In zijn laatste programma gaf Kla.TV-oprichter Ivo Sasek 40 redenen waarom hij de Serafe, de
verplichte mediaheffing in Zwitserland, niet betaalt.
Hooggeplaatste deskundigen categoriseerden de berichtgeving van de gedwongen media in de D-ACH landen als
misdadig en zeer schadelijk voor het openbaar welzijn.
Dit onthult een tweesnijdend zwaard:
De voor de hand liggende kant hiervan is dat degenen die weigeren te betalen strafrechtelijk worden vervolgd.
De verborgen kant is echter dat het mensen wettelijk verboden is om financieel deel te nemen aan criminele activiteiten.
In Oostenrijk vervangt de nieuwe ORF-huishoudvergoeding sinds 2024 de vorige GIS-vergoeding en
wordt deze geïnd door ORF-Beitrags Service GmbH (OBS).
Zoals Kla.TV al heeft onthuld in de documentaires Die Akte ORF - Korruption und Verflechtung im großen Stil en Die Akte ORF -
Versteckte Einflussnahme, is er ook reden om de ORF-contributie niet te betalen om niet medeplichtig te
zijn aan de financiering van een "criminele organisatie":
● Top ORF-salarissen zorgen voor verontwaardiging onder de bevolking
● Afhankelijkheid van bedrijven ondermijnt onafhankelijkheid ORF
● Grootschalige politieke integratie ondermijnt controlefunctie
● Gemanipuleerde berichtgeving ten gunste van politiek: Afzetting van ORF2-hoofdredacteur en ORF-regiodirecteur
In oktober 2023 oordeelde het Oostenrijkse Constitutionele Hof zelfs dat de ORF ongrondwettelijk opereerde
vanwege de ongeoorloofde politieke benoemingen in het bestuur.
ORF werd in oktober 2023 ook betrapt op het censureren van live uitzendingen.
De bekende skiracer Benni Raich kreeg van de ORF-directeur de opdracht om niets meer te
zeggen tijdens een interview over klimaatkwesties.
Zie ook de relatie: We skiën op ongeveer 10 gletsjers in Oostenrijk, maar we hebben er
waarschijnlijk 500 of meer, dus dat is een heel groot aantal.
En de gletsjers trekken zich overal terug en als je deze foto's ziet
"Stop!" zei het. Stop wat? Ik mag niets meer zeggen.
Ondanks al het onthullende werk, ondanks de voortdurende publiciteit over de schandalen die als
samenzweringstheorieën worden gepresenteerd, is de ORF niet bereid om haar berichtgeving te reguleren tot TRUE.
Hebben de verantwoordelijken niet de moed om hun fouten toe te geven en de consequenties te
trekken, of zijn er andere redenen voor dit gedrag?
De recente ORF-reportage over het RKI-schandaal geeft nog een reden om de huishoudbelasting in te houden.
De RKI-protocollen die door het Duitse online magazine "Multipolar" zijn vrijgegeven, hebben tot
grote verontwaardiging onder de bevolking geleid.
Nu voelden de Duitse media zich gedwongen om erover te berichten.
ORF deed ook verslag met vertraging - maar de manier waarop het ZIB 2-verslag van 25 maart werd gepresenteerd en vooral
de manier waarop het werd gemodereerd door Armin Wolf, was tendentieus, manipulatief en geenszins objectief.
Maar kijk zelf maar.
Armin Wolf: "En naar Duitsland, waar geheime protocollen uit de eerste maanden van de pandemie voor opschudding zorgen.
Het gaat over afschriften van het RKI, het Robert Koch Instituut, dat een belangrijke adviseur is geweest van de Duitse regering.
Een rechts online magazine heeft juridische stappen ondernomen om de publicatie van deze protocollen af te dwingen en tegenstanders
van de maatregelen van toen voelen zich nu gerechtvaardigd; vanwege kritische opmerkingen over de
voordelen van FFP2 maskers, bijvoorbeeld, of over lockdowns.
Zogenaamde laterale denkers juichen sociale media toe - maar ten onrechte, zeggen het RKI en de Duitse regering.
De citaten moeten niet uit hun verband worden gerukt."
Afgezien van deze uitzending van drie en een halve minuut in ZIB 2 was er geen verdere
berichtgeving over de RKI-protocollen op ORF.
Naar aanleiding van deze ORF-reportage hield WIR EMU's op 7 mei een persconferentie in Linz.
EMU staat voor oprecht, moedig en standvastig.
De Association for the Promotion of Society and Wellbeing is een netwerk van mensen die op onpartijdige
basis georganiseerd zijn, met wederzijdse steun en hulp.
De EMU's dienden een klacht in bij KommAustria tegen de berichtgeving van ORF over de RKI-protocollen.
Beste kijkers, deze persconferentie ging over veel meer dan het standpunt van de ORF over de RKI-protocollen.
De sprekers wezen erop dat openbare discussie of neutrale berichtgeving over de kwestie van het
coronavirus nog steeds wordt verhinderd door ORF.
Ze klaagden dat er nog geen discussies op feitelijk niveau hebben plaatsgevonden met
vertegenwoordigers van de media en overheidsfunctionarissen.
Bekijk fragmenten van deze interessante conferentie.
We beginnen met Sabine Spögler-Dinse. Zij werkte jarenlang voor het ORF-programma Seitenblicke.
Door de 2G-regelgeving mocht ze echter vanaf de herfst van 2021 het bedrijf niet meer in en verloor ze na 25 jaar haar baan.
Luister nu eens hoe manipulatief de ORF destijds was met de maatregelen in hun eigen organisatie.
Sabine Spögler-Dinse: Ik mocht werken tot de herfst van 2021, ik werd gedoogd. Toen de ORF de verplichte vaccinatie
voor werknemers de facto invoerde, moest ik vertrekken.
Maar het was tot nu toe ook zo dat de maatregelen die werden genomen tijdens het filmen en modereren gewoon, hoe zullen we
het zeggen, niet consequent zinvol en druipend van de rede waren.
We hebben hier een symbolische afbeelding, zodat je kunt zien hoe de werkomstandigheden geweest kunnen zijn.
We moesten interviews afnemen met stangen van twee meter lang, maar mochten na afloop naast elkaar staan voor foto's.
In ieder geval was het belangrijkste altijd dat de kijker van mening was dat alle maatregelen zeer
verstandig waren en door iedereen overal zouden worden gevolgd.
Natuurlijk was het niet zo. Alles was altijd anders op de achtergrond.
Ze stonden bij elkaar, maar voor de camera staken ze de twee meter lange hengel uit.
Niemand mocht zonder masker door de achtergrond lopen, ze werden er meteen uitgeknipt. De illusie moest worden
gecreëerd dat iedereen alles deed wat de regering voorschreef.
Woordmasker: Je kunt zien dat de interviewer een masker moest dragen, de geïnterviewde niet.
Het was allemaal puur willekeurig. We kregen instructies: vandaag moest iedereen een masker dragen, morgen alleen de
interviewers, dan weer buiten met een masker, dan weer niet.
Dus laten we het zo zeggen, het had niet echt zin.
En het was ook zo dat als je dat in twijfel trok, je meteen al een beetje verdacht was en
al snel als een laterale denker werd beschouwd.
En sommige mensen, denkers, houden vandaag de dag nog steeds vast aan dit verhaal. Dat al diegenen die
kritische vragen stellen, die een beetje achter de façade willen kijken, laterale denkers zijn.
En dat is precies waarom we hier vandaag zijn, waarom we hier zitten.
Luister nu naar Bernhard Costa, de woordvoerder van de EMU's. Hij spreekt vanuit het hart
van vele groepen, initiatieven en bedrijven:
Bernhard Costa: En ik spreek waarschijnlijk ook voor honderdduizenden andere niet geheel
tevreden omroepbijdragebetalers en ORF-consumenten.
Er zit dus echt kracht achter deze klacht.
In een lang en duur juridisch geschil slaagde journalist Paul Schreyer erin het RKI zover
te krijgen dat het de protocollen publiceerde.
En een andere, Peter Hahne, een veteraan van de ZDF, zei dat de RKI-dossiers aantonen dat
alle samenzweringstheorieën pure realiteit zijn.
Er is dus iets gebeurd.
Deze wind die door het medialandschap in Duitsland heeft gewaaid, is gestopt voor de poorten van de ORF.
Als een zeer eenvoudig persoon, als een betaler, als een bezorgde vader van drie kinderen, wil ik
graag een paar algemene woorden zeggen op dit gebied.
En ik blijf het zeggen en ik meen het echt: ik geloof dat we een sterke, onafhankelijke ORF nodig hebben, vooral
in moeilijke tijden, en ik zou er graag geld voor betalen.
Dat zou het me waard zijn. Maar dit ORF op dit moment, niet op dit moment, het is nu vier jaar geleden,
het staat in de weg om ermee in het reine te komen.
En ik zeg dit nu in niet mis te verstane bewoordingen, in mijn ogen is dit een gevaar, een reëel gevaar voor
onze samenleving door latente, eenzijdige berichtgeving.
En dat laat hij nu weer zien, door een totaal roemloze rol te spelen in de doofpot van wat
waarschijnlijk het grootste medisch-politieke schandaal in de geschiedenis van de mensheid is.
Ik denk dat de feiten die nu op tafel liggen dat duidelijk laten zien.
Omdat het ORF niet staat voor herwaardering, zoals de afgelopen dagen en weken duidelijk is geworden, probeer ik
binnen mijn emotionele en maatschappelijke mogelijkheden een bijdrage te leveren aan herwaardering.
En ik ben er persoonlijk van overtuigd dat de herwaardering pas kan beginnen als het grote publiek echt
begrijpt wat hier is gebeurd en nog steeds gebeurt.
En daarom zijn er nu minder woorden, maar laat ik zelfverklarende foto's het woord doen.
Ik doe dit nu in Telegram-stijl, in fast-forward. Maar dit zijn beelden van de systeemmedia, omdat je de systeemmedia vertrouwt.
En het begon halverwege 2021 met het Europees kampioenschap voetbal, waar alleen voetbalfans, maar voetbalfans desalniettemin,
voor het eerst in aanraking kwamen met een nieuw evenement.
Namelijk, je kijkt iets op televisie en plotseling valt er een atleet om. En het is een op zichzelf staand geval.
En dat gaat vandaag verder in 2024, toen de snelste marathonloper van Zwitserland een paar dagen
geleden plotseling instortte, dood aan een hartaanval.
Maar gelukkig worden we altijd vervoerd, zulke gebeurtenissen zijn gelukkig zeldzaam en geïsoleerde gevallen.
En de vraag is: zijn dit echt geïsoleerde gevallen?
Ik heb dus een duidelijk antwoord, maar misschien is dat gewoon mijn vervormde perceptie. Ik nodig je uit om de
perceptie met mij te delen en ik wil je nu niet vervelen.
Ik heb in mijn onderzoek ongeveer 180 foto's van de afgelopen drie jaar, ik beperk me alleen tot de laatste paar weken
(!): 16 januari, 43 jaar oud, plotseling, onverwacht overleden.
22 januari, 23 jaar oud, atleet atletiek overlijdt
26 januari, wereldkampioen polsstokhoogspringen, 29 jaar oud, plotseling en onverwacht.
29 januari, Panama's record doelpuntenmaker op 41-jarige leeftijd, onverwacht overleden, hartaanval. Enzovoort.
Ik zeg nu niet altijd de datum. Het is bijna een dagelijks ritme:
Hartstilstand op 39-jarige leeftijd, plotseling en onverwacht.
Schokkende diagnose, 28-jarige nationale speler vecht voor zijn leven.
Een uur lang geen hartslag, Egyptische kicker in levensgevaar.
Argentijnse prof stort in tijdens de wedstrijd, bloedprop.
Voormalig teamspeler overleden op 44-jarige leeftijd na een hartaanval.
Arsenal-ster zakt in elkaar op het veld, dit is ook een foto uit het vrouwenvoetbal, waar
deze unieke gebeurtenis ook heeft plaatsgevonden.
Op dezelfde dag, 1 april, de tweede kop op 24-jarige leeftijd, een beroerte van een nationale speler.
In Stiermarken overlijdt een voetballer van 24 plotseling en onverwacht.
Wedstrijd gestaakt in Italië, Roma-ster zakt in elkaar op het veld.
Op 26-jarige leeftijd sterft voetballer aan hartstilstand na een doelpunt.
43-jarige voormalige wereldkampioen boksen overlijdt onverwacht.
De voormalige spits van Argentinië opgenomen in het ziekenhuis met pijn op de borst.
Onlangs in de Duitse, ik denk regionale competitie, zakte een keeper tijdens de wedstrijd
in elkaar en overleed later in het ziekenhuis.
29-jarige had een hartaanval en werd door een cardioloog gediagnosticeerd als gevolg van de mRNA-vaccinatie.
En er waren er nog een paar meer in de laatste paar dagen, maar toen was ik er klaar mee.
Op 2 mei sterft een jonge cricketster op slechts 20-jarige leeftijd.
Als mensen eindelijk de puntjes op de i zetten en zich realiseren: Nee, het is geen geïsoleerd incident dat
alleen in het voetbal gebeurt of alleen met atleten.
Dit zijn alleen de dingen die in de mainstream media opduiken. Onder de oppervlakte zijn er duizenden, tienduizenden.
Ik wil het niet eens hebben over het aantal niet-gerapporteerde gevallen.
We kunnen alleen maar gissen naar verschrikkelijke dingen, en we kunnen er niet alleen vandaag
naar gissen, we kunnen er al heel lang naar gissen.
We horen het de hele tijd: "Je kon niet beter weten." Ja, ja, ja, ja!
En serieuze artsen en serieuze journalisten weten dit en hebben er altijd op gewezen.
Wat ik u kort achter mij laat zien, is een strafklacht die onze moedige advocaat Dr. Wolfgang Schmidauer
namens ons EMU's heeft ingediend. Deze is van februari 2022.
Deze strafklacht is gericht tegen minister van Volksgezondheid Mückstein en het hele vaccinatiecomité.
Ik wil u nu alle details besparen. Maar een van de aandachtspunten van deze aanklacht was het onderwerp myocarditis,
trombose, de gevarentekens, met name plotselinge hartdood.
En dit werd ondersteund met documenten van het Paul Ehrlich Instituut. Met andere woorden, niet zomaar een bron
van leugens, maar van een adviesorgaan van de overheid.
Deze strafklacht werd waarschijnlijk niet zo serieus genomen, anders was er wel iets uitgekomen.
Maar voor het geval iemand zegt dat je dat niet kon weten.
We gaven geld uit, maakten een APA OTS-advertentie en deze APA-advertentie was acht
dagen lang de meest gelezen kop in Oostenrijk.
Dus blijkbaar hebben veel mensen het gelezen, maar blijkbaar geen journalist van de reguliere media, vooral
niet van ORF. Want die hebben er nooit over bericht.
Maar wat ORF al heeft gedaan: Tien maanden later verspreidden ze nog steeds schaamteloos nepnieuws.
Destijds werd er een programma gemaakt over de bijwerkingen van vaccinatie en werd er geprobeerd deze te bagatelliseren.
En myocarditis en trombose werden voorgesteld als onschuldige symptomen die goed behandeld konden worden.
Dat is een bagatellisering van de feiten.
En dat is, nogmaals, een gevaar voor onze samenleving door onjuiste of eenzijdige berichtgeving.
Want door deze risico's te bagatelliseren, bleven mensen in de naald worden gedreven.
En laten we beginnen met Günther Mayr.
Günther Mayr is hoofd van de wetenschapsredactie bij ORF.
Verschillende bronnen vertelden me dat hij in feite het verhaal, de religie, neerzet dat de presentatoren ook zeggen.
De afgelopen vier jaar hebben mensen zoals hij vastgesteld dat wereldwijd erkende artsen, zoals Andreas Sönnichsen - hij
heeft hen belasterd en een nieuw soort geneeskunde bepaald.
Het moet in principe in twijfel worden getrokken, maar ik wil je een voorbeeld geven van waarom
deze persoon gevaarlijk nepnieuws heeft verspreid.
Gevaarlijk nepnieuws!
En ik zou het voorbeeld van AstraZeneca willen nemen, dat momenteel weer op ieders lippen ligt.
Kijk met me mee terug naar 2021.
De Duitse minister van Volksgezondheid Spahn verschijnt op 15 maart voor de media
- De druk was zo groot, ik denk dat er toen zo'n 15 doden waren...
- en hij zei: We halen AstraZeneca van de markt en injecteren het niet langer in onze bevolking, het is niet langer verantwoord.
Vijf dagen later, op 20 maart, stierf ook een verpleegster in Oostenrijk, blijkbaar als gevolg van de AstraZeneca-vaccinatie.
En een dag later, op 21 maart, gaat de baas, het hoofd van de wetenschapsredactie, van 's ochtends vroeg tot
's avonds laat naar elk ORF-programma en zegt, en ik citeer: "AstraZeneca is heel, heel veilig.
De kans om trombose te krijgen met het virus is veel groter dan met de vaccinatie."
Ik vroeg me af in wiens belang hij spreekt? Gelooft hij wat hij zegt? Is het verantwoordelijk?
Staat hij in dienst van de wetenschap? Staat hij in dienst van de farmaceutische lobby?
Is hij in dienst van de overheid, die nog een paar miljoen doses moet vaccineren? Ik weet het niet.
Het is niet mijn taak om dat te onderzoeken.
Ik weet alleen dat het onverantwoord is om zulke uitspraken te doen met deze feiten die toen al op tafel lagen.
En vandaag, nu op zijn laatst na RKI-protocollen, weten we dat dit en vele, vele andere dingen die deze man heeft gezegd, of het
nu ging over tests, maskers of lockdowns - allemaal nepnieuws.
Hij zat er met alles naast.
En normaal gesproken maakt het in de privésector deel uit van de cultuur, in Japan tenminste, om je te
verontschuldigen als je faalt of je baan verliest.
Ben je van mening dat het in het belang is van Günther Mayr en zijn discipelen bij de ORF, als ik het zo mag zeggen, dat het
in hun belang is om de RKI-protocollen serieus te analyseren?
Dus mijn antwoord daarop is duidelijk: nee, want dat zou je eigen falen blootleggen. Je zou je eigen tak afzagen.
En daarom is het aan ons om de herwaardering van buitenaf te starten en om druk uit te oefenen vanaf
het burgerlijke niveau, om het zo maar te zeggen.
En ik wil alle overige mediakanalen bedanken die hun journalistieke zorgplicht vervullen en ons helpen om
deze kwestie rond het ORF zogezegd vooruit te helpen.
Advocaat Alexander Todor-Kostic heeft de klacht van ORF bij KommAustria opgesteld.
Vanaf het allereerste begin van de coronavirusmaatregelen was hij zeer kritisch, maar ook zeer ondersteunend, vooral ten opzichte
van de mensen die in deze periode onrecht werd aangedaan.
Hij werd ook bestempeld als een corona-ontkenner, scheldpartij en rechtsextremist.
Alexander Todor-Kostic: Ik voel me verheven tegenover zulke strijdbare woorden.
Ik had op elk moment de vertegenwoordigers van de media en de regering willen ontmoeten voor discussies op een
feitelijk niveau, maar dat is niet gebeurd omdat, zoals u weet, dergelijke discussies werden verhinderd.
Het ging zelfs zo ver dat we in 2020, toen we samenkwamen via het platform Advocaten voor Grondrechten en vervolgens ook in contact
kwamen met artsen, zoals Andreas Sönnichsen, Martin Haditsch en andere zeer verdienstelijke persoonlijkheden, niet langer de
mogelijkheid hadden om onze mening via de media over te brengen.
Dat was uitgeschakeld.
Er was een eensgezinde mening, er waren dezelfde media, met uitzondering van de steeds sterker wordende
alternatieve media, die echt binnenstapten om te doen wat de leidende media, zoals ze zeggen, zouden moeten doen.
En voor mij was dat eigenlijk het dieptepunt van de democratie omdat, zoals we allemaal weten, een democratische
rechtsstaat gedijt op discours en vrije meningsuiting.
En het andere dieptepunt was dat we in 2021 een advertentie (!) moesten plaatsen om onze scripties en onze kritiek en scepsis
op de toenmalige maatregelen, op het coronamaatregelenbeleid van de federale regering, überhaupt onder de mensen te krijgen.
We hebben er geld in gestoken - er waren toen ook sponsors die het steunden.
- en we plaatsten een advertentie via de buitenparlementaire Corona Onderzoekscommissie,
die in verschillende media werd gepubliceerd.
Verschillende hebben geweigerd. Ze hebben ook geweigerd om een advertentie af te drukken in ruil voor geld.
Dat kwam dus dicht in de buurt van een totalitaire aanpak, moet ik zeggen.
Zo ging het, we plaatsten deze advertentie en in een reflex werden we vervolgens geconfronteerd met deze gestandaardiseerde
media, namelijk door zeer prominente journalisten - ik kan nu de naam Armin Wolf noemen, op wie we nog terugkomen, en Florian
Klenk - niet met de uitnodiging om deze kwesties aan te pakken, maar als corona-ontkenners. Citaat van Armin
Wolf en nepnieuwsverspreider citaat van Florian Klenk.
Wat beweerden we in deze advertentie?
We hebben beweerd of in twijfel getrokken of de maskerplicht op de manier waarop deze is opgelegd niet meer kwaad dan goed doet.
We zetten vraagtekens bij de PCR-tests en we verzetten ons tegen verplichte vaccinatie, wat destijds massaal werd ontkend, en we
waarschuwden voor de bijkomende schade, die volgens de laatste statistieken momenteel wordt geschat op
meer dan 700 miljard als je alles bij elkaar optelt.
Dat was onze misdaad, dat was de val uit de gratie, dat we als het ware als corona-ontkenners werden bestempeld.
We verdedigden ons hiertegen met een groep artsen en advocaten en spanden een kort geding aan tegen zowel
Armin Wolf als Florian Klenk, dat we in beide gevallen verloren voor het hooggerechtshof.
Dat was het dieptepunt voor mij als advocaat, als verdediger van grondrechten in een republiek, in een democratie.
Dus ik heb me gerealiseerd dat we allemaal onze mond moeten houden, dat we ons geen zorgen moeten maken, maar dat we onszelf
veilig in handen kunnen geven van de Republiek Oostenrijk, de staat, die ons elke dag met zijn
staatsmacht vertelt wat we moeten denken en doen.
Dat was de introductie, bij wijze van spreken.
Het pikante van de hele zaak is dat we vandaag opnieuw te maken hebben met Armin Wolf in de RKI-dossiers,
die op prijzenswaardige wijze aan het licht werden gebracht door het online magazine Polar.
Nogmaals, Armin Wolf is het meesterbrein dat nu als het ware weer voor het gordijn gaat staan, als de persoon die ons destijds
beledigde vanwege feiten die mogelijk precies waren zoals wij ze bekritiseerden, en die blijft praten over tegenstanders van
maatregelen, over laterale denkers, over mensen die zich nu verheugen omdat ze misschien ergens succes
hebben gevonden, zonder zich ook maar enigszins journalistiek met dit onderwerp bezig te houden.
En dat zette me natuurlijk meteen aan het denken, daar kunnen we het niet bij laten.
Nu zou een heel goed moment zijn om het opnieuw te proberen.
Want nu gaat het niet om een kleinigheid of een terzijde detail, om een beschuldiging aan het adres van de ORF dat ze ergens de
eis van objectiviteit heeft geschonden - maar nu gaat het erom of de publieke omroep in staat is om zo'n schandaal op te ruimen, of
ze haar eigen kracht heeft, of ze ook het zelfreinigend vermogen heeft om hier op te treden. Of hebben we te maken met een ORF
die hoe dan ook blijft vasthouden aan het politieke verhaal, zoals deze laatste reportage op 25 maart in ZIB 2 liet zien.
En je moet eerlijk zijn, als je ernaar kijkt, moet je het standpunt innemen dat er niets is veranderd.
En ik denk dat de ORF niet voor niets handelt zoals ze nu doet, omdat ze verplicht zou zijn zich te verantwoorden.
Je moet je voorstellen dat de regering met de ORF ons destijds in deze situatie heeft gedwongen.
Dit Corona-verhaal ging nooit over gezondheidsbescherming. Daar ging het niet over.
Het ging erom controle te krijgen en de bevolking te beperken om ze uiteindelijk zoveel mogelijk in deze
Covid-19 injectie te dwingen. Dus dat was het doel.
Lieve kijkers, het is de moeite waard om te luisteren naar de verdere opmerkingen van Alexander Todor-Kostic over het wangedrag
van ORF-presentator Armin Wolf in de video van de persconferentie. Zijn kritiek op ORF geldt ook voor andere betrokkenen:
Hoe zit het met de regionale directeuren die samenwerken met alle regionale gouverneurs die ze eerder hebben gekozen?
Hoe zit het met de andere redacteuren die verantwoordelijk zijn voor de verslaggeving die we
hadden, waar deze unanieme mening vandaan kwam?
Het ORF is een toezichthoudend orgaan en daar komt het niet eens in de buurt. Het is de plaatsvervanger, niet alleen
van de federale overheid, maar ook van de farmaceutische industrie. En daar moet een einde aan komen.
We hebben het recht, als we al ORF-bijdragen moeten betalen via verplichte bijdragen, dat
we hier ook objectieve verslaggeving krijgen.
Maar ORF is hier zo ver van verwijderd dat we niet kunnen verwachten dat dit in de komende jaren zal gebeuren.
Ik ben ook vertegenwoordigd in een platform waar we de bevolking hier steunen tegen de ORF-bijdrage.
En ik kan alleen maar zeggen: zolang de ORF redactioneel en structureel niet volledig wordt hervormd,
zal ze haar publieke taak niet kunnen vervullen.
En er moeten koppen rollen. Er moet gewoon iets fundamenteel veranderen. Het kan niet langer worden bereikt met cosmetica.
De auteur, wetenschapper en arts Dr. Andreas Sönnichsen bekritiseerde de maatregelen vanaf het allereerste begin, en later
ook de vaccinatie en de manier waarop mensen werden behandeld.
Dr. Andreas Sönnichsen: Dames en heren, het is echt verbazingwekkend wat er nu aan het licht
is gekomen als gevolg van de RKI-protocollen.
Ik herinner me 20 maart 2020, toen de lockdown in Oostenrijk net vier dagen oud was. In Duitsland
was het besloten, maar nog niet geïmplementeerd.
Onder mijn leiding hebben we bij het Duitse Netwerk voor Evidence-based Medicine de eerste verklaring
uitgegeven. Gepubliceerd met de kop: Waar is het bewijs?
En het waren precies deze vragen die werden gesteld op het RKI zelf.
En dat vind ik verbazingwekkend.
Ik moet het er een beetje mee oneens zijn, om het zo maar te zeggen, want het RKI heeft inderdaad - Lauterbach
heeft helemaal gelijk - uitstekend wetenschappelijk werk verricht, in ieder geval in de lagere afdelingen.
Ze hebben alles goed gedaan, maar de vis stinkt uit zijn kop.
De RKI-directie en het politieke establishment, dat de RKI als het ware betuttelt, negeerden het of deden
precies het tegenovergestelde van wat de lagere afdelingen in de RKI feitelijk zeiden.
Markus Haintz is advocaat en vanaf het begin een uitgesproken criticus van de coronavirusmaatregelen.
Hij werkt ook al enige tijd als journalist en runt met succes zijn online portal Haintz.Media. Markus
Haintz: Allereerst moet ik het eens zijn met Alexander.
De RKI zelf doet in principe goed werk. De vraag is hoe dit politiek geïmplementeerd zal worden.
Dus de meeste cijfers, gegevens en feiten in het RKI zijn om te beginnen correct.
Alleen de politieke invloed is het probleem, omdat de RKI een hoogste federale autoriteit is.
En als de ORF dan zegt dat het RKI en het federale ministerie van Volksgezondheid hetzelfde zeggen
- het federale ministerie van Volksgezondheid, kan de federale minister van Volksgezondheid instructies geven aan het RKI.
Dat is de reden waarom de federale regering spreekt of heeft gesproken via het RKI. Dat is heel belangrijk om op te merken.
En het is heel duidelijk waarom er geen interesse is om dit op te helderen: omdat iedereen erin is meegegaan - in de media,
in de politiek, in de rechterlijke macht, in het bedrijfsleven.
Er hebben zoveel mensen deelgenomen aan deze coronaviruscrisis, die ten onrechte is bestempeld als de
coronavirus pandemie, dat het ongelooflijk moeilijk is om hier enige opheldering te verwachten.
Daar moet je over nadenken: Hoe benader je het geheel?
Ten eerste, zoals ik al vaak duidelijk heb gezegd, mogen we de opheldering niet overlaten aan de verantwoordelijken.
We mogen ze vooral niet aan de daders overlaten. En veel van deze daders zijn nog steeds in functie.
En het is hetzelfde met de rechterlijke macht, ze hebben allemaal meegespeeld en ze zullen de volgende keer weer
meespelen als de vrije media en het maatschappelijk middenveld niet luid genoeg zijn en eindelijk hun mond opendoen.
Want dat mis ik nog steeds. Het is voor veel mensen niet genoeg om te zeggen: Ja, zo zou ik het ook
kunnen zien, maar ik durf mijn mond niet open te doen.
Ik heb dit onlangs weer gemerkt bij mijn collega's die advocaat zijn.
Veel mensen zeggen dat: Ja, ik vind het geweldig wat sommige mensen doen, wat ik doe. We staan allemaal
achter je. Maar dat helpt niet. We moeten naast je staan.
Het is echt een enorm probleem dat veel te weinig mensen zich nog uitspreken.
En dat moeten we gewoon leren voor de toekomst.
En natuurlijk is het ook belangrijk om de onafhankelijke media te steunen omdat zij uiteindelijk de spreekbuis zijn.
Het is belangrijk dat de traditionele media, de gevestigde media en de publieke omroepen opnieuw duidelijk maken aan de mensen met
wie we werken: Het is de bedoeling dat jullie verslag uitbrengen, het is niet de bedoeling dat jullie mensen heropvoeden.
Het is niet jouw taak om beleid te maken.
Het is jouw taak om mensen te informeren en ze de kans te geven hun eigen mening te vormen.
Dat is de taak van de media.
Niet om een soort politiek hulpje te zijn en dingen erdoor te drukken alleen omdat het politiek wenselijk is.
In een democratie hebben we transparantie nodig.
Als de staat onze rechten wil afnemen, die ons vertegenwoordigen, dan moet hij dit rechtvaardigen.
Dan wil ik dat de redenen hiervoor transparant zijn en dan kan het niet worden gedaan in een klein kamertje,
het kan niet worden gedaan met bewerkte notulen, het moet worden gedaan in een openbaar debat.
En daar hebben we de media voor nodig, de gevestigde media, maar ook de vrije media.
Beste kijkers, zoals te verwachten viel, werd deze WIR EMU-persconferentie volledig
genegeerd door ORF en andere reguliere media.
Het was op zijn minst een kort nieuwsitem waard voor de particuliere omroep Servus TV.
De nieuwe media zoals AUF1, RTV en Info-DIREKT vervulden echter hun informatieopdracht.
Ze rapporteerden er snel en adequaat over, zoals Kla.TV nu heeft gedaan.
Onderaan dit programma vindt u toegang tot de volledige persconferentie.
Om terug te komen op het begin aan het eind - het tweesnijdende zwaard dat daar werd getoond is nog steeds in de kamer.
Dit is: EITHER stoppen met het betalen van de ORF-licentiebijdrage - dit kan degenen die weigeren
te betalen strafrechtelijk in de problemen brengen.
OF de vergoeding blijven betalen - betekent dat je jezelf blootstelt aan vervolging, omdat financiële
deelname aan criminele activiteiten bij wet verboden is.
Hoe ga je om met het ORF?