Ya, halo, jenengku Günther, aku wis manggon ing Jerman suwéné 61 taun, lan aku krasa kudu ngomong bab
Undhang-Undhang Anyar babagan Hak Nentok Nasib, sing disahaké déning Bundestag tanggal 12 April taun iki.
Aku bakal maca ringkes sawetara kutipan saka pambuka: Bisa urip mandiri iku dhasar kanggo kabeh wong.
Pangembangan pribadhi kanthi bebas, ngajeni privasi, lan ora ana diskriminasi kalebu
hak-hak sing dijamin dening Undhang-Undhang Dasar.
Kanggo tujuan iki, Undhang-Undhang Transseksual taun 1980 sing wis ketinggalan jaman lan sebagian ora konstitusional bakal
dicabut lan diganti karo peraturan seragam sing ngidini wong ngganti cathetan gender utawa jeneng ngarep
kanthi deklarasi mandhiri ing kantor catatan sipil.
Lan ing ngisor iki ana owah-owahan kaya ngene, sing nyatakake yen bocah sing umuré 14 taun lan luwih
kudu bisa ngirim deklarasi sing dibutuhake dhéwé.
Lan aku kepengin ngulik nganti tuntas undang-undang iki lan ngerti apa sing sejatine ana ing mburine.
Dadi, aku kepengin urip sing ditemtokake déwé, aku ora kepengin mbedak-mbedakaké utawa supaya iki ora kelakon, pangembangan
pribadhi sing bébas lan sapituruté, ngajèni privasi.
Ya, aku 100% ndhukung kuwi.
Aku mikir kuwi sing dikarepake saben wong normal, lan kuwi uga sing tak karepake.
Nanging miturutku, pancen edan yen bocah umur 14 taun bisa mutusake dhéwé babagan gendhèré ing umur kuwi.
Amarga bocah umur 14 taun durung duwe kematangan kanggo mangerteni prakara sing drastis lan nduweni akibat gedhe, apa sing
ana ing mburine lan apa akibaté, dheweke ora bisa mutusake dhéwé.
Nanging aku uga pengin nyritakake marang sampeyan babagan loro kedadeyan, ngomongake babagan hak nentokake nasibe dhéwé.
Dadi, anak lanang bungsu kita saiki umuré 15 taun lan sekolah menengah.
Banjur ana syarat manawa saben wong kudu divaksin campak utawa nyedhiyakake bukti vaksinasi.
Lan amarga anak lanang kita durung divaksin, kita menyang panguwasa kesehatan sing relevan.
Saka kono, telpon mau teka maneh: kita kudu nyedhiyakake bukti utawa mbayar denda €2.500.
Mula kita ngupaya nganalisa kabèh bahan lan komponèn vaksin campak lan mirsani kanthi teliti
apa sing saktenané ana ing vaksin campak iki.
Lan aku kandha marang kowe, mung maca kabeh kuwi wae wis nggawe kowe kroso lara.
Ditambah maneh ana komponen vaksin mRNA, sing sejatine ngakses DNA bocah lan ngowahi, lan sakteruse.
Lan banjur ana selebaran kemasan sing kaca-kaca ngemot efek samping, kalebu pati.
Lan iku kandha yen kowe alergi marang salah siji bahan, kowe ora kena divaksinasi.
Lan banjur kita kandha marang awak dhewe, oke, ayo anak kita diuji kanggo bahan-bahan saka vaksin campak sing diduga.
Ora ana dhokter ing wilayah sakupenge sing sarujuk nindakake iki. Mula saka iku, ora bisa nyedhiyakake bukti iki.
Kita wis nyimpulake kabèh kuwi. Dauné pitung utawa wolu kaca. Kuwi setengah saka tesis doktoral, pancèn rinci banget.
Lan anak lanang kita mung nambahake manawa Undhang-Undhang Dhirin-Dhiri anyar bakal ditrapake.
Ing umur 14 taun, aku diijini mutusake apa aku pengin dadi lanang utawa wadon, lan sapiturute.
Dheweke nambahake kuwi. Lan dheweke ora pengin divaksinasi nganggo vaksin iki amarga bebaya racun lan sapiturute.
Lan banjur dheweke nandatangani dhéwé, lan kita minangka wong tuwa uga nandatangani.
Lan saiki kita wis ngirim iki marang panguwasa kesehatan.
Banjur, sawisé wektu sing relatif cendhak, kuwi bali maneh, dadi bab swadaya mutusaké dhéwé kuwi ora bakal kelakon.
Bisa nyedhiyakake bukti manawa sampeyan ora bisa nggawa, utawa dhèwèké kudu divaksinasi. Yen ora, bakal kena denda €2.500.
Iku bab pisan, iki dudu babagan vaksinasi. Sing dadi keprihatinanku mung siji: kapan aku diijini mutusake kanggo awakku
dhéwé lan kapan aku ora diijini mutusake kanggo awakku dhéwé?
Dadi vaksinasi, ora ana kesempatan.
Yen aku pengin ngganti jender lan nduwé jeneng sing béda, iku ora dadi masalah.
Ya wis, banjur kita ngalami kedadeyan kapindho. Dheweke bubar menyang dokter gigi. Dheweke duwe bolongan ing untune.
Lan banjur anak lanang kita kandha yèn dhèwèké kepéngin tambalan untu sing rada luwih apik lan kualitasé luwih dhuwur.
Banjur dokter gigi kandha, oke, ora ana masalah, nanging dhèwèké ora diijini mutusaké kuwi dhéwé.
Amarga kita, minangka wong tuwa, kudu teka lan nandatangani, lan kuwi uga mbutuhake dhuwit.
Banjur kita nampa tagihan tambahan 100 euro amarga dhèwèké péngin isi sing béda.
Dadi, babagan tambalan untu, dhèwèké ora bisa mutusaké dhéwé yèn tambalan untu-é wis pas.
Nanging apa dhèwèké péngin dadi cah wadon utawa apa waé sing liya, iku gumantung marang dhèwèké dhéwé kanggo mutusaké.
Lan aku mung kepingin weruh sapa sing nemtokake apa sing bisa kowe putusake kanggo awakmu dhewe lan
apa sing ora bisa kowe putusake kanggo awakmu dhewe.
Lan saktenane, iki cukup prasaja. Aku wis ngawasi sistem iki pirang-pirang taun.
Sekali maneh, kowe mung kudu ngetutake jejak dhuwit. Ana sawetara analisis sing apik banget.
Contone: Sapa sing entuk bathi saka hype trans?
Katoné pasar lagi ngrembaka lan ana jutaan bathi kanggo industri farmasi lan sapituruté.
Lan ing endi-endi ana kolusi antarane industri, riset, politik, lan sapiturute.
Dadi prasaja maneh. Industri farmasi entuk bathi saka operasi ganti jinis kelamin. Lan mesthi wae,
industri farmasi entuk bathi gedhe saka vaksinasi.
Mulane aku kudu divaksin lan, nalika umur 14 taun, aku wis bisa mutusake dhéwé apa aku kepéngin nduwé jinis kelamin sing béda.
Apa iki edan.
Lan aku mikir, ya, kabeh efek samping saka operasi lan sapiturute, lan masalah psikologis
lan masalah fisik, kabeh iku saiki wis ilang.
Aku ora bakal mlebu bab kuwi saiki. Ana sawetara panjelasan sing apik banget lan sapiturute.
Sampeyan ora krungu apa-apa bab iki saka para politikus utawa media. Kabeh lagi ditindhes.
Kanthi ngorbanake anak-anak kita lan awake dhewe.
Lan amarga kuwi, aku saiki wis nulis maneh ukum.
Ora kaya sing katon, nanging kaya sejatine.
Lan kanggo aku, undang-undang iki ora babagan penentuan nasib, nanging luwih tepaté apa sing
tak sebut Undhang-Undhang Ekspansi Kekacauan.
Aku bakal maca marang kowe carane miturutku kudune diomongake.
Wiwit umur 14 taun, kowe diijini nggawe keputusanmu dhéwé babagan nglarani awakmu, nggawe awakmu lara, lan nambah kekacauan.
Lan mesthi wae, ing ngendi industri farmasi ngasilake dhuwit akeh.
Sampeyan bisa mutusake pergantian jinis kelamin kanthi biaya kira-kira £10.000.
Dana asuransi kesehatan bakal mbayar iki kanggo sampeyan.
Asuransi kesehatan sampeyan uga nutupi biaya tindak lanjut fisik lan psikologis. Ing pungkasané, iki ateges pembayar pajak.
Vaksinasi, umpama, ing ngendi kowe disuntik nganggo racun sejati, iku dudu bab sing
bisa kowe putusake dhéwé. Kowe kudu nindakake.
Yen ora, wong tuwamu kudu mbayar €2.500.
Tanpa vaksinasi, industri farmasi bakal entuk bathi sing sithik banget.
Sanajan kowe kepengin untu pinter, kowe ora bisa mutusake kanggo awakmu dhewe. Ing kene uga,
perusahaan asuransi kesehatan ora bakal mbayar.
Banjur wong tuwamu kudu nandatangani kanggo kowe lan mbayar.
Akhire, kita uga ora peduli karo wong, asal mesin kas kita kebak.
Nanging pungkasane kita wis nglulusake undang-undang iki kanggo sampeyan.
Salam saka Big Pharma, ing kolaborasi karo para politikus lan media.
Kuwi bakal dadi kasunyatan kanggo aku.
Lan aku wis pirang-pirang taun kepingin ngerti sapa sing nggawe undang-undang iki ing Jerman.
Padha mung bisa lair saka pekarangan mburi sing ala lan peteng.
Aku ora bisa mbayangake kanthi cara liya.
Nanging sing luwih parah maneh aku temokake yaiku iki ditutup-tutupi dening para politikus, media, lan
malah pengadilan, lan ing sawetara kasus malah didhukung.
Lan banjur kowe gumun kenapa ing kene ing Jerman ora ana sing bisa digunakake maneh?
Apa sing sejatine kedadeyan ing kene?
Nanging saktenane kuwi logis, mung mbok menawa ora ana sing wani ngomong amarga kabeh gumantung marang
dhuwit lan saben wong melu ing kono kanthi cara tartamtu.
Ya, aku mung mikir yen apik yen kita bisa mbalikake kahanan lan bali menyang jalur sing bener.
Iku panemuku lan pendapat jujurku babagan Undhang-Undhang Dhirin-Dhiri anyar ing Jerman.
Kanthi iki ing pikiran, aku ngaturake kabeh sing paling apik kanggo kowe. Sampurno.