De la 14-a ĝis la 25-a de majo 2024, la ĉiujara franca filmfestivalo en Kanio okazis denove.
Komence de la festivalo la mallonga filmo "Moi aussi" de la franca reĝisorino kaj aktorino Judith
Godrèche, kiu traktas seksan misuzon, altiris multan atenton.
La mallonga filmo "Moi aussi" baziĝas sur la publika debato "#MeToo", kiu ekis en Holivudo antaŭ kelkaj jaroj.
Post kiam multaj kazoj de misuzo en la usona filmindustrio aperis, ekzemple fare de la reĝisoro Harvey
Weinstein, la viktimoj estis instigitaj de la kradvorto "Mi ankaŭ" publikigi siajn terurajn spertojn.
La franca reĝisorino de la filmo "Moi aussi", Judith Godrèche, ankaŭ estis rekta viktimo de seksa perforto, kiam ŝi estis
14-jara, fare de la tiam 39-jara filmreĝisoro Benoît Jacquot.
Post kiam ŝi publike malkaŝis tion, ŝi ricevis multajn atestojn de aliaj viktimoj de seksa misuzo.
Kune kun multaj aliaj famuloj kaj viktimoj, ŝi nun denuncas la mankon de konsekvencoj por seksa perforto.
"Malgraŭ la kuraĝo de la viktimoj, senpuneco kreskas," diris la apelacio publikigita en la gazeto Le Monde.
"Kiu fakte aŭskultas nin?" demandas la subskribintoj de la apelacio, inter kiuj estas la aktorinoj Isabelle
Adjani, Juliette Binoche kaj la reĝisorino Judith Godrèche.
Ili postulas reformon de la leĝo, kiu pli bone difinas la krimon de seksperforto, plibonigas la protekton de
viktimoj kaj disponigas specialigitajn policajn unuojn.
Bona afero, oni povus pensi.
Sed ĉu tio vere reflektas la tutan brutalan realecon?
Aŭ ĉu ĝi estas nur la pinto de la glacimonto de neimagebla misuzo kaj eĉ pli teruraj krimoj?
Kla.TV jam prezentis en pluraj dokumentaj filmoj multajn postvivantojn kaj atestantojn, kiuj
raportas, ke ekzistas tutmonda pedofilia reto.
Reto, kiu faras la plej kruelan fitraktadon, ne nur kontraŭ virinoj kaj adoleskantoj,
sed eĉ kontraŭ malgrandaj infanoj kaj beboj.
Postvivantoj raportas sadisman torturon kaj eĉ murdon de viktimoj kiel parton de satanaj ritoj.
Kial ne ekzistas sensa publika debato pri ĉi tiu temo?
Kial la amaskomunikiloj dum jaroj ne serioze raportis pri ĉi tiuj neimageble kruelaj satanaj krimoj, sed anstataŭe
mokis la postvivantojn kaj atestantojn, prezentante ilin kiel tute nefidindajn aŭ konspirteoriistojn?
Kla.TV malkaŝis, ke la amaskomunikiloj tutmonde kovras ĉi tiujn krimojn per perfida strategio kaj eĉ partoprenas en ili.
Membroj de la juĝa sistemo ankaŭ estas implikitaj en ĉi tiuj krimoj kaj kaŝas la kulpulojn.
Ĉu ĉi tiu debato pri seksa misuzo, kiu lastatempe ekflamis en Francio kaj estas sendube tre grava, celas
nur luligi la publikon en falsan senton de sekureco?
Ĉu ili volas, ke homoj kredu, ke "io estas farata, ni povas esti trankvilaj"?
Ankaŭ en Usono estis ripetaj raportoj, ke la pedofilia marĉo estas sekigata kaj infanoj estas savataj.
Ĉi tiu misgvida mesaĝo estis ankaŭ transdonita, ekzemple, de la filmo "Sound of Freedom".
Komparante la nunan Moi Aussi-debaton en Francio kaj la antaŭan Me Too-debaton en Usono kun la malestima kaj obskura naturo de
la amaskomunikila traktado de satanaj ritualaj perfortoj, oni ne povas ne suspekti, ke ĉio ĉi estas granda distra taktiko.
Distraktado de krimoj de la plej abomeninda speco, faritaj je neimagebla skalo.
Unuflanke, misuzataj virinoj ĉi tie ricevas multan publikan atenton pro troa raportado.
– Aliflanke, la ĉefaj amaskomunikiloj raportas preskaŭ nenion pri ĉi tiuj misuzitaj, mistraktitaj kaj murditaj infanoj kaj beboj,
tiel ke ili ricevas apenaŭ ian publikan atenton aŭ rekonon.
La filmo Les Survivantes, nuntempe montrata en pluraj kinejoj en Francio, pruvas, ke ekzistas alia vojo,
donante voĉon al ok postvivantoj de tiaj pedofiliaj retoj.
Iliaj aŭtentikaj rakontoj prilumas la internajn mekanismojn de ĉi tiu neesprimebla sistemo, en
kiu ili kiel infanoj neeviteble estis kaptitaj.
Ĝi ankaŭ malkaŝas la mekanismojn, kiuj ebligis al ĉi tiu sistemo daŭre ekzisti sen iam esti procesigita.
Chantal Frei, postvivanto de satanaj ritualaj perfortoj, kiu parolas en la filmo, petas francparolantajn
spektantojn spekti ĉi tiun klerigan filmon kaj promocii ĝin.
Vi povas fari tion uzante la flugfolion el la informujo sub la programo.
La filmo ankaŭ devus esti alirebla por aliaj naciecoj.
Ĝi estos publikigita en belgaj kinejoj la 7-an de junio 2024 kaj nuntempe estas tradukata al la angla.
En la sekva ligilo , vi, karaj spektantoj, povas vidi, kiuj kinejoj nuntempe montras la filmon.
Vi povas trovi la antaŭfilmon de la filmo en la fontoj.
Tiel tio, kion la ĉefaj amaskomunikiloj malestimas, kovras aŭ kaŝas, nun estas publikigita!
mil ducent tridek kvar mil tri cent kvardek du mil unu