Ndiyo, habari, jina langu ni Günther, nimekuwa nikiishi Ujerumani kwa miaka 61 sasa, na nahisi lazima niseme
kitu kuhusu Sheria mpya ya Kujitambua, iliyopitishwa na Bundestag tarehe 12 Aprili mwaka huu.
Nitakisoma kwa ufupi vifungu vichache kutoka utangulizi: Kuwa na uwezo wa kuishi kwa uhuru ni jambo la msingi kwa watu wote.
Maendeleo huru ya utu, heshima ya faragha na kutokubagua ni miongoni mwa haki zinazohakikishwa na Sheria Mkuu.
Kwa lengo hili, Sheria ya Watransseksuali ya mwaka 1980, ambayo imepitwa na wakati na kwa sehemu haiendani na katiba, itafutwa na
kubadilishwa na kanuni moja kwa nchi nzima inayoruhusu watu kubadilisha jinsia yao iliyoorodheshwa au jina lao la
kwanza kwa kujitangaza wenyewe katika ofisi ya usajili.
Na hapa chini kuna mabadiliko kama hayo, yanayosema kwamba watoto walio na umri wa miaka 14 na kuendelea wanapaswa
kuwa na uwezo wa kuwasilisha tamko linalohitajika wenyewe.
Na ningependa kufikia chini kabisa ya sheria hii na kugundua kile kilicho nyuma yake kwa kweli.
Kwa hiyo, nataka kuishi maisha niliyojiamulia mwenyewe, sitaki kubagua wala hali hii itokee,
maendeleo huru ya utu na kadhalika, heshima kwa faragha.
Naam, ninaunga mkono hilo kwa asilimia mia moja.
Nadhani ndicho kila mtu wa kawaida anachotaka, na ndicho ninachotaka pia.
Lakini mimi binafsi nadhani ni kichaa kabisa kwamba mtoto wa miaka 14 anaweza kuamua mwenyewe kuhusu jinsia yake katika umri huo.
Kwa sababu mtoto wa miaka 14 hana ukomavu wa kuelewa masuala makubwa na yenye matokeo makubwa, kile kilicho
nyuma yake na athari zake, hawezi kamwe kujiamulia mwenyewe.
Lakini pia ningependa kukuambia kuhusu matukio mawili, nikizungumzia kujitawala.
Kwa hivyo, mwana wetu mdogo wa kiume sasa ana umri wa miaka 15 na anasoma katika shule ya sekondari.
Kisha ikaja sharti kwamba kila mtu lazima apate chanjo dhidi ya surua au awasilishe uthibitisho wa kuchanjwa.
Na kwa kuwa mwana wetu hajapata chanjo, tulienda kwa mamlaka husika ya afya.
Kutoka hapo, wito ulirudi tena: ama tulipaswa kutoa uthibitisho au kulipa faini ya €2,500.
Hivyo tulichukua taabu kuchambua viambato vyote na vipengele vya chanjo ya surua na tukachunguza kwa
makini kile kilicho ndani ya chanjo hii ya surua.
Na nakuambia, kusoma yote hayo tu kunakufanya ujisikie mgonjwa.
Zaidi ya hayo, kuna viambato vya chanjo ya mRNA, ambavyo kimsingi huingia kwenye DNA ya mtoto na kuibadilisha, na kadhalika.
Na kisha kuna vipeperushi vya ndani vya kifurushi vyenye kurasa na kurasa za madhara, ikiwemo kifo.
Na inasema kwamba ikiwa una mzio wa kiungo fulani, hupaswi kupata chanjo.
Na kisha tukajiambia wenyewe, sawa, tuweke mtoto wetu apimwe viambato vya chanjo ya surua inayodaiwa.
Hakuna daktari katika eneo pana aliyekubali kufanya hivi. Kwa hivyo, haiwezekani kutoa ushahidi huu.
Tulifupisha yote hayo. Ilikuwa na kurasa saba au nane. Ilikuwa nusu ya tasnifu ya udaktari, iliyofanywa kwa kina sana.
Na mwana wetu aliongeza tu kwamba Sheria mpya ya Kujitambua inaanza kutumika.
Nikiwa na umri wa miaka 14, ninaruhusiwa kuamua kama nataka kuwa mvulana au msichana, na kadhalika.
Aliongeza hivyo. Na hataki kupata chanjo hii kwa sababu ya hatari za sumu na kadhalika.
Kisha yeye mwenyewe aliisaini, na sisi kama wazazi tuliisaini.
Na sasa tumetuma hii kwa mamlaka ya afya.
Kisha, baada ya muda mfupi kiasi, ilirudi, hivyo kujitawala hakuna uwezekano.
Ama toa uthibitisho kwamba huwezi kuileta pamoja nawe, au lazima apate chanjo. Vinginevyo utatozwa faini ya €2,500.
Hilo ndilo jambo la kwanza, si kuhusu chanjo. Wasiwasi wangu pekee ni lini ninaruhusiwa kuamua
mwenyewe na lini sikiruhusiwi kuamua mwenyewe?
Kwa hivyo chanjo, hakuna nafasi.
Ikiwa nataka kubadilisha jinsia yangu na kuwa na jina tofauti, hiyo si tatizo.
Basi, tulikuwa na tukio la pili. Hivi karibuni alienda kwa daktari wa meno. Alikuwa na tundu kwenye jino lake.
Kisha mwana wetu alisema angependa kujazwa meno kwa ubora kidogo bora zaidi.
Kisha daktari wa meno alisema, sawa, hakuna shida, lakini haruhusiwi kuamua hilo mwenyewe.
Kwa sababu sisi, kama wazazi, tunapaswa kuja na kusaini hapo, na hilo pia linagharimu pesa.
Kisha tukapokea bili ya ziada ya euro 100 kwa sababu alitaka kujazwa tofauti.
Kwa hivyo, kuhusu kujaza meno, hawezi kuamua mwenyewe kwamba ana kujaza meno sahihi.
Lakini kama anataka kuwa msichana au kitu kingine, hilo ni juu yake kuamua.
Na ninajiuliza tu nani huamua ni nini unaweza kuamua mwenyewe na ni nini huwezi kuamua mwenyewe.
Na kwa kweli, ni rahisi sana. Nimekuwa nikichunguza mfumo huu kwa miaka sasa.
Mara nyingine tena, unahitaji tu kufuata mkondo wa pesa. Kuna uchambuzi bora huko nje. Kwa
mfano: Nani anafaidika na msisimko wa transgender?
Inasema kwamba soko linaibuka na kwamba kuna mamilioni ya faida kwa sekta ya dawa na kadhalika.
Na kila mahali kuna makubaliano ya siri kati ya sekta, utafiti, siasa na kadhalika.
Kwa hivyo ni rahisi tena. Sekta ya dawa inafaidika kutokana na upasuaji wa kubadilisha jinsia. Na bila
shaka, sekta ya dawa inafaidika sana kutokana na chanjo.
Ndiyo maana lazima nipate chanjo na, nikiwa na umri wa miaka 14, tayari naweza kuamua
mwenyewe kama nataka kuwa na jinsia tofauti.
Ni wazimu gani.
Na nilifikiri, sawa, madhara yote ya upasuaji na kadhalika, na matatizo ya kisaikolojia
na matatizo ya kimwili, yote yameisha sasa.
Sitajiingia katika hilo sasa. Kuna maelezo ya kina mazuri na kadhalika.
Husikii chochote kuhusu hilo kutoka kwa wanasiasa au vyombo vya habari. Kila kitu kinanyamazishwa.
Kwa gharama ya watoto wetu na sisi wenyewe.
Na kwa sababu hiyo, sasa nimeandika tena sheria.
Sio kama inavyoonekana, bali kama ilivyo kweli.
Na kwangu mimi, sheria hii si kuhusu kujitawala, bali ni kile ninachokiita Sheria ya Upanuzi wa Machafuko.
Nitakusomea jinsi ninavyofikiri inapaswa kusemwa.
Kuanzia umri wa miaka 14, unaruhusiwa kufanya maamuzi yako mwenyewe linapokuja suala la
kujidhuru, kujifanya mgonjwa na kuongeza machafuko.
Na, bila shaka, ambapo sekta ya dawa inapata pesa nyingi.
Unaweza kuamua kuhusu mabadiliko ya jinsia kwa takriban pauni 8,500.
Mfuko wa bima ya afya utalipia hili kwa ajili yako.
Bima yako ya afya pia inagharamia gharama za ufuatiliaji wako wa kimwili na kisaikolojia.
Kwa hivyo, mwishowe ni mlipakodi anayelipa.
Chanjo, kwa mfano, ambapo unachomwa sumu halisi, si jambo unaloweza kuamua mwenyewe. Lazima ufanye hivyo.
Vinginevyo, wazazi wako watalazimika kulipa euro 2,500.
Bila chanjo, sekta ya dawa ingepata mapato kidogo mno.
Hata kama unataka meno ya hekima, huwezi kuamua mwenyewe. Hapa pia, kampuni ya bima ya afya haitalipa.
Basi wazazi wako watalazimika kusaini kwa niaba yako na kulipa.
Hatimaye, hatujali watu pia, mradi tu fedha zetu ziko sawa.
Lakini hatimaye tumepitisha sheria hii kwa ajili yenu.
Salamu kutoka Big Pharma, kwa ushirikiano na wanasiasa na vyombo vya habari.
Hiyo ingekuwa uhalisia kwangu.
Na nimekuwa nikijiuliza kwa miaka mingi, nani anayefanya sheria hizi nchini Ujerumani?
Zinaweza tu kuzaliwa kutoka kwenye aina fulani ya viwanja vya nyuma vya giza na vya uovu.
Siwezi kuifikiria kwa njia nyingine yoyote.
Lakini kile ninachokiona kuwa kibaya zaidi ni kwamba hili linafunikwa na wanasiasa, vyombo vya habari na hata
mahakama, na katika baadhi ya matukio hata linaungwa mkono.
Na kisha unajiuliza kwa nini hakuna chochote kinachofanya kazi hapa Ujerumani tena?
Kwani nini kinaendelea hapa?
Lakini kwa kweli, ni ya kimantiki, labda hakuna anayethubutu kusema hivyo kwa sababu kila kitu
kinazunguka pesa na kila mtu anahusika nayo kwa namna fulani.
Ndiyo, nadhani tu itakuwa vizuri tukipindua mambo na kurudi kwenye njia sahihi.
Hiyo ilikuwa maoni yangu na maoni yangu ya kweli kuhusu Sheria mpya ya Kujitambua nchini Ujerumani.
Kwa kuzingatia hili, nakutakia kila la heri. Kwaheri.