Το ετήσιο γαλλικό φεστιβάλ κινηματογράφου στις Κάννες πραγματοποιήθηκε και πάλι από τις 14 έως τις 25 Μαΐου 2024.
Η ταινία μικρού μήκους "Moi aussi" της Γαλλίδας σκηνοθέτιδας και ηθοποιού Judith Godrèche, η οποία πραγματεύεται τη σεξουαλική
κακοποίηση, προσέλκυσε μεγάλη προσοχή στην αρχή του φεστιβάλ.
Η ταινία μικρού μήκους "Moi aussi" βασίζεται στη δημόσια συζήτηση "#MeToo" που προκλήθηκε στο Χόλιγουντ πριν από μερικά χρόνια.
Αφού ήρθαν στο φως πολυάριθμες περιπτώσεις κακοποίησης στην αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία, π.χ. από τον
σκηνοθέτη Χάρβεϊ Γουάινστιν, το hashtag "Me Too" ενθάρρυνε τους θιγόμενους να δημοσιοποιήσουν τις τρομερές εμπειρίες τους.
Η Γαλλίδα σκηνοθέτης της ταινίας "Moi aussi", Judith Godrèche, υπήρξε επίσης άμεσο θύμα σεξουαλικής βίας σε
ηλικία 14 ετών από τον 39χρονο τότε σκηνοθέτη Benoît Jacquot.
Αφού το δημοσιοποίησε, έλαβε πολλές μαρτυρίες από άλλα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.
Μαζί με πολλές άλλες διασημότητες και θύματα, καταγγέλλει τώρα την έλλειψη συνεπειών για τη σεξουαλική βία.
"Παρά το θάρρος των θυμάτων, η ατιμωρησία αυξάνεται", αναφέρει η έκκληση που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Le Monde".
"Ποιος μας ακούει πραγματικά;" ρωτούν οι υπογράφοντες την έκκληση, μεταξύ των οποίων οι ηθοποιοί Isabelle
Adjani, Juliette Binoche και η σκηνοθέτης Judith Godrèche.
Ζητούν νομική μεταρρύθμιση που να ορίζει καλύτερα το αδίκημα του "βιασμού", να βελτιώνει την προστασία των
θυμάτων και να προβλέπει εξειδικευμένες αστυνομικές μονάδες.
Κάτι καλό, θα μπορούσατε να σκεφτείτε.
Όμως αυτό αντικατοπτρίζει πραγματικά όλη τη βίαιη πραγματικότητα;
Ή μήπως αποκαλύπτει απλώς τη μικρή κορυφή του αφάνταστα μεγάλου παγόβουνου της κακοποίησης και των ακόμη χειρότερων εγκλημάτων;
Σε διάφορα ντοκιμαντέρ, η Kla.TV έχει ήδη δώσει σε πολλούς επιζώντες και μάρτυρες την ευκαιρία να
μιλήσουν για την ύπαρξη ενός παγκόσμιου παιδοκτόνου δικτύου.
Ένα δίκτυο που δεν κακοποιεί μόνο γυναίκες και εφήβους με τον πιο αποτρόπαιο τρόπο, αλλά ακόμη και μικρά παιδιά και μωρά.
Οι επιζώντες αναφέρουν σαδιστικά βασανιστήρια, ακόμη και δολοφονίες θυμάτων στο πλαίσιο σατανιστικών τελετών.
Γιατί δεν υπάρχει καμία λογική δημόσια συζήτηση για το θέμα αυτό;
Γιατί τα μέσα ενημέρωσης δεν αναφέρουν σοβαρά αυτά τα αφάνταστα σκληρά σατανιστικά εγκλήματα εδώ και χρόνια, αλλά αντίθετα
γελοιοποιούν τους επιζώντες και τους μάρτυρες και τους παρουσιάζουν ως εντελώς
αναξιόπιστους ή ως θεωρητικούς συνωμοσίας;
Η Kla.TV αποκάλυψε ότι τα μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιούν μια ύπουλη στρατηγική για να καλύψουν αυτά τα
εγκλήματα παγκοσμίως, και μάλιστα εμπλέκονται σε αυτά.
Μέλη του συστήματος δικαιοσύνης εμπλέκονται επίσης σε αυτά τα εγκλήματα και καλύπτουν τους δράστες.
Μήπως αυτή η συζήτηση σχετικά με τη σεξουαλική κακοποίηση που μόλις αναζωπυρώθηκε στη Γαλλία - η οποία είναι
αναμφίβολα πολύ σημαντική - έχει απλώς ως στόχο να νανουρίσει το κοινό σε μια αίσθηση ασφάλειας;
Θέλουν οι άνθρωποι να πιστέψουν: "Κάτι γίνεται, μπορούμε να είμαστε σίγουροι";
Και στις ΗΠΑ, επίσης, υπάρχουν επανειλημμένες αναφορές ότι ο παιδοκτόνος βάλτος αποξηραίνεται και ότι τα παιδιά σώζονται.
Αυτό το παραπλανητικό μήνυμα μεταδόθηκε επίσης στην κινηματογραφική ταινία "Ο ήχος της ελευθερίας", για παράδειγμα.
Αν συγκρίνει κανείς την τρέχουσα συζήτηση Moi-Aussi στη Γαλλία και την προηγούμενη συζήτηση Me-Too στις ΗΠΑ με την περιφρονητική
και συσκοτιστική φύση των αναφορών των μέσων ενημέρωσης για τη σατανιστική-τελετουργική βία, γεννιέται η υποψία
ότι πρόκειται για έναν τεράστιο ελιγμό αντιπερισπασμού.
Απόσπαση της προσοχής από τα χειρότερα εγκλήματα που διαπράττονται σε αφάνταστη κλίμακα.
Από τη μία πλευρά, οι κακοποιημένες γυναίκες λαμβάνουν μεγάλη δημόσια προσοχή εδώ λόγω μιας
διαφημιστικής εκστρατείας αναφορών-επιστροφών
- Από την άλλη πλευρά, τα συστημικά μέσα ενημέρωσης δεν αναφέρουν σχεδόν τίποτα γι' αυτά τα κακοποιημένα, κακοποιημένα
και δολοφονημένα παιδιά και μωρά, με αποτέλεσμα να μην τυγχάνουν σχεδόν καθόλου δημόσιας προσοχής ή ακρόασης.
Η ταινία "Les Survivantes", στην οποία οκτώ επιζώντες τέτοιων παιδοεγκληματικών δικτύων λένε τη
γνώμη τους, αποδεικνύει ότι υπάρχει άλλος δρόμος.
Οι αυθεντικές αφηγήσεις τους ρίχνουν φως στην εσωτερική λειτουργία αυτού του ανείπωτου
συστήματος στο οποίο παγιδεύτηκαν αναπόφευκτα ως παιδιά.
Αποκαλύπτει επίσης τους μηχανισμούς που επέτρεψαν τη συνέχιση αυτού του συστήματος χωρίς ποτέ να διωχθεί ποινικά.
Η Chantal Frei, επιζήσασα από τη σατανιστική βία, η οποία μιλάει στην ταινία, ζητά από τους γαλλόφωνους θεατές να παρακολουθήσουν
αυτή τη διαφωτιστική ταινία και να την προωθήσουν.
Μπορείτε να το κάνετε αυτό χρησιμοποιώντας το φυλλάδιο στο πλαίσιο πληροφοριών κάτω από το πρόγραμμα.
Η ταινία θα διατεθεί και σε άλλες εθνικότητες.
Θα κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες του Βελγίου από τις 7 Ιουνίου 2024 και μεταφράζεται στα αγγλικά.
Στον ακόλουθο σύνδεσμο μπορείτε, αγαπητοί θεατές, να δείτε σε ποιους κινηματογράφους προβάλλεται αυτή τη στιγμή η ταινία.
Μπορείτε να βρείτε το τρέιλερ της ταινίας στις πηγές.
Με αυτόν τον τρόπο, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης δημοσιοποιούν, καλύπτουν ή αποκρύπτουν τώρα αυτό που περιφρονούσαν!