Peter König nyaéta analis géopolitik jeung mantan ekonom senior di Bank Dunia jeung Organisasi Kaséhatan Dunia (WHO), dimana
anjeunna geus digawé di sakuliah dunya salila leuwih ti 30 taun.
Dina 25 Méi, anjeunna nerbitkeun pernyataan ngeunaan kagagalan perjangjian pandemi global anu direncanakeun anu judulna:
Perjangjian pandemi WHO geus teu aya dina méja – pikeun ayeuna.
Denyéngkeun sorangan kunaon euweuh nu kudu cicing baé jeung mikir yén sagalana geus réngsé!
Moderasi Kamari sonten, 24 Méi 2024, dina rapat tingkat luhur saméméh Majelis Kaséhatan Dunia di Jenewa, kapamingpinan
WHO jeung délégan ti nagara anggota konci mutuskeun pikeun ngabatalkeun perjangjian pandemi – pikeun ayeuna.
Manéhna moal boga kasempetan pikeun ngaliwatan pamilihan sora di Majelis Kaséhatan Dunia minggu payun.
Sabalikna, maranéhna mutuskeun pikeun ngabahas kumaha neruskeun di Majelis Kaséhatan Dunia.
Nanging, punten diperhatikeun yén siaran pers ieu henteu nyebatkeun alesan sabenerna ngeunaan tungtungna
paguneman ngeunaan perjangjian pandemi jeung perjangjian anu geus dirobah tina 'International Health Regulations'.
Usaha keur dilakukeun pikeun ngaleutikan atawa ngabaékeun sacara lengkep masalah utama tirani kaséhatan poténsial anu
bisa ditimbulkeun ku pasatujuan-pasatujuan ieu pikeun dunya.
Sabalikna, éta nyatakeun yén paguneman kudu diteruskeun sabab dunya peryogi "jaring kaamanan" pikeun pandemi nu bakal datang.
Siga dunya tacan sanggup ngungkulan panyakit jeung bencana séjén sacara mandiri salaku nagara berdaulat nepi ka ayeuna.
Sareng ku ngatur bencana sapertos kitu sacara mandiri jeung teu gumantung, maranéhna nyalametkeun ékonomi maranéhna tina ambruk.
Katingalina yén dina sababaraha bulan ka tukang, loba pamaréntah di sakuliah dunya, utamana di nagara-nagara nu keur mekar, tapi
henteu sacara éksklusif, ngarasa leuwih ti teu nyaman nampa naon nu ku loba jalma disebut "diktator kasehatan WHO" – dina wangun
"kasehatan hiji dunya" – kalayan motto: "one size fits all" – sarupa jeung "one world government" atawa "one
world order" anu dipikahayang ku para globalis pikeun dipaksakeun ka 8,1 milyar urang di dunya.
Sareng ku jalan kitu, ulah hilap yén prioritas utama para globalis bakal tetep ngurangan sacara masif, bener-bener
masif, populasi dunya ayeuna anu jumlahna 8,1 milyar.
Ieu téh salah sahiji alesan utama pikeun agenda vaksinasi palsu sarta bakal leuwih majukeun ku perjangjian pandemi anyar jeung
perjangjian 'International Health Regulations' anu geus dirobah.
Aranjeunna anu geus maksa kalayan intensitas anu beuki ningkat pikeun "pamaréntahan dunya hiji" atawa "tatanan dunya
hiji" ti saprak diluncurkeun Agenda 2030 PBB jeung Great Reset Forum Ékonomi Dunya ogé hayang "kaséhatan dunya hiji".
Ieu hartosna yén Diréktur Jéndral WHO, Tedros Adhanom Ghebreyesus, bakal gaduh kawenangan – saluareun
kedaulatan nagara-nagara individu – pikeun mutuskeun ngeunaan léngkah-léngkah pandemi, pancegahan, jeung pangubaran.
Loba deui nagara nu ngaku naon hartina ieu pikeun sistem kasehatan maranéhna jeung, utamana, pikeun ékonomi maranéhna.
Utamana nalika maranéhna émut deui kana lockdown Covid anu teu perlu jeung ukuran paksa séjén anu ngaruksak ékonomi jeung sosial
anu nyababkeun runtuyan kabangkrutan tapi euweuh pangaruhna pisan dina nahan Covid, lamun kungsi aya "pandemi" Covid – atawa leuwih
tepatna "plandemi" – hiji patalékan anu kacida kontroversialna.
Anu dilakukeun ku Covid jeung "tindakan" tiranina nyaéta mindahkeun modal ti handap jeung tengah – ti usaha leutik jeung
sedeng – ka luhur, ka para milyarder multi-miliar, lembaga kauangan utama, Blackrock/Vanguard, Wall Street jeung batur
séjén, sarta ka pausahaan téknologi, nu disebut "Magnificent Seven": Alphabet, Amazon, Apple, Meta, Microsoft, Nvidia, Tesla.
Tren ieu geus diperkuat utamana ku kanyataan yén jalma beunghar jeung berpengaruh boga aksés kana
intelijen buatan (AI) pikeun ngagancangkeun relokasi modal.
Tapi pangusaha jeung politisi ogé geus nyadar kana karuksakan ékonomi maranéhna anu dihaja sarta jadi
curiga, ngajadikeun maranéhna leuwih waspada kana sagala hal anu asalna ti WHO jeung WEF.
Picu pikeun kabangkitan agung téh meureun nyaéta yén WHO, kalayan perjangjian pandemi jeung Peraturan Kaséhatan Internasional (IHR)
anu geus direvisi sacara éksténsif, henteu nuturkeun aturan konstitusionalna sorangan, nyaéta ngirim draf ahir dokumén-dokumén
penting ieu ka 194 nagara anggota opat bulan saméméh Majelis Kaséhatan Dunia, nyaéta paling lambat tanggal 27 Januari 2024.
Ieu henteu kajadian sareng nepi ka ayeuna ogé henteu acan kajadian.
Samentara éta, 49 sénator Républikan AS geus nyerat ka Présidén Biden pikeun ngadesek anjeunna ulah nandatanganan perjangjian éta
jeung Peraturan Kaséhatan Internasional anu geus dirobah sacara éksténsif, sarta 22 jaksa agung ti unggal nagara bagian
AS maranéhna geus nyatakeun yén nagara bagianna moal nurut kana sagala aturan anu ditetepkeun ku perjangjian éta.
Éta wungkul ngirimkeun pesen anu jelas ti Amérika Serikat – sarta bisa jadi geus mangaruhan nagara-nagara séjén anu masih
ragu antara 'enya' jeung 'henteu' pikeun nampik usulan WHO.
Naon anu bakal kajadian salajengna téh lolobana spékulasi.
Sakumaha geus disebatkeun tadi, Majelis Kaséhatan Dunia sigana bakal ngahaturkeun lolobana minggu payun pikeun
ngabahas "Naon salajengna?" sangkan tetep ngajaga momentum. Jelas yén maranéhna moal eureun.
Ieu kacida jero napakna dina hakekat 'kultus poék' anu ngaku ngawasaan dunya.
Léngkah salajengna bisa jadi maranéhna nampilkeun perjangjian pandemi jeung Peraturan Kaséhatan Internasional anu
geus dirobah ka Majelis Umum PBB di New York dina bulan Séptémber pikeun ngagerakkeun diskusi anu leuwih lega.
Kudu ditempo heula naon hasilna.
Sanajan kitu, penting pisan anjeun ulah cicing wungkul jeung nganggap yén sagalana geus réngsé.
Teu acan réngsé! Jalma-jalma ieu moal eureun.
Urang, rahayat, kudu ninggalkeun organisasi-organisasi ieu sarta ngamimitian deui, dina wangun naon waé.
Tapi urang moal tiasa percanten deui ka pamaréntah urang jeung lembaga-lembaga maranéhna anu kawentar – WEF,
WHO, PBB, séktor kauangan, industri farmasi, jeung di luhur sagalana "Magnificent Seven"!
Tetep jauh pisan tina nu pamungkas – urang teu peryogi dunya anu sagemblengna didigitalkeun anu ngajajah manusa – moal kungsi!