In sy nuutste program het Kla.TV-stigter Ivo Sasek 40 redes voorgestel waarom hy nie die Serafe, dit wil sê die
verpligte media-lisensiegeld in Switserland, betaal nie.
Hooggeplaaste kenners het die beriggewing deur die verpligte media in die D-A-CH-lande as kriminele en
uiters gevaarlik vir die openbare belang geklassifiseer.
Dit openbaar 'n swaard met 'n dubbele lem:
Die voor die hand liggende aspek is dat dié wat weier om te betaal, met strafregtelike verrigtinge gekonfronteer sal word.
Die verborge kant is egter dat dit onwettig is vir mense om finansieel aan kriminele aktiwiteite deel te neem.
In Oostenryk het die nuwe ORF-huishoudelike lisensiegeld sedert 2024 die vorige GIS-fooi vervang en word
dit ingesamel deur ORF-Beitrags Service GmbH (OBS).
Soos Kla.TV reeds in die dokumentêre The ORF File – Corruption and Interdependence on a Grand Scale en The ORF File – Hidden
Influence onthul het, is daar ook redes om nie die ORF-lisensiegeld te betaal nie om nie medeplichtig te wees
aan die befondsing van 'n "kriminele organisasie" nie:
● Top salarisse by ORF veroorsaak openbare verontwaardiging
● Afhanklikheid van korporasies ondermyn die onafhanklikheid van die ORF
● Grootskalige politieke onderlinge afhanklikheid ondermyn die beheerfunksie
● Manipulerende verslaggewing ten gunste van politiek: Bedanking van die hoofredakteur van ORF2 en die ORF-streekdirekteur
Nou, in Oktober 2023, het selfs die Oostenrykse Grondhof beslis dat ORF ongrondwetlik optree weens die
ongemagtigde politieke aanstelling van sy komitees.
Verder is ORF in Oktober 2023 betrap terwyl hulle regstreekse uitsending gesensor het.
Tydens 'n onderhoud oor klimaatsake is die bekende skiër Benni Raich deur die ORF-regisseur opdrag gegee om nie meer te sê nie.
Sien ook die verhouding: Ons ski op ongeveer 10 gletsers in Oostenryk, maar ons het
waarskynlik 500 of meer, so dit is 'n baie groot getal.
En die gletsers trek oral terug, en wanneer jy hierdie beelde sien...
"Stop!" het hulle gesê. Stop wat? Ek gaan niks meer sê nie.
Ten spyte van al die ondersoekwerk, ten spyte van die voortdurende openbaarmaking van skandale wat as
samenzweringsteorieë voorgestel word, is die ORF nie bereid om sy beriggewing waarheidsgetrou te reguleer nie.
Gebrek die verantwoordelikes aan die moed om hul foute te erken en die gevolge te
aanvaar, of is daar ander redes vir hierdie gedrag?
Die jongste verslaggewing deur ORF oor die RKI-skandaal bied nog 'n rede om die huishoudelike lisensiegeld in te hou.
Die RKI-protokolle, wat deur die Duitse aanlyn-tydskrif Multipolar openbaar gemaak is, het groot
verontwaardiging onder die bevolking veroorsaak.
Nou het die Duitse media hulle verplig gevoel om daaroor te berig.
Die ORF het ook ná 'n vertraging oor die saak berig – maar die ZIB 2-verslag van 25 Maart, en veral die wyse
waarop dit deur Armin Wolf aangebied is, was bevooroordeeld, manipulerend en geensins objektief nie.
Maar sien self.
Armin Wolf: "En nou na Duitsland, waar voorheen geheime notules uit die eerste maande van die pandemie opslae maak."
Dit gaan oor transkripsies van die RKI, die Robert Koch-instituut, wat die Duitse regering geadviseer het.
'n Regse aanlyn-tydskrif het die publikasie van hierdie notules in die hof afgedwing, en teenstanders van die maatreëls
destyds voel nou in die reg bewys; byvoorbeeld as gevolg van kritiese opmerkings oor die nut van FFP2-maskers of afsluitings.
Sogenaamde lateraaldenkers juig op sosiale media – maar onterecht, sê die RKI en die Duitse regering.
Die aanhalings moet nie uit konteks geneem word nie.
Afgesien van hierdie drie-en-'n-halwe minuut lange verslag op ZIB 2, was daar geen
verdere dekking van die RKI-protokolle op ORF nie.
As gevolg van hierdie ORF-verslag het WIR EMU's op 7 Mei 'n perskonferensie in Linz
gehou. EMU staan vir eg, dapper en onwrikbaar.
Die Vereniging vir die Bevordering van die Samelewing en Welstand is 'n netwerk van nie-partydige
individue wat mekaar wedersyds ondersteuning en bystand bied.
Die EMU's het by KommAustria 'n klagte ingedien teen ORF se beriggewing oor die RKI-protokolle.
Liefdevolle kykers, hierdie perskonferensie het oor baie meer gegaan as die ORF se standpunt oor die RKI-protokolle.
Die sprekers het daarop gewys dat openbare diskoers of neutrale beriggewing oor die
koronaviruskwessie steeds deur ORF onderdruk word.
Hulle het gekla dat daar tot dusver geen inhoudelike besprekings met media-verteenwoordigers en regeringsamptenare was nie.
Kyk na uittreksels uit hierdie inligtingryke konferensie.
Ons begin met Sabine Spögler-Dinse. Sy het vir baie jare by ORF se Seitenblicke-program gewerk.
As gevolg van die 2G-reël is sy egter nie meer vanaf die herfs van 2021 toegelaat om die maatskappy te
betree nie en het sy haar werk ná 25 jaar verloor.
Luister nou hoe manipulerend die ORF destyds was met die maatreëls wat dit binne sy eie organisasie geneem het.
Sabine Spögler-Dinse: Ek is toegelaat om tot die herfs van 2021 te werk, toe ek tydelike verblyfvergunning
gekry het. Toe die ORF 'n de facto-inentingsvereiste vir werknemers ingestel het, moes ek vertrek.
Echter, selfs tot daardie punt toe, was die maatreëls wat tydens die opnames en aanbiedings getref is,
hoe moet ons dit stel, nie altyd sinvol of redelik nie.
Hier het ons 'n simboliese beeld wat jou 'n idee gee van hoe die werksomstandighede moontlik was.
Ons moes onderhoude voer met twee meter lange hengelstokke, maar daarna is ons toegelaat om langs mekaar te staan vir foto's.
Die belangrikste ding was altyd dat die kyker sou voel dat alle maatreëls uiters sinvol was en deur almal oral gevolg sou word.
Natuurlik was dit nie die geval nie. In die agtergrond was alles altyd anders.
Hulle het saam gestaan, maar voor die kamera het hulle twee meter uitmekaar gebly.
Niemand is toegelaat om sonder 'n masker in die agtergrond te loop nie; hulle is onmiddellik uitgeknip. Die
doel was om die illusie te skep dat almal alles gedoen het wat die regering voorgeskryf het.
Sleutelwoordmasker: Jy kan sien dat die onderhoudvoerder 'n masker moes dra, maar die onderhoudspersoon nie.
Dit was alles heeltemal willekeurig. Die instruksies het gekom: vandag moet almal 'n masker dra, môre
net die ondervraers, dan weer buite, dan weer nie.
So dit was, kom ons sê, nie regtig nuttig nie.
En dit was ook so dat as jy dit bevraagteken het, jy van meet af aan met agterdog bejeen is en
relatief gou as 'n buitenbeentjie bestempel is.
En sommige mense, bekend as lateraaldenkers, klou steeds vandag aan hierdie narratief vas. Dat enigiemand wat kritiese vrae vra,
wat 'n bietjie agter die façade wil kyk, 'n lateraaldenker is.
En dit is presies waarom ons vandag hier is, waarom ons hier sit.
Luister nou na Bernhard Costa, woordvoerder van die EMU's. Hy praat uit die hart van baie groepe, inisiatiewe en maatskappye:
Bernhard Costa: En ek praat waarskynlik namens honderde duisende ander ontevrede
verpligte lisensiegeldebetalers en ORF-verbruikers.
Daar is dus werklike mag agter hierdie klagte.
In 'n langdurige en duur regstryd het joernalis Paul Schreyer daarin geslaag om die RKI te dwing om die notules te publiseer.
En nog een, Peter Hahne, 'n veteraan van ZDF, het gesê dat die RKI-lêers wys dat alle
samenzweringsteorieë suiwer werklikheid is.
So iets het gebeur.
Hierdie wind, wat deur die medialandskap in Duitsland geswaai het, het by die hekke van ORF stilgehou.
As 'n eenvoudige persoon, 'n belastingbetaler en 'n bekommerde vader van drie, laat my asseblief
'n paar algemene woorde oor hierdie onderwerp sê.
En ek sê dit weer en weer, en ek bedoel dit opreg: Ek glo dat ons, veral in moeilike tye, 'n sterk, onafhanklike ORF
nodig het, en ek sal ook graag lisensiegelde daarvoor betaal.
Dit sou vir my die moeite werd wees. Maar die ORF, nie net nou nie, dit gaan al vier jaar aan, staan
tans in die pad van die verwerking van die verlede.
En ek sê dit nou in geen onduidelike terme nie: volgens my is dit 'n gevaar, 'n werklike gevaar vir ons
samelewing, veroorsaak deur latente, eenzijdige beriggewing.
En hy demonstreer dit weer eens deur 'n deeglik oneervolle rol te speel in die toedekking van wat vermoedelik die grootste
medies-politieke skandaal in die menslike geskiedenis is.
Ek dink die feite wat tans op die tafel lê, demonstreer dit duidelik.
Omdat ORF nie vir herwaardering staan nie, soos in die afgelope dae en weke duidelik geword het, probeer
ek bydra tot herwaardering binne die perke van my emosionele en burgerlike vermoëns.
En ek is persoonlik oortuig dat die verwerking van die verlede eers kan begin sodra die algemene publiek werklik
verstaan wat hier gebeur het en wat nog steeds aan die gang is.
En om hierdie rede is daar nou minder woorde, maar ek laat selfverklarende beelde vir hulself praat.
Ek doen dit in Telegram-styl, in vinnige vooruitspeel. Maar dit is beelde uit stelselmedia, want stelselmedia is betroubaar.
En dit het in die middel van 2021 by die Europese Sokkerkampioenskap begin, waar net sokkerliefhebbers hul
eerste kennismaking met 'n nuwe gebeurtenis gehad het.
Namlik, jy kyk na iets op televisie en skielik val 'n atleet inmekaar. Maar dit is 'n geïsoleerde geval.
En dit gaan vandag, in 2024, voort, toe net 'n paar dae gelede Switserland se vinnigste marathonloper skielik
ineengestort het, 'n hartaanval gekry het en gesterf het.
Maar gelukkig word ons altyd vervoer, en sulke gebeure is gelukkig seldsame en geïsoleerde gevalle.
En die vraag is: Is dit regtig geïsoleerde gevalle?
Wel, ek het 'n duidelike antwoord daarop, maar miskien is dit net my vervormde persepsie. Ek nooi jou uit om jou
persepsie met my te deel, en ek wil jou nou nie vervel nie.
In my navorsing het ek ongeveer 180 beelde van die afgelope drie jaar, maar ek beperk myself tot net die afgelope paar weke.
(!): 16 Januarie, op 43-jarige ouderdom, het skielik en onverwags gesterf.
22 Januarie, 23-jarige atleet sterf
26 Januarie, paalspring-wêreldkampioen, 29 jaar oud, skielik en onverwags.
29 Januarie, Panama se rekorddoelscorer met 41 doele, is heeltemal onverwags aan 'n hartaanval oorlede. En so meer.
Ek noem nou nie altyd die datum nie. Dit gebeur amper daagliks:
Hartsstilstand op die ouderdom van 39, skielik en onverwags.
Skokkende diagnose: nasionale speler, 28 jaar oud, veg vir sy lewe.
Geen hartklop vir 'n uur nie, Egiptiese sokkerspeler in kritieke toestand.
Argentynse professionele speler stort inmekaar tydens wedstryd, bloedklont.
Voormalige spanlid sterf op 44-jarige ouderdom ná 'n hartaanval.
Arsenal-ster val op die veld inmekaar; dit is ook 'n foto uit vrouesokker, waar hierdie unieke gebeurtenis ook aangebreek het.
Op dieselfde dag, 1 April, die tweede hoofopskrif op die ouderdom van 24: nasionale speler ly 'n beroerte.
In Stiermark sterf 'n sokkerspeler skielik en onverwags op die ouderdom van 24.
Wedstryd in Italië gestaak nadat 'n Roma-ster op die veld ineengestort het.
Op 26-jarige ouderdom sterf 'n sokkerspeler aan 'n hartstilstand nadat hy 'n doelpunt geskop het.
43-jarige voormalige wêreldkampioen in bokse sterf onverwags.
Argentinië se voormalige spits is met borspyne in die hospitaal opgeneem.
Onlangs in die Duitse, ek glo streekliga, het 'n doelwagter tydens die wedstryd ineengestort en later in die hospitaal gesterf.
29-jarige vrou het 'n hartaanval gehad, gediagnoseer deur 'n kardioloog as gevolg van mRNA-entstof.
En daar was nog 'n paar in die afgelope paar dae, maar toe het ek opgehou.
Op 2 Mei sterf die jong kriket-ster op die ouderdom van net 20.
Wanneer mense uiteindelik die punte verbind en besef: Nee, dit is nie 'n geïsoleerde geval wat
net in sokker gebeur of net met atlete gebeur nie.
Dit is net die dinge wat in die hoofstroommedia opduik. Onder die oppervlak gebeur duisende, tienduisende sulke voorvalle.
Ek wil nie eers die geskatte aantal ongerapporteerde gevalle noem nie, ek wil dit nie eers hardop sê nie.
Mens kan net verskriklike dinge voorstel, en dit is nie iets wat ons eers vandag besef het
nie, maar iets wat ons al lankal kon voorstel.
Ons hoor dit heeltyd: "Jy kon nie beter geweet het nie." Ja, ja, ja!
En gerespekteerde mediese professionele persone en gerespekteerde joernaliste het dit geweet en het dit altyd uitgewys.
Wat ek kortliks agter my vir jou wys, is 'n strafklagte wat ons dapper prokureur, Dr. Wolfgang Schmidauer,
namens ons EMUs ingedien het. Dit is van Februarie 2022.
Hierdie strafklagte is gerig teen Gesondheidsminister Mückstein en die hele inentingskomitee.
Ek wil julle op hierdie stadium alle besonderhede spaar. Een fokus van hierdie strafklagte was egter die
kwessie van miokarditis, trombose en die waarskuwings oor die risiko's, veral skielike hartdood.
En dit is deur dokumente van die Paul Ehrlich-instituut bevestig. Dus nie net 'n onbekende
bron nie, maar van 'n regeringsadviesliggaam.
Hulle het hierdie kriminele klagte waarskynlik nie baie ernstig opgeneem nie, anders sou daar iets daarvan geword het.
Maar net as iemand sê dat jy dit nie kon geweet het nie.
Ons het geld belê, 'n APA-OTS-persverklaring uitgereik, en hierdie APA-verklaring was vir
agt dae die meesgeleesde opskrif in Oostenryk.
So het natuurlik baie mense dit gelees, maar natuurlik geen joernaliste van die hoofstroommedia nie, veral nie
van die ORF nie. Want dit is nog nooit daaroor berig nie.
Maar wat ORF reeds gedoen het, is dit: tien maande later versprei dit steeds skandalig vals nuus.
Op daardie tydstip is 'n program oor die newe-effekte van entstowwe gemaak, wat probeer het om die kwessie te
bagatelliseer. Myokarditis en trombose is voorgestel as onskadelike simptome wat maklik behandel kon word.
Dit is 'n trivialisering van die feite.
En dit, herhaal ek, is 'n gevaar vir ons samelewing wat veroorsaak word deur vals of eenzijdige beriggewing.
Want deur hierdie risiko's te bagatelliseer, is mense steeds in die naald ingedryf.
En kom ons begin met Günther Mayr.
Günther Mayr is hoof van die wetenskapredaksie by ORF.
Volgens verskeie bronne verskaf hy in wese die narratief en godsdienstige oortuigings wat die aanbieders ook uitdruk.
Mense soos hy het die afgelope vier jaar bepaal dat wêreldwyd erkende mediese professionele persone, soos Andreas Sönnichsen,
hulle gelaster en 'n nuwe tipe medisyne gedefinieer het.
Dit is in beginsel die moeite werd om dit te bevraagteken, maar ek wil graag 'n voorbeeld gee van waarom
hierdie persoon voortdurend gevaarlike vals nuus versprei.
Gevaarlike vals nuus!
En ek wil graag die voorbeeld van AstraZeneca neem, wat tans weer op almal se lippe is.
Sluit by my aan vir 'n kort terugblik op die jaar 2021.
Op 15 Maart spreek die Duitse Minister van Gesondheid, Spahn, die media toe.
Die druk het so groot geword dat, tot my wete, daar destyds ongeveer 15 sterftes was.
- en hy het gesê: Ons haal AstraZeneca van die mark af en sal dit nie meer aan ons bevolking
toedien nie; dit is nie meer verantwoordelik nie.
Vyf dae later, op 20 Maart, sterf ook 'n verpleegster in Oostenryk, blykbaar as 'n
bewese gevolg van die AstraZeneca-inenting.
En een dag later, op 21 Maart, gaan die baas, die hoof van die wetenskapredaksie-afdeling, op elke ORF-program van oggend tot
aand en sê, en ek haal aan: "AstraZeneca is baie, baie veilig."
Die waarskynlikheid om trombose te ontwikkel met die virus is aansienlik hoër as met die entstof.
Ek het gewonder, wie se belange verteenwoordig hy? Glo hy wat hy sê? Is dit verantwoordelik?
Dien hy die wetenskap? Dien hy die farmaseutiese lobby?
Werk hy vir die regering, wat nog 'n paar miljoen dosisse het wat toegedien moet word? Ek weet nie.
Dit is nie my taak om dit te bevraagteken nie.
Ek weet net dat dit onverantwoordelik is om sulke stellings met hierdie feite te maak, wat destyds reeds op die tafel was.
En vandag, nou volgens die jongste RKI-protokolle, weet ons dat dit en baie, baie ander dinge wat hierdie man
gesê het, of dit nou oor toetse, maskers of afsperrings gegaan het, alles vals nuus was.
Hy het oor alles wat verkeerd kan wees, verkeerd gewees.
En gewoonlik in die privaatsektor sou mens sê dat dit deel is van die kultuur, veral in Japan, om vir foute om
verskoning te vra, anders verloor jy ten minste jou werk.
Glo jy dat dit in die belang is van Günther Mayr en sy volgelinge by ORF, as ek dit so mag stel, dat dit in die
belang is van dié wat die RKI-protokolle ernstig wil hersien?
So my antwoord daarop is duidelik: nee, want dit sou jou eie mislukking blootlê. Jy sou
jou eie neus afsny om jou gesig te beledig.
En daarom is dit aan ons om die proses te begin om die verlede van buite af te aanvaar en, so om te
sê, druk vanaf die burgerlike vlak uit te oefen.
En ek wil graag al die oorblywende media-uitlate bedank wat hul joernalistieke sorgplig nakom en ons help om
hierdie kwessie rondom ORF vorentoe te stoot, so om te sê.
Prokureur Alexander Todor-Kostic het die ORF-klagte aan KommAustria opgestel.
Hy was van meet af aan baie krities oor die koronavirusmaatreëls, maar ook baie ondersteunend, veral
teenoor mense wat gedurende hierdie tyd onreg gely het.
Hy is ook as 'n koronavirus-ontkenner, samenzweringsteoretikus en regse ekstremis bestempel.
Alexander Todor-Kostic: Ek voel bo sulke veglustige terme uit.
Ek sou graag te eniger tyd in objektiewe besprekings met mediaverteenwoordigers en regeringsamptenare
betrokke gewees het, maar dit het nie gebeur nie omdat, soos algemeen bekend, sulke besprekings verhinder is.
Dit het so ver gegaan dat in 2020, toe ons op die platform Advokate vir Fundamentele Regte byeengekom het en ook in
aanraking gekom het met dokters soos Andreas Sönnichsen, Martin Haditsch en ander hoogs gerespekteerde
figure, ons nie meer die geleentheid gehad het om ons mening deur die media oor te dra nie.
Dit was afgeskakel.
Daar was 'n konsensus; daar was media-uitlate wat almal uit dieselfde hymnblad gesing het, met die uitsondering van die
alternatiewe media, wat al sterker en sterker geword het en regtig ingespring het om te voorsien wat
die hoofstroommedia, soos hulle sê, moes voorsien het.
En vir my was dit eintlik die laagtepunt van die demokrasie, want soos ons almal weet, floreer 'n demokratiese
grondwetlike staat op diskoers en vryheid van uitdrukking.
En die volgende laagtepunt was dat ons in 2021 'n advertensie moes plaas (!) sodat ons ons tesis, ons kritiek en ons skeptisisme
oor die maatreëls wat destyds geneem is, oor die Duitse regering se koronavirusbeleid, aan die publiek kon bekendmaak.
Ons het geld belê – daar was destyds ook borge wat dit ondersteun het.
– en ons het 'n advertensie geplaas deur die ekstra-parlementêre Corona-ondersoekkomitee, wat in verskeie media gepubliseer is.
Verskeie het geweier. Hulle het ook geweier om 'n advertensie in ruil vir geld te druk.
Dit was dus baie naby – ek moet regtig sê, dit is totalitêre eienskappe.
So wat gebeur het, was dat ons hierdie advertensie geplaas het en, refleksief, hierdie hoofstroommedia-uitlate, spesifiek baie
prominente joernaliste – ek kan Armin Wolf noem, waarop ons later sal terugkom, en Florian Klenk – het ons nie gekonfronteer met 'n
versoek om hierdie kwessies aan te spreek nie, maar as koronavirus-ontkenners. Oorspronklike
klankgreep van Armin Wolf en valsnuusverspreider Oorspronklike klankgreep van Florian Klenk.
Wat het ons in hierdie advertensie beweer?
Ons het beweer of bevraagteken of die maskersvereiste, soos dit opgelê is, meer skade as goed doen.
Ons het die PCR-toetse bevraagteken en ons het verpligte inentings teëgestaan, wat destyds nog fel ontken is, en ons het
gewaarsku vir die newe-skade, wat ek glo volgens die jongste statistieke tans op meer as 700
miljard beraam word, as jy alles bymekaartel.
Dit was ons misdaad, dit was die val uit die genade, dat ons, so om te sê, as koronavirus-ontkenners bestempel is.
Ons het hierteen teruggeveg in 'n groep dokters en prokureurs en 'n siviele dagvaarding en 'n interdik teen
sowel Armin Wolf as Florian Klenk ingedien, en ons het albei sake in die Hooggeregshof verloor.
Dit was die laagtepunt vir my as prokureur, as advokaat, as verdediger van
fundamentele regte in 'n republiek, in 'n demokrasie.
Ek het dus opgemerk dat ons almal stil moet bly, dat ons nie moet bekommer nie, maar dat ons onsself veilig in die hande van die
Republiek van Oostenryk kan plaas, die staat wat sy gesag gebruik om ons elke dag te vertel wat om te dink en wat om te doen.
Dit was die inleiding, so om te sê.
Die ironie van die hele saak is dat ons vandag, in die RKI-lêers wat prysenswaardig deur die aanlyn-tydskrif
Polar verkry is, weer met Armin Wolf te make het.
Weer eens is Armin Wolf die brein agter dit wat, nadat hy ons voorheen gekritiseer het oor feite wat dalk presies was soos ons
hulle gekritiseer het, nou weer in die kollig tree en voortgaan om te praat oor teenstanders van die maatreëls, laterale denkers
en mense wat nou jubel omdat hulle dalk êrens sukses behaal het, sonder om selfs te probeer om die
kwessie vanuit 'n joernalistieke perspektief aan te spreek.
En dit het my natuurlik onmiddellik in die kollig geplaas, want ek het gedink ons kon dit nie weer net so laat nie.
Nou sou dit 'n regtig goeie tyd wees om weer te probeer.
Want dit gaan nie oor 'n onbenullige saak of 'n klein detail nie, of oor die beskuldiging dat die ORF êrens die beginsel van
objektiwiteit oortree het – dit gaan daaroor of openbare diensuitsending in staat is om so 'n skandaal te ondersoek, of
dit die krag het om dit te doen, en of dit ook die selfreinigende krag het om hier op te tree. Of of ons te make het met
'n ORF wat steeds by die politieke narratief bly, soos hierdie jongste berig op 25 Maart op ZIB 2 getoon het.
En om eerlik te wees, as jy daarna kyk, moet jy sê dat niks verander het nie.
Ek glo egter dat die ORF nou optree uit goeie redes, omdat dit self verplig sou wees om sy optrede te regverdig.
Jy moet jou voorstel dat die regering en die ORF ons destyds in hierdie situasie gedwing het.
Hierdie hele koronavirus-saak was nog nooit daaroor om mense se gesondheid te beskerm nie. Dit was nooit die punt nie.
Dit het gegaan oor die vestiging van beheer en die beperking van die bevolking om uiteindelik soveel mense as moontlik te dwing
om hierdie Covid-19-inspuiting te neem. Dit was dus die doel.
Geagte kykers, dit is die moeite werd om na Alexander Todor-Kostic se verdere kommentaar oor die wangedrag van
ORF-aanbieder Armin Wolf in die perskonferensievideo te luister. Sy kritiek op die ORF raak ook ander betrokke persone:
Wat van die streekdirekteure wat saamwerk met al die streekgoewerneurs wat hulle voorheen gekies het?
Wat van die ander redakteurs wat verantwoordelik was vir hierdie verslaggewing wat ons
gehad het, waar hierdie konsensusmening bereik is?
Die ORF behoort 'n toesighoudende owerheid te wees, maar dit kom nie eens in die buurt om hierdie rol te vervul nie. Dit is
bloot 'n agent, nie net van die federale regering nie, maar ook van die farmaseutiese bedryf. Dit moet gestop word.
As ons verplig is om verpligte ORF-lisensiegelde te betaal, het ons die reg om objektiewe beriggewing te verwag.
Die ORF is egter so ver daarvan af dat dit nie verwag kan word om in die volgende paar jaar te gebeur nie.
Ek word ook op 'n platform verteenwoordig waar ons die bevolking in hul teenstand teen die ORF-lisensiegeld ondersteun.
En ek kan net sê dat totdat die ORF 'n volledige redaksionele en strukturele hervorming ondergaan, dit nie in
staat sal wees om sy openbare diensmandaat te vervul nie.
En koppe moet rol. Iets fundamenteels moet verander. Kosmetiese maatreëls is nie meer genoeg om dit te bereik nie.
Skrywer, wetenskaplike en geneesheer Dr. Andreas Sönnichsen het die maatreëls van meet af aan gekritiseer,
en later ook die entstof en die behandeling van mense.
Dr Andreas Sönnichsen: Dames en here, dit is werklik verbasend wat nou deur die RKI-protokolle aan die lig gekom het.
Ek onthou 20 Maart 2020. Die afsluiting was net vier dae in plek in Oostenryk. In Duitsland was
dit besluit, maar nog nie in werking gestel nie.
Onder my leierskap het ons by die Duitse Netwerk vir Bewysgebaseerde Geneeskunde ons eerste verklaring
uitgereik. Gepubliseer met die opskrif: Waar is die bewyse?
En hierdie presiese vrae is eintlik binne die RKI self gevra.
En ek vind dit nogal verbasend.
Ek moet 'n bietjie in onenigheid wees, want die RKI het eintlik – Lauterbach is absoluut reg – uitstekende
wetenskaplike werk gedoen, ten minste in die laer afdelings.
Hulle het alles reg gedoen, maar soos ons almal weet, stink die vis van die kop af.
Dit is, so om te sê, deur die RKI-leierskap en die politieke establishment, wat effektief toesig hou oor die RKI,
geïgnoreer – of eerder die presiese teenoorgestelde van wat die laer afdelings binne die RKI eintlik gesê het gedoen is.
Markus Haintz is 'n prokureur en was van meet af aan 'n aktiewe kritikus van die koronavirusmaatreëls.
Hy werk al 'n geruime tyd as joernalis en bedryf suksesvol sy aanlynportaal Haintz.Media. Markus
Haintz: Eerstens moet ek saamstem met Alexander.
Die RKI self doen in wese 'n goeie werk. Die vraag is hoe dit polities geïmplementeer word.
Dus is die meeste syfers, data en feite by die RKI tans korrek.
Slegs politieke invloed is die probleem, omdat die RKI 'n opper federale owerheid is.
En wanneer die ORF dan sê dat die RKI en die Federale Ministerie van Gesondheid sê dat dit dieselfde ding is.
– Die Federale Ministerie van Gesondheid en die Federale Minister van Gesondheid kan instruksies aan die RKI uitreik.
Daarom spreek of het die federale regering uiteindelik deur die RKI gesproke. Dit is baie belangrik om dit op te let.
En dit is heeltemal duidelik waarom daar geen belangstelling is om dit te verduidelik nie: omdat almal betrokke was – in
die media, in die politiek, in die regbank, in die ekonomie.
Soveel mense het saamgegaan met hierdie koronaviruskrisis, wat verkeerdelik as 'n koronaviruspandemie bestempel word,
dat dit uiters moeilik is om hier duidelikheid te verwag.
Jy moet daaroor dink: hoe gaan jy dit aanpak?
Eerstens, soos ek dikwels duidelik gesê het, moet ons nie die taak om bewustheid te skep aan
diegene wat daarvoor verantwoordelik is, oorlaat nie.
Boonop mag ons hulle nie aan die plegers oorlaat nie. En baie van hierdie plegers is nog steeds in die amp.
En dit is dieselfde met die regbank; hulle het almal saamgespeel, en hulle sal volgende keer weer saamspeel as die
vrye media en die burgerlike samelewing nie hard genoeg is en uiteindelik hul stem laat hoor nie.
Want ek mis dit nog steeds. Dit is nie genoeg vir baie mense om te sê: Ja, ek kan dit dalk ook
so sien, maar ek durf nie my mond oopmaak nie.
Ek het dit onlangs weer onder my kollega-prokureurs opgemerk.
Baie mense sê: Ja, ek dink wat sommige mense doen, wat ek doen, is wonderlik. Ons is almal agter
jou. Maar dit help nie. Ons moet langs jou staan.
Dit is regtig 'n groot probleem dat te min mense nog steeds hul stem laat hoor.
En ons moet dit eenvoudig vir die toekoms leer.
En natuurlik is dit ook belangrik om die vrye media te ondersteun, want uiteindelik is hulle die mondstuk.
Dit is belangrik dat ons weer eens duidelik maak vir die mense met wie ons saamwerk, insluitend in die tradisionele
media, die gevestigde media en openbare diensuitsendings: julle taak is om te rapporteer, nie om mense te heropvoed nie.
Dit is nie jou taak om in die politiek betrokke te raak nie.
Dit is jou taak om mense in te lig en hulle die geleentheid te gee om hul eie menings te vorm.
Dit is die taak van die media.
Nie net 'n politieke assistent wees en dinge deurdruk omdat dit tans polities wenslik is nie.
Ons het deursigtigheid in 'n demokrasie nodig.
As die staat wat ons verteenwoordig ons regte wil afneem, moet dit sy optrede regverdig.
Dan wil ek 'n deursigtige regverdiging hiervoor sien, en dit kan nie agter geslote deure gebeur nie, dit kan nie met gewysigde
notules gebeur nie, dit moet in 'n openbare debat gebeur.
En daarvoor het ons die media nodig, ons het die gevestigde media nodig, en ons het ook die onafhanklike media nodig.
Liefdevolle kykers, soos verwag is, is hierdie WIR EMU-perskonferensie deur die ORF en
ander hoofstroommedia heeltemal geïgnoreer.
Dit was ten minste die moeite werd om dit kortliks op die privaatkanal Servus TV te noem.
Nuwe media-uitlate soos AUF1, RTV en Info-DIREKT het egter hul plig om in te lig nagekom.
Hulle het daaroor onverwyld en gepas berig, soos Kla.TV nou doen.
Jy kan toegang tot die volledige perskonferensie onder hierdie uitsending vind.
Om die kring te sluit, hang die tweesnydende swaard wat vroeër genoem is steeds oor ons.
Dit is: óf geen meer verpligte ORF-lisensiegelde nie – wat kan lei tot strafregtelike
verrigtinge teen dié wat weier om te betaal.
OF om voort te gaan met die betaling van die fooi – beteken dat jy jouself blootstel aan vervolging, aangesien finansiële
deelname aan kriminele aktiwiteite deur die wet verbied word.
Hoe gaan jy om met die ORF?