Hallo Michelle Cailler,
U bent advocaat en voorzitter van de "Mouvement Fédératif Romand".
Denkt u dat de veranderingen in het verdrag en de IGR ertoe zullen leiden dat de wereld om de haverklap te maken
krijgt met pandemieën die door het directoraat-generaal van de WHO worden uitgeroepen, om wat voor reden dan ook?
Hartelijk dank dat ik vandaag uw microfoon mag gebruiken.
Wat betreft deze gezondheidsvoorschriften, deze pandemieovereenkomsten, ben ik van
mening dat we ons daar niet op moeten fixeren.
Het is veel belangrijker om ons te richten op wat er in ons land, in Zwitserland, gebeurt, namelijk de herziening van de
epidemiewet, die het pandemieverdrag of de internationale gezondheidsregels overneemt en ik zou zelfs zeggen dat deze
een beetje beter is dan deze en zelfs een beetje verder gaat.
En ik denk dat we echt moeten kijken naar onze autoriteiten die op het punt staan ons iets heel ernstigs aan
te doen dat onze vrijheden heel ernstig kan aantasten.
En dat is voor mij belangrijk voor de Zwitsers.
Natuurlijk moeten we alles wat er gebeurt in de gaten houden, vooral met de WHO.
De WHO, zoals ik al eerder zei, als u naar mijn toespraak hebt geluisterd, moeten we ons enerzijds absoluut
terugtrekken uit de WHO en anderzijds de WHO opheffen, omdat het een kenmerk van corruptie is,
het wordt gefinancierd door privépersonen die niet verkozen zijn maar beslissingen nemen,
zoals de Bill en Melinda Gates Foundations.
Daarom denk ik dat we zeer waakzaam moeten zijn.
Onze regeringen moeten waakzaam zijn.
Onze parlementen moeten hun soevereiniteit terugkrijgen en ons echt vertegenwoordigen, wat absoluut niet meer het geval is.
En naar mijn mening ligt het echte gevaar al binnen onze landen.
Natuurlijk dragen dit soort overeenkomsten alleen maar bij aan wat we kunnen ervaren, en wat we in ieder
geval al hebben ervaren tijdens de pandemische crisis.
Want als je erover nadenkt, hadden we nationale pandemieplannen.
Geen van hen werd gerealiseerd.
We hebben de aanbevelingen overgenomen.
Ik wil erop wijzen dat dit slechts WHO-aanbevelingen waren, maar dat regeringen deze tot op de letter hebben uitgevoerd.
We hebben dus niet eens een verdrag nodig als regeringen toch al buigen voor de WHO en de aanbevolen maatregelen toepassen.
Ik denk dus dat we waakzaam moeten zijn op nationaal niveau en tegelijkertijd onze ogen open moeten houden om te zien wat er
op internationaal niveau gebeurt, want het is nog niet voorbij.
Het pandemieverdrag - we horen het later wel
- De onderhandelingen gaan door.
De internationale gezondheidsvoorschriften zijn enigszins versoepeld, maar vergis je niet,
Ze worden ons geleidelijk weer in stilte opgedrongen om tot een wereldwijde overeenkomst te komen.
Laten we dus waakzaam zijn.
Dus wat denk je dat we moeten doen om het bewustzijn onder burgers en parlementariërs in de Federale Raad te vergroten?
Dus er is al een grote, grote, grote educatieve inspanning, want als je luistert naar de mainstream
media, vooral de Zwitserse media, is het een echte ramp.
Wat je voorgeschoteld krijgt is eigenlijk desinformatie.
Natuurlijk beschuldigen ze ons ervan dit te doen, maar wij hebben bronnen, wat bij hen niet het geval is.
En we hebben ook gezien dat alles wat ze ons tijdens de pandemie hebben aangekondigd, alle
maatregelen die werden aangekondigd, niets hebben opgeleverd.
Toen er sprake was van overdreven effectieve vaccins, realiseerde men zich al snel dat dit niet het geval was.
En toch hebben mensen die deze mening niet deelden dit al heel lang voorspeld.
Onderwijs is dus superbelangrijk.
Onze parlementariërs zijn vaak niet op de hoogte. Ze hebben veel te doen. Ze lezen niet noodzakelijk alles wat we hen sturen.
Er is dus een enorme klus te klaren.
En ik denk dat elke burger zijn persoonlijke soevereiniteit terug moet krijgen, d.w.z. nee
moet leren zeggen en bij zijn nee moet blijven.
Je moet dus leren om elke dag de verantwoordelijkheid te nemen om nee te zeggen. En dat betekent elke dag nee zeggen.
Het zal gebeuren via de individuen.
Wat we vandaag doen is een klein beetje de wereld waarschuwen.
Maar het is ieder individu in zijn kern die nee moet kunnen zeggen tegen dit alles en zijn eigen recht moet kunnen opeisen.
En natuurlijk om de gevolgen van deze rechten te dragen.
Dat klopt.
Hartelijk dank, Michelle Cailler.
Het is aardig van je om me je microfoon te geven.