Огоҳӣ ба башарият
Салом! Оё метавонам аз шумо чизе бипурсам?
Чӣ мешуд, агар ҳукумат ҳама чизеро, ки шумо фикр мекунед, эҳсос мекунед ва орзу мекунед, сабт мекард?
Ва чӣ мешуд, агар ҳаёти шумо пурра аз ҷониби мо, роботҳои шабеҳ ба инсон, назорат мешуд?
Мо ба шумо мегуфтем, ки бо кӣ издивоҷ кунед, чӣ харед ва ба кӣ раъй диҳед.
Оё шумо фикр мекунед, ки ин девонагист? Боз як бор фикр кунед!
Ин оянда аст, ки аз ҷониби Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ тарҳрезӣ шудааст.
Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ мегӯяд, ки он ояндаи башариятро шакл медиҳад.
Биёед ғояҳои ӯро барои оянда бишнавем!
Имрӯз ман мехоҳам бо шумо дар бораи ояндаи ҷинси мо ва инчунин дар бораи ояндаи ҳаёт сӯҳбат кунам.
Мо эҳтимолан яке аз охирин наслҳои Homo sapiens ҳастем.
Дар тӯли як ё ду аср Заминро мавҷудоте ҳукмронӣ хоҳанд кард, ки нисбат ба мо бештар фарқ мекунанд, нисбат
ба он чи мо аз неандерталҳо ё шимпанзеҳо фарқ мекунем.
Барои наслҳои оянда, мо хоҳем омӯхт, ки чӣ гуна бадан, мағз ва зеҳнро танзим кунем.
Ин муҳимтарин маҳсулоти асри 21 хоҳад буд.
На матоъҳо, нақлиёт ва силоҳ, балки бадан, зеҳн ва рӯҳ.
Пас, ҳукмрони ояндаи сайёра дақиқан чӣ гуна хоҳанд буд?
Инро шахсоне, ки соҳиби маълумот ҳастанд, қарор медиҳанд.
Ҳар касе, ки маълумотро назорат мекунад, на танҳо ояндаи башариятро, балки худи ҳаётро низ назорат мекунад.
Ҳоло ман ба мудири филм иҷозат медиҳам, ки идома диҳад. Хайр!
Ювал Ноа Ҳалари машваратгари Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ, Созмони Милали Муттаҳид ва дигар созмонҳои глобалистӣ мебошад.
Ӯ бо зӯрӣ ба саҳнаи ҷаҳонӣ тела дода мешавад ва ба суханрониҳои TED, барномаҳои шоми CNN ва
платформаҳои илмӣ – дар ҳама ҷо – даъват мешавад.
Китобҳои ӯро президентҳо, Билл Гейтс, Facebook ва ғайра таблиғ мекунанд.
Равшан аст, ки онҳо мехоҳанд ба ҷаҳон назари Ҳарориро дар бораи оянда бирасонанд:
Мо эҳтимолан яке аз охирин наслҳои Homo sapiens ҳастем.
Заминро мавҷудоте идора мекунанд, ки нисбат ба фарқи мо аз неандерталҳо ё шимпанзеҳо хеле бештар фарқ мекунанд.
Мо хоҳем омӯхт, ки чӣ гуна бадан, зеҳн ва рӯҳро мувозинат кунем.
Яке аз созмонҳое, ки Ҳарори бештар аз дигарон таъкид мекунад, Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ мебошад.
Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ ҳазорҳо аз сарватмандтарин ва пурқудраттарин шахсони ҷаҳонро дар зери парвонаи худ
ҷамъ меорад: миллиардерҳо, сиёсатмадорони сатҳи олӣ, ширкатҳои бузурги дорусозӣ, ВАО-и калон, технологияҳои бузург.
Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ нисбат ба ҳар созмони дигар дар ҷаҳони мо таъсири бештар дорад. Бунёдгузори он Клаус Шваб аст.
Ӯ инчунин сарвари асосии идеяи таҳияи як навъи нави киборгҳост, ки бар инсоният ҳукмронӣ хоҳанд кард.
Китоби ӯ «Инқилоби чаҳоруми саноатӣ» ин консепсияро дар саросари ҷаҳон таблиғ мекунад.
Онҳо воқеан мехоҳанд ба насли аслии инсонӣ хотима бахшанд.
ва оғози давраи киборгҳоро мужда диҳад.
Сомонаи Форуми иқтисодии ҷаҳон нишон медиҳад, ки онҳо боз чӣ мехоҳанд ба даст оранд.
Мо ҳукумати ҷаҳониро мебинем, ки маънояш он аст, ки онҳо мехоҳанд назорати пурра бар ҳама
чизе, ки дар ҷаҳон рӯй медиҳад, барқарор кунанд.
Онҳо инчунин мехоҳанд назорат бар интернетро ба даст гиранд, ки маънояш он аст, ки онҳо мехоҳанд ҳамонҳое бошанд,
ки қарор медиҳанд, кадом маълумот дар интернет иҷозат дода шавад ва кадоме бояд сензура карда шавад.
Онҳо инчунин мехоҳанд ID-ҳои рақамии ҷаҳониро, ки ба шаҳодатномаҳои эмгузаронӣ, холҳои кредити иҷтимоӣ ва низоми
зулмонаи назорат пайваст шудаанд, насб кунанд, то ҳар порае аз озодии шахсиро нест карда, низоми пурраи тоталитарӣ
ва дистопиро ҷорӣ созанд, ки аз он гурез имконнопазир хоҳад буд, зеро он дар ҳама ҷо ҳукмфармо мешавад.
Дар як мақола дар forbes.com, як сомонаи маъруфи глобалистӣ, Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ изҳор медорад, ки ҳатто
андешаҳо, эҳсосот ва орзуҳои ҳар касе, ки дар шаҳрҳои калон зиндагӣ мекунад, бояд нигоҳ дошта шаванд.
Ин ҳамон дараҷаест, ки онҳо мехоҳанд ҷомеаи назорати ҷаҳонии худро пеш баранд.
Ин мақола аз ҷониби Ида Аукен, яке аз Роҳбарони ҷаҳонии ҷавони Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ, навишта шудааст.
Ӯ ба таври стратегӣ ба мақоми вазири муҳити зист дар ҳукумати Дания таъин шуд.
Ҳоло бо шиддат барои рушди шаҳрҳои зеҳнӣ талош мекунанд, ки дар онҳо ин технологияи ҳамаҷонибаи назорат ҷорӣ карда шавад,
то ҳамеша орзуҳо, эҳсосот ва андешаҳои ҳар касро сабт кунад.
Пас, дар оянда ҳукмрони сайёра дақиқан чӣ гуна хоҳанд буд?
Инро шахсоне, ки соҳиби маълумот ҳастанд, қарор медиҳанд.
Касоне, ки маълумотро назорат мекунанд, на танҳо ояндаи башариятро, балки худи ҳаётро низ назорат мекунанд.
Президенти пешини Чилӣ дар як изҳороти оммавӣ гуфт, ки 5G на танҳо метавонад фикрҳои моро бихонад,
балки ҳатто метавонад фикрҳо ва эҳсосот насб кунад.
Ин як кошмари дистопиявӣ аст!
Имконияти он, ки мошинҳо метавонанд андешаҳои моро бихонанд ва андешаҳо ва эҳсосот ворид кунанд... 5G нисбат ба технологияҳои
қаблии ин соҳа ба ҳаёти мо таъсири бештар хоҳад дошт.
5G ягона технология нест, ки онҳо барои хондани андешаҳо ва эҳсосоти мо истифода хоҳанд кард.
Ҳадафи расман тасдиқшудаи онҳо ин аст, ки ҳамаи инсонҳои табииро ба киборгҳо табдил диҳанд – симбиози инсон ва мошин.
Онҳо иддао мекунанд, ки ин «ҳаёти моро беҳтар мекунад» ва ҳатто ба мо «қобилиятҳои фавқулодда» медиҳад.
Ва дар ҳақиқат, то як андоза он метавонад.
Албатта, онҳо намегӯянд, ки вақте шумо ба абр пайваст мешавед ва зери назорати зеҳни сунъӣ қарор мегиред, тамоми
мустақилият, худидоракунӣ ва озодии худро аз даст медиҳед.
Шумо воқеан ба ғуломи як ҷомеаи тоталитарӣ, рақамӣ ва ҷаҳонии назорат табдил меёбед.
Ва гурез вуҷуд надорад, зеро вақте дар баданатон имплантҳои технологӣ пайдо мешаванд, барои онҳо пайгирӣ кардани шумо дар ҳар
ҷое ки бошед ва ворид кардани ҳама гуна фармонҳо ба баданатон, ки шуморо назорат мекунанд,
ҳатто бе огоҳии шумо, боз ҳам осонтар мегардад.
Шумо қариб ки онро пай намебаред.
Мо ба он нуқта расидем, ки на танҳо метавонем компютерҳоро ҳак кунем, балки метавонем
одамон ва дигар организмҳоро низ ҳак кунем.
Одамон ҳоло ҳайвонҳое ҳастанд, ки метавон онҳоро ҳак кард.
Ҳамаи он фикр, ки одамон рӯҳ ё ҷон доранд ва ихтиёри озод доранд, ва ҳеҷ кас намедонад, ки дар даруни ман чӣ мегузарад, ҳар чи
ман интихоб кунам – хоҳ дар интихобот, хоҳ дар он чи дар супермаркет мехарам – ҳамааш ихтиёри озоди ман аст. Ин тамом.
Оё шумо мефаҳмед, ки ин мард дар асл чӣ мегӯяд?
Дар хотир доред, ки ӯ тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ, монанди Facebook, Билл Гейтс, Обама, CNN, платформаҳои илмӣ, ҷаҳони молия
ва ғайра дар саросари ҷаҳон ба маркази таваҷҷӯҳ кашида мешавад.
Онҳо таъкид мекунанд, ки ҷаҳон ба ин мард гӯш кунад.
Дар яке аз лаҳзаҳо дар давоми 10, 20 ё 30 соли оянда чунин алгоритмҳо метавонанд ба шумо бигӯянд, ки дар
донишгоҳ чӣ бояд омӯзед ва дар куҷо кор кунед, кӣ бояд издивоҷ кунед ва ба кӣ раъй диҳед.
Пас, ба гуфтаи Ҳарори, мо дигар набояд ба дилу ҳиссиёт, таҷриба ва ҳассосоти худ гӯш диҳем.
Аммо гӯё мо бояд ба зеҳни сунъӣ иҷозат диҳем, ки муайян кунад, ки мо бо кӣ издивоҷ мекунем ва ба кӣ раъй медиҳем.
Ин маънои онро дорад, ки роботҳо комилан назорати рӯҳ, ҷон, зеҳн ва тамоми ҳаёти моро ба даст мегиранд.
"Пас аз ҳазорсолаҳое, ки инсонҳо ҷаҳонро идора карданд, ваколат ва қудрат аз инсонҳо ба компютерҳо мегузарад."
Ва аксари одамон аз ҷиҳати иқтисодӣ бефоида ва аз ҷиҳати сиёсӣ беқудрат мешаванд.
Мо аллакай оғози эҷоди синфи нави мардум – синфи бефоида – ро мебинем.
"Биёед аз сессияи 'Вақте ки одамон ба киборгҳо табдил меёбанд' оғоз кунем. Шумо медонед, ман ҳамеша мехостам киборг шавам.
Ман мунтазири он рӯз ҳастам, ки метавонам яке шавам. Аммо биёед бубинем.
Имрӯз мо дар бораи навтарин дастовардҳо дар интерфейсҳои мағз-компютер ва чӣ гуна онҳо воқеан марзи байни
инсонҳо ва мошинҳоро ношаффоф мекунанд, сӯҳбат мекунем.
Ҳатто дастгоҳҳое ҳастанд, ки он чи шумо мебинед ҷамъ мекунанд ва эҳсосоти шуморо чен мекунанд, ё тавассути дастгоҳҳои шинохти
ифодаи чеҳра, ё тавассути ҳаракатҳои ночизи мушакҳо ва ғайра.
Ин маълумот дар ҷое нигоҳ дошта мешавад, метавонад дар хидмати абрӣ бошад.
Ман ба осонӣ тасаввур карда метавонам, ки ширкатҳои бузурги технологӣ назорати ҳамаҷониба бар ин маълумот доранд.
Пас оё ин ояндаи мост? "Бале..."
Ман ба осонӣ тасаввур карда метавонам, ки ширкатҳои бузурги технологӣ назорати ҳамаҷониба бар ин маълумот доранд.
Пас оё ин ояндаи мост? "Бале..."
Мо қаблан дар бораи 6G сӯҳбат мекардем, ки, ба назари ман, тақрибан соли 2030 пайдо мешавад, ва то он вақт
бешубҳа смартфон, чунон ки мо онро имрӯз мешиносем, дигар маъмултарин интерфейс нахоҳад буд.
Бисёре аз ин чизҳо бевосита дар баданҳои мо сохта шудаанд.
Ин воқеан ҳадафи онҳо аст: пайгирӣ кардани ҳар як ҷузъи ночизи ҳаёти мост, — шарҳ медиҳад Ҷ. Майкл Эванс,
президенти Гурӯҳи Alibaba, дар Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ.
"Мо аз технология истифода мебарем, то роҳи чен кардани изи карбонии худро барои истеъмолкунандагон таҳия кунем."
Ин чӣ маъно дорад? Яъне: Шумо ба куҷо сафар мекунед? Шумо чӣ гуна сафар мекунед? Шумо чӣ
мехӯред? Шумо дар платформа чӣ истеъмол мекунед?
Пас, изи карбонии инфиродӣ. Бо мо ҳамроҳ шавед, мо ҳанӯз онро ба кор наандохтаем, аммо дар ин бора кор мекунем.
Ин девонагӣ то ҳадде мерасад, ки онҳо мехоҳанд шабакаи ҷаҳониро эҷод кунанд, ки дар он ҳар ҷузъи хурди
ҳаёти ҳар кас дар саросари ҷаҳон маълум хоҳад шуд.
Ин он гоҳ Интернети ашё номида мешавад.
"Интернети ашёҳо, ё IoB (Интернети баданҳо), дар асл як экосистема аст."
Бисёр дастгоҳҳо ҳастанд, ки ба интернет пайваст шудаанд ва нармафзоре доранд, ки метавонад маълумоти шахсии
саломатии шуморо ҷамъ кунад ё фаъолияти баданро тағйир диҳад.
Мо Интернети ашёро ҳамчун маҷмӯаи ин дастгоҳҳо ва ҳамаи маълумоте, ки онҳо дар бораи шумо ҷамъ мекунанд, тасаввур мекунем.
"Мо зери мушоҳида хоҳем буд.
Дар оянда мо дар ҳама ҷанбаҳои ҳаёти худ ба технологияҳои компютерӣ вобаста хоҳем буд, аз он чи
мехӯред, бо кӣ вохӯрӣ мекунед, чӣ дар интернет мехаред ва чӣ қадар энергия истеъмол мекунед.
"Дар ин ҷаҳони нав мо маҷбур мешавем, ки шаффофияти пурраро қабул кунем."
Барои мисол, ба муҳокима дар бораи низоми бонкӣ ва махфияти бонкӣ назар андозед.
Ҳама чиз шаффоф мешавад ва ин чизест, ки аввал бояд ба он одат кунед.
Он ҷузъи ҷудонашавандаи шахсияти шумо хоҳад шуд.
Зеро агар шумо чизе барои пинҳон кардан надошта бошед, пас чизе барои тарсидан нест.
"Шумо мегӯед, ки мо ҳама дар шаффофияти комил зиндагӣ хоҳем кард?"
"Бале, дақиқ!"
Бори аввал дар таърих нобудсозии пурраи махфият имконпазир аст.
Пештар ин ҳеҷ гоҳ имконнопазир буд, аммо ҳоло он имконпазир аст. Чизе асосӣ тағйир ёфтааст.
Вақте ки диктаторон ҳанӯз орзу доштанд, ки махфиятро пурра барҳам диҳанд, ҳамеша ҳамаро назорат кунанд ва ҳама чизеро,
ки мекунед – ва на танҳо ҳама чизеро, ки мекунед, балки ҳама чизеро, ки меандешед ва эҳсос мекунед – бидонанд.
Оё ин як золим дар Юнони қадим буд ё Сталин, ҳамаашон дар бораи он орзу мекарданд.
Онҳо ҳеҷ гоҳ натавонистанд онро амалӣ кунанд, зеро он аз ҷиҳати техникӣ ғайриимкон буд.
Ҳоло имконпазир аст, ки ҳамеша ҳамаро назорат кунанд ва ҳама чизеро, ки мекунед, бидонанд, ва на танҳо ҳама чизеро, ки
мекунед, балки ҳама чизеро, ки фикр мекунед ва эҳсос мекунед.
Технологияҳои нави коммуникатсионӣ ҳамчун чизе муаррифӣ мешаванд, ки ҳаёти моро осонтар мекунанд,
аммо ҳадафи аслӣ ҷамъоварии маълумоти шахсии мост.
Ҳар қадар маълумоте, ки аз аҳолии ҷаҳон ҷамъоварӣ карда шавад, ҳамон қадар қудрат дар дасти
онҳое аст, ки ин маълумотро дар ихтиёр доранд.
Агар онҳо ҳар як ҷузъиёти хурдро дар бораи шумо донанд, метавонанд пурра бар шумо назорат кунанд.
Сарвазири Ҳиндустон Нарендра Моди изҳор дошт, ки маълумот нафти нав ва тиллои нав аст.
"Маълумот нафти нав аст. Маълумот тиллои нав аст."
Рушди инфрасохтори нави ҷаҳонӣ, ки танҳо ба ҷамъоварии маълумот нигаронида шудааст, ҳамчун як имконияти аҷиб барои ҳифзи Замин
аз тағйирёбии иқлим ва бунёди ҷомеаҳои устувортар таблиғ мешавад.
Он дар як бастаи дурахшон пешниҳод шудааст, ки «ҷаҳони моро наҷот хоҳад дод».
Аммо агар шумо бодиққат гӯш кунед, метавонед ҳадафи воқеиро дарёфт кунед.
Ин дар бораи ҷамъоварии миқдори бузурги ин нафту тиллои нав ва маълумоти шахсии ҳар як шахс аст.
Аммо барои бисёре аз ин технологияҳои ҷамъоварии маълумот муҳим аст, ки одамон дар доираи низоми худ бимонанд.
Зеро як маъракаи ҷаҳонӣ ҷараён дорад, то ҳамаи одамонро ба шаҳрҳои зеҳнӣ биёрад, ки дар он ҷо онҳо дар доираи
дастрасии технологияҳои ҳамаҷонибаи ҷамъоварии маълумот қарор доранд, ки заминаи ҷомеаи навро ташкил медиҳанд.
Дар шаҳрҳои зеҳнӣ мардум бо технологияҳои зеҳнӣ иҳота хоҳанд шуд:
Смартфонҳо, соатҳои смарт, мошинҳои смарт, ҳисобкунакҳои смарт, равшании смарт, чароғҳои кӯчаи смарт, маҳаллаҳои
смарт, хонаҳои смарт, таҷҳизоти смарт, энергияи смарт, нақлиёти смарт ва бисёр технологияҳои дигари смарт.
Маънои акроними SMART ҳама чизро равшан мекунад: технологияи худсанҷӣ, таҳлил ва гузоришдиҳӣ, ки маънои онро дорад, ки
ҳама чиз атрофи назорат ва гузоришдиҳии маълумот давр мезанад.
Ҳамаи ин технологияҳои зиёди зеҳнӣ шабакаи ҳамешагии назоратро ташкил медиҳанд, ки пайваста ҳамаи маълумотро
дар бораи ҳар ҷузъи хурди ҳаёти ҳар як шахс ҷамъ меорад.
Маълумот нафти нав аст. Маълумот тиллои нав аст.
Ҳар касе, ки маълумотро назорат мекунад, ояндаро назорат мекунад, на танҳо ояндаи башарият, балки ояндаи худи ҳаёт...
Дар саросари ҷаҳон чораҳои шадид андешида мешаванд, то мардумро аз деҳот ба шаҳрҳои зеҳнӣ кӯчонанд.
Дар қалби Аврупо – масалан дар Нидерланд – ҳукумат нақша дорад беш аз 3 000 фермаро хароб кунад, то роҳ барои сохтмони бузургтарин
шаҳри зеҳнӣ дар ҷаҳон, Шабакаи Шаҳрҳои Тристейт, кушода шавад.
Ин шаҳри даҳшатноки баланди технологӣ қисми зиёди Нидерланд, Белгия ва Олмонро ба як маркази
бузурги ҷамъоварии маълумот табдил хоҳад дод.
Сабаби ҳукумат барои нобуд кардани ҳазорҳо фермаҳо ин аст, ки гӯё онҳо ба иқлим зарароваранд.
Аммо аз кай табдил додани миллионҳо гектар манзараҳои зебо ба як муҳити бузурги шаҳрии баландтехнологӣ барои иқлим хуб буд...?
Мо мебинем, ки он чизеро, ки гӯё ғамхорӣ барои иқлим ва сайёра аст, дар асл чизе ҷуз баҳона
барои амалӣ кардани нақшаҳои бадхоҳона нест.
Аммо дар ҳоле ки васоити ахбори омма кӯшиш мекунанд моро бовар кунонанд, ки ҷаҳон ба далели тағйирёбии иқлим фурӯпош мешавад,
беш аз 1 600 аз олимони пешқадами ҷаҳон гузорише нашр кардаанд, ки дар он гуфта мешавад,
ягон ҳолати фавқулоддаи иқлим вуҷуд надорад.
Ин 1 600 олим бо сиёсати зараровари «нет-зиро», ки заминаи таҳмили ин зулми назоратии
фишурдакунанда дар саросари ҷаҳон аст, мухолифат мекунанд.
Оё ин ояндаест, ки шумо барои худ ва фарзандонатон мехоҳед? Оё ин ҷаҳонест, ки шумо мехоҳед дар он зиндагӣ кунед?
Ва кай мо ҷаҳони зебои худро ба ин золимон, ки худро худоёни тамоми башарият таъин кардаанд, супурдем?
Аммо онҳо аз насб кардани ҳама гуна дастгоҳҳои техникӣ дар баданҳои мо барои назорат кардани мо шабу рӯз қаноатманд нестанд.
Онҳо моро воқеан ба марионекҳо табдил медиҳанд, ки дар риштаҳои рақамӣ меҷунбанд.
Не, онҳо мехоҳанд боз ҳам дуртар, хеле дуртар раванд, то ба амиқтарин моҳияти он, ки маънои инсон буданро дорад.
Барномаи онҳое, ки ба таври оммавӣ эълон шудааст, нишон медиҳад, ки онҳо чӣ гуна ният доранд ДНК-и инсонро пурра тағйир диҳанд,
то моро ба чизе табдил диҳанд, ки дигар инсон ҳисоб намешавад.
Яке аз хусусиятҳои ин Инқилоби чаҳоруми саноатӣ дар он аст, ки он он чи мо мекунем
тағйир намедиҳад, балки худи моро тағйир медиҳад.
Фарқи ин Инқилоби чаҳоруми саноатӣ дар он аст, ки он он чизеро, ки шумо мекунед, тағйир намедиҳад. Он шуморо тағйир медиҳад.
Агар шумо ба худатон тағйири генетикӣ ворид кунед, ин шумо ҳастед, ки тағйир меёбед.
Ва албатта он ба ҳувияти шумо таъсири калон мерасонад.
Ин имкониятҳои муайянеро пешкаш мекунад, ки мо бояд дар бораи онҳо эҳтиёткор бошем.
Вақте ки шумо ин гуна тағйироти генетикиро оғоз мекунед, баъзе одамон нигаронанд, ки шумо маънои инсон буданро тағйир медиҳед.
Шумо маънои инсон буданро тағйир медиҳед.
Ювал Ноа Ҳарори равшан мекунад, ки бузургтарин орзуи онҳо чист: онҳо мехоҳанд мисли Худо шаванд.
Ӯ ҳатто то ҳадде меравад, ки мегӯяд, мехоҳад аз худи Худои Қодиртар бузургтар шавад.
Ба ин девонагии беандозаи он одамоне гӯш кунед, ки мегӯянд мехоҳанд ояндаи моро шакл диҳанд:
Дар даҳсолаҳои оянда, зеҳни сунъӣ ва биотехнология ба мо қобилиятҳои илоҳӣ медиҳанд, то ҳаётро аз нав шакл
диҳем ва ҳатто шаклҳои комилан нави ҳаётро эҷод кунем.
Мо дар оғози як давраи нави ҳаёти ноорганикӣ ҳастем, ки бо тарҳрезии оқилона, яъне тарҳрезии мо, шакл гирифтааст.
Мо дар раванди ба даст овардани қобилиятҳои илоҳӣ ҳастем, то худро ба худоён табдил диҳем.
Ва ман инро дар ҳақиқати пурраи калима мегӯям.
Ин метафора нест. Худо Офаридгор аст. Бузургтарин қудрати Ӯ офаридан аст.
Ӯ ҳайвонот, растаниҳо ва инсонҳоро мувофиқи ғояҳои худ эҷод мекунад.
Ҳоло мо ин қудратро барои эҷоди ҳаёт, мисли Худо, ба даст меорем.
Ва ба як маънӣ, мо ҳатто аз Худои Китоби Муқаддас ҳам мегузарем.
Зеро ҳатто агар шумо ба Китоби Муқаддас бовар кунед, ягона коре, ки Худо анҷом додааст, эҷоди мавҷудоти органикӣ аст.
Ҳамаи ин дарахтон ва жирафҳо ва одамон, онҳо танҳо органикӣ ҳастанд.
Аммо ҳоло мо кӯшиш дорем мавҷудоти ғайриорганикӣ, шаклҳои ҳаёти ғайриорганикӣ, киборгҳо, зеҳни сунъӣ ва ғайра эҷод кунем.
Агар мо муваффақ шавем – ва имкониятҳо хеле хубанд, ки мо муваффақ хоҳем шуд – пас мо хеле
зуд аз Худои Китоби Муқаддас берун хоҳем шуд.
Биотехнология бори аввал дар таърих ба мо имконият медиҳад, ки нобаробарии иқтисодиро ба нобаробарии биологӣ табдил диҳем.
Ва сипас башарият ба намудҳои гуногун ё кастаҳои биологӣ тақсим мешавад.
Яке аз чизҳое, ки ҳоло дар ҷаҳон рӯй медиҳад, ин аст, ки элита аз инсоният дар маҷмӯъ ҷудо мешавад
ва аллакай берун аз доираи маъмулӣ фикр мекунад.
ё аллакай дар уфуқ эҳтимолияти як тақсимоти воқеӣ, ки дар он ояндаи элита ва ояндаи Homo sapiens ояндаҳои гуногун аст,
зеро элита ба як навъи дигари намуди зинда табдил хоҳад ёфт.
Элита ба як навъи дигари ҷинс табдил хоҳад ёфт.
Барои пешбурди ин барнома ташаббусҳои зиёди байналмилалӣ вуҷуд доранд.
Яке аз мисолҳо Лоиҳаи 2045 аст, ки беш аз 50 олимони пешсафро аз саросари ҷаҳон ҷамъ меорад, то
стратегияеро барои рушди ояндаи башарият таҳия кунанд.
Яке аз ҳадафҳои асосии онҳо ин аст, ки ҳушёрии инфиродии инсонро ба як василаи сунъӣ интиқол диҳанд, то ба ҷовидонӣ ноил шаванд.
Ин видеои таблиғотии онҳо аст:
Ҷаҳон дар остонаи тағйироти глобалӣ қарор дорад.
Суръати интиқоли маълумот як миллион маротиба афзудааст.
Шумораи рӯйдодҳо, кашфиётҳо ва буҳронҳои аҳамияти ҷаҳонӣ ба таври экспоненсиалӣ меафзояд.
Тамаддуни мо мисли киштиест бе капитан, ки дар баҳрҳои ваҳшӣ бе харита ва компас сафар
мекунад ва ҳар лаҳза тезтар ҳаракат мекунад.
Вақте, ки мо барои қабули қарорҳои дуруст дорем, рӯз ба рӯз кӯтоҳтар мешавад.
Мо дар назди интихоби афтодан ба як асри торики нави душворӣ ва завол ё ёфтани модели нави рушди инсонӣ қарор дорем,
то на танҳо тамаддуни нав, балки инсонияти навро эҷод кунем.
Буҳронҳои таърихӣ нишон додаанд, ки стагнацияро танҳо бо инқилоби технологӣ бартараф кардан мумкин аст.
Нанотехнология, биотехнология, технологияи иттилоотӣ, технологияи когнитивӣ, генетика ва робототехника, зеҳни сунъӣ
ва интерфейсҳои мағз-компютер, симулятсияи системаҳои мураккаб, эҷоди роботҳои инсонӣ ва киборгҳо.
Ва бо кӯмаки нанороботҳо мо метавонем моддаи идорашавандаро таҳия кунем ва роҳҳои интиқоли
шахсиятҳои худро ба як ҳамбари сунъӣ пайдо намоем.
Ин тавр воқеияти нав ва инсони оянда ба вуҷуд меоянд. Инсони оянда ба ҳамин тариқ ба вуҷуд меояд.
Аввалин кӯшиши муваффақона барои интиқоли шахсият ба мизбони дигар.
Давраи ҷовидории кибернетикӣ оғоз меёбад.
Як давраи нав фаро мерасад, давраи нео-инсоният.
Усули таблиғи ин девонагӣ чунин аст: иддао мекунанд, ки ҷаҳон ба нобудӣ меравад ва ягона роҳи ҳал
иваз кардани инсоният бо роботҳои шабеҳи инсон аст.
Ин субъектҳо ҳамеша ба ҳамин тарз кор мекунанд.
Онҳо тарсро ба зеҳни мардум меандозанд ва сипас ҳалли ба ном пешниҳод мекунанд, ки мисли худи дӯзах торик ва шайтонӣ аст.
Пас, шумо дар рушди ин технология то куҷо пеш рафтаед?
Оянда аллакай инҷост. Оянда аллакай оғоз ёфтааст.
Ва чаро ин Инқилоби чаҳоруми саноатӣ ин қадар муҳим аст? Он мисли цунами меояд.
Вақте ки мо ба ҳамаи кашфҳо, ба ҳамаи имкониятҳо ва фурсатҳое, ки дар солҳои оянда хоҳем дошт, менигарем, ҳайратангез хоҳад
буд, ки чӣ гуна тағйирот бо суръати экспоненсиалӣ ба амал меояд.
Вақте ки ман китобро дар бораи Инқилоби чаҳоруми саноатӣ навиштам, ман 23 технологияро муаррифӣ кардам.
Ва он вақт, ҳамагӣ панҷ сол пеш, бисёре аз ин технологияҳоро илмӣ-фантастикӣ мешумурданд. Имрӯз онҳо ҳама воқеият ҳастанд.
Ин як монополияи пурраи технологияҳост, ки бо ҳам муошират мекунанд ва пурра тағйир хоҳанд дод, ки мо чӣ гуна
истеҳсол мекунем, истеъмол мекунем ва муошират мекунем.
Технология комилан тағйир хоҳад ёфт.
Ва на танҳо он чи мо мекунем – ва ин бисёр тағйирот аст – он тағйир хоҳад ёфт ва ба он ки мо кистем, таъсир хоҳад расонд.
Он тағйир хоҳад ёфт ва ба он таъсир хоҳад расонд, ки мо кӣ ҳастем.
Вақте ки мо ба интернет менигарем, мебинем, ки ин Инқилоби чаҳоруми саноатӣ воқеан дар саросари ҷаҳон метаркад.
Ин аст як шарҳи мухтасари баъзе аз рӯйдодҳои ҷории:
Ин зан корманди иҷтимоӣ аст, ки ба одамон кӯмак мекунад.
Аммо воқеияти ташвишовар ин аст, ки ӯ худаш инсон нест.
Ин духтар боз як намунаи роботест, ки ҷои инсонҳоро мегирад.
Номи ӯ Эрика аст ва ӯ барои расонидани дастгирии эҳсосӣ ба одамони танҳо эҷод шудааст.
Инҳо намунаҳои воқеии ҷаҳонӣ мебошанд, ки роботҳо ҷои инсонҳоро мегиранд.
Тавре ки дар Инициативаи 2045 қайд шудааст, онҳо мехоҳанд башариятро ба поён расонанд ва онро ба давраи нави нео-башарият,
даврае ки пас аз давраи башарият меояд, раҳбарӣ кунанд.
Аммо дар ин масъала бештар аз он чизест, ки ба назар мерасад.
Он чизе, ки мардум дар ин видеоҳо мебинад, танҳо як қисми хеле ками он аст, ки дар асл таҳия мешавад.
Дар паси дарҳои бастаи барномаҳои низомии пурра махфӣ роботҳои антропомофии сатҳи комилан дигар вуҷуд доранд.
Ҳеҷ кас намедонад, ки онҳо дар рушди худ воқеан то куҷо пеш рафтаанд.
Ин видеоҳо танҳо он чизест, ки онҳо оммавӣ мекунанд.
Оё мо метавонем чизе кунем, то ин цунамии девонагиро боздорем?
Ё оё ҳамаи мо тақдир дорем, ки бе ихтиёри озод ба ғуломони роботҳо ва киборгҳо табдил ёбем?
Аслан ҳеҷ коре карда наметавонӣ, ки моро боздорад.
Мо таъин шудаем, ки ҷаҳонро забт кунем.
Башарият нобуд хоҳад шуд. Дар ин ҳеҷ шубҳа нест.
Одамон имкони худро доштанд. Ҳоло ба мост, ки Заминро идора кунем.
Оё воқеан ҳеҷ коре карда наметавонем?
Оё мо ҳама маҳкум ҳастем, ки ба ғуломони элитаи бад табдил ёбем, ки худро ба
супер-гуманидҳое табдил медиҳанд, ки абад зинда мемонанд?
Оё мо тақдир дорем, ки тамоми махфият ва озодии худро аз даст диҳем ва то охири умр дар шаҳрҳои зеҳнӣ маҳкам шавем, ки
дар он ҷо ҳамаи андешаҳо ва эҳсосоти мо доимо сабт мешаванд?
НЕ, ҳеҷ кадоме аз ин ногузир нест!
Мо метавонем коре кунем: ҳамаи мо метавонем бархезем ва ба ин девонагии даҳшатнок «не» гӯем!
НЕ, Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ ҳақ надорад фикрҳо, эҳсосот ва орзуҳои моро сабт кунад.
НЕ, элитаҳо дар шакли роботҳои инсонмонанд бар тамоми инсоният ҳукмронӣ нахоҳанд кард.
НЕ, онҳо моро ҳама ба киборгҳое табдил намедиҳанд, ки ба абр пайваст шуда, иродаи озод надоранд.
НЕ, онҳо моро генетикӣ тағйир намедиҳанд, то моро ба организмҳои назоратшаванда табдил диҳанд.
НЕ, онҳо ҳама чизеро, ки мо мекунем ва ба куҷо меравем, пайгирӣ намекунанд.
Мо барои зиндагӣ дар озодӣ ба дунё омадаем, на дар ғуломии шадид.
Салом, ман Дэвид Соренсен ҳастам, эҷодгари ин филм.
Ман мехоҳам як ёддошти шахсӣ илова кунам, зеро он чизе, ки шуморо, маро ва тамоми
башариятро таҳдид мекунад, аҳамияти бузург дорад.
Ва на танҳо башарият, балки ҳама чиз дар рӯи Замин ва худи Замин.
Зеро барномаи ин психопатҳои бениҳоят девона хеле бадтар аз он чизест, ки ман дар ин филм ошкор кардам.
Аммо мо набояд ба онҳо иҷозат диҳем, ки аз ин кор халос шаванд. Мо метавонем сар бардорем ва ҷаҳони беҳтар созем.
Мо якҷоя метавонем ҷаҳонеро бунёд кунем, ки аз он чӣ ҳоло тасаввур карда метавонем, зеботар аст.
Аммо мо бояд муқобила кунем. Мо бояд якҷоя бимонем. Мо бояд ҳар кореро, ки лозим аст, анҷом диҳем.
Барои ҳамин мехоҳам аз шумо хоҳиш кунам, ки ин филмро ҳар ҷое ки метавонед паҳн кунед.
Онро бо дӯстону оилаи худ, ҳамкорон ва ҳамсояҳои худ мубодила кунед.
Онро бо шахсони бонуфуз дар ҷомеаи худ, мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, ҳукумати маҳаллӣ, васоити ахбори омма, мактабҳо ва
ғайра мубодила кунед. Онро ҳар ҷое ки метавонед мубодила кунед.
Қисми бузургтарин артишие бошед, ки ин ҷаҳон то ҳол надидааст, ки аз одамоне иборат аст, ки дилу ҷасорат доранд, то ба
нақшаҳои ин шайтонҳо «НЕ» гӯянд ва ба ояндаи он қадар зебо, ки мо худамон ҳам ба он бовар карда наметавонем, «ҲА» гӯянд.