در آخرین برنامه‌اش، ایوو ساسک، بنیان‌گذار Kla.TV، چهل دلیل را ارائه کرد که چرا او سرافه، یعنی هزینه
اجباری مجوز رسانه‌ای در سوئیس، را پرداخت نمی‌کند.
کارشناسان ارشد گزارش‌دهی رسانه‌های تحت کنترل دولت در کشورهای آلمان، اتریش و سوئیس را جنایی
و به‌شدت خطرناک برای رفاه عمومی ارزیابی کردند.
این یک شمشیر دو لبه را آشکار می‌کند:
جنبهٔ آشکار این است که کسانی که از پرداخت خودداری می‌کنند، با پیگرد کیفری مواجه خواهند شد.
۱۲۳۴۳۲۱ با این حال، جنبه پنهان این است که مشارکت مالی افراد در فعالیت‌های مجرمانه غیرقانونی است.
در اتریش، از سال ۲۰۲۴، هزینه جدید حق اشتراک خانگی ORF جایگزین هزینه قبلی GIS شده و توسط شرکت
ORF-Beitrags Service GmbH (OBS) جمع‌آوری می‌شود.
همان‌طور که Kla.TV پیش‌تر در مستندهای «پرونده ORF – فساد و وابستگی متقابل در مقیاس بزرگ» و «پرونده ORF – نفوذ پنهان» فاش
کرده است، دلایلی نیز برای عدم پرداخت هزینه مجوز ORF وجود دارد تا از شریک شدن در تأمین مالی یک «سازمان جنایی» اجتناب شود:
● حقوق‌های نجومی در ORF خشم عمومی را برانگیخت
● وابستگی به شرکت‌ها استقلال ORF را تضعیف می‌کند
● وابستگی متقابل سیاسی در مقیاس وسیع، کارکرد نظارتی را تضعیف می‌کند
۱۲۳۴۳۲۱● گزارش‌دهی دستکاری‌شده به نفع سیاست: ۱۲۳۴۳۲۱ استعفای سردبیر ORF2 و مدیر منطقه‌ای ORF
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ اکنون، در اکتبر ۲۰۲۳، حتی دادگاه قانون اساسی اتریش نیز حکم داد که ORF به‌دلیل انتصاب
غیرمجاز سیاسی کمیته‌هایش به‌طور غیرقانونی عمل می‌کند.
علاوه بر این، ORF در اکتبر ۲۰۲۳ در حین سانسور زنده دستگیر شد.
در جریان مصاحبه‌ای درباره مسائل اقلیمی، به بنّی رایش، اسکی‌باز مشهور، از سوی کارگردان ORF دستور داده شد که دیگر صحبت نکند.
همچنین نسبت را ببینید: ۱۲۳۴۳۲۱ ما در حدود ده یخچال در اتریش اسکی می‌کنیم، اما احتمالاً ۵۰۰ یا
بیشتر داریم، بنابراین این عدد بسیار بزرگ است.
و یخچال‌ها در همه‌جا در حال عقب‌نشینی هستند، و وقتی این تصاویر را می‌بینید
«ایست!» آنها گفتند. ایست چه؟ من دیگر چیزی برای گفتن ندارم.
با وجود تمام کارهای تحقیقاتی و افشای مداوم رسوایی‌هایی که به‌عنوان نظریه‌های توطئه مطرح می‌شوند، ORF
تمایلی به تنظیم گزارش‌های خود برای ارائه حقیقت ندارد.
آیا مسئولان شجاعت اعتراف به اشتباهات خود و پذیرش پیامدهای آن را ندارند، یا دلایل دیگری برای این رفتار وجود دارد؟
آخرین گزارش ORF درباره رسوایی RKI دلیل دیگری برای خودداری از پرداخت عوارض خانگی ارائه می‌دهد.
پروتکل‌های RKI که توسط مجلهٔ آنلاین آلمانی «مولتی‌پولار» منتشر شدند، خشم زیادی در میان مردم برانگیخته‌اند.
اکنون رسانه‌های آلمانی خود را ناچار دیدند که در این‌باره گزارش دهند.
ORF نیز پس از تأخیر در این مورد گزارش داد – اما گزارش ZIB 2 در ۲۵ مارس، و به‌ویژه نحوه ارائه آن توسط آرمین
ولف، جانبدارانه، دست‌کاری‌کننده و به هیچ وجه عینی نبود.
اما خودتان ببینید.
آرمین ولف: «و اکنون به آلمان، جایی که صورتجلسه‌های پیش‌تر محرمانه از ماه‌های اول همه‌گیری، جنجال‌آفرین شده‌اند.»
این مربوط به رونوشت‌های مؤسسه رابرت کوخ (RKI) است که به دولت آلمان مشاوره می‌دهد.
یک مجلهٔ آنلاین راست‌گرا انتشار این صورت‌جلسه‌ها را در دادگاه اجباری کرد و مخالفان این اقدامات در آن زمان اکنون احساس
می‌کنند که حق با آنها بوده است؛ برای مثال، به دلیل اظهارنظرهای انتقادی دربارهٔ مفید بودن ماسک‌های FFP2 یا قرنطینه‌ها.
به گفته RKI و دولت آلمان، آنچه به اصطلاح «تفکر جانبی» نامیده می‌شود در شبکه‌های اجتماعی
جشن گرفته می‌شود – اما این جشن بی‌دلیل است.
نقل‌قول‌ها نباید از متن جدا شوند.
به جز این گزارش سه‌ونیم‌دقیقه‌ای در ZIB 2، هیچ پوشش دیگری از پروتکل‌های RKI در ORF وجود نداشت.
به دلیل این گزارش ORF، WIR EMUها در تاریخ ۷ مه در لینز یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند. EMU مخفف واقعی، شجاع و استوار است.
انجمن ترویج جامعه و رفاه شبکه‌ای از افراد بی‌طرف است که از یکدیگر حمایت و مساعدت متقابل می‌کنند.
اتحادیه‌های اروپا شکایتی را نزد کماسترالیا علیه گزارش‌دهی ORF درباره پروتکل‌های RKI ثبت کردند.
بینندگان عزیز، این کنفرانس خبری بسیار فراتر از موضع ORF در قبال پروتکل‌های RKI بود.
سخنرانان اشاره کردند که گفتمان عمومی یا گزارش‌دهی بی‌طرفانه در مورد موضوع ویروس کرونا همچنان توسط ORF سرکوب می‌شود.
آنها شکایت کردند که تا کنون هیچ گفت‌وگوی اساسی با نمایندگان رسانه‌ها و مقامات دولتی صورت نگرفته است.
گزیده‌هایی از این کنفرانس آموزنده را تماشا کنید.
۱۲۳۴۳۲۱ما با سابین اسپگلر-دینزه شروع می‌کنیم. او سال‌ها برای برنامه «سیتن‌بلایک» شبکه ORF کار کرد.
با این حال، به دلیل قانون ۲G، او از پاییز ۲۰۲۱ به بعد دیگر اجازه ورود به شرکت را نداشت و پس از ۲۵ سال شغل خود را از دست داد.
حالا گوش کنید که ORF در آن زمان با اقداماتی که در درون سازمان خود انجام داد، چقدر دستکاری‌گر بود.
سابین اسپگلر-دینسه: به من اجازه داده شد تا پاییز ۲۰۲۱ کار کنم، زمانی که برای من مرخصی موقت اقامت صادر شد.
سپس، وقتی ORF یک الزام عملی واکسیناسیون را برای کارمندان وضع کرد، مجبور شدم آنجا را ترک کنم.
با این حال، حتی تا آن زمان، اقداماتی که در طول فیلم‌برداری و ارائه‌ها انجام می‌شد، چگونه بگوییم، همیشه معقول یا منطقی نبودند.
۱۲۳۴۳۲۱ در اینجا یک تصویر نمادین داریم که به شما ایده‌ای می‌دهد شرایط کاری ممکن است چگونه بوده باشد.
ما مجبور بودیم با چوب‌های ماهی‌گیری دو متری مصاحبه کنیم، اما بعداً اجازه یافتیم برای عکس‌ها کنار هم بایستیم.
مهم‌ترین نکته همیشه این بود که بیننده احساس کند همهٔ تدابیر کاملاً معقول هستند و همه، در همه‌جا، از آن‌ها پیروی خواهند کرد.
البته این‌طور نبود. در پس‌زمینه، همه‌چیز همیشه متفاوت بود.
آنها کنار هم ایستادند، اما جلوی دوربین دو متر از هم فاصله گرفتند.
به هیچ‌کس اجازه داده نمی‌شد بدون ماسک در پس‌زمینه عبور کند؛ آن‌ها بلافاصله حذف می‌شدند. هدف ایجاد این
توهم بود که همه دقیقاً مطابق دستورهای دولت عمل می‌کنند.
ماسک کلمه کلیدی: می‌توانید ببینید که مصاحبه‌کننده مجبور بود ماسک بزند، اما مصاحبه‌شونده این کار را نکرد.
همهٔ این‌ها کاملاً دلخواهی بود. دستورالعمل‌ها چنین بود: امروز همه باید ماسک بزنند، فردا فقط
مصاحبه‌کنندگان، بعد دوباره در فضای باز، و دوباره نه.
پس، بگذار بگوییم، واقعاً مفید نبود.
و همچنین اگر در این مورد تردید می‌کردید، از همان ابتدا با سوءظن نگریسته می‌شدید و نسبتاً سریع به‌عنوان یک سرکش برچسب می‌خوردید.
و برخی افراد که به «تفکر جانبی» معروف‌اند، هنوز هم به این روایت پایبندند. اینکه هر کسی که سؤال‌های انتقادی
می‌پرسد و می‌خواهد کمی پشتِ ظاهر را ببیند، یک تفکر جانبی است.
و دقیقاً به همین دلیل است که امروز اینجا هستیم، چرا که اینجا نشسته‌ایم.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ اکنون به برنهارد کوستا، سخنگوی یونی‌های اروپا، گوش دهید. او از دل بسیاری
از گروه‌ها، ابتکارات و شرکت‌ها سخن می‌گوید:
برنهارد کوستا: و من احتمالاً به نمایندگی از صدها هزار نفر دیگر از پرداخت‌کنندگان ناخرسند
عوارض اجباری و مصرف‌کنندگان ORF صحبت می‌کنم.
پس پشت این شکایت قدرت واقعی وجود دارد.
۱۲۳۴۳۲۱ در یک نبرد حقوقی طولانی و پرهزینه، خبرنگار پل شرایر موفق شد مؤسسه رابرت کخ (RKI) را مجبور به انتشار صورت‌جلسه‌ها کند.
و یکی دیگر، پیتر هانه، از کهنه‌کاران ZDF، گفت که اسناد RKI نشان می‌دهند که همه نظریه‌های توطئه واقعیت محض هستند.
پس چیزی اتفاق افتاد.
این باد که در چشم‌انداز رسانه‌ای آلمان وزیده است، در دروازه‌های ORF متوقف شده است. ۱۲۳۴۳۲۱
به‌عنوان یک فرد ساده، یک مالیات‌دهنده و یک پدر نگرانِ سه فرزند، لطفاً اجازه دهید چند کلمه‌ی کلی در این موضوع بیان کنم.
و بارها و بارها می‌گویم و از صمیم قلب می‌گویم: من معتقدم که به‌ویژه در زمان‌های دشوار به یک ORF قوی و مستقل نیاز
داریم و همچنین خوشحال می‌شوم که برای آن حق پخش پرداخت کنم.
برای من ارزشش را دارد. اما ORF در حال حاضر، و نه فقط در حال حاضر، بلکه چهار سال است که در راه پذیرش گذشته مانع ایجاد می‌کند.
و اکنون صریحاً می‌گویم: به نظر من این یک خطر است، یک خطر واقعی برای جامعهٔ ما که ناشی از گزارش‌دهی نهان و یک‌جانبه است.
و او بار دیگر این را نشان می‌دهد، با ایفای نقشی کاملاً بی‌شرافت در لاپوشانی آنچه احتمالاً
بزرگ‌ترین رسوایی پزشکی-سیاسی در تاریخ بشر است.
من فکر می‌کنم حقایق فعلی روی میز به‌وضوح این را نشان می‌دهند.
چون ORF به معنای بازارزیابی نیست، همان‌طور که در روزهای و هفته‌های اخیر روشن شده است، من در چارچوب امکانات
عاطفی و جامعه مدنی‌ام تلاش می‌کنم به بازارزیابی کمک کنم.
و من شخصاً قانع هستم که کنار آمدن با گذشته تنها زمانی می‌تواند آغاز شود که عموم مردم واقعاً
بفهمند در اینجا چه اتفاقی افتاده و هنوز چه می‌گذرد.
و به همین دلیل اکنون کلمات کمتری وجود دارد، اما اجازه می‌دهم تصاویر خودگویا خودشان سخن بگویند.
من این کار را به سبک تلگرام و با سرعت بالا انجام می‌دهم. اما این‌ها تصاویر رسانه‌های
سیستمی هستند، چون رسانه‌های سیستمی قابل اعتمادند.
و این ماجرا در اواسط سال ۲۰۲۱ در مسابقات قهرمانی فوتبال اروپا آغاز شد، جایی که تنها هواداران
فوتبال برای اولین بار با این رویداد جدید روبرو شدند.
یعنی شما در حال تماشای تلویزیونی چیزی هستید و ناگهان یک ورزشکار از هوش می‌رود. اما این یک مورد جداگانه است.
و این ماجرا تا امروز در سال ۲۰۲۴ نیز ادامه دارد، زمانی که تنها چند روز پیش، سریع‌ترین دونده ماراتن
سوئیس ناگهان از هوش رفت، دچار حمله قلبی شد و درگذشت.
اما خوشبختانه ما همیشه منتقل می‌شویم و چنین رویدادهایی خوشبختانه نادر و موارد جداگانه‌اند.
و سؤال این است: آیا این‌ها واقعاً موارد جداگانه‌اند؟
خب، من پاسخ روشنی برای آن دارم، اما شاید این فقط ادراک تحریف‌شدهٔ من باشد. از شما دعوت می‌کنم ادراک خود را با
من در میان بگذارید و نمی‌خواهم اکنون شما را خسته کنم.
در پژوهش من حدود ۱۸۰ تصویر از سه سال گذشته دارم، اما خودم را فقط به چند هفتهٔ اخیر محدود کرده‌ام.
(!): ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۶ ژانویه، در سن ۴۳ سالگی، به‌طور ناگهانی و غیرمنتظره درگذشت.
۲۲ ژانویه، مرگ ورزشکار ۲۳ ساله دو و میدانی
۲۶ ژانویه، قهرمان جهان پرش با نیزه، ۲۹ ساله، به‌طور ناگهانی و غیرمنتظره.
۲۹ ژانویه، رکورددار گلزن‌ترین بازیکن پاناما با ۴۱ گل، به‌طور کاملاً غیرمنتظره بر اثر حمله قلبی درگذشت. و غیره.
من دیگر همیشه تاریخ را ذکر نمی‌کنم. تقریباً هر روز:
ایست قلبی در سن ۳۹ سالگی، ناگهانی و غیرمنتظره.
تشخیص تکان‌دهنده: بازیکن ملی‌پوش ۲۸ ساله در مبارزه برای زندگی‌اش.
برای یک ساعت ضربان قلب نبود، فوتبالیست مصری در وضعیت بحرانی.
یک بازیکن حرفه‌ای آرژانتینی در جریان مسابقه دچار فروپاشی شد؛ لخته خون.
بازیکن سابق تیم در ۴۴ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت.
ستارهٔ آرسنال در زمین بازی از هوش رفت؛ این نیز عکسی از فوتبال زنان است که این رویداد منحصربه‌فرد به آن نیز رسیده است.
در همان روز، اول آوریل، دومین تیتر در سن ۲۴ سالگی: بازیکن ملی دچار سکته مغزی شد.
در اشتایر، فوتبالیست در سن ۲۴ سالگی به‌طور ناگهانی و غیرمنتظره درگذشت.
بازی در ایتالیا متوقف شد؛ ستاره رم در زمین از هوش رفت.
یک فوتبالیست ۲۶ ساله پس از گلزنی بر اثر ایست قلبی درگذشت.
قهرمان سابق ۴۳ سالهٔ جهان بوکس به طور غیرمنتظره درگذشت.
مهاجم سابق آرژانتین به دلیل درد قفسه سینه در بیمارستان بستری شد.
اخیراً در لیگ منطقه‌ای آلمان، به گمانم، یک دروازه‌بان در جریان مسابقه از هوش رفت و بعداً در بیمارستان درگذشت.
یک زن ۲۹ ساله دچار حمله قلبی شد که توسط متخصص قلب به عنوان نتیجه واکسیناسیون mRNA تشخیص داده شد.
و در چند روز گذشته چند مورد دیگر هم بوده، اما بعدش متوقف شدم.
در دوم مه، ستاره جوان کریکت در سن تنها ۲۰ سالگی درگذشت.
وقتی مردم بالاخره نقاط را به هم وصل می‌کنند و متوجه می‌شوند: نه، این یک مورد جداگانه نیست که فقط در
فوتبال رخ می‌دهد یا فقط به ورزشکاران مربوط می‌شود.
این‌ها فقط مواردی هستند که در رسانه‌های جریان اصلی مطرح می‌شوند. در زیر سطح، هزاران و ده‌ها هزار از این حوادث در حال وقوع هستند.
حتی نمی‌خواهم تعداد تخمینی موارد گزارش‌نشده را ذکر کنم، حتی نمی‌خواهم آن را با صدای بلند بگویم.
انسان تنها می‌تواند چیزهای وحشتناک را تصور کند، و این چیزی نیست که امروز به آن پی برده باشیم، بلکه
چیزی است که مدت‌هاست می‌توانسته‌ایم آن را تصور کنیم.
ما همیشه این را می‌شنویم: «تو نمی‌توانستی بهتر بدانی.» بله، بله، بله!
و پزشکان معتبر و روزنامه‌نگاران معتبر از این موضوع آگاه بودند و همواره به آن اشاره می‌کردند.
آنچه به طور خلاصه پشت سرم به شما نشان می‌دهم، یک شکایت کیفری است که وکیل دلیر ما، دکتر ولفگانگ شمیداوئر، به نمایندگی از ما،
اعضای EMU، تنظیم کرده است. تاریخ آن به فوریه ۲۰۲۲ بازمی‌گردد.
این شکایت کیفری علیه وزیر بهداشت، موکشتاین، و کل کمیته واکسیناسیون است.
می‌خواهم در این مرحله شما را از تمام جزئیات معاف کنم. با این حال، یکی از محورهای این شکایت کیفری، مسئله میوکاردیت،
ترومبوز و هشدارها درباره خطرات، به‌ویژه مرگ ناگهانی قلبی بود.
و این موضوع با اسنادی از مؤسسه پاول اِرلیش تأیید شد. بنابراین نه از یک منبع مبهم، بلکه از یک نهاد مشورتی دولتی.
آن‌ها احتمالاً این شکایت کیفری را چندان جدی نگرفتند، وگرنه نتیجه‌ای از آن حاصل می‌شد.
اما فقط در صورتی که کسی بگوید تو نمی‌توانستی از آن باخبر باشی.
ما پول سرمایه‌گذاری کردیم، یک بیانیه مطبوعاتی APA-OTS صادر کردیم و این بیانیه APA به مدت هشت روز پربازدیدترین تیتر در اتریش بود.
پس واضح است که افراد زیادی آن را خوانده‌اند، اما هیچ روزنامه‌نگاری از رسانه‌های جریان اصلی، به‌ویژه از ORF،
آن را نخوانده است؛ چون هرگز درباره‌اش گزارش نشده است.
اما کاری که ORF تا کنون انجام داده این است: ده ماه بعد، هنوز آشکارا اخبار جعلی پخش می‌کند.
در آن زمان برنامه‌ای درباره عوارض جانبی واکسیناسیون ساخته شد که تلاش می‌کرد موضوع را کم‌اهمیت جلوه دهد. میوکاردیت و ترومبوز
به‌عنوان علائمی بی‌ضرر که به‌راحتی قابل درمان بودند، ارائه شدند.
این ساده‌انگاری حقایق است.
و این، تکرار می‌کنم، خطری است برای جامعهٔ ما که ناشی از گزارش‌های نادرست یا یک‌جانبه است.
زیرا با کم‌اهمیت جلوه دادن این خطرات، مردم همچنان به سمت تزریق واکسن سوق داده می‌شدند.
۱۲۳۴۳۲۱ و بیایید با گونتر مایر شروع کنیم.
گونتر مایر رئیس بخش ویراستاری علمی در ORF است.
بر اساس چندین منبع، او اساساً روایت و باورهای دینی‌ای را ارائه می‌دهد که مجریان نیز بیان می‌کنند.
افرادی مانند او در چهار سال گذشته این را مشخص کرده‌اند که پزشکان شناخته‌شده در سطح جهانی، مانند آندریاس سونیشسن،
به آن‌ها تهمت زده و نوع جدیدی از پزشکی را تعریف کرده‌اند.
در اصل ارزش دارد که این موضوع را زیر سؤال ببریم، اما می‌خواهم مثالی بزنم از اینکه چرا این
شخص همواره اخبار جعلی خطرناک را منتشر کرده است.
اخبار جعلی خطرناک!
و می‌خواهم مثال آسترازنکا را بزنم که در حال حاضر دوباره بر سر زبان‌ها افتاده است.
۱۲۳۴۳۲۱ با من همراه شوید تا نگاهی کوتاه به سال ۲۰۲۱ بیندازیم.
در ۱۵ مارس، اسپان، وزیر بهداشت آلمان، در جمع رسانه‌ها سخنرانی می‌کند.
فشار آنقدر زیاد شد که، تا جایی که من می‌دانم، در آن زمان حدود ۱۵ نفر جان باختند.
- و او گفت: ما آسترازنکا را از بازار جمع می‌کنیم و دیگر آن را به جمعیت خود تزریق نخواهیم کرد؛ این دیگر قابل اعتماد نیست.
پنج روز بعد، در ۲۰ مارس، یک پرستار در اتریش نیز ظاهراً در نتیجه قطعی واکسیناسیون آسترازنکا جان باخت.
و یک روز بعد، در ۲۱ مارس، رئیس بخش ویرایش علمی از صبح تا شب در همه برنامه‌های ORF حاضر می‌شود و
می‌گوید، و من نقل می‌کنم: «آسترازنکا بسیار، بسیار امن است.»
احتمال ابتلا به ترومبوز با ویروس به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از واکسن است.
من تعجب کردم، او منافع چه کسی را نمایندگی می‌کند؟ آیا به آنچه می‌گوید باور دارد؟ آیا این مسئولانه است؟
آیا او در خدمت علم است؟ آیا او در خدمت لابی دارویی است؟
آیا او برای دولت کار می‌کند که هنوز چند میلیون دُز واکسن دارد که باید تزریق شوند؟ نمی‌دانم.
وظیفه‌ی من نیست که در این مورد سؤال کنم.
من فقط می‌دانم که با توجه به این حقایق که در آن زمان از قبل مطرح بودند، بیان چنین اظهاراتی غیرمسئولانه است.
و امروز، اکنون طبق آخرین پروتکل‌های RKI، می‌دانیم که این و بسیاری از موارد دیگر که این مرد گفته است، چه درباره
آزمایش‌ها، ماسک‌ها یا قرنطینه‌ها، همگی اخبار جعلی هستند.
او در همه چیزهایی که ممکن است اشتباه باشد، اشتباه کرده است.
و معمولاً در بخش خصوصی گفته می‌شود که حداقل در ژاپن، عذرخواهی بابت اشتباهات یا دست‌کم از دست دادن شغل، بخشی از فرهنگ است.
آیا باور دارید که این به نفع گونتر مایر و شاگردانش در ORF است، اگر اجازه دهید این‌طور بگویم، که به نفع کسانی است
که می‌خواهند پروتکل‌های RKI را به‌طور جدی بازبینی کنند؟
پس پاسخ من به آن روشن است: نه، چون این باعث می‌شود شکست خود را آشکار کند. مثل این است که
برای دلخراش کردن صورتت، بینی‌ات را قطع کنی.
و به همین دلیل است که بر عهده ماست تا از بیرون، به اصطلاح، فرایند کنار آمدن با گذشته را
آغاز کرده و از سطح غیرنظامی فشار وارد کنیم.
و مایلم از تمام رسانه‌های باقی‌مانده که به وظیفه روزنامه‌نگاری خود در قبال مراقبت عمل می‌کنند و به نوعی به ما
در پیش بردن این موضوع پیرامون ORF کمک می‌کنند، تشکر کنم.
وکیل الکساندر تودور-کوستیچ شکایت ORF را به کوم‌اُسترِیا تنظیم کرد.
او از همان ابتدا به شدت منتقد اقدامات مربوط به ویروس کرونا بود، اما در عین حال، به‌ویژه نسبت به
افرادی که در این دوران بی‌عدالتی کشیدند، بسیار حامی بود.
او نیز متهم به انکار ویروس کرونا، تئوریسین توطئه و افراطی جناح راست شد.
۱۲۳۴۳۲۱ الکساندر تودور-کوستیچ: من بالاتر از چنین اصطلاحات تهاجمی هستم.
من همیشه آماده بودم تا در هر زمانی با نمایندگان رسانه‌ها و مقامات دولتی گفت‌وگوهای عینی داشته باشم، اما این اتفاق نیفتاد،
زیرا همان‌طور که همه می‌دانند، چنین گفت‌وگوهایی ممنوع شده بود.
این موضوع آنقدر پیش رفت که در سال ۲۰۲۰، زمانی که ما در پلتفرم «وکلای حقوق اساسی» گرد هم آمدیم و سپس با پزشکانی مانند
آندریاس سونیشسن، مارتین هادیچ و دیگر چهره‌های بسیار محترم تماس گرفتیم، دیگر فرصتی برای ابراز نظر خود از طریق رسانه‌ها نداشتیم.
آن خاموش شده بود.
یک اجماع وجود داشت؛ رسانه‌هایی بودند که همگی از یک سرود واحد می‌خواندند، به جز رسانه‌های جایگزین که روزبه‌روز قوی‌تر
می‌شدند و واقعاً وارد عمل شدند تا آنچه را رسانه‌های جریان اصلی، به قول خودشان، باید ارائه می‌دادند، فراهم کنند.
و برای من، آن در واقع نقطهٔ اوج ضعف دموکراسی بود، زیرا همان‌طور که همه می‌دانیم، یک دولت دموکراتیک
قانون‌محور بر مبنای گفت‌وگو و آزادی بیان شکوفا می‌شود.
و نقطهٔ اوج ناامیدی این بود که ما مجبور شدیم (!) در سال ۲۰۲۱ آگهی‌ای منتشر کنیم تا بتوانیم پایان‌نامه‌هایمان،
انتقادات و تردیدهایمان را در مورد اقدامات آن زمان و سیاست دولت آلمان در قبال ویروس کرونا، به اطلاع عموم برسانیم.
ما پول سرمایه‌گذاری کردیم – در آن زمان حامیانی هم بودند که از این کار حمایت می‌کردند.
– و ما از طریق کمیته تحقیق پارلمانی کرونا، آگهی‌ای منتشر کردیم که در چندین رسانه پخش شد.
چند نفر امتناع کرده‌اند. آنها همچنین از چاپ یک آگهی در ازای پول امتناع کرده‌اند.
پس خیلی نزدیک بود – باید بگویم، این‌ها گرایش‌های تمامیت‌خواهانه هستند.
خب آنچه اتفاق افتاد این بود که ما این آگهی را منتشر کردیم و این رسانه‌های جریان اصلی، به‌طور غریزی، به‌ویژه روزنامه‌نگاران بسیار
برجسته‌ای – می‌توانم به آرمین ولف اشاره کنم که بعداً به او باز خواهیم گشت، و فلوریان کلنک – ما را نه با درخواستی برای بحث در
مورد این مسائل، بلکه به‌عنوان منکران ویروس کرونا مواجه کردند. صداپخش اصلی از آرمین ولف و
پخش‌کننده اخبار جعلی. صداپخش اصلی از فلوریان کلنک.
در این آگهی چه ادعاهایی مطرح کردیم؟
ما ادعا کرده‌ایم یا تردید کرده‌ایم که آیا الزام به استفاده از ماسک، آن‌طور که اعمال شد، بیشتر زیان‌آور است تا سودمند.
ما آزمایش‌های PCR را زیر سؤال بردیم و با واکسیناسیون اجباری مخالفت کردیم، که در آن زمان هنوز با شدت انکار می‌شد، و درباره
خسارات جانبی هشدار دادیم که به باور من طبق آخرین آمار، اگر همه چیز را جمع‌بندی کنید، در
حال حاضر بیش از ۷۰۰ میلیارد برآورد می‌شود.
این جرم ما بود، این سقوط از مقام و منزلت بود، که ما را، به اصطلاح، انکارکنندگان ویروس کرونا نامیدند.
ما در گروهی متشکل از پزشکان و وکلا علیه این موضوع مقاومت کردیم و شکایتی مطرح کردیم و علیه هر دو آرمین ولف و
فلوریان کلنک درخواست دستور قضایی صادر کردیم، اما هر دو پرونده را در دادگاه عالی باختیم.
آن نقطهٔ اوج ناامیدی من بود؛ چه به‌عنوان یک وکیل، چه به‌عنوان یک مدافع حقوق اساسی در یک جمهوری و در یک دموکراسی.
پس متوجه شده‌ام که همه ما باید ساکت باشیم، نباید نگران باشیم، اما می‌توانیم خود را با اطمینان در دستان جمهوری
اتریش بسپاریم، دولتی که با استفاده از اقتدارش هر روز به ما می‌گوید چه فکر کنیم و چه کاری انجام دهیم.
آن، به اصطلاح، مقدمه‌ای بود.
طنز ماجرا این است که امروز، در پرونده‌های RKI که به‌طرزی تحسین‌برانگیز توسط مجلهٔ آنلاین Polar
به‌دست آمده‌اند، بار دیگر با آرمین ولف سروکار داریم.
بار دیگر، آرمین ولف همان مغز متفکر است که پیش از این ما را به خاطر حقایقی سرزنش کرده بود که ممکن است دقیقاً همان‌طور بوده باشد
که ما ادعا می‌کردیم، و اکنون دوباره به کانون توجه بازگشته و به نمایندگی از مخالفان این اقدامات، متفکران غیرمتعارف و افرادی که
اکنون به این دلیل شادمانه هستند که شاید در جایی موفق شده‌اند، به سخنرانی ادامه می‌دهد، بدون آنکه حتی
تلاش کند موضوع را از منظر روزنامه‌نگاری بررسی کند.
و این موضوع بلافاصله مرا به جلو آورد، البته چون فکر می‌کردم نمی‌توانیم دوباره آن را به همان شکل رها کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ اکنون زمان بسیار خوبی است تا دوباره امتحان کنیم.
زیرا این موضوع مربوط به یک مسئله پیش‌پاافتاده یا جزئیات جزئی نیست، یا اتهام ORF به نقض اصل بی‌طرفی در جایی – بلکه این درباره
این است که آیا پخش خدمات عمومی قادر به تحقیق در مورد چنین رسوایی‌ای است، آیا توان لازم برای این کار را دارد، آیا قدرت
خودپالایی برای اقدام در اینجا را دارد. یا اینکه با ORF‌ای روبه‌رو هستیم که همچنان به روایت سیاسی پایبند می‌ماند،
همان‌طور که آخرین گزارش مورخ ۲۵ مارس در ZIB 2 نشان داد.
و راستش وقتی بهش نگاه می‌کنی، باید بگویی که هیچ چیز تغییر نکرده است.
با این حال، من معتقدم که ORF اکنون به دلایل موجهی چنین عمل می‌کند، زیرا خود موظف خواهد بود که اقداماتش را توجیه کند.
باید تصور کنید که دولت و ORF آن زمان ما را به این وضعیت وادار کردند.
تمام این ماجرای ویروس کرونا هرگز دربارهٔ محافظت از سلامت مردم نبود. هدف هرگز این نبود.
موضوع برقراری کنترل و محدود کردن جمعیت بود تا در نهایت، به هر تعداد بیشتری از مردم ممکن،
این تزریق کووید-۱۹ تحمیل شود. پس هدف همین بود.
بینندگان گرامی، شنیدن توضیحات بیشتر الکساندر تودور-کوستیچ درباره رفتار نادرست مجری ORF، آرمین ولف، در ویدیوی
کنفرانس مطبوعاتی ارزشمند است. انتقاد او از ORF همچنین شامل سایر افراد دخیل نیز می‌شود:
۱۲۳۴۳۲۱ چه می‌شود دربارهٔ مدیران منطقه‌ای که با همهٔ فرمانداران منطقه‌ای که قبلاً انتخاب کرده‌اند همکاری می‌کنند؟
در مورد سایر ویراستارانی که مسئول این گزارش بودند، چه؟ ما آن گزارش را داشتیم که در آن به این نظر اجماعی رسیدند.
ORF قرار است یک نهاد نظارتی باشد، اما حتی نزدیک به ایفا کردن این نقش نیست. این نهاد صرفاً یک نماینده است، نه تنها برای
دولت فدرال، بلکه برای صنعت داروسازی نیز. این باید متوقف شود.
اگر ما ملزم به پرداخت هزینه‌های اجباری مجوز پخش ORF باشیم، حق داریم انتظار گزارش‌دهی عینی را داشته باشیم.
با این حال، ORF آن‌قدر از این موضوع دور است که نمی‌توان انتظار داشت در چند سال آینده اتفاق بیفتد.
من همچنین در پلتفرمی نمایندگی می‌شوم که در آن از مردم در مخالفتشان با هزینه مجوز ORF حمایت می‌کنیم.
و من فقط می‌توانم بگویم که تا زمانی که ORF یک اصلاحات کامل ویراستاری و ساختاری را پشت سر نگذارد،
قادر به انجام مأموریت خدمات عمومی خود نخواهد بود.
و باید سرها برود. باید یک تغییر بنیادین رخ دهد. اقدامات ظاهری دیگر برای رسیدن به این هدف کافی نیستند.
نویسنده، دانشمند و پزشک، دکتر آندریاس سونیشسن از همان ابتدا اقدامات را مورد انتقاد قرار داد و
بعدها واکسیناسیون و درمان مردم را نیز نقد کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ دکتر آندریاس سونیشسن: بانوان و آقایان، آنچه اکنون از طریق پروتکل‌های RKI فاش شده است، واقعاً شگفت‌آور است.
من روز بیستم مارس ۲۰۲۰ را به یاد می‌آورم. در اتریش تنها چهار روز از آغاز قرنطینه می‌گذشت. در
آلمان، این تصمیم اتخاذ شده بود اما هنوز اجرا نشده بود.
زیر رهبری من، ما در شبکه آلمانی طب مبتنی بر شواهد نخستین بیانیه‌مان را صادر کردیم. با تیتر: شواهد کجاست؟
و این پرسش‌ها دقیقاً در خود RKI مطرح شدند.
و من این را بسیار شگفت‌آور می‌دانم.
من باید کمی مخالفت کنم، چون RKI در واقع – لاوترباخ کاملاً درست می‌گوید – کارهای علمی بسیار
خوبی انجام داده است، حداقل در بخش‌های پایین‌تر.
آنها همه چیز را درست انجام دادند، اما همان‌طور که همه می‌دانیم، ماهی از سر بدبو است.
به اصطلاح، این موضوع توسط رهبری RKI و ساختار سیاسی که عملاً بر RKI نظارت دارد، نادیده گرفته شد؛ یا بهتر بگوییم، دقیقاً برعکس
آنچه دپارتمان‌های پایین‌تر RKI اعلام کرده بودند که انجام شده است.
مارکوس هاینتس وکیلی است و از همان ابتدا منتقد فعال اقدامات مربوط به ویروس کرونا بوده است.
او همچنین مدتی است که به‌عنوان خبرنگار فعالیت می‌کند و با موفقیت پورتال آنلاین خود Haintz.Media را اداره می‌کند. ۱۲۳۴۳۲۱ مارکوس
هینتز: اول از همه، باید با الکساندر موافق باشم.
خود RKI اساساً کار خوبی انجام می‌دهد. سؤال این است که این موضوع چگونه از نظر سیاسی اجرا می‌شود.
بنابراین بیشتر ارقام، داده‌ها و حقایق در RKI در حال حاضر صحیح هستند.
تنها نفوذ سیاسی مشکل است، زیرا RKI یک مرجع عالی فدرال است.
و وقتی ORF بعداً می‌گوید که RKI و وزارت فدرال بهداشت می‌گویند که این همان چیز است
وزارت فدرال بهداشت و وزیر فدرال بهداشت می‌توانند به RKI دستور صادر کنند.
به همین دلیل دولت فدرال در نهایت از طریق RKI سخن می‌گوید یا گفته است. توجه به این نکته بسیار مهم است.
و کاملاً روشن است که چرا کسی علاقه‌ای به روشن‌شدن این موضوع ندارد: چون همه درگیر بودند – در
رسانه‌ها، در سیاست، در قوه قضاییه، در اقتصاد.
بسیاری از مردم با این بحران ویروس کرونا، که به اشتباه همه‌گیری ویروس کرونا نامیده می‌شود، همراهی کرده‌اند، به
طوری که انتظار شفاف‌سازی در اینجا فوق‌العاده دشوار است.
باید درباره‌اش فکر کنی: چطور می‌خواهی آن را انجام دهی؟
اول از همه، همان‌طور که بارها به‌وضوح گفته‌ام، نباید وظیفهٔ افزایش آگاهی را به مسئولان بسپاریم.
بالاتر از همه، نباید آن‌ها را به دست عاملان جنایت بسپاریم. و بسیاری از این عاملان جنایت هنوز در مناصب خود هستند.
و در مورد قوه قضائیه هم همین‌طور است؛ همه‌شان همراهی کردند و دفعه بعد هم اگر رسانه‌های آزاد و جامعه مدنی به اندازه کافی سر و
صدا نکنند و بالاخره حرفشان را نزنند، دوباره همراهی خواهند کرد.
چون هنوز دلم برای آن تنگ است. کافی نیست که بسیاری بگویند: «بله، شاید من هم این‌طور ببینم، اما جرأت نمی‌کنم حرفم را بزنم.»
من اخیراً دوباره این را در میان همکاران وکیل خود مشاهده کرده‌ام.
بسیاری از مردم می‌گویند: بله، فکر می‌کنم کاری که بعضی‌ها انجام می‌دهند و کاری که خودم انجام می‌دهم عالی است. ما همه
پشتت هستیم. اما این کمکی نمی‌کند. ما باید کنار تو بایستیم.
واقعاً مشکل بزرگی است که هنوز تعداد بسیار کمی از مردم حرف می‌زنند.
و ما صرفاً باید این را برای آینده بیاموزیم.
و البته حمایت از رسانه‌های آزاد نیز مهم است، زیرا در نهایت آن‌ها سخنگوی مردم هستند.
۱۲۳۴۳۲۱ مهم است که بار دیگر برای افرادی که با آن‌ها کار می‌کنیم، از جمله کسانی که در رسانه‌های سنتی،
رسانه‌های معتبر و پخش خدمات عمومی هستند، روشن کنیم: وظیفه شما گزارش‌دادن است، نه بازآموزش مردم.
شغل شما نیست که در سیاست دخالت کنید.
وظیفه شما این است که مردم را آگاه کنید و به آن‌ها فرصت دهید تا نظرات خود را شکل دهند.
این وظیفه رسانه‌هاست.
نه اینکه صرفاً یک دستیار سیاسی باشیم و صرفاً به این دلیل که در حال حاضر از نظر سیاسی مطلوب است، کارها را پیش ببریم.
ما در یک دموکراسی به شفافیت نیاز داریم.
اگر دولتی که نماینده ماست بخواهد حقوق ما را سلب کند، باید اقداماتش را توجیه کند.
سپس می‌خواهم برای این موضوع توجیهی شفاف ببینم، و این نمی‌تواند پشت درهای بسته اتفاق بیفتد، نمی‌تواند با صورت‌جلسه‌های
سانسور شده باشد، بلکه باید در یک مناظره عمومی برگزار شود.
و برای این کار به رسانه‌ها نیاز داریم، به رسانه‌های رسمی نیاز داریم و همچنین به رسانه‌های مستقل نیاز داریم.
بینندگان عزیز، همان‌طور که انتظار می‌رفت، این کنفرانس مطبوعاتی WIR EMU به‌طور کامل توسط ORF
و سایر رسانه‌های جریان اصلی نادیده گرفته شد.
حداقل ارزش یک اشارهٔ کوتاه در کانال خصوصی سرووس تی‌وی را داشت.
با این حال، رسانه‌های جدیدی مانند AUF1، RTV و Info-DIREKT وظیفه اطلاع‌رسانی خود را انجام دادند.
آنها به‌موقع و به‌طور مناسب دربارۀ آن گزارش دادند، همان‌طور که Kla.TV اکنون انجام می‌دهد.
۱۲۳۴۳۲۱ شما می‌توانید دسترسی به متن کامل کنفرانس مطبوعاتی را در زیر این پخش بیابید.
برای بازگشت به نقطهٔ آغاز، شمشیر دولبهٔ یادشده همچنان بر اوضاع آویزان است.
این یعنی: ۱۲۳۴۳۲۱ یا دیگر هیچ هزینه اجباری برای مجوز ORF وجود نخواهد داشت – که می‌تواند منجر شود کسانی که از
پرداخت آن خودداری می‌کنند، با اتهامات کیفری مواجه شوند.
یا ادامه پرداخت هزینه – به معنای تحت پیگرد قانونی قرار گرفتن است، زیرا مشارکت مالی در فعالیت‌های مجرمانه طبق قانون ممنوع است.
چگونه با ORF برخورد می‌کنید؟