Германд сэтгэл мэдрэлийн эмчилгээний хүний эрхийн зөрчлийн комисс (KVPM) нь сэтгэл мэдрэлийн эмчилгээний заримдаа хэрцгий практикийн
хохирогчдын төлөө тавин жилийн турш тасралтгүй зүтгэж байна.
Комисс тоо томшгүй олон сэтгэцийн хүчирхийллийг баримтжуулж, илрүүлж, амжилттай арилгасан.
Энэ нь цахилгаан шок эмчилгээ, бие махбодийн хязгаарлалт болон аюултай гаж нөлөөтэй сэтгэцийн эмүүдийг
албадан хэрэглэх зэрэг шахалттай сэтгэцийн эмчилгээний аргуудыг яаралтай цуцлахыг шаардаж байна.
2024 онд Америкийн эгч байгууллага Citizens Commission on Human Rights (CCHR)-ийн олон улсын хөдөлгөөнт үзэсгэлэн "Психиатри:
Тусламжийн оронд үхэл" дэлхий даяар болон Европт дэлгэгдэнэ.
Арван дөрвөн үзэсгэлэнгийн самбар нь хор хөнөөлтэй сэтгэцийн эмчилгээний аргуудын эхлэлээс
өнөөг хүртэлх хугацааны дарааллыг харуулдаг.
2024 оны дөрөвдүгээр сард үзэсгэлэн Штутгартын хотод амжилттай дэлгэгдсэн.
Зочид 160 мэргэжилтэн болон энэ асуудлаас хохирсон хүмүүсийг онцолсон 14 шагналт баримтат киног үзэх боломжтой.
Энэ нь сэтгэцийн эмгэгүүдийг, заримыг нь зохиомол, сэтгэцийн эмнэлгийн салбар болон аюултай психотроп
эмүүдийн тэрбум фунт стерлингийн бизнесийн маркетинг хэрхэн явагддагийг тодруулж харуулдаг.
"Психиатри: Тусламжийн оронд үхэл" үзэсгэлэн одоогоор Мюнхен хотод 2024 оны 6 дугаар сарын 10-ныг хүртэл дэлгэгдэж байна.
Мөн энэ нь сэтгэцийн хүчирхийллээс хэрхэн өөрийгөө хамгаалахыг харуулдаг.
Мэргэжилтнүүд болон хохирогчдоос авсан ярилцлагууд нь хүнлэг бус сэтгэцийн эмчилгээний практикт ховорхон олдох ойлголтыг өгдөг.
Kla.TV дараа нь зохиолч, эмч, сэтгэл засалч доктор Йозеф Зэхентбауертай хийсэн ярилцлага болон бага
байхдаа сэтгэцийн тасагт хэвтэн, сэтгэц нөлөөлөх эмээр тайвшруулсан Робертын ярилцлагыг дамжуулах болно.
"Гадна төрх хууртаж болзошгүй – Сэтгэцийн эмнэлгийн цаад байдал" нэртэй бүрэн хэмжээний баримтат кино нь эдгээр
болон бусад ярилцлагуудыг агуулсан бөгөөд KVPM-ийн вэбсайт www.kvpm.de дээрээс үзэж болно.
Миний нэр Йозеф Зэхентбауэр. Би эмч, сэтгэл засалч бөгөөд хэд хэдэн номын зохиолч, тэдгээр ном маань олон хэлэнд орчуулагдсан.
Тиймээс би Германы өнөөгийн сургуулийн сэтгэл мэдрэлийн тогтолцоо хүмүүст үндсэндээ буруу,
бүр доромжилсон хандлагатай гэж хэлмээр байна.
Энэ нь зовлонгийн бүх хэлбэр, сэтгэлзүйн бүх зовлонг өвчин гэж тунхагласан гэсэн
үндэслэл дээр тулгуурласан. Гэхдээ энэ нь буруу.
Өвчнөөс огт хамааралгүй, хүн байхын нэг хэсэг болсон гүн гүнзгий хүний зовлон их байдаг бөгөөд түүнд сэтгэцийн
эмчилгээ эсвэл эмийн хариу арга хэмжээ шаардагддаггүй.
Гэвч харин энэрэнгүй, хүмүүнлэг, хайр энэрэлтэй хандлагатайгаар энэ хямралд өртсөн хүнд
ойртож, түүнд туслах хэрэгтэй. Тэгээд л болоо.
Гиппократын тангараг гэдэг нь хүнийг хохироохгүй байх нь үндсэн зарчим гэсэн үг юм.
Мөн энэ зарчим сэтгэцийн эмнэлэгт үнэхээр маш олонтаа зөрчигддөг.
Тийм ээ, амь насанд нь ноцтой асуудалтай өвчтөн тусламж хүсч сэтгэл мэдрэлийн эмчид хандвал, цаг завгүй эмчтэй
таарах магадлал өндөр бөгөөд тэр эмч нь эмээр эмчилнэ.
Тэр нөхцөл байдлыг товчхон үнэлсний дараа түүнд жор бичиж өгдөг.
Германд сэтгэцийн эмчилгээний нэр хүнд муутай байгаа нь сэтгэц нөлөөлөх эмүүдийг хэтэрхий хөнгөнөөр
хэрэглэснээс эрх чөлөөг хорих, хүний нэр төрийг зөрчихөд хүргэдэг учир үндэслэлтэй гэж би хэлмээр байна.
Антидепрессантууд нь олон талын гаж нөлөөтэй, тийм ээ.
Мэдээж, зарим гаж нөлөөг хүн зөвхөн олон жилийн дараа л анзаарах эсвэл таамаглаж магадгүй.
Нейролептик эмүүдийг анх сэтгэцийн яаралтай байдал буюу психоз гэж нэрлэгддэг эмгэгийг эмчлэх зорилгоор боловсруулсан боловч
тэдгээр нь олон эрсдэл, гаж нөлөөтэй бөгөөд зарим нь байнгын шинжтэй байдаг: хөдөлгөөний эмгэг, царай муухайруулах
болон түүнтэй төстэй шинж тэмдэг, эсвэл их хэмжээний шүлс ялгаруулах зэрэг, тэр дундаа маш залуу хүмүүст ч илэрдэг.
Эм, ялангуяа жор бичдэг нейролептик эмүүдийг ихээхэн хязгаарлах ёстой; зарчмын хувьд эдгээрийг ахмад настнуудад өгөх ёсгүй.
– Энд "хуучин" гэдэг нь 70, 75, 80 ба түүнээс дээш настай хүмүүсийг хэлж байгаа бөгөөд
тэдгээрийг хүүхэд болон өсвөр насныханд ч өгөх ёсгүй.
Би эмнэлгийн ямар ч салбар, тэр дундаа сэтгэл зүйн эмгэг судлалыг ч эмнэлэгт тооцъё гэсэн ч эмийн үйлдвэрлэлийн
салбараас сэтгэл зүйн эмгэг судлал шиг ихээр нөлөөлөгдсөн салбар гэж байхгүй гэж бодож байна.
Нэгдүгээрт, сэтгэцийн эмч нар энэ хүний зовлонг хэрхэн шийдэхээ мэдэхгүй байна, хоёрдугаарт, Европ, Америкт бүх хүчирхэг
эмийн үйлдвэрлэл байдаг бөгөөд тэд үйлдвэрлэсэн өнгөлөг шахмалуудаа хүмүүст өндөр үнээр зарж ашиг олохыг хүсдэг.
Эмийн үйлдвэрлэл улам бүр илүүг санал болгож байна.
Эмийн үйлдвэрлэлийн салбар зах зээлд шинээр гаргаж буй эмийн үнэ ер бусын өндөр байгаад анхаарал татаж байна.
Тэгэхээр энд бид сая сая биш, харин тэрбун төгрөгийн ашиг ярьж байна, тийм ээ.
Мөн сэтгэцийн эмнэлзүй тодорхой утгаараа туслах, тэр ч байтугай гүйцэтгэх байгууллага болж хувирна.
Мэдээж хүнд байдалд орсон, ухамсарын өөрчлөлттэй, хүнд депрессид автсан, өөрийгөө алахыг хүссэн хүмүүс бий, тийм ээ.
Гэхдээ энэ нь тэднийг хорьж, сэтгэцэд нөлөөлөх эмээр дүүргэж, магадгүй хууль ёсны чадамжгүй гэж зарлах эсвэл ямар нэгэн хууль
ёсны асран хамгаалагч тогтоох, албадан эмчилгээ хийх, тэднийг хязгаарлах, жишээлбэл ортой нь боох гэсэн үг
биш юм. Харин бид тэдэнд хүмүүнлэг тусламж үзүүлэх ёстой.
Хүний зовлонг зайлшгүй шийдвэрлэж, хүмүүст хариу үйлдэл үзүүлэх ёстой.
Гэхдээ үүний тулд танд тусгаарлах хайрцаг хэрэггүй, бас улам бүр олон хайрцаг ч хэрэггүй.
Мөн сэтгэл гутралын 20, 30 эсвэл 50 өөр өөр хэлбэрүүдийг ялгах нь тустай биш юм.
Энэ нь сэтгэцийн эмчийн өөрөөс өөр хэнд ч хэрэггүй; тэгээд тэр эмч нь өвчтөнд зориулан тусгайлан
тохируулсан мэт харагдах эм бичиж өгөх боломжтой.
Өөр хариулт хэрэгтэй. Мөн тэр өөр хариулт нь сэтгэцийн эмчилгээний салбарт байхгүй.
Мөн би сэтгэцийн эмчилгээг орлуулахгүйгээр бүрмөсөн халах ёстой гэж хэлэх байна.
Миний хувь тавилан есөн настайдаа эхэлсэн, англиар хэлэх юм бол.
Тюбингений сэтгэцийн эмнэлэгт үзлэг хийлгэсний дараа намайг тэнд хэвтүүлсэн.
Психиатрын үзэж байснаар би зан байдлын хувьд эмх замбараагүй, хэвийн бус, үргэлж анхаарал шаарддаг хүүхэд гэж тооцогддог байв.
Намайг хэцүү хүүхэд гэж хэлдэг.
Надад сурах чадвар байхгүй гэж үздэг тул оюуны бэрхшээлтэй хүүхдүүдэд зориулсан өөр сургуульд илүү тохиромжтой байх байсан.
Тоог тооцоолоход надад хүндрэлтэй байсан, шулуухан хэлэхэд: би бүр тэнэг, бүр мунхаг байсан.
Бага байхдаа намайг ор дээр боож, бета-блокатор, тарилга, тайвшруулах зориулалттай сэтгэц нөлөөлөх эм,
Зипрекса, Аканитoл зэрэг эм тариагаар дүүргэж өгдөг байсан.
Хэрвээ би тэднийг залгиагүй бол намайг залгихад албадаж, толгой, ам, хүзүүг минь ар талаас татаж, "Одоо залги!" гэж хэлсэн.
Тэд энэ нь надад илүү бие даасан, илүү тогтвортой, илүү өөртөө итгэлтэй болоход тусална гэж хэлсэн.
Харин эсрэгээр нь болсон.
Өөртөө итгэлтэй болохын оронд би улам их түгшүүртэй болсон; тайван болохын оронд би улам их догшин болсон; бодлоготой,
жаахан аз жаргалтай болохын оронд би байнга нулимстай байна.
Сэтгэцэд нөлөөлөх эмүүдийн улмаас гэнэт дуу хоолой сонссон, мөн гэнэт хорхой шавьжтай болсон. Би үүнийг санаж байна.
Гэнэт би могойнууд харж, утас барих зориггүй болсон.
Өрөөндөө би гэнэт үнэндээ тэнд байхгүй хүмүүсийг харсан эсвэл "энэ хий, тэр хий, энэ хий..." гэж хэлж буй хоолойг сонссон.
Тэд бараг намайг галзууруулсан. Би өөрөө би биш болсон.
Сэтгэцийн тасагт ирэхээсээ өмнө би санаа зовохгүй, чөлөөтэй хүүхэд байсан бол одоо би машин болсон.
Би робот шиг алхаж, компьютер шиг ярьж, бүх хөдөлгөөн минь өөрийнх биш болсон. Яг л би гипноз дор, трансад орсон, бүрэн
төөрсөн, яг л тийм маягаар алхаж байгаа юм шиг санагдаж байв.
Та төсөөлж чадахгүй.
Үүний улмаас би залгиурдаж эхэлсэн, яриа маань доройтсон, илүү удаан суралцдаг болсон, мөн таталттай болсон.
Миний амнаас хөөс гоожиж байсан хэд хэдэн тохиолдлыг би санаж чадна.
Тэгээд шөнө унтах гэхэд аймшигт зүүд зүүдэлж, орноосоо татагдан босогдсон.
Тэнд бичсэн нь: "Дараагийн тунд шилжье."
Би ээждээ дахиж итгэж чадахгүй болсон, эцэг эхдээ дахиж итгэж чадахгүй болсон, ах дүүстээ ч итгэж чадахгүй болсон...
Мөн би юу ч хэлэх гэж оролдох бүрт намайг дуугүй байлгахын тулд шууд л тарилга хийдэг байсан.
Психиатри гэдэг нь тамтай адил туршлага...! Би хэлэхэд л муу, үүнээс дор байж чадахгүй.
Психиатриа хөнөөж байна! Хэтэрхий оройтохоос өмнө бид босох ёстой!