Omdat velen dat niet durven.
Ze zeggen: "Dat is niet mogelijk. Je kunt politici niet aanklagen."
Ja - dat kan, je moet het gewoon willen!
En ik ging ermee door.
En ik produceer de spike-eiwitten nog steeds als een machine.
Dat is een schande.
En elke politicus en vooral Dokter Drosten en hoe ze ook heten, de hoofdrolspelers, ze hebben allemaal gelogen.
Bewust. En daarom neem ik juridische stappen tegen hen.
Juridische actie is de weg naar succes tegen de grootste misdaad tegen de mensheid.
Katharina Koenig deed deze uitspraak in haar kanaal "No Time To Die".
Ter gelegenheid van het perssymposium "Gevaccineerd, beschadigd, geweigerd en nu?", georganiseerd door de vereniging MWGFD, geeft
Katharina Koenig, een slachtoffer van een vaccinatie, een onverbloemd verslag van de verboden
hulp die door veel instellingen wordt geboden.
Kla.TV heeft haar hele verhaal al gepubliceerd in het programma "Vaccinschade + zo ziet "in
de steek gelaten worden" er in de praktijk uit".
Katharina Koenig heeft nu een klacht ingediend tegen alle organisaties en mensen die weigerden
haar te helpen vanwege haar post-vac syndroom.
Ze onderneemt ook gerechtelijke stappen tegen politici voor hun medeplichtigheid aan de misdaden van het coronavirus.
Volgens de VN-Conventie voor de Rechten van de Mens is er geen immuniteit of
verjaringstermijn voor misdaden tegen de menselijkheid.
Hieronder zie je een samenvatting van haar toespraak, die vooral bedoeld is om vaccinatieslachtoffers
aan te moedigen om te vechten en niet op te geven.
De MWGFD vereniging biedt op haar website hulp voor vaccinatieslachtoffers.
Je kunt zien waar ik 27 kilo woog en twee jaar lang niet kon eten.
Al meer dan twee jaar. En ze zeiden dat ik niet ziek was.
Ze amputeerden mijn darmen en ik kreeg de ene septikemie na de andere.
"Maar je bent niet ziek. Je hebt waarschijnlijk liefdesverdriet."
Altijd omdat ik zei dat het door de vaccinatie kwam.
"Nee, dan ben je een laterale denker."
Maar toen hebben ze me weer geopereerd en opnieuw geamputeerd. En het duurde heel lang tot ik op een gegeven moment
in 22 oktober brak, toen ik bloedend op de eerste hulp werd achtergelaten. In het ziekenhuis in Hamm.
Ik heb aangifte gedaan tegen dit ziekenhuis. De rechtszaak loopt nog.
En nu heb ik de beste dokter die ik me na zo'n lange tijd had kunnen voorstellen.
Een dokter die me zag, deed een bloedtest en nog een.
En na korte tijd kon ik weer goed lopen.
Ik had minder pijn en ik bloedde vooral niet meer.
Niet langer uit de darmen, niet langer uit de neus, niet langer uit de mond.
En ik heb geen abcessen meer in mijn mond.
Bovenal zijn mijn nieren gestopt met falen.
Ze faalden voortdurend.
Maar ze schreven altijd in mijn rapport in het ziekenhuis, er waren in totaal 18 ziekenhuizen:
"Mevrouw Koenig verliet het ziekenhuis in goede conditie."
Met een aanbeveling voor psychiatrie.
Ik heb alle ziekenhuizen aangegeven en vandaag kan ik aankondigen dat Koenigs rechtszaak tegen de
ziekenhuizen is geaccepteerd. En daar ben ik erg trots op.
De rechtszaak van Koenig tegen Lauterbach is geaccepteerd.
En ik zal Karl Lauterbach tot het bittere einde bestrijden.
De rechtszaak van Koenig tegen het RKI en het Paul Ehrlich Instituut is geaccepteerd.
Ik ben trots op mijn twee advocaten. Een van hen is Tobias Ulbricht.
Hij gaat helemaal met me mee tegen BioNTech.
En advocaat Wilfried Schmitz zal samen met mij alle strafzaken afhandelen.
Voor alle dingen waarvoor ik ben uitgelachen. Door de Duitse pers.
Van de Duitse televisie. Toen ik RTL schreef in augustus 21:
"Ik ga dood, maar ik wil weten waarom, en ik denk dat ik vaccinatieschade heb",
RTL schreef me per e-mail en lachte me uit:
"Mevrouw Koenig, er is geen vaccinatieschade."
Maar RTL, dat zie ik anders. En ik denk dat de rest van Duitsland dat ook doet.
Ik neem geen blad voor de mond. Mensen hebben me beledigd, uitgescholden en uitgescholden.
Ik ben bespuugd terwijl ik voor mijn ziektekostenverzekeraar zat en ik heb maandenlang in mijn eentje
demo's gegeven voor mijn ziektekostenverzekeraar.
Niemand hielp me. Maar je moet opstaan, zoals de dame helemaal rechts net zei.
Je moet vechten. Niet blijven liggen zoals de anderen, niet zoals degenen die me schrijven: "Ik kan het niet zoals jij."
Waarom niet? Ik vraag hen: waarom kun je dat niet doen?
Jullie zijn ziek geïnjecteerd. Sommigen meer, sommigen minder zoals ik.
Maar als we nu opgeven, hebben we al verloren. We moeten sterk zijn.
Dit is bijvoorbeeld een brief van de St Barbara Kliniek.
Dat is precies op de dag af zes weken na de tweede geninductie.
Ik zeg met opzet geninductie omdat het geen vaccinatie is.
Op 22 juni injecteerden ze me en namen ze me van het leven.
Al het kapitaal dat ik had en mijn levensonderhoud.
Ik kon mijn eigen garage niet openen in 21 september.
Want op 21 september had ik al zes weken gelegen en vocht ik tegen de dood.
Want op 3 augustus had ik... een beroerte, de tweede - de eerste tijdens mijn vaccinatie - de tweede op 3 augustus.
Mijn darmen explodeerden. Mijn maag stopte met werken.
En ik had 1,5 liter pus in mijn maag.
Ik werd bijna 16 uur achter elkaar geopereerd.
Toen zeiden ze: "We doen toch niets.
Je krijgt geen therapie. Je krijgt geen revalidatie. Er is geen vaccinatieschade.
Hoe kwam je op het idee om ons te vertellen dat er vaccinatieschade zou zijn?"
Maar, lieve Barbara Klinik, je klacht is ook geaccepteerd.
Daarom ben ik hier vandaag om dit aan te kondigen.
Omdat velen niet durven. Ze zeggen: "Het is niet mogelijk.
Je kunt politici niet aanklagen."
Ja, dat kan, je moet het gewoon willen!
En ik ging ermee door. Ik heb maanden onderzoek gedaan.
Wie is Prof. Dr. Karl Lauterbach?
Deze man was te laf om tegenover mij te staan in de Bondsdag tijdens het tweede Corona Symposium.
Hij kwam niet. Hij was uitgenodigd.
Maar Prof. Dr. - zo wil ik u niet noemen - we zien elkaar binnenkort nog wel.
Je hebt al post ontvangen van mij en van mijn advocaat. En van de rechtbank.
Dat vind ik heel belangrijk, omdat te weinig mensen dat doen.
Er zijn maar weinig mensen die zelfs maar proberen om gerechtelijke stappen te ondernemen.
Ik kan tegen alle vaccinatieslachtoffers zeggen: als je een rechtsbijstandverzekering hebt en er
staat dat we niet zullen betalen, dan moet je dat doen.
Je kunt er zelfs juridische stappen tegen ondernemen. Want dit is Duitsland.
Je kunt juridische stappen ondernemen tegen je eigen rechtsbescherming, zodat je toch betaald krijgt.
En dat is belangrijk. Je moet dat doen, hoe meer we zijn.
Want zolang je zwijgt, zal ik als een alleenstaand geval worden beschouwd.
Alle mensen die hier vandaag hebben gesproken, worden beledigd omdat zovelen zwijgen.
Ik heb een miljoen brieven thuis. Dat is geen onzin.
Deze brieven zijn van vaccinatieslachtoffers. Ze schrijven me.
Je wilt hulp van mij. Je wilt ook mijn dokter zien.
Ik help hen ook. Zelfs als anderen zeggen: Katharina, je bent geen dokter.
Maar ik weet nog steeds hoe het moet.
Omdat ik het twee jaar lang alleen moest doen.
Nu ben ik niet langer alleen.
Mijn specialist, Ralf Dillenburg, gaat met me mee en we doen een uitstekende therapie.
Maar ik vind het echt leuk om andere mensen te helpen en daar ben ik trots op.
En het kan me geen reet schelen als iemand zegt dat je dat niet mag doen.
Maar ze hebben hulp nodig. Dus vraag ik, waar zijn de andere artsen die het me laf in mijn
gezicht vertellen of de klinieken die me schrijven?
"We nemen je niet op in ons ziekenhuis omdat je post-vac bent"?
Ik krijg schriftelijke afwijzingen uit heel Duitsland van verschillende klinieken.
Op een gegeven moment zullen er consequenties zijn.
Hoe kunnen ze in de spiegel kijken als ze schrijven naar mensen zoals ik?
"Je krijgt geen behandeling omdat je post-vac bent."
Ik heb ook expliciet de kliniek in Marburg benaderd. Ze wees me af met de uitleg. "U bent post-vac, mevrouw Koenig."
Ja, dat weet ik ook, maar ik heb nog steeds hulp nodig, dokter.
Je kunt mijn PowerPoint op de achtergrond zien. Dit zijn mijn dagen in het ziekenhuis en mijn bezoeken aan de dokter.
Soms waren er vier doktersbezoeken per dag, waarbij elke dokter tegen me zei: "Maar ik denk niet dat ik je ga
helpen, want ik ben bang voor de staat als ik je help."
Ik ben bij verschillende artsen geweest... Bij sommige bleef ik rustig en bij andere niet.
Het is een beetje luider geworden omdat ik niet het type ben om te zwijgen.
[Ik neem 63 voedingssupplementen.
Sommige zijn er zodat ik met je kan praten en rationeel kan denken.
Anderen zijn er om ervoor te zorgen dat ik niets vergeet.
Anderen zijn er omdat een groot deel van mijn darmen is geamputeerd, en ik kan wel
mee-eten, maar mijn lichaam neemt het niet op.
Daarom moet ik het anders doen - via voedingssupplementen, vloeibaar of capsules. Anders sterf ik van de honger.
Ik ben niet graag zo dun, maar ik zal altijd zo dun blijven.
Maar ik geef de hoop niet op, want ik heb van mijn arts gehoord dat er mensen zijn bij wie
de piekproductie op een gegeven moment stopt.
Je kunt dat laten lopen, alsjeblieft. Ik wilde de hele PowerPoint laten zien, want daar staan mijn spike-eiwitten,
mijn metingen die ik elke twee maanden doe, en ik produceer de spike-eiwitten nog steeds als een machine.
Dat is een schande. En elke politicus en vooral Dokter Drosten en hoe ze ook heten, de
hoofdrolspelers, ze hebben allemaal gelogen.
Bewust. En daarom onderneem ik gerechtelijke stappen tegen hen en zal ik op elk moment de straat op gaan om het
tegen hen op te nemen, want het zijn allemaal leugenaars.
Ik wil nog één ding zeggen. Op mijn kanaal, dat ook No Time To Die heet, heb ik onder andere
EMA-documenten eerst in het Duits laten vertalen.
Ik heb 140 pagina's van mijn advocaat ontvangen.
Het staat op pagina 140:
De eerste testfase op mensen zal in oktober 2023 voltooid zijn.
De tweede testfase in december 2023 zal in 2026 voltooid zijn en de derde in 2029.
Het EMA weet dat. Het Europees Parlement weet dat.
En de Duitse Bondsdag zegt niets. Zij zwijgen, maar ik niet.
Het is een schande voor elke arts die ons niet behandelt.
Ik heb elke dag zooms en privégesprekken met mensen die door het vaccin zijn getroffen,
omdat elke dag meer mensen contact met me opnemen.
Ik zal de brieven op een gegeven moment doorsturen, gewoon naar de Duitse Bondsdag, of samen met
Arthur Helius een gigantische poster laten drukken.
En dan ga ik naar Berlijn en laat ik alle mensen, van welke partij ze ook zijn, zien wat ik
- ik wilde hulp, ik wilde gewoon een dokter.
Maar als cadeau heb ik meer dan een miljoen vaccinatieslachtoffers gekregen.
Dat is een schande voor het hele land.