Van 14 tot 25 Mei 2024 is die jaarlikse Franse filmfees in Cannes weer gehou.
Aan die begin van die fees het die kortfilm "Moi aussi" deur die Franse regisseur en aktrise Judith Godrèche,
wat handel oor seksuele misbruik, baie aandag getrek.
Die kortfilm "Moi aussi" is gebaseer op die openbare debat "#MeToo" wat 'n paar jaar gelede in Hollywood ontketen is.
Nadat talle gevalle van misbruik in die Amerikaanse filmbedryf aan die lig gekom het, byvoorbeeld deur regisseur Harvey
Weinstein, is diegene wat geraak is deur die hutsmerk "Me Too" aangemoedig om hul verskriklike ervarings openbaar te maak.
Die Franse regisseur van die film "Moi aussi", Judith Godrèche, was ook 'n direkte slagoffer van seksuele
geweld, op 14-jarige ouderdom deur die destydse 39-jarige filmregisseur Benoît Jacquot.
Nadat sy hieroor openbaar gemaak het, het sy talle getuienisse van ander slagoffers van seksuele misbruik ontvang.
Saam met baie ander bekendes en slagoffers veroordeel sy nou die gebrek aan gevolge vir seksuele geweld.
"Ten spyte van die moed van die slagoffers, neem straffeloosheid toe," het die appèl wat
in die koerant Le Monde gepubliseer is, gesê.
"Wie luister eintlik na ons?" vra die ondertekenaars van die beroep, wat aktrises Isabelle Adjani,
Juliette Binoche en regisseur Judith Godrèche insluit.
Hulle roep op tot 'n hervorming van die wet wat die misdaad van verkragting beter definieer, slagofferbeskerming verbeter
en voorsiening maak vir gespesialiseerde polisie-eenhede.
'n goeie ding, sou 'n mens dink.
Maar weerspieël dit regtig die hele brutale werklikheid?
Of is dit net die punt van 'n ondenkbaar groot ysberg van misbruik en selfs erger misdade?
Kla.TV het reeds in verskeie dokumentêre programme talle oorlewendes en getuies uitgelig wat
rapporteer dat 'n wêreldwye pedofiele netwerk bestaan.
'n Netwerk wat misbruik van die mees wrede soort pleeg, nie net teen vroue en tieners
nie, maar selfs teen klein kinders en babas.
Oorlewendes rapporteer sadistiese marteling en selfs die moord op slagoffers as deel van sataniese rituele.
Waarom is daar geen sinvolle openbare debat oor hierdie kwessie nie?
Waarom het die media jare lank versuim om ernstig oor hierdie ondenkbaar wrede sataniese misdade te berig, maar het in
plaas daarvan oorlewendes en getuies bespot en hulle as heeltemal onbetroubaar of samenzweringsteoretici uitgebeeld?
Kla.TV het onthul dat die media hierdie misdade wêreldwyd met die hulp van 'n perfiede
strategie toedek en selfs daaraan betrokke is.
Lede van die regstelsel is ook by hierdie misdade betrokke en bedek die plegers.
Is hierdie debat oor seksuele misbruik, wat onlangs in Frankryk opgevlam het en ongetwyfeld baie belangrik is, bloot daarop
gemik om die publiek in 'n vals veiligheidsgevoel te wieg?
Wil hulle hê mense moet glo dat "iets gedoen word, ons kan gerus wees"?
Ook in die Verenigde State is daar herhaalde berigte dat die pedofiele-moeras drooggelê word en kinders gered word.
Hierdie misleidende boodskap is ook, byvoorbeeld, deur die film "Sound of Freedom" oorgedra.
As mens die huidige Moi Aussi-debat in Frankryk en die vorige Me Too-debat in die VSA vergelyk met die minagtende en verdoezelende
aard van media-beriggewing oor sataniese rituele geweld, kan mens nie anders as om te vermoed
dat dit alles 'n reuse afleidings taktiek is nie.
Afleiding van misdade van die mees gruwelike aard, gepleeg op 'n ondenkbare skaal.
Aan die een kant ontvang mishandelde vroue hier baie openbare aandag weens 'n beriggewingshype.
– Aan die ander kant rapporteer die hoofstroommedia byna niks oor hierdie mishandelde, slegbehandelde en vermoorde kinders en
babas nie, sodat hulle min openbare aandag of erkenning ontvang.
Die film Les Survivantes, wat tans in verskeie bioskope in Frankryk vertoon word, bewys dat daar 'n ander manier is en
gee 'n stem aan agt oorlewendes van sulke pedofiele-netwerke.
Hul egte verslae werp lig op die innerlike werking van hierdie onuitspreeklike stelsel,
waarin hulle as kinders onontkombaar vasgevang was.
Dit openbaar ook die meganismes wat dit moontlik gemaak het vir hierdie stelsel om voort te gaan sonder om ooit vervolg te word.
Chantal Frei, 'n oorlewende van sataniese rituele geweld wat in die film praat, vra Franssprekende kykers om
hierdie verhelderende film te kyk en dit te bevorder.
Jy kan dit doen deur die pamflet uit die inligtingboks onder die program te gebruik.
Die film moet ook vir ander nasionaliteite toeganklik gemaak word.
Dit sal op 7 Junie 2024 in Belgiese bioskope vrygestel word en word tans in Engels vertaal.
By die volgende skakel kan julle, liewe kykers, sien in watter bioskope die film tans vertoon word.
Jy kan die treiler vir die film in die bronne vind.
Op hierdie manier word dit wat die hoofstroommedia verag, toedek of verberg, nou openbaar gemaak!