Bai, kaixo, ni Günther naiz, 61 urte daramatzat Alemanian bizi, eta derrigortuta sentitzen naiz zerbait esateko
autodeterminazioari buruzko lege berriari buruz, lege hori Bundestag-ek onartu baitzuen aurten, apirilaren 12an.
Sarrera-testutik zenbait pasarte labur irakurriko ditut: Banakako independentziaz bizitzeko
gaitasuna pertsona guztientzat oinarrizkoa da.
Pertsonalitatearen garapen askea, pribatutasunaren errespetua eta diskriminaziorik eza Oinarrizko
Legeak bermatzen dituen eskubideen artean daude.
Horretarako, 1980ko Transsexualen Lege zaharkitua eta partzialki konstituzioaren kontrakoa indargabetu eta erregelamendu bateratu
batekin ordezkatu beharko da, erregelamendu horrek pertsonei beren genero-sarrera edo lehen izena erregistro-bulegoan
autoadierazpen bidez aldatzeko aukera emango diena.
Eta behean dagoen aldaketa horrek dio 14 urteko eta gehiagoko adingabeek beharrezko
adierazpena beraiek aurkezteko aukera izan behar dutela.
Eta lege honen muina argitu nahi nuke eta benetan zer dagoen atzean jakin nahi nuke.
Beraz, nahi dudalako bizitza autodeterminatua bizitzea, diskriminaziorik egin nahi ez dudalako edo
hori gertatu ez dadin, nortasunaren garapen librea eta abar, pribatutasunaren errespetua.
Ba, %100ean horren alde nago.
Uste dut pertsona normala denak hori nahi duela, eta nik ere hori nahi dut.
Baina nik pertsonalki uste dut erabat zoroa dela 14 urteko haur batek bere generoa adin horretan bere kabuz erabaki ahal izatea.
14 urteko haur batek ez duelako nahikoa heldutasunik hain drastiko eta ondorio handiko gai horiek ulertzeko, haien atzean
dagoena eta haien ondorioak barne, ezin du bere kabuz erabaki.
Baina autodeterminazioaz hitz egiterakoan, bi gertakari ere kontatu nahi nizkizuke.
Beraz, gure seme txikiena orain 15 urte ditu eta bigarren hezkuntzako eskolara joaten da.
Ondoren, derrigorrezkoa bihurtu zen denek sarrampioaren aurkako txertoa hartzea edo txertaketaren froga aurkeztea.
Eta gure semea txertorik ez dagoenez, osasun agintari dagokiorengana joan ginen.
Handik berriro deia iritsi zen: edo froga aurkeztu behar genuen edo 2.500 euroko isuna ordaindu.
Beraz, sarrampioaren txertoaren osagai eta konposatu guztiak aztertzeko ahalegina egin genuen eta arretaz
begiratu genuen zer dagoen benetan txerto horretan.
Eta esaten dizut, hori guztia irakurtzeak bakarrik gaixorik sentiarazten zaitu.
Horri gehitu behar zaizkio mRNA txertoaren osagaiak, zeinek, funtsean, haurraren DNAra sartzen eta aldatzen baitute, eta abar.
Eta, gainera, pakete-txertatzeak daude, orrialde eta orrialde albo-ondorioz beteta, heriotza barne.
Eta dio osagai bati alergikoa bazara, ez zarela txertatu behar.
Eta gero geure buruari esan genion: ondo da, utz diezaiogun gure seme-alabari ustezko
sarrampioaren txertoaren osagaiak probatzera.
Eskualde zabalean ez dago medikurik honekin ados dagoenik. Beraz, ezin da froga hau eskaini.
Hori guztia laburbildu genuen. Zazpi edo zortzi orrialde ingurukoa zen. Doktorego-tesiaren erdia zen, oso sakona.
Eta gure semeak oraintxe gehitu du autodeterminazioari buruzko lege berria indarrean sartuko dela.
14 urte ditudanean, mutil edo neska izan nahi dudan erabakitzeko baimena dut, eta abar.
Hori gehitu zuen. Eta ez du txerto honekin txertatu nahi toxinen arriskuengatik eta abar.
Eta gero berak berak sinatu zuen, eta guk guraso gisa sinatu genuen.
Eta orain hau osasun agintaritzari bidali diogu.
Ondoren, denbora nahiko labur baten buruan itzuli zen, beraz autodeterminazioa baztertuta dago.
Ekarri ezin duzula frogatu, edo txertatu egin beharko du. Bestela, 2.500 €-ko isuna jasoko duzu.
Hori da lehenengo gauza: ez da txertaketari buruzkoa. Nire kezka bakarra da noiz baimenduta
nagoen neure kabuz erabakitzeko eta noiz ez.
Beraz, txertaketa, aukerarik ez.
Nire generoa aldatu eta izen desberdin bat izatea nahi badut, ez dago arazorik.
Ba, orduan bigarren gertakari bat izan genuen. Duela gutxi hortz-medikuarengana joan zen. Hortzean zulo bat zuen.
Eta gero gure semeak esan zuen bere hortzean bete pixka bat hobeago eta kalitate handiagokoa nahi zuela.
Orduan hortz-medikuak esan zuen: "Ados, ez dago arazorik, baina berak ezin du hori berak erabaki."
Guraso gisa han etorri eta sinatu behar dugulako, eta horrek ere diru kostua du.
Ondoren, 100 euroko faktura osagarri bat jaso genuen, beste bete bat nahi zuelako.
Beraz, hortz-betegarriari dagokionez, ezin du berak erabaki hortz-betegarri ona duela.
Baina neska izan nahi duen ala beste zerbait, berak erabaki behar du.
Eta ni bakarrik galdetzen naiz zeinek erabakitzen duen zer erabaki dezakezun zeuretzat eta zer ezin dezakezun erabaki zeuretzat.
Eta egia esan, nahiko erraza da. Urte asko daramatzat sistema behatzen.
Berriro ere, diru-ibilbidea jarraitu besterik ez duzu egin behar. Han daude analisi bikain
batzuk. Adibidez: Nor ari da irabazten trans hype-etik?
Esaten dute merkatua goraka doaela eta farmazeutika industriarentzat milioika irabaziak daudela eta abar.
Eta industria, ikerketa, politika eta abarren arteko koluzioak nonahi daude.
Beraz, berriro ere nahiko erraza da. Farmazia-industria sexu-berrantolaketa ebakuntzetatik irabazi egiten du. Eta,
jakina, farmazia-industria txertaketetatik asko irabazten du.
Hori dela eta, txertatu egin behar naiz, eta 14 urte ditudanean jada neure kabuz erabaki
dezaket genero desberdin bat nahi dudan ala ez.
Zer zoramena.
Eta pentsatu nuen: bueno, ebakuntzaren albo-ondorio guztiak eta abar, arazo
psikologikoak eta fisikoak, dena orain desagertu dela.
Orain ez naiz horretan sartuko. Badira azalpen bikain batzuk eta abar.
Politikarien edo hedabideen aldetik horri buruz ezer ere ez duzu entzuten. Dena zapaltzen ari dira.
Gure seme-alaben eta gure kontura.
Eta horregatik, orain legea berriro idatzi dut.
Ez dirudien bezala, baizik eta benetan den bezala.
Eta niretzat, lege hau ez da autodeterminazioari buruzkoa, baizik eta nik Kaosaren Hedapen Legea deitzen diodana.
Esango dizut nola uste dudan esan beharko litzatekeen.
14 urtetik aurrera, zure buruari kalte egitea, gaixotuzea eta kaosa handitzea erabakitzeko baimena duzu.
Eta, noski, non farmazeutika industriak diru asko irabazten duen.
Zure genero-aldaketa gutxi gorabehera 8.500 libera ordainduta erabaki dezakezu.
Osasun aseguru funtsak hau zure konturako ordainduko du.
Zure osasun aseguruak zure jarraipen fisiko eta psikologikoko gastuak ere ordaintzen ditu.
Beraz, azken finean, zergadunak ordaintzen du.
Adibidez, txertoak, non benetako pozoia injektatzen zaizun, ez dira zuk zeuk erabaki ditzakezun gauzak. Egin egin behar duzu.
Bestela, zure gurasoek 2.500 € ordaindu beharko dituzte.
Txertaketarik gabe, farmazia-industria askoz gutxiago irabaziko luke.
Hortz adimentsuak nahi badituzu ere, ezin duzu zeure kabuz erabaki. Hemen ere, osasun aseguru-konpainiak ez du ordaintzen.
Orduan zure gurasoek sinatu eta ordaindu beharko dute.
Azken finean, guk ere ez dugu jendeaz axola, gure kutxa beteta dagoen bitartean.
Baina azkenean lege hau zuretzat aurrera atera dugu.
Politikarien eta hedabideen lankidetzan, Big Pharmatik agur beroak.
Hori niretzat errealitatea izango litzateke.
Eta urteetan zehar galdetzen ari naiz Alemanian lege hauek nor egiten dituen.
Haiek bakarrik sor daitezke nolabaiteko ilun eta gaizto atzeko lorategietatik.
Ezin dut beste modu batean irudikatu.
Baina niretzat are okerragoa da hori politikariek, hedabideek eta baita epaileek ere estaltzen
dutela, eta kasu batzuetan are babesten dutela.
Eta gero harrituta zaude zergatik Alemanian ez dagoen ezerk funtzionatzen?
Zer demontre gertatzen ari da hemen?
Baina egiazki, logikoa da; agian inork ez du ausartzen hori esatera, dena diruaren inguruan biraka
dabilelako eta denek dute horretan nolabaiteko parte.
Bai, uste dut ona litzatekeela gauzak alderantziz jartzea eta berriro bide egokira itzultzea.
Hori izan zen nire iruzkina eta nire zintzo iritzia Alemaniako autodeterminazioari buruzko lege berriari buruz.
Hori kontuan hartuta, onena opa dizut. Agur.