Coroczny francuski festiwal filmowy w Cannes odbył się ponownie w dniach 14-25 maja 2024 roku.
Krótkometrażowy film "Moi aussi" francuskiej reżyserki i aktorki Judith Godrèche, który dotyczy wykorzystywania
seksualnego, przyciągnął wiele uwagi na początku festiwalu.
Film krótkometrażowy "Moi aussi" oparty jest na debacie publicznej "#MeToo", która została wywołana w Hollywood kilka lat temu.
Po ujawnieniu licznych przypadków nadużyć w amerykańskim przemyśle filmowym, np. przez reżysera Harveya
Weinsteina, hashtag "Me Too" zachęcił poszkodowanych do upublicznienia swoich strasznych doświadczeń.
Francuska reżyserka filmu „Moi aussi”, Judith Godrèche, również była bezpośrednią ofiarą przemocy seksualnej w wieku
14 lat przez 39-letniego wówczas reżysera Benoît Jacquota.
Po tym, jak ujawniła to publicznie, otrzymała liczne zeznania od innych ofiar wykorzystywania seksualnego.
Wraz z wieloma innymi celebrytami i ofiarami potępia teraz brak konsekwencji za przemoc seksualną.
"Pomimo odwagi ofiar, bezkarność rośnie" - czytamy w apelu opublikowanym w gazecie "Le Monde".
"Kto tak naprawdę nas słyszy?" pytają sygnatariusze apelu, wśród których są aktorki Isabelle
Adjani, Juliette Binoche i reżyserka Judith Godrèche.
Wzywają do reformy prawa, która lepiej zdefiniuje przestępstwo "gwałtu", poprawi ochronę
ofiar i zapewni wyspecjalizowane jednostki policji.
Można by pomyśleć, że to dobrze.
Ale czy to naprawdę odzwierciedla całą brutalną rzeczywistość?
A może jest to tylko mały wierzchołek niewyobrażalnie wielkiej góry lodowej nadużyć i jeszcze gorszych przestępstw?
W kilku filmach dokumentalnych Kla.TV dała już wielu ocalałym i świadkom możliwość wypowiedzenia się
na temat istnienia globalnej sieci pedokryminalnej.
Sieć, która nie tylko wykorzystuje kobiety i nastolatki w najbardziej okrutny sposób, ale nawet małe dzieci i niemowlęta.
Ocaleni donoszą o sadystycznych torturach, a nawet morderstwach ofiar w ramach satanistycznych rytuałów.
Dlaczego nie ma sensownej debaty publicznej na ten temat?
Dlaczego media od lat nie informują poważnie o tych niewyobrażalnie okrutnych satanistycznych zbrodniach, a wręcz
przeciwnie, wyśmiewają ocalałych i świadków i przedstawiają ich jako całkowicie
niegodnych zaufania lub jako teoretyków spiskowych?
Kla.TV ujawniła, że media stosują perfidną strategię, aby ukryć te zbrodnie na całym świecie, a nawet są w nie zaangażowane.
Członkowie wymiaru sprawiedliwości są również zaangażowani w te przestępstwa i kryją sprawców.
Czy debata na temat nadużyć seksualnych, która właśnie rozgorzała we Francji - bez wątpienia bardzo ważna - ma na celu
jedynie uśpienie opinii publicznej w poczuciu bezpieczeństwa?
Czy chcą, aby ludzie uwierzyli: "Coś jest robione, możemy być spokojni"?
Również w USA wielokrotnie pojawiały się doniesienia, że pedokryminalne bagno jest osuszane, a dzieci są ratowane.
To zwodnicze przesłanie zostało również przekazane na przykład w filmie kinowym "Dźwięki wolności".
Jeśli porówna się obecną debatę Moi-Aussi we Francji i poprzednią debatę Me-Too w USA z pogardliwym i zaciemniającym charakterem
doniesień medialnych na temat przemocy satanistyczno-rytualnej, pojawia się podejrzenie, że jest to ogromny manewr dywersyjny.
Odwrócenie uwagi od najgorszych zbrodni popełnianych na niewyobrażalną skalę.
Z jednej strony, maltretowane kobiety cieszą się tutaj dużym zainteresowaniem opinii publicznej z
powodu szumu związanego ze zwrotem kosztów raportów
- Z drugiej strony, media systemowe prawie w ogóle nie informują o tych maltretowanych, wykorzystywanych i
mordowanych dzieciach i niemowlętach, przez co nie zwraca się na nie uwagi opinii publicznej.
Film "Les Survivantes", w którym wypowiada się osiem osób ocalałych z siatek
pedokryminalnych, udowadnia, że istnieje inna droga.
Ich autentyczne relacje rzucają światło na wewnętrzne funkcjonowanie tego niewypowiedzianego systemu,
w którym byli nieuchronnie uwięzieni jako dzieci.
Ujawnia również mechanizmy, które pozwoliły na kontynuowanie tego systemu bez jakiegokolwiek ścigania.
Chantal Frei, ocalała z satanistycznej przemocy rytualnej, która wypowiada się w filmie, prosi francuskojęzycznych widzów o
obejrzenie tego pouczającego filmu, a także o jego promocję.
Można to zrobić za pomocą ulotki znajdującej się w polu informacyjnym pod programem.
Film będzie również dostępny dla innych narodowości.
Film będzie dostępny w belgijskich kinach od 7 czerwca 2024 r. i jest obecnie tłumaczony na język angielski.
Pod poniższym linkiem możecie, drodzy widzowie, zobaczyć, w których kinach film jest obecnie wyświetlany.
Zwiastun filmu można znaleźć w źródłach.
W ten sposób media głównego nurtu nagłaśniają, tuszują lub ukrywają to, co wcześniej wyszydzały!
x