Siç thotë shprehja: "Të gjitha rrugët të çojnë në Romë", kështu që mund të thuhet:
“Të gjitha gjurmët të çojnë në institutin privat të SHBA-së Council on Foreign Relations (shkurt
CFR), i cili ka të bëjë me organizatorët e NATO-s."
Fakti i përqendrimit të paprecedentë të fuqisë së CFR dhe rrjetit të tij mbarëbotëror lejon vetëm një përfundim:
NATO duhet parë si një nga instrumentet e saj për të çuar përpara synimet globale të CFR-së, drejt një qeverie qendrore botërore.
“Sigurimi i paqes” i supozuar shërben vetëm për të legjitimuar ekzistencën dhe veprimet e tyre – në shërbim të CFR-së.
Së pari, NATO-ja nxit gjithë luftënxitjen – qoftë me propagandë, kërcënime të tilla si zgjerimi
i NATO-s drejt lindjes apo riarmatimi real, etj.
Në Evropë, një luftë e mundshme është më e pranishme se kurrë që nga Lufta e Dytë Botërore.
Së dyti, NATO së bashku me të gjithë luftënxitësit - madje edhe histerinë e luftës - shërben si një devijim i mirëpritur
për të çuar përpara qëllimet reale të strategëve të CFR-së:
gjegjësisht vendosja e themeleve të një qeverie të centralizuar botërore.
Më 4 prill 1949 - 75 vjet më parë - u themelua NATO si një aleancë mbrojtëse kundër Bashkimit
Sovjetik të atëhershëm dhe Traktatit të Varshavës.
NATO do të thotë "Organizata e Traktatit të Atlantikut të Veriut", e njohur gjithashtu në gjermanisht si
"Aleanca Atlantike" ose "Pakti i Atlantikut të Veriut".
NATO tani përbëhet nga 32 shtete anëtare evropiane dhe të Amerikës së Veriut.
Parimi më i rëndësishëm i aleancës është e ashtuquajtura klauzola e ndihmës në nenin 5 të Traktatit të NATO-s:
"Palët bien dakord që një sulm i armatosur kundër një ose më shumë prej tyre në Evropë ose Amerikën e
Veriut do të konsiderohet si një sulm kundër të gjithëve."
Neni 5 i NATO-s thotë: Nëse një anëtar i NATO-s sulmohet, e gjithë NATO sulmohet de fakto.
Këshilli i NATO-s njofton se ka pasur një sulm. Kjo është zbatuar vetëm një herë më parë: pas
sulmeve terroriste në SHBA më 11 shtator 2001.
Në publikun e gjerë - siç mund të lexohet në faqen e internetit të qeverisë federale gjermane - NATO është shpallur si
"aleanca më e suksesshme e politikës së sigurisë në botë".
Ajo ka garantuar sigurinë e Evropës për 75 vjet.
Dy vite të mira pas pushtimit rus të Ukrainës, 67% e popullsisë gjermane aktualisht e sheh paqen dhe sigurinë në Evropë
si shumë të forta ose nën kërcënim serioz, sipas një sondazhi telefonik nga ARD-DeutschlandTrend nga 4 prill 2024.
82% e njerëzve e konsiderojnë NATO-n si të rëndësishme për sigurimin e paqes në Evropë.
Çështja se deri në çfarë mase NATO siguron paqen në Evropë ndan opinionin dhe shqetëson popullatën më shumë se kurrë.
Ky dokumentar synon të eksplorojë pikërisht këtë pyetje dhe të hedhë një vështrim prapaskenave të NATO-s.
1. A ka siguruar NATO paqen në të kaluarën? – Operacionet më të rëndësishme të NATO-s
Operacioni i Allied Force në ish-Republikën Federale të Jugosllavisë nga 24 mars deri më 10 qershor 1999
Operacioni Allied Force ishte emri i koduar i një operacioni ushtarak të NATO-s kundër Republikës Federale të Jugosllavisë.
Përafërsisht 200 avionë luftarakë të vendosur hodhën 28,018 pajisje shpërthyese - duke përfshirë bomba
thërrmuese - dhe 10-15 ton municion të veshur me uranium.
Nuk u identifikua asnjë mandat apo sulm i OKB-së që do të kërkonte veprim të aleancës.
NATO i justifikoi sulmet ajrore me një "katastrofë humanitare" të supozuar.
Megjithatë, sipas disa raporteve, duke përfshirë edhe nga OSBE-ja , nuk ka pasur asnjë fatkeqësi
humanitare apo spastrim etnik përpara fillimit të luftës.
Megjithatë, pas fillimit të luftës kishte: 10.000 ushtarë dhe policë të vdekur; 489-528 vdekje civile sipas Human Rights Watch;
1200-2500 civilë të vrarë sipas vlerësimeve jugosllave;
efekte shkatërruese afatgjata si abortet spontane dhe sëmundje të rënda nga municionet e uraniumit.
Vlerësohet se 125,000 njerëz vdiqën nga efektet afatgjata.
Shkalla e vdekjeve në Jugosllavi dhe Serbi u rrit me 2.5% çdo vit.
Dhe kishte një infrastrukturë të shkatërruar: 110 spitale, 480 shkolla, 19 stacione treni, 60 ura dhe ndërmarrje industriale.
Operacioni Enduring Freedom (OEF) në Afganistan, Filipine, Gjeorgji, Kirgistan, Bririn e Afrikës, Somali
dhe Sahara nga 7 tetori 2001 deri më 28 dhjetor 2014
Në përgjigje të sulmeve të 11 shtatorit 2001, qeveria amerikane i shpalli të ashtuquajturën luftë terrorizmit ndërkombëtar.
Këshilli i NATO-s vendosi më pas t'i klasifikojë sulmet si sulm ndaj Shteteve të Bashkuara sipas nenit 5, klauzola
e ndihmës reciproke të Traktatit të Atlantikut të Veriut.
NATO la pas gjithçka përveç paqes dhe sigurisë në Afganistan.
Brenda një kohe të shkurtër, talebanët kishin marrë nën kontroll një pjesë të madhe të të gjithë vendit.
Sipas Welthungerhilfe, situata humanitare është “katastrofike”.
Shumë vëzhgues e vlerësojnë operacionin ndërkombëtar në Afganistan si një dështim.
Ajo që NATO dhe aleatët e saj kanë lënë pas është rreth 240,000 vdekje.
43,000 civilë të vdekur vetëm deri në vitin 2012.
Mbi 3,500 ushtarë të NATO-s – përfshirë 59 nga Bundeswehr-i gjerman – humbën jetën.
Operacioni ushtarak ndërkombëtar në Libi nga 19 mars deri më 31 tetor 2011
Më 17 mars 2011, Rezoluta 1973 e OKB-së autorizoi shtetet anëtare të OKB-së për të krijuar një "zonë të ndaluar
fluturimi" mbi Libi për të mbrojtur civilët dhe për të mbështetur kryengritësit kundër forcave qeveritare.
Më 31 mars 2011, NATO mori komandën e të gjithë operacionit ushtarak për të zbatuar Rezolutën 1973 të OKB-së.
Me 260 avionë luftarakë, NATO kreu gjithsej 7587 sulme ajrore.
Rezultati ishte 50,000 vdekje civile dhe 50,000 lëndime civile.
Infrastruktura ekonomike u shkatërrua kryesisht dhe objektet në uzinën e rrjetit të madh të ujit u bombarduan.
Me vendosjen e saj në Libi, NATO ka siguruar gjithçka përveç paqes.
Të gjitha këto luftëra kanë një gjë të përbashkët: të këqijat që shkaktoi lufta ishin më të mëdha se padrejtësia e
supozuar që synohej të eliminohej për të siguruar paqen në vend.
Kjo shkel parimin e së drejtës ndërkombëtare të luftës.
Dhe këto luftëra kanë edhe një gjë të përbashkët: ato u ndërtuan mbi gënjeshtra.
Në librin e tij “Illegale Kriege: Si vendet e NATO-s sabotojnë UNO”, historiani zviceran Dr. Daniele Ganser, si u
zhvilluan luftëra të paligjshme në të kaluarën dhe sot - pa një aleancë dhe pa një mandat të qartë nga UN.
Dhe nëse operacionet e NATO-s nuk siguruan paqe në të kaluarën, a duhet ta bëjnë këtë në të tashmen?
2. Nëse operacionet e NATO-s nuk siguruan paqen, ishte një dështim i pastër apo një llogaritje keqdashëse?
Kush ishte pas themelimit të NATO-s?
“Të gjitha gjurmët të çojnë në institutin privat të SHBA-së Council on Foreign Relations (shkurt
CFR), i cili ka të bëjë me organizatorët e NATO-s.
Avokati amerikan William Bundy e pa punën e grupeve të studimit CFR si kontribut në krijimin e kornizës së mendimit që çoi në
Planin Marshall dhe NATO. (Plani Marshall: një program zhvillimi ekonomik i SHBA-së për të
rindërtuar shtetet e Evropës pas Luftës së Dytë Botërore.)
Bundy ishte një analist në CIA.
Kur Lufta e Dytë Botërore filloi në Evropë në shtator 1939, Departamenti i Shtetit i SHBA-së
propozoi një program analizash dhe studimi të pavarur.
Kjo u transferua në grupet e studimit CFR.
Projekti, i cili u bë i njohur si „War and Peace Studies“, do të drejtonte politikën e jashtme amerikane në vitet e ardhshme
të luftës dhe botën e re sfiduese që do të shfaqej më pas.
Allen Welsh Dulles dhe Hanson W. Baldwin drejtuan grupin e armatimeve të War and Peace Studies“,
ku u shfaqën idetë dhe planet bazë për NATO-n.
Allen Welsh Dulles ishte anëtar bordi i CFR nga 1927-1969 dhe president nga
1946-1950; ai ishte kreu i CIA-s nga viti 1953-1961.
Si drejtor i CIA-s, Dulles autorizoi tentativa të fshehta për vrasje, ndër të tjera, ndaj Fidel
Castros , Patrice Lumumba dhe Rafael Trujillo .
Lumumba u vra nga një skuadër pushkatimi.
Ai kishte luajtur më parë një rol të rëndësishëm në çlirimin paqësor të Kongos nga sundimi kolonial belg.
Dulles ishte përgjegjës për përmbysjet e qeverisë në Iran dhe Guatemalë.
Nën udhëheqjen e tij, CIA mbështeti në fshehtësi dy parti rivale të konfliktit në
Amerikën Jugore dhe Qendrore në të njëjtën kohë.
Dulles madje i kishte furnizuar revolucionarët kubanë me armë.
Sipas parimit “Divide et Impera”, në gjermanisht: “Përça dhe sundo”.
Ky parim përshkruan një strategji ushtarake, politike ose retorike që synon të ndajë kampin kundërshtar.
A nuk është për t'u habitur, pra, që NATO është larg sigurimit të paqes, pasi ideja e saj themelore u zhvillua me ndihmën
e një njeriu, Allen Dulles, i cili ka gjak në duart e tij?
3. Qëllimet e NATO-s = Qëllimet CFR
Për të kuptuar qëllimet ose qëllimin themelor të NATO-s, synimet e CFR-së duhet të kuptohen.
CFR pushtoi pothuajse të gjitha pozicionet kyçe në qeverinë e SHBA për dekada dhe ofroi disa qindra zyrtarë të lartë dhe këshilltarë
për çdo administratë - qofshin demokratë apo republikanë.
Anëtarët e këtij privat Council on Foreign Relations përfshijnë:
Disa presidentë dhe nënkryetarë të SHBA-ve të të dyja palëve;
pothuajse të gjithë sekretarët e shtetit, mbrojtjes dhe thesarit të SHBA-së;
Shumica e shefave të shtabit dhe komandantëve të ushtrisë amerikane dhe të NATO-s;
disa nga këta të emëruarit më me ndikim në Kongres (veçanërisht politika e jashtme dhe e sigurisë);
Pothuajse të gjithë këshilltarët e sigurisë kombëtare, drejtorët e CIA-s, ambasadorët e OKB-së, kryetarët e
Bankës Qendrore (Fed), presidentët e Bankës Botërore, si dhe drejtorët e Këshillit Ekonomik Kombëtar
Revista e shtypur dyjavore "The New American" e përmblodhi atë si më poshtë në numrin e saj të korrikut 2021.
Ishte një edicion special që festonte 100 vjetorin e CFR-së me titull: “CFR: Ende fuqia prapa fronit”.
"Historia e CFR-së është një kronikë e një lufte shekullore kundër sovranitetit kombëtar dhe përpjekjes së pandërprerë për të
krijuar një qeveri botërore të gjithëfuqishme. Globalistët e CFR-së i janë referuar
shpesh kësaj si 'Rendi i Ri Botëror' i tyre. (…)
CFR me të vërtetë po ushtron ndikim të paprecedentë në qarqet politike, financiare, ekonomike, mediatike dhe akademike.
(…) Ai është fytyra publike, sistemi nervor qendror, i asaj që kritikët e quajnë "Shteti në hije" - "qeveria e përhershme"
e pazgjedhur që e ka vënë vendin tonë nën kontrollin e tyre."
Çështja përfundon me fjalët, citati: “Kontrolli djallëzor i 'Shtetit të Thellë' mbi kombin tonë - dhe mbi të gjithë botën -
nuk do të thyhet nëse më shumë njerëz në mbarë botën nuk zgjohen. Kontrolli në rritje i CFR duhet të ekspozohet dhe njerëzit duhet
t'i rezistojnë agjendës së saj të keqe të Rendit të Ri Botëror."
Më 17 shkurt 1950, bankieri i Wall Street, James P. Warburg, një këshilltar i Franklin D.
Roosevelt, i tha një komiteti të Senatit të SHBA:
"Ne do të kemi një qeveri botërore, pavarësisht nëse duam apo jo (...) me pëlqim ose me pushtim."
Ai ishte gjithashtu anëtar i CFR-së, siç ishte edhe babai i tij, Paul Warburg, i njohur
si "Babai" i Sistemit të Rezervës Federale.
Shkalla në të cilën NATO luan një rol kyç në zbatimin e agjendës së një qeverie qendrore
botërore mund të shihet në kapitujt në vijim.
4. Si është e mundur të shiten operacionet e NATO-s si “siguruese të paqes”? – “Matrica Propagande” nga CFR
Zbatimi i suksesshëm i strategjive gjeopolitike, veçanërisht justifikimi i mjeteve ushtarake për të
siguruar paqen në dukje - do të ishte i paimagjinueshëm pa ndikimin efektiv të opinionit publik.
Në një studim 22 faqesh nga Swiss Policy Research (SPR) nga shtatori 2017, paraqitet "Matrica e Propagandës" e CFR:
“Si CFR monitoron rrjedhën e informacionit gjeostrategjik.
Studimi shpjegon se si CFR krijoi një qark informacioni kryesisht të mbyllur, transatlantik, në të cilin pothuajse të
gjitha burimet dhe pikat e referencës përkatëse kontrollohen nga anëtarët e Këshillit dhe organizatat e tij partnere.
Agjencitë e lajmeve
Agjencitë e lajmeve luajnë një rol të veçantë në matricën e informacionit.
Në fakt, kur bëhet fjalë për ngjarjet ndërkombëtare, pothuajse i gjithë teksti dhe imazhet që përdor CFR
Media vijnë nga vetëm tre media globale të lajmeve:
Associated Press Amerikan (AP), Thomson-Reuters britaniko-kanadeze dhe agjencia franceze France-Presse (AFP).
Organizatat joqeveritare (NGOs) dhe agjencitë e PR
Edhe pa organizata joqeveritare, vështirë se do të ishte e imagjinueshme shitja e
operacioneve ushtarake për popullatën e përgjithshme.
Këto u japin njerëzve iluzionin e pavarësisë dhe besueshmërisë më të madhe.
Në fakt, drejtorët e Amnesty International (AI), Human Rights Watch (HRW) dhe shumë organizatave të tjera
kryesisht humanitare janë përfshirë në CFR për dekada.
Shumë të tjerë financohen dhe kontrollohen nga miliarderë të CFR si George Soros.
Swiss Policy Research (SPR) shkruan se NGOs të tilla përdoren gjithmonë kur një ndërhyrje
ushtarake duhet të legjitimohet mbi baza humanitare.
5. Operacionet e NATO-s mund të shiten si "sigurimi i paqes" sepse jo vetëm "matrica e propagandës",
por edhe vetë NATO është fort në duart e CFR-së
Swiss Policy Research shkruan: “CFR ka pasur programin e vet të trajnimit për oficerët për dekada. Është vlerësuar se afërsisht
75% e të gjithë personelit të lartë ushtarak të SHBA-së janë trajnuar nga CFR, duke përfshirë pothuajse të
gjithë shefat e shtabit, komandantët e NATO-s dhe komandantët e zonave që nga Lufta e Dytë Botërore.
Në këtë mënyrë, Council ka ndërtuar një forcë të armatosur perandorake të trajnuar ideologjikisht, të ngjashmet e së
cilës shihen pothuajse ekskluzivisht në regjimet totalitare.
Gjurmët e Sekretarëve të Përgjithshëm të NATO-s dhe -Supreme Allied Commanders Europe - shkurt SACEUR -
tregojnë gjithashtu për Grupin Bilderberg ose CFR.
Si përfaqësuesi më i lartë i NATO-s, Sekretari i Përgjithshëm përfaqëson organizatën në publik.
Ai është gjithmonë nga Europa.
SACEUR është gjithmonë një gjeneral ose admiral amerikan dhe ka komandën supreme ushtarake operative.
Një numër i konsiderueshëm Sekretarësh të Përgjithshëm dhe SACEUR pjesëmarrës në konferencat e Bilderberg.
Lista e emrave mund të gjendet në kredite.
6. NATO si instrument - jo për të siguruar paqen, por për të çuar përpara qëllimet globale të
CFR, duke përfshirë një qeveri qendrore botërore
Fakti i përqendrimit të paprecedentë të fuqisë së CFR dhe rrjetit të tij mbarëbotëror lejon vetëm një përfundim:
NATO duhet të shihet si një nga instrumentet e saj për të çuar përpara qëllimet globale të CFR-së dhe
për të çuar në një qeveri të centralizuar botërore.
“Sigurimi i paqes” i supozuar shërben vetëm për të legjitimuar ekzistencën dhe operacionet e tyre – në shërbim të CFR-së.
Një synim gjeopolitik i strategëve të CFR-së ka të ngjarë të jetë sigurimi, nëse jo zgjerimi i
epërsisë ushtarake të Ushtria e SHBA dhe NATO-s në botë.
Sipas një përditësimi të qershorit 2023, Forcat e Armatosura të SHBA-së kanë rreth 750 baza ushtarake
në më shumë se 80 vende jashtë Shteteve të Bashkuara.
"Strategjia e tensionit" si një instrument gjeopolitik i përdorur nga arkitektët e një qeverie botërore për të
zgjeruar më tej fuqinë e tyre politike dhe ushtarake botërore
Çdo gjeostrateg që dëshiron të zgjerojë më tej fuqinë e tij politike dhe ushtarake globale nuk mbështetet kryesisht në
luftërat konvencionale - të ashtuquajturat - "të nxehta", por më tepër në mbajtjen e popullatës në "frikë dhe terror".
Kjo njihet edhe si "Strategjia e Tensionit".
Përkufizimi i mëposhtëm mund të gjendet në Krimpedia :
“Strategjia eTensionit si term politik përshkruan masat e promovuara ose të kryera nga organet shtetërore për të nxitur
frikën apo pasigurinë në popullatën apo shtetin e tyre. (…)
Për më tepër, një strategji tensioni mund të shërbejë për të justifikuar veprimet dhe ndërhyrjet represive të shtetit
duke forcuar dëshirën e popullsisë për ndërhyrjen e shtetit.”
Sipas historianit Daniele Ganser, "Terrori (...) është më i përshtatshëm se çdo strategji
tjetër ushtarake për të manipuluar popullsinë."
Sipas Ganser, metodat e gjenerimit dhe manipulimit të frikës synojnë ta bëjnë popullsinë (lokale) "të pranueshme ose
armiqësore ndaj masave të caktuara politike ose ekonomike".
Por metodat e futjes së frikës dhe terrorit në një popullatë nuk i referohen vetëm terrorit me forcën e
armatosur, por edhe të gjithë retorikës së luftës.
Për shembull, e ashtuquajtura "Lufta e Ftohtë" midis SHBA-ve dhe Bashkimit Sovjetik në 1945 dhe 1991 çoi në
një garë të vërtetë armatimesh, përfshirë ato atomike.
Një luftë e drejtpërdrejtë e hapur me përdorimin e armëve u shmang, por kërcënimi i ndërsjellë i luftës
bërthamore nën termin "pengues" ngjalli për herë të parë vetë-zhdukjen e mundshme të njerëzimit ("Overkill").
Konflikti shpesh merrte një karakter jashtëzakonisht kërcënues, kështu që mundësia e një lufte “të
nxehtë” midis superfuqive ishte gjithmonë e vetëdijshme.
Në këtë mënyrë popullsia mbahet vazhdimisht nën “tension” dhe “pasiguri”.
Kjo ishte në dobi të qeverive dhe industrisë së armëve për t'i privuar njerëzit nga të drejtat
dhe liritë e tyre civile ose për të nxjerrë fitime.
I njëjti model mund të shihet në retorikën aktuale rreth konfliktit Ukrainë-Rusi.
Pas rënies së Bashkimit Sovjetik në vitin 1991, radha ishte e NATO-s.
E kuptueshme qartë! Me të ashtuquajturin zgjerim lindor të NATO-s nga viti 1999, strategët gjeopolitikë arritën
të ruanin potencialin për konflikt me Rusinë dhe të mbanin popullsinë e tyre nën tension.
Një kulm absolut i politikës së konfrontimit ose tensionit me Rusinë do të ishte anëtarësimi i Ukrainës në NATO.
Nëse Ukraina do t'i bashkohej NATO-s, klauzola e ndihmës së ndërsjellë do të aktivizohej dhe të
gjitha shtetet e NATO-s do të ishin në luftë me Rusinë.
Mund të supozohet se kjo do të rezultonte në përhapjen e luftës në të gjithë Evropën - nëse jo në të gjithë botën.
Në një intervistë me Deutschlandfunk në mars 2024, Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s Jens Stoltenberg përsëriti se ai nuk mund
të thoshte saktësisht se kur Ukraina do të pranohej në aleancë:
"Por ne po punojmë shumë për ta bërë atë të ndodhë sa më shpejt që të jetë e mundur."
Strategët e CFR-së janë sigurisht të aftë për një strategji të tillë, që të bëhet një luftë në kurrizin e popullsisë evropiane.
Strategu i CFR-së, Allen Dulles, më në fund e demonstroi këtë si drejtor i CIA-s nga viti 1953 deri në vitin 1961, kur
ai njëkohësisht furnizoi palët rivale në konflikt me armë.
Një artikull i 22 prillit 2024 në revistën "Foreign Affairs", i cili botohet çdo tremujor në emër të Council on Foreign Relations
(CFR), tregon se kjo nuk është thjesht një tezë e largët.
Titulli i artikullit i thotë të gjitha: “Evropa – por jo NATO – duhet të dërgojë trupa në Ukrainë”.
Thomas Röper, gazetar hulumtues gjerman në lidhje me artikullin, citon: "Kushdo që lexon (...) me kujdes, do të shohë se
deklarata e Putinit për fat të keq është e vërtetë, domethënë se SHBA do të luftojë në Ukrainë deri në ukrainasin e fundit.
Për më tepër, artikulli tregon se edhe autorët do të donin të luftonin deri në europianin e fundit..."
Një strategji teksti shkollor, siç paraqitet në filmin edukativ “Si funksionojnë luftërat moderne?”:
“Agresori” bën që vendet e tij të zgjedhura të marshojnë kundër rivalit të tij më të madh me armët dhe ushtritë e tyre.
Vetëm kur të gjitha vendet kanë konsumuar municionin e fundit, kanë humbur njerëzit e tyre më të mirë dhe janë shkatërruar,
armiku i vërtetë i njerëzimit, agresori dhe shkaktari i vërtetë i luftës, ndërhyn për të mundur të
gjithë së bashku ose për t'u festuar si shpëtimtar.
Mendohet edhe për deklaratën e njohur të Lordit britanik Hastings Ismay në zyrën e tij
si Sekretari i parë i Përgjithshëm i NATO-s:
NATO u themelua "për të mbajtur Bashkimin Sovjetik jashtë, amerikanët brenda dhe gjermanët të vegjël".
A mund të kuptohet vërtet kjo deklaratë vetëm në kontekstin e themelimit të NATO-s, siç
bëjnë mediat tabloidike, apo vlen edhe sot?
7. Përfundim: NATO nuk mund të shihet si një garantues i "sigurimit të paqes" - veçanërisht jo në Evropë - por si një
garantues i ndërtuesve të një rendi të ri botëror, në dy aspekte.
Së pari, NATO si një luftënxitëse
Së pari, NATO nxit të gjithë luftënxitësit - qoftë me propagandë, kërcënime të tilla si zgjerimi
i NATO-s drejt lindjes apo riarmatimi real, etj.
Në Evropë, një luftë e mundshme është më e pranishme se kurrë që nga Lufta e Dytë Botërore.
Retorika e luftënxënësve arriti një kulm tjetër më 31 maj 2024.
Ministrat e Jashtëm femra të NATO-s dhe ministrat e Jashtëm meshkuj u takuan në Pragë.
Axhenda përfshinte përgatitjen për samitin në Uashington në korrik 2024 dhe mbështetjen e NATO-s për Ukrainën.
Titulli i medias tabloid ishte:
“SHBA dhe Gjermania lejojnë përdorimin e armëve të tyre kundër pozicioneve në Rusi, por vetëm pranë Kharkovit.
Qysh më 3 qershor, qeveria ukrainase po bënte presion që "sfera e përdorimit" e armëve
perëndimore të zgjerohej në territorin rus.
Duhet të jetë vetëm çështje kohe.
E drejta e mbrojtjes rrjedh nga e drejta ndërkombëtare, thotë NATO.
Sekretari i Përgjithshëm i Aleancës Jens Stoltenberg u ka bërë thirrje aleatëve që të
vazhdojnë furnizimin e Ukrainës me armë dhe municione.
Përgjigja e Rusisë erdhi menjëherë:
Rusia e sheh veprimin e NATO-s si një përshkallëzim serioz dhe po kërcënon një përgjigje masive.
Së dyti, NATO si një taktikë diversioniste
Së dyti, NATO së bashku me të gjithë luftënxitësit - madje edhe histerinë e luftës - shërben si një devijim i mirëpritur
për të çuar përpara qëllimet reale të strategëve të CFR-së:
gjegjësisht vendosja e themeleve të një qeverie të centralizuar botërore.
Superioriteti ushtarak është vetëm një nga shumë.
Një nga gurët themelorë më të rëndësishëm për vendosjen e një rendi të ri botëror është
kontrolli dhe pushteti mbi shëndetin dhe financat.
Prezantimi i monedhave dixhitale të bankës qendrore po përgatitet aktualisht në sfond në
mbarë botën - duke përfshirë Rusinë dhe Kinën.
Sipas ekspertit financiar gjerman Ernst Wolff, çdo qytetar dhe çdo kompani duhet të ketë
vetëm një llogari të depozituar në bankën qendrore.
Kjo do t'i lejonte shtetet të përcaktojnë në mënyrë qendrore ofertën e parasë, të drejtojnë dhe kontrollojnë flukset
e parasë dhe të vendosin normat e interesit sipas nevojës.
Këta janë vetëm dy shembuj se si pushteti dhe kontrolli duhet të centralizohen në mbarë botën
dhe të transferohen në një "qeveri botërore".
NATO shërben, së pari, për të siguruar supremacinë ushtarake dhe së dyti, për të shkëputur vëmendjen nga të gjitha llojet e
përpjekjeve për dominim botëror që janë në lëvizje të plotë.
Kla.TV i ka ekspozuar këto përpjekje në shumë emisione.
Një pjesë të tij mund ta gjeni në kutinë e informacionit blu.
Të nderuar shikues, ndoshta tani ndiheni të mbingarkuar nga të gjitha këto fakte dhe nuk shihni rrugëdalje.
Kla.TV shpesh merr reagime nga publiku se ne vetëm vëmë në dukje problemet dhe nuk paraqesim zgjidhje.
Në këtë pikë, megjithatë, nuk mund të kërkojmë falje për faktin se zgjidhjet tona nuk janë të rrënjosura në zonën e dukshme.
Përballë gjithë këtyre kërcënimeve masive, ne kemi tërhequr forcën dhe shpresën tonë nga një dimension më i lartë për
dekada të tëra, të cilat Ivo Sasek e dëshmon vazhdimisht.
Për të gjithë ata që nuk duan të heqin dorë nga shpresa, ne dëshirojmë të theksojmë gamën tonë të gjerë të konferencave të
ndritshme në www.ivo-sasek.ch/veranstaltungen dhe www.sasek.tv.
Më në fund, shikoni tre pjesë të shkurtra nga fjalimi i themeluesit të Kla.TV, Ivo Sasek, të cilin ai e
mbajti në Takimin Ndërkombëtar të Miqve më 4 maj 2024.
Sasek flet për armën e shpërqendrimit nga lufta e fshehur botërore dhe një rrugëdalje që sjell shpëtim.
Të dashur, urgjentisht duhet të mësojmë të kuptojmë se kohët kanë ndryshuar.
Luftërat që zhvillohen aktualisht në mënyrë analoge, d.m.th., luftërat fizike me tanket e tyre,
helikopterët, raketat e lundrimit dhe të ngjashme, sot kanë një funksion krejtësisht të ndryshëm.
A e dini se cilat?
Këto luftëra konvencionale që po zhvillohen aktualisht shërbejnë kryesisht si një armë
shpërqendrimi përpara luftës së fshehtë botërore, e kuptoni?
Vetë luftërat, mendojeni mirë këtë fjali që po them, vetë luftërat që po bëhen tani janë taktika diversioniste
për të mbuluar luftën shumë më të madhe që po ndodh.
Nëse ata arrijnë të vaksinojnë të gjithë botën - këtë terapi gjenetike - a e kuptoni se si funksionon kjo?
Lufta e tanishme hibride, megjithatë, në fakt përfshin njerëzit më të largët dhe të fundit në këtë planet.
Aq e vërtetë sa parashikoi xhaxhai Bill (Gates): “Vetëm kur çdo person nën këtë qiell të jetë vaksinuar, ne
do të jemi të sigurt…” E dini, xhaxhi Bill, Bill Gates.
Pra, sulmuesi i fshehur, ai po mbështet në të.
Ai e ka shkruar këtë 120 vjet më parë, e kam me shkrim.
Sulmuesi i fshehur pret vetëm të njihet siç duhet nga ne kur është tashmë tepër vonë, sepse atëherë çdo
kontradiktë mund të zgjidhet me teknologjinë e mbikëqyrjes dixhitale pa para të gatshme me shtypjen e një butoni.
Tani, në këto ditët tona, në këtë ditë të zhbllokimit - siç e quaj unë sot - Perëndia po nxjerr, si të thuash, shigjetën
e tij më të fortë, më të mprehtë, armën e tij më të fuqishme.
Cila është ajo armë? Këtu po flasim për armë fizike?
Jo jo jo. Jo si kjo.
Shihni, mijëvjeçarët na kanë mësuar se armët fizike çojnë vetëm në luftëra më të këqija dhe
madje edhe në krijimin e armëve më vdekjeprurëse.
Ne e mësuam atë në fund të fundit.
Dhe armët e vërteta dhe të vetmet vërtet shpëtimtare të Perëndisë janë armët e shpirtit.
Arma e fjalës së folur. Arma më e fortë nën parajsë.
E vërteta, për shembull, flitet, por jo si më parë si një fjalë njerëzore e dobët apo edhe ligjërisht vrasëse - por
e vërteta, e thënë sipas efekteve të forcës që shfaqen dhe konfirmimit të fuqishëm të fuqisë ontike.
E shihni ndryshimin?
Kjo do të thotë se neve na lejohet të përdorim vetëm një armë në këtë betejë përfundimtare të shpallur.
Fjalimi i plotë „Tag der Entsperrung“,e cila u transmetua drejtpërdrejt në 53 vende, mund të gjendet në www.kla.tv/29017.
Ju hapni tapetin e kuq dhe lëshoni himnin me zhurmë.
Flamuri ngrihet me krenari në qiell - “Paqja! Paqja!” thuhet kaq shpesh.
Mbi 50 njerëz vdiqën në të njëjtën kohë dhe mijëra të plagosur u ankuan për vuajtjet e tyre.
Tymi i zi ngrihet në qiell, njerëzit bërtasin për paqja në majë të mushkërive të tyre.
Ashtu si një diell i artë në qiell, në fund ne dëshirojmë paqen si qëllimin tonë përfundimtar.
Paqja nuk është një qëllim afatgjatë, paqja është udhëtimi.
Paqja, mjeti mbi të cilin lëviz.
Paqja, paqja, paqja fillon NE meje.
Paqja, Paqja, Paqja, ky është Zoti NË mua.
Të mbretëron thellë në zemrën time, duke ekzistuar shumë përtej logjikës dhe arsyes, duke
u shfaqur brenda nesh si paqja e përbashkët.
Luftërat po shpërthejnë në pesë kontinente dhe njerëzit po vdesin çdo ditë.
Nuk mjafton, ju filloni diçka të re - Korenë e Veriut, Rusinë apo Iranin.
Gryka shtrëngohet, pulsi rritet.
Sa më shumë mjerim para se të shfaqet paqja?
Grushti shtrëngohet fort si një gur.
Hej, nëse ka paqja në ju, do të ketë paqja.
Si një diell i artë në qiell, ne dëshirojmë paqja si qëllimin tonë përfundimtar.
Paqja nuk është një qëllim afatgjatë, paqja është udhëtimi.
Paqja, mjeti mbi të cilin lëviz.
Paqja, paqja, paqja fillon NE meje.
Paqja, Paqja, Paqja, ky është Zoti NË mua.
Të mbretëron thellë në zemrën time, duke ekzistuar shumë përtej logjikës dhe arsyes, duke
u shfaqur brenda nesh si paqja e përbashkët.
Paqja, paqja, paqja gjithashtu fillon JU.
Paqja, paqja, paqja, ky është Zoti në mua.
Kjo paqja krijon unitet me të gjithë, edhe nëse tingëllon e çmendur, hej, ka një fuqi të tillë.
Paqja, paqja, paqja fillon NE meje.
Paqja, paqja, kjo është Zoti NË mua.
Të mbretëron thellë në zemrën time, duke ekzistuar shumë përtej logjikës dhe arsyes, duke
u shfaqur brenda nesh si paqja e përbashkët.
Paqja, paqja, paqja fillon NE meje.
Paqja, paqja, kjo është Zoti NË mua.
Të mbretëron thellë në zemrën time, duke ekzistuar shumë përtej logjikës dhe arsyes, duke
u shfaqur brenda nesh si paqja e përbashkët.
Paqja, paqja fillon NË meje.
Paqja, paqja, kjo është Zoti NË mua.