Komisi Palanggaran Hak Asasi Manusa ku Psikiatri di Jérman (KVPM) geus digawé tanpa lelah salila lima dasawarsa pikeun
ngabela korban prakték psikiatri anu kadang-kadang brutal.
Komisi geus ngadokumentasikeun, ngungkab, jeung hasil ngaleungitkeun réa pisan panyalahgunaan psikiatri.
Ieu nuntut dihapuskeunana langsung prakték psikiatri paksa saperti terapi kejut listrik, pangikatan fisik, jeung paksaan
mikeun obat psikotropik anu miboga efek samping anu bahaya.
Dina taun 2024, pameran lalampahan internasional "Psikiatri: Paéh Tibatan Bantuan" ku organisasi adi Amérika
Citizens Commission on Human Rights (CCHR) bakal dipajang di sakuliah dunya ogé di Éropa.
Opat belas panel pameran nampilkeun kronologi prakték psikiatri anu ngabahayakeun ti mimiti nepi ka ayeuna.
Dina April 2024, paméran éta hasil dipintonkeun di Stuttgart.
Pangunjung tiasa nonton 14 dokumenter nu meunang panghargaan, nu nampilkeun 160 ahli jeung jalma anu kapangaruhan.
Éta nyorot pamasaran gangguan jiwa, sabagian di antarana digawé, ku industri psikiatri jeung bisnis
milyaran pound tina ubar psikotropik anu bahaya.
Pameran "Psikiatri: Paéh Tinimbang Bantuan" ayeuna keur dipintonkeun di Munich nepi ka 10 Juni 2024.
Éta ogé nunjukkeun kumaha ngajaga diri anjeun tina panyalahgunaan psikiatrik.
Wawancara jeung para ahli jeung jalma anu kapangaruhan nyayogikeun wawasan anu jarang ngeunaan prakték psikiatri anu teu manusa.
Kla.TV teras bakal nyiarkeun wawancara sareng pangarang, dokter, sareng psikoterapis Dr. Josef Zehentbauer, ogé
wawancara sareng Robert, anu nalika budak asup ka bangsal psikiatri sareng disedasi ku ubar psikotropik.
Dokumenter lengkep "Appearances Can Be Deceptive – A Look Inside Psychiatry" ngamuat wawancara ieu jeung wawancara
séjén sarta bisa ditingali dina situs wéb KVPM di www.kvpm.de.
Nami abdi Josef Zehentbauer. Abdi téh dokter jeung psikoterapis, sarta abdi ogé damel salaku psikoterapis jeung pangarang
sababaraha buku anu parantos dialihbahasa kana rupa-rupa basa.
Jadi, abdi nyarios yén sistem psikiatri sakola ayeuna di Jérman miboga pendekatan anu sacara
dasarna salah kaprah, malah ngahinakeun jalma.
Sareng ieu dumasar kana kanyataan yén sagala wangun sangsara, sagala wangun sangsara
psikologis, dianggep panyakit. Tapi éta salah.
Aya loba pisan sangsara manusa anu jero pisan anu teu aya patalina jeung panyakit, tapi mangrupa bagian tina jadi
manusa sarta teu merlukeun réspon psikiatrik atawa farmakologis.
Tapi sabalikna, pendekatan empatik, sikap filantropis jeung asih ka jalma anu keur ngalaman krisis, nya,
deukeutan ka maranéhna jeung ngabantu maranéhna. Éta waé.
Sumpah Hipokrates hartina yén prinsip dasar nyaéta teu meunang nganyenyeri ka saha waé.
Sareng prinsip ieu tangtu pisan sering pisan dilanggar dina psikiatri.
Sumuhun, lamun aya pasién anu boga masalah kahirupan anu serius sarta indit ka psikiater pikeun néangan bantosan,
manéhna pisan kamungkinan bakal patepung jeung dokter anu saeutik waktuna sarta lajeng masihan ubar.
Manéhna masihan anjeunna resep sanggeus sacara singket meunteun kaayaanana.
Abdi nyarios yén reputasi goréng psikiatri di Jérman téh pantes, sabab obat psikotropik dipaké teuing gampang, nu ngabalukarkeun
dirampasna kabébasan jeung palanggaran martabat manusa.
Antidepresan boga efek samping, cukup loba, enya.
Tangtu ogé aya efek samping anu bisa waé ngan karasa atawa disangka sanggeus mangtaun-taun.
Neuroleptik mimitina dimekarkeun pikeun ngubaran nu disebut psikosis, nyaéta kaayaan mental anu luar biasa, tapi éta miboga
loba pisan résiko jeung efek samping, sabagéanana permanén, saperti gangguan gerak, ngagerem beungeut jeung gejala sarupa,
atawa ngaluarkeun loba ludah, komo dina jalma ngora pisan.
Kuring bakal nyarios yén pangobatan, nyaéta gaya resep neuroleptik, kudu diwatesan sacara signifikan; ieu
teu kedah dipasihkeun ka jalma sepuh salaku prinsip.
– Ku kolot, maksudna umur 70, 75, 80 taun ka luhur, sarta éta ogé teu meunang dipasihan ka barudak atawa rumaja.
Kuring henteu nyangka aya disiplin médis mana waé, upami anjeun hayang nganggap psikiatri salaku bagian tina kadokteran,
anu kacida dipangaruhan ku industri farmasi saperti psikiatri.
Kahiji, para psikiater teu boga ide séjén kumaha ngungkulan sangsara manusa ieu, sarta kadua, aya industri farmasi anu maha
kawasa di Éropa jeung Amérika anu hayang ngajual pil warna-warni nu dihasilkeunana ka jalma-jalma
kalayan harga mahal pikeun meunangkeun kauntungan.
Industri farmasi beuki loba nawarkeun.
Jeung matak heran yén ubar anyar anu keur diluncurkeun ku industri farmasi ka pasar téh hargana kacida mahalna.
Jadi, urang henteu nyarita ngeunaan jutaan di dieu, tapi ngeunaan milyaran kauntungan, nya.
Jeung psikiatri jadi, dina harti, saurang abdi, malah hiji badan éksekutif.
Tangtu aya jalma anu keur dina kaayaan susah pisan, anu ngalaman parobahan persepsi, anu
depresi parna, anu hayang bunuh diri, enya.
Tapi éta henteu hartosna ngagembok jalma-jalma ieu, ngeusian awakna ku obat psikoaktif nepi ka bisa ngaleuleuskeun maranéhna
atawa ngadegkeun wali hukum, maréntahkeun pangubaran paksa, ngagunakeun pangiket, contona ngiket maranéhna kana
ranjang. Sabalikna, bantosan anu manusa kudu ditawarkeun.
Sangsara manusa kudu diungkulan jeung jalma-jalma kudu dibales.
Tapi anjeun teu peryogi kotak-kotak keur éta, komo deui beuki loba kotak-kotak.
Teu aya gunana ogé ngabédakeun antara 20, 30, atawa 50 rupa déprési anu béda.
Ieu teu aya mangpaatna pikeun saha waé iwal ti psikiater, anu teras tiasa masihan resep pil
anu katingalina dirarancang husus pikeun pasién.
Diperlukeun jawaban anu béda. Jeung jawaban anu béda éta henteu aya dina widang psikiatri.
Sareng abdi nyarios yén psikiatri ogé kedah dibubarkeun tanpa diganti.
Nasib kuring dimimitian basa kuring yuswa salapan taun, pikeun diomongkeun dina basa Inggris.
Kuring dirawat di dinya sanggeus dipariksa di klinik psikiatri di Tübingen.
Kuring dianggap ku psikiater boga gangguan paripolah jeung paripolah anu teu normal, hiji budak anu sok merlukeun perhatian.
Kuring ceuk batur mah budak anu hésé diurus.
Abdi bakal langkung cocog di sakola sanés pikeun barudak nu cacad mental sabab ceuk maranéhna abdi teu tiasa diajar.
Kuring boga kasusah dina matematika, ceuk terus-terangan: kuring téh bener-bener bodoh, tolol pisan – ceuk terus-terangan.
Nalika kuring masih budak leutik, kuring diiket di ranjang, dibéré beta blocker, disuntikkeun, dibéré obat psikotropik pikeun
nenangkeun kuring, dibéré Zyprexa, dibéré Acanitol – dina sagala hal, kuring dieusi pinuh ku
obat psikotropik jeung tablet anu kudu kuring inum.
Sareng lamun abdi henteu nyantap éta, abdi dipaksa – maranéhna narik sirah, sungut, jeung beuheung
abdi ka tukang teras nyarios, "Ayeuna telen éta!"
Aranjeunna nyarios yén éta bakal ngabantosan abdi janten langkung mandiri, langkung stabil, sareng langkung percaya diri.
Sabalikna, nu sabalikna anu kajadian.
Tinimbang jadi leuwih percaya diri, kuring jadi leuwih gugup; tinimbang jadi leuwih tenang, kuring jadi
leuwih agrésif; tinimbang jadi leuwih wijaksana jeung rada bagja, kuring terus-terusan ceurik.
Kuring ujug-ujug ngadéngé sora kusabab obat psikotropik, ujug-ujug boga hama kusabab obat psikotropik. Kuring émut éta.
Tiba-tiba kuring ningali oray jeung teu wani deui nyabak telepon.
Di kamarku, ujug-ujug kuring ningali jalma-jalma anu sabenerna teu aya, atawa ngadéngé sora nu
nyebut, "lakukeun ieu, lakukeun éta, lakukeun ieu..."
Aranjeunna ampir nyababkeun kuring gila. Kuring henteu deui jadi diri sorangan.
Abdi henteu deui budak nu teu paduli sakumaha saméméhna sateuacan abdi sumping ka (ward psikiatri) – abdi siga mesin.
Kuring leumpang siga robot, nyarita siga komputer, jeung sakabéh gerak-gerik kuring teu deui jadi milik sorangan.
Kawasna kuring keur dihipnosis, dina kaayaan trans, bener-bener bingung, siga kuring keur leumpang siga kitu.
Anjeun teu tiasa ngabayangkeun.
Éta nyababkeun kuring mimiti gagap, ucapan kuring beuki goréng, kuring diajar leuwih
laun deui, sarta kuring mimiti ngalaman kejang.
Kuring émut sababaraha kaayaan nalika buih masih kénéh kaluar tina sungut kuring.
Teras peuting, basa abdi hayang sare, abdi ngalaman ngalamun pikasieuneun sarta diseret kaluar tina ranjang.
Éta nyarios: "Ka dosis salajengna."
Sareng abdi teu tiasa deui ngabéjaan ka indung, teu tiasa deui ngabéjaan ka kolot, teu tiasa deui ngabéjaan ka dulur-dulur...
Jeung iraha waé kuring hayang nyarita, kuring langsung dipasihan suntikan supaya kuring cicing.
Éta psikiatri: ngalaman naraka...! Nu bisa ku kuring carioskeun mah, éta goréng, moal aya nu leuwih parah deui.
Psikiatri maéhan! Jeung urang kudu nangtung saméméh teuing telat!