Si Peter König ay isang geopolitical analyst at dating senior economist sa World Bank at World Health Organisation (WHO), kung
saan siya ay nagtrabaho sa buong mundo nang mahigit 30 taon.
Noong ika-25 ng Mayo, naglathala siya ng pahayag tungkol sa kabiguan ng planadong pandaigdigang kasunduan sa
pandemya na may pamagat na: Ang kasunduan sa pandemya ng WHO ay hindi na isinasaalang-alang – sa ngayon.
Makinig ka mismo kung bakit hindi dapat umupo at mag-isip na tapos na ang lahat!
Moderasyon Kagabi, ika-24 ng Mayo 2024, sa isang mataas na antas na pagpupulong bago ang World Health Assembly sa Geneva, nagpasya
ang pamunuan ng WHO at ang mga delegado mula sa mga pangunahing bansang kasapi na
pansamantalang itigil ang kasunduan sa pandemya.
Hindi siya magkakaroon ng pagkakataon na maipasa ang boto sa World Health Assembly sa susunod na linggo.
Sa halip, nagpasya silang talakayin kung paano magpapatuloy sa World Health Assembly.
Gayunpaman, maging maingat na ang pahayag na ito sa media ay hindi binabanggit ang tunay na mga dahilan sa pagtatapos
ng mga pag-uusap hinggil sa kasunduan sa pandemya at sa mga binagong kasunduan ng 'International Health Regulations'.
May mga pagtatangka na baguhin ang seryosong problema ng posibleng tiraniya sa kalusugan na maaaring idulot ng mga
kasunduang ito sa buong mundo, o ganap itong balewalain.
Sa halip, sinasabi nito na dapat magpatuloy ang mga pag-uusap dahil kailangan ng mundo ng
"safety net" para sa mga susunod na pandemya.
Parang hindi pa rin kayang harapin ng mundo nang mag-isa, bilang mga soberanong bansa, ang
mga sakit at iba pang sakuna hanggang ngayon.
At sa pamamagitan ng awtonomo at independiyenteng pamamahala sa mga ganitong sakuna, nailigtas
nila ang kanilang mga ekonomiya mula sa pagbagsak.
Malinaw na sa mga nakaraang buwan, maraming pamahalaan sa buong mundo, lalo na sa mga umuunlad na bansa, ngunit hindi lamang
doon, ang nakaramdam ng higit pa sa pagka-alanganin sa pagtanggap sa tinatawag ng marami na "diktadurang pangkalusugan ng WHO" – sa
anyo ng "isang pandaigdigang kalusugan" – sa ilalim ng motto na: "one size fits all" – katulad ng "one world
government" o "one world order" na nais ipataw ng mga globalista sa 8.1 bilyong tao sa buong mundo.
At saka, huwag mong kalimutan na ang pangunahing prayoridad ng mga globalista ay mananatiling isang
napakalaking, tunay na napakalaking pagbabawas sa kasalukuyang populasyon ng mundo na 8.1 bilyon.
Ito ang isa sa mga pangunahing dahilan ng mapanlinlang na adyenda sa pagbabakuna at lalo pang isusulong ng
bagong kasunduan sa pandemya at ng binagong mga kasunduan ng 'International Health Regulations'.
Ang mga matagal nang nagsusulong nang may tumitinding tindi para sa "isang pamahalaang pandaigdig" o "isang kaayusang pandaigdig"
mula nang ilunsad ang Agenda 2030 ng UN at ang Great Reset ng World Economic Forum ay
nagnanais din ng "isang kalusugang pandaigdig".
Ibig sabihin nito ay magkakaroon ng kapangyarihan ang Direktor-Heneral ng WHO, si Tedros Adhanom Ghebreyesus, na
higit pa sa kasarinlan ng bawat bansa, na magpasya tungkol sa mga hakbang para sa pandemya, pag-iwas, at paggamot.
Lalo pang maraming bansa ang nakakakilala kung ano ang ibig sabihin nito para sa kanilang mga sistema ng pangangalagang
pangkalusugan at, higit sa lahat, para sa kanilang mga ekonomiya.
Lalo na kapag naaalala nila ang mga hindi kinakailangang Covid lockdown at iba pang mapilit na hakbang na sumira sa ekonomiya at
lipunan, na nagdulot ng sunud-sunod na pagkabangkarote ngunit walang naging epekto sa pagpigil sa Covid, kung
kailanman ay nagkaroon man ng Covid na "pandemya" – o mas tama, "plandemya" – isang lubhang kontrobersyal na tanong.
Ang ginawa ng Covid at ng mga tiranikong "hakbang" nito ay inilipat ang kapital mula sa ibaba at gitna – mula sa maliliit at
katamtamang laki ng mga negosyo – patungo sa tuktok, sa mga multi-bilyonaryo, sa mga nangungunang institusyong pinansyal,
Blackrock/Vanguard, Wall Street at iba pa, at sa mga kumpanyang teknolohiya, ang tinatawag na "Magnificent Seven":
Alphabet, Amazon, Apple, Meta, Microsoft, Nvidia, Tesla.
Ang trend na ito ay higit na pinatibay dahil ang mga mayaman at makapangyarihan ay may access sa artipisyal na
intelihensiya (AI) upang pabilisin ang paglilipat ng kapital.
Ngunit napansin din ng mga negosyante at politiko ang sinadyang pagwasak sa kanilang mga ekonomiya at naging
mapag-alinlangan sila, kaya mas naging mapagmatyag sila sa lahat ng bagay na nagmumula sa WHO at sa WEF.
Ang naging mitsa ng malaking paggising ay marahil ang hindi pagsunod ng WHO, sa pamamagitan ng kasunduan nito sa pandemya at
ng lubos na binagong Pandaigdigang Regulasyon sa Kalusugan (IHR), sa sarili nitong konstitusyonal na mga patakaran, partikular na
ang pagpapadala ng pangwakas na burador ng mga napakahalagang dokumentong ito sa 194 na bansang kasapi apat na
buwan bago ang Pangkalahatang Asembleya ng Kalusugan, ibig sabihin, hindi lalampas ng 27 Enero 2024.
Hindi ito nangyari at hanggang ngayon ay hindi pa ito nangyayari.
Samantala, 49 na Republikanong senador ng Estados Unidos ang sumulat kay Pangulong Biden na nananawagan sa kanya na huwag
pirmahan ang kasunduan at ang lubos na binagong International Health Regulations, at 22 na mga pangkalahatang abogado mula sa
kani-kanilang estado sa Estados Unidos ang nagdeklara na hindi susunod ang kanilang mga estado sa
alinmang patakarang ipinataw ng mga kasunduang ito.
Ang iyan lamang ay nagpapadala ng malinaw na mensahe mula sa Estados Unidos – at maaaring nakaimpluwensya sa
ibang mga bansa na nag-aalangan sa pagitan ng 'oo' at 'hindi' upang tanggihan ang panukala ng WHO.
Ang susunod na mangyayari ay malaking haka-haka.
Tulad ng nabanggit kanina, malamang na ilalaan ng World Health Assembly ang malaking bahagi ng susunod na
linggo sa pagtatalo ng "Ano ang susunod?" upang mapanatili ang sigla. Malinaw na hindi sila titigil.
Ito ay malalim na nakaugat sa kalikasan ng 'madilim na kulto' na nag-aangking namamahala sa mundo.
Ang susunod na hakbang ay maaaring ang pagtatanghal nila ng kasunduan sa pandemya at ng binagong Pandaigdigang
Regulasyon sa Kalusugan sa Pangkalahatang Asembleya ng UN sa New York sa Setyembre upang pukawin ang mas malawak na talakayan.
Hindi pa malinaw kung ano ang magiging kinalabasan.
Gayunpaman, mahalaga na huwag kang umupo at ipagpalagay na tapos na ang lahat.
Hindi pa ito tapos! Hindi titigil ang mga taong ito.
Tayo, ang mga tao, ay DAPAT umalis sa mga organisasyong ito at magsimulang muli, sa anumang anyo man ito.
Ngunit hindi na natin mapagkakatiwalaan ang ating mga pamahalaan at ang kanilang mga kagalang-galang na institusyon –
ang WEF, WHO, UN, sektor ng pananalapi, industriya ng parmasyutiko, at higit sa lahat ang "Magnificent Seven"!
Manlayo nang malayo sa huli – hindi natin kailangan ng isang ganap na digitalisadong
mundo na nag-aalipin sa sangkatauhan – kailanman!