En sia plej nova programo, la fondinto de Kla.TV, Ivo Sasek, prezentis 40 kialojn, kial li ne pagas la Serafe,
t.e. la devigan amaskomunikilan licenckotizon en Svislando.
Alt-rangaj fakuloj klasifikis la raportadon de la ŝtat-kontrolitaj amaskomunikiloj en la D-A-CH-landoj kiel
kriman kaj ekstreme danĝeran por la publika bonfarto.
Tio malkaŝas du-tranĉan glavon:
La evidenta aspekto estas, ke tiuj, kiuj rifuzas pagi, alfrontos krimajn procedurojn.
Tamen la kaŝita flanko estas, ke estas kontraŭleĝe por homoj finance partopreni en krimaj agadoj.
En Aŭstrio, la nova hejma kontribuo de ORF anstataŭis la antaŭan GIS-kotizon ekde 2024 kaj
estas kolektata de ORF-Beitrags Service GmbH (OBS).
Kiel Kla.TV jam malkaŝis en la dokumentfilmoj La ORF-dosiero – Korupto kaj interdependeco je granda skalo kaj La ORF-dosiero –
Kaŝita influo, ekzistas ankaŭ kialoj ne pagi la ORF-licenckotizon por eviti esti kunkulpaj pri financado de "krima organizo":
● Plej altaj salajroj ĉe ORF kaŭzas publikan indignon
● Dependeco de korporacioj subfosas la sendependecon de ORF.
● Grandskala politika interdependeco subfosas la kontrolan funkcion
● Manipulita raportado favore al politiko: Rezigno de la ĉefredaktoro de ORF2 kaj de la regiona direktoro de ORF
Nun, en oktobro 2023, eĉ la Aŭstra Konstitucia Kortumo decidis, ke ORF funkcias kontraŭkonstitucie pro
la neaŭtorizita politika nomumo de ĝiaj komitatoj.
Krome, ORF estis kaptita cenzuranta rekte en oktobro 2023.
Dum intervjuo pri klimataj temoj, la konata skiisto Benni Raich estis instrukciita de la direktoro de ORF ne plu paroli.
Vidu ankaŭ la rilatumon: . Ni skias sur ĉirkaŭ 10 glaĉeroj en Aŭstrio, sed ni verŝajne
havas 500 aŭ pli, do ĝi estas tre granda nombro.
Kaj la glaĉeroj retiriĝas ĉie, kaj kiam vi vidas ĉi tiujn bildojn
"Ĉesu!" ili diris. Ĉesu kion? Mi ne diros plu ion ajn.
Malgraŭ ĉia esplora laboro, malgraŭ la daŭra malkaŝo de skandaloj prezentataj kiel konspiraj teorioj, la ORF
ne volas reguligi sian raportadon por ke ĝi estu vera.
Ĉu la respondeculoj ne havas la kuraĝon agnoski siajn erarojn kaj akcepti la konsekvencojn,
aŭ ĉu ekzistas aliaj kialoj por ĉi tiu konduto?
La plej nova raporto de ORF pri la RKI-skandalo donas plian kialon por reteni la hejman imposton.
La RKI-protokoloj, kiuj estis publikigitaj de la germana reta revuo Multipolar, kaŭzis grandan indignon inter la loĝantaro.
Nun la germanaj amaskomunikiloj sentis sin devigitaj raporti pri ĝi.
La ORF ankaŭ raportis pri la afero kun prokrasto – sed la raporto de ZIB 2 la 25-an de marto, kaj precipe la
maniero, kiel ĝin prezentis Armin Wolf, estis partieca, manipula kaj tute ne objektiva.
Sed vidu mem.
Armin Wolf: "Kaj nun al Germanio, kie antaŭe sekretaj protokoloj el la unuaj monatoj de la pandemio kaŭzas tumulton."
Ĝi koncernas transskribaĵojn de la RKI, la Robert Koch-Instituto, kiu konsilis la germanan registaron.
Dekstra reta revuo devigis la publikigon de ĉi tiuj protokoloj en tribunalo, kaj kontraŭuloj de la mezuroj tiutempe nun
sentas sin pravigitaj; ekzemple, pro kritikaj komentoj pri la utileco de FFP2-maskoj aŭ pri la enfermoj.
Tiel nomataj flankpensuloj ĝojas en sociaj retoj – sed senprave, laŭ la RKI kaj la germana registaro.
La citaĵoj ne devus esti prenitaj el kunteksto.
Krom ĉi tiu tri-kaj-duonminuta raporto en ZIB 2, ne estis plua kovrado de la RKI-protokoloj en ORF.
Pro ĉi tiu raporto de ORF, WIR EMU-oj okazigis gazetaran konferencon en Linz la 7-an de majo.
EMU signifas veran, kuraĝan kaj neŝanceliĝeman.
La Asocio por la Antaŭenigo de Socio kaj Bonfarto estas reto de nepartiaj individuoj,
kiuj provizas reciprokan subtenon kaj helpon.
La EMU-oj prezentis plendon ĉe KommAustria kontraŭ la raportado de ORF pri la RKI-protokoloj.
Karaj spektantoj, ĉi tiu gazetara konferenco temis pri multe pli ol la pozicio de ORF pri la RKI-protokoloj.
La parolantoj atentigis, ke publika diskuto aŭ neŭtrala raportado pri la korona virusa afero daŭre estas subpremata de ORF.
Ili plendis, ke ĝis nun ne okazis substantivaj diskutoj kun reprezentantoj de la
amaskomunikiloj kaj kun registaraj oficialuloj.
Spektu eltiraĵojn el ĉi tiu informa konferenco.
Ni komencas kun Sabine Spögler-Dinse. Ŝi dum multaj jaroj laboris por la programo Seitenblicke de ORF.
Tamen, pro la 2G-regulo, ekde aŭtuno 2021 ŝi ne plu rajtis eniri la kompanion kaj post 25 jaroj ŝi perdis sian laboron.
Nun aŭskultu, kiom manipulema estis la ORF tiutempe per la rimedoj, kiujn ĝi prenis en sia propra organizo.
Sabine Spögler-Dinse: Oni permesis al mi labori ĝis aŭtuno 2021, kiam oni koncedis al mi provizoran
restadpermeson. Poste, kiam la ORF enkondukis de facto vakcinpostulon por dungitoj, mi devis foriri.
Tamen, eĉ ĝis tiu punkto, la mezuroj prenitaj dum filmado kaj prezentoj estis, kiel diri, ne ĉiam prudentaj aŭ raciaj.
Jen ni havas simbolan bildon, kiu donas al vi ideon pri tio, kiaj eble estis la laborkondiĉoj.
Ni devis fari intervjuojn kun du-metraj fiŝkanoj, sed poste oni permesis al ni stari unu apud la alia por fotoj.
La plej grava afero ĉiam estis, ke la spektanto sentu, ke ĉiuj mezuroj estas tre raciaj kaj ke ĉiuj, ĉie, ilin sekvos.
Kompreneble, tio ne estis la kazo. En la fono ĉio ĉiam estis malsama.
Ili staris kune, sed antaŭ la fotilo ili tenis du metrojn inter si.
Neniu rajtis pasi tra la fono sen masko; ili estis tuj fortranĉitaj. La celo estis krei la iluzion,
ke ĉiuj faris ĉion, kion la registaro preskribis.
Ŝlosilvorta masko: Vi povas vidi, ke la intervjuanto devis porti maskon, sed la intervjuato ne.
Ĉio estis tute arbitra. La instrukcioj venis: hodiaŭ ĉiuj devas porti maskon, morgaŭ nur la
intervjuantoj, poste denove ekstere, poste denove ne.
Do ĝi estis, ni diru, ne vere utila.
Kaj ankaŭ okazis, ke se vi pridubis tion, oni ekde la komenco rigardis vin kun suspekto kaj
relative rapide etikedis vin kiel maverikon.
Kaj iuj homoj, konataj kiel laterala pensantoj, ankoraŭ hodiaŭ alkroĉiĝas al ĉi tiu rakonto. Ke ĉiu, kiu
faras kritikajn demandojn, kiu volas rigardi iomete malantaŭ la fasadon, estas laterala pensanto.
Kaj ĝuste tial ni estas ĉi tie hodiaŭ, kial ni sidas ĉi tie.
Nun aŭskultu Bernhard Costa, parolanton de la EMU-oj. Li parolas el la koro de multaj grupoj, iniciatoj kaj kompanioj:
Bernhard Costa: Kaj mi verŝajne parolas por centoj da miloj da aliaj malkontentaj pagantoj
de deviga licenca kotizo kaj ORF-konsumantoj.
Do malantaŭ ĉi tiu plendo estas vera potenco.
En longa kaj multekosta jura batalo, ĵurnalisto Paul Schreyer sukcesis devigi la RKI-on publikigi la protokolojn.
Kaj alia, Peter Hahne, veterano de ZDF, diris, ke la dosieroj de RKI montras, ke ĉiuj konspiraj teorioj estas pura realeco.
Do io okazis.
Ĉi tiu vento, kiu traŝovis la amaskomunikilan pejzaĝon en Germanio, haltis ĉe la pordegoj de ORF.
Kiel simpla homo, impostpaganto kaj zorgema patro de tri infanoj, bonvolu permesi al mi
diri kelkajn ĝeneralajn vortojn pri ĉi tiu temo.
Kaj mi diras ĝin denove kaj denove, kaj mi tion sincere celas: mi kredas, ke precipe en malfacilaj tempoj ni
bezonas fortan, sendependan ORF-on, kaj mi ankaŭ volonte pagus licenckotizojn por ĝi.
Por mi tio indus. Sed la ORF, ne nur nun, sed jam kvar jarojn, staras en la vojo al akceptado de la pasinteco.
Kaj mi nun diras tion sen dubo: laŭ mia opinio, tio estas danĝero, vera danĝero por nia
socio, kaŭzita de latenta, unuflanka raportado.
Kaj li denove tion montras, ludante tute malgloran rolon en kaŝado de tio, kio supozeble estas la plej
granda medicina-politika skandalo en la homa historio.
Mi opinias, ke la faktoj nuntempe sur la tablo klare tion montras.
Ĉar ORF ne reprezentas reekzamenon, kiel evidentiĝis en la lastaj tagoj kaj semajnoj, mi provas kontribui al
reekzameno laŭ miaj emociaj kaj civilsociaj kapabloj.
Kaj mi persone estas konvinkita, ke akordiĝi kun la pasinteco povas komenciĝi nur kiam la ĝenerala loĝantaro
vere komprenas, kio ĉi tie okazis kaj kio ankoraŭ okazas.
Kaj pro tio nun estas malpli da vortoj, sed mi lasas memklarigajn bildojn paroli por si mem.
Mi faras tion laŭ Telegram-stilo, rapide antaŭen. Sed ĉi tiuj estas bildoj el sistemaj
amaskomunikiloj, ĉar sistemaj amaskomunikiloj estas fidindaj.
Kaj ĝi komenciĝis meze de 2021 ĉe la Eŭropa Futbala Ĉampioneco, kie nur futbal-ŝatantoj
havis sian unuan renkonton kun nova evento.
Nome, vi spektas ion en televido kaj subite atleto kolapsas. Sed ĝi estas izola kazo.
Kaj tio daŭras ankaŭ hodiaŭ en 2024, kiam, antaŭ nur kelkaj tagoj, la plej rapida maratona kuristo de
Svislando subite kolapsis, suferis koratakon kaj mortis.
Sed feliĉe ni ĉiam estas transportataj, kaj tiaj eventoj estas feliĉe maloftaj kaj izolitaj kazoj.
Kaj la demando estas: Ĉu ĉi tiuj vere estas izolitaj kazoj?
Nu, mi havas klaran respondon al tio, sed eble tio estas nur mia distordita percepto. Mi invitas vin dividi
vian percepton kun mi, kaj mi ne volas nun enuigi vin.
En mia esplorado mi havas ĉirkaŭ 180 bildojn el la lastaj tri jaroj, sed mi limigas min al nur la lastaj kelkaj semajnoj.
(!): la 16-an de januaro, en la aĝo de 43 jaroj, mortis subite, neatendite.
La 22-an de januaro mortis 23-jara atletikisto.
La 26-an de januaro, la mondĉampiono en stangosalto, 29-jara, subite kaj neatendite.
La 29-an de januaro, Panamana rekorda golpoentinto kun 41 goloj, mortis tute neatendite pro koratako. Kaj tiel plu.
Mi ne ĉiam nun mencias la daton. Ĝi estas preskaŭ ĉiutaga okazaĵo:
Kora aresto je la aĝo de 39 jaroj, subita kaj neatendita.
Ŝoka diagnozo: nacia ludanto, 28-jara, batalas por sia vivo.
Neniu korbatado dum unu horo, egipta futbalisto en kritika stato.
Argentina profesiulo kolapsas dum matĉo, sangokoagulo.
Eksa teamano mortis en la aĝo de 44 jaroj pro koratako.
Stelo de Arsenal falas sur la kampo; ĉi tio ankaŭ estas foto el virina futbalo, kie ĉi tiu unika okazaĵo ankaŭ alvenis.
En la sama tago, la 1-an de aprilo, la dua ĉefartikolo en la aĝo de 24 jaroj: nacia ludanto suferas apopleksion.
En Stirio, futbalisto subite kaj neatendite mortis en la aĝo de 24 jaroj.
Matĉo en Italio nuligita post kiam stelo de Roma kolapsis sur la kampo.
En la aĝo de 26 jaroj, futbalisto mortis pro koratako post kiam li trafis golon.
43-jara eksa mondĉampiono de boksado mortis neatendite.
La eksa atakanto de Argentino estis enhospitaligita pro brustodoloroj.
Lastatempe en la germana, mi kredas, regiona ligo, golulo kolapsis dum la matĉo kaj poste mortis en hospitalo.
29-jara virino havis koratakon, diagnozitan de kardiologo kiel rezulto de mRNA-vakcinado.
Kaj en la lastaj kelkaj tagoj estis kelkaj pliaj, sed tiam mi ĉesis.
La 2-an de majo juna kriketstelo mortis en la aĝo de nur 20 jaroj.
Kiam homoj finfine ligas la punktojn kaj rimarkas: Ne, ĉi tio ne estas izola kazo, kiu okazas nur en futbalo aŭ nur al atletoj.
Ĉi tiuj estas nur la aferoj, kiuj aperas en la ĉefaj amaskomunikiloj. Sub la surfaco
okazas miloj, dekmiloj da tiaj incidentoj.
Mi eĉ ne volas mencii la taksitan nombron de neriportitaj kazoj, mi eĉ ne volas diri ĝin laŭte.
Oni povas nur imagi terurajn aferojn, kaj tio ne estas io, kion ni nur hodiaŭ rimarkis, sed io, kion ni jam delonge povis imagi.
Ni aŭdas tion ĉiam: "Vi ne povis scii ion pli bonan." Jes, jes, jes!
Kaj respektindaj medicinaj profesiuloj kaj respektindaj ĵurnalistoj sciis tion kaj ĉiam atentigis pri ĝi.
Kion mi mallonge montras al vi malantaŭ mi estas krima plendo, kiun nia kuraĝa advokato D-ro Wolfgang Schmidauer
prezentis nome de ni, la EMU-oj. Ĝi estas de februaro 2022.
Ĉi tiu krima plendo estas direktita kontraŭ la ministro pri sano Mückstein kaj la tuta komitato pri vakcinado.
Mi ŝatus ŝpari al vi ĉiujn detalojn en ĉi tiu momento. Tamen unu fokuso de ĉi tiu krima plendo estis la demando pri miokardito,
trombozo, la avertoj pri la danĝeroj, precipe subita kora morto.
Kaj tion subtenis dokumentoj de la Paul Ehrlich-Instituto. Do ne nur iu nekonata fonto, sed de registara konsila organo.
Ili verŝajne ne prenis ĉi tiun kriman plendon tre serioze, alie io estus rezultinta el ĝi.
Sed nur se iu diras, ke vi ne povis tion scii.
Ni investis monon, publikigis APA-OTS-gazetan komunikon, kaj tiu APA-komuniko estis la
plej legata titolo en Aŭstrio dum ok tagoj.
Do evidente multaj homoj ĝin legis, sed evidente neniuj ĵurnalistoj el la ĉefaj amaskomunikiloj,
precipe ne el la ORF. Ĉar pri ĝi neniam estis raportite.
Sed tio, kion ORF jam faris, estas jen: dek monatojn poste ĝi ankoraŭ flagrante disvastigas falsajn novaĵojn.
Tiutempe oni faris programon pri la kromefikoj de vakcinado, provante bagateligi la aferon. Miokardito kaj
tromboso estis prezentitaj kiel sen danĝeraj simptomoj, kiuj povus esti facile traktataj.
Tio estas trivialigo de la faktoj.
Kaj tio, mi ripetas, estas danĝero por nia socio kaŭzita de malvera aŭ unuflanka raportado.
Ĉar trivialigante ĉi tiujn riskojn, oni daŭre pelis homojn al la injektilo.
Kaj ni komencu per Günther Mayr.
Günther Mayr estas estro de la scienca redakcia fako ĉe ORF.
Laŭ pluraj fontoj, li esence provizas la rakonton kaj la religiajn kredojn, kiujn ankaŭ esprimas la prezentantoj.
Homoj kiel li dum la lastaj kvar jaroj konstatis, ke tutmonde rekonataj medicinaj profesiuloj, kiel Andreas
Sönnichsen, kalumniis ilin kaj difinis novan medicinan tipon.
Estas principe inda pridubi tion, sed mi ŝatus doni ekzemplon pri tio, kial ĉi tiu persono
konstante disvastigas danĝerajn falsajn novaĵojn.
Danĝeraj falsaj novaĵoj!
Kaj mi ŝatus preni la ekzemplon de AstraZeneca, kiu nuntempe denove estas sur la lipoj de ĉiuj.
Aliĝu al mi por mallonge rerigardi la jaron 2021.
La 15-an de marto, la germana ministro pri sano Spahn alparolas la amaskomunikilojn.
La premo fariĝis tiel granda, ke, laŭ mia scio, tiutempe estis proksimume 15 mortoj.
- kaj li diris: Ni forprenas AstraZeneca de la merkato kaj ne plu administros ĝin al nia loĝantaro; ĝi ne plu estas respondeca.
Kvin tagojn poste, la 20-an de marto, ankaŭ flegistino en Aŭstrio mortas, ŝajne kiel pruvita rezulto de la AstraZeneca-vakcino.
Kaj unu tagon poste, la 21-an de marto, la estro, la kapo de la scienca redakcia fako, aperas en ĉiuj
programoj de ORF de mateno ĝis nokto kaj diras, kaj mi citas: "AstraZeneca estas tre, tre sekura."
La probablo de trombozo pro la viruso estas signife pli alta ol pro la vakcino.
Mi demandis min, kies interesojn li reprezentas? Ĉu li kredas tion, kion li diras? Ĉu tio estas respondeca?
Ĉu li servas sciencon? Ĉu li servas la farmaciajn lobiojn?
Ĉu li laboras por la registaro, kiu ankoraŭ havas kelkajn milionojn da dozoj, kiujn oni devas administri? Mi ne scias.
Ne estas mia tasko pridubi tion.
Mi simple scias, ke estas nerespondece fari tiajn deklarojn kun ĉi tiuj faktoj, kiuj jam tiam estis sur la tablo.
Kaj hodiaŭ, nun laŭ la plej lastaj protokoloj de RKI, ni scias, ke ĉi tio kaj multaj, multaj aliaj aferoj,
kiujn ĉi tiu viro diris, ĉu temis pri testoj, maskoj aŭ enfermoj, estas ĉiuj falsaj novaĵoj.
Li eraris pri ĉio, pri kio eblas erari.
Kaj normale en la privata sektoro oni dirus, ke almenaŭ en Japanio estas parto de la kulturo
pardonpeti pro eraroj aŭ almenaŭ perdi sian laboron.
Ĉu vi kredas, ke tio estas en la interesoj de Günther Mayr kaj liaj disĉiploj ĉe ORF, se mi rajtas tiel diri, ke tio estas en la
interesoj de tiuj, kiuj volas serioze revizii la RKI-protokolojn?
Do mia respondo al tio estas klara: ne, ĉar tio malkaŝus propran malsukceson. Oni tranĉus
sian propran nazon por ofendi sian vizaĝon.
Kaj tial estas nia devo komenci la procezon de ekstera alproksimiĝo al la pasinteco kaj,
tiel diri, fari premon de la civila nivelo.
Kaj mi ŝatus danki ĉiujn ceterajn amaskomunikilojn, kiuj plenumas sian ĵurnalisman devon de zorgo kaj
helpas nin antaŭenpuŝi ĉi tiun aferon pri ORF, tiel diri.
Advokato Alexander Todor-Kostic redaktis la ORF-plendon al KommAustria.
Li estis tre kritika pri la kontraŭkoronavirusaj rimedoj ekde la komenco, sed ankaŭ tre subtenema,
precipe al homoj, kiuj suferis maljustecon dum tiu tempo.
Ankaŭ li estis etikeditaj kiel koronavirus-neanto, konspir-teoriisto kaj dekstra ekstremisto.
Aleksandro Todor-Kostić: Mi sentas min super tiaj batalemaj terminoj.
Mi estus feliĉa partopreni objektivajn diskutojn kun reprezentantoj de la amaskomunikiloj kaj registaraj
oficialuloj iam ajn, sed tio ne okazis, ĉar, kiel estas bone konate, tiaj diskutoj estis malebligitaj.
Tio iris tiel malproksimen, ke en 2020, kiam ni kunvenis sur la platformo Advokatoj por Fundamentaj Rajtoj kaj poste ankaŭ
kontaktis kuracistojn kiel Andreas Sönnichsen, Martin Haditsch kaj aliajn tre respektatajn figurojn, ni ne plu
havis la eblecon esprimi nian opinion per la amaskomunikiloj.
Tio estis malŝaltita.
Estis konsento, ekzistis amaskomunikiloj kiuj ĉiuj kantis la saman himnon, kun la escepto de la alternativaj amaskomunikiloj,
kiuj fariĝis ĉiam pli fortaj kaj vere intervenis por provizi tion, kion la ĉefaj
amaskomunikiloj, kiel oni diras, devintus provizi.
Kaj por mi tio fakte estis la plej malalta punkto de demokratio, ĉar, kiel ni ĉiuj scias, demokratia
konstitucia ŝtato prosperas per diskuto kaj libereco de esprimo.
Kaj la plua malalta punkto estis, ke ni devis meti anoncon (!) en 2021, por ke ni eĉ povu publikigi niajn tezojn, nian
kritikon kaj nian skeptikon pri la tiutempe prenitaj rimedoj, pri la kronvirusa politiko de la germana registaro.
Ni investis monon – tiam ankaŭ estis sponsoroj, kiuj subtenis tion.
– kaj ni metis anoncon pere de la eksterparlamenta Komitato pri la Korona Enketo, kiu
estis publikigita en pluraj amaskomunikiloj.
Pluraj rifuzis. Ili ankaŭ rifuzis presi anoncon kontraŭ mono.
Do tio estis tre proksima al – mi vere devas diri, ke tio estas totalismaj trajtoj.
Do, kio okazis estis, ke ni publikigis ĉi tiun anoncon kaj, reflekse, ĉi tiuj ĉefaj amaskomunikiloj, specife tre eminentaj
ĵurnalistoj – mi povas mencii Armin Wolf, pri kiu ni revenos poste, kaj Florian Klenk – konfrontis nin ne per peto pritrakti
ĉi tiujn temojn, sed kiel koronavirus-neantojn. Originala sontranĉaĵo de Armin Wolf kaj disvastiganto de
falsaj novaĵoj Originala sontranĉaĵo de Florian Klenk.
Kion ni asertis en ĉi tiu reklamo?
Ni asertis aŭ pridubis, ĉu la maska postulo, kiel ĝi estis trudita, kaŭzas pli da damaĝo ol da bono.
Ni pridubis la PCR-testojn kaj ni kontraŭis devigan vakcinadon, kiu tiutempe ankoraŭ estis vehemente neata, kaj ni avertis pri la
kromaj damaĝoj, kiujn mi kredas esti nuntempe taksitaj je pli ol 700 miliardoj, laŭ la
plej novaj statistikoj, se oni sumigas ĉion.
Tio estis nia krimo, tio estis la falo de graco, ke ni estis etikeditaj, tiel diri, kiel koronavirus-neantoj.
Ni batalis kontraŭ tio en grupo de kuracistoj kaj advokatoj kaj arkivis proceson kaj injunkcion kontraŭ ambaŭ Armin Wolf kaj
Florian Klenk, kaj ni perdis ambaŭ kazojn en la Alta Kortumo.
Tio estis la plej malbona momento por mi kiel advokato, kiel soliciisto, kiel defendanto de
fundamentaj rajtoj en respubliko, en demokratio.
Do mi rimarkis, ke ni ĉiuj devas silenti, ke ni ne devas zorgi, sed ke ni povas sekure meti nin en la manojn de la
Aŭstra Respubliko, la ŝtato, kiu uzas sian aŭtoritaton por diri al ni ĉiutage, kion pensi kaj kion fari.
Tio estis la enkonduko, tiel diri.
La ironio de la tuta afero estas, ke hodiaŭ, en la dosieroj de la RKI, kiuj estis laŭdinde akiritaj de
la reta revuo Polar, ni denove traktas Armin Wolf.
Denove, Armin Wolf estas la geniulo, kiu, post kiam antaŭe kritikis nin pro faktoj, kiuj eble ja estis ĝuste kiel ni
asertis, nun reiras en la publikan atenton kaj daŭre parolas pri kontraŭuloj de la rimedoj, laterala pensantoj, kaj
homoj, kiuj nun ĝojas, ĉar ili eble ie sukcesis, sen eĉ provi trakti la aferon el ĵurnalisma perspektivo.
Kaj tio kompreneble tuj metis min en la avangardon, ĉar mi pensis, ke ni ne povis denove simple lasi ĝin tiel.
Nun estus vere bona momento por provi denove.
Ĉar ĉi tio ne temas pri ia bagatela afero aŭ malgranda detalo, nek pri akuzo, ke ORF ie malobservis la principon de objektiveco
– temas pri tio, ĉu publika dissendado kapablas esplori tian skandalon, ĉu ĝi havas la forton por fari tion, kaj ĉu ĝi ankaŭ
havas la mempurigan potencon por agi ĉi tie. Aŭ ĉu ni traktas ORF-on, kiu daŭre aliĝas al la politika rakonto, kiel
montris la plej lasta raporto la 25-an de marto en ZIB 2.
Kaj por esti honesta, kiam vi rigardas ĝin, vi devas diri, ke nenio ŝanĝiĝis.
Tamen mi kredas, ke la ORF nun agas tiel pro bona kialo, ĉar ĝi mem estus devigita pravigi siajn agojn.
Vi devas imagi, ke la registaro kaj la ORF tiam devigis nin en ĉi tiun situacion.
Ĉi tiu tuta afero pri la kronviruso neniam temis pri protektado de la sano de homoj. Tio neniam estis la celo.
Temas pri establado de kontrolo kaj limigo de la loĝantaro por finfine devigi kiel eble plej multajn homojn
ricevi ĉi tiun Covid-19-injekton. Do tio estis la celo.
Karaj spektantoj, indas aŭskulti la pliajn komentojn de Alexander Todor-Kostic pri la miskonduto de la ORF-prezentisto
Armin Wolf en la videofilmo de la gazetara konferenco. Lia kritiko de ORF ankaŭ koncernas aliajn implikitajn personojn:
Kio pri la regionaj direktoroj, kiuj kunlaboras kun ĉiuj regionaj guberniestroj, kiujn ili antaŭe elektis?
Kio pri la aliaj redaktistoj respondecaj pri tiu raportado, kiun ni havis, kie oni atingis tiun konsentan opinion?
La ORF devus esti kontrolinstanco, sed ĝi eĉ ne proksime plenumas tiun rolon. Ĝi estas nur agento, ne nur de la federacia registaro,
sed ankaŭ de la farmacia industrio. Tion oni devas haltigi.
Se ni estas devigataj pagi devigajn ORF-licenckotizojn, ni rajtas atendi objektivan raportadon.
Tamen la ORF estas tiel for de tio, ke oni ne povas atendi, ke tio okazos en la venontaj kelkaj jaroj.
Mi ankaŭ estas reprezentata sur platformo, kie ni subtenas la loĝantaron en ilia opozicio al la ORF-licenca kotizo.
Kaj mi povas nur diri: tiel longe kiel la ORF ne estos tute reformita laŭ sia redakta kaj struktura
organizo, ĝi ne povos plenumi sian publikservan mandaton.
Kaj kapoj devas ruliĝi. Io fundamenta devas ŝanĝiĝi. Kosmetaj rimedoj jam ne sufiĉas por atingi tion.
Aŭtoro, sciencisto kaj kuracisto d-ro Andreas Sönnichsen kritikis la rimedojn ekde la komenco, kaj
poste ankaŭ la vakcinadon kaj la traktadon de homoj.
D-ro Andreas Sönnichsen: Sinjorinoj kaj sinjoroj, estas vere mirinde, kio nun aperis per la protokoloj de la RKI.
Mi memoras la 20-an de marto 2020. La enfermo ĵus estis en forto en Aŭstrio dum kvar tagoj. En
Germanio ĝi estis decidita, sed ankoraŭ ne efektivigita.
Sub mia gvidado ni ĉe la Germana Reto por Evidenc-Bazita Medicino publikigis nian unuan deklaron.
Publikigita kun la titolo: Kie estas la pruvoj?
Kaj ĉi tiuj samaj demandoj fakte estis faritaj ene de la RKI mem.
Kaj mi trovas tion sufiĉe miriga.
Mi devas iomete malkonsenti, ĉar la RKI fakte – Lauterbach tute pravas – faris elstaran sciencan
laboron, almenaŭ en la pli malaltaj departementoj.
Ili faris ĉion ĝuste, sed kiel ni ĉiuj scias, la fiŝo putras de la kapo ĝis la vosto.
Ĝi estis, tiel diri, ignorita de la gvidantaro de la RKI kaj de la politika establo, kiu efektive superrigardas la
RKI, aŭ, pli ĝuste, ĝuste la kontraŭo de tio, kion la subaj departementoj de la RKI fakte deklaris esti farita.
Markus Haintz estas advokato kaj ekde la komenco estas aktiva kritikanto de la kontraŭkoronavirusaj rimedoj.
Li ankaŭ jam de iom da tempo laboras kiel ĵurnalisto kaj sukcese administras sian retan portalon Haintz.Media. Markus
Haintz: Unue, mi devas konsenti kun Aleksandro.
La RKI mem esence faras bonan laboron. La demando estas, kiel tio estas politike efektivigita.
Do plej multaj ciferoj, datumoj kaj faktoj ĉe la RKI estas ĝustaj nuntempe.
Nur politika influo estas la problemo, ĉar la RKI estas supera federacia aŭtoritato.
Kaj kiam la ORF tiam diras, ke la RKI kaj la Federacia Ministerio pri Sano diras, ke temas pri la sama afero.
– La Federacia Ministerio pri Sano kaj la Federacia Ministro pri Sano povas eldoni instrukciojn al la RKI.
Tial la federacia registaro finfine parolas aŭ jam parolis per la RKI. Estas tre grave noti tion.
Kaj estas tute klare, kial ne ekzistas intereso klarigi tion: ĉar ĉiuj estis implikitaj – en la
amaskomunikiloj, en politiko, en la juĝistaro, en la ekonomio.
Tiom da homoj akceptis ĉi tiun kronvirusan krizon, kiu estas erare nomata kronvirusa pandemio, ke
estas nekredeble malfacile atendi klarigon ĉi tie.
Vi devas pri tio pensi: kiel vi procedas?
Antaŭ ĉio, kiel mi ofte klare diris, ni ne devas lasi la taskon de konsciigo al la respondeculoj.
Supre de ĉio, ni ne devas lasi ilin al la krimuloj. Kaj multaj el tiuj krimuloj ankoraŭ estas en ofico.
Kaj same estas kun la juĝistaro; ili ĉiuj kunludis, kaj ili denove kunludos venontfoje, se la liberaj amaskomunikiloj kaj
la civila socio ne estos sufiĉe laŭtaj kaj finfine ne parolos.
Ĉar mi ankoraŭ sopiras tion. Ne sufiĉas, ke multaj homoj diras: Jes, mi eble ankaŭ vidas ĝin tiel, sed mi ne kuraĝas paroli.
Mi lastatempe denove rimarkis tion inter miaj kolegoj-advokatoj.
Multaj homoj diras: Jes, mi pensas, ke tio, kion iuj homoj faras, kion mi faras, estas bonega. Ni ĉiuj
subtenas vin. Sed tio ne helpas. Ni devas stari apud vi.
Estas vere granda problemo, ke tro malmultaj homoj ankoraŭ parolas.
Kaj ni simple devas lerni tion por la estonteco.
Kaj, kompreneble, ankaŭ gravas subteni la liberajn amaskomunikilojn, ĉar finfine ili estas la voĉtubo.
Gravas, ke ni denove klare diru al la homoj, kun kiuj ni laboras, inkluzive de tiuj en la tradiciaj amaskomunikiloj,
en la establitaj amaskomunikiloj kaj en publika dissendado: via tasko estas raporti, ne reeduki homojn.
Ne estas via tasko okupiĝi pri politiko.
Estas via tasko informi homojn kaj doni al ili la ŝancon formi siajn proprajn opiniojn.
Tio estas la tasko de la amaskomunikiloj.
Ne esti nur iu ajn politika asistanto kaj simple puŝi aferojn tra, nur ĉar tio estas politike dezirinda nuntempe.
Ni bezonas travideblecon en demokratio.
Se la ŝtato, kiu nin reprezentas, volas forpreni niajn rajtojn, ĝi devas pravigi siajn agojn.
Tiam mi volas vidi travideblan pravigon por tio, kaj tio ne povas okazi malantaŭ fermitaj pordoj, ne povas okazi kun
redaktitaj protokoloj, sed devas okazi en publika debato.
Kaj por tio ni bezonas la amaskomunikilojn, ni bezonas la establitajn amaskomunikilojn, kaj ni
ankaŭ bezonas la sendependajn amaskomunikilojn.
Karaj spektantoj, kiel oni povis atendi, ĉi tiu WIR EMU-gazetara konferenco estis tute
ignorita de ORF kaj aliaj ĉefaj amaskomunikiloj.
Ĝi almenaŭ meritis mallongan mencion en la privata kanalo Servus TV.
Tamen novaj amaskomunikiloj kiel AUF1, RTV kaj Info-DIREKT plenumis sian devon informi.
Ili raportis pri ĝi senprokraste kaj konvene, kiel nun faras Kla.TV.
Vi povas trovi aliron al la plena gazetara konferenco sube de ĉi tiu elsendo.
Por fermi la cirklon, la du-tranca glavo menciita antaŭe ankoraŭ pendas super ni.
Jen: AŬ ne plu devigaj ORF-licenckotizoj – kio povus konduki al tio, ke tiuj, kiuj rifuzas pagi, alfrontu krimajn akuzojn.
Aŭ daŭre pagi la kotizon – signifas submeti vin al procesigo, ĉar financa partopreno en krimaj agadoj estas malpermesita laŭleĝe.
Kiel vi traktas la ORF?