Van 14 tot 25 mei 2024 werd opnieuw het jaarlijkse Franse filmfestival in Cannes gehouden.
De korte film "Moi aussi" (Ik ook) van de Franse regisseur en actrice Judith Godrèche, die gaat over seksueel
misbruik, trok aan het begin van het festival veel aandacht.
De korte film "Moi aussi" is gebaseerd op het uitgelokte publieke debat over
"#MeToo" van een paar jaar geleden in Hollywood.
Nadat talloze gevallen van misbruik in de Amerikaanse filmindustrie aan het licht kwamen, bijvoorbeeld door
regisseur Harvey Weinstein, moedigde de hashtag "Me Too" de getroffenen aan om hun
vreselijke ervaringen openbaar te maken.
Zo was ook de Franse regisseur van de film "Moi aussi", Judith Godrèche, een direct slachtoffer van
seksueel geweld, en wel op 14-jarige leeftijd, door de toen 39-jarige filmregisseur Benoît Jacquot.
Nadat ze hiermee naar buiten kwam, ontving ze talloze getuigenissen van andere slachtoffers van seksueel misbruik.
Samen met vele andere beroemdheden en slachtoffers stelt ze nu het gebrek aan
consequenties voor seksueel geweld aan de kaak.
"Ondanks de moed van de slachtoffers neemt de straffeloosheid toe", aldus de oproep in de krant "Le Monde".
"Wie hoort ons eigenlijk?" vragen de ondertekenaars van de oproep zich dan ook af, waaronder actrices Isabelle Adjani,
Juliette Binoche en ook de regisseur Judith Godrèche.
Ze vragen om een wetshervorming die het misdrijf "verkrachting" beter definieert, de
bescherming van slachtoffers verbetert en voorziet in gespecialiseerde politie-eenheden.
Een goede zaak, zou je denken.
Maar weerspiegelt dit echt de hele wrede werkelijkheid?
Of is het slechts het topje van de onvoorstelbaar grote ijsberg van misbruik en nog ergere misdaden?
In verschillende documentaires heeft Kla.TV al talrijke overlevenden en getuigen aan het woord gelaten over
het bestaan van een wereldwijd pedocrimineel netwerk.
Een netwerk dat niet alleen vrouwen en tieners op de meest gruwelijke manier
misbruikt, maar zelfs kleine kinderen en baby's.
Overlevenden melden sadistische martelingen en zelfs de moord op slachtoffers als onderdeel van satanische rituelen.
Waarom is hier geen verantwoord publiek debat over gehouden?
Waarom berichten de media al jaren niet serieus over deze onvoorstelbaar wrede satanische misdaden, maar maken ze
overlevenden en getuigen juist belachelijk en schilderen ze hen af als volkomen
ongeloofwaardig of als samenzweringstheoretici?
Kla.TV onthulde dat de media een verraderlijke strategie gebruiken om deze misdaden wereldwijd in de
doofpot te stoppen en er zelfs bij betrokken zijn.
Leden van het rechtssysteem zijn ook betrokken bij deze misdaden en verzwijgen de daders.
Is dit debat over seksueel misbruik dat net is opgelaaid in Frankrijk, en dat ongetwijfeld heel belangrijk is,
alleen maar bedoeld om het publiek in slaap te sussen?
Willen ze de mensen laten geloven: "Er wordt iets gedaan, we kunnen gerust zijn"?
Ook in de VS zijn er herhaaldelijk berichten dat het pedocriminele moeras wordt
drooggelegd en dat kinderen worden gered.
Deze misleidende boodschap werd bijvoorbeeld ook overgebracht in de bioscoopfilm "Sound of Freedom".
Als je het huidige Moi-Aussi-debat in Frankrijk en het eerdere Me-Too-debat in de VS vergelijkt met de minachtende
en verdoezelende aard van de berichtgeving in de media over satanisch-ritueel geweld, rijst het
vermoeden dat dit een enorme afleidingsmanoeuvre is.
Afleiding van de ergste misdaden die op onvoorstelbare schaal worden gepleegd.
Aan de ene kant krijgen mishandelde vrouwen hier veel publieke aandacht door een verslaggevingshype,
Aan de andere kant berichten de systeemmedia bijna helemaal niet over deze mishandelde, misbruikte en
vermoorde kinderen en baby's, zodat ze nauwelijks publieke aandacht of gehoor krijgen.
De film "Les Survivantes", waarin acht overlevenden van dergelijke pedocriminele netwerken aan
het woord komen, bewijst dat het ook anders kan.
Hun authentieke getuigenissen werpen een licht op de binnenkant van dit onuitsprekelijke systeem,
waarin ze als kinderen onontkoombaar gevangen zaten.
Het onthult ook de mechanismen die ervoor hebben gezorgd dat dit systeem kon
blijven bestaan zonder ooit te worden vervolgd.
Chantal Frei, een overlevende van satanisch-ritueel geweld die in de film aan het woord komt,
vraagt Franstalige kijkers om deze verhelderende film te bekijken en ook te promoten.
Je kunt dit doen met behulp van de flyer in het blauwe informatieveld onder de uitzending.
De film zal ook beschikbaar worden gemaakt voor andere nationaliteiten.
De film zal vanaf 7 juni 2024 in de Belgische bioscopen te zien zijn en wordt momenteel in het Engels vertaald.
Onder de volgende link kunnen jullie, beste kijkers, zien in welke bioscopen de film op dit moment draait.
Je kunt de trailer van de film in de bronnen vinden.
Op deze manier word nu openbaar, wat de reguliere media verachtelijk maken, verdoezelen of verzwijgen!