Er was eens de biologieles die zich beperkte tot anatomische verschillen en hoe baby's worden gevormd.
Wat men moet doen als men er niet klaar voor is en hoe je jezelf kunt beschermen tegen ongewenste ziektes.
Niet meer helemaal van deze tijd?
Zo dacht ook de WHO (Wereldgezondheidsorganisatie), en presenteerde normen die, in samenwerking met het Federale Centrum
voor Gezondheidseducatie in Duitsland, een educatief plan werden.
De WHO-normen moeten echter in heel Europa in alle disciplines worden toegepast.
Alleen al in Duitstalige landen gaat het om meer dan 15,6 miljoen kinderen die worden opgeleid om in de toekomst
dildo's, liefdesballen, leren zwepen of handboeien te gebruiken.
Waar past welk voorwerp bij? Hoe richt ik een bordeel in voor mensen van alle seksuele geaardheden? Dit zijn
de lastige taken waar de kinderen mee te maken krijgen.
De saaie, vaak slaapverwekkende natuurfilms in de klas moeten worden vervangen door het bekijken van porno en
pornografische beelden om een verantwoord gebruik aan te leren.
Dit geldt voor leerlingen vanaf 12 jaar. "Je kunt een oude hond geen nieuwe trucjes leren."
Daarom stelt de WHO seksuele voorlichting op voor kleuter- en basisscholen.
Door elkaar aan te raken en doktertje te spelen moeten de kinderen kennis maken met de uiterlijke verschillen.
Alles over masturbatie op jonge leeftijd en het verlangen om het eigen lichaam en de genitaliën te ontdekken en
andere twijfelachtige inhoud is te vinden in de WHO-normen.
Wie zit er achter de realisatie van deze "innovatieve" ideeën?
Wat Duitsland betreft, zijn de vijf auteurs van het praktijk boek "Seksuele pedagogie van de diversiteit", dat in de klas moet
worden gebruikt, lid van de Duitse Vereniging voor Seksualiteitsopvoeding en het daarbij aangesloten
instituut, dat het kwaliteitskeurmerk voor seksuele opvoeding toekent volgens haar eigen definities.
Medeoprichter en mentor is Uwe Sielert, hoogleraar voor onderwijs in Kiel.
Sielert is de bemiddelaar van een genderseksuele pedagogie waarmee hij drie levensomstandigheden wil denaturaliseren.
Het kerngezin, heteroseksualiteit en genderativiteit.
Het gendermainstreamingsprogramma is te vinden bij de informatiedienst van het
Federale Centrum voor Gezondheidsvoorlichting.
De genderideologie achter de seksuele opvoeding van diversiteit is controversieel, maar niet nieuw,
ook al dringt het nu pas door tot onze scholen.
Haar doorbraak beleefde ze al in 1995 in Peking.
In haar boek "The Gender Agenda" vat deelneemster Dale O'Leary vijf stellingen samen die
een meerderheid hebben in het VN-establishment.
Punt drie op de lijst luidt: "De wereld heeft seksuele voorlichting voor kinderen en
jongeren nodig die seksuele experimenten aanmoedigt.
Ouderlijke rechten moeten worden afgeschaft."
Goede dingen hebben tijd nodig. En hier zijn we dan.
Iedereen die dit soort onderwijs voor zijn kind niet goedkeurt, komt al snel voor een dilemma te staan.
Afwezigheid van school is een strafbaar feit, waardoor ouders ook de kans krijgen om kennis te maken met
de handboeien die hun kinderen in de klas gebruiken.
Ook al lijkt het absurd, het is de realiteit!