2024ko maiatzaren 14tik 25era, Kaneko urteroko Frantziako zinemaldia berriro ere ospatu zen.
Jaialdiaren hasieran, sexu-abusua jorratzen duen Judith Godrèche zuzendari eta aktore frantsesaren
"Moi aussi" laburmetraia arreta handia erakarri zuen.
"Moi aussi" laburmetraia, duela urte batzuk Hollywooden piztu zen "#MeToo" eztabaida publikoan oinarrituta dago.
AEBetako zinemagintza-industrian gertatutako hainbat abusu-kasu, esaterako zuzendari Harvey Weinsteinena, argira atera
ondoren, eragindakoek "Me Too" traola erabiliz beren esperientzia izugarriak publiko egiteko animatu ziren.
"Moi aussi" filma zuzendu zuen zuzendari frantsesa, Judith Godrèche, sexu-indarkeriaren biktima zuzena
ere izan zen, 14 urte zituela, orduan 39 urte zituela film zuzendari zen Benoît Jacquot-ek.
Hau publiko egin ondoren, sexu-abusuen beste biktima askotatik testigantza ugari jaso zituen.
Beste hainbat ospetsu eta biktimekin batera, orain sexu-indarkeriaren ondoriorik eza salatzen ari da.
"Biktimen ausardia gorabehera, inpunitatea handitzen ari da", esan zuen Le Monde egunkarian argitaratutako deiak.
"Benetan nor ari da gurekin entzuten?" galdetzen dute apelazioaren sinatzaileek, tartean aktoreak Isabelle
Adjani eta Juliette Binoche eta zuzendari Judith Godrèche.
Legearen erreforma bat eskatzen ari dira, bortxaketa-delitua hobeto definituko duena, biktimen babesa hobetuko duena
eta polizia-unitate espezializatuak aurreikusten dituena.
Gauza ona dela pentsa liteke.
Baina honek benetan islatzen al du errealitate bortitz osoa?
Edo, besterik gabe, irudika ezin den tamaina handiko abusuaren eta are okerrago diren krimen batzuen
izotz-mendiaren punta txikia besterik ez al du agerian uzten?
Kla.TVk jada hainbat dokumentaletan aurkeztu ditu bizirik atera diren eta lekuko diren pertsona asko, eta haiek
diote mundu mailako pedofilo-sarea bat existitzen dela.
Indarkeria mota krudelenetakoa gauzatzen duen sare bat, ez bakarrik emakumeen eta nerabeen
aurka, baita haur txiki eta bularrekoen aurka ere.
Salbatu direnek torturak sadistak eta biktimen hilketa ere salatzen dituzte satanismozko errituetan.
Zergatik ez dago gai honi buruzko eztabaida publiko zentzuzkorik?
Zergatik hedabideek urteetan ez dituzte modu serioan jakinarazi krimen sataniko hauek, irudikaezin krudelak, eta, ordea,
bizirik atera direnak eta lekukoak barre egin dituzte, guztiz fidagaitzak edo konspirazio-teoriko gisa aurkeztuz?
Kla.TVk agerian utzi du hedabideek mundu osoan zehar krimen hauek traiziozko estrategia baten laguntzaz
estaltzen ari direla eta, gainera, bertan inplikatuta daudela.
Epaitegiko kideak ere krimen hauetan inplikatuta daude eta egileak estaltzen ari dira.
Frantzian berriki piztu den eta zalantzarik gabe oso garrantzitsua den sexu-abusuen eztabaida honek, publikoa
segurtasun faltsu baten sentsazioan lasaitzeko asmo hutsa al du?
Jendeak sinetsi dezan nahi dute: "zerbait egiten ari dela, lasai egon gaitezkeela"?
Estatu Batuetan ere, behin eta berriro jakinarazi dute pedofiloen lokatza hustu ari dela eta haurrak salbatzen ari direla.
Mezu engainagarria hau ere, adibidez, "Sound of Freedom" filmak transmititu zuen.
Frantzian gaur egun dagoen Moi Aussi eztabaida eta AEBetan lehenago izan zen Me Too eztabaida satanikoen
erritual-indarkeriari buruzko hedabideen mespretxuzko eta nahasgarri jarrerarekin alderatuta, ezin da
susmatu gabe utzi hau guztia benetako helburuetatik arreta desbideratzeko taktikaren erraldoi bat dela.
Imajinaezin maila batean egindako, izugarrienetako krimenen distrakzioa.
Alde batetik, hemen indarkeria jasan duten emakumeek hedabideen gehiegizko estalduragatik arreta publiko handia jasotzen dute.
– Bestalde, hedabide nagusiek ia ezer ez dute jakinarazten abusuak jasan dituzten, gaizki tratatu dituzten eta
hil dituzten haur eta ume horiei buruz, eta, ondorioz, jendaurrean arreta edo aitortza gutxi jasotzen dute.
Les Survivantes filma, une honetan Frantziako hainbat zinema-aretoetan ematen ari dena, beste bide
bat badagoela frogatzen du, pedofilo-sare horietako zortzi bizirik atera direnei ahotsa emanez.
Haien kontu egiazkoek argia botatzen diote sistema esanezina honen barne-funtzionamenduari, eta bertan
haurrak zirenez ezinbestean harrapatuta egon ziren.
Era berean, agerian uzten ditu inoiz auziperatu gabe sistema honek bizirautea ahalbidetu duten mekanismoak.
Chantal Frei, erritual satanikoetako indarkeriatik bizirik atera dena eta film honetan hitz egiten duena, frantsesezko ikusleei
eskatzen die film argigarria hau ikusteko eta zabaltzeko.
Programaren azpian dagoen informazio-koadroko eskuorria erabilita egin dezakezu hau.
Filma beste nazionalitateentzat ere eskuragarri egin beharko litzateke.
2024ko ekainaren 7an Belgikako zinema-aretoetan estreinatuko da eta une honetan ingelesez itzultzen ari da.
Hurrengo estekan , zuek, ikusle maiteok, ikusi ahal duzue zein zinematan ari den une honetan filma ematen.
Iturrietan pelikularen aurrerapena aurki dezakezu.
Horrela, hedabide nagusiek mespretxatzen, estaltzen edo ezkutatzen dutena orain publiko bihurtzen ari da!
hamabi, hiru, lau, hiru, bi, bat