ווי מען זאָגט, "אַלע וועגן פֿירן קיין רוים," אַזוי קען מען זאָגן אַז:
אַלע רמזים ווײַזן אויף דעם אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן באַזירטן פּריוואַטן געדאַנקען־טאַנק "קאָונסיל אויף פֿאָרעין ריליישאַנז",
אָדער קורץ CFR, ווען עס קומט צו די מענטשן הינטער נאטאָ.
דער פאקט פון דער אומגעזעענער קאָנצענטראַציע פון מאַכט אין דער CFR און איר גלאבאַלער נעץ לאָזט בלויז איין מסקנא:
נאטאָ מוז ווערן באַטראַכט ווי איינער פֿון זײַנע אינסטרומענטן צו פֿאָרויסברענגען די גלאבאַלע צילן פֿון דער CFR,
אַרײַנגערעכנט די גרינדונג פֿון אַ צענטראַלע וועלט־רעגירונג.
די אָנגעזאָגטע "פֿאַרזיכערונג פֿון שלום" דינט בלויז צו לעגיטימירן זייער עקזיסטענץ און
זייערע אָפּעראַציעס – אין דינסט פֿון דער CFR.
ערשטנס, נאטאָ פֿאַרשאַפֿט די גאַנצע קריגספּראָפּאַגאַנדע – צי דורך פּראָפּאַגאַנדע, דערשרעקונגען ווי די מזרחדיקע
אויסברייטונג פֿון נאטאָ, אָדער דורך טאַקע ריאַרמאַמענט, אאז״וו.
אין אייראָפּע איז די מעגלעכקייט פֿון אַ מלחמה מער נוכּח ווי קיינמאָל זינט דער צווייטער וועלט־מלחמה.
צווייטנס, נאטאָ, צוזאַמען מיט אַלע די מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע – אפילו מלחמה־היסטעריע – דינט ווי אַ באַגריסענע אָפּווענד־טאַקטיק
צו פֿאָרויסברענגען די אמתע צילן פֿון די CFR־סטראַטעגן: נעמלעך די גרינדונג פֿון די יסודות פֿון אַ צענטראַלער וועלט־רעגירונג.
דעם 4טן אַפּריל 1949 – גוט 75 יאָר צוריק – איז נאטאָ געגרינדעט געוואָרן ווי אַ פאַרטיידיקונגס־אַליאַנץ
קעגן דעם פֿריִערדיקן סאָוועטישן פֿאַרבאַנד.
נאטאָ שטייט פֿאַר "נאָרט אַטלאַנטיק טריטי אָרגאַניזאַציע", וואָס איז אויך באַקאַנט אין דײַטש ווי
"אַטלאַנטישער בונד" אָדער "נאָרט אַטלאַנטישער טריטי".
נאטאָ באַשטייט איצט פֿון 32 אייראָפּעיִשע און צפֿון־אַמעריקאַנער מיטגליד־שטאַטן.
דער וויכטיקסטער פּרינציפּ פֿון דער אַליאַנץ איז דער אַזוי גערופֿענער קלאַוזול פֿון
קעגנצייַטיקער הילף אין אַרטיקל 5 פֿון דעם נאטאָ־טראַקטאַט:
די פּאַרטייען זענען מסכּים אַז אַ געוואַפּנטער אַטאַק קעגן איין אָדער מער פֿון זיי אין אייראָפּע אָדער צפֿון־אַמעריקע
וועט ווערן באַטראַכט ווי אַ אַטאַק קעגן אַלע פֿון זיי.
אַרטיקל 5 פֿון דעם נאטאָ־פֿאַראייניקונגס־אָפּמאַך זאָגט, אַז אויב איין נאטאָ־מיטגליד ווערט
אַטאַקירט, ווערט די גאַנצע נאטאָ־אַליאַנץ אַטאַקירט.
דער נאטאָ־ראַט דערקלערט אַן אַליאַנץ־פֿאַל, וואָס איז נאָר איין מאָל פריער אַרויסגערופן געוואָרן: נאָך די טעראָר־אַטאַקן
אין די פארייניקטע שטאַטן דעם 11טן סעפּטעמבער 2001.
אין דער אַלגעמיינער פּובליקום – ווי מען קען לייענען אויף דער וועבזײַט פֿון דער דײַטשער פֿעדעראַלער רעגירונג – ווערט נאטאָ
געלויבט ווי "די מערסט מצליחע זיכערהייט־אַליאַנץ אין דער וועלט".
עס האָט גאַראַנטירט די זיכערהייט פֿון אייראָפּע פֿאַר 75 יאָר.
123432אַ גוטע צוויי יאָר נאָך דער רוסישער אינוואַזיע אין אוקראַיִנע, זעען 67% פֿון דער דײַטשער באַפֿעלקערונג איצט דעם שלום
און די זיכערהייט אין אייראָפּע ווי זייער ערנסט אָדער ערנסט געטראָפֿן, לויט אַ טעלעפֿאָנישער אַנקעטע
דורכגעפֿירט פֿון ARD-DeutschlandTrend דעם 4טן אַפּריל 2024.
82% פֿון מענטשן האַלטן נאטאָ פֿאַר וויכטיק צו פֿאַרזיכערן שלום אין אייראָפּע.
לויט דער שטודיע "זיכערהייט 2024", זענען 52% פֿון דער שווייצער באַפעלקערונג פֿאַר נאָענטערע באַציִונגען
מיט נאטאָ, בשעת 30% שטיצן זיך אָנצושליסן צו נאטאָ.
די פֿראַגע, אין וועלכן מאָס נאטאָ פֿאַרזיכערט שלום אין אייראָפּע, טיילט מיינונגען און באַזאָרגט די באַפעלקערונג מער ווי קיינמאָל.
דער דאָקומענטאַר פֿאָרשט פּינטלעך די פֿראַגע און גיט אַ קוק הינטער די קוליסן בײַ נאטאָ.
1. האָט נאטאָ אין דער פאַרגאַנגענהייט פֿרידן געזיכערט? – די וויכטיקסטע נאטאָ־אָפּעראַציעס
עטלעכע פֿון די וויכטיקסטע נאטאָ־אָפּעראַציעס וועלן איצט אונטן מער דעטאַלירט באַטראַכט ווערן.
דאָס זענען אָפֿיציעלע אָפּעראַציעס אונטער דער פֿירערשאַפֿט פֿון נאַטאָ, און נישט אָפּעראַציעס וואָס
נאַטאָ־לענדער פֿירן דורך אויף זייער אייגענער איניציאַטיוו.
אַלע זייערע מיליטערישע אָפּעראַציעס זענען דורכגעפֿירט געוואָרן אין דער נאָך־קאַלטער־מלחמה־צײַט, דאָס הייסט נאָך 1991.
די ערשטע פֿון די אָפּעראַציעס האָט זיך אָנגעהויבן אין באָסניע פֿון יולי 1992 און ווייטער, אין דער פֿאָרעם פֿון מאַרינע בלאָקאַדעס,
פֿלי־פֿאַרבאָטן זאָנעס און אַזוי גערופענע שלום־האַלטונג־כוחות.
אָפּעראַציע דעליבעראַט פֿאָרס אין באָסניע און הערצעגאָווינע פֿון 30סטן אויגוסט ביזן 20סטן סעפּטעמבער 1995
אין 1994 און 1995 האָבן מאָרטער־שעלן געטראָפֿן דעם מאַרקאַלע־מאַרק אין סאַראַיעװאָ.
אין דעם פּראָצעס זענען אומגעפֿער 100 ציווילע אומגעקומען.
די מאָרטער־שעלן זענען גלייך באַשולדיקט געוואָרן אויף די סערבן.
אַ אויספֿאָרשונג־קאָמיסיע צו באַשטימען די אחריות דערפֿאַר איז אָפּגעזאָגט געוואָרן.
דאָס האָט דערלויבט נאטאָ צו אַראָפּוואָרפֿן 1,026 באָמבעס אויף 338 צילן אין דער סערב־קאָנטראָלירטער טייל פֿון באָסניע.
אין צוויי און אַ האַלב וואָכן האָבן דזשעץ פֿון אַכט נאטאָ־פּאַרטנער־לענדער געפֿלויגן אַ גאַנץ פֿון 3,515 מיסיעס.
די לופט־אַטאַקן האָבן געפֿירט צו בערך 27 ציווילע טויטע און אַ גלײַכע צאָל סאָלדאַטן־טויטע.
די סיטואַציע אין באָסניע איז נאָך נישט געקלערט אויף אַ אופֿן וואָס האָט געפֿירט צו אַ אמתן שלום.
אָפּעראַציע אַלייד פֿאָרס אין דער פֿריִערדיקער פֿעדעראַלער רעפּובליק פֿון יוגאָסלאַוויע פֿון 24טן מערץ ביזן 10טן יוני 1999
אָפּעראַציע אַלייד פֿאָרס איז געווען דער קאָד־נאָמען פֿאַר אַ נאטאָ מיליטערישער אָפּעראַציע
קעגן דער פֿעדעראַלער רעפּובליק פֿון יוגאָסלאַוויע.
די בערך 200 איינגעזעצטע קעמף־פליגער האָבן אַראָפּגעלאָזט 28,018 עקספּלאָזיווע מיטלען – אַרײַנגערעכנט קלאַסטער־באָמבעס
– און 10–15 טאָנען אוראַניום־באַדעקטע אַמוניציע.
עס איז נישט געווען קיין מאַנדאַט פֿון די פֿאַראייניקטע נאַציעס, און נישט קיין פֿאַל פֿון קאָלעקטיווער פֿאַרטיידיקונג.
נאטאָ האָט באַרעכטיקט די לופט־אַטאַקעס אויף דער גרונט פֿון אַ געמיינטער "הומאַניטאַרישער קאַטאַסטראָפֿע".
אָבער לויט עטלעכע באריכטן, אַרײַנגערעכנט די פֿון דער OSCE , איז נישט געווען קיין הומאַניטאַרישע קאַטאַסטראָפֿע און
ניט קיין עטנישע רייניקונג איידער דער מלחמה האָט אָנגעהויבן.
אָבער, נאָך דעם וואָס דער קריג האָט זיך אָנגעהויבן, זענען געווען: 10,000 טויטע סאָלדאַטן און פּאָליציי־אָפֿיצירן;
489–528 ציווילע טויטע לויט Human Rights Watch;
1,200–2,500 ציווילע אומגעבראַכט לויט די אָפּשאַצונגען פֿון יוגאָסלאַוויע;
פֿאַרניכטערישע לאַנג־טערמיניקע ווירקונגען, אַזוינע ווי הפלות און ערנסטע קראַנקייטן, פֿאַראורזאַכט דורך אוראַניום־מוניציע.
לויט אָפּשאַצונגען, זענען 125,000 מענטשן געשטאָרבן פֿון די לאַנג־טערמיניקע ווירקונגען.
די טויט־ראַטע אין יוגאָסלאַוויע און סערביע איז געשטיגן בײַ 2.5 פּראָצענט יאָר אויף יאָר.
און עס איז געווען צעשטערטע אינפֿראַסטרוקטור: 110 שפּיטאָלן, 480 שולן, 19 באַן־שטאַנציעס, 60 בריקן און אינדוסטריעלע פאַבריקן.
אָפּעראַציע "דורכגעהאַלטענע פרייהייט" (OEF) אין אַפֿגאַניסטאַן, די פֿיליפּינען, גרוזיע, קירגיזיסטאַן, דעם
האָרן פֿון אַפֿריקע, סאָמאַליע און די סאַהאַראַ פֿון 7טן אָקטאָבער 2001 ביזן 28סטן דעצעמבער 2014
אין ענטפֿער צו די אַטאַקעס פֿון 11טן סעפּטעמבער 2001, האָט די אַמעריקאַנער רעגירונג דערקלערט אַ אַזוי
גערופֿענעם מלחמה קעגן אינטערנאַציאָנאַלן טעראָריזם.
דער נאטאָ־ראַט האָט דערנאָך באַשלאָסן צו באַטראַכטן די אַטאַקעס ווי אַ אַטאַקע אויף די פֿאַראייניקטע שטאַטן
לויט אַרטיקל 5, דער קלאַוזול פֿון קעגנצייַטיקער פאַרטיידיקונג אין דעם צפון־אַטלאַנטישן פּאַקט.
איינער פֿון די מיטלען וואָס מען האָט גענומען אלס טייל פֿון דעם מלחמה קעגן טעראָר איז
געווען אָפּעראַציע "דורכהאַלטנדיקע פֿרײַהייט".
אַרום 70 לענדער האָבן זיך באַטייליקט אין דער אָפּעראַציע, וואָס איז אָנגעפֿירט געוואָרן פֿון דער אַמעריקאַנער צענטראַל־קאָמאַנדע.
די אָפּעראַציע האָט זיך געענדיקט דעם 28סטן דעצעמבער 2014.
עס איז פֿאַרביטן געוואָרן דורך נאַטאָס "רעזאָלוט סופּאָרט"־מיסיע, וואָס האָט געדויערט ביזן 11טן סעפּטעמבער 2021.
עס איז שוין נישט געווען אַ קאַמף־מיסיע, נאָר אַ ראַטגעבנדיקע און לאָגיסטישע שטיצע פֿאַר דער אַפֿגאַנישער רעגירונג.
נאטאָ האָט אין אַפֿגאַניסטאַן איבערגעלאָזט אַלץ חוץ שלום און זיכערהייט.
אין אַ קורצער צײַט האָבן די טאַליבאַן איבערגענומען די קאָנטראָל איבער גרויסע טיילן פֿון דער גאַנצער מדינה.
לויט וועלט־הונגערהילפֿע, איז די הומאַניטאַרישע סיטואַציע "קאַטאַסטראָפֿיש".
פֿילע באַאָבאַכטערס האַלטן, אַז די אינטערנאַציאָנאַלע מיסיע אין אַפֿגאַניסטאַן איז אַ דורכפֿאַל.
מען שאַצט אַז נאטאָ און אירע בונד־מיטגלידער האָבן הינטערגעלאָזט 240,000 טויטע.
43,000 ציווילע טויטן נאָר ביז 2012.
איבער 3,500 נאטאָ־זעלנער האָבן זייער לעבן פאַרלוירן, אַרײַנגערעכנט 59 פֿון די דײַטשישע באַוואָפֿנטע קראַפֿטן.
אינטערנאַציאָנאַלע מיליטערישע אינטערווענץ אין ליביע פֿון 19טן מערץ ביזן 31סטן אָקטאָבער 2011
דעם 17טן מערץ 2011 האָט די פֿאַראייניקטע נאַציעס רעזאָלוציע 1973 דערלויבט די מיטגליד־שטאַטן צו באַשטימען אַ
"ניט־פליִג־זאָנע איבער ליביע", כּדי לכאורה צו באַשיצן די ציווילע באַפעלקערונג און צו שטיצן די רעבעלן קעגן די רעגירונגס־כוחות.
דעם 31סטן מערץ 2011 האָט נאטאָ איבערגענומען די קאָמאַנדע פֿון דער גאַנצער מיליטערישער
אָפּעראַציע צו דורכצופירן די יו־ען רעזאָלוציע 1973.
מיט 260 קעמף־פֿליגערס האָט נאטאָ דורכגעפֿירט אַ גאַנץ פֿון 7,587 לופט־אַנגריפֿן.
דער רעזולטאַט איז געווען 50,000 ציווילע טויטע און 50,000 ציווילע פֿאַרוווּנדיקטע.
די עקאָנאָמישע אינפֿראַסטרוקטור איז גראָסטעטייל צעשטערט געוואָרן, און די אינסטאַלאַציעס פֿון
דער גרויסער וואַסער־נעץ זענען באָמבערט געוואָרן.
מיט איר אינטערווענציע אין ליביע, האָט נאטאָ גאָרנישט געטאָן צו פֿאַרזיכערן שלום.
זינט דעם פֿאַל פֿון שטאַט־הויפּט מואַמער אל־קאַדאַפי אין 2011, איז ליביע געשאַקלט געוואָרן דורך געוואַלדיקע קאָנפליקטן.
פּאָליטישע אומשטענדיקייט, דער צוזאַמענברוך פֿון דער עפֿנטלעכער אָרדענונג און די עקאָנאָמיע פאָרזעצן צו פאָרמען דעם
טאָג־טעגלעכן לעבן פֿון מענטשן אין דעם צפֿון־אַפֿריקאַנער לאַנד.
דערצו זענען מיליאָנען פליטים דורך ליביע אין אייראָפּע אָנגעקומען.
איידער דער אנגערופענער "הומאַניטאַרישער" קריזיס אין ליביע, האָט דאָס לאַנד אונטער מואַמער אל־קאַדאַפי געהאַט איין
פֿון די העכסטע פּער־קאַפּיטאַ־אינקאָמען און די העכסטע געזעלשאַפֿטלעכע דערגרייכונגען אין גאַנץ אַפֿריקע.
דער קלאָג אַז גאַדאַפי האָט געהרגעט 6,000 מענטשן האָט זיך אַרויסגעוויזן אַ ליגנט.
נאָך דעם פֿאַל פֿון גאַדאַפֿי, האָט זיך די הומאַניטאַרישע קאַטאַסטראָפֿע ערשט אָנגעהויבן!
ווײַטערדיקע מלחמות פֿון און מיט באַטייליקונג פֿון נאטאָ־לענדער
די אָפּעראַציעס אונטער דער פֿירונג פֿון נאטאָ האָבן געפֿירט צו אומדערציילבאַרע ליידן מיט הונדערטער
טויזנטער קרבנות און פֿאַרניכטענדיקע לאַנג־טערמין־עפֿעקטן!
דערצו זענען געווען אַנדערע מלחמות מיט נאטאָ־לענדער, ווי למשל: ווייטנאַם־מלחמה 1965–1975, בעת וועלכער די
אמעריקאנער מיליטער האָט אויף גרויסן מאָס גענוצט דעם זייער טאַקסישן הערביציד "אַדזשענט אָראַנדזש".
דאָס האָט געפֿירט צו ריזיקן לאַנג־טערמיניקן שאָדן פֿאַר דער סבֿיבֿה און גענעטישן
מאַטעריאַל, פֿעטאַלע מאַלפֿאָרמאַציעס און הפּלות.
לויט רעגירונג־ציפֿערן, זענען ביז 2009 400,000 וויעטנאַמעזער געשטאָרבן.
דער ערשטער איראַק־מלחמה אָדער דער צווייטער גאָלף־מלחמה 1990/91
צווייטער איראַק־מלחמה אָדער דריטער גאָלף־מלחמה אין 2003, בעת וועלכן די פֿון די פֿאַראייניקטע שטאַטן אָנגעפֿירטע
קאָאַליציע פֿון די ווילנדיקע האָט געשאָסן צווישן 1,000 און 2,000 טאָנען פּאַנצער־דורכדרינגנדיקע אוראַניום־מוניציע.
בירגער־קריג אין סיריע זינט 2011
מיליטערישע אינטערווענציע אין תימן 2011–2015
אַלע די מלחמות האָבן איין זאַך געמיינזאַם:
די בייזן וואָס דער קריג האָט געבראַכט, זענען געווען גרעסער ווי דער געמיינטער אומגערעכטיקייט וואָס ער האָט
געזאָלט אויסמעקן, כדי צו פֿאַרזיכערן שלום אין לאַנד.
דאָס ברעכט דעם פּרינציפּ פֿון אינטערנאַציאָנאַלן הומאַניטאַרן געזעץ.
און די מלחמות האָבן נאָך איין זאַך געמיינזאַם: זיי זענען געווען באַזירט אויף ליגנס.
אין זײַן בוך "אילעגאַלע מלחמות: ווי נאטאָ־לענדער סאַבאָטאַזשירן די פֿאַראייניקטע נאַציעס", דער שווייצער היסטאָריקער ד״ר דאַניעלע
גאַנסער דעמאָנסטרירט ווי אילעגאַלע מלחמות זענען געפֿירט געוואָרן אין דער פאַרגאַנגענהייט און הײַנט – אָן אַ פאַל פֿאַר אַליאַנץ
און אָן אַ קלאָרן מאַנדאַט פֿון די פֿאַראייניקטע נאַציעס.
דערפֿאַר ווערן מלחמות מוסריש גערעכטפֿאַרטיקט מיט געמיינטע "הומאַניטאַרישע קאַטאַסטראָפֿעס" אָדער אַנדערע ליגנס.
אָבער ווי איז דאָס מעגלעך, און ווי ווערט עס דורכגעפֿירט?
און אויב די אָפּעראַציעס פֿון נאטאָ אין דער פאַרגאַנגענהייט האָבן נישט געזיכערט שלום, זאָלן זיי דאָס טאָן אין דער הײַנטצײַט?
2. אויב די אָפּעראַציעס פֿון נאטאָ האָבן נישט געזיכערט פרידן, איז דאָס געווען אַ ריין דורכפאַל אָדער אַ קלוגער חשבון?
צו ענטפֿערן אויף דער פֿראַגע, דאַרפֿן מיר אַ קוק טאָן הינטער די קוליסן בײַ נאטאָ.
ווער שטייט הינטער נאטאָ, און וואָס זענען זייערע צילן?
ווער איז געווען הינטער דער גרינדונג פֿון נאטאָ?
ווי מען זאָגט, "אַלע וועגן פֿירן קיין רוים," אַזוי קען מען זאָגן אַז:
אַלע רמזים ווײַזן אויף דעם אַמעריקאַנער פּריוואַטן געדאַנקען־טאַנק "קאָונסיל אויף פֿאָרעין ריליישאַנז" – CFR
פֿאַר קורצן – ווען עס קומט צו די מענטשן הינטער נאטאָ.
דער אמעריקאנער אַדוואָקאַט וויליאם בונדי האָט געשריבן צו די CFR שטודיע־גרופּעס אַז זיי האָבן געהאָלפֿן שאַפֿן דעם
געדאַנק־ראַם וואָס האָט געפֿירט צום מאַרשאַל־פּלאַן און נאטאָ.
באַנדי איז געווען אַ אַנאַליסט פֿאַר די צענטראַלע אינטעליגענץ־אַגענטור (CIA).
ווען דער צווייטער וועלט־מלחמה האָט אָנגעהויבן אין אייראָפּע אין סעפּטעמבער 1939, האָט דער אמעריקאַנער
שטאַט־דעפּאַרטמענט פאָרגעלייגט אַ פּראָגראַם פֿון זעלבסטשטענדיקער אַנאַליז און שטודיע.
דאָס איז צוגעוויזן געוואָרן צו די CFR שטודיע־גרופּעס.
דער פּראָיעקט, וואָס איז באַקאַנט געוואָרן ווי "מלחמה־און־שלום־שטודיעס", איז געווען געצילט צו פֿירן די אמעריקאנער
אויסערן־פּאָליטיק אין די קומענדיקע מלחמה־יאָרן און אין דער אַרויספֿאָרדערנדיקער נײַער וועלט וואָס וואָלט אויפֿשטיין דערנאָך.
די וועבזײַט פֿון דער CFR גייט ווײַטער און זאָגט אַז "דער ענין איז געווען שטרענג קאָנפֿידענציעל".
ציטאַט: "ווײַל דער גאַנצער פּלאַן וואָלט 'אויסגעוואָרפֿן' ווערן, אויב עס וואָלט געוואָרן אַ אַלגעמיינע וויסן אַז
דער אויסערן־אָפיס אַרבעט מיט אַן אויסערן גרופּע (דער CFR)."
די ראָקפֿעלער־פֿונדאַציע האָט מסכּים געווען צו פֿינאַנצירן דעם פּרויעקט, אָנהייב מיט אומבאַקוועמקייט,
אָבער נאָך זי איז איבערצײַגט געוואָרן פֿון זײַן וויכטיקייט, מיט כּמעט 350,000 דאָלאַר .
איבער די קומענדיקע פינף יאָר האָבן כּמעט 100 מענער אָנטייל גענומען אין דעם פּראָגראַם פֿון קריג און שלום־שטודיעס,
נאָרמאַן ה. דייוויס איז געווען דער טשערמאַן פֿון דער סטירינג־קאָמיטעט פֿאַר קריג־ און שלום־שטודיעס.
דאַוויס איז געווען אַ מיטגליד פֿון דער CFR'ס דירעקטאָרן־באָרד פֿון 1921 און זײַן פּרעזידענט פֿון 1936 ביז 1944.
אַלען וועלש דולעס און האַנסאָן וו. באַלדווין (1903–1991) האָבן אָנגעפֿירט די אַרמאַמענטן־גרופּע פֿון די שטודיעס
וועגן מלחמה און שלום, וווּ די גרונט־אידייען און די פּלאַן־פּראָיעקטן פֿאַר נאטאָ זענען אַנטוויקלט געוואָרן.
אַלען וועלש דולעס איז געווען אַ מיטגליד פֿון דער CFR'ס דירעקטאָרן־באָרד פֿון 1927 ביז 1969 און איר
פּרעזידענט פֿון 1946 ביז 1950; ער איז געווען דירעקטאָר פֿון דער CIA פֿון 1953 ביז 1961.
אלס דירעקטאָר פֿון דער CIA האָט דאללעס באַוויליקט געהיימע פּרוּוון צו אומברענגען פידעל קאַסטראָ (פּרעזידענט פֿון קובאַ
1959–2008), פּאַטריס לומומבאַ (ערשטער פּרעמיער־מיניסטער פֿון קאָנגאָ 1960) און ראַפֿאַעל טרוּחיאָ
(פּרעזידענט פֿון דער דאָמיניקאַנער רעפּובליק), צווישן אַנדערע.
לומומבאַ איז אומגעבראַכט געוואָרן דורך אַ שיס־קאָמאַנדע.
ער האָט פריער געשפּילט אַ באַטײַטנדיקע ראָלע אין פֿרידלעכע אופֿן צו פֿירן דעם קאָנגאָ
אַרויס פֿון דער בעלגישער קאָלאָניאַלער הערשאַפֿט.
דאַלעס איז געווען פאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר די פּוטשן אין איראַן און גואַטעמאַלאַ.
אונטער זײַן פֿירערשאַפֿט האָט די CIA געהיימלעך שטיצט צוויי קעגנזײַטיקע פֿראַקציעס אין
דרום־ און צענטראל־אַמעריקע אין דער זעלביקער צײַט.
דולעס האָט אפילו געגעבן וואַפֿן צו די קובאַנער רעוואָלוציאָנערן.
גאָר לויט דעם פּרינציפּ פֿון "טייל און הערשן".
דער פּרינציפּ באַצייכנט אַ מיליטערישע, פּאָליטישע אָדער רעטאָרישע סטראַטעגיע וואָס צילט צו צעטיילן דעם קעגנערישן לאַגער.
דוללעס האָט אויך אין 1953 אָנגעהויבן די CIA־פֿאָרשונגס־פּראָגראַם MK ULTRA.
דער פּראָגראַם וועגן מעגלעכקייטן פֿון גײַסט־קאָנטראָל האָט אַרײַנגענומען טויזנטער מענטשלעכע
עקספּערימענטן מיט עטלעכע דאָקומענטירטע טויטן.
אין זײַן אַרבעט איז דער היסטאָריקער ד״ר דאַניעל גאַנסער געקומען צום מסקנא אַז די אַסאַסינאַציע פֿון פּרעזידענט
דזשאָן פֿ. קענעדי איז אויך באַפֿעלן געוואָרן דורך אַלען דוללעס.
דולס איז געווען אַ פֿרײַמאַסאָן פֿונעם 33סטן גראַד.
צי איז עס דעריבער איבערראַשנדיק אַז נאטאָ ניט פֿאַרזיכערט פרידן, ווען מען באַטראַכט אַז איר יסודדיקער באַגריף איז
אַנטוויקלט געוואָרן מיט דער באַטייליקונג פֿון אַ מענטש, אַלען דולעס, וואָס האָט בלוט אויף זײַנע הענט?
אַ אַרטיקל, פֿאַרעפֿנטלעכט אין יולי 1983 אין דער בריטישער זשורנאַל International Affairs, גיט אַ
אינזיכט אין די שפּעטערדיקע גרינדונג פֿון נאטאָ.
דער טיטל איז: "די פּענטאַגאָן־פֿאַרהאַנדלונגען אין מאַרץ 1948: דער אָנהייב פֿון דעם צפֿון־אַטלאַנטישן פּאַקט".
לויט די מחברים סיס וויבעס און בערט זימאַן, איז דער אַרטיקל באַשטימט צו דערגאַנצן
דעם אָפֿיציעלען היסטאָרישן חשבון פֿון נאטאָ.
לויט דער אָפיציעלער נאטאָ־היסטאָריע האָבן די פֿאַרהאַנדלונגען, וואָס האָבן געפֿירט צום אונטערשרײַבן דעם צפון־אַטלאַנטישן
פּאַקט, אָנגעהויבן דעם 6טן יולי 1948 אין וואַשינגטאָן.
אָבער עס איז שוין עטלעכע יאָר באַוווּסט, אַז פֿאַרהאַנדלונגען וועגן אַ זיכערהייט־אָפּמאַך צווישן די
פֿאַראייניקטע שטאַטן און די מערב־אייראָפּעיִשע שטאַטן זענען שוין דורכגעפֿירט געוואָרן פֿאַר דעם דאַтуם.
די פֿאַרהאַנדלונגען זענען פֿאָרגעקומען בײַם סוף מאַרץ 1948 אין שטרענגער סודיות צווישן די פֿאַראייניקטע שטאַטן, דעם פֿאַראייניקטן
קעניגרײַך און קאַנאַדע אינעם פּענטאַגאָן אין וואַשינגטאָן.
איינער פֿון די באַטייליקטע אין די געהיימע קאָנסולטאַציעס רעדט וועגן די באַשטימענדיקע (און געהיימע)
פּענטאַגאָן־שמועסן אין מאַרץ 1948, בשעת וועלכע דער צפֿון־אַטלאַנטישער פּאַקט איז טאַקע געבוירן געוואָרן.
דער אַרטיקל וועגן אינטערנאַציאָנאַלע ענינים דערמאָנט אויך די יחידים וואָס האָבן דורכגעפֿירט די פֿאַרהאַנדלונגען אין
פּענטאַגאָן צווישן דעם 22סטן מערץ און דעם 1טן אַפּריל 1948.
אויך דאָ, פֿירן די שפּורן וואָס די באַטייליקטע פֿון דער דעלעגאַציע האָבן איבערגעלאָזט,
ווי מען האָט זיך געקענט דערוואַרטן, צום CFR:
לואיס וו. דאגלאס , קאָפּ פֿון זײַן דעלעגאַציע.
ער איז געווען דער אמבאסאדער פֿון די פארייניקטע שטאַטן אין דעם פארייניקטן קעניגרייך פֿון 1947 ביז 1950.
ער איז געווען מיטגליד פֿון דער ראָקפֿעלער־פֿונדאַציע זינט 1935 און האָט געדינט אין איר עקסעקוטיוו־קאָמיטעט פֿון 1936 ביז 1939.
ער איז געווען אין דער באָרד פֿון דער קאונסיל אויף פֿאָרעין ריליישאַנז פֿון 1940 ביז 1964.
טעאָדאָר אַכילעס , וואָס האָט געדינט ווי אַ אמעריקאַנער דיפּלאָמאַט אין פּערו, איז אויך געווען אַ מיטגליד פֿון דער CFR.
אַלפרעד גרונטער , גענעראַל אין דער אמעריקאַנער אַרמיי, איז געווען דער העכסטער פֿאַראייניקטער
קאָמאַנדיר פֿאַר אייראָפּע פֿון 1953 ביז 1956.
ראָבערט סעסיל איז געווען אַ בריטישער דיפּלאָמאַט און מיטגרינדער פֿון טשאַטאַם־הויז אין יולי 1920, אַ
פּריוואַטער געדאַנקען־טאַנק באַזירט אין לאָנדאָן.
אַ יאָר שפּעטער איז זײַן אַמעריקאַנער קעגנשטיק, דער CFR, געגרינדעט געוואָרן אין ניו־יאָרק.
ביז 2004 איז טשאַטאַם־הויז אויך געווען באַקאַנט ווי דער קעניגלעכער אינסטיטוט פֿאַר אינטערנאַציאָנאַלע ענינים.
די הויפּט־פּראָיעקטן ווערן פינאַנצירט דורך די ראָקפֿעלער־פֿונדאַציע, די ביל און מעלינדה
גייטס־פֿונדאַציע, און נאַטאָ, צווישן אַנדערע.
ראָבערט סעסיל איז געווען אַ פֿרײַמאַסאָן.
לעסטער ב. פּירסאָן , דער הויפּט פֿון דער קאַנאַדישער דעלעגאַציע, איז געווען דער 14טער
פּרעמיער־מיניסטער פֿון קאַנאַדע פֿון 1963 ביז 1968.
ער איז געווען אַ מיטגליד פֿון דער בילדערבערג־גרופּע און האָט בײַגעוווינט דעם בילדערבערג־טרעפֿונג אין 1964.
די ראָקפֿעלער־פֿונדאַציע, די CIA און דער CFR זענען ווידער געווען באַטייליקט אין דער אויפֿשטעלונג פֿון דער בילדערבערג־גרופּע.
דער ציל איז געווען צו אָרגאַניזירן רעגולערע קאָנפֿערענצן מיט אייראָפּעיִשע און אַמעריקאַנער פּאָליטיקער און געשעפֿט־פֿירער.
3. די צילן פֿון נאטאָ = די צילן פֿון CFR
כדי צו פֿאַרשטיין די אונטערליגנדיקע צילן און דעם ציל פֿון נאטאָ, מוז מען פֿאַרשטיין די צילן פֿון דער CFR.
אויף איר וועבזײַטל שטעלט זיך דער CFR באַשיידן פֿאָר:
עס דינט צו העלפֿן בעסער פֿאַרשטיין די וועלט און די אויסערן־פּאָליטישע באַשלוסן וואָס די
פֿאַראייניקטע שטאַטן און אַנדערע לענדער שטייען פֿאַר.
אָבער עס איז ניט מסתּבר אַז אַ אָרגאַניזאַציע וואָלט אויפֿשטעלן אַזאַ ברייט נעצווערק בלויז צו צושטעלן באַראַטונג־דינסטן.
פֿאַר צענדליקער יאָרן האָט דער CFR באַזעצט כּמעט אַלע שליסל־שטעלעס אין דער אַמעריקאַנער רעגירונג און
צוגעשטעלט עטלעכע הונדערט העכסטע באַאַמטע און ראַטגעבער פּער אַדמיניסטראַציע, צי דעמאָקראַטיש צי רעפּובליקאַנער.
ריטשאַרד האַרוואָאָד, פֿריִערדיקער עלטסטער רעדאַקטאָר און אומבודסמאַן פֿון דער וואַשינגטאָן פּאָסט, האָט מיט אָפּשאַצונג
געשריבן וועגן דעם קאונסיל אויף פֿאָרעין ריליישאַנז, זאָגנדיק אַז זיינע מיטגלידער "זיינען די מערסטע ענלעך צו וואָס
מע קען רופן די הערשנדיקע עליטע פֿון די פארייניקטע שטאַטן."
(…) זיי טאָן ניט נאָר אַנאַליזירן און אינטערפּרעטירן די אמעריקאנער אויסערן־פּאָליטיק; זיי העלפֿן זי פאָרמען.
מיטגלידער פֿון דעם פּריוואַטן ראַט פֿאַר אויסערן־פֿאַרבינדונגען אַרײַננעמען, צווישן אַנדערע:
עטלעכע אַמעריקאַנער פּרעזידענטן און וויצע־פּרעזידענטן פֿון ביידע פּאַרטייען;
כּמעט אַלע אַמעריקאַנער מיניסטאָרן פֿון אויסערן, פֿאַרטיידיקונג און פֿינאַנץ;
רובֿ שטאַב־שעפֿן און קאָמאַנדירן פֿון דער אַמעריקאַנער אַרמיי און נאַטאָ;
עטלעכע פֿון די מערסט איינפֿלוסרײַכע מיטגלידער פֿונעם קאָנגרעס (בפֿרט אויסלענדישע און זיכערהייט־פּאָליטיק־מאַכער);
כּמעט אַלע נאַציאָנאַלע זיכערהייט־ראַטגעבער, CIA־דירעקטאָרן, יו־ען־אַמבאַסאַדאָרן, פֿאָרזיצער פֿון דער
צענטראַל־באַנק (פֿעד), וועלט־באַנק־פּרעזידענטן, און דירעקטאָרן פֿון דעם נאַציאָנאַלן עקאָנאָמישן ראַט;
צאָל רײַכע און באַרימטע אַקאַדעמיקער; צאָל דירעקטאָרן פֿון בענק, טאַנק־פֿאַבריקן,
אוניווערסיטעטן, ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס און האָליוווּד;
ווי אויך שליסל־מיטגלידער פֿון דער 9/11־קאָמיסיע און דער וואָרען־קאָמיסיע
דערצו אַרײַננעמט דער CFR פֿירמעס וואָס געהערן צווישן די גלאבאלע ריזן פֿון גרויסער אינדוסטריע, גרויסער באַנקירונג, גרויסער
טעכנאָלאָגיע, גרויסע דאַטן, גרויסע מעדיע און גרויסער פֿאַרמאַ.
אין קורצן, דער CFR האָט אַן אומגעגלײַכטע דערגרייכונג און השפּעה.
אָבער די מאַכט און דער השפּעה וואָס דער CFR האָט, גייען ווײַטער ווי זײַנע מיטגלידער:
אין ענגלאַנד האָט דער CFR אַ שוועסטער־אָרגאַניזאַציע, באַקאַנט ווי דער רויאַל אינסטיטוט פֿאַר אינטערנאַציאָנאַלע
ענינים (RIIA), אויך גערופֿן טשאַטאַם־הויז, געגרינדעט אין 1920.
אין אייראָפּע האָט דער CFR אין 2007 געגרינדעט דעם אייראָפּעיִשן ראַט פֿאַר אויסערן־באַציִונגען (ECFR).
דורך דעם ראַט פֿון ראַטן (CoC) ברענגט דער CFR צוזאַמען מיטגליד־אָרגאַניזאַציעס פֿון
24 לענדער, אַרײַנגערעכנט רוסלאַנד און כינע.
די רוסישע CFR־מיטגליד־אָרגאַניזאַציע "ראַט פֿאַר אויסערן־ און פֿאַרטיידיקונגס־פּאָליטיק" (SVOP) פֿירט דעם
דיסקוסיע־קלוב "וואַלדײַ", אין וועלכן דער רוסישער פּרעזידענט וואַלאַדימיר פּוטין רעגולער באַטייליקט זיך.
דער צוויי־וואָכיקער דרוק־זשורנאַל "דער ניו אמעריקאנער" האָט עס אין זײַן יולי־אויסגאַבע 2021 אַזוי צוזאַמענגעפֿאַסט.
עס איז געווען אַ ספּעציעלע אויסגאַבע צו מאַרקירן דעם 100סטן יאָרטאָג פֿון דער CFR, מיטן
טיטל: "CFR: נאָך אַלץ די מאַכט הינטער דעם טראָן".
"די געשיכטע פֿון דער CFR איז אַ כראָניק פֿון אַ יאָרהונדערט־לאַנגער מלחמה קעגן נאַציאָנאַלע סאָווערעניטעט און דעם
אומאָפּהערלעכן פּרוּוו צו גרינדן אַ אַלעמאַכטיקע וועלט־רעגירונג, וואָס די CFR־גלאבאַליסטן האָבן
אָפֿט גערופֿן זייער 'נײַע וועלט־אָרדענונג'. (...)
דער CFR טאַקע אויסטויבט אַן אומפּרעצעדענטירטן השפּעה אין פּאָליטישע, פינאַנציעלע,
עקאָנאָמישע, מעדיע־ און אַקאַדעמישע קרײַזן. (...)
ער איז דאָס עפֿנטלעכע פּנים, דער צענטראַלער נערווען־סיסטעם פֿון דעם וואָס קריטיקער רופֿן די "טיפֿע מדינה" – די
ניט־געוויילטע "שטענדיקע רעגירונג" וואָס האָט איבערגענומען די קאָנטראָל איבער אונדזער לאַנד.
דער נומער ענדיקט זיך מיט די ווערטער: "דער גיהנומישער גריפ פֿון דער 'טיפֿער שטאַט' אויף אונדזער נאַציאָן – און אויף דער גאַנצער
וועלט – וועט נישט ווערן צעבראָכן, אויב נישט נאָך מער אַמעריקאַנער (און נאָך מער מענטשן איבער דער גאַנצער וועלט) וועקן זיך,
אַנטפּלעקן די וואַקסנדיקע קאָנטראָל פֿון דער CFR, און קעגן איר דיאַבאָלישע ניו־וועלט־אָרדענונג־אַגענדע שטיין."
אויף דעם 17טן פֿעברואַר 1950 האָט דער וואָל־סטריט־באַנקיר דזשיימס פּ. וואַרבורג, אַ יועץ פֿון פֿראַנקלין ד. רוזוועלט, געזאָגט צו אַ
קאָמיטעט פֿון דער פֿאַראייניקטער שטאַטן סענאַט: "מיר וועלן האָבן אַ וועלט־רעגירונג, צי מיר ווילן
עס אָדער נישט (...) דורך הסכמה אָדער דורך כיבוש."
ער איז אויך געווען אַ מיטגליד פֿון דער CFR, אַזוי ווי זײַן פֿאָטער, פּאָל וואַרבורג, וואָס איז באַקאַנט
ווי דער "טאַטע" פֿון דער פֿעדעראַלער רעזערוו־סיסטעם.
ווי ווייט נאטאָ שפּילט אַ שליסל־ראָלע בײַ דער דורכפֿירונג פֿון דער אַגענדע פֿון אַ צענטראַלער
וועלט־רעגירונג, ווערט דערקלערט אין די ווײַטערדיקע קאַפּיטלען.
4. ווי איז מעגלעך צו פֿאַרקויפֿן נאטאָ־אָפּעראַציעס ווי "שלום־היטונג"? – "די פּראָפּאַגאַנדע־מאַטריצע" פֿון דעם CFR
די מצליחע דורכפֿירונג פֿון געאָפּאָליטישע סטראַטעגיעס, בפרט די באַגרינדונג פֿון מיליטערישע מיטלען צו לכאורה
פֿאַרזיכערן שלום, וואָלט געווען אוממעגלעך אָן עפעקטיוו השפּעה אויף דער ציבורדיקער מיינונג.
אַ 22-זייַטיקער שטודיע פֿון Swiss Policy Research (SPR) פֿון סעפּטעמבער 2017 פּרעזענטירט די CFR'ס "פּראָפּאַגאַנדע מאַטריצע":
ווי דער CFR קאָנטראָלירט דעם פֿלוס פֿון געאָסטראַטעגישער אינפֿאָרמאַציע.
שווייצער פּאָליטיק־פֿאָרשונג איז אַן אומאָפּהענגיקער פֿאָרשונג־ און אינפֿאָרמאַציע־פּראָיעקט וועגן געאָפּאָליטישער
פּראָפּאַגאַנדע אין שווייצער און אינטערנאַציאָנאַלע מעדיע.
די שטודיע דערקלערט ווי דער CFR האָט געשאַפֿן אַ גרויסע, זעלבסט־איינגעשלאסענע טראַנסאַטלאַנטישע אינפֿאָרמאַציע־ציקל, אין
וועלכן כּמעט אַלע רעלעוואַנטע מקורות און רעפֿערענץ־פּונקטן ווערן קאָנטראָלירט דורך מיטגלידער פֿון
דעם קאונסיל און זײַנע פּאַרטנער־אָרגאַניזאַציעס.
אין די פאראייניקטע שטאַטן זענען כּמעט אַלע באַקאַנטע מעדיע־אויסגאַבעס אָדער געגרינדעט געוואָרן דורך
CFR־פֿאָרשטייער, אָדער איינגעקויפֿט געוואָרן דעקאַדעס צוריק.
אין דײַטשלאַנד זײַנען פֿירערישע מעדיע־פֿיגורן באַטייליקט – צוזאַמען מיט דער בילדערבערג־גרופּע – בעיקר דורך
די אַזוי גערופענע אַטלאַנטיק־בריקע (אַטלאַנטישע בריק).
עס איז געגרינדעט געוואָרן אין 1952 דורך דעם פּרעזידענט פֿון דער CFR און דער וועלטבאַנק, דזשאָן דזש. מאַקלאָי,
צוזאַמען מיט דעם CFR־מיטגליד און באַנקיר עריק וואַרבורג.
אין שווייץ ווערט די סטרוקטורעלע אינטעגראַציע פֿון די הויפּט־פֿאַרלאַג־הײַזער בעיקר דורך די בילדערבערג־גרופּע
און דורך אַ שטענדיק נאָענטערע קאָאָפּעראַציע מיט די מעדיע־אויסגאַבעס פֿון דער דײַטשער אַטלאַנטיקבריקע.
נײַעס־אַגענטורן
נייעס־אַגענטורן שפּילן אַ ספּעציעלע ראָלע אין דער אינפֿאָרמאַציע־מאַטריצע.
טאַקע, פֿאַר אינטערנאַציאָנאַלע געשעענישן, קומען כּמעט אַלע טעקסטן און בילדער וואָס CFR
מעדיע־אויסגאַבעס נוצן פֿון נאָר דרײַ גלאָבאַלע נײַעס־אַגענטורן:
די אַמעריקאַנער אַסאָשיאֵייטעד פּרעס (אַ״פּ), די בריטיש-קאַנאַדישע טאָמסאָן רויטערס, און די
פֿראַנצויזישע אַדזשאַנס פֿראַנס-פּרעס (אַ״פֿ״פּ).
בשעת רויטערס און עי־פּי זענען דירעקט באַטייליקט אין דעם ראַט, געהערט עי־עף־פּי צום פֿראַנצויזישן שטאַט, וואָס
ווערט דערנאָך אינטעגרירט אין טראַנסאַטלאַנטישע סטרוקטורן דורך די בילדערבערג־גרופּע און נאטאָ.
ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס (NGOs) און פּי־אַר אַגענטורן
אפילו אָן ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס וואָלט עס כּמעט אוממעגלעך געווען צו פֿאַרקויפֿן
מיליטערישע אָפּעראַציעס צום אַלגעמיינעם ציבור.
די געבן די מענטשן די אילוזיע פֿון גרעסערע זעלבסטשטענדיקייט און גלויבֿווערדיקייט.
אין פאַקט, אָבער, די דירעקטאָרן פֿון אמנעסטי אינטערנאַציאָנאַל (AI), הומאַן רייטס וואַטש (HRW) און פילע
אַנדערע לכאורה הומאַניטאַרישע אָרגאַניזאַציעס זענען שוין דעקאַדעס לאַנג באַטייליקט אין דער CFR.
צאָלרײַכע אַנדערע ווערן פינאַנצירט און געפֿירט דורך CFR־ביליאָנערן ווי דזשאָרדזש סאָראָס.
שווייצער פּאָליטיק־פֿאָרשונג (SPR) שרייבט אַז אַזעלכע ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס ווערן שטענדיק גערופֿן ווען עס קומט
צו לעגיטימירן מיליטערישע אינטערווענץ אויף הומאַניטאַרישע גרונדן.
שוין אין 1991, האָט עמנעסטי אינטערנאַציאָנאַל עפֿנטלעך "באַשטעטיקט" די "אינקובאַטאָר-ליגן", אויסגעטראַכט
דורך אַן אַמעריקאַנער פּי-אַר פֿירמע , , און דערמיט באַטײַטנדיק בײַגעטראָגן צום אָנהייב פֿון דער גאָלף־מלחמה.
אין די באַלקאַנען, אַפֿגאַניסטאַן און ליביע האָבן אַמנעסטי אינטערנאַציאָנאַל און הומאַן רייטס וואַטש אויך
גערופֿן צו "הומאַניטאַרישע" מיליטערישע אינטערווענצן אויפֿן סמך פֿון פֿראַגעווירדיקע אָדער פֿאַלשע טענות.
דער קלאָג אַז גאַדאַפי האָט געהרגעט 6,000 מענטשן האָט זיך אַרויסגעוויזן אַ ליגנט, לויט Swiss Policy Research.
דער גאָלף־מלחמה האָט נאָר געענדיקט און די אינקובאַטאָר־ליג איז אַנטדעקט געוואָרן, ווען די אמעריקאנער פּי־אַר־אַגענטור Rudder Finn
איז שוין געווען אַקטיוו אין די באַלקאַנישע מלחמות, גרייטנדיק דעם באָדן פֿאַר די נאַטאָ־אינטערווענציע וואָס איז געקומען דערנאָך.
דער דעמאָלטיקער דירעקטאָר פֿון רודער פֿין האָט אין אַ שפּעטערן אינטערוויו דערקלערט פֿאַר וואָס זײַן פֿירמע האָט פֿאַרשפּרייט
פֿאַלשע באַריכטן וועגן סערבישע "טויט־לאַגערן" אין באָסניע, למשל:
מיר האָבן נישט באַשטעטיקט די עקזיסטענץ פֿון טויט־לאַגערן אין באָסניע; מיר האָבן נאָר געמאלדן אַז
(דאָס אַמעריקאַנער זשורנאַל) Newsday האָט דאָס געטענהט.
(…) מיר האָבן געהאַט אַ אַרבעט צו טאָן, און מיר האָבן עס געטאָן.
מיר ווערן נישט באַצאָלט צו זײַן מאָראַליש.
לכאורה זאָלן מען אויך דערמאָנען הומאַניטאַרישע אָרגאַניזאַציעס ווי Avaaz און Campact, מיט זייערע אָנליין־פּעטיציעס.
אַנשטאָט צו שטיצן דעם רעגן־וואַלד, רופן זיי פּלוצלינג פֿאַר אַ "ניט־פליענדיקער זאָנע" איבער ליביע.
5. נאטאָ־אָפּעראַציעס קען מען פֿאַרקויפֿן ווי "שלום־היטונג", ווײַל ניט נאָר די "פּראָפּאַגאַנדע־מאַטריצע",
נאָר אויך נאטאָ אַליין איז פֿעסט אין די הענט פֿונעם CFR.
שווייצער פּאָליטיק־פֿאָרשונג שרייבט: "דער CFR האָט איבער צענדליקער יאָרן געהאַלטן זײַן אייגענע טרענירונג־פּראָגראַם פֿאַר
אָפֿיצירן, מיטן רעזולטאַט אַז לויט אָפּשאַצונגען זענען בערך 75% פֿון אַלע עלטערע אמעריקאנער מיליטערישע פּערסאָנאַל געטריינירט
געוואָרן דורך דעם CFR – אַרײַנגערעכנט כּמעט אַלע שטאַב־כײַפֿס, נאטאָ־קאָמאַנדירן און
געגנט־קאָמאַנדירן זינט דער צווייטער וועלט־מלחמה."
אויף דעם אופֿן האָט דער ראַט אויפֿגעבויט אַן אידעאָלאָגיש אויסגעשולטע אימפּעריאַלע מאַכט, וואָס מען געפֿינט
אַנדערש כּמעט אויסשליסלעך אין טאָטאַליטאַרישע רעזשים.
די CFR וועבזײַט גיט אינפֿאָרמאַציע וועגן דעם מיליטערישן טרענירונג־פּראָגראַם:
דער פּראָגראַם גיט אויסגעקליבענע אָפֿיצירן די מעגלעכקייט צו פֿאַרברייטערן זייער וויסן וועגן אינטערנאַציאָנאַלע באַציִונגען
דורך פֿאַרברענגען אַ יאָר אין דער הויפּטקוואַרטיר פֿון CFR אין ניו־יאָרק (...) דורך אינטענסיווער באַטייליקונג
אין CFR־זיצונגען און אימפּרעזעס און אינטעראַקציע מיט דער פֿאַרשיידנאַרטיקער מיטגלידערשאַפֿט פֿון CFR.
די קאַריערעס פֿון די נאטאָ־גענעראַל־סעקרעטאַרן און די העכסטע אַלייִרטע קאָמאַנדירער אין אייראָפּע
(SACEUR) ווײַזן אויך אויף די בילדערבערג־גרופּע און דעם CFR.
אלס דער העכסט־ראַנגיקער באַאַמטער פֿון נאַטאָ, רעפּרעזענטירט דער גענעראַל־סעקרעטאַר די אָרגאַניזאַציע אין דער עפֿנטלעכקייט.
ער איז שטענדיק פֿון אייראָפּע.
דער SACEUR איז שטענדיק אַ אמעריקאַנער גענעראַל אָדער אַדמיראַל און האָט די אַלגעמיינע מיליטערישע אָפּעראַציע־קאָמאַנדע.
אַ באַטײַטליכע צאָל גענעראַל־סעקרעטאַרן און SACEURס זענען געווען טיילנעמערס אין די בילדערבערג־קאָנפֿערענצן.
איר קענט געפֿינען די רשימה פֿון נעמען אין די קרעדיטן.
6. נאטאָ ווי אַ געצייַג – נישט צו פֿאַרזיכערן שלום, נאָר צו פֿאָרויסברענגען די גלאבאַלע צילן פֿון
דער CFR, אַרײַנגערעכנט אַ צענטראַלע וועלט־רעגירונג.
דער פאקט פון דער אומגעזעענער קאָנצענטראַציע פון מאַכט פון דער CFR און איר גלאבאַלע נעץ לאָזט בלויז איין מסקנה:
נאטאָ מוז ווערן באַטראַכט ווי איינער פֿון אירע אינסטרומענטן צו פֿאָרויסברענגען די גלאבאַלע צילן פֿון דער CFR,
אַרײַנגערעכנט די גרינדונג פֿון אַ צענטראַלע וועלט־רעגירונג.
די אָנגעזאָגטע "פֿאַרזיכערונג פֿון שלום" דינט בלויז צו לעגיטימירן זייער עקזיסטענץ און
זייערע אָפּעראַציעס – אין דינסט פֿון דער CFR.
איין געאָפּאָליטישער ציל פֿון די סטראַטעגן פֿון דער CFR איז זיכער צו פֿאַרזיכערן, אויב נישט צו פֿאַרגרעסערן, די מיליטערישע
העכערקייט פֿון דער אַמעריקאַנער אַרמיי און נאטאָ אין דער וועלט.
לויט אַן דערהײַנטיקונג פֿון יוני 2023, האָבן די פֿאַראייניקטע שטאַטן'ס באַוואָפֿנטע כּוחות בערך 750 מיליטערישע באַזעס
אין מער ווי 80 לענדער אַרויס פֿון די פֿאַראייניקטע שטאַטן.
אין דײַטשלאַנד זענען 119 מיליטערישע אינסטאַלאַציעס.
אַ וויזועלער דאַטאַבייס ווײַזט 56 נאטאָ־באַזעס וועלטווייט.
ווערט צו דערמאָנען איז די אמעריקאנער מיליטערישע באַזע "קעמפּ באָנדסטיל" אין קאָסאָוואָ.
דאָס איז געגרינדעט געוואָרן נאָך נאטאָס "אָפּעראַציע אַלייד פֿאָרס" קעגן יוגאָסלאַוויע אין יוני 1999.
די באַזע דעקט 386 העקטאַרן (3,860,000 קוואַדראַט מעטער) און קען אויפנעמען ביז 7,000 זאָלדאַטן פֿון דער
אמעריקאַנער אַרמיי און פֿון די פֿאַרבונדענע כוחות.
די "סטראַטעגיע פֿון שפּאַנונג" ווי אַ געאָפּאָליטישער אינסטרומענט, גענוצט דורך די אַרכיטעקטן פֿון אַ וועלט־רעגירונג, כּדי ווײַטער
אויסצוברייטערן זייער פּאָליטישע און מיליטערישע גלאָבאַלע מאַכט
אָבער יעדער געאָסטראַטעג, וואָס וויל ווײַטער אויסבויען זײַן פּאָליטישע און מיליטערישע גלאבאלע מאַכט, פֿאַרלאָזט זיך נישט
בעיקר אויף קאַנווענציאָנעלע – אַזוי גערופענע – "הייסע" מלחמות, נאָר אויף דעם, די
באַפעלקערונג אין אַ מצב פֿון "פחד און טעררור" צו האַלטן.
דאָס ווערט אויך גערופֿן די "סטראַטעגיע פֿון שפּאַנונג".
די פאלגנדיקע דעפֿיניציע קען מען געפֿינען אין קרימפּעדיע:
די סטראַטעגיע פֿון שפּאַנונג ווי אַ פּאָליטישער טערמין באַצייכנט מיטלען וואָס ווערן פֿאָרגעלייגט אָדער דורכגעפֿירט דורך
שטאַטלעכע אינסטאַנצן, כּדי אַרײַנצופֿלאַנצן מורא אָדער אומזיכערקייט אין דער אייגענער באַפֿעלקערונג אָדער אינעם שטאַט.
(…) דערצו קען אַ סטראַטעגיע פֿון שפּאַנונג דינען צו רעכטפֿאַרטיקן רעפּרעסיווע אַקציעס און אינטערווענצן פֿון דער מדינה, דורך
פֿאַרשטאַרקן דעם באַפֿעלקערונגס באַגער נאָך מדינה־אינטערווענץ.
קלינגט דאָס נישט באַקאַנט?
די געמיינטע קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע שיקט אירע גרוסן.
עס איז געווען נאָר מעגלעך צו באַרעכטיקן רעפּרעסיווע מיטלען דורך "שרעקמאַכערײַ און אומזיכערקייט".
אָבער צוריק צום טערמין "סטראַטעגיע פֿון שפּאַנונג".
דער טערמין "סטראַטעגיע פֿון שפּאַנונג" איז צום ערשטן מאָל גענוצט געוואָרן אין 1969 אין אַ אַרטיקל
אין דער בריטישער זונטיק־צײַטונג "דער אָבסערווער".
ער האָט זיך באַצויגן אויף געהיימע אָפּעראַציעס וואָס זענען דורכגעפֿירט געוואָרן דורך דעם איטאַליענישן שטאַט.
צווישן 1969 און 1984 זענען אין איטאליע געווען עטלעכע טעראָריסטישע אַטאַקעס, וואָס האָבן געפֿירט צו
מער ווי 200 טויטע און אַרום 600 פֿאַרוווּנדיקטע.
די באַשולדיקונגען זענען געווען אויף די "רויטע בריגאַדעס", אַ ראַדיקאַלע לינקע גרופּע.
ווייטפֿאַרנעמיקע אויספֿאָרשונגען דורך דעם ווענעציאַנער אויספֿאָרש־מאַגיסטראַט פֿעליצע קאַסאָן האָבן
אים געפֿירט צו איינעם פֿון די טאַקע פאַרברעכער, דעם רעכט־עקסטרעמיסט ווינצענזאָ ווינציגערוואַ.
ער האָט געמאכט אַ גאַנץ און באַדײַטנדיקע געשטאַנד.
ווינציגערע האָט עדות געגעבן אַז ער איז געווען באַשיצט דורך יחידים אינעם שטאַטלעכן אַפּאַראַט און אַז דער אַטאַק איז
געווען אַ טייל פֿון אַ גאַנץ סטראַטעגיע, וואָס קאַסאָן האָט שפּעטער גערופֿן די "סטראַטעגיע פֿון שפּאַנונג".
דער צוגאַנג האָט געצילט צו דיסקעדיטירן די קאמוניסטישע פּאַרטיי, וואָס טראַדיציאָנעל האָט געהאַט אַ שטאַרק אָנוועזנהייט אין
איטאליע, כדי צו פאַרמיידן איר באַטייליקונג אין דער רעגירונג.
קאַסאָן האָט פאָרזעצט זײַן אויספֿאָרשונג און, נאָך דערפֿאָרשן די אַרכיוון פֿון דער מיליטערישער אינטעליגענץ־דינסט SISMI
, האָט ער אַנטדעקט די עקזיסטענץ פֿון אַ העכסט געהיימער, קאָמפּליצירטער סטרוקטור אינעם איטאַליענישן שטאַט.
דאָס זענען געווען אַזוי גערופענע "שטיין־הינטער־אָרגאַניזאַציעס" , וואָס אין איטאליע האָבן געהייסן "גלאַדיאָ".
גלאַדיאָ איז אַרויסגעקומען פֿון דער קאָאָפּעראַציע צווישן דעם איטאַליענישן "דינסט פֿאַר אינטעליגענץ פֿון די
באַוואָפֿנטע כּוחות" (SIFAR) און דער CIA, און איז זינט 1964 אינטעגרירט געוואָרן אין נאטאָ.
ריכטיק פֿאַרשטאַנען. דאָס זענען געווען געהיימע נאטאָ־אַרמייען, געגרינדעט נאָך דער צווייטער וועלט־מלחמה דורך די
פֿאַראייניקטע שטאַטן צענטראַלע אינטעליגענץ־אַגענטור (CIA) צוזאַמען מיט דער בריטישער געהיימער אינטעליגענץ־דינסט (MI6).
אין פאַל פֿון אַ סאָוועטישער אָקופּאַציע פֿון די לענדער, זאָלן זיי קעמפֿן ווי גערילאַס און באַפֿרײַען מערב־אייראָפּע.
אין זײַן פאָרשונג־פּראָיעקט וועגן די געהיימע אַרמייען פֿון נאטאָ האָט דער שווייצער היסטאָריקער ד״ר דאַניעל גאַנסער געפֿונען
בײַװײַזן אַז, אויסער דער אָפּעראַציע אין איטאליע, האָבן ענלעכע נעצווערק געשטאַנען אין פֿראַנקרײַך, דײַטשלאַנד,
גריכנלאַנד, האָלאַנד, בעלגיע, שפּאַניע, פּאָרטוגאַל, נאָרוועגיע, לוקסעמבורג, דענמאַרק, עסטרײַך, פינלאַנד, שוועדן און שווייץ.
לויט דעם היסטאָריקער דאַניעל גאַנסער, "טעראָר (...) איז מער פּאַסיק ווי קיין אַנדערע
מיליטערישע סטראַטעגיע צו מאַניפּולירן די באַפעלקערונג."
לויט גאַנסער, מעטאָדן צו שאַפֿן און מאַניפּולירן מורא ווערן גענוצט צו מאַכן די (היימישע) באַפעלקערונג אָפֿן אָדער
פייַנטלעך צו באַשטימטע פּאָליטישע אָדער עקאָנאָמישע מיטלען.
וואָס איז אַ בעסערער וועג צו מאַניפּולירן אַ באַפעלקערונג און זי אָפּנעמען צו אַ צענטראַליזירטער
וועלט־רעגירונג ווי דורך שאַפֿן מורא און אומזיכערקייט?
אָבער די מעטאָדן וואָס מען נוצט צו אַרײַנברענגען מורא און טעררור אין אַ באַפעלקערונג, באַציִען זיך נישט נאָר אויף
געוואַפּנטע גוואַלד, נאָר אויף יעדן מין מלחמה־רעטאָריק.
למשל, דער אַזוי גערופֿענער "קאַלטער קריג" צווישן די פאראייניקטע שטאַטן און דער סאָוועטישער פאראייניקונג
פֿון 1945 ביז 1991 האָט געפֿירט צו אַ אמתדיקן וואפן־ראַס, אַרײַנגערעכנט נוקלעאַרע וואַפֿן.
כאָטש מען האָט אויסגעמיטן אַ דירעקטע אָפֿענע מלחמה מיט געווער, האָט די קעגנזײַטיקע דראָונג פֿון נוקלעאַרער מלחמה אונטערן
טערמין "אָפּשרעקונג" צום ערשטן מאָל אויפגערופֿן די מעגלעכקייט פֿון דער מענטשלעכקייטס אייגענער פֿאַרניכטונג ("איבערטויט").
דער קאָנפליקט האָט זיך בײַ עטלעכע געלעגנהייטן אויסגעוויזן מיט אַן אויסערגעוויינטלעך דראָענדיקן כאַראַקטער, אַזוי אַז די
מעגלעכקייט פֿון אַ "הייסן" קריג צווישן די סופּערמאַכטן איז שטענדיק געווען אין דער הינטערגרונט פֿון די מענטשנס געדאַנקען.
דאָס האָט געהאַלטן די באַפעלקערונג אין אַ שטענדיקן צושטאַנד פֿון "שפּאַנונג" און "אומזיכערקייט".
דאָס האָט געשפּילט אין די הענט פֿון רעגירונגען און דער וואַפֿן־אינדוסטריע, און האָט זיי דערלויבט מענטשן
צו באַרויבן זייערע בירגערלעכע רעכטן און פֿרײַהייטן אָדער אַנדערש פּראָפֿיטירן פֿון דער סיטואַציע.
דער זעלבער מוסטער קען מען אויך זען אין דער הײַנטיקער רעטאָריק אַרום דעם אוקראַיִנע־רוסלאַנד־קאָנפליקט.
נאָך דעם צוזאַמענברוך פֿון דער סאָוועטישער יוניע אין 1991, איז געווען נאטאָס ריי.
ריכטיק פֿאַרשטאַנען! מיט דער אַזוי גערופענער נאטאָ־אויסברייטונג קיין מזרח, וואָס האָט אָנגעהויבן אין 1999, האָבן געאָפּאָליטישע
סטראַטעגן מצליח געווען צו האַלטן די מעגלעכקייט פֿון אַ קאָנפליקט מיט רוסלאַנד און צו
האַלטן זייער אייגענע באַפעלקערונג אויף שפּאַנונג.
בעת דער ערשטער אויסברייטערונג פֿון נאַטאָ קיין מזרח אין 1999, זענען דאָס געווען פּוילן, טשעכיע און אונגערן;
2004 בולגאַריע, עסטלאַנד, לאַטוויע, ליטע, רומעניע, סלאָוואַקייַ און סלאָוועניע;
2009 אַלבאַניע און קראָאַטיע;
2017 מאָנטענעגראָ; 2020 צפֿון־מאַקעדאָניע;
2023 פֿינלאַנד; 2024 שוועדן
אוקראַיִנע זיך אָנשליסן צו נאטאָ וואָלט געווען אַ גאַנץ הויכפּונקט אין דער פּאָליטיק פֿון
קאָנפראָנטאַציע און שפּאַנונג מיט רוסלאַנד.
די אַקסעסיע פֿון אוקראַיִנע צו נאטאָ וואָלט אַרויסגערופֿן די קלאַוזול פֿון קעגנצייַטיקער פאַרטיידיקונג, און אַלע
נאטאָ־לענדער וואָלטן זיך געפֿינען אין מלחמה מיט רוסלאַנד.
מע קען אָננעמען אַז דאָס וואָלט געפֿירט דערצו אַז דער קריג זיך אויסברייטערט איבער גאַנץ
אייראָפּע, אויב נישט איבער די גאַנצע וועלט.
אין אַן אינטערוויו מיט דײַטשלאַנדפֿונק אין מאַרץ 2024, האָט נאַטאָ־גענעראַל־סעקרעטאַר יענס סטאָלטענבערג ווידערהאָלט, אַז ער
קען נישט גענוי זאָגן ווען אוקראַיִנע וועט אויפֿגענומען ווערן אין דער אַליאַנץ: "אָבער מיר
אַרבעטן שווער, כּדי דאָס זאָל פּאַסירן וואָס גיכער."
דער אמעריקאנער אויסערן־מיניסטער אַנטאָני בלינקען האָט געזאָגט בײַ דער צערעמאָניע צו באַצייכענען דעם 75סטן יאָרטאָג פֿון
נאטאָ, ציטאַט: "אוקראַיִנע וועט ווערן אַ מיטגליד פֿון נאטאָ."
אונדזער ציל בײַ דער זיצונג איז צו העלפֿן בויען אַ בריק צו זייער אַקסעסיע.
בלינקען, ווי איר קענט ראַטן, איז אַ מיטגליד פֿון דעם CFR.
עס איז שוין לאַנג אַ קאָנטראָווערסיע וועגן צי אַזאַ צוזאָג איז געמאכט געוואָרן בײַ די פֿאַרהאַנדלונגען אין
1990 אַז נאטאָ וואָלט זיך נישט אויסברייטן קיין מזרח.
דער פאקט איז אַז עס איז ניטאָ קיין בינדנדיקע און קאָנטראַקטועל אָפּגעשטימטע מחויבות צו
דער סאָוועטישער פאראייניקונג אָדער צו רוסלאַנד.
וולאַדימיר פּאָלענאָוו, אַ מיטגליד פֿון דער רוסישער דעלעגאַציע בײַ די פֿאַרהאַנדלונגען פֿון 1990, האָט געזאָגט: "עס איז געווען
אַ טעות נישט צו פֿאַרשרײַבן די צוזאָגן צום סאָוועטישן פֿאַרבאַנד, אַז נאטאָ וואָלט זיך נישט אויסברייטן
קיין מזרח. דאָס איז געווען אַ זייער גרויסער טעות."
צי מיט אָדער אָן הבטחות, איז מסתּמא נישט קיין זאָרג פֿאַר די סטראַטעגן פֿון CFR.
נאטאָ האָט דערפֿילט איר ציל צו אויפֿהאַלטן די "סטראַטעגיע פֿון שפּאַנונג".
אָבער, צווישן די רוסישע און די אמעריקאנער רעגירונגען איז נאָך אַ אַנטפּלעקנדיק צוזאָג:
אין דער אויסגאַבע פֿון דער "בערלינער צײַטונג" פֿונעם 14טן אַפּריל 2014 האָט דער דײַטשער מחבר ראָלף האָכאָט דערמאָנט, אַז דער קרעמלין
און דאָס ווײַסע הויז האָבן זינט 1952 אַ געהיימען אָפּמאַך:
"... דעריבער, אויב דער קאַלטער מלחמה זאָל זיך פֿאַרערגערן אין אַ הייסן, וואָלטן נישט קיין פֿענצטער־גלאָזן צעבראָכן
געוואָרן אין רוסלאַנד און אַמעריקע, נאָר "בלויז" פּוילן און דײַטשלאַנד וואָלטן אויסגעמעקט געוואָרן:"
די מערסט אומגעהויערע פֿאַרראַט אין אַ בונד־חבֿר וואָס עס האָט נאָר ווען געהערט געוואָרן
פֿון יעדן איינעם וואָס לייענט נאָך געשיכטע...
אַזאַ סטראַטעגיע, דורך וועלכער אַ מלחמה ווערט געפֿירט אויף די רוקן פֿון דער אייראָפּעיִשער
באַפעלקערונג, איז גאָר גלייביק פֿאַר די סטראַטעגן פֿון דער CFR.
דער סטראַטעג פֿון דער CFR, אַלען דאלס, האָט לעצטנס באַשטימט דעם פּרעצעדענט ווי דירעקטאָר פֿון דער CIA פֿון 1953 ביז
1961, ווען ער האָט צוגעשטעלט וועפּאַנז ביידע קעגנערישע פּאַרטייען אין אַ קאָנפליקט אין דער זעלביקער צײַט.
אַ אַרטיקל, פֿאַרעפֿנטלעכט דעם 22סטן אַפּריל 2024 אין דער זשורנאַל Foreign Affairs, וואָס ווערט פֿאַרעפֿנטלעכט
קוואַרטאַל־מאָל אין נאָמען פֿון דער Council on Foreign Relations (CFR), ווייזט אַז דאָס איז נישט נאָר אַ ווײַט־געצויגענע טעאָריע.
דער טיטל פֿון דעם אַרטיקל זאָגט אַלץ: "אייראָפּע – אָבער נישט נאטאָ – זאָל שיקן טרופּן קיין אוקראַיִנע."
דער דײַטשער אויספֿאָרש־זשורנאַליסט תומאַס רױפּער האָט באַמערקט דעם אַרטיקל און געזאָגט, צווישן אַנדערע זאַכן: "ווער עס לייענט
אָפּמערקזאַם, וועט פֿאַרשטיין אַז פּוטין'ס אויסזאָג, אַז די פֿאַראייניקטע שטאַטן וועלן קעמפן אין
אוקראַיִנע ביזן לעצטן אוקראַיִנער, איז, ליידער, גאָר אמת."
וואָס מער, דער אַרטיקל ווייזט אַז די מחברים וואָלטן אויך געוואָלט קעמפן ביזן לעצטן אייראָפּעער...'
די מחברים מאַכן אויך קלאָר אַז די פארייניקטע שטאַטן און נאטאָ וואָלטן נישט געווען פאַראַנטוואָרטלעך:
און ווײַל די אייראָפּעיִשע כוחות וועלן אַרבעטן אויסער דעם נאטאָ־ראַם און טעריטאָריע, וועלן קיין פאַרלוסטן
נישט אויסלייזן אַ ענטפֿער לויט אַרטיקל 5 און נישט ברענגען די פאראייניקטע שטאַטן אין די קאַמף.
דער קעגנער פֿון רוסלאַנד וואָלט נישט געווען נאטאָ, נאָר אַ קאָאַליציע פֿון אייראָפּעיִשע שטאַטן וואָס
זוכן צו קעגנוואָגן דעם נאַקעטן רוסישן אימפּעריאַליזם.
אַ טעקסטבוך־סטראַטעגיע, ווי עס ווערט געוויזן אין דעם בילדונגס־פֿילם "ווי אַרבעטן מאָדערנע מלחמות?"
דער "אַגרעסאָר" איבערצייגט די אויסגעקליבענע לענדער צו נעמען אַרױף וואַפֿן קעגן זײַן גרעסטן
קעגנער, ניצנדיק זייערע אייגענע וואַפֿן און אַרמייען.
נאָר ווען אַלע לענדער האָבן אויסגעניצט זייער לעצטע אַמוניציע, פאַרלוירן זייער בעסטע מענטשן און זענען חרובֿ, דעמאָלט טרעט דער
אמתער מיזאַנטראָפּ, דער אמתער אַגרעסאָר און קריגסמאַכער אַרײַן, צו באַזיגן זיי אַלע צוזאַמען
(...) (אָדער) צו ווערן געפֿײַערט ווי אַ גואל.
זע אויך די אַזוי גערופענע סטראַטפֿאָר־רעדע, געגעבן אין 2015 דורך דעם אמעריקאַנער געאָ־סטראַטעג ג'אָרדזש פרידמאַן.
דעריבער זעט די פאראייניקטע שטאַטן איר גרעסטע סכנה אין אַ מעגלעכן דײַטש-רוסישן בונד.
אַ מלחמה אין אייראָפּע, אין וועלכער דײַטשלאַנד און רוסלאַנד זײַנען באַטייליקט, וואָלט געווען אין די
אינטערעסן פֿון דער אַמעריקאַנער העגעמאָניע־פּאָליטיק.
מע קען אויך געדענקען די באַקאַנטע דערקלערונג פֿון בריטישן לאָרד העסטינגס איסמיי אין זײַן
פֿונקציע ווי דער ערשטער גענעראַל־סעקרעטאַר פֿון נאטאָ:
נאטאָ איז געגרינדעט געוואָרן "צו האַלטן די סאָוועטישע יוניע אויס, די אמעריקאנער אינעווייניק און די דײַטשן אונטן".
קען מען טאַקע פֿאַרשטיין די דאָזיקע דערקלערונג נאָר אין דעם קאָנטעקסט פֿון דער גרינדונג פֿון נאַטאָ, ווי די
טאַבלויד־מעדיע טוען, אָדער איז זי נאָך הײַנט גילטיק?
7. מסקנא: נאטאָ קען נישט ווערן באַטראַכט ווי אַ גאַראַנט פֿון "שלום־האַלטונג" – זיכער נישט אין אייראָפּע –
נאָר ווי אַ גאַראַנט פֿון די בויערס פֿון אַ נײַער וועלט־אָרדענונג, און דאָס אין צוויי הינזיכטן
פֿאַר די אַרכיטעקטן פֿון אַ נײַער וועלט־אָרדענונג אונטער צענטראַליזירטער
פֿירערשאַפֿט, דינט נאטאָ איר ציל אויף צוויי אופֿנים:
ערשטנס, נאטאָ ווי אַ קריגסמאַכער
ערשטנס, נאטאָ פֿאַרשאַפֿט די גאַנצע מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע – צי דורך פּראָפּאַגאַנדע, דראָונגען ווי נאטאָס
אויסברייטונג קיין מזרח, אָדער דורך טאַקע ריאַרמעמענט, אאז״ו.
אין אייראָפּע איז די מעגלעכקייט פֿון אַ מלחמה מער אָנוועזנד ווי קיינמאָל זינט דער צווייטער וועלט־מלחמה.
די וועבזײַט פֿון די דײַטשישע באַוואָפֿנטע כּוחות דערמאָנט אַ "אָפּעראַציאָנעלן פּלאַן דײַטשלאַנד" (אויף קורצן OPLAN DEU).
דער "אָפּעראַציע־פּלאַן דײַטשלאַנד" איז אַ "נאַציאָנאַלער פאַרטיידיקונגס־פּלאַן" מיט די פאלגנדיקע צילן:
אויף דער איין זײַט, בּוּשְׁמִיל: "צו באַשיצן און פאַרטיידיקן דייטשלאנד, איר טעריטאָריאַלער אינטעגריטעט און אירע
בירגערס, צוזאַמען מיט אַנדערע שטאַטלעכע און ציווילע אַקטיאָרן."
אויף דער אַנדערער זײַט, צו פֿאַרזיכערן די אויסשטעלונג פֿון די בונדענע כוחות איבער און דורך
דײַטשלאַנד צו דער מזרחדיקער פֿלאַנק פֿון נאטאָ.
די קריגספּראָפּאַגאַנדע האָט דערגרייכט נאָך אַ שפּיץ דעם 31סטן מײַ 2024.
די אויסערן־מיניסטערן פֿון נאטאָ האָבן זיך געטראָפֿן אין פּראַג.
די אַגענדע האָט אַרײַנגענומען צוגרייטונגען פֿאַרן סאַמיט־טרעף אין וואַשינגטאָן אין יולי 2024 און נאטאָס שטיצע פֿאַר אוקראַיִנע.
דער קאָפּ אין די טאַבלאָיד־מעדיע האָט געשטאַנען: "די פארייניקטע שטאַטן און דייטשלאנד לאָזן דעם באַניץ פֿון זייערע וואַפֿן
קעגן פּאָזיציעס אין רוסלאַנד, אָבער נאָר נאָענט צו כאַרקיוו."
די אוקראינישע רעגירונג האָט שוין דעם 3טן יוני גערופֿן, אַז דער "אַנווענדונגס־געביט" פֿון מערבֿדיקע
וואָפֿנס זאָל ווערן פֿאַרברייטערט צו רוסישן טעריטאָריע.
עס זאָל זײַן נאָר אַ זאַך פֿון צײַט.
דער רעכט צו פאַרטיידיקונג שטאַמט פֿון אינטערנאַציאָנאַלן געזעץ, זאָגט נאטאָ.
דער גענעראַל־סעקרעטאַר פֿון דער אַליאַנץ, יענס סטאָלטענבערג, האָט גערופֿן די אַליִיִרטע צו
ווײַטער צושטעלן אוקראַיִנע מיט וואָפֿנס און אַמוניציע.
רוסלאַנדס ענטפֿער איז געווען גלײַך: רוסלאַנד באַטראַכט די אַקציע פֿון נאטאָ ווי אַ ערנסטע
עסקאַלאַציע און דראָט מיט אַ מאַסיווע ענטפֿער.
דמיטרי מעדװעדעוו, פּרעזידענט פֿון רוסלאַנד פֿון 2008 ביז 2012 און וויצע־פֿאָרזיצער פֿונעם זיכערהייטס־ראַט פֿון דער רוסישער
פֿעדעראַציע זינט 2020, האָט געשריבן אויף זײַן טעלעגראַם־קאַנאַל:
אַזאַ "אינדיווידועלער הילף" פֿון נאטאָ־לענדער קעגן רוסלאַנד ... איז אַ ערנסטע עסקאַלאַציע פֿון דעם קאָנפליקט.
די פֿריִערדיקע אוקראַיִנע און אירע נאטאָ־אַליִיִרטע וועלן באַקומען אַן ענטפֿער פֿון אַזאַ דעסטרוקטיווער
קראַפֿט, אַז דער בונד אַליין וועט פשוט נישט קענען זיך אָפּהאַלטן פֿון ווערן אַרײַנגעצויגן אין דעם קאָנפליקט.
אויפֿן 27סטן אינטערנאַציאָנאַלן עקאָנאָמישן פֿאָרום אין סאַנקט־פּעטערבורג אין אָנהייב יוני 2024,
האָט דער רוסישער פּרעזידענט וואַלאַדימיר פּוטין גערעדט וועגן אַן "אַסימעטרישער ענטפֿער".
ער האָט באַשריבן אַ אַזוי גערופענע "סימעטרישע ענטפֿער", אַז רוסלאַנד האָט געוואָלט אַטאַקירן נאטאָ־טעריטאָריע, ווי "בולשיט".
פּוטין האָט געזאָגט: "מיר באַטראַכטן אַז אויב עמעצער מיינט אַז מע קען צושטעלן וואָפן אין דער קאַמף־זאָנע כדי דורכצופירן אַטאַקן
אויף אונדזער טעריטאָריע (...), דאַן פֿאַר וואָס זאָלן מיר נישט האָבן דאָס רעכט צו אַרײַנשטעלן אַזעלכע וואָפן אין געגנטן פֿון
דער וועלט, וווּ מען דורכפירט אַטאַקן אויף סענסיטיווע אָביעקטן וואָס געהערן צו די לענדער וואָס טוען דאָס קעגן רוסלאַנד?"
צווייטנס, נאטאָ ווי אַ אָפּווענד־טאַקטיק
צווייטנס, נאטאָ, צוזאַמען מיט אַלע מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע – אפילו מלחמה־היסטעריע – דינט ווי אַ באַגריסענע אָפּווענד־טאַקטיק צו
פֿאָרויסברענגען די אמתע צילן פֿון די CFR־סטראַטעגן: נעמלעך די גרינדונג פֿון די יסודות פֿון אַ צענטראַלע וועלט־רעגירונג.
מיליטערישע העכערקייט איז נאָר איין פֿון עטלעכע פֿאַקטאָרן.
צווישן די וויכטיקסטע יסודות פֿאַר דער אויפשטעלונג פֿון אַ נײַער וועלט־אָרדענונג זענען
קאָנטראָל און מאַכט איבער געזונטהייט און פינאַנצן.
בײַם געזונט־געביט בפרט, זײַנען דער נײַער פּאַנדעמיע־טראַטאַט פֿון דער וועלט־געזונטהייט־אָרגאַניזאַציע (WHO) און די איבערגעאַרבעטע
אינטערנאַציאָנאַלע געזונטהייט־רעגולאַציעס געצילט צו צענטראַליזירן די קאָנטראָל איבער "געזונטהייט־מיטלען" וועלטווייט.
די WHO – וואָס, ווי די UN, איז געשאַפֿן געוואָרן אין די CFR־שטודיע־גרופּעס – וואָלט דאַן באַקומען די
איינציקע אויטאָריטעט צו אינטערפּרעטירן קראַנקייטן און באַשליסן וועלכע מיטלען זאָלן ווערן גענומען.
אַן אַנדערער הויפּט־שטיין איז קאָנטראָל איבער די פינאַנצן.
דערווייַל גייען אָן צוגרייטונגען איבער דער גאַנצער וועלט – אַרײַנגערעכנט רוסלאַנד און כינע – פֿאַר דער
אײַנפֿירונג פֿון דיגיטאַלע צענטראַל־באַנק וואַלוטעס.
לויט דעם דײַטשן פינאַנציעלן עקספּערט ערנסט װאָלף, זאָל יעדער בירגער און יעדע פֿירמע
האָבן בלויז איין חשבון בײַ דער צענטראַלער באַנק.
דאָס וואָלט דערמעגלעכט דעם שטאַט צענטראַל צו באַשטימען די געלט־פֿאַרזאָרגונג, צו פאַרוואַלטן און קאָנטראָלירן די
געלט־שטראָמען, און צו באַשטימען די אינטערעס־ראַטעס לויט דער נויט.
ציטאַט פֿון ערנסט וואָלף: "בירגער וועלן זייער שנעל פֿאַרשטיין אַז דער שטאַט קען נישט נאָר נאָכגיין יעדן איינציקן טראַנסאַקשאַן,
נאָר אויך אָנלייגן אינדיווידועלע אינטערעס־ראַטעס, אינדיווידועלע שטײַער־ראַטעס אָדער אפילו שטראפֿן, פֿאַרבינדן דאָס געלט מיט
אַ געזעלשאַפֿטלעכן קרעדיט־סיסטעם באַזירט אויף דעם כינעזישן מאָדעל, אָדער זיי גאָר אָפּשניידן פֿון אַלע פינאַנציעלע פֿליסן."
דאָס זענען נאָר צוויי ביישפּילן פֿון ווי מאַכט און קאָנטראָל זאָלן ווערן צענטראַליזירט
וועלטווייט און איבערגעגעבן צו אַ "וועלט־רעגירונג".
נאטאָ דינט ערשטנס צו פֿאַרזיכערן מיליטערישע העכערקייט און צווייטנס צו אָפּצופירן די אויפמערקזאַמקייט פֿון אַלע מינים
פֿון וועלט־דאָמינאַציע־פּרוּוון וואָס זענען אין פולן גאַנג.
Kla.TV האָט אין אַ סך פּראָגראַמען אַנטפּלעקט די דאָזיקע אונטערנעמונגען.
איר קענט געפֿינען עטלעכע פֿון דער אינפֿאָרמאַציע אין דעם בלויען אינפֿאָ־קעסטל.
טײַערע צוקוקער, אפֿשר פילט איר איצט איבערוואלטיקט פֿון אַלע די פאַקטן און זעט נישט קיין אויסוועג.
Kla.TV באקומט אָפֿט פֿידבק פֿון צוקוקערס וואָס זאָגן אַז מיר בלויז באַטאָנען פּראָבלעמען און פאָרשלאָגן נישט קיין לייזונגען.
אָבער אין דעם מאָמענט קענען מיר זיך נישט אַנטשולדיקן פֿאַרן פאַקט אַז אונדזערע צוגאַנגען צו
לייזונגען זענען נישט געגרינדעט אין דער זעבאַרער וועלט.
אין פּנים פֿון אַלע די ריזיקע סכּנות, האָבן מיר במשך דעקאַדעס געצויגן אונדזער כּוח און האָפֿענונג פֿון אַ
העכערער דימענסיע, וואָס איוואָ סאַסעק כּסדר עדות דערצו.
פֿאַר אַלע יענע וואָס ווילן נישט אויפֿגעבן האָפֿענונג, ווילן מיר אײַער אויפֿמערקזאַמקייט ציען צו אונדזער ברייטער
אויסוואַל פֿון אויפקלערישע קאָנפֿערענצן אויף www.ivo-sasek.ch/veranstaltungen און www.sasek.tv.
סוף־כּל־סוף, זעט דרײַ קורצע אויסצוגן פֿון דער רעדע וואָס האָט געהאַלטן דער גרינדער פֿון Kla.TV, איוואָ סאַסעק, בײַ
דער אינטערנאַציאָנאַלער פֿרײַנד־צוזאַמענקום דעם 4טן מײַ 2024.
סאַסעק דיסקוטירט די וואָפן פֿון אָפּווענדונג אין פּנים פֿון וואָס איז למעשה אַ פֿאַרבאָרגענער
וועלט־מלחמה, און אַ געזונטער אויסוועג דערפֿון.
ליבע פֿרײַנד, מיר מוזן דרינגענדיק לערנען צו פֿאַרשטיין אַז די צײַטן האָבן זיך געביטן.
די מלחמות וואָס הײַנט ווערן געפֿירט אין דער אַנאַלאָגער וועלט, דאָס הייסט פֿיזישע מלחמות מיט טאַנקען, העליקאָפּטערס,
קרוז־מיסילן און דעם גלײַכן, האָבן הײַנט אַ גאָר אַנדערע פֿונקציע.
ווייסטו וועלכע?
די קאַנווענציאָנעלע מלחמות וואָס איצט ווערן געפֿירט, דינען בעיקר ווי אַ וועפּן צו אָפּצופירן די אויפמערקזאַמקייט
פֿון דער אמתער געהיימער וועלט־מלחמה, פֿאַרשטייסטו?
די מלחמות אַליין, טראַכט גוט וואָס איך זאָג, די מלחמות אַליין וואָס איצט ווערן געפֿירט, זענען אָפּוועג־טאַקטיקן
צו פאַרבאָרגן דעם פיל גרעסערן קריג וואָס פּאַסירט.
אויב זיי וועלן מצליח זײַן צו וואַקסינירן די גאַנצע וועלט מיט דער גענטעראַפּיע, קענסטו פֿאַרשטיין ווי דאָס אַרבעט?
דער הײַנטיקער היבריד־מלחמה, אויף דער אַנדערער זײַט, אַרײַננעמט טאַקע יעדן איינציקן מענטש אויף דעם פּלאַנעט.
ווי דער פֿעטער ביל (גייטס) האָט פֿאָרויסגעזאָגט: "נאָר ווען יעדער מענטש אונטערן הימל וועט ווערן געװאַקסינירט,
וועלן מיר זײַן זיכער..." – דו ווייסט, פֿעטער ביל, ביל גייטס.
– אַזוי דער פאַרבאָרגענער אַנגריפֿער רעכנט דערפֿון.
ער האָט דאָס געשריבן 120 יאָר צוריק; איך האָב עס אין שריפֿט.
דער פאַרבאָרגענער אַטאַקירער דערוואַרט אַז מיר וועלן אים נאָר דערקענען ווען עס איז שוין צו שפּעט, ווײַל דעמאָלט קען מען
מיט אַ קנאָפּ־דרוק, מיט הילף פֿון דיגיטאַלער, געלטלאָזער גאַנץ־אויפֿפּאַסונג־טעכנאָלאָגיע, יעדן קעגנשטעל מאַט מאַכן.
איצט, אין די טעג פֿון אונדזערע, אויף דעם טאָג פֿון אויפֿשפּאַר – ווי איך הײַנט רוף עס – גאָט ציט, ווי עס זאָל
זײַן, זײַן שווערסטן, שאַרפֿסטן פּײַל, זײַן מעכטיקסטן וואָפן.
וואָס פֿאַר אַ וואַפֿן איז דאָס? רעדן מיר דאָ וועגן פיזישע וואַפֿנס?
ניין, נײן, נײן. נישט איצט.
זע, טויזנטער יאָרן האָבן אונדז געלערנט אַז פיזישע וואַפֿן אומפֿאַרמיידלעך פֿירן צו נאָך
ערגערע מלחמות און אפילו מער טויטלעכע וואַפֿן.
מיר האָבן געלערנט אַז.
און אַזוי זענען די אמתע און די איינציקע אמת־גואלדיקע וועפּאַנז פֿון גאָט די וועפּאַנז פֿון דעם גײַסט.
די וואָפֿן פֿון וואָרט. דער שטאַרקסטער אונטערן הימל.
דער אמת, געזאָגט, למשל, אָבער נישט ווי פריער, ווי אַ שוואַך אָדער אפילו לעגאַל־לעטאַל מענטשלעך וואָרט – נאָר דער
אמת, געזאָגט לויט די ווירקונגען פֿון מאַכט און שטאַרק אויטענטיפיקאַציעס פֿון אָנטאָלאָגישער מאַכט.
קענסטו זען דעם חילוק?
דאָס מיינט אַז אין דעם לעצטן באַטאַל וואָס איז אַנאָנסירט געוואָרן, קענען מיר ניצן נאָר איין וואָפן.
די גאַנצע רעדע, "אויפֿשליס־טאָג", וואָס איז געווען איבערגעטראָגן לעבעדיק אין 53 לענדער, קען מען געפֿינען אויף www.kla.tv/29017..
לייגט אויס די רויטע טעפּעך, שפּריצט די הימען.
די פֿלאַג פֿליט שטאָלץ הויך אין הימל – "שלום! שלום!" ווערט אָפֿט געזאָגט.
איבער פֿופֿציק טויטע אין דער זעלבער צײַט, טויזנטער פֿאַרוווּנדיקטע באַקלאָגן זייער ליידן.
שוואַרצער רויך שטייט אַרויף צום הימל, מענטשן רופן פֿאַר שלום מיט די העכסטע שטימען.
ווי אַ גאָלדענע זון אין דער הימל, ווילן מיר שלום ווי אונדזער לעצטנס ציל.
שלום איז נישט אַ ווייַט ציל; שלום איז דער וועג.
שלום, אַ פֿאָרמיטל אויף וועלכן מען פֿאָרט.
שלום, שלום, שלום הייבט זיך אָן אין מיר.
שלום, שלום, שלום, דאָס איז גאָט אין מיר.
וואָס הערשט טיף אין מײַן האַרצן, עקזיסטירט ווײַט העכער לאָגיק און שׂכל, און דרוקט זיך אויס ווי קהילהישער שלום אין אונדז.
מלחמות ברענען אויף פינף קאָנטינענטן, מענטשן שטאַרבן יעדן טאָג.
נישט גענוג, זיי הייבן עפּעס נײַ אָן – צפון־קאָרעע, רוסלאַנד אָדער איראַן.
מײַן האַלדז צוקניצט זיך, מײַן פּולס ווערט שנעלער. וויפֿל נאָך ליידן איידער שלום קומט?
דײַן פֿויסט קלאַמערט זיך שטאַרק ווי אַ שטיין. היי, אויב עס איז שלום אין דיר, וועט עס זײַן שלום.
ווי אַ גאָלדענע זון אין דער הימל, ווילן מיר שלום ווי אונדזער לעצטנס ציל.
שלום איז נישט אַ ווייַט ציל; שלום איז דער וועג.
שלום, אַ פֿאָרמיטל אויף וועלכן מען פֿאָרט.
שלום, שלום, שלום הייבט זיך אָן אין מיר.
שלום, שלום, שלום, דאָס איז גאָט אין מיר.
וואָס הערשט טיף אין מײַן האַרצן, עקזיסטירט ווײַט העכער לאָגיק און שׂכל, און דרוקט זיך אויס ווי קהילהישער שלום אין אונדז.
שלום, שלום, שלום אָנהייבט זיך אויך אין דיר.
שלום, שלום, שלום, דאָס איז גאָט אין דיר.
דער שלום שאַפֿט אחדות מיט אַלעמען, אפילו אויב עס איז משוגע, היי, עס איז אַזאַ מאַכט.
שלום, שלום, שלום הייבט זיך אָן אין מיר.
שלום, שלום, שלום, דאָס איז גאָט אין מיר.
וואָס הערשט טיף אין מײַן האַרצן, עקזיסטירט ווײַט העכער לאָגיק און שׂכל, און דרוקט זיך אויס ווי קהילהישער שלום אין אונדז.
שלום, שלום, שלום הייבט זיך אָן אין מיר.
שלום, שלום, שלום, דאָס איז גאָט אין מיר.
וואָס הערשט טיף אין מײַן האַרצן, עקזיסטירט ווײַט העכער לאָגיק און שׂכל, און דרוקט זיך אויס ווי קהילהישער שלום אין אונדז.
שלום, שלום הייבט זיך אָן אין מיר.
שלום, שלום, דאָס איז גאָט אין מיר.