У сваёй апошняй праграме заснавальнік Kla.TV Іва Сасек прадставіў 40 прычын, чаму ён не плаціць Серэфе,
г.зн. абавязковы збор за медыяліцэнзію ў Швейцарыі.
Высокапастаўленыя эксперты класіфікавалі інфармацыйныя матэрыялы СМІ, якія кантралююцца дзяржавай у краінах Д-А-Ч, як
злачынныя і надзвычай небяспечныя для грамадскага дабрабыту.
Гэта выяўляе двухвостры меч:
Відавочны аспект у тым, што тыя, хто адмовіцца плаціць, сутыкнуцца з крымінальным пераследам.
Аднак схаваны бок у тым, што людзям забаронена фінансава ўдзельнічаць у злачыннай дзейнасці.
З 2024 года ў Аўстрыі новы хатні збор ORF замяніў папярэдні збор GIS і збіраецца кампаніяй ORF-Beitrags Service GmbH (OBS).
Як ужо раскрыла Kla.TV у дакументальных фільмах «Архіў ORF – Карупцыя і ўзаемазалежнасць на вялікім маштабе» і «Архіў ORF –
Схаваны ўплыў», існуюць таксама прычыны не плаціць ліцэнзійны ўнёсак ORF, каб не стаць
саўдзельнікам фінансавання «злачыннай арганізацыі»:
● Высокія заробкі ў ORF выклікаюць абурэнне грамадскасці
● Залежнасць ад карпарацый падрывае незалежнасць ORF
● Маштабная палітычная ўзаемазалежнасць падрывае функцыю кантролю
● Сфальсіфікаваная справаздачнасць у інтарэсах палітыкі: Адстаўка галоўнага рэдактара ORF2 і рэгіянальнага дырэктара ORF
Цяпер, у кастрычніку 2023 года, нават Аўстрыйскі канстытуцыйны суд пастанавіў, што ORF дзейнічае неканстытуцыйна з-за
несанкцыянаванага палітычнага прызначэння сваіх камітэтаў.
Акрамя таго, ORF быў прызначаны на цэнзуру ўжывую ў кастрычніку 2023 года.
Падчас інтэрв'ю на тэму клімату вядомаму лыжніку Бенні Райху рэжысёр ORF загадаў больш не гаварыць.
Гл. таксама суадносіны: . Мы катаемся на лыжах на каля 10 ледавіках у Аўстрыі, але іх у нас, напэўна,
500 ці больш, таму гэта вельмі вялікая колькасць.
І лядзнікі паўсюль адступаюць, і калі вы бачыце гэтыя выявы
«Стой!» — сказалі яны. Стой што? Я больш нічога не скажу.
Нягледзячы на ўсю расследавальную працу, нягледзячы на пастаяннае раскрыццё скандалаў, якія падаюцца як тэорыі змовы, ORF не
жадае рэгуляваць сваё асвятленне так, каб яно было ПРАЎДЫВЫМ.
Ці адсутнічае ў адказных людзей мужнасць прызнаць свае памылкі і прыняць наступствы, ці ёсць для такой паводзіны іншыя прычыны?
Апошняе паведамленне ORF пра скандал з RKI дае яшчэ адну прычыну не плаціць падатак на ўтрыманне хатняй гаспадаркі.
Пратаколы RKI, апублікаваныя нямецкім анлайн-часопісам «Multipolar», выклікалі вялікае абурэнне сярод насельніцтва.
Цяпер нямецкія СМІ палічылі неабходным паведаміць пра гэта.
ORF таксама з затрымкай паведаміла пра гэтую справу, але рэпартаж ZIB 2 ад 25 сакавіка, і асабліва тое, як яго
прадставіў Армін Вульф, быў прадузятым, маніпулятыўным і ні ў якім разе не аб'ектыўным.
Але паглядзіце самі.
Армін Вульф: «А цяпер да Германіі, дзе раней сакрэтныя пратаколы з першых месяцаў пандэміі выклікаюць ажыятаж.
Гаворка ідзе пра транскрыпты з РКІ, Інстытута Роберта Коха, які кансультуе нямецкі ўрад.
Правапапулярны анлайн-часопіс дамагўся ў судзе публікацыі гэтых пратаколаў, і цяпер праціўнікі гэтых мер адчуваюць
сябе апраўданымі; напрыклад, з-за крытычных каментарыяў наконт карыснасці масак FFP2 або лакдаўнаў.
Так званыя латэральныя мысляры радуюцца ў сацыяльных сетках — але, па словах RKI і нямецкага ўрада, дарэмна.
Цытаты нельга ўспрымаць па-за кантэкстам.
Акрамя гэтага трох з паловай хвіліннага рэпартажу на ZIB 2, на ORF больш не было ніякага асвятлення пратаколаў RKI.
У сувязі з гэтым рэпартажам ORF 7 мая WIR EMU правялі прэс-канферэнцыю ў Лінцы. EMU
— гэта сапраўдныя, адважныя і нязменныя.
Асацыяцыя садзейнічання грамадству і дабрабыту — гэта сетка бязпартыйных асоб, якія аказваюць узаемную падтрымку і дапамогу.
ЕМУ падалі скаргу ў «КамАўстрыю» на асвятленне ORF пратаколаў RKI.
Паважаныя гледачы, гэтая прэс-канферэнцыя была прысвечана значна большаму, чым пазіцыя ORF адносна пратаколаў RKI.
Спікеры адзначылі, што грамадскі дыскурс або нейтральнае асвятленне праблемы каранавіруса працягваюць падаўляцца ORF.
Яны паскардзіліся, што дагэтуль не было ніякіх паглыбленых абмеркаванняў з прадстаўнікамі СМІ і дзяржаўнымі чыноўнікамі.
Глядзіце ўрыўкі з гэтай інфарматыўнай канферэнцыі.
Мы пачынаем з Сабінай Шпоглер-Дынзе. Яна шмат гадоў працавала на праграме «Seitenblicke» тэлеканала ORF.
Аднак з-за правіла 2G ёй больш не дазвалялі ўваходзіць у кампанію з восені 2021 года, і
пасля 25 гадоў працы яна страціла сваю працу.
А цяпер паслухайце, наколькі маніпулятыўным быў ORF у той час са сваімі захадамі ўнутры ўласнай арганізацыі.
Сабіне Шпоглер-Дынзе: Мне дазволілі працаваць да восені 2021 года, калі мне прадаставілі часовы дазвол на
знаходжанне. Потым, калі ORF увёў дэ-факта абавязковае вакцынаванне для супрацоўнікаў, мне давялося сысці.
Аднак нават да таго моманту меры, прынятыя падчас здымак і прэзентацый, былі, як бы так
сказаць, не заўсёды разумнымі ці абгрунтаванымі.
Тут мы бачым сімвалічны вобраз, які дае ўяўленне пра тое, якімі маглі быць умовы працы.
Нам давялося праводзіць інтэрв'ю з двухметровымі вудамі, але потым нам дазволілі стаць побач, каб сфатаграфавацца.
Самае галоўнае заўсёды было ў тым, каб глядач адчуваў, што ўсе меры абсалютна разумныя
і што іх будуць прытрымлівацца ўсе і ўсюды.
Вядома, гэта не так. На другім плане ўсё заўсёды было іншым.
Яны стаялі разам, але перад камерай трымалі дыстанцыю ў два метры.
Нікога не дазвалялася праходзіць у кадры на фоне без маскі; іх адразу ж выразалі. Мэта была стварыць
ілюзію, што ўсе выконваюць усё, што запавядала ўрад.
Маска для рэспандэнта: Вы бачыце, што апытвальнік быў абавязаны насіць маску, а рэспандэнт — не.
Усё было абсалютна адвольным. Паступалі ўказанні: сёння ўсе павінны насіць маску, заўтра — толькі
апытвальнікі, потым зноў на вуліцы, потым зноў не.
Такім чынам, гэта было, скажам так, не вельмі карысна.
Да таго ж, калі ты ставіў гэта пад сумнеў, да цябе адразу ж ставіліся з падазрэннем, і цябе даволі хутка лібілі аўтарам.
І некаторыя людзі, вядомыя як латэральныя мысляры, дагэтуль прытрымліваюцца гэтай наратывы. Што кожны, хто задае крытычныя
пытанні, хто хоча зазірнуць за фасаду, — гэта латэральны мысляр.
І менавіта таму мы сёння тут, чаму мы тут сядзім.
А цяпер паслухайце Бернхарда Косту, прадстаўніка ЕМУ. Ён гаворыць ад імя многіх груп, ініцыятыў і кампаній:
Бернхард Коста: І я, напэўна, гавару ад імя соцень тысяч іншых незадаволеных абанентаў, якія
плацяць прымусовую ліцэнзійную плату, і спажыўцоў ORF.
Такім чынам, за гэтай скаргай стаіць сапраўдная сіла.
У працяглай і дарагой судовай барацьбе журналісту Полу Шрэйеру ўдалося прымусіць RKI апублікаваць пратаколы.
І яшчэ адзін, Пітэр Хане, ветэран ZDF, сказаў, што дакументы RKI паказваюць, што ўсе тэорыі змовы — гэта чыстая рэальнасць.
Так вось што здарылася.
Гэты вецер, які пранёсся па медыяландшафце Германіі, спыніўся ля варот ORF.
Як простая асоба, падаткаплацельшчык і заклапочаны бацька траіх дзяцей, дазвольце мне
сказаць некалькі агульных слоў на гэтую тэму.
І я паўтараю гэта зноў і зноў, і шчыра маю на ўвазе: я лічу, што, асабліва ў цяжкія часы, нам патрэбна моцная, незалежная
ORF, і я таксама з радасцю заплаціў бы за яе ліцэнзійны збор.
Гэта было б для мяне вартае. Але ORF, на дадзены момант — і не толькі цяпер, гэта ўжо чатыры
гады запар — перашкаджае прымірыцца з мінулым.
І я кажу гэта цяпер самымі катэгарычнымі словамі: на маю думку, гэта небяспека, сапраўдная небяспека для нашага
грамадства, выкліканая латентным, аднабокім інфармаваннем.
І ён зноў гэта дэманструе, адыгрываючы цалкам ганебную ролю ў замятаванні таго, што, як мяркуецца, з'яўляецца
найвялікшым медыка-палітычным скандалам у гісторыі чалавецтва.
Я думаю, што факты, якія зараз ляжаць на стале, гэта ясна дэманструюць.
Паколькі ORF не з'яўляецца пераацэнкай, як стала відавочна ў апошнія дні і тыдні, я спрабую зрабіць свой унёсак у
пераацэнку ў межах маіх эмацыйных і грамадзянскіх магчымасцей.
І я асабіста перакананы, што прымірэнне з мінулым можа пачацца толькі тады, калі шырокая грамадскасць па-сапраўднаму
зразумее, што тут адбылося і што адбываецца дагэтуль.
І таму цяпер будзе менш слоў, а я дазволю самарасказальным выявам гаварыць за сябе.
Я раблю гэта ў стылі Telegram, у паскораным рэжыме. Але гэта выявы з сістэмных медыя, бо сістэмным медыя давяраюць.
І ўсё пачалося ў сярэдзіне 2021 года на Чэмпіянаце Еўропы па футболе, дзе ўпершыню з
новай з'явай сутыкнуліся толькі заўзятары.
Дапусцім, вы глядзіце штосьці па тэлевізары, і раптам спартсмен падае. Але гэта ізаляваны выпадак.
І гэта працягваецца і сёння, у 2024 годзе, калі ўсяго некалькі дзён таму самы хуткі марафонскі бегун Швейцарыі
раптоўна страціў прытомнасць, перажыў сардэчны прыступ і памёр.
Але, на шчасце, мы заўсёды перамяшчаемся, і такія падзеі, на шчасце, з'яўляюцца рэдкімі і ізаляванымі выпадкамі.
І пытанне ў наступным: ці сапраўды гэта ізаляваныя выпадкі?
Ну, у мяне ёсць дакладны адказ на гэта, але, магчыма, гэта проста маё скажонае ўспрыманне. Я запрашаю вас падзяліцца
сваім успрыманнем са мной, і не хачу вас цяпер нудзіць.
У маім даследаванні ёсць каля 180 выяў за апошнія тры гады, але я абмяжоўваюся толькі апошнімі некалькімі тыднямі.
(!): 16 студзеня, ва ўзросце 43 гадоў, памёр раптоўна, нечакана.
22 студзеня памёр 23-гадовы лёгкаатлетык
26 студзеня, чэмпіён свету па скачках у вышыню з ралём, 29 гадоў, раптоўна і нечакана.
29 студзеня памёр у абсалютна нечаканай смерці ад сардэчнага прыступу рэкордсмен Панамы па
колькасці галоў, які забіў 41 гол. І гэтак далей.
Цяпер я не заўсёды згадваю дату. Гэта адбываецца амаль штодня:
Спыненне сэрца ў 39-гадовым узросце, раптоўнае і нечаканае.
Шакавальны дыягназ: 28-гадовы футбаліст нацыянальнай зборнай змагаецца за жыццё.
Адсутнасць сардэчнага рытму на працягу гадзіны, егіпецкі футбаліст у крытычным стане.
Аргенцінскі прафесіянал страціў прытомнасць падчас матча, тромб.
Былы гулец каманды памёр ва ўзросце 44 гадоў ад сардэчнага прыступу.
Зорка «Арсенала» падае на полі; гэта таксама фотаздымак з жаночага футбола, куды таксама прыйшла гэтая ўнікальная падзея.
У той жа дзень, 1 красавіка, другая загаловак ва ўзросце 24 гадоў: нацыянальны гулец перанёс інсульт.
У Стаермарку футбаліст раптоўна і нечакана памёр ва ўзросце 24 гадоў.
Матч у Італіі перапынены: зорка «Ромы» страціла прытомнасць на полі.
26-гадовы футбаліст памёр ад спынення сэрца пасля забітага гала.
43-гадовы былы чэмпіён свету па боксе нечакана памёр.
Былога нападніка аргенцінскай зборнай шпіталізавалі з болем у грудзях.
Нядаўна ў нямецкай, калі не памыляюся, Рэгіянальнай лізе падчас матча загінуў брамнік, які пазней памёр у бальніцы.
29-гадовай жанчыне здарыўся сардэчны прыступ, дыягназ пастаўлены кардыёлагам у выніку вакцынацыі мРНК.
І ў апошнія некалькі дзён іх было яшчэ некалькі, але потым я спыніўся.
2 мая маладая зорка крыкету памерла ва ўзросце ўсяго 20 гадоў.
Калі людзі нарэшце звязваюць кропкі і разумеюць: не, гэта не ізаляваны выпадак, які
здараецца толькі ў футболе або толькі з спартсменамі.
Гэта толькі тыя рэчы, якія трапляюць у асноўныя СМІ. Пад паверхняй адбываюцца тысячы, дзясяткі тысяч такіх інцыдэнтаў.
Я нават не хачу згадваць пра ацэначную колькасць нерэгістраваных выпадкаў, я нават не хачу гэтага ўголас казаць.
Можна толькі ўявіць сабе жахлівыя рэчы, і гэта не тое, што стала відавочным толькі сёння; мы ўжо даўно здольныя гэта сабе ўявіць.
Мы ўвесь час гэта чуем: «Ты не мог ведаць лепш». Так, так, так!
І аўтарытэтныя медыцынскія работнікі, і аўтарытэтныя журналісты пра гэта ведалі і заўсёды на гэта звярталі ўвагу.
Тое, што я коратка паказваю за сабой, — гэта крымінальная скарга, якую наш адважны салісітар доктар Вольфганг
Шмідаўэр падаў ад імя нас, EMU. Яна датавана лютым 2022 года.
Гэтая крымінальная скарга накіравана супраць міністра аховы здароўя Мюкштайна і ўсяго камітэта па вакцынацыі.
Я хацеў бы пакуль што абысціся без усіх падрабязнасцей. Аднак адной з асноўных тэм гэтай крымінальнай скаргі было
пытанне міякардыту, тромбазу, папярэджанні аб небяспецы, асабліва аб раптоўнай смяротнасці ад сэрцавага прыступу.
Гэта пацвярджалася дакументамі з Інстытута Паўля Эрліха. Такім чынам, гэта быў не нейкі
невядомы крыніца, а дзяржаўны кансультатыўны орган.
Яны, напэўна, не ўспрынялі гэту заяву аб злачынстве вельмі сур'ёзна, інакш з гэтага нешта б выйшла.
Але толькі калі нехта скажа, што вы пра гэта не маглі ведаць.
Мы інвеставалі грошы, выпусцілі прэс-рэліз APA-OTS, і гэты рэліз APA быў самым чытаным
загалоўкам у Аўстрыі на працягу васьмі дзён.
Відавочна, што шмат хто гэта прачытаў, але, відавочна, ніводзін журналіст з асноўных СМІ, асабліва з ORF,
гэтага не рабіў. Таму што пра гэта ніколі не паведамлялася.
Але вось што ORF ужо зрабіла: праз дзесяць месяцаў яна ўсё яшчэ нахабна распаўсюджвае фэйкавыя навіны.
У той час была створана праграма пра пабочныя эфекты вакцынацыі, у якой спрабавалі прыменшыць значнасць
праблемы. Міякардыт і тромбаз падаваліся як бясшкодныя сімптомы, якія можна лёгка вылечыць.
Гэта трывіялізацыя фактаў.
І гэта, паўтараю, небяспека для нашага грамадства, выкліканая ілжывым або аднабаковым асвятленнем.
Бо, прыніжаючы гэтыя рызыкі, людзей працягвалі загналі ў ін'екцыйную залежнасць.
І давайце пачнём з Гюнтэра Майра.
Гюнтэр Майр — кіраўнік навуковага рэдакцыйнага аддзела ORF.
Паводле некалькіх крыніц, ён, па сутнасці, забяспечвае наратыў і рэлігійныя перакананні, якія таксама выказваюць вядучыя.
Такія людзі, як ён, за апошнія чатыры гады вызначылі, што сусветна прызнаныя медыцынскія работнікі, такія як
Андрэас Зонніксэн, ачарнілі іх і вызначылі новы тып медыцыны.
Гэта варта паставіць пад сумнеў у прынцыпе, але я хацеў бы прывесці прыклад таго, чаму гэты чалавек
увесь час распаўсюджвае небяспечныя фэйкавыя навіны.
Небяспечныя фэйкавыя навіны!
І я хацеў бы прывесці ў прыклад AstraZeneca, якая зноў на вуснах ва ўсіх.
Далучайцеся да мяне, каб коратка азірнуцца на год 2021.
15 сакавіка міністр аховы здароўя Германіі Шпан звяртаецца да СМІ.
- Ціск стаў настолькі моцным, што, наколькі мне вядома, у той час было зафіксавана каля 15 смерцяў.
- і ён сказаў: «Мы здымаем "АстраЗэнеку" з рынку і больш не будзем яе прызначаць нашаму насельніцтву; яна больш не бяспечная».
Праз пяць дзён, 20 сакавіка, у Аўстрыі памірае таксама медсястра, відавочна, у выніку пратэставанай вакцынацыі «АстраЗенекай».
І праз дзень, 21 сакавіка, начальнік, кіраўнік навуковага рэдакцыйнага аддзела, выходзіць на ўсе праграмы ORF з раніцы да
вечара і кажа, і я цытую: «AstraZeneca вельмі, вельмі бяспечная».
Верагоднасць развіцця тромбазу пры інфекцыі значна вышэйшая, чым ад вакцыны.
Я задумаўся: чые інтарэсы ён прадстаўляе? Ці верыць ён у тое, што кажа? Ці гэта адказна?
Ці служыць ён навуцы? Ці служыць ён фармацэўтычнаму лобі?
Ці працуе ён на ўрад, у якога яшчэ засталося некалькі мільёнаў доз, якія трэба ўвесці? Я не ведаю.
Не маё задачанне гэтаму ставіць пад сумнеў.
Я проста ведаю, што рабіць такія заявы з улікам гэтых фактаў, якія ўжо былі на парадку дня ў той час, — гэта неадказна.
І сёння, ужо паводле апошніх пратаколаў RKI, мы ведаем, што гэта і мноства іншых рэчаў, якія гэты чалавек казаў, няхай
гэта былі тэсты, маскі ці лакдаўны, — усё гэта фэйкавыя навіны.
Ён памыляўся ва ўсім, у чым толькі можна было памыліцца.
І звычайна ў прыватным сектары сказалі б, што ў культуры, прынамсі ў Японіі, прынята прасіць
прабачэння за памылкі, інакш як мінімум страціш працу.
Ці лічыце вы, што гэта адпавядае інтарэсам Гюнтэра Майра і яго вучняў у ORF, калі можна так сказаць, —
інтарэсам тых, хто хоча сур'ёзна перагледзець пратаколы RKI?
Такім чынам, мой адказ на гэта дакладны: не, бо гэта раскрыла б уласны правал. Гэта было б тое самае, што
адмарозіць сабе вушы, каб не быць падобным на дурня.
І таму менавіта на нас ляжыць задача пачаць працэс усведамлення мінулага звонку і, так бы мовіць,
аказваць ціск з боку грамадзянскай супольнасці.
І я хацеў бы падзякаваць усім астатнім СМІ, якія выконваюць свой журналісцкі абавязак перад грамадствам і дапамагаюць
нам, так бы мовіць, прасоўваць гэтае пытанне вакол ORF.
Адвакат Аляксандр Тадор-Касціч склаў скаргу ORF у KommAustria.
Ён з самага пачатку вельмі крытычна ставіўся да мер, звязаных з каранавірусам, але ў той жа час вельмі падтрымліваў,
асабліва тых, хто зазнаў несправядлівасць у гэты час.
Яго таксама назвалі адмаўленцам ад каранавіруса, тэарэтыкам змовы і правым экстрэмістам.
Аляксандр Тадор-Касціч: Я стаю вышэй за такія баявыя тэрміны.
Я быў бы рады ў любы час уступіць у аб'ектыўныя дыскусіі з прадстаўнікамі СМІ і дзяржаўнымі
чыноўнікамі, але гэтага не адбылося, таму што, як добра вядома, такія дыскусіі былі перашкоджаны.
Гэта дайшло да таго, што ў 2020 годзе, калі мы сабраліся на платформе «Адвакаты за фундаментальныя правы», а потым таксама
звязаліся з такімі дактарамі, як Андрэас Зонніксэн, Марцін Хадыч і іншымі высокапаважанымі асобамі, мы ўжо
не мелі магчымасці данесці сваё меркаванне праз СМІ.
Тое было выключана.
Існавала адзіная думка, былі СМІ, якія ўсе адзіным хорам гаварылі адно і тое ж, за выключэннем альтэрнатыўных СМІ, якія
станавіліся ўсё мацнейшымі і сапраўды ўзялі на сябе тое, што, як кажуць, павінны былі рабіць асноўныя СМІ.
А для мяне гэта быў, па сутнасці, самы нізкі момант дэмакратыі, таму што, як мы ўсе ведаем, дэмакратычная канстытуцыйная
дзяржава квітнее на дыскусіях і свабодзе выказвання.
І далейшым дном стала тое, што ў 2021 годзе нам давялося размясціць рэкламу (!), каб хоць неяк данесці да грамадскасці
нашы тэзісы, нашу крытыку і скепсіс адносна тагачасных мер, адносна палітыкі нямецкага ўрада ў дачыненні да каранавіруса.
Мы ўклалі грошы – на той час былі і спонсары, якія гэта падтрымлівалі.
– і мы размясцілі аб'яву праз пазапарламенцкую Камісію па расследаванні
каранавіруса, якая была апублікавана ў некалькіх СМІ.
Некалькі чалавек адмовіліся. Яны таксама адмовіліся надрукаваць рэкламу за грошы.
Ну, гэта было вельмі блізка да — я сапраўды павінен сказаць, гэта таталітарныя рысы.
Такім чынам, адбылося наступнае: мы размясцілі гэту рэкламу, і рэфлексіўна гэтыя асноўныя СМІ, а дакладней, вельмі вядомыя
журналісты — я магу згадаць Арміна Вольфа, да якога мы вернемся пазней, і Флорыана Кленка — сутыкнулі нас не з просьбай
разгледзець гэтыя пытанні, а з абвінавачваннем у тым, што мы адмаўляем існаванне каранавіруса. Арыгінальны ўрывак
гутаркі з Армінам Вулфам і распаўсюджвальнікам фэйкавых навін. Арыгінальны ўрывак гутаркі з Флорыянам Кленкам.
Што мы сцвярджалі ў гэтай рэкламе?
Мы сцвярджалі або ставілі пад сумнеў, ці прыносіць патрабаванне насіць маскі, уведзенае ў
цяперашнім выглядзе, больш шкоды, чым карысці.
Мы ставілі пад сумнеў ПЛР-тэсты і выступалі супраць абавязковай вакцынацыі, якую на той час яшчэ настойліва адмаўлялі, і мы
папярэджвалі пра пабочныя страты, якія, я лічу, паводле апошняй статыстыкі, калі ўсё
падсумаваць, цяпер ацэньваюцца ў 700 мільярдаў і больш.
Гэта было наша злачынства, гэты быў падзенне з ласкі, што нас, так бы мовіць, назвалі адмаўляльнікамі каранавіруса.
Мы разам з групай урачоў і юрыстаў давалі адпор і падавалі ў суд, запытваючы судовую забарону ў дачыненні да Арміна Вольфа і
Флорыяна Кленка, але прайгралі абодва працэсы ў Высокім судзе.
Гэта быў самы змрочны момант для мяне як для юрыста, як для адваката, як для абаронцы
фундаментальных правоў у рэспубліцы, у дэмакратыі.
Так я заўважыў, што мы ўсе павінны маўчаць, што не павінны хвалявацца, але можам бяспечна аддаць сябе ў рукі
Рэспублікі Аўстрыя, дзяржавы, якая выкарыстоўвае сваю ўладу, каб штодня казаць нам, што думаць і што рабіць.
Гэта быў, так бы мовіць, уводзіны.
Іронія ўсяго гэтага ў тым, што сёння, у файлах RKI, якія ўхвальнай манерай атрымаў
анлайн-часопіс Polar, мы зноў маем справу з Армінам Вольфам.
І зноў Армін Вульф — той самы геній, які раней крытыкаваў нас за факты, што, цалкам магчыма, былі менавіта такімі, якімі мы іх
сцвярджалі, а цяпер вяртаецца ў цэнтр увагі і працягвае гаварыць пра праціўнікаў гэтых мер, нестандартных мысляроў і людзей, якія
цяпер радуюцца, бо, магчыма, недзе дасягнулі поспеху, нават не спрабуючы разгледзець
гэтае пытанне з журналісцкага пункту гледжання.
І гэта, вядома, адразу вывела мяне на першы план, бо я лічыў, што мы не можам зноў проста так гэта пакінуць.
Цяпер быў бы сапраўды добры час, каб паспрабаваць зноў.
Таму што справа не ў нейкай дробязі ці другаснай дэталі, ці ў тым, каб абвінавачваць ORF у парушэнні прынцыпу аб'ектыўнасці —
справа ў тым, ці здольна грамадскае тэлебачанне расследаваць такі скандал, ці мае яно для гэтага сілы, ці мае яно таксама сілу для
самаачышчэння і каб прыняць тут меры. Ці мы маем справу з ORF, які працягвае прытрымлівацца палітычнага
наратыву, як паказала апошняе выданне ZIB 2 ад 25 сакавіка.
І, шчыра кажучы, калі прыгледзецца, трэба прызнаць, што нічога не змянілася.
Аднак я лічу, што ORF дзейнічае так, як яна дзейнічае цяпер, не без падстаў, бо сама б была вымушана апраўдваць свае дзеянні.
Вам трэба ўявіць, што ўрад і ORF тады прымусілі нас апынуцца ў гэтай сітуацыі.
Уся гэтая каронавірусная справа ніколі не была звязана з абаронай здароўя людзей. Гэта не было галоўнай мэтай.
Гэта было накіравана на ўсталяванне кантролю і абмежаванне насельніцтва, каб у канчатковым выніку прымусіць як мага
больш людзей зрабіць гэтую ін'екцыю ад Covid-19. Такім быў мэта.
Паважаныя гледачы, варта праслухаць далейшыя каментарыі Аляксандра Тадор-Косціча наконт непрыстойных паводзін
вядучага ORF Арміна Вульфа на відэа з прэс-канферэнцыі. Ягоная крытыка ORF таксама тычыцца і іншых прысутных асоб:
А што наконт рэгіянальных дырэктараў, якія супрацоўнічаюць з усімі рэгіянальнымі губернатарамі, якіх яны раней выбралі?
А што наконт іншых рэдактараў, адказных за гэтае рэпартажнае паведамленне, якое ў нас
было, дзе быў дасягнуты гэты агульны погляд?
ORF павінен быць нагляднай установай, але ён нават блізка не выконвае гэтую ролю. Ён з'яўляецца ўсяго толькі
агентам, і не толькі федэральнага ўрада, але і фармацэўтычнай прамысловасці. І гэта трэба спыніць.
Калі мы абавязаны плаціць абавязковыя ліцэнзійныя зборы ORF, мы маем права чакаць аб'ектыўнага асвятлення.
Аднак АРФ настолькі далёкая ад гэтага, што нельга чакаць, што гэта адбудзецца ў найбліжэйшыя некалькі гадоў.
Я таксама прадстаўлены на платформе, дзе мы падтрымліваем насельніцтва ў іх апазіцыі да ліцэнзійнай платы за ORF.
І я магу толькі сказаць, што пакуль ORF не пройдзе поўную рэдакцыйную і структурную рэформу, ён не
зможа выконваць свой мандат грамадскага тэлебачання.
І галовы павінны паляцець. Нешта фундаментальнае павінна змяніцца. Касметычных змен ужо недастаткова, каб гэтага дасягнуць.
Аўтар, навуковец і доктар Андрэас Зённіксэн з самага пачатку крытыкаваў меры, а пазней — таксама вакцынацыю і лячэнне людзей.
Доктар Андрэас Зённіксэн: Пані і панове, тое, што цяпер стала вядома дзякуючы пратаколам RKI, сапраўды ашаламляе.
Я памятаю 20 сакавіка 2020 года. У Аўстрыі лакдаўн ужо чатыры дні быў у сіле. У Германіі
рашэнне было прынята, але яшчэ не ўведзена ў дзеянне.
Пад маім кіраўніцтвам мы ў Нямецкай сетцы эвалюцыйнай медыцыны выпусцілі нашу першую
заяву. Апублікавана пад загалоўкам: «Дзе доказы?»
І гэтыя самыя пытанні насамрэч задаваліся ў самім RKI.
І я лічу гэта даволі дзіўным.
Мушу крыху не пагадзіцца, таму што RKI насамрэч — Лаўтэрбах абсалютна мае рацыю — RKI зрабіў
выдатную навуковую працу, прынамсі на ніжэйшых узроўнях.
Яны ўсё зрабілі як трэба, але, як мы ўсе ведаем, рыба гніе з галавы.
Гэта, так бы мовіць, ігнаравалася кіраўніцтвам RKI і палітычным істэблішментам, які фактычна курыруе RKI, або,
дакладней, рабілася зусім адваротнае таму, што ніжэйшыя падраздзяленні RKI сцвярджалі, што было зроблена.
Маркус Хайнтц — адвакат і з самага пачатку з'яўляецца актыўным крытыкам мер, звязаных з каранавірусам.
Ён таксама некаторы час працуе журналістам і паспяхова кіруе сваім анлайн-парталам Haintz.Media. Маркус
Хайнц: Найперш, я мушу пагадзіцца з Аляксандрам.
Сама па сабе RKI у асноўным добра спраўляецца са сваёй працай. Пытанне ў тым, як гэта рэалізуецца ў палітычным плане.
Такім чынам, большасць лічбаў, даных і фактаў у RKI на дадзены момант з'яўляюцца правільнымі.
Праблема толькі ў палітычным уплыве, бо RKI з'яўляецца найвышэйшым федэральным органам улады.
І калі ORF потым кажа, што RKI і Федэральнае міністэрства аховы здароўя кажуць, што гэта тое ж самае
– Федэральнае міністэрства аховы здароўя і Федэральны міністр аховы здароўя могуць выдаваць інструкцыі РКІ.
Вось чаму федэральны ўрад выступае ці выступаў праз RKI. Гэта вельмі важна адзначыць.
І цалкам зразумела, чаму няма жадання ўдакладняць гэта: таму што ўсе былі прыцягнутыя — у
СМІ, у палітыцы, у судовай уладзе, у эканоміцы.
Так шмат людзей пагадзілася з гэтым каранавірусным крызісам, які памылкова называюць каранавіруснай
пандэміяй, што чакаць тут удакладненняў неверагодна складана.
Табе трэба пра гэта падумаць: як ты гэта робіш?
Найперш, як я неаднаразова ясна казаў, мы не павінны пакідаць задачу павышэння дасведчанасці тым, хто за гэта адказвае.
Найперш, мы не павінны пакідаць іх злачынцам. І многія з гэтых злачынцаў усё яшчэ застаюцца на пасадах.
І тое ж самае з судовай уладай; усе яны падгулялі, і зноў падгуляюць у наступны раз, калі свабодныя СМІ і грамадзянская
супольнасць не будуць дастаткова гучнымі і нарэшце не выступяць.
Таму што я дагэтуль сумую па тым. Недастаткова, што многія кажуць: «Так, я б таксама так
мог падумаць, але не адважваюся выказацца».
Я нядаўна зноў заўважыў гэта сярод сваіх калег-адвакатаў.
Многія людзі кажуць: «Так, я лічу, што тое, што робяць некаторыя людзі, тое, што раблю я, — выдатна. Мы ўсе за
вас. Але гэта не дапамагае. Мы павінны стаяць побач з вамі».
Гэта сапраўды велізарная праблема, што ўсё яшчэ занадта мала людзей выступаюць.
І нам проста трэба засвоіць гэта на будучыню.
І, вядома, таксама важна падтрымліваць свабодныя СМІ, бо ў канчатковым выніку яны з'яўляюцца голасам.
Важна, каб мы яшчэ раз данеслі да людзей, з якімі працуем, у тым ліку да тых, хто ў традыцыйных, аўтарытэтных
СМІ і на дзяржаўным тэлебачанні: ваша задача — інфармаваць, а не перавыхоўваць людзей.
Не ваша справа — займацца палітыкай.
Ваша задача — інфармаваць людзей і даць ім магчымасць сфарміраваць уласнае меркаванне.
Гэта задача СМІ.
Не быць проста палітычным памочнікам і прасоўваць справы толькі таму, што гэта на дадзены момант палітычна выгадна.
Нам патрэбна празрыстасць у дэмакратыі.
Калі дзяржава, якая нас прадстаўляе, хоча адабраць нашы правы, яна павінна абгрунтаваць свае дзеянні.
Тады я хачу бачыць празрывае абгрунтаванне гэтага, і яно не можа адбывацца за закрытымі дзвярыма, не можа адбывацца з праўленымі
пратаколамі, яно павінна адбыцца ў публічным абмеркаванні.
І для гэтага нам патрэбны СМІ, нам патрэбны традыцыйныя СМІ, і нам таксама патрэбны незалежныя СМІ.
Шаноўныя гледачы, як і чакалася, гэтая прэс-канферэнцыя WIR EMU была цалкам ігнаравана ORF і іншымі асноўнымі СМІ.
Гэта, прынамсі, варта было кароткага згадвання на прыватным канале Servus TV.
Аднак новыя СМІ, такія як AUF1, RTV і Info-DIREKT, выканалі свой абавязак інфармаваць.
Яны своечасова і належным чынам пра гэта паведамілі, як гэта цяпер робіць Kla.TV.
Вы можаце знайсці доступ да поўнай прэс-канферэнцыі ніжэй за гэтай трансляцыяй.
Каб замкнуць кола, двухвостры меч, згаданы раней, усё яшчэ вісіць у паветры.
Гэта значыць: АБО больш ніякіх абавязковых ліцэнзійных збораў за ORF – што можа прывесці да таго, што тыя, хто
адмовіцца плаціць, сутыкнуцца з крымінальным пераследам.
АБО працяг плаціць збор – азначае прыцягненне да крымінальнай адказнасці, паколькі фінансавы
ўдзел у злачыннай дзейнасці забаронены законам.
Як вы спраўляецеся з ORF?