Në programin e tij më të fundit, themeluesi i Kla.TV, Ivo Sasek, paraqiti 40 arsye pse ai nuk paguan Serafe-n,
dmth tarifën e detyrueshme të licencës së mediave në Zvicër.
Ekspertë të rangut të lartë e klasifikuan raportimin e mediave të kontrolluara nga shteti në vendet D-A-CH si kriminal
dhe jashtëzakonisht të rrezikshëm për mirëqenien publike.
Kjo zbulon një shpatë me dy tehë:
Pika e qartë është se ata që refuzojnë të paguajnë do të përballen me procedura penale.
Megjithatë, ana e fshehtë është se është e paligjshme që njerëzit të marrin pjesë financiarisht në aktivitete kriminale.
Në Austri, tarifa e re vjetore e ORF-së për çdo familje ka zëvendësuar tarifën e mëparshme të GIS-it që nga
viti 2024 dhe mblidhet nga ORF-Beitrags Service GmbH (OBS).
Siç Kla.TV tashmë zbuloi në dokumentarët Dosja ORF – Korrupsioni dhe ndërvarësia në shkallë të gjerë dhe Dosja ORF – Ndikimi i
fshehtë, ekzistojnë gjithashtu arsye për të mos paguar tarifën e licencës së ORF-së, në mënyrë që të mos jeni
bashkëfajtorë në financimin e një "organizate kriminale":
● Paga më të larta në ORF shkaktojnë indinjatë publike
● Varësia nga korporatat minon pavarësinë e ORF-së
● Ndërvarësia politike në shkallë të gjerë minon funksionin e kontrollit
● Raportim i manipuluar në favor të politikës: Dorëheqja e kryeredaktorit të ORF2 dhe e drejtorit rajonal të ORF
Tani, në tetor 2023, madje edhe Gjykata Kushtetuese e Austrisë vendosi se ORF po vepron në mënyrë jokushtetuese për shkak
të emërimeve politike të paautorizuara të komiteteve të saj.
Për më tepër, ORF u kap duke cenzuruar transmetimin live në tetor 2023.
Gjatë një interviste për çështjet klimatike, drejtori i ORF-së i urdhëroi garuesit të
njohur të skive Benni Raich të mos fliste më.
Shihni gjithashtu raportin: Ne skijojmë në rreth 10 akullnajave në Austri, por ndoshta kemi 500 ose
më shumë, kështu që është një numër shumë i madh.
Dhe akullnajat po tërhiqen kudo, dhe kur sheh këto imazhe
"Ndalo!" thanë ata. Ndalo çfarë? Nuk do të them më asgjë.
Pavarësisht gjithë punës hetimore, pavarësisht zbulimit të vazhdueshëm të skandaleve të paraqitura si
teori konspirative, ORF-ja nuk dëshiron të rregullojë raportimin e saj që të jetë i VËRTETË.
A u mungon atyre që janë përgjegjës guximi për të pranuar gabimet e tyre dhe për të pranuar
pasojat, apo ka arsye të tjera për këtë sjellje?
Raportimi më i fundit i ORF-së mbi skandalin e RKI-së ofron një arsye tjetër për të mos paguar tarifën e licencës së shtëpisë.
Protokollet RKI, të cilat u bënë publike nga revista gjermane online Multipolar, kanë
shkaktuar indinjatë të madhe në popullatë.
Tani mediat gjermane ndjenë të detyruara ta raportojnë.
ORF-ja gjithashtu raportoi për këtë çështje me vonesë – por raporti i ZIB 2 më 25 mars, dhe veçanërisht
mënyra se si u prezantua nga Armin Wolf, ishte i njëanshëm, manipulues dhe aspak objektiv.
Por shiko vetë.
Armin Wolf: "Dhe tani në Gjermani, ku procesverbalet e mëparshme të fshehta nga muajt e parë të pandemisë po shkaktojnë bujë."
Kjo ka të bëjë me transkriptet nga RKI, Instituti Robert Koch, i cili ka këshilluar qeverinë gjermane.
Një revistë online e krahut të djathtë detyroi publikimin e këtyre procesverbaleve në gjykatë, dhe kundërshtarët e masave në
atë kohë tani ndihen të vërtetuar; për shembull, për shkak të komenteve kritike mbi dobishmërinë e maskave FFP2 ose bllokimeve.
Të ashtuquajturit mendimtarë lateralë po gëzojnë në mediat sociale – por pa të drejtë, thonë RKI-ja dhe qeveria gjermane.
Citimet nuk duhet të merren jashtë kontekstit.
Përveç këtij raporti tre e gjysmë minutësh në ZIB 2, nuk pati asnjë mbulim të mëtejshëm të protokolleve RKI në ORF.
Për shkak të këtij raporti të ORF-së, WIR EMU mbajtën një konferencë për shtyp në Linz më 7 maj. EMU do
të thotë i sinqertë, i guximshëm dhe i palëkundur.
Shoqata për Promovimin e Shoqërisë dhe Mirëqenies është një rrjet individësh jopartiakë që
ofrojnë mbështetje dhe ndihmë të ndërsjellë.
Emu-t depozituan një ankesë pranë KommAustria kundër raportimit të ORF-së mbi protokollet RKI.
Të nderuar shikues, kjo konferencë për shtyp ishte për shumë më tepër se qëndrimi i ORF-së ndaj protokolleve të RKI-së.
Folësit vunë në dukje se diskurzi publik ose raportimi neutral mbi çështjen e koronavirusit vazhdon të shtypet nga ORF.
Ata ankuan se deri më sot nuk ka pasur diskutime të thella me përfaqësuesit e mediave dhe zyrtarët e qeverisë.
Shikoni fragmente nga kjo konferencë informuese.
Ne fillojmë me Sabine Spögler-Dinse. Ajo punoi për programin Seitenblicke të ORF-së për shumë vjet.
Megjithatë, për shkak të rregullës 2G, ajo nuk iu lejua më të hynte në kompani nga vjeshta e
vitit 2021 e tutje dhe humbi punën pas 25 vjetësh.
Tani dëgjoni se sa manipulative ishte ORF-ja në atë kohë me masat që mori brenda organizatës së saj.
Sabine Spögler-Dinse: Më lejohej të punoja deri në vjeshtën e vitit 2021, kur më u dha leje e përkohshme
qëndrimi. Pastaj, kur ORF-ja vendosi një kërkesë de facto për vaksinim për punonjësit, duhej të largohesha.
Megjithatë, edhe deri në atë pikë, masat e marra gjatë xhirimeve dhe prezantimeve ishin, si të
themi, jo gjithmonë të arsyeshme apo të mençura.
Këtu kemi një imazh simbolik që ju jep një ide se si mund të kenë qenë kushtet e punës.
Na duhej të bënim intervista me shkopinj peshkimi dy metra të gjatë, por më pas na
lejohej të qëndronim pranë njëri-tjetrit për foto.
Gjëja më e rëndësishme ishte gjithmonë që shikuesi të ndjente se të gjitha masat ishin jashtëzakonisht
të arsyeshme dhe do të ndiqeshin nga të gjithë, kudo.
Sigurisht, nuk ishte kështu. Në sfond, gjithçka ishte gjithmonë ndryshe.
Qëndruan së bashku, por para kamerës qëndruan dy metra larg njëri-tjetrit.
Askujt nuk i lejohej të ecte në sfond pa maskë; ata hiqeshin menjëherë. Qëllimi ishte të krijohej iluzioni se
të gjithë po bënin gjithçka që qeveria kishte përcaktuar.
Maska e fjalës kyçe: Mund të shihni që intervistuesi duhej të mbante maskë, por i intervistuar nuk mbante.
Ishte krejtësisht e rastësishme. Udhëzimet ishin: sot të gjithë duhet të veshin maskë, nesër vetëm
intervistuesit, pastaj përsëri jashtë, pastaj përsëri jo.
Pra, ishte, le të themi, jo vërtet e dobishme.
Dhe gjithashtu ndodhte që nëse e vë në dyshim këtë, të shikonin me dyshim që nga fillimi
dhe relativisht shpejt të etiketojnë si rebel.
Dhe disa njerëz, të njohur si mendimtarë lateralë, ende ngjiten pas kësaj narrative sot. Se kushdo që bën pyetje kritike, që
dëshiron të shikojë pak pas fasadës, është një mendimtar lateral.
Dhe pikërisht për këtë arsye jemi këtu sot, pse jemi ulur këtu.
Tani dëgjoni Bernhard Costa, zëdhënësin e EMU-ve. Ai flet nga zemra e shumë grupeve, iniciativave dhe kompanive:
Bernhard Costa: Dhe unë ndoshta flas në emër të qindra mijëra paguesve të tjerë të pakënaqur të
tarifës së detyrueshme dhe konsumatorëve të ORF-së.
Pra, pas kësaj ankese qëndron një fuqi e vërtetë.
Në një betejë ligjore të gjatë dhe të kushtueshme, gazetari Paul Schreyer ka arritur të
detyrojë RKI-në të publikojë procesverbalet.
Dhe një tjetër, Peter Hahne, një veteran i ZDF-së, tha se dosjet e RKI-së tregojnë se të gjitha
teoritë e konspiracionit janë realitet i pastër.
Pra, ndodhi diçka.
Ky erë, që ka përfshirë peizazhin mediatik në Gjermani, ka ndaluar te portat e ORF.
Si një person i thjeshtë, një tatimpagues dhe një baba i shqetësuar i tre fëmijëve, ju lutem më
lejoni të them disa fjalë të përgjithshme mbi këtë temë.
Dhe e them përsëri e përsëri, dhe e them sinqerisht: besoj se, veçanërisht në kohë të vështira, na duhet një
ORF i fortë dhe i pavarur, dhe gjithashtu do të isha i lumtur të paguaja tarifat e licencës për të.
Do të ia vlente për mua. Por ORF-ja, jo vetëm tani, por prej katër vjetësh tashmë, po pengon pajtimin me të kaluarën.
Dhe e them tani në mënyrë të prerë: sipas mendimit tim, kjo është një rrezik, një rrezik i vërtetë për
shoqërinë tonë, i shkaktuar nga raportimi latent dhe njëanshëm.
Dhe ai po e tregon këtë edhe një herë, duke luajtur një rol krejtësisht të turpshëm në mbulimin e asaj që supozohet të jetë
skandali më i madh mjekësor-politik në historinë e njerëzimit.
Mendoj se faktet që aktualisht janë në tavolinë tregojnë qartë këtë.
Sepse ORF nuk përfaqëson rivlerësimin, siç është bërë e qartë në ditët dhe javët e fundit, po përpiqem të kontribuoj në rivlerësim
brenda mundësive të mia emocionale dhe të shoqërisë civile.
Dhe unë personalisht jam i bindur se pajtimi me të kaluarën mund të fillojë vetëm kur popullsia në përgjithësi
kupton vërtet se çfarë ka ndodhur këtu dhe çfarë po ndodh ende.
Dhe për këtë arsye, tani ka më pak fjalë, por i lë imazhet që shpjegohen vetë të flasin për vete.
Po e bëj këtë në stilin e Telegram-it, me përshpejtim. Por këto janë imazhe nga mediat e
sistemit, sepse mediat e sistemit janë të besueshme.
Dhe nisi në mes të vitit 2021 në Kampionatin Evropian të Futbollit, ku vetëm tifozët e futbollit
patën përballjen e tyre të parë me një ngjarje të re.
Për shembull, po shikon diçka në televizion dhe papritmas një atlet rrëzohet. Por është një rast i izoluar.
Dhe kjo vazhdon edhe sot, në vitin 2024, kur, vetëm pak ditë më parë, vrapuesi më i shpejtë zviceran i
maratonës u rrëzua papritmas, pësoi një sulm në zemër dhe vdiq.
Por fatmirësisht, ne gjithmonë transportohemi, dhe ngjarje të tilla fatmirësisht janë të rralla dhe raste të izoluara.
Dhe pyetja është: A janë këto me të vërtetë raste të izoluara?
Mirë, kam një përgjigje të qartë për këtë, por ndoshta është thjesht perceptimi im i shtrembëruar. Të ftoj të
ndash perceptimin tënd me mua, dhe nuk dua të të mërzis tani.
Në kërkimin tim kam rreth 180 imazhe nga tre vitet e fundit, por po e kufizoj veten vetëm në disa javët e fundit.
(!): më 16 janar, në moshën 43 vjeç, vdiq papritmas, befasueshëm.
22 janar, vdes atlet i pista dhe fushave, 23 vjeç
26 janar, kampioni botëror i kërcimit me shtizë, 29 vjeç, papritmas dhe pa pritshmëri.
29 janar, golashënuesi më i mirë në historinë e Panamasë me 41 gola, vdiq krejtësisht
papritur nga një sulm në zemër. Dhe kështu me radhë.
Nuk e përmend gjithmonë datën tani. Është pothuajse një ngjarje e përditshme:
Ndalesa kardiake në moshën 39 vjeç, e papritur dhe e papritshme.
Diagnozë tronditëse: futbollist kombëtar, 28 vjeç, lufton për jetën e tij.
Pa rrahje zemre për një orë, futbollisti egjiptian në gjendje kritike.
Profesional argjentinas shembet gjatë ndeshjes, mpiksje gjaku.
Ish-lojtari i ekipit vdiq në moshën 44 vjeç, pas një sulmi në zemër.
Ylli i Arsenalit rrëzohet në fushë; kjo është gjithashtu një foto nga futbolli i femrave, ku ka mbërritur edhe ky eveniment unik.
Të njëjtën ditë, më 1 prill, titulli i dytë në moshën 24-vjeçare: lojtari kombëtar pëson goditje në tru.
Në Stiria, futbollisti vdiq papritmas dhe në mënyrë të papritur në moshën 24 vjeç.
Ndeshja u ndërpre në Itali pasi ylli i Romës u rrëzua në fushë.
Në moshën 26 vjeç, futbollisti vdes nga arrest kardiak pasi shënoi një gol.
Ish-kampioni botëror i boksit 43-vjeçar vdes papritmas.
Ish-sulmuesi i Argjentinës u shtrua në spital me dhimbje në gjoks.
Së fundmi, në ligën gjermane, besoj rajonale, një portier u rrëzua gjatë ndeshjes dhe më vonë vdiq në spital.
Një grua 29-vjeçare pësoi një sulm në zemër, i diagnostikuar nga kardiologu si pasojë e vaksinimit me mRNA.
Dhe ka pasur edhe disa të tjera në ditët e fundit, por pastaj ndalova.
Më 2 maj, ylli i ri i kriketit vdiq në moshën vetëm 20 vjeç.
Kur njerëzit më në fund lidhin pikat dhe kuptojnë: Jo, kjo nuk është një rast i izoluar që
ndodh vetëm në futboll ose vetëm te atletët.
Këto janë vetëm gjërat që shfaqen në mediat kryesore. Nën sipërfaqe, mijëra, dhjetëra mijëra gjëra po ndodhin.
Nuk dua as të përmend numrin e vlerësuar të rasteve të papërmendura, nuk dua as ta them me zë të lartë.
Njeriu mund të imagjinojë vetëm gjëra të tmerrshme, dhe kjo nuk është diçka që e kemi kuptuar vetëm sot,
por diçka që kemi mundur ta imagjinojmë prej kohësh.
E dëgjojmë gjithë kohës: "Nuk mund të dije më mirë." Po, po, po!
Dhe profesionistë mjekësorë të besueshëm dhe gazetarë të besueshëm e dinin këtë dhe gjithmonë e theksonin.
Ajo që po ju tregoj shkurtimisht pas meje është një kallëzim penal që avokati ynë guximtar, Dr. Wolfgang Schmidauer, ka depozituar
në emër tonin, EMU-ve. Ai është nga shkurti i vitit 2022.
Kjo kallëzim penal drejtohet kundër Ministrit të Shëndetësisë, Mückstein, dhe të gjithë komitetit të vaksinimit.
Do të doja t'ju kurseja të gjitha detajet tani. Por një nga pikat kryesore të kësaj kallëzimi penal ishte çështja e
miokarditit, trombozës, paralajmërimeve për rrezik, veçanërisht në lidhje me vdekjen e papritur kardiake.
Dhe kjo u mbështet nga dokumentet e Institutit Paul Ehrlich. Pra, jo vetëm nga ndonjë burim i
panjohur, por nga një organ këshillimor qeveritar.
Me shumë gjasa nuk e morën seriozisht këtë kallëzim penal, përndryshe diçka do të kishte dalë prej tij.
Por vetëm nëse dikush thotë se ti nuk mundje ta dije atë.
Ne investuam para, lëshuam një njoftim për shtyp APA-OTS, dhe ky njoftim i APA-së ishte
titulli më i lexuar në Austri për tetë ditë.
Pra, natyrisht shumë njerëz e kanë lexuar, por, natyrisht, asnjë gazetar nga mediat kryesore,
veçanërisht jo nga ORF. Sepse nuk është raportuar kurrë.
Por ajo që ORF tashmë ka bërë është kjo: dhjetë muaj më vonë, ajo ende hapur përhap lajme të rreme.
Në atë kohë u realizua një program për efektet anësore të vaksinimit, duke u përpjekur të minimizojë
çështjen. Miokarditi dhe tromboza u paraqitën si simptoma të padëmshme që mund të trajtoheshin lehtësisht.
Kjo është një trivializim i fakteve.
Dhe kjo, e përsëris, është një rrezik për shoqërinë tonë i shkaktuar nga raportimi i rremë ose njëanshëm.
Sepse duke i banalizuar këto rreziqe, njerëzit vazhduan të detyroheshin të përdornin gjilpërën.
Dhe le të fillojmë me Günther Mayr.
Günther Mayr është drejtori i departamentit editorial të shkencës në ORF.
Sipas disa burimeve, ai në thelb ofron narrativën dhe besimet fetare që prezantuesit gjithashtu shprehin.
Njerëz si ai kanë vendosur gjatë katër viteve të fundit se profesionistët mjekësorë të njohur
globalisht, si Andreas Sönnichsen, i kanë shpifur dhe kanë përcaktuar një lloj të ri të mjekësisë.
Vlen të vihet në dyshim kjo në parim, por do të doja të jepja një shembull se pse ky person ka qenë
vazhdimisht duke përhapur lajme të rreme të rrezikshme.
Lajme të rreme të rrezikshme!
Dhe do të doja të merrja shembullin e AstraZenecës, e cila aktualisht sërish është në gojën e të gjithëve.
Bashkohuni me mua për të hedhur një vështrim të shkurtër pas vitit 2021.
Më 15 mars, ministri gjerman i Shëndetësisë Spahn iu drejtua mediave.
- Presioni u bë kaq i madh sa, sipas njohurive të mia, në atë kohë kishte rreth 15 vdekje.
- dhe ai tha: Ne po e heqim AstraZenecën nga tregu dhe nuk do ta administrojmë më te popullsia jonë; ajo nuk është më e sigurt.
Pesë ditë më vonë, më 20 mars, edhe një infermiere në Austri vdiq, duket si rezultat i provuar i vaksinimit me AstraZeneca.
Dhe një ditë më vonë, më 21 mars, shefi, drejtori i departamentit redaksional të shkencës, shkon në çdo program të
ORF-së nga mëngjesi deri në mbrëmje dhe thotë, dhe citoj: "AstraZeneca është shumë, shumë e sigurt."
Gjasat e zhvillimit të trombozës nga virusi janë ndjeshëm më të larta se me vaksinën.
U pyesja, kujt i përfaqëson interesat? A beson në atë që thotë? A është e përgjegjshme?
A po shërben shkencës? A po shërben lobit farmaceutik?
A po punon ai për qeverinë, e cila ende ka disa milionë doza që duhet të administrohen? Nuk e di.
Nuk është puna ime ta vë në dyshim atë.
Unë thjesht e di se është e papërgjegjshme të bëhen deklarata të tilla me këto fakte, të
cilat tashmë ishin në tavolinë në atë kohë.
Dhe sot, tani së fundmi sipas protokolleve të RKI-së, dimë se kjo dhe shumë, shumë gjëra të tjera që ky njeri ka thënë, qoftë
për testet, maskat apo bllokimet, janë të gjitha lajme të rreme.
Ai ka pasur të gabuar për çdo gjë që mund të jetë e gabuar.
Dhe zakonisht në sektorin privat do të thoshin se, të paktën në Japoni, është pjesë e kulturës të kërkosh
falje për gabimet, përndryshe të paktën humb punën.
A besoni se kjo është në interes të Günther Mayr dhe dishepujve të tij në ORF, nëse mund ta them kështu, që është në interes
të atyre që duan të rishikojnë seriozisht protokollet e RKI-së?
Pra, përgjigjja ime për këtë është e qartë: jo, sepse kjo do të zbulonte dështimin e dikujt. Do të ishte
si të prisje hundën tënde për t'i bërë keq fytyrës.
Dhe për këtë arsye, na takon ne të fillojmë procesin e pajtimit me të kaluarën nga jashtë dhe të
ushtrojmë presion nga niveli civil, për të thënë kështu.
Dhe do të doja të falënderoja të gjitha mediat e mbetura që po përmbushin detyrën e tyre gazetareske të
kujdesit dhe po na ndihmojnë të shtyjmë përpara këtë çështje rreth ORF-së, për të thënë kështu.
Avokati Alexander Todor-Kostic hartoi ankesën e ORF-së për KommAustria.
Ai ishte shumë kritik ndaj masave për koronavirusin që nga fillimi, por edhe shumë mbështetës, veçanërisht
ndaj njerëzve që pësoën padrejtësi gjatë kësaj kohe.
Edhe ai u etiketua si mohues i koronavirusit, teoricien i konspiracionit dhe ekstremist i krahut të djathtë.
Aleksandër Todor-Kostić: Ndihem mbi terme kaq luftarake.
Do të kisha qenë i lumtur të angazhohesha në diskutime objektive me përfaqësues të medias dhe zyrtarë qeveritarë në çdo kohë, por
kjo nuk ndodhi sepse, siç dihet mirë, këto diskutime u penguan.
Kjo shkoi deri aty sa në vitin 2020, kur u mblodhëm në platformën Avokatët për të Drejtat Themelore dhe më pas u lidhëm edhe me
mjekë si Andreas Sönnichsen, Martin Haditsch dhe figura të tjera shumë të respektuara, nuk kishim më
mundësinë të përcillnim mendimin tonë përmes mediave.
Ai ishte fikur.
Kishte një konsensus, kishte media që të gjitha këndonin nga i njëjti fletëhimni, me përjashtim të mediave alternative, të cilat
u bënë gjithnjë e më të forta dhe me të vërtetë ndërhynë për të ofruar atë që mediat kryesore, siç thonë, duhej të kishin ofruar.
Dhe për mua, kjo ishte në të vërtetë pika më e ulët e demokracisë, sepse, siç e dimë të gjithë, një shtet demokratik
kushtetues lulëzon nëpërmjet dialogut dhe lirisë së shprehjes.
Dhe pikë edhe më e ulët ishte se në vitin 2021 na duhej të vendosnim një reklamë (!) që të mund të bënim publike tezën
tonë, kritikën dhe skepticizmin tonë për masat e marra në atë kohë, për politikën e qeverisë gjermane ndaj koronavirusit.
Ne investuam para – në atë kohë kishte edhe sponsorë që e mbështetën këtë.
– dhe ne vendosëm një reklamë përmes Komitetit hetimor jashtëparlamentar për
koronavirusin, e cila u publikua në disa media.
Disa kanë refuzuar. Ata gjithashtu kanë refuzuar të shtypin një reklamë në këmbim të parave.
Pra, kjo ishte shumë afër – me të vërtetë duhet ta them, këto janë tipare totalitare.
Pra, ajo që ndodhi ishte se ne vendosëm këtë reklamë dhe, refleksivisht, këto media kryesore, konkretisht gazetarë shumë të
shquar – mund të përmend Armin Wolf, te i cili do të kthehemi më vonë, dhe Florian Klenk – na përballën jo me një kërkesë për të
diskutuar këto çështje, por si mohues të koronavirusit. Regjistrim origjinal i zërit nga Armin Wolf dhe përhapës i
lajmeve të rreme. Regjistrim origjinal i zërit nga Florian Klenk.
Çfarë pretenduam në këtë reklamë?
Ne kemi pohuar ose vënë në dyshim nëse kërkesa për maskë, ashtu siç u vendos, sjell më shumë dëm sesa dobi.
Ne vëmë në dyshim testet PCR dhe u kundërshtuam vaksinimin e detyrueshëm, i cili në atë kohë ende po mohohej me vendosmëri,
dhe paralajmëruam për dëmet anësore, të cilat, besoj, aktualisht vlerësohen të paktën 700 miliardë, sipas
statistikave më të fundit, nëse i llogaritni të gjitha.
Kjo ishte krimi ynë, kjo ishte rënia nga hiri, që u quajtëm mohues të koronavirusit, për të thënë kështu.
Ne iu kundërvumë kësaj në një grup mjekësh dhe avokatësh dhe paditëm, kërkuam një urdhër ndalues kundër Armin Wolf dhe
Florian Klenk, dhe humbëm të dy rastet në Gjykatën e Lartë.
Ai ishte momenti më i ulët për mua si avokat, si këshilltar ligjor, si mbrojtës i të drejtave
themelore në një republikë, në një demokraci.
Pra, kam vënë re se të gjithë duhet të heshtim, se nuk duhet të shqetësohemi, por se mund t'i besojmë në mënyrë të sigurt duarve
të Republikës së Austrisë, shtetit që përdor autoritetin e tij për të na thënë çdo ditë çfarë të mendojmë dhe çfarë të bëjmë.
Kjo ishte hyrja, për të thënë kështu.
Ironia e gjithë kësaj është se sot, në dosjet e RKI-së, të cilat u siguruan në mënyrë të lavdërueshme nga
revista online Polar, po merremi përsëri me Armin Wolf.
Edhe një herë, Armin Wolf është truri i madh që, pasi më parë na kritikoi për fakte që me shumë mundësi kanë qenë pikërisht ashtu
siç pretendonim, tani po kthehet sërish në qendër të vëmendjes dhe vazhdon të flasë për kundërshtarët e masave, mendimtarët
lateralë, dhe njerëzit që tani po gëzojnë sepse mund të kenë pasur sukses diku, pa as të përpiqet të
trajtojë çështjen nga një perspektivë gazetareske.
Dhe kjo, natyrisht, më vuri menjëherë në qendër të vëmendjes, sepse mendova se nuk mund ta linin përsëri ashtu.
Tani do të ishte një kohë vërtet e mirë për të provuar përsëri.
Sepse kjo nuk ka të bëjë me ndonjë çështje të parëndësishme apo detaj të vogël, as me akuzimin e ORF-së për shkelje të parimit të
objektivitetit diku – kjo ka të bëjë me atë nëse transmetimi publik i shërbimit publik është në gjendje të hetojë një skandal
të tillë, nëse ka forcën për ta bërë këtë, dhe nëse ka gjithashtu fuqinë vetëpastruese për të ndërmarrë veprime këtu. Ose nëse kemi
të bëjmë me një ORF që vazhdon t'i qëndrojë besnik narrativës politike, siç tregoi raporti i fundit më 25 mars në ZIB 2.
Dhe për të qenë i sinqertë, kur e shikon, duhet të thuash se asgjë nuk ka ndryshuar.
Megjithatë, besoj se ORF-ja po vepron kështu tani për një arsye të mirë, sepse vetë do
të detyrohej të justifikonte veprimet e saj.
Duhet ta imagjinosh që qeveria dhe ORF-ja na detyruan në atë situatë atëherë.
E gjithë kjo çështje e koronavirusit nuk ka qenë kurrë për mbrojtjen e shëndetit të njerëzve. Kjo nuk ishte kurrë qëllimi.
Ishte për të vendosur kontrollin dhe për të kufizuar popullsinë, në mënyrë që në fund të detyronin sa më
shumë njerëz të jetë e mundur të merrnin këtë injeksion të Covid-19. Pra, ky ishte qëllimi.
Të nderuar shikues, ia vlen të dëgjoni komentet e mëtejshme të Alexander Todor-Kostic mbi sjelljen e pahijshme të prezantuesit
të ORF-së, Armin Wolf, në videon e konferencës për shtyp. Kritika e tij ndaj ORF-së përfshin edhe persona të tjerë të përfshirë:
Po për drejtorët rajonalë që bashkëpunojnë me të gjithë guvernatorët rajonalë që ata kanë zgjedhur më parë?
Po për redaktorët e tjerë që ishin përgjegjës për këtë raportim, që e kishim, ku u arrit ky mendim konsensual?
ORF-ja supozohet të jetë një autoritet mbikëqyrës, por nuk është as afër përmbushjes së këtij roli. Ajo është thjesht
një agjent, jo vetëm për qeverinë federale, por edhe për industrinë farmaceutike. Dhe kjo duhet ndalur.
Nëse jemi të detyruar të paguajmë tarifat e detyrueshme të licencës ORF, kemi të drejtë të presim raportim objektiv.
Megjithatë, ORF-ja është kaq larg kësaj sa që nuk mund të pritet të ndodhë në vitet e ardhshme.
Unë gjithashtu përfaqësohem në një platformë ku mbështesim popullsinë në kundërshtimin
e tyre ndaj tarifës së licencës së ORF-së.
Dhe mund të them vetëm: për sa kohë që ORF-ja nuk reformohet plotësisht në aspektin e organizimit të saj
redaktorial dhe strukturor, ajo nuk do të jetë në gjendje të përmbushë mandatin e saj të shërbimit publik.
Dhe duhet të ketë përgjegjësi të ashpra. Diçka themelore duhet të ndryshojë. Masat
kozmetike nuk mjaftojnë më për ta arritur këtë.
Autori, shkencëtari dhe mjeku Dr. Andreas Sönnichsen kritikoi masat që nga fillimi, dhe më
vonë edhe vaksinimin dhe trajtimin e njerëzve.
Dr Andreas Sönnichsen: Zonja dhe zotërinj, është me të vërtetë befasuese ajo që tani ka
dalë në dritë përmes protokolleve të RKI-së.
Më kujtohet 20 marsi 2020. Bllokimi sapo kishte qenë në fuqi prej katër ditësh në Austri. Në
Gjermani ishte vendosur, por ende nuk ishte zbatuar.
Nën drejtimin tim, ne në Rrjetin Gjerman për Mjekësinë e Bazuar në Provë lëshuam deklaratën
tonë të parë. E botuar me titullin: Ku janë provat?
Dhe pikërisht këto pyetje u bënë në vetë RKI-në.
Dhe e gjej mjaft të mahnitshme.
Duhet të mos pajtohem pak, sepse RKI-ja në të vërtetë – Lauterbach ka të drejtë absolutisht – ka bërë punë
shkencore të shkëlqyer, të paktën në departamentet e ulëta.
Bënë gjithçka siç duhet, por siç e dimë të gjithë, peshku nxin nga koka poshtë.
U injorua, për të thënë kështu, nga udhëheqja e RKI-së dhe nga elita politike, e cila në mënyrë efektive mbikëqyr
RKI-në, ose më saktë, e kundërta e asaj që departamentet e ulëta brenda RKI-së kishin deklaruar në të vërtetë.
Markus Haintz është avokat dhe ka qenë një kritik aktiv i masave kundër koronavirusit që nga fillimi.
Ai gjithashtu ka punuar si gazetar për një kohë dhe me sukses drejton portalin e tij online Haintz.Media. Markus
Haintz: Së pari, duhet të pajtohem me Aleksandrin.
RKI-ja vetë në thelb po bën një punë të mirë. Pyetja është se si zbatohet kjo politikisht.
Pra, shumica e figurave, të dhënave dhe fakteve në RKI janë të sakta për momentin.
Vetëm ndikimi politik është problemi, sepse RKI është një autoritet federal suprem.
Dhe kur ORF-ja më pas thotë se RKI-ja dhe Ministria Federale e Shëndetësisë thonë se është e njëjta gjë.
– Ministria Federale e Shëndetësisë dhe Ministri Federal i Shëndetësisë mund të lëshojnë udhëzime për RKI-në.
Prandaj qeveria federale në fund të fundit flet ose ka folur përmes RKI-së. Është shumë e rëndësishme ta vërehet kjo.
Dhe është krejt e qartë pse nuk ka interes për ta sqaruar këtë: sepse të gjithë ishin të përfshirë
– në media, në politikë, në gjyqësor, në ekonomi.
Kaq shumë njerëz kanë pranuar këtë krizë të koronavirusit, e cila gabimisht quhet pandemi e koronavirusit, sa që
është jashtëzakonisht e vështirë të presësh një sqarim këtu.
Duhet ta mendosh: si do ta bësh?
Së pari, siç kam thënë shpesh qartë, nuk duhet t'u lëmë atyre që janë përgjegjës detyrën e rritjes së ndërgjegjësimit.
Mbi të gjitha, nuk duhet t'i lëmë ata në duart e keqbërësve. Dhe shumë prej këtyre keqbërësve janë ende në detyrë.
Dhe e njëjta gjë vlen për gjyqësorin; të gjithë luajtën lojën, dhe do ta luajnë përsëri herën tjetër nëse
mediat e lira dhe shoqëria civile nuk flasin mjaftueshëm fort dhe më në fund nuk hapin gojën.
Sepse ende më mungon ajo. Nuk mjafton që shumë njerëz të thonë: Po, mund ta shoh edhe unë kështu, por nuk guxoj të flas.
Kam vënë re këtë sërish kohët e fundit mes kolegëve të mi avokatë.
Shumë njerëz thonë: Po, mendoj se ajo që disa njerëz po bëjnë, ajo që po bëj unë, është e shkëlqyer. Ne të gjithë jemi
pas teje. Por kjo nuk ndihmon. Duhet të qëndrojmë pranë teje.
Me të vërtetë është një problem i madh që shumë pak njerëz ende flasin hapur.
Dhe ne thjesht duhet ta mësojmë këtë për të ardhmen.
Dhe, natyrisht, është gjithashtu e rëndësishme të mbështesim mediat e lira, sepse në fund të fundit ato janë zëri i popullit.
Është e rëndësishme që ta bëjmë edhe një herë të qartë për njerëzit me të cilët punojmë, përfshirë ata në mediat
tradicionale, mediat e konsoliduara dhe transmetimin publik: detyra juaj është të raportoni, jo të riedukoni njerëzit.
Nuk është puna juaj të merreni me politikë.
Është detyra juaj të informoni njerëzit dhe t'u jepni atyre mundësinë të formojnë mendimet e tyre.
Kjo është puna e mediave.
Jo për të qenë thjesht ndihmës politik dhe për të shtyrë gjërat vetëm sepse në këtë moment është politikisht e dëshirueshme.
Na duhet transparencë në një demokraci.
Nëse shteti që na përfaqëson dëshiron të na marrë të drejtat, ai duhet të justifikojë veprimet e tij.
Atëherë dua të kem një justifikim të qartë për këtë, dhe nuk mund të ndodhë pas dyerve të mbyllura, nuk mund të ndodhë me
procesverbale të redaktuara, duhet të ndodhë në një debat publik.
Dhe për këtë na duhen mediat, na duhen mediat e konsoliduara dhe gjithashtu na duhen mediat e pavarura.
Të dashur shikues, siç pritej, kjo konferencë për shtyp e WIR EMU u injorua plotësisht nga ORF-ja dhe mediat e tjera kryesore.
Së paku ia vlente një përmendje të shkurtër në kanalin privat Servus TV.
Megjithatë, mediat e reja si AUF1, RTV dhe Info-DIREKT përmbushën detyrën e tyre për të informuar.
Ata raportuan për të menjëherë dhe në mënyrë të përshtatshme, ashtu si po bën tani Kla.TV.
Mund të gjeni aksesin në konferencën e plotë për shtyp më poshtë këtij transmetimi.
Për të mbyllur rrethin, shpata me dy tehë e përmendur më parë ende varet në ajër.
Kjo do të thotë: ose nuk do të ketë më tarifa të detyrueshme për licencën ORF – gjë që mund të çojë në
procedime penale për ata që refuzojnë të paguajnë.
OSE vazhdimi i pages së tarifës – do të thotë t'i nënshtroheni ndjekjes penale, pasi pjesëmarrja
financiare në aktivitete kriminale është e ndaluar me ligj.
Si e trajtoni ORF-në?