بله، سلام، نام من گونتر است، من ۶۱ سال است که در آلمان زندگی می‌کنم و احساس می‌کنم باید در مورد قانون جدید تعیین
سرنوشت که در ۱۲ آوریل امسال توسط بوندستاگ تصویب شد، چیزی بگویم.
من به‌طور مختصر چند گزیده از مقدمه را می‌خوانم: توانایی زندگی مستقل برای همه افراد اساسی است.
توسعهٔ آزاد شخصیت، احترام به حریم خصوصی و عدم تبعیض از جمله حقوق تضمین‌شده توسط قانون اساسی هستند.
برای این منظور، قانون تراجنسی‌ها مصوب ۱۹۸۰ که منسوخ و تا حدی خلاف قانون اساسی است، لغو و با مقررهٔ یکنواختی جایگزین
می‌شود که به افراد اجازه می‌دهد جنسیت ثبت‌شده یا نام اول خود را با اعلام خود در ادارهٔ ثبت احوال تغییر دهند.
و در زیر چنین تغییری آمده است که بیان می‌کند افراد زیر سن قانونی ۱۴ ساله و بالاتر باید بتوانند خودشان اظهاریه لازم را ارائه دهند.
۱۲۳۴۳۲۱ و من می‌خواهم به عمق این قانون برسم و بفهمم واقعاً چه چیزی پشت آن نهفته است.
پس اینکه می‌خواهم زندگی خودم را خودم تعیین کنم، اینکه نمی‌خواهم تبعیض کنم یا اینکه این اتفاق
نیفتد، رشد آزاد شخصیت و غیره، احترام به حریم خصوصی.
خب، من صددرصد از آن حمایت می‌کنم.
فکر می‌کنم این همان چیزی است که هر آدم عادی می‌خواهد، و من هم همین را می‌خواهم.
اما شخصاً فکر می‌کنم کاملاً دیوانه‌کننده است که یک کودک ۱۴ ساله بتواند در آن سن درباره جنسیت خود تصمیم بگیرد.
چون یک کودک ۱۴ ساله به بلوغ لازم برای درک چنین مسائل شدید و سرنوشت‌سازی، آنچه در پس آن‌ها نهفته است و پیامدهایشان، دست
نیافته است، بنابراین به هیچ وجه نمی‌تواند برای خود تصمیم بگیرد.
اما می‌خواهم در مورد دو حادثه نیز به شما بگویم، در باب حق تعیین سرنوشت.
پس، پسر کوچک‌ترین ما اکنون ۱۵ ساله است و در مدرسهٔ متوسطه تحصیل می‌کند.
سپس این الزام وضع شد که همه باید علیه سرخک واکسینه شوند یا مدرکی دال بر واکسیناسیون ارائه دهند.
و از آنجا که پسرمان واکسینه نشده است، به مرجع بهداشتی مربوطه مراجعه کردیم.
از آنجا دوباره تماس گرفتند: یا باید مدرک ارائه می‌دادیم یا جریمه‌ای به مبلغ ۲۵۰۰ یورو می‌پرداختیم.
پس ما زحمت کشیدیم تا همهٔ مواد و اجزای واکسن سرخک را تحلیل کنیم و با دقت بررسی کردیم که
واقعاً چه چیزی در این واکسن سرخک وجود دارد.
و به تو می‌گویم، فقط خواندن همهٔ این‌ها باعث می‌شود احساس ناخوشی کنی.
به این موارد، اجزای واکسن mRNA نیز اضافه می‌شود که اساساً به DNA کودک دسترسی پیدا کرده و آن را تغییر می‌دهند، و غیره.
و بعد هم بروشورهای داخل بسته هستند که صفحات و صفحات عوارض جانبی، از جمله مرگ، را فهرست کرده‌اند.
و گفته شده است که اگر به یکی از اجزای واکسن حساسیت دارید، نباید واکسینه شوید.
و بعد به خودمان گفتیم: «باشه، بگذاریم فرزندمان را برای بررسی اجزای واکسن سرخک ادعایی آزمایش کنند.»
هیچ پزشکی در منطقهٔ وسیع‌تر با انجام این کار موافقت نکرده است. بنابراین ارائهٔ این مدرک امکان‌پذیر نیست.
ما همه‌اش را خلاصه کردیم. هفت یا هشت صفحه طول داشت. در واقع نیمی از یک رساله دکتری بود و بسیار جامع بود.
و پسرمان همین‌تازگی اضافه کرد که قانون جدید تعیین سرنوشت به زودی اجرایی می‌شود.
در سن ۱۴ سالگی به من اجازه داده می‌شود که تصمیم بگیرم آیا می‌خواهم پسر باشم یا دختر، و غیره.
او اضافه کرد. و او به خاطر خطرات سموم و غیره نمی‌خواهد با این واکسن واکسینه‌شود.
و سپس خودش آن را امضا کرد و ما به‌عنوان والدین آن را امضا کردیم.
و ما اکنون این را برای سازمان بهداشت ارسال کرده‌ایم.
سپس، پس از مدت نسبتاً کوتاهی، دوباره بازگشت، بنابراین مسئله خودتعیینی به جایی نخواهد رسید.
یا شما نمی‌توانید مدرک را ارائه دهید، یا او باید واکسن بزند. در غیر این صورت، جریمه‌ای به مبلغ ۲۵۰۰ یورو در انتظار است.
اولین نکته این است که موضوع واکسیناسیون نیست. تنها نگرانی من این است که چه زمانی مجاز هستم برای خودم
تصمیم بگیرم و چه زمانی مجاز نیستم برای خودم تصمیم بگیرم؟
پس واکسیناسیون، هیچ شانسی نیست.
اگر بخواهم جنسیتم را تغییر دهم و نام متفاوتی داشته باشم، هیچ مشکلی نیست.
خب، بعد ما یک حادثهٔ دوم داشتیم. او اخیراً به دندان‌پزشک رفت. دندانش پوسیده بود.
و سپس پسرمان گفت که می‌خواهد در دندانش پرکننده‌ای کمی بهتر و باکیفیت‌تر داشته باشد.
سپس دندان‌پزشک گفت: «باشه، مشکلی نیست، اما او اجازه ندارد خودش این تصمیم را بگیرد.»
چون ما به‌عنوان والدین باید بیاییم و آنجا امضا کنیم و این هم هزینه دارد.
سپس ما یک صورت‌حساب اضافی به مبلغ ۱۰۰ یورو دریافت کردیم، چون او پر کردن متفاوتی می‌خواست.
بنابراین، در مورد پرکردگی دندان، او نمی‌تواند خودش تصمیم بگیرد که پرکردگی دندانش خوب است.
اما اینکه او بخواهد دختر باشد یا چیز دیگری، به خودش بستگی دارد که تصمیم بگیرد.
و من فقط تعجب می‌کنم چه کسی تصمیم می‌گیرد که چه چیزی را می‌توانی برای خودت تصمیم بگیری و
چه چیزی را نمی‌توانی برای خودت تصمیم بگیری.
در واقع، کاملاً ساده است. من سال‌هاست که این سیستم را زیر نظر دارم.
یک بار دیگر، فقط باید رد پول را دنبال کنید. تحلیل‌های بسیار خوبی وجود دارد. برای مثال: چه کسی از هیاهوی ترنس سود می‌برد؟
می‌گوید بازار رونق گرفته و صنعت داروسازی میلیون‌ها دلار سود می‌کند و غیره.
و در همه‌جا تبانی‌هایی میان صنعت، پژوهش، سیاست و غیره وجود دارد.
پس دوباره کاملاً ساده است. صنعت داروسازی از جراحی تغییر جنسیت سود می‌برد. و البته صنعت داروسازی از واکسیناسیون سود زیادی می‌برد.
به همین دلیل باید واکسینه‌ام و در ۱۴ سالگی می‌توانم خودم تصمیم بگیرم که آیا جنسیت متفاوتی می‌خواهم یا نه.
چه دیوانگی.
و من فکر کردم، خب، تمام عوارض جانبی جراحی و امثال آن، و مشکلات روانی و جسمی، همه‌شان حالا از بین رفته‌اند.
الان نمی‌خواهم وارد آن شوم. توضیحات بسیار خوبی وجود دارد و غیره.
از سیاستمداران یا رسانه‌ها درباره‌اش چیزی نمی‌شنوید. همه‌چیز سرکوب می‌شود.
به قیمت فرزندانمان و خودمان.
و به همین دلیل، من اکنون قانون را بازنویسی کرده‌ام.
نه آن‌طور که به نظر می‌رسد، بلکه آن‌طور که واقعاً هست.
و برای من، این قانون دربارهٔ حق تعیین سرنوشت نیست، بلکه همان چیزی است که من آن را «قانون گسترش آشوب» می‌نامم.
برایت می‌خوانم که فکر می‌کنم باید این‌طور گفته شود.
از سن ۱۴ سالگی به شما اجازه داده می‌شود که خودتان تصمیم بگیرید در مورد آسیب رساندن به خود، بیمار کردن خود و افزایش هرج‌ومرج.
و البته، جایی که صنعت داروسازی پول‌های کلان به جیب می‌زند.
۱۲۳۴۳۲۱۱۲۳۴۳۲۱ شما می‌توانید تغییر جنسیت خود را با هزینه‌ای تقریبی ۸۵۰۰ پوند انجام دهید.
صندوق بیمه درمانی هزینهٔ این را برای شما پرداخت خواهد کرد.
بیمه درمانی شما همچنین هزینه‌های پیگیری جسمی و روانی شما را پوشش می‌دهد. در نهایت، این به معنای مالیات‌دهنده است.
واکسیناسیون‌ها، برای مثال، جایی که سم واقعی به شما تزریق می‌شود، چیزی نیست که بتوانید خودتان
درباره‌اش تصمیم بگیرید. شما مجبورید آن را انجام دهید.
در غیر این صورت، والدین شما مجبور خواهند شد دو هزار و پانصد یورو بپردازند.
بدون واکسیناسیون، صنعت داروسازی درآمد بسیار کمی کسب می‌کرد.
حتی اگر شما دندان‌های هوشمند بخواهید، نمی‌توانید خودتان تصمیم بگیرید. در اینجا نیز شرکت بیمه درمانی هزینه را پرداخت نمی‌کند.
سپس والدین شما باید برای شما امضا کنند و هزینه را پرداخت کنند.
در نهایت، تا وقتی که وضعیت مالی‌مان مرتب باشد، برای ما هم اهمیتی ندارد که مردم چه می‌شوند.
اما بالاخره این قانون را برای شما به تصویب رساندیم.
درود از سوی شرکت‌های بزرگ داروسازی، با همکاری سیاستمداران و رسانه‌ها.
این برای من واقعیت خواهد بود.
و سال‌هاست که برایم سؤال بوده است که در آلمان چه کسی این قوانین را وضع می‌کند.
آن‌ها تنها می‌توانند از نوعی حیاط خلوت شوم و تاریک زاده شوند.
نمی‌توانم آن را به هیچ شکل دیگری تصور کنم.
اما آنچه برایم حتی بدتر است این است که این موضوع توسط سیاستمداران، رسانه‌ها و حتی دادگاه‌ها پنهان
می‌شود و در برخی موارد حتی مورد حمایت قرار می‌گیرد.
و بعد تعجب می‌کنی چرا اینجا در آلمان دیگر هیچ چیزی کار نمی‌کند؟
اینجا چه خبر است؟
اما در واقع منطقی است، فقط احتمالاً هیچ‌کس جرأت نمی‌کند این را بگوید چون همه‌چیز حول پول می‌چرخد و همه به نوعی درگیر آن هستند.
بله، من فقط فکر می‌کنم خوب است اگر بتوانیم اوضاع را برگردانیم و دوباره به مسیر درست بازگردیم.
این نظر من و عقیدهٔ صادقانهٔ من دربارهٔ قانون جدید تعیین سرنوشت در آلمان بود.
با در نظر گرفتن این موضوع، برای شما بهترین‌ها را آرزو می‌کنم. خداحافظ.