gezegd:
"Alle sporen leiden naar de de VS-Amerikaanse, private denktank Council on Foreign Relations – afgekort CFR, voor
zover het de mannen op de achtergrond van de NAVO betreft."
VS-advocaat William Bundy gaf de CFR-studiegroepen de schuld dat ze ertoe bijdroegen het denkkader te
scheppen, dat leidde tot het Marshallplan en de NAVO.
Bundy was analist bij de buitenlandse inlichtingendienst van de CIA.
Toen in september 1939 de Tweede Wereldoorlog in Europa uitbrak, stelde het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse
Zaken een programma van onafhankelijke analyses en studies voor.
Deze werd toegewezen aan de CFR-studiegroepen.
Het project, dat bekend werd als War and Peace Studies , was bedoeld als leidraad voor het Amerikaanse
buitenlands beleid in de komende oorlogsjaren en de uitdagende nieuwe wereld die daarna zou ontstaan.
Op de CFR-website staat ook dat "de zaak strikt vertrouwelijk“ was.
Citaat: "Omdat het hele plan 'overboord zou worden gegooid' als algemeen bekend zou worden dat het ministerie van
Buitenlandse Zaken samenwerkte met een externe groep (de CFR).
De Rockefeller Foundation stemde ermee in om het project te financieren, eerst met tegenzin, maar nadat ze
overtuigd waren van het belang ervan, met bijna $350.000 .
In de daaropvolgende vijf jaar namen bijna 100 mannen deel aan de 'Oorlogs- en Vredesstudies', ".
De voorzitter van de stuurgroep Oorlogs- en Vredesstudies was Norman H. Davis .
Davis was bestuurslid van de CFR vanaf 1921 en president van 1936-44.
Allen Welsh Dulles en Hanson W. Baldwin (1903-1991) stonden aan het hoofd van de bewapeningsgroep "War and Peace Studies",
waar de basisideeën en ontwerpen voor de NAVO werden ontwikkeld.
Allen Welsh Dulles was bestuurslid van de CFR van 1927-69 en president van 1946-50; hij was hoofd van de CIA van 1953-1961.
Als CIA-directeur gaf Dulles toestemming voor geheime moordaanslagen op onder andere Fidel
Castro , Patrice Lumumba en Rafael Trujillo .
Lumumba werd vermoord door een vuurpeloton.
Hij had al eerder een belangrijke rol gespeeld door Congo op een vreedzame manier uit de
Belgische koloniale overheersing te leiden.
Dulles was verantwoordelijk voor de omverwerping van de regering in Iran en Guatemala.
Onder zijn leiding steunde de CIA in het geheim tegelijkertijd twee rivaliserende conflictpartijen in Zuid- en Midden-Amerika.
Dulles liet zelfs wapens leveren aan de Cubaanse revolutionaire.
In lijn met het principe van “Divide et Impera” in het Nederlands: "verdeel en heers".
Dit principe typeert een militaire, politieke of ook retorische strategie gericht op het zaaien
van verdeeldheid in het kamp van de tegenstander.
Dulles startte ook het CIA-onderzoeksprogramma MK ULTRA in 1953.
Het programma over mogelijkheden van bewustzijnscontrole omvatte o.a. duizenden experimenten op
mensen met meerdere gedocumenteerde sterfgevallen.
De historicus Dr. Daniele Ganser kwam in zijn werk tot de conclusie dat de moord op president John F.
Kennedy ook in opdracht van Allen Dulles werd uitgevoerd.
Dulles was een 33e graad Vrijmetselaar.
Daarom hoeft het ons niet te verwonderen, dat de NAVO helemaal niet voor vrede zorgt, aangezien het basisidee
ervan werd uitgewerkt met de hulp van een man, Allen Dulles, aan wiens handen bloed kleeft?
Een artikel uit juli 1983 in de Britse specialistische publicatie "International Affairs"
werpt licht op de latere oprichting van de NAVO.
De titel is: "De Pentagon Onderhandelingen in maart 1948: Het begin van het Noord-Atlantisch Verdrag".
Volgens de auteurs Cees Wiebes en Bert Zeeman was dit artikel bedoeld als aanvulling op de officiële NAVO geschiedschrijving.
Citaat: "Volgens de officiële geschiedschrijving van de NAVO begonnen de onderhandelingen die leidden tot de ondertekening
van het Noord-Atlantisch Verdrag op 6 juli 1948 in Washington.
Het is echter al enkele jaren bekend dat er voor die datum al onderhandelingen waren gevoerd over een veiligheidsverdrag
tussen de Verenigde Staten en de West-Europese staten.
Deze onderhandelingen vonden eind maart 1948 in het diepste geheim plaats tussen de Verenigde Staten, het
Verenigd Koninkrijk en Canada in het Pentagon in Washington.
Een van de deelnemers aan dit geheime overleg spreekt van 'de beslissende (en geheime) Pentagonbesprekingen in maart 1948
waarin het Noord-Atlantisch Verdrag feitelijk werd ontworpen'."
Het "International Affairs" artikel noemt ook de mensen die de onderhandelingen voerden in
het Pentagon tussen 22 maart en 1 april 1948.
Ook hier leiden de sporen van de deelnemers aan de delegatie, hoe kan het ook anders, naar het CFR:
Lewis W. Douglas , hoofd van zijn delegatie.
Hij was van 1947-1950 ambassadeur van de Verenigde Staten in het Verenigd Koninkrijk.
Vanaf 1935 was hij lid van de Rockefeller Foundation en van 1936-1939 maakte hij deel uit van het uitvoerende Comité.
Hij zat in het bestuur van de Council on Foreign Relations van 1940-1964.
Theodore Achilles , een Amerikaanse diplomaat in Peru, was ook lid van de CFR.
Alfred Gruenther , generaal in het Amerikaanse leger, was opperbevelhebber voor alle NAVO-operaties van 1953-1956.
Robert Cecil , was een Brits diplomaat en medeoprichter van "Chatham House" in juli
1920, een privé denktank gevestigd in Londen.
Een jaar later werd de Amerikaanse tegenhanger, de CFR, opgericht in New York.
Tot 2004 stond Chatham House ook bekend als het Royal Institute of International Affairs.
Belangrijke projecten worden gefinancierd door onder andere de Rockefeller Foundation, de
Bill & Melinda Gates Foundation en de NAVO.
Robert Cecil was vrijmetselaar.
Lester B. Pearson , hoofd van de Canadese delegatie, was de 14e premier van Canada van 1963 tot 1968.
Hij was lid van de Bilderberg Groep en deelnemer aan de Bilderberg bijeenkomst in 1964.
De Rockefeller Foundation, de CIA en de CFR waren weer betrokken bij het opzetten van de Bilderberg Groep.
Het doel was om terugkerende conferenties te organiseren met Europese en Amerikaanse politici en bedrijfsleiders.
3. Doelstellingen van de NAVO = doelstellingen van het CFR
Om de onderliggende doelstellingen of het doel van de NAVO te begrijpen, moeten de doelstellingen van de CFR worden begrepen.
Het CFR is bescheiden op zijn website:
Het dient om "de wereld en de beslissingen op het gebied van buitenlands beleid waarmee de Verenigde Staten en
andere landen worden geconfronteerd, beter te begrijpen".
Maar het is onwaarschijnlijk dat een organisatie een onge-evenaard uitgebreid netwerk
opbouwt alleen om een adviesfunctie te vervullen!
Tientallen jaren lang bezette de CFR bijna alle sleutelposities in de Amerikaanse regering en leverde
honderden topambtenaren en adviseurs voor elke regering - of die nu Democratisch of Republikeins was.
Richard Harwood, de voormalige hoofdredacteur en ombudsman van de Washington Post, schreef goedkeurend over de Council on Foreign
Relations dat de leden "het meest lijken op wat je het heersende establishment van de Verenigde Staten zou kunnen noemen.
(...) Ze analyseren en interpreteren niet alleen het buitenlands beleid van de VS, ze helpen het ook te maken."
Tot de leden van de particuliere Council on Foreign Relations zijn onder andere:
verschillende Amerikaanse presidenten en vice-presidenten van beide partijen;
bijna alle Amerikaanse ministers van Buitenlandse Zaken, Defensie en Financiën;
de meeste generale stafchefs en bevelhebbers van het Amerikaanse leger en de NAVO;
enkele van de meest invloedrijke leden van het Congres (vooral beleidsmakers op het
gebied van buitenlandse zaken en veiligheid);
Bijna alle nationale veiligheidsadviseurs, CIA-directeuren, VN-ambassadeurs, Centrale Bank (Fed)-voorzitters, presidenten van
de Wereldbank en directeuren van de Nationale Economische Raad;
talrijke prominente academici; talrijke directeuren van banken, denktanks, universiteiten, NGO's en Hollywood;
evenals de belangrijkste leden van de 9/11 Commissie en de Warren Commissie
Daarnaast bevat de CFR bedrijven die behoren tot de mondiale giganten van big business, big
banking, big tech, big data, big media en big pharma.
Kortom, de CFR heeft een ongeëvenaard machtsbereik en doeltreffendheid.
De macht en invloed die de CFR uitoefent, gaat echter ver boven zijn leden uit.
In Engeland heeft de CFR een zusterorganisatie die bekend staat als het Royal Institute of International Affairs
(RIIA), ook bekend als Chatham House, opgericht in 1920;
In Europa heeft de CFR in 2007 de "European Council on Foreign Relations" (ECFR) in het leven geroepen;
Met de Council of Councils (CoC) verenigt de CFR lidorganisaties uit 24 landen, waaronder Rusland en China.
De Russische CFR-lidorganisatie "Raad voor Buitenlands en Defensiebeleid" (SVOP) leidt de discussieclub "Valdai", waaraan
de Russische president Vladimir Poetin regelmatig deelneemt.
Het tweewekelijkse gedrukte tijdschrift "The New American" vatte het als volgt samen in het nummer van juli 2021.
Het was een speciale uitgave ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de CFR met de
titel: "CFR: Nog altijd de macht achter de troon”.
"De geschiedenis van de CFR is een kroniek van een eeuwenlange oorlog tegen nationale soevereiniteit en het meedogenloze streven
naar een almachtige wereldregering, die door de globalisten van de CFR vaak hun 'Nieuwe Wereldorde' wordt genoemd. (...)
De CFR oefent inderdaad een ongekende invloed uit in politieke, financiële, economische, media- en academische kringen. (...)
De CFR is het publieke gezicht, het centrale zenuwstelsel van wat critici de 'Deep State' noemen - de ongekozen 'permanente
regering' die de macht over ons land heeft overgenomen."
De uitgave eindigt met de woorden, citaat: "De helse greep van de 'Deep State' op onze natie - en op de hele wereld - zal niet
worden verbroken tenzij meer Amerikanen (en meer mensen wereldwijd) wakker worden, de groeiende controle
van de CFR blootleggen en zich verzetten tegen zijn duivelse agenda voor de Nieuwe Wereldorde."
Op 17 februari 1950 zei Wall Street bankier James P. Warburg, adviseur van Franklin D. Roosevelt, tegen een commissie van de
Amerikaanse Senaat: "We krijgen een wereldregering, of het ons nu bevalt of niet (...) door instemming of door verovering.
Hij was ook lid van de CFR, net als zijn vader, Paul Warburg, die bekend staat als de "vader" van het Federal Reserve System.
In hoeverre de NAVO een sleutelrol speelt, om de agenda van de centrale wereldregering om
te zetten, ziet u in de volgende hoofdstukken.
4. Hoe is het mogelijk om NAVO-operaties te verkopen als "het veiligstellen van vrede"? - "De propagandamatrix" van de CFR
De succesvolle omzetting van geopolitieke strategieën, vooral de rechtvaardiging van militaire middelen om
oppervlakkig vrede te garanderen, zou ondenkbaar zijn zonder de effectieve beïnvloeding van de publieke opinie.
Een studie van 22 pagina's van Swiss Policy Research (SPR) uit september 2017 presenteert de "Propaganda Matrix" van de CFR:
"Hoe het CFR de stroom van geostrategische informatie controleert."
"Swiss Policy Research" is een onafhankelijk onderzoeks- en informatieproject over geopolitieke
propaganda in Zwitserse en internationale media.
Het onderzoek legt uit "hoe het CFR een grotendeels gesloten, trans-Atlantische informatiecyclus heeft gecreëerd waarin bijna
alle relevante bronnen en referentiepunten worden gecontroleerd door de council-leden en zijn partnerorganisaties".
In de VS zijn bijna alle bekende mediakanalen feitelijk opgericht door CFR-vertegenwoordigers
of reeds tientallen jaren geleden opgekocht.
In Duitsland vindt de integratie van vooraanstaande mediamensen - naast de Bilderberggroep -
vooral plaats via de zogenaamde Atlantic Bridge.
Het werd in 1952 opgericht door CFR- en Wereldbankpresident John J. McCloy, samen met CFR-lid en bankier Eric Warburg.
In Zwitserland wordt de structurele integratie van de grote uitgevers voornamelijk gerealiseerd via de
Bilderberg Groep en door een steeds nauwere samenwerking met de Duitse Atlantic Bridge-media.
Nieuwsagentschappen
Nieuwsagentschappen spelen een speciale rol in de informatiematrix.
Bij internationale evenementen zijn bijna alle teksten en beelden die de CFR-media gebruiken afkomstig
van slechts drie internationale nieuwsagentschappen:
het Amerikaanse Associated Press (AP), het Brits-Canadese Thomson-Reuters en het Franse Agence France-Presse (AFP).
Terwijl Reuters en AP direct betrokken zijn bij de Council , is AFP eigendom van de Franse staat, die op zijn
beurt geïntegreerd is in de trans-Atlantische structuren via de Bilderberg Groep en de NAVO.
Niet-gouvernementele organisaties (NGO's) & PR-bureaus
Ook zonder niet-gouvernementele organisaties zou het bijna onmogelijk zijn om militaire
operaties aan het grote publiek te verkopen.
Deze misleiden de mensen en laten hen geloven dat ze onafhankelijker en geloofwaardiger zijn.
In feite zijn de directeuren van Amnesty International (AI), Human Rights Watch (HRW) en vele andere oppervlakkig humanitaire
organisaties al tientallen jaren geïntegreerd in de CFR.
Talloze anderen worden gefinancierd en gestuurd door CFR-miljardairs zoals George Soros.
Swiss Policy Research (SPR) schrijft dat dergelijke NGO's altijd worden ingezet als een militaire
interventie in humanitaire termen moet worden gelegitimeerd.
Al in 1991 "verifieerde" Amnesty International publiekelijk de door een Amerikaanse PR firma verzonnen "couveuseleugen" en
droeg zo aanzienlijk bij aan de lancering van de Golfoorlog.
Amnesty International en Human Rights Watch hebben ook opgeroepen tot "humanitaire" militaire interventies in de Balkan,
Afghanistan en Libië op basis van dubieuze of zelfs valse claims.
De bewering dat Khadafi 6.000 mensen had vermoord bleek een leugen te zijn, volgens Swiss Policy Research.
De Golfoorlog was nog maar net voorbij en de couveuseleugen was ontdekt toen het Amerikaanse PR-bureau Rudder Finn al
actief was in de Balkanoorlogen en de publiciteit bodem voorbereidde voor de daaropvolgende NAVO-interventie.
De toenmalige directeur van Rudder Finn legde in een later interview uit waarom zijn bedrijf valse berichten verspreidde
over bijvoorbeeld Servische "vernietigingskampen" in Bosnië:
"We hebben het bestaan van vernietigingskampen in Bosnië niet bevestigd, we hebben alleen bekend gemaakt dat
(het Amerikaanse tijdschrift) Newsday dit heeft beweerd.
(...) We moesten ons werk doen en dat hebben we gedaan.
We worden niet betaald om moreel te zijn."
Er zijn ook vermeende humanitaire organisaties zoals Avaaz of Campact met hun online petities.
In plaats van steun voor het regenwoud eisen ze plotseling een "no-fly zone" boven Libië.
5. NAVO-operaties kunnen worden verkocht als "het veiligstellen van vrede" omdat niet alleen de "propagandamatrix"
maar ook de NAVO zelf stevig in handen is van de CFR.
Swiss Policy Research schrijft: "De CFR onderhoudt al tientallen jaren zijn eigen opleidingsprogramma voor officieren, zodat naar
schatting ongeveer 75% van alle hoge Amerikaanse militaire officieren door de CFR zijn opgeleid, inclusief bijna
alle generale stafchefs, opperbevelhebbers van de NAVO en regionale bevelhebbers sinds de Tweede Wereldoorlog.
Op deze manier heeft de Council een ideologisch geschoolde, imperiale strijdkracht opgebouwd, zoals men
dit anders bijna alleen kent van totalitaire regimes."
Je kunt meer lezen over het militaire opleidingsprogramma op de website van CFR:
"Het programma stelt de uitgekozen officieren in staat hun kennis van internationale betrekkingen uit te breiden door een jaar door
te brengen in het hoofdkantoor van het CFR in New York (...) door intensieve deelname aan het actieve programma
van CFR-bijeenkomsten en -evenementen en door interactie met de veelvuldige leden van het CFR."
De sporen van de secretarissen-generaal van de NAVO en de Supreme Allied Commanders Europe – afgekort
SACEUR - wijzen ook naar de Bilderberg Groep en de CFR.
De secretaris-generaal vertegenwoordigt de organisatie in het openbaar als hoogste vertegenwoordiger van de NAVO.
Hij komt altijd uit Europa.
De SACEUR is altijd een VS-Amerikaanse generaal of admiraal en heeft het opperbevel over de militaire operaties.
Een aanzienlijk aantal van de secretarissen-generaal en SACEURs waren deelnemers aan Bilderbergconferenties.
De lijst met namen vind u in de aftiteling.
6. De NAVO als instrument - niet om vrede te verzekeren, maar veeleer om de globale doelen van de CFR te
bespoedigen, tot en met een centrale wereldregering toe
Uit de ongekende machtsconcentratie en het wereldwijde netwerk van de CFR kan maar één conclusie worden getrokken:
De NAVO moet worden gezien als een van de instrumenten om de mondiale doelen van de CFR te
bespoedigen, tot en met een centrale wereldregering.
De zogenaamde "bescherming van de vrede" dient alleen om hun bestaan en hun operaties te legitimeren - in dienst van de CFR.
Een geopolitiek doel van de CFR-strategen is zeker het veiligstellen, zo niet uitbreiden, van de militaire
suprematie van het Amerikaanse leger en de NAVO in de wereld.
Volgens een update van juni 2023 hebben de VS strijdkrachten naar schatting 750
militaire bases in meer dan 80 landen buiten de VS.
In Duitsland zijn er 119 militaire faciliteiten.
Een visuele database toont 56 NAVO-bases wereldwijd.
De Amerikaanse militaire basis "Camp Bondsteel" in Kosovo is het vermelden waard.
Deze werd opgericht na de "Operation Allied Force" van de NAVO tegen Joegoslavië in juni 1999.
De basis beslaat 386 hectare (3.860.000 m²) en biedt onderdak aan 7.000 soldaten van
het Amerikaanse leger en geallieerde troepen.
De "strategie van spanning" als geopolitiek instrument van de architecten van een wereldregering om hun
politieke en militaire wereldmacht verder uit te breiden
Maar elke geostrateeg die zijn politieke en militaire wereldmacht verder wil uitbreiden, vertrouwt niet in de eerste
plaats op conventionele - zogenaamde - "hete" oorlogen, maar op het in "angst en schrik" houden van de bevolking.
Dit wordt ook wel de "strategie van spanning" genoemd.
De volgende definitie is te vinden in Krimpedia:
"De strategie van spanning als politieke term verwijst naar de maatregelen die door staatsorganen worden
gepromoot of uitgevoerd om angst of onveiligheid onder hun eigen bevolking of de eigen staat aan te wakkeren.
(...) Daarnaast kan een strategie van spanning dienen om repressieve staatsacties en acties te rechtvaardigen door het
verlangen van de bevolking naar staatsinterventie te versterken."
Klinkt dat niet bekend?
Met de complimenten van de vermeende coronapandemie .
Het was alleen mogelijk om repressieve maatregelen te rechtvaardigen met behulp van
het "aanwakkeren van angst en onveiligheid".
Maar terug naar de term "strategie van spanning".
De term "strategy of tension" werd voor het eerst gebruikt in 1969 in een artikel in de Britse zondagskrant Observer.
Hij verwees naar geheime operaties van de Italiaanse staat.
Tussen 1969 en 1984 waren er verschillende terroristische aanslagen in Italië, waarbij meer
dan 200 doden en ongeveer 600 gewonden vielen.
De schuld hiervoor werd gegeven aan de "Rode Brigades", een radicaal linkse groepering.
Uitgebreid onderzoek door de Venetiaanse onderzoeksrechter Felice Casson leidt hem op het spoor van een van de
werkelijke daders, de rechtsextremist Vincenzo Vinciguerra.
Hij deed een uitgebreide en gedenkwaardige bekentenis.
Vinciguerra getuigde dat hij gedekt was door mensen van het staatsapparaat en dat de moord deel uitmaakte
van een alomvattende strategie, die Casson later omschreef als een "strategie van spanning".
Deze aanpak was gericht op het in diskrediet brengen van de traditioneel sterke Communistische Partij in
Italië om haar deelname aan de regering te voorkomen.
Casson ging verder op onderzoek uit en ontdekte, na onderzoek van de archieven van de militaire
inlichtingendienst SISMI , het bestaan van een zeer geheime complexe structuur binnen de Italiaanse staat.
Dit waren zogenaamde "stay-behind organisaties" , die in Italië "Gladio" werden genoemd.
Gladio kwam voort uit de samenwerking tussen de Italiaanse "inlichtingendienst van de strijdkrachten" SIFAR
met de CIA en was sinds 1964 geïntegreerd in de NAVO.
Goed begrepen. Dit waren geheime legers van de NAVO die na de Tweede Wereldoorlog werden opgericht door de Amerikaanse
geheime dienst CIA samen met de Britse geheime dienst MI6.
In het geval van een Sovjetbezetting van de landen zouden ze als guerrillastrijders West-Europa bevrijden.
In zijn onderzoeksproject over de geheime legers van de NAVO vond de Zwitserse historicus Dr. Daniele Ganser bewijs dat er naast de
operatie in Italië soortgelijke netwerken bestonden en wel in Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Nederland,
België, Spanje, Portugal, Noorwegen, Luxemburg, Denemarken, Oostenrijk, Finland, Zweden en Zwitserland.
Volgens historicus Daniele Ganser is "terreur (...) geschikter dan elke andere
militaire strategie om de bevolking te manipuleren."
Volgens Ganser zijn methoden om angst te creëren en te manipuleren bedoeld om de (inheemse) bevolking ontvankelijk of vijandig
te maken voor "bepaalde politieke of economische maatregelen".
Hoe kan een bevolking beter worden gemanipuleerd en ontvankelijk worden gemaakt voor een gecentraliseerde
wereldregering dan door angst en onzekerheid te creëren?
De methoden die worden gebruikt om een bevolking angst en schrik aan te jagen, hebben echter niet alleen betrekking op terreur
met gewapend geweld, maar ook op elke vorm van oorlogsretoriek.
De zogenaamde "Koude Oorlog" tussen de VS en de Sovjet-Unie tussen 1945 en 1991 leidde bijvoorbeeld
tot een echte wapenwedloop, inclusief een nucleaire.
Hoewel een directe open oorlog met het gebruik van wapens werd vermeden, riep de wederzijdse dreiging van een nucleaire oorlog
onder de term "afschrikking" voor het eerst de mogelijkheid op dat de mensheid zichzelf zou uitroeien ("overkill").
Het conflict kreeg bij verschillende gelegenheden een extreem dreigend karakter, zodat de mogelijkheid van een "hete"
oorlog tussen de supermachten altijd in het bewustzijn was.
Op deze manier werd de bevolking voortdurend onder "spanning" en "onzekerheid" gehouden.
Dit speelde regeringen en de defensie-industrie in de kaart om mensen van hun burgerrechten en
vrijheden te beroven of op een andere manier winst te maken.
Hetzelfde patroon is ook te herkennen in de huidige retoriek rond het conflict tussen Oekraïne en Rusland.
Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 was het de beurt aan de NAVO.
Goed begrepen! Met de zogenaamde oostwaartse uitbreiding van de NAVO vanaf 1999 slaagden de geopolitieke strategen
erin om het conflictpotentieel met Rusland te handhaven en hun eigen bevolking onder spanning te houden.
Toen de NAVO in 1999 voor het eerst naar het oosten uitbreidde, waren dat Polen, Tsjechië en Hongarije;
2004 Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen, Roemenië, Slowakije en Slovenië;
2009 Albanië en Kroatië;
2017 Montenegro; 2020 Noord-Macedonië;
2023 Finland; 2024 Zweden
De toetreding van Oekraïne tot de NAVO zou het absolute hoogtepunt zijn van het beleid van confrontatie en spanning met Rusland.
Als Oekraïne lid zou worden van de NAVO, zou de clausule van wederzijdse bijstand in werking treden en
zouden alle NAVO-staten in oorlog zijn met Rusland.
Aangenomen kan worden dat dit ertoe zou leiden dat de oorlog zich over heel Europa zou verspreiden - zo niet over de hele wereld.
In een interview met Deutschlandfunk in maart 2024 bevestigde secretaris-generaal Jens Stoltenberg van de NAVO dat hij niet
precies kon zeggen wanneer Oekraïne tot het bondgenootschap zou worden toegelaten: "Maar we werken er hard aan
om ervoor te zorgen dat dit zo snel mogelijk gebeurt."
De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken zei terloops bij de feestelijke plechtigheid ter gelegenheid van
de 75e verjaardag van de NAVO: "Oekraïne wordt lid van de NAVO.
Ons doel met deze bijeenkomst is om een brug te helpen slaan naar hun toetreding."
Ook Blinken, je raadt het al, is lid van de CFR.
Er is lang een controversieel debat geweest over de vraag of er tijdens de onderhandelingen in 1990 zo'n belofte was
gedaan, dat de NAVO niet naar het oosten zou worden uitgebreid.
Feit is dat er geen bindende en verdragsmatige vastgelegde belofte is met de Sovjet-Unie of tegenover Rusland.
Vladimir Polenov, lid van de Russische delegatie bij de onderhandelingen in 1990, zei: "Het was een vergissing om de
Sovjet-Unie niet schriftelijk te verzekeren dat de NAVO niet in het oosten zou worden uitgebreid. Dat was een heel grote fout."
Of het nu met of zonder belofte is, zou voor de strategen van CFR niet uit moeten maken.
De NAVO heeft haar doel bereikt om de "strategie van spanning" te handhaven.
Er is echter nog een andere veelzeggende belofte tussen de Russische en VS-Amerikaanse regeringen:
In de uitgave van 14 april 2014 vermeldde de Duitse schrijver Rolf Hochhuth in de Berliner Zeitung, dat het Kremlin en
het Witte Huis al sinds 1952 een geheime overeenkomst hebben:
"... volgens welke, als de Koude Oorlog zou ontaarden in een hete oorlog, er geen ruit zou sneuvelen in Rusland en Amerika,
maar "alleen" Polen en Duitsland zouden worden weggevaagd:
Het meest ongehoord verraad van een bondgenoot waar iedereen die nog geschiedenis leest ooit van heeft gehoord ..."
Zo'n strategie om een oorlog uit te vechten over de ruggen van de Europese bevolking is iets wat de
strategen van CFR zeker toevertrouwd kan worden.
CFR-strateeg Allen Dulles, als CIA-directeur van 1953 tot 1961, gaf uiteindelijk het goede voorbeeld door rivaliserende
partijen in het conflict tegelijkertijd van wapens te voorzien.
Een artikel van 22 april 2024 in het tijdschrift "Foreign Affairs", dat elk kwartaal wordt gepubliceerd
namens de Council on Foreign Relations (CFR), laat zien dat dit niet alleen een vergezochte these is.
De titel van het artikel zegt het al: "Europa - maar niet de NAVO - moet troepen naar Oekraïne sturen"
De Duitse onderzoeksjournalist Thomas Röper gaf commentaar op het artikel, citaat: "Iedereen die (...) aandachtig leest, zal
zich realiseren dat Poetins bewering dat de VS in Oekraïne vechten tot de laatste Oekraïner, helaas absoluut waar is.
Bovendien blijkt uit het artikel dat de auteurs graag ook tot de laatste Europeaan willen vechten..."
De auteurs maken ook duidelijk dat de VS en de NAVO fijn vrijuit zouden gaan:
"En omdat de Europese strijdkrachten buiten het NAVO-kader en het NAVO-grondgebied zouden opereren, zouden eventuele slachtoffers
geen artikel 5-reactie uitlokken en de VS niet in actie roepen.
De tegenstander van Rusland zou niet de NAVO zijn, maar een coalitie van Europese staten die zou streven naar
een evenwicht tegen het naakte Russische imperialisme."
Een strategie als uit het lesboek, zoals te zien is in de educatieve film "Hoe werken moderne oorlogen?
De "agressor" brengt de door hem gekozen landen ertoe met hun eigen wapens en legers op te trekken tegen zijn grootste rivaal.
Pas als alle landen hun laatste munitie hebben verschoten, hun beste mensen hebben verloren en geruïneerd zijn, komt de echte
vijand van de mensheid, de ware aanvaller en oorlogsophitser tussenbeide om nu allen te
overwinnen (...) (of) om gevierd te worden als de redder."
Zie ook de zogenaamde Stratfor-toespraak uit 2015 van de Amerikaanse geostrateeg George Friedman.
Volgens het rapport zien de VS hun grootste bedreiging in een mogelijke Duits-Russische alliantie.
Een oorlog in Europa met Duitsland en Rusland zou in het belang zijn van het Amerikaanse overwicht politiek.
Denk aan de beroemde uitspraak van de Britse Lord Hastings Ismay in zijn functie als eerste secretaris-generaal van de NAVO:
De NAVO werd opgericht "to keep the Soviet-Union out, the Americans in and the Germans down", in het
Nederlands: "Om de Sovjet-Unie buiten, de Amerikanen binnen en de Duitsers klein te houden".
Kan deze uitspraak echt alleen worden begrepen in de context van de oprichting van de NAVO, zoals de
boulevardpers doen, of is hij vandaag de dag nog steeds geldig?
7. Conclusie: de NAVO kan niet worden beschouwd als een garantie voor "het veiligstellen van de vrede", al zeker niet
in Europa, maar wel als een garantie voor de bouwheren van een nieuwe wereldorde, en wel in twee opzichten
Voor de bouwheren van een nieuwe wereldorde onder centraal leiderschap vervult de NAVO haar doel in twee opzichten:
Ten eerste, de NAVO als oorlogsophitser
Ten eerste stookt de NAVO de hele oorlogsophitsing op - met propaganda, dreigementen zoals de uitbreiding
van de NAVO naar het oosten of echte bewapening, enz.
In Europa is de kans op mogelijke oorlog meer aanwezig dan ooit sinds de Tweede Wereldoorlog.
De website van het Duitse leger verwijst naar een "Operatieplan Duitsland" (afgekort OPLAN DEU).
Het "Operationeel Plan Duitsland" is een "federaal defensieplan" met de volgende doelstellingen:
Aan de ene kant letterlijk: "om Duitsland, zijn territoriale integriteit en zijn burgers samen met andere
staats- en civiele partners te beschermen en te verdedigen".
Aan de andere kant, om "de opmars van geallieerde troepen over en door Duitsland naar de oostflank van de NAVO te verzekeren."
De oorlogszuchtige retoriek bereikte een nieuw hoogtepunt op 31 mei 2024.
De ministers van Buitenlandse Zaken van de NAVO kwamen bijeen in Praag.
De voorbereidingen voor de top conferentie in Washington in juli 2024 en NAVO-steun voor Oekraïne stonden op de agenda.
De kop in de boulevardpers luidde: "De VS en Duitsland geven toestemming om hun wapens te gebruiken tegen
stellingen in Rusland, maar alleen in de buurt van Charkov.
De Oekraïense regering had er op 3 juni al op aangedrongen dat de "omvang van het gebruik" van westerse
wapens zou worden uitgebreid tot Russisch grondgebied.
Het zou slechts een kwestie van tijd zijn.
Het recht op verdediging is afgeleid van het volkenrecht, zegt de NAVO."
Secretaris-generaal Jens Stoltenberg van het Bondgenootschap heeft de bondgenoten opgeroepen om door te
gaan met het leveren van wapens en munitie aan Oekraïne.
Het antwoord van Rusland kwam per ommegaande: Rusland ziet de NAVO-actie als een ernstige
escalatie en dreigt met een massale reactie.
Dmitry Medvedev, president van Rusland van 2008 tot 2012 en plaatsvervangend hoofd van de Veiligheidsraad van de
Russische Federatie sinds 2020, schreef op zijn Telegram-kanaal:
"Dergelijke "individuele hulp" van de NAVO-staten tegen Rusland ... betekent een ernstige escalatie van het conflict.
Het voormalige Oekraïne en zijn NAVO-bondgenoten zullen een antwoord krijgen van zo’n destructieve kracht dat het
bondgenootschap zelf er eenvoudigweg niet toe in staat zal zijn zich ertegen te weren om in het conflict te worden betrokken."
Op het 27e Internationale Economische Forum in Sint-Petersburg begin juni 2024 sprak de Russische
president Vladimir Poetin over een "asymmetrisch antwoord". .
Hij noemde een zogenaamd "symmetrisch antwoord", dat Rusland NAVO-gebied wilde aanvallen, "onzin".
Poetin letterlijk: "We denken erover na, dat als iemand het mogelijk acht om wapens te leveren aan de gevechtszone om
aanvallen uit te voeren op ons grondgebied (...), waarom zouden we dan niet het recht hebben om zulke wapens te plaatsen in
regio's in de wereld waar aanvallen worden uitgevoerd op gevoelige objecten van die landen, die dat doen in relatie tot Rusland?"
Ten tweede, de NAVO als afleidingsmanoeuvre
Ten tweede dient de NAVO, samen met de hele ophitsing tot oorlog, tot aan oorlogshysterie toe, als een welkome afleidingsmanoeuvre
om de echte doelen van de CFR-strategen te bespoedigen: namelijk het vestigen van de hoekstenen van een centrale wereldregering.
Militaire superioriteit is daarbij slechts een van velen.
Een van de belangrijkste hoekstenen voor het vestigen van een nieuwe wereldorde is
controle en macht over gezondheid en financiën.
Op het gebied van gezondheid in het bijzonder zijn het nieuwe pandemieverdrag van de WHO en de herziene
Internationale Gezondheidsregeling bedoeld om de controle over "gezondheidsmaatregelen" wereldwijd te centraliseren.
De WHO - die net als de VN werd ontworpen in de CFR-studiegroepen - zou dan als enige de bevoegdheid worden
toegewezen om over ziekten en beslissingsbevoegdheid om over maatregelen te beslissen.
Een andere centrale hoeksteen is het hoogste gezag over de financiën.
De introductie van digitale centrale bankvaluta's wordt momenteel wereldwijd op de
achtergrond voorbereid - inclusief Rusland en China.
Volgens de Duitse financiële expert Ernst Wolff zou elke burger en elk bedrijf slechts één
enkele rekening mogen hebben bij de centrale bank.
Dit zou de staat in staat stellen om de geldhoeveelheid centraal te bepalen, geldstromen te sturen en te
controleren en rentetarieven naar behoefte vast te stellen.
Citaat Ernst Wolff: "Burgers zullen zich heel snel realiseren dat de staat niet alleen elke afzonderlijke transactie kan volgen,
maar ook individuele rentetarieven, individuele belastingtarieven of boetes kan opleggen, het geld kan binden aan
een sociaal kredietsysteem naar Chinees voorbeeld of hen volledig kan afsluiten van alle geldstromen."
Dit zijn slechts twee voorbeelden van hoe macht en controle wereldwijd worden
gecentraliseerd en overgedragen aan een "wereldregering".
De NAVO dient ten eerste om militaire suprematie veilig te stellen en ten tweede om de aandacht af te leiden van
allerlei pogingen tot wereldheerschappij die in volle gang zijn.
Kla.TV heeft deze inspanningen in veel uitzendingen aan het licht gebracht.
U kunt er een aantal vinden in de blauwe infobox.
Beste kijkers, misschien voelt u zich nu overweldigd door al deze feiten en ziet u geen uitweg meer.
Kla.TV krijgt vaak feedback van het publiek dat we alleen maar problemen aanwijzen en geen oplossingen presenteren.
Op deze plaats kunnen we ons echter niet verontschuldigen voor het feit dat onze oplossingsbenaderingen
niet geworteld zijn in het zichtbare bereik.
Tegenover al deze enorme bedreigingen putten we onze kracht en hoop al tientallen jaren uit een hogere
dimensie, waarvan Ivo Sasek herhaaldelijk getuigt.
Voor iedereen die de hoop niet wil opgeven, vestigen we graag de aandacht op ons brede aanbod van lichtvolle conferenties
op www.ivo-sasek.ch/veranstaltungen en www.sasek.tv.
Bekijk tot slot drie korte fragmenten uit de toespraak van Kla.TV-oprichter Ivo Sasek tijdens
het International vriendentreffen op 4 mei 2024.
Ivo Sasek spreekt over het wapen van de afleiding wat de eigenlijke verborgen wereldoorlog is en over een heilzame uitweg.
Dierbaren, we moeten dringend leren begrijpen dat de tijden veranderd zijn.
De tegenwoordige analoog gevoerde oorlogen, d.w.z. de fysieke oorlogen met hun tanks, helikopters, kruisraketten en
dergelijke, hebben vandaag de dag een heel andere functie.
Weet u welke?
Deze conventionele oorlogen die op dit moment gevoerd worden, dienen vooral als afleidingswapen van
de eigenlijke verborgen wereldoorlog, begrijp u?
De oorlogen zelf, denk goed na over wat ik nu zeg, de oorlogen zelf die nu gevoerd worden zijn
afleidingsmanoeuvres om de veel groter huidige oorlog te dekken.
Als het hen lukt om de hele wereld door en door te vaccineren - deze gentherapie – kunt u dan begrijpen hoe dat gaat?
De huidige hybride oorlog, aan de andere kant, omvat werkelijk de uiterste en laatste mens op deze planeet.
Zo waar als oom Bill (Gates) voorspelde: "Pas als iedereen onder deze hemel door en door gevaccineerd is, zullen
we veilig zijn...". - u weet wel, oom Bill, Bill Gates.
Dus de verborgen aanvaller, hij rekent erop.
Hij schreef dat 120 jaar geleden op, ik heb het op schrift.
De verborgen aanvaller verwacht dan pas door ons echt herkend te worden als het al te laat is, want dan kan elke oppositie
door een druk op de knop schaakmat gezet worden met behulp van digitale, cashloze totaal gecontroleerde technologie.
Nu, in onze dagen, op deze dag van deblokkering - zoals ik het vandaag noem - trekt God als het ware Zijn
hardste, scherpste pijl, zijn krachtigste wapen, als het ware.
Wat voor wapen is dat? Hebben we het hier over fysieke wapens?
Nee, nee, nee. Dat juist niet.
Zie, duizenden jaren hebben ons namelijk geleerd dat fysieke wapens alleen maar tot nog ergere oorlogen
en nog dodelijkere wapenscheppingen moeten leiden.
Dat hebben we toch geleerd.
En de ware en enige werkelijk heilbrengende wapens van God zijn daarom de wapens van de geest.
Het wapen van het woord. Het sterkste dat er onder de hemel is.
De waarheid, bijvoorbeeld, gesproken, maar niet zoals tot nu toe als een zwak of zelfs wettelijk dodend menselijk woord -
maar de waarheid, gesproken volgens uitgaande krachtwerkingen en machtige legaliseringen van de ontische macht.
Zien jullie het verschil?
Dit betekent dat we maar één wapen kunnen gebruiken in dit aangekondigde eindgevecht.
De volledige rede "dag van de deblokkering", die live werd uitgezonden in 53 landen, is te vinden op www.kla.tv/29159.
De rode loper wordt uitgerold en laat het loflied galmend eruit.
De vlag gaat trots tot in de hemel – "Vrede! Vrede!" wordt zo vaak gezegd.
Meer dan 50 doden op hetzelfde moment, duizenden gewonden betreuren hun lijden.
Zwarte rook stijgt naar de hemel, mensen schreeuwen uit volle borst om vrede.
Als een gouden zon aan het firmament wensen we uiteindelijk vrede als doel.
Vrede is geen ver doel, vrede is de weg.
Vrede, een voertuig waarop men zich voortbeweegt.
Vrede, vrede, vrede begint IN mij.
Vrede, vrede, vrede, dat is God IN mij.
Die diep in mijn hart regeert, ver boven logica en verstand bestaat, zich manifesteert als gemeenschappelijke vrede in ons.
Er woeden oorlogen op vijf continenten en elke dag sterven er mensen.
Niet genoeg, er worden nieuwe dingen op touw gezet - Noord-Korea, Rusland of Iran.
De keel knijpt zich dicht, de polsslag stijgt. Hoeveel ellende nog voordat er vrede komt?
De vuist balt zich als een steen. Hé, als er vrede in je is, zal er vrede zijn.
Als een gouden zon aan het firmament wensen we uiteindelijk vrede als doel aan het einde.
Vrede is geen ver doel, vrede is de weg.
Vrede, een voertuig waarop men zich voortbeweegt.
Vrede, vrede, vrede begint IN mij.
Vrede, vrede, vrede, dat is God IN mij.
Die diep in mijn hart regeert, ver boven logica en verstand bestaat, zich manifesteert als gemeenschappelijke vrede in ons.
Vrede, vrede, vrede begint ook IN jezelf.
Vrede, vrede, vrede, dat is God IN jou.
Deze vrede creëert eenheid met allen, zelfs als het gek is, hé, er is zo'n kracht.
Vrede, vrede, vrede begint IN mij.
Vrede, vrede, vrede, dat is God IN mij.
Die diep in mijn hart heerst, ver voorbij logica en verstand bestaat, zich manifesteert als gemeenschappelijke vrede in ons.
Vrede, vrede, vrede begint IN mij.
Vrede, vrede, vrede, dat is God IN mij.
Die diep in mijn hart regeert, ver boven logica en verstand bestaat, zich manifesteert als gemeenschappelijke vrede in ons.
Vrede, vrede begint IN mij.
Vrede, vrede, dat is God IN mij.