Во својата најнова програма, основачот на Kla.TV, Иво Сасек, изложи 40 причини зошто не ја плаќа Серафе,
односно задолжителната медиумска лиценцна такса во Швајцарија.
Високорангирани експерти го класифицираа известувањето на државно контролираните медиуми во земјите Д-А-Ч како
криминално и исклучително опасно за јавната благосостојба.
Ова открива меч со две острици:
Очигледниот аспект е дека оние кои одбиваат да платат ќе се соочат со кривични постапки.
Сепак, скриената страна е дека е незаконски луѓето да учествуваат финансиски во криминални активности.
Во Австрија, новата домаќинска такса на ORF ја замени претходната такса на GIS од 2024 година
и ја наплатува ORF-Beitrags Service GmbH (OBS).
Како што веќе откри Kla.TV во документарните филмови "Досието ORF – Корупција и меѓузависност во голем обем" и "Досието ORF –
Скриено влијание", постојат и причини да не се плаќа лиценцната такса за ORF за да се избегне
соучесништво во финансирање на "криминална организација":
● Високите плати во ОРФ предизвикуваат јавен гнев
● Зависноста од корпорации ја поткопува независноста на ОРФ
● Големата политичка меѓузависност ја поткопува контролната функција
● Манипулирано известување во корист на политиката: Оставка на главниот уредник на ORF2 и регионалниот директор на ORF
Сега, во октомври 2023 година, дури и Австрискиот Уставен суд пресуди дека ОРФ работи неуставно поради
неовластеното политичко именување на своите комисии.
Понатаму, ORF беше фатен во цензура во живо во октомври 2023 година.
За време на интервју за климатските прашања, познатиот скијач Бени Рајх беше упатен од директорот на ОРФ да не зборува повеќе.
Види го и односот: . Скијаме на околу 10 глечери во Австрија, но веројатно имаме 500 или повеќе, па тоа е многу голем број.
И глечерите се повлекуваат насекаде, и кога ќе ги видите овие слики
"Престани!" рекоа. Престани што? Нема да кажам ништо повеќе.
И покрај целата истражна работа, и покрај континуираното откривање на скандали прикажувани како теории на заговор, ОРФ не
сака да го регулира своето известување за да биде ВИСТИНСКО.
Дали на одговорните им недостасува храброст да ги признаат своите грешки и да ги прифатат
последиците, или постојат други причини за ова однесување?
Најновиот извештај на ОРФ за скандалот со РКИ дава уште една причина да се задржи данокот за домаќинствата.
Протоколите на РКИ, кои беа објавени од германскиот онлајн магазин "Мултиполар", предизвикаа големо негодување кај населението.
Сега германските медиуми се почувствуваа принудени да известат за тоа.
ORF исто така извести за случајот со задоцнување – но извештајот на ZIB 2 од 25 март, и особено начинот на кој го презентираше
Армин Волф, беше пристрасен, манипулативен и никако објективен.
Но види сам.
Армин Волф: "А сега во Германија, каде што порано тајните записници од првите месеци на пандемијата предизвикуваат врева."
Се работи за транскрипти од РКИ, Институтот Роберт Кох, кој ја советува германската влада.
Десничарски онлајн магазин ја принуди објавата на овие записници во судот, а противниците на мерките од тоа време сега се
чувствуваат оправдани; на пример, поради критичките коментари за корисноста на FFP2 маските или заклучувањата.
Таканаречените латерални мислители се радуваат на социјалните мрежи – но неоправдано, велат РКИ и германската влада.
Цитатите не треба да се извлекуваат од контекст.
Освен овој три и пол минутен извештај на ZIB 2, немаше понатамошно покривање на протоколите на RKI на ORF.
Поради овој извештај на ORF, WIR EMU одржаа прес-конференција во Линц на 7 мај. EMU значи вистински, храбри и непоколебливи.
Здружението за унапредување на општеството и благосостојбата е мрежа на непартиски поединци
кои обезбедуваат меѓусебна поддршка и помош.
ЕМУ поднесоа жалба до Комаустрија против известувањето на ОРФ за протоколите на РКИ.
Почитувани гледачи, оваа прес-конференција беше за многу повеќе од ставот на ОРФ за протоколите на РКИ.
Говорниците истакнаа дека јавниот дискурс или неутралното известување за прашањето со
коронавирусот продолжуваат да бидат потиснати од ОРФ.
Тие се пожалија дека досега не е водена суштинска дискусија со претставници на медиумите и владини службеници.
Гледајте извадоци од оваа информативна конференција.
Почнуваме со Сабине Шпоглер-Динзе. Таа работеше за програмата "Seitenblicke" на ORF многу години.
Сепак, поради правилото 2G, од есента 2021 година ѝ беше забранет влез во компанијата и ја загуби работата по 25 години.
Сега слушнете колку манипулативна беше ORF тогаш со мерките што ги презеде во рамките на својата организација.
Сабине Шпоглер-Динзе: Ми беше дозволено да работам до есента 2021 година, кога ми беше одобрено привремено
престојување. Потоа, кога ОРФ воведе де факто задолжителна вакцинација за вработените, морав да си заминам.
Сепак, дури и до тој момент, мерките преземени за време на снимањето и презентациите беа, како да го
кажеме, не секогаш разумни или разумно оправдани.
Тука имаме симболична слика која ви дава идеја какви можеби биле работните услови.
Моравме да водиме интервјуа со риболовни стапчиња долги два метра, но потоа ни беше
дозволено да застанеме еден до друг за фотографирање.
Најважното секогаш беше гледачот да почувствува дека сите мерки се многу разумни и дека сите, секаде, ќе ги почитуваат.
Секако, тоа не беше така. Во позадина, сè беше секогаш поинаку.
Тие стоеја заедно, но пред камерата се држеа на два метра растојание.
Никој не смееше да помине низ позадината без маска; тие веднаш беа исечени. Целта беше да се создаде
илузија дека сите го прават сè што владата го пропишала.
Маска за клучни зборови: Можете да видите дека интервјуерот мораше да носи маска, но интервјуираниот не носеше.
Сè беше целосно произволно. Упатствата гласеа: денес сите мора да носат маска, утре само
интервјуирачите, потоа повторно на отворено, па повторно не.
Значи, да речеме, не беше баш корисно.
И, исто така, ако го доведуваше ова во прашање, од самиот почеток те гледаа со сомнеж и
релативно брзо те етикетираа како бунтовник.
И некои луѓе, познати како латерални мислители, и денес се држат до оваа приказна. Дека секој што поставува критички прашања,
кој сака малку да погледне зад фасадата, е латеран мислител.
И токму затоа сме тука денес, зошто седиме тука.
Сега слушнете го Бернхард Коста, портпарол на ЕМУ. Тој зборува од срцето на многу групи, иницијативи и компании:
Бернхард Коста: И веројатно зборувам во име на стотици илјади други незадоволни плаќачи на
задолжителна лиценцна такса и потрошувачи на ОРФ.
Значи, зад оваа жалба стои вистинска моќ.
Во долга и скапа правна битка, новинарот Пол Шраер успеа да го принуди РКИ да ги објави записниците.
И уште еден, Питер Хане, ветеран на ЗДФ, рече дека документите на РКИ покажуваат дека сите теории на заговор се чиста реалност.
Значи, нешто се случи.
Овој ветер, кој го зафати медиумскиот пејзаж во Германија, застана пред портите на ОРФ.
Како едноставен човек, даночен обврзник и загрижен татко на три деца, ве молам дозволете ми
да кажам неколку општи зборови за оваа тема.
И го велам тоа повторно и повторно, и го мислам искрено: верувам дека, особено во тешки времиња, ни е потребен силен,
независен ORF, и би бил среќен да плаќам лиценцни такси за него.
За мене би вредело. Но ORF во моментов, не само сега, туку веќе четири години, стои на патот кон помирување со минатото.
И сега го кажувам ова без никакви двосмислености: според мене, ова е опасност, вистинска опасност за нашето
општество, предизвикана од латентно, еднострано известување.
И тој уште еднаш го покажува тоа, играјќи сосема неславна улога во прикривањето на она што најверојатно е
најголемиот медицинско-политички скандал во човечката историја.
Мислам дека фактите што моментално се на масата јасно го покажуваат ова.
Бидејќи ORF не стои за преоценка, како што стана јасно во последните денови и недели, се обидувам да придонесам кон
преоценка во рамките на моите емоционални и граѓански можности.
И јас лично сум убеден дека помирувањето со минатото може да започне дури откако пошироката јавност навистина
ќе разбере што се случило овде и што сè уште се случува.
И поради оваа причина, сега има помалку зборови, но јас им дозволувам на самообјаснувачките слики да зборуваат сами за себе.
Го правам ова во стилот на Telegram, во забрзано темпо. Но овие се слики од системските
медиуми, бидејќи системските медиуми се доверливи.
И тоа започна во средината на 2021 година на Европското првенство во фудбал, каде што само фудбалските
навивачи го имаа својот прв контакт со новото доживување.
Имено, гледате нешто на телевизија и одеднаш спортист се урива. Но тоа е изолиран случај.
И ова продолжува и денес, во 2024 година, кога пред само неколку дена, најбрзиот швајцарски
маратонец ненадејно се сруши, доживеа срцев удар и почина.
Но, за среќа, ние секогаш сме пренесени, а таквите настани, за среќа, се ретки и изолирани случаи.
И прашањето е: Дали навистина се изолирани случаи?
Па, имам јасен одговор на тоа, но можеби тоа е само мојата искривена перцепција. Ве поканувам да ја споделите
вашата перцепција со мене, и не сакам да ве досадувам сега.
Во моето истражување имам околу 180 слики од последните три години, но се ограничувам само на последните неколку недели.
(!): 16 јануари, на 43-годишна возраст, почина ненадејно, неочекувано.
22 јануари, почина 23-годишен атлетичар
26 јануари, светски шампион во скок со стап, 29-годишен, ненадејно и неочекувано.
29 јануари, најдобриот стрелец во историјата на Панама со 41 гол, почина сосема неочекувано од срцев удар. И така натаму.
Сега не секогаш ја споменувам датата. Тоа е речиси секојдневна појава:
Срцев застој на 39-годишна возраст, ненадеен и неочекуван.
Шокантна дијагноза: национален фудбалер, на 28 години, се бори за својот живот.
Нема срцев ритам еден час, египетски фудбалер во критична состојба.
Аргентински професионалец се урна за време на натпревар, тромб.
Поранешен тимски играч почина на 44-годишна возраст, по срцев удар.
Ѕвезда на Арсенал се урна на теренот; ова е исто така фотографија од женскиот фудбал, каде што пристигна и овој уникатен настан.
На истиот ден, 1 април, втората насловна вест на 24-годишна возраст: национален играч доживеа мозочен удар.
Во Штајерска, фудбалер ненадејно и неочекувано почина на 24-годишна возраст.
Натпреварот во Италија е прекинат откако ѕвездата на Рома се сруши на теренот.
На 26-годишна возраст, фудбалер почина од срцев застој откако постигна гол.
43-годишен поранешен светски боксерски шампион ненадејно почина.
Поранешниот напаѓач на Аргентина примен во болница со болки во градите.
Неодамна во германската, мислам регионална лига, голман се сруши за време на натпреварот и подоцна почина во болница.
29-годишна жена имала срцев удар, дијагностициран од кардиолог како резултат на мРНК вакцинација.
И имаше уште неколку во последните неколку дена, но потоа престанав.
На 2 мај, млада крикет-ѕвезда почина на само 20 години.
Кога луѓето конечно ќе ги поврзат точките и ќе сфатат: Не, ова не е изолиран случај што се
случува само во фудбалот или само на спортисти.
Ова се само работите што се појавуваат во мејнстрим медиумите. Под површината се
случуваат илјадници, десетици илјади такви инциденти.
Не сакам ни да го споменам проценетиот број на не пријавени случаи, не сакам ни да го кажам на глас.
Може само да се замислат ужасни работи, и ова не е нешто што го сфативме само денес, туку
нешто што можевме да го замислиме долго време.
Постојано го слушаме: "Не можеше да знаеш подобро." Да, да, да!
И угледни медицински професионалци и угледни новинари го знаеја ова и секогаш го истакнуваа.
Она што накратко ви го покажувам зад мене е кривична пријава што нашиот храбар адвокат д-р Волфганг Шмидауер ја поднесе во
наше име, во име на нас ЕМУ. Датира од февруари 2022 година.
Оваа кривична пријава е насочена против министерот за здравство Мекштајн и целиот комитет за вакцинација.
Би сакал да ве поштедам од сите детали во овој момент. Сепак, еден од фокусите на оваа кривична пријава беше
прашањето за миокардитис, тромбоза и предупредувањата за опасностите, особено за ненадејна срцева смрт.
И ова беше поткрепено со документи од Институтот "Паул Ерлих". Значи, не само некој
нејасен извор, туку од владин советодавен орган.
Веројатно не ја сфатиле оваа кривична пријава многу сериозно, инаку нешто ќе произлезеше од неа.
Но само ако некој каже дека не можеше да знаеш тоа.
Инвестиравме пари, издадовме соопштение за печат APA-OTS, и ова соопштение на APA беше
најчитаната насловна вест во Австрија осум дена.
Значи, очигледно многу луѓе го прочитале, но очигледно ниту еден новинар од главните медиуми, особено
не од ОРФ. Бидејќи никогаш не е известувано за тоа.
Но она што ORF веќе го направи е ова: по десет месеци, тој сè уште очигледно шири лажни вести.
Во тоа време беше направена програма за несаканите ефекти од вакцинацијата, обидувајќи се да го минимизира
проблемот. Миокардитисот и тромбозата беа претставени како безопасни симптоми кои лесно можат да се лекуваат.
Тоа е тривијализација на фактите.
И тоа, повторувам, е опасност за нашето општество предизвикана од лажно или еднострано известување.
Бидејќи со тривијализирање на овие ризици, луѓето продолжија да бидат принудувани да примат инјекција.
И да почнеме со Гинтер Мајр.
Гинтер Мајр е раководител на научната уредничка секција во ОРФ.
Според неколку извори, тој во суштина ги обезбедува нарацијата и верските убедувања кои ги изразуваат и презентерите.
Луѓето како него во последните четири години утврдија дека глобално признати медицински професионалци, како што е
Андреас Зонихсен, ги клеветеле и дефинирале нов вид медицина.
Вреди да се доведе ова во прашање во принцип, но би сакал да дадам пример зошто оваа личност постојано шири опасни лажни вести.
Опасни лажни вести!
И би сакал да го земам примерот на АстраЗенека, која во моментов повторно е на устата на сите.
Придружете ми се да направиме краток преглед на 2021 година.
На 15 март, германскиот министер за здравство Шпан се обраќа на медиумите.
- Притисокот стана толку голем што, колку што знам, во тоа време имаше приближно 15 смртни случаи.
- и рече: Ја повлекуваме АстраЗенека од пазарот и повеќе нема да ја администрираме на
нашето население; таа повеќе не е одговорна.
Пет дена подоцна, на 20 март, и медицинска сестра во Австрија почина, очигледно како
докажан резултат од вакцината на АстраЗенека.
И еден ден подоцна, на 21 март, шефот, раководителот на научниот уреднички оддел, излегува во сите програми на ORF од утро до
вечер и вели, и цитирам: "AstraZeneca е многу, многу безбедна."
Веројатноста за развој на тромбоза со вирусот е значително поголема отколку со вакцината.
Се запрашав, чии интереси тој ги застапува? Дали тој верува во она што го зборува? Дали е тоа одговорно?
Дали тој ѝ служи на науката? Дали тој ѝ служи на фармацевтското лоби?
Дали тој работи за владата, која сè уште има неколку милиони дози што треба да се администрираат? Не знам.
Не е моја работа да го доведувам тоа во прашање.
Само знам дека е неодговорно да се даваат такви изјави со овие факти, кои веќе беа на маса во тоа време.
И денес, сега најдоцна според протоколите на РКИ, знаеме дека ова и многу, многу други работи што ги кажал
овој човек, без разлика дали станува збор за тестови, маски или карантини, се лажни вести.
Тој греши за сè што може да се погреши.
И обично во приватниот сектор би се рекло дека е дел од културата, барем во Јапонија, да се извиниш за
грешките или, во најмала рака, да го изгубиш работното место.
Дали верувате дека е во интерес на Гинтер Мајр и неговите ученици во ОРФ, ако можам така да се изразам, дека е во интерес на
оние кои сакаат сериозно да ги преиспитаат протоколите на РКИ?
Значи, мојот одговор на тоа е јасен: не, бидејќи тоа би го открило сопствениот неуспех.
Човек би ја отсекувал гранката на која седи.
И затоа е на нас да го започнеме процесот на помирување со минатото однадвор и да вршиме
притисок од цивилното ниво, така да се каже.
И би сакал да им се заблагодарам на сите преостанати медиуми кои ја исполнуваат својата новинарска должност за грижа и ни
помагаат да го унапредиме ова прашање околу ОРФ, така да се каже.
Адвокатот Александар Тодор-Костиќ ја состави жалбата на ORF до KommAustria.
Тој од самиот почеток беше многу критичен кон мерките за коронавирусот, но и многу поддржувачки,
особено кон луѓето кои претрпеа неправда во тој период.
И тој беше етикетиран како негирач на коронавирусот, теоретичар на заговори и десничарски екстремист.
Александар Тодор-Костиќ: Се чувствувам над такви борбени термини.
Би бил среќен да учествувам во објективни дискусии со претставници на медиумите и владини службеници во
секое време, но тоа не се случи затоа што, како што е добро познато, таквите дискусии беа спречени.
Ова отиде толку далеку што во 2020 година, кога се собравме на платформата Адвокати за основни права и потоа стапивме во контакт
и со лекари како Андреас Зонихсен, Мартин Хадич и други високо почитувани личности, веќе немавме
можност да го пренесеме нашето мислење преку медиумите.
Тоа беше исклучено.
Постоеше консензус, имаше медиуми кои сите пееја од истата песнарка, со исклучок на алтернативните медиуми, кои
стануваа сѐ посилни и навистина се вклучија за да обезбедат она што, како што велат, требаше да го обезбедат главните медиуми.
А за мене тоа навистина беше најниската точка на демократијата, бидејќи, како што сите знаеме, демократската
уставна држава напредува преку дијалог и слобода на изразување.
А дополнителниот пад беше тоа што во 2021 година моравме да објавиме оглас (!) за воопшто да можеме да ги соопштиме на
јавноста нашите тези, нашата критика и нашaта скептичност за тогашните мерки, за политиката
на германската влада во врска со коронавирусот.
Инвестиравме пари – тогаш имаше и спонзори кои го поддржуваа ова.
– и објавивме оглас преку вонпарламентарниот Комитет за истрага на Корона, кој беше објавен во неколку медиуми.
Неколкумина одбија. Тие исто така одбија да објават реклама во замена за пари.
Значи, тоа беше многу блиску до – навистина морам да кажам, тоа се тоталитарни особини.
Значи, што се случи беше, ја објавивме оваа реклама и, рефлексно, овие главни медиуми, конкретно многу истакнати новинари – можам
да го споменам Армин Волф, на кого ќе се вратиме подоцна, и Флоријан Кленк – не нè соочија со барање да се осврнеме на овие
прашања, туку нè прогласија за негирачи на коронавирусот. Оригинална снимка од Армин Волф и ширител
на лажни вести Оригинална снимка од Флоријан Кленк.
Што тврдевме во оваа реклама?
Ние тврдевме или доведовме во прашање дали барањето за носење маски, како што беше
наметнато, предизвикува повеќе штета отколку корист.
Ние ги доведовме во прашање ПЦР-тестовите и се спротивставивме на задолжителното вакцинирање, кое тогаш сè уште бесно се негираше,
и предупредивме за колатералната штета, која, според најновите статистики, ако се собере сè, се проценува на над 700 милијарди.
Тоа беше нашиот злостор, тоа беше падот од благодат, што бевме етикетирани, така да се каже, како негирачи на коронавирусот.
Ние се спротивставивме на ова во група лекари и адвокати и поднесовме тужба и барање за забрана против Армин Волф и
Флоријан Кленк, и ги изгубивме двата случаи пред Високиот суд.
Тоа беше најниската точка за мене како адвокат, како правен застапник, како бранител на
основните права во република, во демократија.
Значи, забележав дека сите треба да молчиме, дека не треба да се грижиме, туку дека можеме безбедно да се предадеме во рацете
на Република Австрија, државата што го користи својот авторитет за да ни кажува секој ден што да мислиме и што да правиме.
Тоа беше воведот, така да се каже.
Иронијата на целата работа е што денес, во досијата на RKI, кои за пофалба ги обезбеди
онлајн-магазинот Polar, повторно се занимаваме со Армин Волф.
Повторно, Армин Волф е мозокот кој, откако претходно нè критикуваше за факти кои можеби биле токму такви какви што
тврдевме, сега повторно стапува во центарот на вниманието и продолжува да зборува за противниците на мерките, за бочните
мислители и за луѓето кои сега се радуваат затоа што можеби некаде постигнале успех, без дури и да се
обиде да го разгледа прашањето од новинарска перспектива.
И тоа веднаш ме доведе во прв план, се разбира, бидејќи мислев дека не можеме повторно да го оставиме така.
Сега би било навистина добро време да се обидеме повторно.
Бидејќи не станува збор за некоја тривијална работа или ситен детаљ, ниту пак за обвинување на ОРФ дека некаде го прекршил
принципот на објективност – туку станува збор за тоа дали јавното радиодифузно претпријатие е способно да истражи таков скандал,
дали има сила за тоа и дали има и моќ за самоочистување за да преземе мерки. Или дали се соочуваме со ОРФ што
продолжува да се држи до политичкиот наратив, како што покажа последниот извештај на 25 март на ЗИБ 2.
И да бидеме искрени, кога ќе го погледнете, мора да кажете дека ништо не се променило.
Сепак, верувам дека ОРФ постапува така како што постапува сега со добра причина, бидејќи и
самиот би бил должен да ги оправда своите постапки.
Морате да замислите дека владата и ОРФ нè принудија во таа ситуација тогаш.
Целата оваа работа со коронавирусот никогаш не беше за заштита на здравјето на луѓето. Тоа никогаш не беше поентата.
Стануваше збор за воспоставување контрола и ограничување на населението со цел на крајот да се принудат
што е можно повеќе луѓе да ја примат оваа инјекција против Ковид-19. Значи, тоа беше целта.
Почитувани гледачи, вреди да се слушнат понатамошните коментари на Александар Тодор-Костиќ за неправилното однесување на
водителот на ORF, Армин Вулф, во видеото од прес-конференцијата. Неговата критика на ORF се однесува и на другите вклучени лица:
Што е со регионалните директори кои соработуваат со сите регионални гувернери што претходно ги избрале?
А што е со другите уредници одговорни за ова известување, кое го имавме, каде што беше постигната оваа консензусна мисла?
ORF треба да биде надзорно тело, но не е ни блиску до исполнување на оваа улога. Тоа е само агент, не само на федералната влада,
туку и на фармацевтската индустрија. Ова мора да се запре.
Ако сме обврзани да плаќаме задолжителни ORF лиценцни такси, имаме право да очекуваме објективно известување.
Сепак, ОРФ е толку далеку од ова што не може да се очекува тоа да се случи во следните неколку години.
Јас исто така сум застапен на платформа каде што ја поддржуваме популацијата во нејзиниот отпор кон лиценцната такса на ORF.
И можам само да кажам дека сè додека ОРФ не помине низ целосна уредничка и структурна реформа, нема
да може да ја исполни својата улога на јавна служба.
И глави мора да паднат. Нешто суштинско мора да се промени. Козметичките мерки повеќе не се доволни за да се постигне ова.
Авторот, научникот и лекарот д-р Андреас Зонихсен ги критикуваше мерките уште од самиот почеток,
а подоцна и вакцинацијата и третманот на луѓето.
Д-р Андреас Зонихсен: Дами и господа, навистина е зачудувачки она што сега излезе на виделина преку протоколите на RKI.
Се сеќавам на 20 март 2020 година. Локдаунот во Австрија беше во сила само четири дена. Во
Германија беше одлучено, но сè уште не беше спроведено.
Под мое водство, ние во Германската мрежа за медицина заснована на докази ја објавивме нашата
прва изјава. Објавена со наслов: Каде е доказот?
И токму овие прашања навистина беа поставени во самата RKI.
И сметам дека тоа е прилично изненадувачко.
Морам малку да се спротивставам, бидејќи RKI навистина – Лаутербах е апсолутно во право – RKI има
направено одлична научна работа, барем во пониските оддели.
Тие направија сè како што треба, но, како што сите знаеме, рибата смрди од главата надолу.
Тоа беше, така да се каже, игнорирано од раководството на RKI и од политичкиот естаблишмент, кој всушност го надгледува
RKI, или, поточно, спротивното од она што пониските оддели во рамките на RKI навистина тврдеа дека е направено.
Маркус Хајнц е адвокат и од самиот почеток е активен критичар на мерките за коронавирусот.
Тој исто така веќе некое време работи како новинар и успешно го води својот онлајн портал Haintz.Media. Маркус
Хајнтц: Прво и основно, морам да се согласам со Александар.
Самото RKI во суштина врши добра работа. Прашањето е како тоа се спроведува политички.
Значи, повеќето бројки, податоци и факти во РКИ засега се точни.
Само политичкото влијание е проблемот, бидејќи RKI е врвен федерален орган.
И кога ORF потоа вели дека RKI и Сојузното министерство за здравство велат дека е истото нешто
– Сојузното Министерство за здравство и сојузниот министер за здравство можат да издаваат упатства на РКИ.
Затоа федералната влада на крајот зборува или веќе зборувала преку RKI. Многу е важно да се забележи ова.
И е сосема јасно зошто нема интерес да се разјасни ова: затоа што сите беа вклучени – во
медиумите, во политиката, во судството, во економијата.
Толку многу луѓе ја прифатија оваа криза со коронавирус, која погрешно се нарекува пандемија на коронавирус, што
е неверојатно тешко да се очекува какво било појаснување.
Мораш да размислиш за тоа: како ќе пристапиш?
Прво и основно, како што често јасно сум кажувал, не смееме да ја препуштиме задачата за
подигање на свеста на оние што се одговорни.
Пред сè, не смееме да ги оставиме на сторителите. И многу од овие сторители сè уште се на функција.
И со судството е исто; сите играа заедно и повторно ќе играат следниот пат ако слободните медиуми и граѓанското
општество не бидат доволно гласни и конечно не проговорат.
Затоа што сè уште ми недостасува тоа. Не е доволно многумина да кажат: "Да, можеби и јас би го
гледал така, но не се осмелувам да проговорам."
Ова повторно го забележав неодамна меѓу моите колеги адвокати.
Многу луѓе велат: Да, мислам дека она што некои луѓе го прават, она што јас го правам, е одлично. Сите сме зад
тебе. Но тоа не помага. Мораме да застанеме покрај тебе.
Навистина е огромен проблем што премногу малку луѓе сè уште се изјаснуваат.
И едноставно мораме да го научиме тоа за во иднина.
И, секако, исто така е важно да се поддржуваат слободните медиуми, бидејќи на крајот тие се гласот.
Важно е уште еднаш да им ја разјасниме на луѓето со кои работиме, вклучувајќи ги и оние во традиционалните медиуми, во
воспоставените медиуми и во јавното радиодифузно емитување: вашата работа е да ги
известувате вестите, а не да ги преобразувате луѓето.
Не е ваша работа да се занимавате со политика.
Ваша задача е да ги информирате луѓето и да им дадете можност да формираат сопствени мислења.
Тоа е работа на медиумите.
Да не биде само обичен политички советник и да турка работи само затоа што во моментов е политички пожелно.
Ни треба транспарентност во демократијата.
Ако државата што нè претставува сака да ни ги одземе нашите права, таа мора да ги оправда своите постапки.
Потоа сакам да видам транспарентно оправдување за ова, и тоа не може да се случи зад затворени врати, не може да се случи
со уредени записници, туку мора да се случи во јавна дебата.
И за тоа ни требаат медиумите, ни требаат воспоставените медиуми, а ни требаат и независните медиуми.
Почитувани гледачи, како што се очекуваше, оваа прес-конференција на WIR EMU беше целосно
игнорирана од ОРФ и другите главни медиуми.
Барем вредеше кратко спомнување на приватниот канал Servus TV.
Сепак, новите медиуми како AUF1, RTV и Info-DIREKT ја исполнија својата должност да информираат.
Тие веднаш и соодветно известија за тоа, како што сега прави Kla.TV.
Можете да најдете пристап до целата прес-конференција подолу од оваа емисија.
За да се вратиме на почетокот, двосечниот меч спомнат претходно сè уште виси над нас.
Ова е: или повеќе нема задолжителни такси за ORF лиценца – што може да доведе до
кривични постапки за оние кои одбиваат да платат.
ИЛИ продолжување со плаќање на таксата – значи дека се изложувате на кривично гонење, бидејќи финансиското
учество во криминални активности е забрането со закон.
Како се справувате со ORF?