Ku kituna abdi nyuhunkeun ka sakuliah dunya pikeun ngabantosan barudak urang, sabab
maranéhna keur maéhan orok jeung barudak urang.
Hatur nuhun kana pesen anjeun, hatur nuhun kana wawancara anjeun.
Kuring kungsi ngadéngé yén di Brasil aya aturan atawa tekanan pikeun ngavaksin barudak ngalawan Covid.
Dupi anjeun tiasa nyaritakeun langkung seueur ngeunaan naon anu keur lumangsung di dinya?
Enya. Dina awal taun, terapi gén ékspérimén COVID-19 dilebetkeun kana program imunisasi nasional.
Ku kituna, ratusan rébu kolot ayeuna keur nampi béwara ti otoritas pangasuhan, kantor jaksa umum,
yén terapi gén Covid kudu dipasihkeun tilu kali.
Lamun henteu kitu, kolot bakal kena sanksi ti dua nepi ka dua puluh kali panghasilan dasar.
Tapi sanajan maranéhna mayar denda, maranéhna tetep kudu divaksin sanggeusna, upama henteu kitu
Kamentrian bakal nyandak tindakan hukum ngalawan kolot pikeun misahkeun kolot jeung barudak.
Éta matak heran, sabab Brasil téh hiji-hijina nagara di dunya anu ngalakukeun éta.
Éta téh kelompok résiko handap, sadayana terang éta.
Tapi orok nu umurna ngan 6 bulan, barudak nepi ka umur 5 taun – naha ieu dilakukeun?
Sareng tekanan ieu, naha maranéhna ngan saukur dihukum, atanapi barudak ngan kudu indit ka
sakola sareng tekanan éta aya patalina sareng éta?
Atawa maranéhna ngan nampa béwara ieu, sarta lamun maranéhna henteu divaksin, pulisi datang jeung maranéhna kudu mayar?
Henteu, pulisi moal datang.
Maranéhna teu diidinan ka sakola.
Oke, jadi éta aya patalina jeung sakola?
Enya, tapi éta kantor jaksa umum jeung otoritas wali anu nuntut duit jeung ngadakwa.
Éta edan.
Anjeun terang, Brasil téh pelopor Agenda 2030.
Menteri Kaséhatan jeung Menteri Lingkungan Urang, babarengan jeung Tedros jeung Klaus Schwab, ngumumkeun di Forum
Ékonomi Dunia di Davos yén Brasil bakal jadi juara dina imunisasi masarakat jeung ngungkulan parobahan iklim.
Éta sababna urang ngalaman musibah pangparahna di Brasil, di propinsi Rio Grande do
Sul, kalayan leuwih ti 400 kota kabanjiran.
Opat ratus kota aya di handapeun cai!
Sasasih ka tukang.
Jeung di sakitar 200 kota, jalma-jalma teu boga aksés ka imahna.
Sareng pamaréntah parantos ngeureunkeun sumbangan, kadaharan, sareng pasokan.
Kaayaan hirup urang di Brasil béda pisan ti kaayaan di sakuliah dunya.
Naha média arus utama ngalakukeun nanaon ngeunaan éta?
Naha aya protes masal anu nanya, "Naon anu keur kajadian di dieu?"
Atawa maranéhna masih neruskeun éta?
Maranéhna nutupan sagalana.
Maranéhna henteu ngalaporkeun ngeunaan musibah panggedéna dina sajarah Brasil.
Maranéhna teu nyarios nanaon ngeunaan éta.
Ngan sababaraha publikasi leutik wungkul.
Hebat pisan naon anu keur kajadian di Brasil.
Abdi di dieu pikeun nyobian ngeureunkeun program gila ieu anu hayang ngavaksin orok jeung barudak urang.
Urang gaduh sakitar 13 juta barudak anu umurna antara 6 bulan nepi ka 5 taun.
Angka resmi panungtung anu kuring tingali nyaéta sakitar genep juta barudak.
... anu masih kudu divaksin atawa anu geus divaksin?
Henteu, jalma-jalma anu geus divaksinasi.
Sumuhun, sabab maranéhna téh pamaréntahan kota anu miskin.
Éta ngan saukur supaya maranéhna bisa asup ka sakola umum.
Naha anjeun nyangka yén jalma-jalma anu ngenalkeun mandat vaksinasi ieu sadar yén vaksin mRNA ieu
résiko luhur sarta tacan diteliti sacara tuntas?
Maranéhna teu nyaho.
Televisi sarua di mana waé di dunya:
Maranéhna henteu nyebarkeun kabeneran, maranéhna henteu nyarioskeun ngeunaan efek samping.
Jeung di Brasil urang boga sensor,
lobana jalma nu ka panjara atawa ditangkep,
Éta sababna dokter, wartawan, jeung loba batur séjén sieun nyarita ngeunaan éta.
Nanging, aya tilu anggota Déwan Perwakilan Rahayat anu keur nyobian miceun vaksinasi ieu tina program imunisasi nasional.
Urang bakal terus merjuangkeun barudak urang.
Saé pisan! Naon pesen anjeun ka jalma biasa di sakuliah dunya?
Kumaha urang tiasa ngeureunkeun kabéngahan ieu anu maksa vaksinasi sanajan keur orok leutik nu umurna ngan genep bulan?
Naon anu bisa urang lakukeun ngeunaan éta?
Kumaha urang tiasa ngabantosan kamerdikaan unggul?
Abdi sumping ka dieu sabab abdi nyuhunkeun dukungan internasional pikeun barudak urang.
Kusabab urang teu bisa ngalakukeun nanaon di Brasil sorangan. Hiji-hijina cara pikeun ngarobah ieu nyaéta ku
sumebarna inpormasi ieu ka sakuliah dunya jeung nerapkeun tekanan kana saluran média sosial.
Ieu pisan penting pikeun kami.
Ku kituna abdi nyuhunkeun ka sakumna dunya pikeun ngabantosan barudak urang, sabab
maranéhna keur maéhan orok jeung barudak urang.
Hatur nuhun kana pesen anjeun,
Hatur nuhun kana wawancara anjeun.
Urang bakal ngabagi éta ka sabisa-bisa loba jalma.
Hatur nuhun, John.