Bere azken programan, Kla.TVko sortzaile Ivo Sasekek 40 arrazoi aurkeztu zituen zergatik ez duen Serafea, hau
da, Suitzako derrigorrezko hedabideen tasa, ordaintzen.
Goi-mailako adituek D-A-CH herrialdeetako estatuaren kontrolpeko hedabideek egindako erreportajearen sailkapena krimen
gisa eta ongizate publikoarentzat oso arriskutsutzat jo zuten.
Honek bi ertzeko ezpata bat agerian uzten du:
Argi dagoena da ordaintzeari uko egiten diotenek prozedura penalak izango dituztela.
Hala ere, alde ezkutua da pertsonentzat delitu-jardueretan finantzaketan parte hartzea legez kanpokoa dela.
Austrian, 2024tik aurrera ORFren etxeko lizentzia-kuota berriak aurreko GIS kuota ordezkatu du eta
ORF-Beitrags Service GmbH (OBS) bidez kobratzen da.
Kla.TVk jada "The ORF File – Corruption and Interdependence on a Grand Scale" eta "The ORF File – Hidden Influence" dokumentaletan
agerian utzi duen bezala, ORF lizentzia-tasa ez ordaintzeko arrazoiak ere badaude, "krimen-antolakunde"
baten finantzaketan konplize izatea saihesteko:
● ORFko soldata handiek herritarren haserrea eragiten dute
● Korporazioen menpekotasunak ORFren independentzia ahultzen du
● Eskala handiko interdependentzia politikoa kontrol-funtzioa ahultzen du
● Politikaren alde manipulatutako erreportajeak: ORF2ko zuzendari nagusiak eta ORFko eskualde zuzendariak dimisioa eman dute
Orain, 2023ko urrian, Austriako Konstituzio Auzitegiak ere ebatzi zuen ORF-k konstituzioaren aurka jarduten duela
bere batzordeen baimenik gabeko izendapen politikoagatik.
Gainera, ORF zuzenean zentsura egiten harrapatu zuten 2023ko urrian.
Klima-arazoen inguruko elkarrizketa batean, ORFko zuzendariak eskiatzaile ospetsu Benni
Raich-i gehiago ez hitz egiteko agindu zion.
Ikusi ere erlazioa: . Austriako hamar inguru glaziarretan eskiatzen dugu, baina agian 500
edo gehiago ditugu, beraz, oso kopuru handia da.
Eta izotz-maseak nonahi atzera egiten ari dira, eta irudi hauek ikusten dituzunean
"Gelditu!" esan zuten. Zer gelditu? Ez dut ezer gehiago esango.
Ikerketa-lan guztien eta konspirazio-teoria gisa aurkeztutako eskandaluen etengabeko agerraldien aurrean ere, ORFk
ez du bere berri-ematea egiazkoa izan dadin arautu nahi.
Erantzuleek akatsak onartzeko eta ondorioak onartzeko ausardia falta al dute, edo portaera honen beste arrazoirik ba al dago?
ORFk RKI eskandaluari buruz egindako azken erreportajeak etxeko tasaren ordainketa atzeratzeko beste arrazoi bat ematen du.
Multipolar izeneko Alemaniako online aldizkariak publiko egin zituen RKI protokoloek
biztanleriaren artean haserre handia eragin dute.
Orain, Alemaniako hedabideek horren berri ematera behartuta sentitu ziren.
ORF-k ere atzerapenarekin jakinarazi zuen gaia – baina martxoaren 25eko ZIB 2 albistegia, eta bereziki Armin
Wolfek aurkeztu zuen modua, aurreiritzizkoa, manipulatzailea eta batere objektiboa ez zen.
Baina ikusi zeure begiekin.
Armin Wolf: "Eta orain Alemaniara, non pandemia lehen hilabeteetako aurretik
sekretuak ziren aktak zalaparta sortzen ari diren."
Alemaniako gobernuari aholkuak ematen ari den Robert Koch Institutuko (RKI) transkriptei buruzkoa da.
Eskuineko online aldizkari batek epaitegian aktak hauek argitaratzera behartu zuen, eta neurri horien aurkakoek orain
beren iritzia egiaztatutzat jotzen dute; adibidez, FFP2 maskaren erabilgarritasunari edo
konfinamenduei buruzko iruzkin kritikoengatik.
Hala deitutako pentsamendu albokoek sare sozialetan pozez gainezka daude – baina RKI-k eta
Alemaniako gobernuak diote hori okerrenez dela.
Aipuak ez dira testuingurutik kanpo hartu behar.
ZIB 2ko hiru eta erdi minutuko erreportaje honetaz aparte, ORFn ez zen RKI protokoloei buruzko beste inolako estaldurarik izan.
ORFren txosten honen ondorioz, WIR EMUek maiatzaren 7an Linzen prentsaurreko bat egin
zuten. EMU-k egiazko, ausart eta irmo esan nahi du.
Gizartea eta Ongizatea Sustatzeko Elkartea alderdiz gaindiko pertsonen sarea da,
elkarri laguntza eta asistentzia ematen diotenak.
EEMek KommAustriari salaketa bat aurkeztu zioten ORFek RKI protokoloei buruz egindako erreportajearen aurka.
Ikusle maiteok, prentsaurreko hau RKI protokoloei buruz ORFk duen jarreraz haratago askoz gehiago zen.
Hizlariek adierazi zuten ORFk koronabirusaren gaiaz egiten den diskurtso publikoa edo
erreportaje neutroa zapaltzen jarraitzen duela.
Salatu zuten orain arte ez dela izan hedabideen ordezkari eta gobernu-arduradunekin eztabaida sakonik.
Ikusi konferentzia informatibo honetako pasarteak.
Sabine Spögler-Dinse-rekin hasten gara. Urte askotan ORF-eko Seitenblicke programan lan egin zuen.
Hala ere, 2G arauaren ondorioz, 2021eko udazkenetik aurrera ezin izan zuen enpresara
sartu eta 25 urteren ondoren lana galdu zuen.
Orain entzun nola manipulatzailea zen ORF garaian bere barne-antolaketan hartu zituen neurriekin.
Sabine Spögler-Dinse: 2021eko udazkenera arte lan egiteko baimena nuen, orduan aldi baterako egoteko baimena eman zidaten.
Gero, ORF-k langileentzat de facto txertaketa-betebeharra ezarri zuenean, alde egin behar izan nuen.
Hala ere, une horretara arte ere, filmatzean eta aurkezpenetan hartu ziren neurriak, nola esango
genuke, ez ziren beti zentzuzkoak edo arrazoizkoak.
Hemen irudi sinboliko bat dugu, lan-baldintzak nolakoak izan zitezkeen iruditzeko.
Bi metroko luzerako arrantza-makilekin elkarrizketak egin behar izan genituen, baina ondoren argazkiak
ateratzeko elkar ondoan egoteko baimena izan genuen.
Garrantzitsuena beti izan da ikusleak sentitzea neurri guztiak oso zentzuzkoak zirela eta edonork, edonon, beteko zituela.
Jakina, hori ez zen hala. Atzealdean, dena beti desberdina zen.
Elkarrekin zutik egon ziren, baina kameraren aurrean bi metroko tartea mantendu zuten.
Inori ez zitzaion atzealdean maskara gabe pasatzen uzten; berehala mozten zituzten. Helburua zen ilusio bat sortzea,
denek gobernuak agindutakoa guztia betetzen ari zirela ematea.
Gako-hitz maskara: Ikusten duzuenez, elkarrizketatzaileari maskara janztea egokitu zitzaion, baina elkarrizketatuari ez.
Dena guztiz ausazkoa zen. Argibideak etorri ziren: gaur denek maskara eraman behar dute, bihar elkarrizketatzaileek
bakarrik, gero berriro kanpoan, eta berriro ez.
Beraz, esan dezagun, ez zen benetan erabilgarria.
Eta halaber, hori zalantzan jartzen bazenuen, hasieratik susmopean hartzen zintuzten eta
nahiko azkar bakarkari etiketatzen zintuzten.
Eta 'pentsalari lateralak' deituriko pertsona batzuk oraindik ere narrazio honi itsatsita daude gaur egun. Kritikoak diren
galderak egiten dituen edo itxuraren atzean pixka bat begiratu nahi duen edozein pertsona pentsalari lateral gisa hartzen da.
Eta hori da, hain zuzen ere, gaur hemen gauden arrazoia, hemen eserita gauden arrazoia.
Orain entzun EMUen bozeramaile den Bernhard Costa. Askotariko talde, ekimen eta enpresen bihotzetik hitz egiten du:
Bernhard Costa: Eta ziurrenik ehunka mila beste ase gabeko lizentzia-kuota derrigorrezko ordaintzaile
eta ORFeko kontsumitzaileen alde ari naiz hitz egiten.
Beraz, kexa honen atzean benetako boterea dago.
Epaiketa luze eta garesti batean, kazetari Paul Schreyerek lortu du RKIak aktak argitaratzera behartzea.
Eta beste bat, ZDFeko veteranoa den Peter Hahnek esan zuen RKIren fitxategiek erakusten dutela
konspirazio-teoria guztiak errealitate hutsa direla.
Beraz, zerbait gertatu zen.
Alemaniako hedabideen paisaia zeharkatu duen haize honek ORFren ateetan gelditu da.
Pertsona sinplea, zergadun eta hiru seme-alaben aita arduratuta naizen aldetik, mesedez,
utzi nazazu gai honi buruz hitz batzuk esateko.
Eta berriro eta berriro esaten dut, eta bihotzez diot: uste dut, batez ere garai zailetan, indartsu eta
independente den ORF bat behar dugula, eta haren lizentzia-kuotak ordaintzeko ere prest nago.
Niretzat merezi izango luke. Baina ORF-k, une honetan ez ezik — lau urte daramatza jada
horrela —, iraganarekin ados egoteko oztopoa da.
Eta orain, zalantzarik gabe esaten dut: nire ustez, hau arrisku bat da, gure gizartearentzat benetako arrisku bat,
latente eta alde bakarreko erreportajearen ondorioz sortua.
Eta berriro ere hori erakusten ari da, gizakiaren historian mediku-politiko handiena izango dena
estaltzeko erabat ohoregabea den papera jokatzen.
Uste dut mahai gainean dauden egitateek hori argi eta garbi erakusten dutela.
Azken egun eta asteotan argi geratu denez ORFk berrikuspena ez du esan nahi, eta, beraz, nire emozional eta
gizarte zibileko gaitasunen barruan berrikuspenari ekarpena egiten saiatzen ari naiz.
Eta nik pertsonalki konbentzituta nago iraganarekin ados jartzea ezin dela hasi jendarte orokorrak hemen zer
gertatu zen eta oraindik zer gertatzen den benetan ulertu arte.
Eta horregatik, orain hitz gutxiago daude, baina utzi ditut bere kabuz hitz egiten duten irudi auto-azalgarriak.
Telegram estilokoan ari naiz, azkar aurrera eginez. Baina hauek sistema-mediako irudiak dira, sistema-media fidagarria delako.
Eta 2021eko erdialdean hasi zen Europako Futbol Txapelketan, non futbol zaleek bakarrik
izan zuten lehen topaketa ekitaldi berri batekin.
Hau da, telebistan zerbait ikusten ari zara eta bat-batean kirolari bat erortzen da. Baina kasu bakarra da.
Eta hau gaur egun, 2024an ere jarraitzen du, duela egun batzuk Suitzako maratoi-lasterkaririk azkarrena
bat-batean erori, bihotzeko infartu bat jasan eta hil egin zen.
Baina zorionez, beti garraiatuta gaude, eta halako gertakariak zorionez arraroak eta isolatutako kasuak dira.
Eta galdera hau da: benetan kasu isolatuak al dira hauek?
Ba, horri erantzun garbi bat daukat, baina agian nire pertzepzio distortsionatua besterik ez da. Zure
pertzepzioa nirekin partekatzera gonbidatzen zaitut, eta orain ez zaitut asperarazi nahi.
Nire ikerketan azken hiru urteetako 180 irudi inguru ditut, baina azken aste gutxi batzuetara mugatzen naiz.
(!): urtarrilaren 16an, 43 urte zituela, bat-batean, ustekabean hil zen.
Urtarrilaren 22an, 23 urteko pista eta zelaiko atleta hil da.
Urtarrilaren 26an, saltoarekin munduko txapelduna, 29 urtekoa, bat-batean eta ustekabean.
Urtarrilaren 29an, Panamako errekor-goleatzailea, 41 gol eginda, bihotzeko infartu batez guztiz ustekabean hil zen. Eta abar.
Orain ez dut beti data aipatzen. Ia egunero gertatzen da:
39 urte zituela bihotz-geldialdia, bat-batekoa eta ustekabea.
Diagnostiko harrigarria: 28 urteko jokalari nazionala bere bizitza defendatzeko borrokan.
Ordu batez bihotz-taupadarik gabe, futbolari egiptoarra egoera kritikoan.
Argentinar profesionala partida baten bitartean erori da, odol-koagulu batengatik.
Taldekide ohi bat, bihotzeko infartu baten ondoren, 44 urterekin hil da.
Arsenaleko izarra zelai erdian erori da; hau ere emakumeen futboleko argazki bat
da, non gertakari berezi hau ere iritsi den.
Apirilaren 1ean, egun berean, 24 urte zituela bigarren titularra: jokalari nazionalak iktusa izan zuen.
Stirian, futbolari bat 24 urte zituela bat-batean eta ustekabean hil da.
Italiako partida bertan behera utzi dute, Romako izarra zelai erdian erori ondoren.
26 urte zituela, futbolari batek gola sartu ondoren bihotzeko geldialdi batek jota hil zen.
43 urteko ex-boxeo munduko txapelduna ustekabean hil da.
Argentinako aurrelaria bularreko minak zituela ospitalera eraman zuten.
Duela gutxi, Alemaniako, uste dut eskualde-ligan, atezain bat partida bitartean erori egin zen eta gero ospitalean hil zen.
29 urteko emakume batek bihotzeko infartu bat izan zuen, kardiologoak mRNA txertaketaren ondorioz diagnostikatu zuena.
Eta azken egunotan beste batzuk ere izan dira, baina gero gelditu nintzen.
Maiatzaren 2an, kriket izar gaztea 20 urte besterik ez zituela hil zen.
Jendeak azkenean puntuak lotu eta konturatuko denean: Ez, hau ez da bakarrik futbolean gertatzen den edo
kirolariei bakarrik gertatzen zaien kasu isolatu bat.
Hauek dira hedabide nagusietan agertzen diren gauzak soilik. Azpian, milaka, hamarka
milaka halako gertakari gertatzen ari dira.
Ez dut ere aipatu nahi jakinarazi gabeko kasuen zenbaki estimatua; ez dut ere nahi ahotsaz esan.
Gauza izugarriak bakarrik irudika daitezke, eta hori ez da gaur bakarrik ohartu garena,
baizik eta aspalditik irudikatu ahal izan duguna.
Etengabe entzuten dugu: "Hobeago jakin ezin zenuen." Bai, bai, bai!
Eta mediku profesional ospe onekoek eta kazetari ospe onekoek hori bazekiten eta beti azpimarratu zuten.
Atzean dudana laburki erakusten dizuena gure ausart abokatu Dr. Wolfgang Schmidauerrek EMU gure izenean
aurkeztu zuen delitu-salaketa bat da. 2022ko otsailekoa da.
Delitu-salaketa hau Osasun ministro Mücksteini eta txertaketa batzorde osoari zuzenduta dago.
Une honetan xehetasun guztiak kontatu nahi ez dizkizuet. Hala ere, salaketa kriminal honen ardatzetako bat miokarditisaren
eta tronbosiaren gaia izan zen, arriskuei buruzko ohartarazpenak, bereziki bat-bateko heriotza kardiobaskularra.
Eta hori Paul Ehrlich Institutuko dokumentuek berretsi zuten. Beraz, ez zen iturri ezezagun bat besterik,
baizik eta gobernu-aholkularitza-organo batetik zetorren.
Seguruenik ez zuten delitu-salaketa hau oso serio hartu; bestela, zerbait aterako litzateke.
Baina bakarrik norbaitek esaten badu hori ezin zenuela jakin.
Dirua inbertitu genuen, APA-OTS prentsa-ohar bat argitaratu genuen, eta ohar honek Austriako
titularik irakurriena izan zen zortzi egunez.
Beraz, argi dago jende askok irakurri duela, baina, jakina, hedabide nagusietako kazetarik ez, batez ere ORFekoak.
Izan ere, inoiz ez baita horri buruzko erreportajerik egin.
Baina ORFek dagoeneko egin duena hau da: hamar hilabete geroago ere, argi eta garbi gezurrezko albisteak zabaltzen jarraitzen du.
Une hartan, txertaketaren albo-ondorioei buruzko programa bat egin zen, gaia gutxietsi nahian.
Miokarditisa eta tronbosia kaltegarri gabeko sintoma gisa aurkeztu ziren, erraz tratatu zitezkeenak.
Hori gertakarien trivializazioa da.
Eta hori, errepikatzen dut, gure gizartearentzat arrisku bat da, gezurrezko edo alde bakarreko informazioaren ondorioz sortua.
Arriskuek garrantzia gutxiestearen ondorioz, jendea oraindik ere injekzioaren aldera bultzatzen jarraitu zuten.
Eta Günther Mayrekin has gaitezen.
Günther Mayr ORFko zientzia editoreen saileko burua da.
Iturri askoren arabera, funtsean aurkezleek ere adierazten dituzten narrazioa eta sinesmen erlijiosoak eskaintzen ditu.
Bere antzeko pertsonek azken lau urteotan erabaki dute mundu mailan aitortutako mediku profesionalek, hala
nola Andreas Sönnichsenek, haiek difamatu dituztela eta medikuntza mota berri bat definitu dutela.
Printzipioz hori zalantzan jartzea merezi du, baina adibide bat emango nuke zergatik pertsona honek etengabe
arriskutsuak diren albiste faltsuak zabaltzen dituen.
Arriskutsuak diren faltsu albisteak!
Eta AstraZenecaren adibidea hartuko nuke, gaur egun berriro denon ahoan dagoena.
Etor zaitez nirekin 2021. urtera begirada labur bat botatzera.
Martxoaren 15ean, Alemaniako Osasun ministro Spahn-ek hedabideei zuzentzen zaie.
Presioa hain handia bihurtu zen ezen, nire jakintzaren arabera, garai hartan hamabost bat heriotza izan ziren.
- eta esan zuen: AstraZeneca merkatutik kenduko dugu eta ez dugu gehiago gure
biztanleei administratuko; ez da gehiago arduratsua.
Bost egun geroago, martxoaren 20an, Austriako erizain bat ere hil zen, dirudienez AstraZeneca txertaketaren ondorio frogatu gisa.
Eta egun bat geroago, martxoaren 21ean, zientzia editore-ataleko burua goizetik gauera arte ORFko programa
guztietan agertzen da eta honela dio, eta aipatuko dut: "AstraZeneca oso, oso segurua da."
Birusarekin tronbosia garatzeko probabilitatea txertoarekin alderatuta nabarmen handiagoa da.
Galdetu nuen: nori ordezkatzen dizkio bere interesak? Esaten duena sinesten al du? Erantzukizunezkoa al da?
Zientziari zerbitzatzen al dio? Farmazia-lobbyari zerbitzatzen al dio?
Gobernuarentzat ari al da lanean, oraindik administratu beharreko zenbait milioi dosi dituen horretarako? Ez dakit.
Ez da nire lana hori zalantzan jartzea.
Besterik gabe, badakit erantzukizugabea dela halako adierazpenak egitea, une hartan jada mahai gainean zeuden datu hauekin.
Eta gaur, RKI protokoloen arabera azkenik, badakigu gizon honek esandako hau eta beste gauza asko, probak, maskarak
edo konfinamenduak izan, guztiak gezur-albisteak direla.
Oker egon da oker egon daitekeen guztian.
Eta normalean sektore pribatuan esango litzateke, gutxienez Japonian, kultura baten parte dela
akatsengatik barkamena eskatzea edo, gutxienez, lana galtzea.
Uste al duzu, modu horretan esateko, Günther Mayr eta ORFko bere ikasleen interesetan dagoela RKI
protokoloak serio berrikusi nahi dituztenen interesetan egotea?
Beraz, horri nire erantzuna argia da: ez, izan ere horrek norberaren porrota agerian utziko lukeelako. Norberak
bere sudurra mozten ari litzateke bere aurpegia mindu nahian.
Eta horregatik dagokigu guk kanpotik iraganarekin ados egoteko prozesua hastea eta,
esateko moduan, zibilen mailatik presioa egitea.
Eta eskerrak eman nahi dizkiet oraindik geratzen diren hedabide guztiei, beren kazetaritzako zaintza-betebeharra
betetzen ari diren eta, esateko moduan, ORF inguruko gai hau aurrera eramaten laguntzen diguten horiei.
Abokatu Alexander Todor-Kostik-ek ORFren kexa KommAustriarako prestatu zuen.
Hasieratik oso kritikoa izan zen koronabirusaren neurriak, baina aldi berean oso babestekoa ere, batez
ere garai horretan injustizia jasan zuten pertsonekiko.
Berari ere koronabirusa ukatzailetzat, konspirazio-teorikari eta eskuineko muturreko muturreko kide gisa etiketatu zuten.
Alexander Todor-Kostic: Borroka-termino horien gainetik sentitzen naiz.
Noiznahi pozik egongo nintzateke hedabideetako ordezkari eta gobernu-arduradunekin eztabaida objektiboetan
parte hartzeko, baina hori ez zen gertatu, jakina denez, halako eztabaidak galarazi zituztelako.
Hori hain urrunera iritsi zen ezen 2020an, Oinarrizko Eskubideen Aldeko Abokatuak plataforman bildu ginen eta, ondoren, Andreas
Sönnichsen, Martin Haditsch eta beste hainbat errespetatutako mediku eta pertsonarekin harremanetan jarri ginenean, hedabideen
bidez gure iritzia helarazteko aukerarik ez genuelako.
Hori itzalita zegoen.
Adostasun bat zegoen: hedabide guztiak koroa bereko abestia abesten ari ziren, hedabide alternatiboak izan ezik; hauek gero
eta indartsuago bihurtu eta benetan sartu ziren oinarrizko hedabideek, esaten den
bezala, eskaini beharko zutena eskaintzeko.
Eta niretzat, hori izan zen benetan demokraziaaren puntu baxuena, izan ere, denok dakigunez, estatu
konstituzional demokratiko bat diskurtsoan eta adierazpen askatasunean oinarrituta loratzen baita.
Eta egoera okerrena izan zen 2021ean iragarki bat (!) jarri behar izan genuela, une hartan hartutako neurriei eta Alemaniako
gobernuaren koronabirus politikari buruzko gure tesiak, gure kritika eta gure eszeptizismoa publikoari helarazteko.
Dirua inbertitu genuen – orduan ere babesleak zeuden, eta haiek hori babestu zuten.
– eta parlamentutik kanpoko Koronako Ikerketa Batzordearen bidez iragarki bat jarri
genuen, eta hainbat hedabidetan argitaratu zuten.
Zenbaitek uko egin dute. Diruaren truke iragarki bat inprimatzeari ere uko egin diote.
Hori oso gertu egon zen – benetan esan behar dut, horiek totalitarismoaren ezaugarriak direla.
Beraz, gertatu zena hauxe izan zen: iragarki hau jarri genuen eta, erreflexu moduan, hedabide nagusiek, zehazki kazetari oso
nabarmenek – Armin Wolf aipa dezaket, gero berari bueltatuko gatzaizkiona, eta Florian Klenk – ez ziguten gai hauek
eztabaidatzeko eskaerarik egin, baizik eta koronabirusa ukatzaile gisa aurkeztu gintuzten. Armin Wolf-en
soinu-zati originala eta albiste faltsuen zabaltzailea. Florian Klenk-en soinu-zati originala.
Zer aldarrikatu genuen iragarki honetan?
Aldarrikatu edo zalantzan jarri dugu maskaren derrigorrezkotasunak, ezarri zen moduan,
onura baino kalte gehiago eragiten dituen.
PCR testak zalantzan jarri genituen eta derrigorrezko txertaketaren aurka egin genuen, garai hartan oraindik gogor
ukatzen zena, eta kalte kolateralaz ohartarazi genuen, eta uste dut azken estatistikek, dena batuta, 700
mila milioi inguru edo gehiagokoa dela erakusten dutela.
Hori izan zen gure krimena, hori izan zen grazitik erortzea, koronabirusaren ukatzailetzat deitu gintuztela, hala esateko.
Mediku eta abokatuen talde batean aurka borrokatu ginen, demanda bat eta Armin Wolf eta Florian Klenk biek
aurkako behin-behineko debeku-agindua aurkeztu genituen, eta bi kasu galdu genituen Goi Auzitegian.
Hori izan zen niretzat abokatu, solisitor eta errepublika bateko eta demokrazia bateko
oinarrizko eskubideen defendatzaile gisa puntu txarrena.
Beraz, konturatu naiz denok isilik egon behar dugula, ez kezkatu behar garela, baina Austriako Errepublikaren eskuetan
seguru jar gaitezkeela, estatu horrek bere agintea erabiltzen baitu egunero zer pentsatu eta zer egin esan diezagun.
Hori izan zen sarrera, esateko moduan.
Guztiaren ironia da gaur, Polar aldizkari onlineak merezimendu handiz eskuratutako RKI
fitxategietan, berriro ere Armin Wolfekin ari garela.
Berriro ere, Armin Wolf da buru nagusia; aurretik, guk esandako moduan zehatz-mehatz izan zitezkeen faktoreengatik gaitzetsi
gintuen arren, orain berriro agertokiaren erdigunean agertu eta neurri horien aurkakoen, pentsamolde lateralezkoen eta nonbait
arrakasta lortu dutelako orain pozten ari direnen inguruan hitz egiten jarraitzen du. kazetaritza
ikuspegitik gaiari heltzen saiatu ere egin gabe.
Eta horrek, noski, berehala aurrera atera ninduen, berriro ere horrela utzi ezin genuela pentsatu nuelako.
Orain benetan une egokia litzateke berriro saiatzeko.
Ez delako kontu hutsal edo xehetasun txiki bat, ezta ORF-ri objektibotasun-printzipioa nonbait urratzea leporatzea ere –
kontua da zerbitzu publikoko hedabideek gai ote diren halako eskandalu bat ikertzeko, horretarako indar nahikoa ote duten, eta
hemen neurriak hartzeko auto-garbiketa ahalmena ote duten. Edo, martxoaren 25eko ZIB 2ko azken txostenak
erakutsi zuen bezala, politikaren narrazioari eusten jarraitzen duen ORF batekin ari ote garen.
Eta egia esateko, hori ikusita, ezer ez dela aldatu esan behar duzu.
Hala ere, uste dut ORF-k orain duen moduan jardutea arrazoizkoa dela, izan ere, bere ekintzak
justifikatzera behartuta egongo litzatekeelako.
Imajinatu behar duzu gobernuak eta ORFek garai hartan egoera honetara behartu gintuztela.
Koronabirusaren negozio hau guztia ez zen inoiz jendearen osasuna babestea izan. Hori ez zen inoiz helburua.
Kontrolak ezartzea eta biztanleria mugatzea zen helburua, azken finean ahalik eta jende gehien Covid-19
txerto hau hartzera behartzeko. Beraz, hori zen helburua.
Ikusle maiteok, merezi du Alexander Todor-Kosticen iruzkin gehiago entzutea ORFko aurkezle Armin Wolf-en jokabide
desegokiaz prentsaurreko bideoan. Bere kritikak ORFn inplikatuta dauden beste pertsona batzuk ere hartzen ditu:
Zer gertatzen da aurretik hautatu dituzten eskualdeko gobernadore guztiekin lankidetzan aritzen diren eskualdeko zuzendariekin?
Eta zer gertatzen da txosten honen arduradun ziren beste editoreekin, non adostasun-iritzia lortu zen?
ORF gainbegiratzeko agintaritza bat izan beharko luke, baina ez dago urrun ere eginkizun hori betetzetik. Agentzia
hutsa da, ez bakarrik gobernu federalaren, baita farmazeutika industriaren ere. Hori gelditu behar da.
Derrigorrezko ORF lizentzia-kuotak ordaintzera behartuta bagina, berri emate objektiboa espero egiteko eskubidea genuke.
Hala ere, ORF hain urrun dago honetatik ezen hurrengo urteotan gertatzea espero ezin denik.
Ni ere ordezkatuta nago plataforma batean, non biztanleei ORF lizentzia-tasa ukatzean laguntzen diegun.
Eta bakarrik esan dezaket ORFk erredakzio- eta egitura-erreforma osoa egin arte ezin izango
duela bere zerbitzu publikoaren mandamendua bete.
Eta buruak erori egin behar dira. Funtsezko zerbait aldatu behar da. Neurriak kosmetikoak ez dira nahikoa hori lortzeko.
Idazle, zientzialari eta mediku Dr. Andreas Sönnichsenek hasieratik kritikatu zituen neurriak, eta geroago
pertsonak txertatzea eta tratatzea ere kritikatu zituen.
Dr Andreas Sönnichsen: Andreei eta jaunak, benetan harrigarria da orain RKI protokoloek argira atera dutena.
2020ko martxoaren 20a gogoratzen dut. Austriako itxiera lau egun besterik ez zituen indarrean egon.
Alemanian erabakia zegoen, baina oraindik ez zen ezarri.
Nire zuzendaritzapean, Alemaniako Ebidentzian Oinarritutako Medikuntzako Sareak gure lehen adierazpena
argitaratu zuen. Argitaratu zen izenburua: Non dago ebidentzia?
Eta galdera hauek bertan, RKIren barruan, benetan egin ziren.
Eta hori oso harritzekoa iruditzen zait.
Pixka bat desadostasun egin behar dut, izan ere RKI-k egiazki – Lauterbach guztiz zuzen dago – RKI-k lan
zientifiko bikaina egin du, gutxienez sail baxuetan.
Dena ondo egin zuten, baina denok dakigunez, arraina burutik behera usaintzen du.
Esan genezake RKIko zuzendaritzak eta RKI benetan gainbegiratzen duen egitura politikoak baztertu egin zutela,
edo, hobeto esanda, RKIko behe-mailako sailek egiazki adierazi zutenaren guztiz kontrakoa egin zutela.
Markus Haintz abokatua da eta hasieratik koronabirusaren neurriak kritiko aktiboa izan da.
Markusek ere denbora darama kazetari gisa lanean eta arrakastaz kudeatzen du bere Haintz.Media lineako ataria. Markus
Haintz: Lehenik eta behin, Alexanderrekin ados nago.
RKIak berak oinarrizko aldetik lan ona egiten du. Galdetzekoa da nola gauzatzen den hori politikoki.
Beraz, RKIko zenbaki, datu eta faktu gehienak une honetan zuzen daude.
Arazo bakarra eragin politikoa da, RKI federazio mailako agintaritza gorena delako.
Eta ORF-k orduan dioenean RKI-k eta Osasun Federaleko Ministerioak gauza bera diotela.
– Osasun Federaleko Ministerioak eta Osasun Federaleko Ministroak RKIri jarraibideak eman ditzakete.
Hori dela eta, gobernu federalak azken batean RKIaren bidez hitz egiten du edo hitz egin
du. Hori oso garrantzitsua da kontuan hartzea.
Eta oso argi dago zergatik ez dagoen horri argitasuna emateko interesik: denek izan baitziren inplikatuta
– hedabideetan, politikan, justizian eta ekonomian.
Koronabirus-krisi honi hainbeste jende egokitu zaio —oker deitutako koronabirus-pandemia— ezen hemen
argibiderik espero ahal izatea izugarri zaila baita.
Horri buruz pentsatu behar duzu: nola jorratzen duzu?
Lehenik eta behin, askotan argi esan dudan bezala, kontzientzia pizteko lana arduradunen esku utzi behar ez dugu.
Guztien gainetik, ezin ditugu haiek egileei utzi. Eta egile horietako asko oraindik karguan daude.
Eta epaitegiekin ere berdina gertatzen da; denek jokatu zuten jokoan, eta hurrengoan ere hala egingo dute,
hedabide libreek eta gizarte zibilak nahikoa ozen ez badute eta azkenean ahoa irekitzen ez badute.
Oraindik hori faltan botatzen dudalako. Jende askorentzat ez da nahikoa esatea: Bai, agian nik ere
horrela ikusten dut, baina ez dut ausardiarik hitz egiteko.
Azkenaldian berriro ohartu naiz hau nire lankide abokatuen artean.
Jende askok esaten du: Bai, uste dut batzuek egiten ari direna eta nik egiten ari naizena bikaina dela. Denok zure alde gaude.
Baina horrek ez du laguntzen. Zure ondoan egon behar dugu.
Benetan arazo handia da oraindik oso jende gutxik bakarrik hitz egiten jarraitzea.
Eta hori etorkizunerako ikasi besterik ez dugu.
Eta, noski, garrantzitsua da hedabide libreak ere babestea, azken finean haiek baitira ahotsa.
Garrantzitsua da berriro ere argi uztea gurekin lan egiten duten pertsonei, baita hedabide tradizionaletako, hedabide ezarrietako
eta zerbitzu publikoko irrati eta telebistako langileei ere: zuen lana informatzea da, ez jendea berriz heztea.
Ez da zure lana politikarekin arduratzea.
Zure lana da jendeari informazioa ematea eta beren iritziak osatzeko aukera ematea.
Hori da hedabideen lana.
Ez izatea edozein politikako laguntzaile soilik eta gauzak aurrera eramatea une horretan politikan desiragarria delako bakarrik.
Demokrazian gardentasuna behar dugu.
Guri ordezkaritza ematen digun estatuak gure eskubideak kentu nahi baditu, bere ekintzak justifikatu behar ditu.
Orduan, honen justifikazio gardena ikusi nahi dut, eta ezin da ate itxien atzean gertatu, ezin da egokitutako
aktaekin gertatu, eztabaida publiko batean gertatu behar da.
Eta horretarako behar ditugu hedabideak, behar ditugu hedabide ezarriak, eta baita hedabide independenteak ere.
Maite ikusleok, espero zitekeen bezala, WIR EMUren prentsaurreko hau ORFk eta beste hedabide nagusiek guztiz baztertu zuten.
Gutxienez merezi zuen aipamen labur bat Servus TV kate pribatuan.
Hala ere, AUF1, RTV eta Info-DIREKT bezalako hedabide berriek informatzeko betebeharra bete zuten.
Horren berri azkar eta egoki eman zuten, Kla.TVk orain egiten duen bezala.
Hemen behean, emisio honen azpian, prentsaurreko osoarako sarbidea aurki dezakezu.
Zirkulu osoa itxi arte, lehenago aipatutako bi ertzeko ezpata oraindik airean zintzilik dago.
Hau da: EDO ORF lizentzia-kuotarik derrigorrezkoik ez egotea – eta horrek ordaintzeari uko
egiten diotenek kargu penalak izatea ekar dezake.
EDO tasaren ordainketa jarraitzeak – prozesu penala jasateko erantzukizuna hartzea dakar, delitu-jardueretan
diruz parte hartzea legeak debekatuta baitago.
Nola kudeatzen duzu ORF-a?