Wybory europejskie są już historią, ale inne wybory są w toku.
Wyobraźcie sobie, że na karcie do głosowania znalazła się partia o nazwie "cyfrowy kompleks przemysłowo-finansowy superbogatych".
Program wyborczy głosi: "Wyłączna koncentracja władzy w rękach gigantów technologicznych":
Super. "Bezczelne niszczenie środowiska przez megakorporacje": Obojętne.
"Zniesienie demokracji": Nieważne!
"Krwawe wojny": są tego częścią.
Pozycja 1 na liście: Rockefeller lub jego kolega.
Czy postawilibyście tam swój krzyż? Prawdopodobnie nie.
Poniższy program ujawnia, dlaczego nadal otrzymujecie dokładnie to, prawie bez względu na to, co wybierzecie.
Warto przyjrzeć się kluczowej roli odgrywanej przez Grupę 7 - w skrócie G7.
Kraje G7 to USA, Kanada, Wielka Brytania, Francja, Niemcy, Włochy i Japonia.
G7 jest bardziej znane z powierzchownych doniesień głównego nurtu na temat szczytu G7, który
odbył się we Włoszech w dniach od 13-15 czerwca.
Uśmiechnięte głowy najważniejszych państw w miłym towarzystwie.
G7 nie jest jednak tym, czym wydaje się na pierwszy rzut oka.
Ponieważ to właśnie G7 zapewnia, że jesteś obsługiwany przez niewypowiedziany program wyborczy "Rockefellerów tego świata".
Dzieje się tak nawet wtedy, gdy na przykład głosuje się na "miłe partie", które przed
wyborami obiecują coś dokładnie przeciwnego.
Dlaczego tak się dzieje?
David Rockefeller sam odpowiada na to pytanie:
"Niektórzy wierzą nawet, że jesteśmy częścią tajnej kabały działającej wbrew najlepszym interesom Stanów Zjednoczonych.
Oskarżają moją rodzinę i mnie o bycie "internacjonalistami" i spiskowanie z innymi na całym świecie w celu zbudowania
bardziej zjednoczonej globalnej struktury politycznej i gospodarczej - jednego świata (One World), jeśli tak się chce.
Jeśli takie jest oskarżenie, to przyznaję się do winy i jestem z tego dumny".
Czy David Rockefeller uważa się tutaj za "teoretyka spiskowego"?
Nie, raczej jako ekspert spiskowy.
Dowiedzcie się, co Rockefeller ma wspólnego z G7 w tym filmie dokumentalnym.
Co jest omawiane za zamkniętymi drzwiami?
Jakie są prawdziwe cele G7?
Rozpoznajcie prawdziwą grę, w którą gra G7.
Przyjrzyjmy się najpierw początkom G7.
1.Początek G7
Oficjalna wersja pochodzenia G7 jest następująca:
W 1975 r. prezydent Francji Valéry Giscard d'Estaing i kanclerz Niemiec Helmut Schmidt
zwołali pierwszy Światowy Szczyt Gospodarczy.
Szefowie rządów Francji, Niemiec, Włoch, Japonii, Wielkiej Brytanii i USA - Grupa Sześciu -
spotkali się w zamku Rambouillet we Francji.
Zostało to jednak poprzedzone wstępnym spotkaniem pięciu ministrów finansów z ówczesnym sekretarzem skarbu USA
George'em Shultzem w 1971 roku w bibliotece Białego Domu.
Następnie odbywały się regularne spotkania za zamkniętymi drzwiami.
Grupa, która od 1973 r. nosiła nazwę "Grupy Bibliotecznej" lub G5, składała się z ministrów
finansów i przedstawicieli banków centralnych.
Obecność banków centralnych z pewnością nie była przypadkowa.
Standard złota został rozwiązany mniej więcej w tym samym czasie, co pierwsze spotkania G7.
Od tego momentu banki centralne mogły drukować pieniądze praktycznie do woli.
Pożyczając pieniądze stworzone z powietrza, amerykańskie banki centralne miały duży wpływ na globalną gospodarkę.
Rozpoczęła się prawie niekontrolowana spirala zadłużenia narodowego wobec amerykańskich banków.
Prawdziwe bogactwo zostało redystrybuowane w ręce kilku uprzywilejowanych dużych banków.
Umożliwiło im to znaczne rozszerzenie wpływów na kraje.
2. sieć stojąca za G7
Wracając do oficjalnych ojców założycieli G7, Helmuta Schmidta i Valéry'ego Giscarda d'Estaing.
Na początku lat siedemdziesiątych sekretarz skarbu USA i bankier George Shultz włączył ich do małej elitarnej sieci.
Na przykład w okresie poprzedzającym pierwszy szczyt G7 w 1975 r. doszło do spotkania między Giscardem
d'Estaing a Henrym Kissingerem w dniu 5 lipca 1974 roku.
Spotkanie Helmuta Schmidta z Davidem Rockefellerem 12 czerwca 1974 r. zostało udokumentowane.
Co reprezentują Kissinger i Rockefeller?
Henry Kissinger był niezwykle wpływowym globalnym strategiem i miał decydujący wpływ na światową politykę przez dziesięciolecia.
Był doradcą prawie wszystkich prezydentów USA, w tym Richarda Nixona, Geralda Forda, Jimmy'ego Cartera, Ronalda Reagana,
George'a Busha, Baraka Obamy, Donalda Trumpa i Joe Bidena.
David Rockefeller i Henry Kissinger wspólnie założyli wiele wpływowych pozaparlamentarnych forów, takich
jak WEF, Grupa Bilderberga, Komisja Trójstronna, Monachijska Konferencja Bezpieczeństwa i inne.
Pociągają za sznurki między globalną ośmiornicą finansową a polityką.
[www.kla.tv/26113[www.kla.tv/26113 O śmierci Henry'ego Kissingera: Globalny strateg i przestępca wojenny?,
www.kla.tv/27824 WEF, www.kla.tv/28141 Konferencja Bezpieczeństwa w Monachium Ich liczne fundacje, takie jak WEF, Grupa
Bilderberga czy G7, służą jednemu celowi, który David Rockefeller sformułował na konferencji Bilderberga w Baden-Baden w 1991 roku:
"Świat znajduje się na złożonej i przygotowanej ścieżce w kierunku rządu światowego.
Ponadnarodowa suwerenność elity intelektualnej i światowych bankierów jest z pewnością
lepsza niż suwerenność narodowa ostatnich stuleci".
Należy wspomnieć o masońskim pochodzeniu Kissingera i Rockefellera.
Wraz ze Zbigniewem Brzezińskim założyli w 1968 r. oryginalną lożę masońską "Trzy Oczy".
Tajnie działająca Masoneria Najwyższego Stopnia jest znana z budowania Jednego Rządu Światowego przez długie okresy czasu. .
3. Przekształcenie Europy
Zadeklarowany przez Rockefellera cel unieważnienia suwerenności narodowej państw na rzecz "ponadnarodowej suwerenności
samozwańczej elity intelektualnej i światowych bankierów" był forsowany przez Schmidta i Giscarda d'Estainga.
Helmut Schmidt (1918-2015) Przez całe życie Helmut Schmidt był blisko związany z kluczowymi
postaciami George'em Shultzem i Henrym Kissingerem.
Wspomina Schmidt:
"Z moją praktyką jeżdżenia do Kalifornii raz w roku, na Uniwersytet Stanforda, aby
odwiedzić mojego przyjaciela George'a Schultza.
I muszę tutaj wspomnieć, że jest to tak faktycznie przyjaźń między czterema osobami.
Shultz i Kissinger, Lee i ja".Lee Kuan Yew był przez wiele lat premierem zaawansowanego technologicznie miasta-państwa Singapur.
Czysto prywatna sprawa? Nie, ponieważ Helmut Schmidt był kanclerzem Niemiec.
Po raz pierwszy został zaproszony na konferencję Bilderberga w 1973 roku, tuż przed założeniem G7.
Kolejne wizyty miały miejsce w 1980, 1983 i 1986 roku.
Schmidt nadal był członkiem bardzo wpływowej Komisji Trójstronnej - utworzonej przez Rockefellera i Kissingera.
Komisja ta postanowiła rozszerzenie Grupy Bilderberga na Azję Wschodnią.
Ważne dla niej są powiązania z tymi intrygantami:
Schmidt otrzymał pierwszą nagrodę Henry'ego Kissingera w 2007 roku.
26 stycznia 2015 r. były kanclerz Niemiec Helmut Schmidt przyjął w Hamburgu nagrodę Gustava Stresemanna przyznaną
przez Wielką Lożę "Starych Wolnych i Uznanych Masonów Niemiec".
Wielki Mistrz Stephan Roth-Kleyer podziękował Schmidtowi za jego "szczególne życiowe osiągnięcie".
Na czym to polegało?
Schmidt wiernie podążał śladami Kissingera.
Zarówno Schmidt, jak i Giscard d'Estaing wyznaczyli kierunek dla nowego Europejskiego Systemu Walutowego w Europie:
Europejska Jednostka Walutowa (ECU) powstała 1 stycznia 1979 r., z której później powstała
Europejska Unia Gospodarcza i Walutowa oraz euro.
Patrząc trzeźwo, UE jest prekursorem potencjalnego rządu światowego, ponieważ
tworzy międzynarodową scentralizowaną władzę.
Valéry Giscard d'Estaing (1926-2020) Valéry Giscard d'Estaing został prezydentem Francji
zaraz po pierwszym spotkaniu G7 w 1974 roku.
Przez całe życie utrzymywał również bliskie kontakty z Kissingerem i Rockefellerem.
Giscard d'Estaing od samego początku miał bliskie kontakty z dynastią Rockefellerów.
W latach 70. kilkakrotnie gościł w Pocantico, ogromnej posiadłości rodziny Rockefellerów w dolinie Hudson.
Poniżej udokumentowano niektóre spotkania z członkami rodziny Rockefellerów:
Spotkanie Nelsona Rockefellera i Giscarda d'Estainga 23 marca 1976 r. w Pałacu Elizejskim
Giscard d'Estaing, Henry Kissinger i David Rockefeller 18 stycznia 1989 r. w Moskwie.
Henry Kissinger i Giscard d'Estaing podczas otwarcia 50. Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa w 2014 r.
Giscard d'Estaing również bardzo popierał budowę UE.
Wniósł znaczący wkład w opracowanie Traktatu z Lizbony, który został ratyfikowany w 2007 roku.
Traktat ten ustanowił obecne zasady Unii Europejskiej, a tym samym stopniowo zastąpił suwerenność państw narodowych.
Wniosek końcowy: jasne jest, że za dobrze znanymi założycielami G7 stoi mało znana sieć.
Sieć jest o wiele bardziej złożona niż pokazano w tym dokumencie.
Interesujące informacje można znaleźć na Kla.TV pod hasłem # ośmiornica.
Jedno jest pewne: ci globalni intryganci otwarcie mówią o swoich planach utworzenia rządu światowego.
4. G7 jako grupa sterująca Nowy Porządek Świata
Plany ustanowienia rządu światowego są powracającym tematem w pracach grupy G7.
Już na szczycie w Rzymie w 2009 r. "globalne zarządzanie" zostało uznane za cel priorytetowy.
Należy rozszerzyć współpracę z MFW, Bankiem Światowym, WTO i Organizacją Narodów Zjednoczonych.
Szczyt miałby zatem w przyszłości "realizować strategiczny model wspierania światowego zarządzania".
Doradca kanclerza Niemiec Jörg Kukies przyjmuje tę samą linię w okresie poprzedzającym
szczyt Ge siedem w dwa tysiące drugim roku:
"Pierwszą kwestią, która jest dla nas kluczowa, jest klimat.
W jaki sposób możemy ustanowić globalny klub klimatyczny, aby zapewnić, że standardy, do których
dążymy zostaną faktycznie wprowadzone na całym świecie?
Drugim tematem jest zdrowie.
W jaki sposób możemy zapewnić wyższe wskaźniki szczepień, dostarczając szczepionki we wszystkich krajach świata?".
W artykule na temat roli G7, były członek CFR Stewart M. Patrick komentuje w następujący sposób:
"Jest to rodzaj zarządzalnej grupy sterującej Zachód.
Są one punktem zbornym, ucieleśnieniem wspólnych wartości i podobnego, opartego na
zasadach podejścia do porządku światowego".
5. G7: Globalni liderzy. Jak działa G7?
Komitetowi G7 przewodniczy jeden kraj na okres jednego roku.
Oficjalnie uczestnicy G7 reprezentują swoje kraje - innymi słowy, swoich obywateli.
Ale jak to wygląda w praktyce? Komu tak naprawdę służą?
Przyjrzyjmy się "politycznemu dzieciństwu" najbardziej znanych uczestników.
Przywódcy G7 są wymienieni według krajów, stan na maj 2024 r:
Francja
Emmanuel Macron, prezydent Francji, należy do Grupy Bilderberga i był uczestnikiem konferencji Bilderberga w 2014 roku.
Niemcy, Olaf Scholz, kanclerz Niemiec, należy do Grupy Bilderberga i był uczestnikiem Konferencji Bilderberga w 2010 r.
Jörg Kukies, główny negocjator Niemiec na szczycie G7, jest uważany za jednego z
najważniejszych doradców kanclerza Olafa Scholza.
Jest sekretarzem stanu w Kancelarii Federalnej.
Kukies należy do Grupy Bilderberga i po raz pierwszy uczestniczył w konferencji Bilderberga w Waszyngtonie w 2022 roku.
Włochy Giorgia Meloni, premier Włoch, dołączyła w lutym 2021 r. do Aspen Institute,
transatlantyckiego think tanku z siedzibą w Waszyngtonie.
Instytut ten jest współfinansowany przez rodzinę Rockefellerów.
Wielka Brytania, Rishi Sunak jest premierem Wielkiej Brytanii od 2022 roku.
Karol III - król Wielkiej Brytanii - mianował Sunaka premierem 25 października 2022 r.
Karol jest członkiem Grupy Bilderberga od 1986 roku.
Kanada, Justin Trudeau - premier Kanady.
Był uczestnikiem Klaus Schwab's Young Global Leader - programu WEF dla przyszłych menedżerów.
Klaus Schwab przez długi czas był członkiem komitetu kierowniczego Grupy Bilderberga.
Partyjny kolega Trudeau i minister François-Philippe Champagne uczestniczył w konferencji Bilderberga w 2018 i 2019 roku.
Wicepremier Kanady Chrystia Freeland była uczestnikiem konferencji Bilderberga 2022 i 2023.
USA Joe Biden jest prezydentem USA od 2021 roku.
Jest wysokiej klasy masonem i jest bardzo blisko potężnego globalnego think tanku "Council on Foreign Relations" .
Nie mniej niż siedemnastu członków gabinetu Bidena i jego zespołu kierowniczego, czyli ponad połowa, jest
członkami CFR lub ma bliskie powiązania rodzinne z CFR.
Unia Europejska jako organizacja ponadnarodowa, Unia Europejska jest członkiem G7 od 1981 roku i od
tego czasu jest wysokiej rangi uczestnikiem spotkań.
Ursula von der Leyen i Charles Michel reprezentowali UE na szczycie G7 w 2024 roku.
Ursula von der Leyen jest przewodniczącą Komisji Europejskiej od 2019 roku.
Należy również do Grupy Bilderberga i brała udziała w Konferencji Bilderberga w 2015, 2016, 2018 i 2019 roku.
Charles Michel jest przewodniczącym Rady Europejskiej od 2019 r.
Jest również członkiem Grupy Bilderberga i uczestniczył w konferencji Bilderberga w 2015, 2016 i 2018 roku.
Japonia Fumio Kishida i Shunichi Suzuki obecnie reprezentują Japonię.
To nie przypadek, że Japonia jest przedstawicielem G7.
Japonia uczestniczyła w spotkaniach G5 w Białym Domu od września 1973 roku.
Warto zauważyć, że Komisja Trójstronna została założona dokładnie w tym samym roku przez
Davida Rockefellera i Henry'ego Kissingera.
Celem jest związanie kluczowych postaci z Japonii, USA i Europy z rządem cieni.
Japonia znana jest z szybkich innowacji technologicznych.
Zaawansowana technologia jest podstawą do zainstalowania globalnego nadzoru, sztucznej
inteligencji i technokracji jednego świata.
Co ciekawe, wszyscy czołowi politycy G7 pochodzą z pozaparlamentarnych ośrodków Rockefellera i Kissingera.
Obywatele muszą pokryć koszty luksusowych spotkań.
Jeden przykład: organizacja szczytu G7 w 2022 r. w Schloss Elmau w Niemczech została z góry oszacowana na około 180 mln euro.
Wokół szczytu rozmieszczono około 18 000 sił bezpieczeństwa, a miejsce zostało w dużej mierze odgrodzone.
Finansista: Podatnik.
6. G7: Fabryka polityki
Jeśli myślicie, że G7 to wydarzenie, które odbywa się raz w roku, to bardzo się mylicie. G7 jest zawsze!
Tylko od 8 lutego tego roku oficjalnie odbyło się 27 spotkań G7 w różnych konstelacjach aż do szczytu w czerwcu!
Oto mały wybór:- 30 kwietnia:
Spotkanie ministrów w sprawie klimatu, energii i środowiska zakończyło się przyjęciem wspólnego oświadczenia.
6 maja: Spotkanie ministrów sprawiedliwości G7
24 maja: spotkanie ministrów finansów i prezesów banków centralnych państw grupy G7i tak dalej, i tak dalej...
Wszystkie organy G7 są jak koła zębate w wielkiej politycznej fabryce.
Kraje znajdują się pod kontrolą wysokiego finansowania poprzez programy rozwojowe i fundusze pomocowe, na przykład
z Banku Światowego lub Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
Pożyczanie pieniędzy, celowa pomoc rozwojowa i programy służą wyznaczeniu kursu w
kierunku jednego celu kompleksu cyfrowo-finansowego:
Ustanowienie Nowego Porządku Świata.
Ich polityczni uczniowie - tacy jak przywódcy G7 - przekładają strategie na regulacje i prawa.
W ten sposób międzynarodowi intryganci rządzą światem.
To, co ich wszystkich łączy, to ci sami intryganci stojący za Grupą Bilderberga, WEF, UE, G7,
Bankiem Światowym, ONZ i wieloma innymi organizacjami.
W dniu 13 czerwca 2019 r. Klaus Schwab, wieloletni szef WEF, i sekretarz generalny ONZ António Guterres
podpisali partnerstwo między ich dwiema organizacjami.
Cel: Przyspieszenie realizacji 17 Celów Zrównoważonego Rozwoju.
Oficjalny niemiecki tytuł to "Transformacja naszego świata: Agenda na rzecz
zrównoważonego rozwoju 2030", w skrócie "Agenda 2030".
Za kwiecistymi słowami agendy zrównoważonego rozwoju, w praktyce budowany jest cyfrowy, sieciowy, kontrolowany świat.
Dwa krótkie przykłady pokazują, że w praktyce nie chodzi o zrównoważony rozwój:
1. Ghana: Pod hasłem "zrównoważonego rolnictwa" Bank Światowy inwestuje 200 mln USD w Ghanie w
odporność kakao i innych plantacji na zmiany klimatyczne.
Inwestycje nie są dokonywane w systemy nawadniające lub podobne, ale w technologie cyfrowe.
2. Gwinea: W ramach celu zrównoważonego rozwoju, jakim jest ochrona klimatu, Europejski Bank Inwestycyjny EBI pomaga
operatorowi telefonii komórkowej Orange rozszerzyć zasięg sieci w Gwinei - oczywiście za pomocą modułów słonecznych.
Nie wyjaśnia, co ekspansja telefonii komórkowej ma wspólnego z ochroną klimatu.
Nawiasem mówiąc, telefonia komórkowa jest jednym z najważniejszych strategicznie fundamentów Nowego Porządku Świata.
Tylko dzięki tej technologii możliwy jest całkowity nadzór bezgotówkowy.
Jest na to wiele przykładów.
Zrównoważony rozwój i ochrona klimatu wydają się być uzasadnieniem dla szybkiej ekspansji globalnej sieci cyfrowej. Ale po co?
7. Wielka transformacja
Klaus Schwab, założyciel WEF i wieloletni członek komitetu zarządzającego Grupy Bilderberga, ujawnia to w
swojej książce "Czwarta rewolucja przemysłowa" z 2016 roku.
Jego podstawowym przesłaniem jest to, że połączenie technologii ze świata fizycznego, cyfrowego
i biologicznego tworzy zupełnie nowe możliwości.
Schwab jest otwarcie zaangażowany w transhumanizm i opisuje połączenie ludzkich ciał
ze sferą cyfrową jako "ewolucyjny postęp".
A G7? Wskazówkę dotyczącą właśnie tego ostatecznego celu transhumanizmu - lub innymi słowy:
całkowitej kontroli nad ludźmi -ujawnia moneta.
Została ona wybita z okazji siódmej włoskiej prezydencji w G7.
Srebrna moneta przedstawia ludzką głowę pod koroną sztucznej inteligencji.
Kolczyk to pentagram.
Od czasu francuskiego okultysty Eliphasa Leviego w połowie XIX wieku pentagram jest kojarzony z okultyzmem i satanizmem.
Napis na monecie brzmi: "Ku przyszłości".
Wniosek: G7 ujawnia się jako rodzaj fabryki polityki w rękach światowych bankierów i ich globalnych strategów.
Sam David Rockefeller jako swój cel wymienia rząd światowy pod rządami elity intelektualnej i światowych bankierów.
Grupa G7 wyznaczyła kurs poprzez pule finansowania bankierów, programy i prawa.
Grupa G7 jest zinfiltrowanym centrum kontroli, którego zadaniem jest wprowadzanie agendy tej
niewybieranej elity do parlamentów i codziennej polityki państw.
Drodzy widzowie, utrzymanie się przy władzy wymaga oczywiście tajnej pracy i zwodniczych manewrów elity.
Najwyraźniej ten rząd cieni nie obawia się niczego bardziej niż ujawnienia.
Dowodem na to są histerycznie ogłaszane prawa mające na celu "zwalczanie dezinformacji".
Dlatego prosimy o pomoc w informowaniu innych ludzi i uczciwych polityków.
Tak jak cienie znikają w świetle, rząd cieni również znika, gdy pada na niego światło.