Պիտեր Քոնիգը աշխարհաքաղաքական վերլուծաբան է և նախկին ավագ տնտեսագետ Համաշխարհային բանկում և
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունում (ԱՀԿ), որտեղ նա ավելի քան 30 տարի աշխատել է ամբողջ աշխարհում։
Մայիսի 25-ին նա հրապարակեց հայտարարություն պլանավորված համաշխարհային պանդեմիայի պայմանագրի ձախողման վերաբերյալ՝
վերնագրված՝ «Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության պանդեմիայի պայմանագիրը դուրս է գալիս օրակարգից՝ առայժմ»։
Ինքներդ լսեք, թե ինչու ոչ ոք չպետք է նստի ու մտածի, որ ամեն ինչ ավարտված է։
Մոդերացիա Երեկ երեկոյան, 2024 թ. մայիսի 24-ին, Ժնևում Առողջապահության համաշխարհային ժողովի նախաշեմին կայացած բարձր
մակարդակի հանդիպման ժամանակ ԱՀԿ ղեկավարությունն ու հիմնական անդամ երկրների պատվիրակները
որոշեցին առայժմ հրաժարվել պանդեմիայի պայմանագրից։
Հաջորդ շաբաթ նա չէր ունենա Առողջապահության համաշխարհային ժողովում քվեարկություն անցկացնելու որևէ հնարավորություն։
Փոխարենը նրանք որոշեցին քննարկել, թե ինչպես առաջ շարժվել Առողջապահության համաշխարհային ժողովում։
Այնուամենայնիվ, խնդրում ենք նկատի ունենալ, որ այս մամուլի հաղորդագրությունը չի նշում համաճարակային պայմանագրի
շուրջ բանակցությունների ավարտի և «Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի» փոփոխված համաձայնագրերի իրական պատճառները։
Փորձեր են արվում նվազագույնի հասցնել կամ ամբողջությամբ անտեսել այս համաձայնագրերի աշխարհի համար
ներկայացնելիք հնարավոր առողջապահական տիրանիայի խոշոր խնդիրը։
Փոխարենը նշվում է, որ բանակցությունները պետք է շարունակվեն, քանի որ աշխարհին ապագա
պանդեմիաների համար «անվտանգության ցանց» է անհրաժեշտ։
Ինչ-որպես թե աշխարհը մինչև հիմա ինքնուրույն, որպես ինքնիշխան պետություններ, չէր կարողացել
հաղթահարել հիվանդությունները և այլ աղետները։
Եվ նման աղետները ինքնուրույն ու անկախ կերպով կառավարելով՝ նրանք փրկեցին իրենց տնտեսությունները փլուզումից։
Վերջին ամիսներին ակնհայտ է, որ աշխարհի բազմաթիվ կառավարություններ, հատկապես զարգացող երկրներում, սակայն ոչ միայն,
իրենց ավելի քան անհարմար են զգացել ընդունելիս այն, ինչ շատերը անվանել են «Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության
առողջապահական դիկտատուրա»՝ «մեկ համաշխարհային առողջապահություն» ձևաչափով – «մեկ չափ բոլորի համար» կարգախոսով – նման «մեկ
համաշխարհային կառավարություն» կամ «մեկ համաշխարհային կարգ» գաղափարին, որը գլոբալիստները
ցանկանում են պարտադրել աշխարհի 8,1 միլիարդ մարդու։
Ի դեպ, երբեք մի մոռացեք, որ գլոբալիստների գլխավոր առաջնահերթությունը շարունակելու է լինել ներկայիս 8,1 միլիարդ
աշխարհի բնակչության զանգվածային, իսկապես զանգվածային կրճատումը։
Սա խարդախական պատվաստանյութային օրակարգի հիմնական պատճառներից մեկն էր և այն հետագայում կխթանվի նոր
համաճարակային պայմանագրով և «Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի» փոփոխված համաձայնագրերով։
Նրանք, ովքեր ՄԱԿ-ի «Աջենդա 2030»-ի և Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի «Մեծ վերագործարկում» նախաձեռնությունների մեկնարկից ի վեր
ավելի ու ավելի մեծ ինտենսիվությամբ պնդում են «մեկ համաշխարհային կառավարություն» կամ «մեկ համաշխարհային կարգ»,
նույնպես ցանկանում են «մեկ համաշխարհային առողջապահություն»։
Սա նշանակում է, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության գլխավոր տնօրեն Թեդրոս Ադհանոմ Գեբրեյեսուսը կունենա լիազորություն՝
անհատական երկրների ինքնիշխանությունից վեր, որոշումներ կայացնելու համաճարակային, կանխարգելման և բուժման միջոցառումների վերաբերյալ։
Ավելի ու ավելի շատ երկրներ են հասկանում, թե ինչ է սա նշանակում իրենց առողջապահական համակարգերի
և, ոչ պակաս կարևոր, իրենց տնտեսությունների համար։
Հատկապես երբ նրանք հետ նայում են անպետք Covid-ի լոքդաուններին և այլ տնտեսական ու սոցիալական ավերիչ հարկադրական միջոցառումներին,
որոնք առաջացրին բազմաթիվ սնանկություններ, սակայն ոչ մի ազդեցություն չունեցան Covid-ի տարածումը զսպելու վրա, եթե,
իհարկե, ընդհանրապես եղել է Covid-ի «պանդեմիա» — կամ, ավելի ճիշտ, «պլանդեմիա» —, ինչը չափազանց վիճահարույց հարց է։
Ինչ արեց Կովիդը և նրա տիրանական «միջոցառումները», այն էր՝ կապիտալը ստորին և միջին շերտերից՝ փոքր և միջին
ձեռնարկություններից, տեղափոխել վերին շերտ՝ միլիարդատերերին, առաջատար ֆինանսական հաստատություններին, Blackrock/Vanguard-ին,
Ուոլ Սթրիթին և մյուսներին, ինչպես նաև տեխնոլոգիական ընկերություններին, այսպես կոչված «Հիասքանչ յոթնյակին»:
Alphabet, Amazon, Apple, Meta, Microsoft, Nvidia, Tesla.
Այս միտումը հիմնականում ամրապնդվել է այն հանգամանքով, որ հարուստներն ու իշխանավորները ունեն արհեստական բանականության (AI)
հասանելիություն՝ կապիտալի տեղափոխությունը արագացնելու համար։
Բայց գործարարներն ու քաղաքական գործիչները նույնպես նկատել են իրենց տնտեսությունների դիտավորյալ ոչնչացումը և դարձել են
կասկածամիտ, ինչը նրանց ավելի զգոն է դարձնում Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունից (WHO) և
Համաշխարհային տնտեսական ֆորումից (WEF) եկող ամեն ինչի նկատմամբ։
Մեծ արթնացման շարժառիթը, հավանաբար, այն էր, որ ԱՀԿ-ն, իր համաճարակային պայմանագրով և խիստ վերանայված Միջազգային
առողջապահական կանոններով (ՄԱԿ), չպահեց իր սեփական սահմանադրական կանոնները, մասնավորապես՝ Առողջապահության համաշխարհային ժողովի
նախաշեմին, չորս ամիս առաջ, չուղարկել այդ կարևոր փաստաթղթերի վերջնական նախագիծը 194 անդամ
պետություններին, այսինքն՝ ոչ ուշ քան 2024 թ. հունվարի 27-ը։
Սա տեղի չունեցավ և մինչ օրս էլ չի տեղի ունեցել։
Մինչդեռ ԱՄՆ 49 հանրապետական սենատորներ նամակ են հղել նախագահ Բայդենին՝ կոչ անելով չստորագրել պայմանագիրը և խիստ փոփոխված
Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը, իսկ իրենց համապատասխան ԱՄՆ նահանգների 22 գլխավոր դատախազներ
կատեգորիկ հայտարարել են, որ իրենց նահանգները չեն ենթարկվի այդ պայմանագրերով պարտադրվող որևէ կանոնի։
Դա ինքնին ԱՄՆ-ից հստակ ուղերձ է հղում և, հավանաբար, ազդել է նաև այն երկրների վրա, որոնք «այո» և
«ոչ» ասելու միջև տատանվելիս մերժեցին ԱՀԿ առաջարկը։
Հաջորդը ինչ կկատարվի, մեծապես ենթադրություն է։
Ինչպես արդեն նշվել է, Առողջապահության համաշխարհային ասամբլեան, ամենայն հավանականությամբ, հաջորդ շաբաթվա մեծ մասը
կհատկացնի «Հաջորդ քայլը» հարցի շուրջ քննարկումներին՝ պահպանելու համար շարժառիթը։ Պարզ է, որ նրանք չեն թուլանա։
Սա խորը արմատներ ունի «մութ կուլտի» բնույթում, որը պնդում է, թե աշխարհը կառավարում է։
Հաջորդ քայլը կարող է լինել սեպտեմբերին Նյու Յորքում ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեային ներկայացնել պանդեմիայի պայմանագիրը
և փոփոխված Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերը՝ ավելի լայն քննարկում հրահրելու նպատակով։
Մնում է տեսնել, թե ինչ արդյունք կլինի։
Այնուամենայնիվ, կարևոր է, որ չնստեք ու չհամարեք, թե ամեն ինչ ավարտված է։
Դեռ չի ավարտվել։ Այս մարդիկ չեն դադարի։
Մենք, ժողովուրդ, պարտավոր ենք լքել այս կազմակերպությունները և նոր սկիզբ դնել, ինչպիսին էլ որ լինի դրա ձևը։
Բայց մենք այլևս չենք կարող վստահել մեր կառավարություններին և նրանց փառավոր հաստատություններին՝ Համաշխարհային տնտեսական
ֆորումին (WEF), Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը (WHO), ՄԱԿ-ին, ֆինանսական ոլորտին, դեղագործական
արդյունաբերությանը և, առաջին հերթին, «Հիասքանչ յոթնյակին»։
Ամբողջովին հեռու մնացեք վերջինից – մեզ չի պետք մարդկությանը ստրկացնող լիովին թվայնացված աշխարհ – երբեք!