2024 թվականի մայիսի 14-ից մինչև 25-ը Կաննում կրկին անցկացվեց ամենամյա ֆրանսիական կինոփառատոնը։
Փառատոնի սկզբում ֆրանսիացի ռեժիսորուհի և դերասանուհի Ժյուդիթ Գոդրեշի «Moi aussi» («Ես էլ») կարճ ֆիլմը, որը
անդրադառնում է սեռական բռնությանը, մեծ ուշադրություն գրավեց։
Կարճ ֆիլմը «Moi aussi»-ը հիմնված է մի քանի տարի առաջ Հոլիվուդում բռնկված «#MeToo» հանրային քննարկման վրա։
ԱՄՆ կինոարդյունաբերությունում բազմաթիվ չարաշահումների, օրինակ՝ ռեժիսոր Հարվի Վայնշտեյնի կողմից, բացահայտվելուց
հետո տուժածներին «Me Too» հեշթեգով խրախուսեցին հրապարակայնացնել իրենց սարսափելի փորձառությունները։
Ֆիլմի «Moi aussi»-ի ֆրանսիացի ռեժիսոր Ժյուդիթ Գոդրեշը նույնպես անմիջական զոհ է դարձել սեռական բռնության՝ 14 տարեկանում,
այն ժամանակ 39-ամյա կինոռեժիսոր Բենուա Ժակոյի կողմից։
Սա հրապարակայնորեն ներկայացնելուց հետո նա ստացավ սեռական բռնության այլ զոհերի բազմաթիվ վկայություններ։
Շատ այլ հայտնիների և զոհերի հետ միասին նա այժմ դատապարտում է սեռական բռնության համար պատասխանատվության բացակայությունը։
«Չնայած զոհերի քաջությանը, անպատժելիությունը աճում է», ասվում է Le Monde թերթում հրապարակված կոչում։
«Իսկ իրականում ո՞վ է մեզ լսում?» — հարցնում են դիմումի ստորագրողները, որոնց թվում են դերասանուհիներ
Իզաբել Աջանի, Ժյուլիետ Բինոշ և ռեժիսոր Ջուդիթ Գոդրեշ։
Նրանք կոչ են անում օրենքի բարեփոխման, որը ավելի հստակ սահմանի բռնաբարության հանցագործությունը, բարելավի զոհերի պաշտպանությունը
և նախատեսի մասնագիտացված ոստիկանական ստորաբաժանումներ։
Լավ բան է, կարելի է մտածել։
Բայց արդյոք սա իսկապես արտացոլում է ամբողջ դաժան իրականությունը՞
Թե՞ դա ընդամենը բացահայտում է չափազանց մեծ սառցաբեկորի աներևակայելի փոքրիկ ծայրը՝
չարաշահումների և ավելի ծանր հանցագործությունների?
Kla.TV-ն արդեն մի շարք փաստագրական ֆիլմերում ներկայացրել է բազմաթիվ փրկվածների և ականատեսների, որոնք հայտնում
են, որ գոյություն ունի համաշխարհային պեդոֆիլների ցանց։
Ցանց, որը գործադրում է ամենաանխնա բռնությունը ոչ միայն կանանց ու դեռահասների, այլև փոքրիկ երեխաների ու մանկաների նկատմամբ։
Փրկվածները հայտնում են, որ սատանայական ծիսակատարությունների շրջանակում զոհերին ենթարկել են
սադիստական խոշտանգումների և նույնիսկ սպանել։
Ինչու՞ այս հարցի շուրջ չկա խելամիտ հանրային բանավեճ։
Ինչու՞ լրատվամիջոցները տարիներ շարունակ լուրջ չեն հաղորդել այս անհավանական դաժան սատանայական հանցագործությունների մասին,
այլև ծաղրել են վերապրածներին ու ականատեսներին՝ ներկայացնելով նրանց որպես լիովին անվստահելի կամ դավադրության տեսաբաններ։
Kla.TV-ն բացահայտեց, որ լրատվամիջոցները ամբողջ աշխարհում perfidious ռազմավարության օգնությամբ ծածկում են այս
հանցագործությունները և նույնիսկ ներգրավված են դրանց մեջ։
Դատական համակարգի անդամները նույնպես ներգրավված են այս հանցագործություններում և ծածկում են հանցագործներին։
Ֆրանսիայում սեռական բռնության վերաբերյալ ընթացող բանավեճը, անշուշտ շատ կարևոր հարց, արդյոք ուղղված է միայն
հանրությանը կեղծ անվտանգության զգացողության մեջ խորացնելու՞
Արդյո՞ք նրանք ուզում են, որ մարդիկ հավատան, թե «ինչ-որ բան արվում է, կարող ենք հանգիստ լինել»։
ԱՄՆ-ում նույնպես բազմիցս հաղորդվել է, որ պեդոֆիլների ճահճավայրը չորանում է և երեխաները փրկվում են։
Այս մոլորեցնող հաղորդագրությունը, օրինակ, փոխանցվել է նաև «Sound of Freedom» ֆիլմի միջոցով։
Ֆրանսիայում ընթացող «Moi Aussi» քննարկումն ու ԱՄՆ-ում նախորդ «Me Too» քննարկումն սատանայական ծիսական բռնության հանդեպ
լրատվամիջոցների արհամարհական ու մշուշացնող լուսաբանման հետ համեմատելիս չի կարող չկասկածել, որ
սա ամբողջությամբ հսկայական շեղողական հնարք է։
Ամենաանհավանական չափով կատարված, աներևակայելի մասշտաբի ամենադաժան հանցագործություններից շեղում։
Մի կողմից՝ բռնության ենթարկված կանայք այստեղ լրատվամիջոցների հիստերիայի պատճառով մեծ հանրային ուշադրություն են ստանում։
– Մյուս կողմից, հիմնական լրատվամիջոցները գրեթե ոչինչ չեն հաղորդում այս բռնության ենթարկված, վատ վերաբերմունքի
արժանացած և սպանված երեխաների ու մանկաների մասին, ուստի նրանք ստանում են քիչ հանրային ուշադրություն կամ ճանաչում։
Ֆիլմը «Les Survivantes», որը ներկայումս ցուցադրվում է Ֆրանսիայի մի քանի կինոթատրոններում, ապացուցում է, որ
գոյություն ունի այլընտրանք և ձայն է տալիս այդպիսի պեդոֆիլ ցանցերից ութ վերապրածներին։
Նրանց իսկական վկայությունները լուսավորում են այս անխոսելի համակարգի ներքին աշխատանքը, որի մեջ
նրանք որպես երեխաներ անխուսափելիորեն գերի էին ընկած։
Այն նաև բացահայտում է այն մեխանիզմները, որոնք թույլ են տվել այս համակարգին շարունակել գործել առանց երբևէ դատապարտվելու։
Շանտալ Ֆրեյը, սատանայական ծիսական բռնության գոյատևող, ով խոսում է ֆիլմում, խնդրում է ֆրանսերենախոս
հանդիսատեսին դիտել այս լուսավորող ֆիլմը և տարածել այն։
Դուք կարող եք դա անել՝ օգտագործելով ծրագրի տակ գտնվող տեղեկատվական տուփի թռուցիկը։
Ֆիլմը նույնպես պետք է մատչելի լինի այլ ազգությունների համար։
Այն կցուցադրվի Բելգիայի կինոթատրոններում 2024 թվականի հունիսի 7-ին և ներկայումս թարգմանվում է անգլերեն։
Հետևյալ հղման հասցեով, սիրելի դիտողներ, կարող եք տեսնել, թե որ կինոթատրոններում է ներկայում ցուցադրվում ֆիլմը։
Դուք կարող եք աղբյուրներում գտնել ֆիլմի թրեյլերը։
Այս կերպ հիմնական լրատվամիջոցների կողմից արհամարհվողը, ծածկողը կամ թաքցվողը այժմ հրապարակայնացվում է։